Πλήγμα έχουν δεχθεί το φετινό καλοκαίρι οι αγρότες του Δήμου Ήλιδας, εξαιτίας του παρατεταμένου και ακραίου καύσωνα, ο οποίος συνεχίζεται τις τελευταίες 60 ημέρες, καταγράφοντας τις υψηλότερες θερμοκρασίες που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια.
Αγροτικές καλλιέργειες που βρίσκονταν στο τελικό στάδιο της συγκομιδής, όπως το καρπούζι, το πεπόνι, η ντομάτα (βιομηχανική και επιτραπέζια), η μελιτζάνα, η πιπεριά και γενικά τα οπωροκηπευτικά, ή στη φάση της καρποφορίας, όπως η ελιά, εκτέθηκαν σε ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίεςκαι καταστράφηκαν είτε μερικώς είτε ολοκληρωτικά, οδηγώντας σε απόγνωση τους παραγωγούς.
ΕΛΓΑ
Ο Δήμος Ήλιδας προχώρησε σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις σε σχετικές αναγγελίες προς τον ΕΛΓΑ και ήδη έχει δεχτεί μεγάλο αριθμό αιτήσεων αγροτών, ενώ όσοι παραγωγοί έχουν υποστεί ζημιά από τις υψηλές θερμοκρασίες καλούνται να ενημερώσουν άμεσα τους κατά τόπους αρμόδιους ανταποκριτές ΕΛΓΑ.
«Η κλιματική αλλαγή προκαλεί αλυσιδωτές καταστροφές και ο πρωτογενής τομέας δοκιμάζεται σκληρά, με τα φαινόμενα της έντονης λειψυδρίας και της ξηρασίας να αναμένεται να ενταθούν το επόμενο διάστημα.
Ο δήμος, παραμένοντας στο πλευρό των αγροτών, απευθύνει έκκληση προς τον ΕΛΓΑ προκειμένου να επισπεύσει τις διαδικασίες εκτίμησης των ζημιών και αποζημίωσης των παραγωγών, ώστε να καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους και να επιβιώσουν», αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.
Πηγή ypaithros.gr
Διαβάστε περισσότερα για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην αγροτική παραγωγή και τις λύσεις που μπορούν να βοηθήσουν στο e-agrotis.gr. Μείνετε ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στον αγροτικό τομέα!
Πολύ μεγαλύτερες οι φετινές προσβολές στη Θράκη – Σοβαρό πρόβλημα στο 70% των βαμβακολλιεργειών της Ροδόπης. Ανεβασμένα τα γεωργικά κόστη – Αναλυτικά η εικόνα στα παραγωγικά κέντρα. Οι πλάστιγγες και οι τιμές θα κρίνουν τη μελλοντική πορεία του προϊόντος.
Στην τελική ευθεία της ολοκλήρωσης των καλλιεργητικών φροντίδων στο βαμβάκι βρίσκονται οι παραγωγοί της χώρας. Ωστόσο, ο κύκλος της καλλιέργειας κλείνει με δυσκολίες, οι οποίες έχουν αυξήσει το κόστος παραγωγής. Μεγάλο ρόλο σε αυτή την εικόνα έχουν παίξει τα αποθέματα του νερού, καθώς ένα αξιοσημείωτο ποσοστό των βαμβακοκαλλιεργητών δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την άρδευση, με τα αποτελέσματα να αναμένεται να αποτυπωθούν στη συγκομιδή.
Κυρίαρχο ζήτημα αυτή την περίοδο είναι η παρουσία των εντόμων και ιδιαίτερα του πράσινου σκουληκιού. Ανάλογα με τις κατά τόπους εδαφοκλιματολογικές συνθήκες και παρεμβάσεις από πλευράς αγροτών, βλέπουμε ότι έχουν προκύψει και οι ανάλογες θετικές ή αρνητικές εξελίξεις. Μεγάλος είναι ο «βραχνάς» για αγρότες σε περιοχές της Ροδόπης, του Νότιου Έβρου και της Ξάνθης, οι οποίοι βλέπουν τον συγκεκριμένο εχθρό να προελαύνει στις βαμβακοκαλλιέργειες, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές.
Βέβαια, το τελικό ζητούμενο για την τρέχουσα συλλεκτική περίοδο, η οποία θα ξεκινήσει στα μέσα Σεπτεμβρίου, δεν είναι άλλο από το θέμα των τιμών. Από αυτές θα εξαρτηθεί η καλλιέργεια του βαμβακιού για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.
ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ: Μετ’ εμποδίων το κλείσιμο της αρδευτικής περιόδου
Για μια πρώιμη χρόνια κάνει λόγο ο Δημήτρης Μητσόπουλος, παραγωγός από την Ελάτεια Λοκρίδας. Όπως υποστηρίζει, πολλοί παραγωγοί ξεπέρασαν τους τρεις με τέσσερις ψεκασμούς, ώστε να ελέγξουν την παρουσία του πράσινου σκουληκιού στις καλλιέργειές τους. Αναφερόμενος στο θέμα του νερού, υποστηρίζει ότι η ολοκλήρωση της άρδευσης έγινε υπό οριακές συνθήκες για πολλούς παραγωγούς. «Ακόμα και στην κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού, που από αυτόν αρδεύονται και οι ορυζώνες, υπήρξαν προβλήματα σε πολλές καλλιέργειες». Κλείνοντας, δηλώνει ότι η συλλογή του βαμβακιού στην περιοχή του θα ξεκινήσει μετά τις 10 Σεπτεμβρίου.
Δύσκολη χαρακτηρίζει την καλλιεργητική περίοδο στην περιοχή της Κωπαΐδας ο Θανάσης Βελέντζας, βαμβακοπαραγωγός από τον Διόνυσο. Εμφανώς προβληματισμένος για το μέλλον της καλλιέργειας, ο ίδιος κάνει λόγο για μία «χαμένη υπόθεση». Προσθέτει, όμως, ότι «επειδή είμαστε ταυτισμένοι με αυτή την παραγωγή και για την τιμή των όπλων, είναι λίγο δύσκολο να την αφήσουμε. Η εικόνα που παρουσιάζουν τα φυτά μας δεν είναι και η καλύτερη. Ανάλογα με την περιοχή και τη διαχείριση του νερού, θα έχουμε και τα αντίστοιχα αποτελέσματα. Το εισόδημά μας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την τιμή του προϊόντος».
Αξιολογώντας την πορεία της καλλιέργειες και ενόψει της επόμενης περιόδου, ο ίδιος υποστηρίζει ότι, με βάση τις αρδευτικές υποδομές στην Κωπαΐδα, σε συνδυασμό τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν τα τελευταία χρόνια, είναι δύσκολο για το σύνολο των παραγωγών να προβούν σε προγραμματισμό των καλλιεργειών τους. «Άμεσα θα πρέπει να ληφθούν μέτρα και να προχωρήσουν τα έργα εκσυγχρονισμού της Κωπαΐδας. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε τις ίδιες αρδευτικές υποδομές από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα», τονίζει ο κ. Βελέντζας.
ΘΕΣΣΑΛΙΑ: Οι βροχές που… δεν ήρθαν, αύξησαν την ανησυχία των βαμβακοπαραγωγών
Βαμβάκι: Υποχωρούν οι τιμές παγκοσμίως
Μάταια είχαν στραμμένα τα βλέμματα στον ουρανό οι Θεσσαλοί αγρότες, προσευχόμενοι να επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις των μετεωρολόγων για βροχοπτώσεις στα μέσα της εβδομάδας, καθώς το νερό που έπεσε ήταν ελάχιστο, συνεχίζοντας την παρατεταμένη περίοδο της ανομβρίας που κυριάρχησε το φετινό καλοκαίρι.
Από την άλλη, οι αγρότες δηλώνουν πως «μετά τον Daniel, κάθε φορά που μαυρίζει ο ουρανός, μαυρίζει και η ψυχή μας. Μετά τον καύσωνα διαρκείας που έχουμε περάσει, προφανώς και έχουμε ανάγκη τη βροχή, αλλά όχι τις καταιγίδες ή τις χαλαζοπτώσεις που σημειώθηκαν σε άλλες περιοχές». Να σημειωθεί ότι στις 20 Αυγούστου ολοκληρώθηκε η παροχέτευση νερού από τη λίμνη Πλαστήρα προς τον θεσσαλικό κάμπο, στην εκπνοή της αρδευτικής περιόδου, η οποία υπήρξε μεν προβληματική, όχι όμως καταστροφική για τους Θεσσαλούς αγρότες. Ουσιαστικά, εφεξής, μόνο οι βαμβακοπαραγωγοί θα χρειαστούν νερό για πότισμα, λόγω όψιμης καλλιέργειας, ιδιαίτερα στις περιοχές όπου έγιναν διπλοσπορές ή τριπλοσπορές. Όποια ποσότητα νερού έρθει από τον ουρανό, θα είναι καλoδεχούμενη.
Η φετινή αρδευτική περίοδος υπήρξε δύσκολη για τους παραγωγούς λόγω του παρατεταμένου καύσωνα και των υψηλών θερμοκρασιών. Από τις 8 Ιουνίου μέχρι και το περασμένο Σάββατο, η θερμοκρασία υπερέβαινε μόνιμα τους 37 βαθμούς Κελσίου, ενώ έπεσε συνολικά μόλις ένα χιλιοστό νερού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί η ζήτηση για πότισμα, ενώ αρχές Αυγούστου παρατηρήθηκαν και φαινόμενα πανικού, που οδήγησαν σε μη ορθολογική χρήση του διαθέσιμου νερού, ιδιαίτερα στον Νομό Καρδίτσας. Έτσι, στον Νομό Λάρισας χρειάστηκε να εφαρμοστεί πρόγραμμα εναλλάξ ποτίσματος (μέρα παρά μέρα) για να μην έχουν πρόβλημα οι καλλιέργειες και ιδιαίτερα το βαμβάκι.
Θ. Μαρκινός: «Περιορισμός της άσκοπης σπατάλης μέσω της τεχνολογίας»
Ικανοποιημένος ως προς τη φετινή διαχείριση των υδάτων εμφανίζεται ο πρόεδρος του ΤΟΕΒ Ταυρωπού (και υπεύθυνος της διαχείρισης των νερών της λίμνης Πλαστήρα), Θανάσης Μαρκινός: «Όλα τελικά πήγαν κατ’ ευχήν, παρά τα μικροπροβλήματα που παρουσιάστηκαν. Επειδή, όμως, η κλιματική κρίση είναι εδώ και το φαινόμενο της λειψυδρίας ήρθε για να μείνει, θα πρέπει να τρέξουν γρήγορα τα έργα αποταμίευσης νερού, όπως και οι συνάδελφοι αγρότες να εξοικειωθούν με την τεχνολογία, περιορίζοντας την άσκοπη σπατάλη νερού».
Ο ίδιος συνοψίζει, λέγοντας ότι «φέτος, είχαμε ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών και έναν άνυδρο Αύγουστο. Υπήρξαν κάποια μικροπροβλήματα, τα οποία αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία στην πορεία. Οφείλω να παραδεχτώ ότι δεν περιμέναμε, όταν προγραμματίζαμε τη φετινή αρδευτική περίοδο, τόσο αυξημένα στρέμματα σε βαμβάκι, εξέλιξη που αύξησε και τη ζήτηση σε νερό. Ιδιαίτερα στον Νομό Καρδίτσας, τα στρέμματα με βαμβάκι ήταν πολύ περισσότερα από τις αρχικές εκτιμήσεις».
Και συμπληρώνει: «Να σημειωθεί ότι η στάθμη της λίμνης Πλαστήρα δεν υποχώρησε ποτέ κάτω από το οικολογικό όριο των 7,84 μέτρων. Καταφέραμε και είχαμε τη στάθμη ενάμιση μέτρο πάνω. Μας δυσκόλεψε πολύ ο παρατεταμένος καύσωνας. Είχαμε υψηλή εξατμισοδιαπνοή το βράδυ, με αποτέλεσμα την αυξημένη ζήτηση σε νερό όλη την ημέρα».
Όσον αφορά στον ΤΟΕΒ Ταυρωπού, ο κ. Μαρκινός αναφέρει: «Αρδεύσαμε κανονικά τα 115.000 στρέμματα της δικαιοδοσίας μας, κάνοντας χρήση των νέων τεχνολογιών. Έτσι, αντιμετωπίσαμε προβλήματα που μας δημιούργησε το ανοικτό δίκτυο με απώλειες νερού. Ουσιαστικά, δεν κάναμε χρήση των αποστραγγιστικών δικτύων που συγκεντρώνουν τα νερά του χειμώνα, αλλά του ξεχωριστού αρδευτικού δικτύου».
Και προσθέτει: «Περιμένουμε με αγωνία την ανάδειξη του αναδόχου από τον διαγωνισμό που έγινε –και χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Ύδωρ 2.0– για την κατασκευή κλειστού δικτύου, το οποίο και θα μειώσει σημαντικά τις απώλειες παροχέτευσης του νερού. Το έργο είναι ενταγμένο στο Ταμείο Ανάκαμψης. Η υποχρέωση του αναδόχου είναι να παραδώσει το 30% της εργολαβίας σε 1,5 χρόνο και το υπόλοιπο 70% σε 2,5 χρόνια. Με τους έξυπνους μετρητές που θα τοποθετήσουμε σε κάθε υδροληψία, θα έχουμε μια πραγματική διαχείριση του νερού και έναν ουσιαστικό έλεγχο της κατάστασης».
Α. Παπακωνσταντίνου: «Διπλασιάστηκαν τα έξοδά μας»
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Οργάνωσης Bαμβακοπαραγωγών Φαρσάλων «Cotton Farsala», Αποστόλης Παπακωνσταντίνου, εμφανίζεται προβληματισμένος σχετικά με τη βιωσιμότητα της βαμβακοκαλλιέργειας: «Φέτος, τα έξοδά μας διπλασιάστηκαν. Λόγω της λειψυδρίας, τα ποτίσματα αυξήθηκαν, αντίστοιχα και οι ψεκασμοί για την αντιμετώπιση του ρόδινου σκουληκιού. Όλα αυτά απαιτούσαν χρήματα, ενώ αντιμετωπίζουμε έλλειψη ρευστότητας».
Όπως λέει ο ίδιος, «ακόμη αναμένουμε τις αποζημιώσεις από την κρατική αρωγή για τον Daniel. Οι προμηθευτές μάς πιέζουν, η εμπορική τιμή του βαμβακιού εξακολουθεί να κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα. Αν συνεχιστούν αυτά τα δεδομένα, τότε αρκετά στρέμματα θα εγκαταλειφθούν».
ΘΡΑΚΗ: Βορά στις ορέξεις του σκουληκιού ο «λευκός χρυσός»
Ισχυρός εχθρός αποδεικνύεται το πράσινο σκουλήκι για τη φετινή καλλιεργητική περίοδο στη Θράκη, καθώς, παρά τους ψεκασμούς με τα κατάλληλα σκευάσματα, παραμένει «πολύ σκληρό για να πεθάνει». Η εκτιμώμενη μείωση αποδόσεων στις καλλιέργειες που έχουν χτυπηθεί από το πράσινο σκουλήκι υπερβαίνει το 50%, ενώ δεν αποκλείεται μέχρι το τέλος της καλλιεργητικής περιόδου να φτάσει και το 80% σε μια εκμετάλλευση, ανάλογα πάντα με τη διαχείριση του εκάστοτε αγρότη. Μαζί με το πράσινο σκουλήκι, εμφανίστηκε από πέρυσι και το ρόδινο, που επίσης γεννά προβληματισμό και ανησυχία.
Έντονη είναι η παρουσία του πράσινου σκουληκιού σε πολλά βαμβακοχώραφα της Ροδόπης, προκαλώντας αναστάτωση στους παραγωγούς. Ο Κυριάκος Κρόκος, γεωπόνος και βαμβακοπαραγωγός από την Κομοτηνή, κάνει λόγο για ένα σημαντικό πρόβλημα στο 70% των καλλιεργούμενων εκτάσεων της Ροδόπης (σε σύνολο περίπου 180.000 στρεμμάτων στον νομό), όπου οι καταστροφές κυμαίνονται από 20% μέχρι και πάνω από 70%. Η κάθε περίπτωση θέλει διαφορετική αντιμετώπιση, όπως σημειώνει ο γεωπόνος Γιώργος Σκένδρος, αναφέροντας πως έχουμε και εμφάνιση ρόδινου σκουληκιού, που είναι ένας νέος εχθρός για την περιοχή. «Αποτελούν δυο ισχυρούς εχθρούς, ειδικά το πράσινο, που δυσκολεύουν ιδιαίτερα τον παραγωγό, αλλά και κοστίζουν στην καταπολέμηση», επισημαίνει.
«Η αιτιολογία της έξαρσης της εμφάνισης δεν είναι καθαρή», όπως λέει ο κ. Σκένδρος, ενώ ο ίδιος τονίζει ότι «από πέρυσι, η παρουσία και του ρόδινου στη Θράκη είναι εκτεταμένη». Παρατηρεί, επίσης, ότι στην περιοχή του Δήμου Ιάσμου οι προσβολές είναι έντονες, εξηγώντας ότι είναι όψιμη η καλλιέργεια και το πράσινο προτιμάει τα όψιμα, ήτοι τρυφερά χωράφια.
Σε 10.000 στρέμματα από το σύνολο των 80.000 στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης εντοπίζει το πρόβλημα από τις καταστροφές του πράσινου σκουληκιού ο Κώστας Αλεξανδρής, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης. «Τα πεδινά και εύρωστα χωράφια παρουσιάζουν μεγαλύτερα προβλήματα λόγω της μειωμένης κάλυψης του ψεκαστικού υγρού στο σύνολο των φυτών, με αποτέλεσμα να μην έχουμε σωστή καταπολέμηση», υπογραμμίζει.
Γενικά, όπου εμφανίζεται έντονα πληθυσμός πράσινου σκουληκιού στον Νότιο Έβρο, τα προβλήματα είναι σοβαρά, ωστόσο η εικόνα διαφέρει κατά τόπους. «Ακόμη και στο ίδιο χωράφι, η εικόνα από τα χτυπήματα είναι διαφορετική», σχολιάζει ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης, Κώστας Αλεξανδρής, υπογραμμίζοντας την πολύ μεγάλη ανθεκτικότητα του σκουληκιού στα φάρμακα.
Α. Καμαριανάκης: «Τα αποτελέσματα θα φανούν στη μειωμένη στρεμματική παραγωγή»
Πολύ μεγαλύτερες, συγκριτικά με άλλες χρονιές, είναι οι προσβολές από το πράσινο σκουλήκι, όπως μεταφέρει ο διευθυντής στη ΔΑΟΚ Ξάνθης, Ανδρέας Καμαριανάκης. Ο ίδιος σημειώνει πως τα αποτελέσματα θα αντικατοπτρισθούν στη μειωμένη στρεμματική παραγωγή. «Έγιναν ετεροχρονισμένες εφαρμογές, που δεν έπιασαν τη δεύτερη και την τρίτη γενιά σκουληκιού στο βαμβάκι», λέει ο ίδιος.
Όπως εξηγεί, οι λόγοι είναι πολλοί: «Η καλλιεργητική περίοδος συμπτύχθηκε και, λόγω των καιρικών συνθηκών, η σπορά ήταν σχετικά όψιμη. Οι υψηλές θερμοκρασίες πρωίμισαν γρήγορα τα φυτά και μείωσαν πάρα πολύ τον χρόνο μεταξύ των γενεών, οπότε εφόσον ξέφυγαν για λίγες μέρες τα ραντίσματα δεν μπόρεσε να καταπολεμηθεί πλήρως το πράσινο σκουλήκι. Σε περιπτώσεις πρώιμων σπορών, τα προβλήματα ήταν περισσότερο διαχειρίσιμα».
Όπου οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν το φύτρωμα κι έγιναν επανασπορές, ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκαν και σπόροι όχι τόσο καλής ποιότητας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. «Πέρυσι, δεν έγινε σποροπαραγωγή στα βαμβακοχώραφα της Ελλάδος λόγω του κακού καιρού, επομένως ο σπόρος δεν ήταν τόσο καλός ποιοτικά, γεγονός που συντέλεσε στο να γίνουν επανασπορές 2-3 φορές», λέει ο κ. Σκένδρος. Όπως υπογραμμίζει, οι πτήσεις εξελίσσονται από τις 25 Ιουλίου μέχρι και τις 20 Αυγούστου, οπότε η επίθεση θα πρέπει να βρίσκεται σε αποδρομή. Τονίζει, τέλος, ότι οι παραγωγοί πρέπει να επαγρυπνούν και να διακρίνουν την εμφάνιση του εχθρού, για να παρεμβαίνουν όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο
Περισσότεροι ψεκασμοί, καλύτερα αποτελέσματα στην Ορεστιάδα
Για έγκαιρη παρέμβαση των παραγωγών στη προστασία των βαμβακόφυτων κάνει λόγο ο Λάμπης Κουμπρίδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση». Όπως υποστηρίζει, «με την εμφάνιση των εντόμων και την ορθή καθοδήγηση των γεωτεχνικών, τα προβλήματα από το πράσινο σκουλήκι ήταν περιορισμένα, όμως το κόστος για τα φυτοφάρμακα ήταν ιδιαίτερα ανεβασμένο».
«Μετά τον καύσωνα διαρκείας που έχουμε περάσει, προφανώς και έχουμε ανάγκη τη βροχή, αλλά όχι τις καταιγίδες ή τις χαλαζοπτώσεις που σημειώθηκαν σε άλλες περιοχές», τονίζουν Θεσσαλοί παραγωγοι.
Πηγή ypaithros.gr
Μάθετε περισσότερα για τις προκλήσεις και τις τεχνολογίες που επηρεάζουν τις αγροτικές καλλιέργειες στο e-agrotis.gr και μείνετε ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στον γεωργικό τομέα!
Με μια πρώτη ματιά νομίζεις ότι βλέπεις ένα καρπούζι μινιόν. Μέχρι να το κόψεις στη μέση και να διαπιστώσεις ότι σου θυμίζει περισσότερο αγγούρι.
Ο λόγος για το Melothria scabra, κοινώς γνωστό ως cucamelon, δηλαδή το μεξικάνικο καρπούζι μινιατούρα που έχει ιδιαίτερο σχήμα και γεύση. Πρόκειται για ένα είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των κολοκυθιών που καλλιεργείται για τον βρώσιμο καρπό του και το απολαμβάνουν πολύ στην λατινική Αμερική.
Όταν τα δεις απ’ έξω, μοιάζουν με πολύ μικρά καρπουζάκια έχοντας το μέγεθος της ρώγας του σταφυλιού. Έχουν δροσερή και υπόξινη γεύση, αλλά και εμφάνιση που τα κάνει ξεχωριστά. Το ιδιαίτερο αυτό φυτό τρώγεται ως σνακ, και κερδίζει τους θαυμαστές που προτιμούν ξεχωριστές γεύσεις ή σαλάτες με ιδιαίτερη εμφάνιση.
Αν τυχόν το δείτε, πλέον, θα ξέρετε ότι πρόκειται για κάτι σαν αγγούρι και όχι μίνι καρπούζι!
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα για μοναδικές γαστρονομικές τάσεις και καλλιέργειες στο e-agrotis.gr και εμπνευστείτε για τις επόμενες μαγειρικές σας δημιουργίες!
Η περίπτωση του συµπύρηνου ροδάκινου και η εν γένει ιστορία του είναι ένα καλό παράδειγµα στο οποίο αποτυπώνονται τόσο η δηµιουργικότητα όσο και οι αντιφάσεις ενός κλάδου
Με αφετηρία το δεύτερο µισό της δεκαετίας του ’70 µια δραστήρια οµάδα επιχειρηµατιών, µε πρωτεργάτη τον Λευτέρη Σαΐτη (σήµερα Kronos, Agrophoenix, Intercomm, Hellenic Land), κατάφερε, όχι µόνο να δηµιουργήσει την πρώτη βάση µεταποίησης βιοµηχανικού ροδάκινου αλλά και να πείσει τους καλλιεργητές (Πέλλα και Ηµαθία) να επενδύσουν σε µια καινούργια -τότε- πολυετή καλλιέργεια.
Έκτοτε, η ελληνική κοµπόστα θα µπορούσε να πει κανείς ότι έχει κάνει αξιοζήλευτη διεθνή καριέρα, ταξιδεύει σε περισσότερες από 80 χώρες, διεκδικεί ενίοτε την πρωτοκαθεδρία της παγκόσµιας παραγωγής, απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε ώριµες αγορές και έχει δείξει χαρακτήρα ακόµα και σε δύσκολες εποχές.
Σίγουρα, οι σύγχρονες διατροφικές συνήθειες στον ανεπτυγµένο κόσµο δεν βάζουν την κοµπόστα στην πρώτη θέση του τραπεζιού (κυρίως λόγω ζάχαρης), ωστόσο οι δαιµόνιοι επιχειρηµατίες της χώρας έχουν βρει τον τρόπο, όχι µόνο να διατηρήσουν τους όγκους των πωλήσεων διεθνώς αλλά και να δηµιουργήσουν νέα brands µε υπεραξία και µεγαλύτερο ενδιαφέρον από πλευράς κατανάλωσης.
Σηµειωτέον ότι για µια µεγάλη περίοδο, η καλλιέργεια του βιοµηχανικού ροδάκινου έδωσε αξιόλογα εισοδήµατα στους καλλιεργητές που µπήκαν πρώτοι στο χορό, τα οποία δεν θα µπορούσαν να συγκριθούν µε αυτά που εξασφάλιζαν µέχρι τότε οι εκτατικές καλλιέργειες, όπως σιτηρά, βαµβάκι και ζαχαρότευτλα. Ακόµα και τα χρόνια των µεγάλων πλεονασµάτων, η είσοδος της χώρας στην ευρωπαϊκή κοινότητα (ΕΟΚ) συµπλήρωνε πλουσιοπάροχα το εισόδηµα των παραγωγών για τις ποσότητες που έπαιρναν το δρόµο για τις χωµατερές.
Παρ’ όλα αυτά, στα 50 χρόνια ζωής του βιοµηχανικού ροδάκινου στην Ελλάδα δεν δηµιουργήθηκε το κατάλληλο κλίµα αµοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας µεταξύ παραγωγών και µεταποιητών. Υπάρχει ένα κλίµα καχυποψίας που δεν βοηθάει την ανάπτυξη, αντίθετα, συντηρεί µονίµως την αβεβαιότητα και στις δύο πλευρές, κυρίως όµως στην πολυπληθή και πολύπαθη κοινωνία των καλλιεργητών.
Δεν συµφωνήθηκε ποτέ, ούτε πόσα στρέµµατα θα πρέπει να καλλιεργούνται ώστε να υπάρχει ισορροπία, ούτε ποιες ποικιλίες θα πρέπει να επιλεγούν για να υπάρχει οµαλή ροή παραδόσεων και συντονισµός µε τη ζήτηση, ούτε ποια θα είναι η κλιµάκωση των τιµών ανάλογα µε τις ποιότητες, ούτε σε ποιες ζώνες θα πρέπει να επικεντρωθεί η καλλιέργεια.
Σήµερα, 50 χρόνια µετά την εγκατάσταση της καλλιέργειας συµπύρηνου στην Ελλάδα, οι φωνές αγωνίας στις τάξεις των καλλιεργητών πληθαίνουν, η βιωσιµότητα της καλλιέργειας τελεί υπό κίνδυνο, ενώ και η βιοµηχανία δεν διάγει τις καλύτερές της µέρες. Όπως και σε άλλα προϊόντα, ένας από κοινού δεσµευτικός επανασχεδιασµός θα ήταν απαραίτητος. Οι ακρότητες µόνο κακό κάνουν.
Για να ενημερώνεστε για τις εξελίξεις και τις προκλήσεις που αφορούν τις αγροτικές καλλιέργειες, επισκεφτείτε το e-agrotis.gr και διαβάστε περισσότερα άρθρα που αφορούν τον αγροτικό τομέα.
Σε μεγάλη έξαρση βρίσκονται τη δεδομένη χρονική περίοδο πληθυσμοί από κάμπιες που επιτίθενται, όχι μόνο στα βαμβάκια, όπως μας καταγγέλλουν αγρότες, από διάφορες περιοχές της χώρας, αλλά και στα τριφύλλια.
Είναι χαρακτηριστικό, όπως μας λένε παραγωγοί από τη Δυτική Ελλάδα, ότι μέσα σε δυο – τρεις ημέρες η κάμπια αφανίζει την παραγωγή με αποτέλεσμα να χάνονται ολόκληρες κοψιές για τους αγρότες ή και να πέφτουν δραματικά οι αποδόσεις.
Όλο αυτό το φαινόμενο σε συνδυασμό με τη μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων στη Θεσσαλία αλλά και την ανομβρία, αναμένεται να κάνει ακόμα περισσότερο δυσεύρετο το τριφύλλι για τους κτηνοτρόφους, που το χρειάζονται γιατί χωρίς αυτό δεν πιάνουν αποδόσεις στα ζώα τους.
Πηγή Agronewsbomb.gr
Για να ενημερώνεστε συνεχώς για τις τελευταίες εξελίξεις στη γεωργία και να διαβάζετε περισσότερα άρθρα σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αγρότες, επισκεφτείτε το e-agrotis.gr και μείνετε συντονισμένοι.
Σε οκτώ μήνες (1 Νοεμβρίου 2023 – 30 Ιουνίου 2024), η Ιταλία εισήγαγε 46 χιλιάδες τόνους ελαιόλαδο από την Τυνησία. Αυτό αποκάλυψε το ONH την βορειοαφρικανικής χώρας, το οποίο υπογραμμίζει πώς «τα συνολικά έσοδα από την πώληση ελαιολάδου στο εξωτερικό αυξήθηκαν κατά 80% , φτάνοντας τα 1,2 δις ευρώ».
Η Ιταλία είναι η δεύτερη χώρα εισαγωγής τυνησιακού λαδιού, πίσω από την Ισπανία (η οποία αγόρασε 52 χιλιάδες τόνους), αλλά είναι και ο κύριος προορισμός για βιολογικό λάδι με μερίδιο 50,61%.
Οι προοπτικές ανάπτυξης της χώρας από την ελαιοκαλλιέργεια -οι αρχές μιλούν ότι θέλουν να φτάσουν σύντομα το ένα εκατομμύριο τόνους λαδιού- υποδηλώνουν ότι η ίδια η Τυνησία προορίζεται να γίνει μια ολοένα και πιο σημαντική λεκάνη ανεφοδιασμού για το μέλλον. Επίσης γιατί, εκτός από την ποσότητα, εστιάζει πλέον και στην ποιότητα.
Εξαγωγές στους 162 χιλ. τόνους
Από την αρχή της εκστρατείας, η Τυνησία εξήγαγε 165.205 τόνους ελαιόλαδο, εκ των οποίων οι 20.000 τόνοι με τυποποιημένες μάρκες, ίσο με το 65,5% του συνόλου των εξαγωγών τροφίμων της χώρας(χουρμάδες, ψάρια και εσπεριδοειδή και άλλα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή). Το βιολογικό λάδι που εξήχθη ανήλθε σε 35 χιλιάδες τόνους και, όπως αναφέρθηκε, στην περίπτωση αυτή η Ιταλία είναι η κύρια χώρα εισαγωγής.
Οι λόγοι για τη συνεχή αύξηση των όγκων πετρελαίου της Τυνησίας εντοπίζονται επίσης στη γεωπολιτική κατάσταση της χώρας. Η ισλαμική τρομοκρατία που ακολούθησε, στην πραγματικότητα έδιωξε τους τουρίστες μέσα σε μια νύχτα, αναγκάζοντας τη χώρα να βρει άλλες πηγές για να στηρίξει την εθνική οικονομία. Και από αυτή την άποψη ο πρωτογενής τομέας, ιδιαίτερα το ελαιόλαδο, έχει σημειώσει μεγάλη ανάπτυξη. Από παραγωγική και εμπορική άποψη, η Τυνησία, παρά το μικρό της μέγεθος και τις κλιματικές αντιξοότητες, έχει παραγωγή άνω των 200 χιλιάδων τόνων ετησίως που την κατατάσσει στις κύριες χώρες παραγωγής.
Η απόκτηση δισεκατομμυρίων μέσω γεωργικών δραστηριοτήτων μπορεί να φαίνεται απίστευτη, ωστόσο, πολλοί από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες στον κόσμο κατάφεραν να κερδίσουν αμύθητες περιουσίες μέσα από τη γεωργία. Από την καλλιέργεια φρούτων και ξηρών καρπών μέχρι την παραγωγή σπόρων και λιπασμάτων, ακολουθούν επτά προσωπικότητες που έγραψαν ιστορία και φιγουράρουν στις σελίδες του αμερικανικού περιοδικού Forbes.
1. Lynda & Stewart Resnick: Δισεκατομμύρια από Αμύγδαλα
Οι Lynda και Stewart Resnick, με περιουσία 5,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων ο καθένας, είναι οι πλουσιότεροι αγρότες των ΗΠΑ. Η επιτυχία τους οφείλεται στην καλλιέργεια αμυγδάλων και πορτοκαλιών στην Καλιφόρνια, με τα προϊόντα τους να φτάνουν στα χέρια σχεδόν του μισού πληθυσμού των ΗΠΑ.
2. Lucia Borges Maggi: Η Βραζιλιάνα Βασίλισσα της Σόγιας
Η Lucia Borges Maggi είναι συνιδρυτής του Ομίλου Andre Maggi, του μεγαλύτερου ιδιωτικού παραγωγού σόγιας στον κόσμο. Με περιουσία 4,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οικογένεια Maggi έχει καταφέρει να κυριαρχήσει στην παγκόσμια αγορά σόγιας.
3. Andrei Guryev: Χρυσάφι από Φώσφορο
Ο Andrei Guryev και η οικογένειά του κατέχουν σχεδόν το ήμισυ της PhosAgro, μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής λιπασμάτων με βάση το φώσφορο. Η περιουσία του υπολογίζεται στα 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια.
4. Harry Stine: Από το Χωράφι Σόγιας στην Κορυφή της Αγοράς Σπόρων
Ο Harry Stine, με περιουσία 9,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, είναι ο ιδρυτής της Stine Seed Company, της μεγαλύτερης ιδιωτικής εταιρείας σπόρων στον κόσμο, η οποία ειδικεύεται στη γενετική σόγιας και καλαμποκιού.
5. Reinhold Würth: Ισχυρό Εργαλείο σε Κάθε Αγροτική Φάρμα
Ο Reinhold Würth ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση με βίδες και την ανέδειξε σε παγκόσμιο ηγέτη στην τεχνολογία συναρμολόγησης. Η περιουσία του και της οικογένειάς του ανέρχεται στα 31,12 δισεκατομμύρια ευρώ.
6. Λόρδος Anthony Bamford: Fastrac Δύναμη και Ακρίβεια
Ο Anthony Bamford, με περιουσία 7,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, είναι πρόεδρος της JCB, μιας από τις πιο επιτυχημένες οικογενειακές επιχειρήσεις της Μεγάλης Βρετανίας, γνωστής για την παραγωγή γεωργικού εξοπλισμού.
7. Emmanuel Besnier: Με Άρωμα Lactalis
Ο Emmanuel Besnier, με περιουσία 25,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, είναι ο πλειοψηφικός μέτοχος της Lactalis, του μεγαλύτερου ομίλου γαλακτοκομικών προϊόντων στον κόσμο, με ετήσιες πωλήσεις άνω των 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η γεωργική δραστηριότητα δεν είναι μόνο μέσο βιοπορισμού, αλλά μπορεί να είναι και το κλειδί για την απόκτηση αμύθητων περιουσιών. Αυτές οι επτά προσωπικότητες δείχνουν ότι με σωστές στρατηγικές και καινοτομία, η γεωργία μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετική επιτυχία και παγκόσμια αναγνώριση.
Ο Δημήτρης Σιγγάρης, ένας νεαρός μελισσοκόμος από τους Μανιάκους Καστοριάς, κατάφερε να διακριθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποσπώντας δύο χρυσά βραβεία στον διαγωνισμό γευσιγνωσίας «Mediterranean Taste Awards».
Το μέλι ανθέων και το μέλι βελανιδιάς με την επωνυμία «Μελίκρητον» αναγνωρίστηκαν για την εξαιρετική τους ποιότητα, προσφέροντας στον Σιγγάρη τη δυνατότητα να αναδείξει την πλούσια βιοποικιλότητα του Γράμμου.
Μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο νεαρός Μελισσοκόμος δεν έκρυψε τη χαρά του γι’ αυτή τη διάκριση, που κρύβει μέσα της, όπως είπε, συστηματική δουλειά, πολλές ώρες στις κατάφυτες πλαγιές του Γράμμου και έμφαση στην λεπτομέρεια -από τις συνθήκες υγιεινής στις κυψέλες, έως την επεξεργασία και συσκευασία του προϊόντος για να φθάσει στα χέρια του καταναλωτή. Τα μελίσσια του Δημήτρη Σιγγάρη τρέφονται από το νέκταρ των χιλιάδων λουλουδιών που απλώνονται στα λιβάδια του Γράμμου και των ανθέων του πεύκου και της βελανιδιάς, που βρίσκονται σε αφθονία στο οικοσύστημα της περιοχής.
Ο Γράμμος είναι το τέταρτο σε ύψος βουνό της Ελλάδας, με την υψηλότερη κορυφή του (Τσούκα Πέτσικ) να φτάνει τα 2.520 μέτρα. Η έκταση της περιοχής, σε συνδυασμό με την ποικιλομορφία της τοπογραφίας, ευνοεί στη διατήρηση μιας εξαιρετικά πλούσιας σε αριθμό ειδών χλωρίδας, η οποία είναι ιδιαίτερα πλούσια, με αρκετά σπάνια ή και ενδημικά είδη. Εκτιμάται ότι ο αριθμός τους είναι ιδιαίτερα υψηλός και κυμαίνεται από 1.000 έως 1.500 είδη.
Μια σειρά έρευνες στην περιοχή έχουν καταγράψει 18 ελληνικά ενδημικά είδη, τρία τοπικά ενδημικά μόνο του όρους Γράμμος, 70 βαλκανικά ενδημικά ή υποενδημικά, 45 είδη που υπάγονται σε νομικά κατοχυρωμένο καθεστώς προστασίας (το ΠΔ 67/1981, η Σύμβαση της Βέρνης, ο Κατάλογος Corine, η Οδηγία 92/43 κ.ά.). Ανάμεσα στα παραπάνω ξεχωρίζουν περισσότερα από 11 είδη αγριογαρίφαλλων, πάνω από 7 είδη θυμαριού και πολλά αρωματικά, φαρμακευτικά η καλλωπιστικά είδη.
«Το μέλι μας αναδεικνύει αυτή τη μοναδική βιοποικιλότητα της περιοχής του Γράμμου καθώς οι μέλισσες δοκιμάζουν όλα τα και βότανα που ευδοκιμούν στο συγκεκριμένο βουνό», αναφέρει ο κ. Σιγγάρης. Βέβαια, για να έχουν οι μέλισσες την πλούσια επιλογή να τρυγήσουν τα λουλουδένια λιβάδια του Γράμμου, όπως λέει χρειάζεται «αγώνας και προσπάθεια να ανακαλύψουμε τις κατάλληλες περιοχές ώστε στον κατάλληλο χρόνο να συλλέξουμε το ποιοτικότερο νέκταρ των λουλουδιών».
Ο νεαρός μελισσοκόμος δεν κάθεται ούτε μια στιγμή. Γι’ αυτόν δεν υπάρχουν Κυριακές και αργίες. Όταν δεν βρίσκεται στις κυψέλες του, ψάχνει τις πλαγιές του βουνού, μελετά την χλωρίδα τους, το είδος των λουλουδιών και των αρωματικών φυτών ή ψάχνει στα δασώδη μέρη τη βελανιδιά, που το άνθος της προσφέρει ένα πολύ ιδιαίτερο και σπάνιο σε ιχνοστοιχεία και γεύση μέλι.
Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι οι μέλισσες είναι ένα σημαντικός κρίκος της αλυσίδας της ζωής. Σε αυτές οφείλονται οι επικονιάσεις σε δένδρα και φυτά κι, όπως όλα δείχνουν, οι αλλαγές του περιβάλλοντος μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά τις επιδόσεις τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην ανάπτυξη και τους καρπούς της χλωρίδας. Ο κ. Σιγγάρης έχει παρατηρήσει ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής έχουν φθάσει και στον Γράμμο, επηρεάζοντας τη ζωή και την απόδοση της μέλισσας. «Οι απότομες αλλαγές του καιρού με τις καταρρακτώδης βροχές και τους δυνατούς αέρηδες την περίοδο της άνοιξης έχουν ως αποτέλεσμα τα μελίσσια να μην μπορούν να συλλέξουν νέκταρ και ως εκ τούτου η ποσότητα του προϊόντος να είναι πολύ μικρή», επισήμανε.
Στην ερώτηση, εάν πέρασε από το μυαλό του, λόγω των δυσκολιών, να εγκαταλείψει τη μελισσοκομία, απάντησε: «Για μένα οι μέλισσες είναι ένας τεράστιος έρωτας, είναι κομμάτι της ζωής μου, είναι ένας θαυμαστός άγνωστος κόσμος που τον γνώρισα και νιώθω την σημαντικότητα του για την επιβίωση της ανθρωπότητας».
«Ολόκληρο το οικοσύστημα εξαρτάται από τη μέλισσα, που ως επικονιαστής μεταφέρει τη γύρη από λουλούδι σε λουλούδι και συμβάλλει στην παραγωγή φρούτων, λαχανικών, σπόρων και αμέτρητων άλλων ειδών. Προστατεύοντας, λοιπόν, τη μέλισσα προστατεύουμε την βιοποικιλότητα», κατέληξε.
Η σταφίδα κατείχε επί μακρόν κεντρική θέση στην ελληνική οικονομία, συμβάλλοντας σημαντικά στο ΑΕΠ.
Η κορινθιακή σταφίδα, ένα προϊόν-σύμβολο της ελληνικής γης και της Πελοποννήσου, αντιμετωπίζει σοβαρή κρίση. Η παραγωγή της μειώνεται συνεχώς, θέτοντας σε κίνδυνο έναν ολόκληρο κλάδο και μια πλούσια ιστορία.
Η καλλιέργεια της σταφίδας στην Πελοπόννησο έχει μακρά παράδοση και αποτελούσε για πολλά χρόνια τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια δραματική μείωση της παραγωγής, με τους παραγωγούς να εγκαταλείπουν τις καλλιέργειές τους.
Ποιοι είναι οι λόγοι αυτής της κατάστασης;
– Οι τιμές που λαμβάνουν οι παραγωγοί για την παραγωγή τους είναι εξαιρετικά χαμηλές, πολύ κάτω από το κόστος παραγωγής. Αυτό καθιστά την καλλιέργεια της σταφίδας μη βιώσιμη οικονομικά. – Οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα, όπως η έλλειψη νερού, η έλλειψη σύγχρονων υποδομών και η έλλειψη επενδύσεων στον τομέα. Παράλληλα, απουσιάζουν τα απαραίτητα μέτρα στήριξης από την πολιτεία. – Οι καταναλωτικές συνήθειες έχουν αλλάξει και η ζήτηση για παραδοσιακά προϊόντα, όπως η σταφίδα, έχει μειωθεί. – Οι ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως οι παρατεταμένες περιόδους ξηρασίας και οι έντονες βροχοπτώσεις, επηρεάζουν αρνητικά την παραγωγή της σταφίδας.
Η κορινθιακή σταφίδα αποτελεί ένα πολύτιμο προϊόν με μεγάλη ιστορία και παράδοση. Η παρακμή της αποτελεί μια απώλεια όχι μόνο για την ελληνική αγροτική οικονομία αλλά και για την πολιτιστική μας κληρονομιά. Είναι επιτακτική η ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα για την στήριξη της καλλιέργειας και την ανάδειξη της σταφίδας ως ενός σύγχρονου και ανταγωνιστικού προϊόντος.
Ολοκληρώθηκε ο 1ος κύκλος μαθημάτων της ” Ανοιχτής Ακαδημίας Ελαιοκομίας ” στο Άστρος της Κυνουρίας. Ο 2ος κύκλος της δράσης θα ξεκινήσει στις 6 Σεπτεμβρίου.
Το πρόγραμμα υλοποιείται, μέσω της ιδρυτικής δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, με τη σύμπραξη του δήμου Βόρειας Κυνουρίας και του Επιμελητηρίου Αρκαδίας.Unmute
Remaining Time -0:00Fullscreen
Συμμετέχουν πολλοί ελαιοπαραγωγοί της περιοχής.
Όπως αναφέρει και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Βόρειας Κυνουρίας, Πάνος Καμπουρολιάς, ” στόχος της συγκεκριμένης πρότασης είναι η ενίσχυση του κλάδου της ελαιοκομίας της ευρύτερης περιοχής της Βόρειας Κυνουρίας, μέσω της μεταφοράς τεχνογνωσίας, βασιζόμενη στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου κύκλου σεμιναρίων κατάρτισης, πάνω στον κλάδο της ελιάς και του ελαιολάδου’‘.
Τις θεματικές στην Ακαδημία, αναπτύσσουν ειδικοί επιστήμονες και γνώστες του αντικειμένου.
Μην χάσετε την ευκαιρία να συμμετάσχετε στα σεμινάρια της Ανοιχτής Ακαδημίας Ελαιοκομίας. Για περισσότερες πληροφορίες και εγγραφές, επισκεφτείτε το e-Agrotis.gr.
