Αρχική Blog Σελίδα 635

Αποκλεισμός παραγωγών από τα οικολογικά σχήματα

0

 

Ανακοίνωση από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Σε συνέχεια σχετικών ερωτημάτων που έχουν υποβληθεί στις αρμόδιες Υπηρεσίες του ΥπΑΑΤ για τις δυνατότητες επιλογής ένταξης σε δράσεις βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του Στρατηγικού Σχεδίου της ΚΑΠ 2023-2027 και αφορούν είτε το αντίστοιχο οικολογικό πρόγραμμα (eco schemes, Π1-31.9 «Διατήρηση μεθόδων βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας») του Πυλώνα Ι, είτε το γεωργοπεριβαλλοντικό πρόγραμμα (Π3-70.2-1 «Ενισχύσεις για τη μετατροπή σε βιολογικές πρακτικές και μεθόδους») του Πυλώνα ΙΙ, διευκρινίζεται ότι: Όσοι εκ των παραγωγών επιλέξουν και ενταχθούν για το έτος 2023 στο οικολογικό πρόγραμμα του Πυλώνα Ι δεν δύναται να ενταχθούν σε μελλοντική πρόσκληση του αντίστοιχου γεωργοπεριβαλλοντικού προγράμματος του Πυλώνα ΙΙ, για τις ίδιες επιλέξιμες εκτάσεις.

Aποζημιώσεις πυρκαγιών | 160 ευρώ για κάθε καμένη ελιά, 3.500 ευρώ/στρέμμα στα αμπέλια

 

Τα ποσά με τα οποία θα αποζημιωθούν οι πληγέντες παραγωγοί από τις πυρκαγιές αποφάσισε ο ΕΛ.Γ.Α.

Ειδικότερα, οι τιμές ενίσχυσης των καλλιεργειών που επλήγησαν από τις πυρκαγιές 2023, οι οποίες εντάσσονται σε προγράμματα Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων «Κρατική Αρωγή» ορίζονται ως εξής:

ελαιόδενδρα: 160 ευρώ

λοιπές δενδρώδεις καλλιέργειες: 107 ευρώ

αμπελοειδή: 3.500 ευρώ ανά στρέμμα.

αρωματικά φυτά: 2.000 ευρώ ανά στρέμμα.

Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛ.Γ.Α κατατίθεται στην Κυβερνητική Επιτροπή Κρατικής Αρωγής για να ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις, για τον προϋπολογισμό των αποζημιώσεων, κατόπιν και της αποστολής του ψηφιακού αρχείου από τον ΕΛ.Γ.Α με τους δικαιούχους παραγωγούς.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον Οργανισμό, συνεχίζεται η καταγραφή των ζημιών από τον ΕΛ.Γ.Α σε όλες τις περιοχές, οι οποίες επλήγησαν από την πύρινη λαίλαπα.

Ειδικότερα, στην Μαγνησία ολοκληρώνεται εντός των ημερών η καταγραφή των απωλειών ζωικού κεφαλαίου, ενώ στη Ρόδο εξελίσσονται οι επισημάνσεις τόσο στο φυτικό κεφάλαιο όσο και στο ζωικό.

Στην Κέρκυρα, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της κατάσβεσης της πυρκαγιάς, τα συνεργεία του ΕΛ.Γ.Α μετέβησαν στο πεδίο και ολοκληρώνουν το έργο των επισημάνσεων.

giorgoskatsadonis.blogspot.com

Έλεγχοι για τιμολόγια παροχής υπηρεσιών που κόβουν συνήθως οι εργολήπτες για αγροτικές εργασίες

0


 

Πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους ότι και οι αγρότες είναι επιχείρηση, αντιµετωπίζονται ως επιχείρηση, λειτουργούν ως επιχείρηση και οι έλεγχοι θα τους αντιµετωπίσουν ως επιχείρηση. Δεν αλλάζει τίποτα απολύτως αν κάποιος έχει ή όχι βιβλία.

Η διαφορά είναι πως όσοι έχουν βιβλία, οι πιθανότητες ελέγχου γι’ αυτούς, είναι αυξηµένες σε σχέση µε τους αγρότες του ειδικού καθεστώτος.

Οι αγροτικές εργασίες βρίσκονται στα τελειώµατα, σε πολλές περιπτώσεις η συλλογή έχει ολοκληρωθεί και ο διαρκής αγώνας του αγρότη συνεχίζεται για µία ακόµη χρονιά, ευελπιστώντας στο τελείωµα της, οι καρποί της παραγωγής που θα συλλέξει να είναι ανάλογοι των κόπων του.Με εξαίρεση τις πιπεριές και τις ελιές, η συλλογή των οποίων γίνεται µε το χέρι, η συλλογή των υπολοίπων καλλιεργειών γίνεται µε µηχανήµατα. Για παράδειγµα η θεριζοαλωνιστική, µε την οποία συλλέγεις σιτάρι, καλαµπόκι, βίκο, τριφύλλι [τουλάχιστον], µετά το θερισµό του σιταριού αράζει στην αυλή του «κοµπινιέρη», βγάζουν το µαχαίρι, αλλάζουν τις ρίγες στο λαιµό, τα κόσκινα, ελέγχουν τα ανεβατόρ, ρυθµίζουν τα κουζνέτα στα άλογα και κουµπώνουν  τον «καλαµποκά», για να είναι έτοιµοι για τον αραβόσιτο.

Η  συντήρηση φυσικά γίνεται σε όλα τα µηχανήµατα, ώστε να είναι έτοιµα για την περίοδο της συλλογής. Και βέβαια αφορά τους ιδιοκτήτες αγροτικών µηχανηµάτων. Οι υπόλοιποι καλλιεργητές, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, συνεννοούνται, προγραµµατίζουν και κανονίζουν τη σειρά µε την οποία θα έρθει το µηχάνηµα να συλλέξει την παραγωγή τους. Η συµφωνία γνωστή: «τα λεφτά στη ρόδα», «χωρίς τιµολόγιο, διαφορετικά δεν έρχοµαι να σου το µαζέψω» κ.λπ.

Αν εσείς κύριοι της φορολογικής Διοίκησης είχατε ένα χωράφι και δεν είχατε δικά σας µηχανήµατα, µου ζητούσατε να έρθω να αλωνίσω το σιτάρι, το καλαµπόκι, να κόψω το τριφύλλι ή να ψεκάσω (γιατί δεν είχατε ψεκαστικό), να σπείρω γιατί δεν είχατε σπαρτική µηχανή κλπ) και σας έλεγα «..µάγκες, 20 ευρώ το στρέµµα, αλλά δεν έχει τιµολόγιο, διαφορετικά δεν έρχοµαι καθόλου..», τι θα κάνατε;

∆εν θα µε αφήνατε να έρθω ή θα µου λέγατε «έλα», θα ολοκλήρωνα τη συλλογή της παραγωγής σας και µετά θα ψάχνατε να βρείτε άλλα έξοδα για να καλύψετε τα χρήµατα που µου δώσατε µαύρα; Προφανώς θα επιλέγατε το δεύτερο, όχι γιατί θέλετε να είστε παράνοµοι, αλλά δυστυχώς γιατί αυτό κάνουν από ανάγκη χρόνια τώρα όλοι οι παραγωγοί οι οποίοι δεν έχουν δικά τους µηχανήµατα.

Κανείς δεν είναι κατά των ελέγχων. Όλοι όµως είµαστε κατά του υπερβάλλοντος ζήλου που επιδεικνύουν κάποιοι εκ των ελεγκτών. Και καλό είναι, αντί να τιµωρήσετε τους λήπτες της υπηρεσίας, να αναζητήσετε και να τιµωρήσετε τους παρέχοντες την υπηρεσία, για άρνηση έκδοσης τιµολογίου παροχής.

Κάνετε κι εδώ το ίδιο λάθος που κάνουν στο υπουργείο Εργασίας µε τα εργόσηµα: δεν τιµωρούν τον εργάτη που, ενώ πληρώνεται κανονικά, αρνείται να δεχθεί την ασφάλιση µέσω εργόσηµου, απειλεί τον παραγωγό λέγοντας του … «ή θα µου δώσεις τα λεφτά στο χέρι, ή αλλιώς δεν έρχοµαι,  δεν θα χάσω εγώ τα επιδόµατα εξαιτίας σου…». Οι έλεγχοι έχουν ξεκινήσει. Οι γνωστοποιήσεις ελέγχου συνεχίζουν να στέλνονται, οι «δικαιούχοι» τις έχουν παραλάβει και όταν έρθει η ώρα, θα ενηµερωθούν από τον έλεγχο να προσκοµίσουν όλα τα στοιχεία που θα χρειαστεί, για να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες.

Παρεµπιπτόντως, ενηµερώνω ότι τον έλεγχο δεν υπάρχει κανέναν λόγος να τον φοβάστε. Ο έλεγχος γίνεται µε βάση µια σειρά από κριτήρια. Σε καµία περίπτωση δεν ξεκινά µε σκοπό να πάρει κανενός το κεφάλι, αλλά για να ελεγχθεί εάν τηρούνται οι διατάξεις.

Συνεπώς, φροντίστε φέτος, να έχετε τιµολόγια παροχής για όλες τις αγροτικές εργασίες που σας παρείχαν οι ιδιοκτήτες αγροτικών µηχανηµάτων, προκειµένου να µην βρεθείτε προ εκπλήξεων. Μην ξεχνάτε ότι όποια ευθύνη έχει όποιος δεν εκδίδει, την ίδια ευθύνη έχει και όποιος δεν λαµβάνει τιµολόγιο.

Η παρωδία της υποχρέωσης υποβολής πίνακα προσωπικού

Παραµένει σε ισχύ, µία αστεία διάταξη του υπουργείου Εργασίας σύµφωνα µε την οποία, ο αγρότης που απασχολεί αγρεργάτες στο χωράφι του θα πρέπει να προσκοµίσει χειρόγραφο πίνακα προσωπικού στην τοπική Επιθεώρηση Εργασίας. Κανείς από τους «φωστήρες» του υπουργείου δεν µας λέει όµως τι να γράψουµε στις ώρες και µέρες απασχόλησης. Πώς θα δηλώσουµε έναν εργαζόµενο ότι θα πάει Δευτέρα µε Παρασκευή 07:00 – 15:00 να µαζέψει µήλα, καπνό, ελιές κλπ, ενώ µπορεί την επόµενη ηµέρα [ή και την ίδια] να πιάσει βροχή και να πάµε το απόγευµα να συνεχίσουµε τη συλλογή;


Πηγή – agronews.gr

Η νεαρή γεωπόνος που επέστρεψε στη Κομοτηνή για να ασχοληθεί με το ρεβίθι

0


 

Γύρισµα από τις συνήθεις για την περιοχή της Θράκης ετήσιες καλλιέργειες σε προϊόντα όπως το σιτάρι και το βαµβάκι, ήταν για την Σαββούλα Στρούµπα η επιστροφή σε µία τρόπον τινά πατροπαράδοτη παραγωγική δραστηριότητα του τόπου της, αυτή του ρεβιθιού

Ολοκλήρωσε τις σπουδές της ως γεωπόνος και ακολούθως αποφάσισε να επιστρέψει στο µέρος καταγωγής της στην Κοµοτηνή, για να ασχοληθεί µε τον πρωτογενή τοµέα. «Το ρεβίθι ήταν µία αρκετά διαδεδοµένη καλλιέργεια κατά το παρελθόν, η οποία στην πορεία εγκαταλείφθηκε καθότι οι παραγωγοί της περιοχής στράφηκαν σε άλλες περισσότερο προσοδοφόρες παραγωγικές δραστηριότητες», λέει η παραγωγός.

«Η επιθυµία µου να ασχοληθώ µε ένα όσπριο όπως το ρεβίθι, το οποίο θεωρείται ένα παρεξηγηµένο όσπριο, ήταν επειδή διέβλεψα τις δυνατότητες που αυτό έχει, δεδοµένου και του σταδιακά µεταβαλλόµενου διατροφικού µοντέλου διεθνώς αλλά και της µεταστροφής των καταναλωτών όλο και περισσότερο προς υγιεινότερες επιλογές. Αποφάσισα εκτός από την παραγωγή του να προχωρήσω και στη µεταποίησή, για να προσφέρω τη δυνατότητα σε κάποιον που δεν καταναλώνει όσπρια, να τα εντάξει στο διατροφικό του πρόγραµµα σε άλλη µορφή», συµπληρώνει η ίδια.

Αυτή τη στιγµή τα προϊόντα διατίθενται σε τοπικό επίπεδο, ενώ γίνονται κινήσεις επέκτασης στην ευρύτερη ελληνική αγορά και έπεται η έναρξη και της εξαγωγικής δραστηριότητας. «Στόχος µας είναι να βγούµε στο εξωτερικό και να εκπαιδεύσουµε µία µερίδα καταναλωτών ώστε να αρχίσουν αγοράζουν και να διατρέφονται µε ρεβίθι. Δουλειά µας είναι να προσφέρουµε το προϊόν που παράγουµε στα χωράφια µας µεταποιηµένο σε διαφορετικές µορφές, προσεγγίζοντας όσο το δυνατόν περισσότερους καταναλωτές και τις προτιµήσεις τους».

” Η επιθυµία µου να ασχοληθώ µε ένα όσπριο όπως το ρεβίθι, το οποίο θεωρείται ένα παρεξηγηµένο όσπριο, ήταν επειδή διέβλεψα τις δυνατότητες που αυτό έχει, δεδοµένου και του σταδιακά µεταβαλλόµενου διατροφικού µοντέλου διεθνώς αλλά και της µεταστροφής των καταναλωτών όλο και περισσότερο προς υγιεινότερες επιλογές ”

Εκτός από συσκευασία, άδεια οικοτεχνίας και ταυτόχρονη είσοδος στη μεταποίηση

Το σκεπτικό της ήταν εξαρχής εκτός από την συσκευασία αυτούσιου του καρπού, να δηµιουργήσει και ένα µεταποιηµένο προϊόν, λαµβάνοντας µόλις πριν από ένα χρόνο και άδεια οικοτεχνίας µε στόχο να εισέλθει στη µεταποίηση των προϊόντων που παράγει. Εκτός από τα ρεβίθια που συσκευάζει, έχει δηµιουργήσει το ρεβιθάλευρο που αλέθεται σε παραδοσιακό νερόµυλο, ενώ σύντοµα πρόκειται να φέρει στην αγορά και προϊόν ρεβιθιού σε µορφή αλείµµατος. Τα παραγόµενα αγαθά κυκλοφορούν στην αγορά µε την ετικέτα Ilione, µε την έµπνευση του ονόµατος να αντλείται από την ελληνική µυθολογία και την Ιλιόνη, τη µεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Τροίας, Πριάµου και µετέπειτα συζύγου του βασιλιά της Θράκης Πολυµήστορα.

Τα παραγόµενα αγαθά κυκλοφορούν στην αγορά µε την ετικέτα Ilione, µε την έµπνευση του ονόµατος να αντλείται από την ελληνική µυθολογία και την Ιλιόνη, τη µεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Τροίας, Πριάµου και µετέπειτα συζύγου του βασιλιά της Θράκης Πολυµήστορα

Μετρά η ζήτηση εκτός Ελλάδας

Η αρχή έγινε το 2020, όταν η ίδια σε συζητήσεις µε την αδερφή της, η οποία δραστηριοποιείται στον τοµέα του µάρκετινγκ και διαµένει µόνιµα στο εξωτερικό, διαπίστωσε ότι τα όσπρια και ειδικότερα τα ρεβίθια έχουν ζήτηση εκτός Ελλάδας. «Είδαµε από κοινού µε την αδερφή µου ότι το συγκεκριµένο όσπριο λόγω των διατροφικών του ιδιοτήτων παρουσιάζει σηµαντική προοπτική ανάπτυξης τα επόµενα χρόνια. Συζητούσαµε και για άλλες καλλιέργειες και καταλήξαµε στο ρεβίθι, το οποίο ευδοκιµεί ιδανικά στην περιοχή µας».

Η αρχή έγινε το 2020, όταν η ίδια σε συζητήσεις µε την αδερφή της, η οποία δραστηριοποιείται στον τοµέα του µάρκετινγκ και διαµένει µόνιµα στο εξωτερικό, διαπίστωσε ότι τα όσπρια και ειδικότερα τα ρεβίθια έχουν ζήτηση εκτός Ελλάδας

Η συνολικά καλλιεργούµενη έκταση στο ρεβίθι ανέρχεται µέχρι στιγµής στα 12 στρέµµατα, µε προοπτική µελλοντικής ανάπτυξης. Συνολικά η οικογένεια Στρούµπα καλλιεργεί 90 στρέµµατα, στα οποία αναπτύσσονται βαµβάκι και σιτάρι καθώς και ελαιόδεντρα της τοπικής ποικιλίας Μάκρη που ευδοκιµεί στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Η στρεµµατική απόδοση του ρεβιθιού κυµαίνεται µεταξύ 150 και 200 κιλών ανά στρέµµα και συνολικά 1.800 κιλά στα 12 στρέµµατα καλλιέργειας, τα οποία διαχειρίζεται αποκλειστικά η Σαββούλα Στρούµπα.

(Γιώργος Λαμπίρης – agronews.gr)

Αποζημιώσεις διεκδικούν πάλι τα ροδάκινα της Πέλλας

0

 

Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

ΘΕΜΑ: «Μειωμένη φετινή παραγωγή ροδακινοειδών στην ΠΕ Πέλλας εξαιτίας της ακαρπίας»

Τα φαινόμενα κλιματικής κρίσης και κλιματολογικής αστάθειας εκδηλώνονται όλο και πιο συχνά και όλο με πιο ακραίο τρόπο με ότι αυτό συνεπάγεται για την αγροτική παραγωγή και το αγροτικό εισόδημα το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό για τις τοπικές οικονομίες.Στην ευρύτερη περιοχή της Πέλλας, παρατηρείται φέτος μειωμένη παραγωγή στα ροδακινοειδή (επιτραπέζια ροδάκινα, συμπύρηνα ροδάκινα και νεκταρίνια) που οφείλεται σε ακαρπία. Η ακαρπία και η καρπόπτωση (με το που έδενε ο καρπός) είναι ένα πολύ μεγάλο πλήγμα για τους ροδακινοπαραγωγούς. Η μείωση της παραγωγής ξεπερνά κατά μέσο όρο το 40% (και φτάνει σε ορισμένες περιοχές και για ορισμένες ποικιλίες σε ποσοστό μέχρι και 70%).

Ειδικότερα, ο φετινός ήπιος χειμώνας «μπέρδεψε τα φυτά» και οδήγησε σε πρώιμη ανθοφορία που σε συνδυασμό με τα δύο ήπια κύματα παγετού τον Μάρτιο αλλά και τον ψυχρό και βροχερό Απρίλιο που ακολούθησε, είχε ως αποτέλεσμα οι ροδακινιές να μην δέσουν ικανοποιητικά. Επιπλέον, η έλλειψη ψύχους εκτός από την ακαρπία οδήγησε και σε ανομοιομορφία στην έκπτυξη των οφθαλμών, σε παρατεταμένη και όψιμη άνθηση καθώς και παραμόρφωση των αναπτυγμένων καρπών με επιμήκυνση της βάσης τους (και κατ’ επέκταση την ποιοτική τους υποβάθμιση).

Επειδή και το 2023 είναι μια ακόμη χρονιά που οι ροδακινοπαραγωγοί στην Πέλλα χάνουν μέρος της παραγωγής τους εξαιτίας της ακαρπίας από αντίξοες καιρικές συνθήκες με αποτέλεσμα το εισόδημα τους να συνεχίζει να μειώνεται.

Επειδή το κόστος της καλλιέργειας εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα υψηλό εξαιτίας των υψηλών τιμών ενέργειας, των διαφόρων εισροών (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, νερό κ.λ.π) αλλά και της έλλειψης εργατικών χεριών.

Επειδή οι ροδακινοπαραγωγοί δίνουν την παραγωγή τους «με ανοιχτή τιμή» χωρίς να γνωρίζουν ποιο θα είναι το οικονομικό τος όφελος από την καλλιέργεια τους.

Επειδή, στην πρόσφατη επίσκεψή του στις 12 Ιουνίου στην Πέλλα εν μέσω προεκλογικής περιόδου, ο Πρόεδρος του ΕΛΓΑ διαβεβαίωσε ότι «θα καλυφθούν όλες οι ζημιές και αυτές εκτός κανονισμού, αλλά απαιτείται να βρεθεί το χρηματοδοτικό πρόγραμμα που θα χρησιμοποιηθεί για την κατηγορία αυτή»

Ερωτάται ο αρμόδιος κ.Υπουργός:

Προτίθεται να καλύψει τη ζημιά στη ροδακινοκαλλιέργεια που οφείλεται σε ακαρπία εξαιτίας των αντίξοων καιρικών συνθηκών που επικράτησαν κατά την ανθοφορία και καρπόδεση της καλλιέργειας;

Σε συνέχεια των δηλώσεων του Προέδρου του ΕΛΓΑ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Πέλλα στις 12 Ιουνίου, σε ποιες ενέργειες έχει προβεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και ο ΕΛΓΑ προκειμένου να βρεθούν χρηματοδοτικά προγράμματα για την κάλυψη ζημιών εκτός κανονισμού του ΕΛΓΑ (στην προκειμένη περίπτωση ακαρπία)

Προτίθεται να εξετάσει τρόπους με τους οποίους πρέπει να ενισχυθεί το εισόδημα των ροδακινοπαραγωγών στην ΠΕ Πέλλας οι οποίοι συνεχίζουν να υφίστανται συρρίκνωση του εισοδήματός τους εξαιτίας της φετινής ακαρπίας που οφείλεται στην επικράτηση αντίξοων καιρικών συνθηκών κατά την ανθοφορία και καρπόδεση;

Η Ερωτώσα Βουλευτής

Τζάκρη Θεοδώρα

Κίνδυνος απένταξης δικαιούχων των αντιχαλαζικών μέτρων

0


 

Αίτημα παράτασης προθεσμιών για το υπομέτρο 5.1 του ΠΑΑ

Την παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήματος 1ης πληρωμής και την επίσπευση των αποπληρωμών υλοποιηθέντων επενδύσεων του υπομέτρου 5.1 του ΠΑΑ «Επενδύσεις σε προληπτικά μέτρα που σκοπεύουν στη μείωση των δυσμενών επιπτώσεων πιθανών φυσικών φαινομένων, δυσμενών καιρικών συνθηκών και καταστροφικών συμβάντων», ζητά με έγγραφό του προς το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας του ΓΕΩΤΕΕ.

Σύμφωνα με τους γεωτεχνικούς του παραρτήματος, μελετητές αλλά και αγρότες επισημαίνουν ότι υπάρχει μια μεγάλη καθυστέρηση στην αποπληρωμή επενδύσεων του υπομέτρου 5.1.

Συγκεκριμένα, στις 12/4/2023 βγήκαν οι αποφάσεις ένταξης στο υπομέτρο 5.1 του ΠΑΑ, στην 2η πρόσκληση του. Από τότε μέχρι σήμερα στο χώρο ευθύνης του παραρτήματος, έχουν υλοποιηθεί και παραληφθεί περίπου 50 τέτοιες επενδύσεις και δεν έχει πληρωθεί καμία από αυτές. Η δε απόφαση κατανομής πίστωσης έχει υπογραφεί από τον πρόεδρο του ΕΛΓΑ στις 24/7/2023.

«Πρόκειται για ένα μέτρο πολύ σημαντικό για την προστασία των δυναμικών καλλιεργειών από την αστάθεια των καιρικών φαινομένων, που τα τελευταία χρόνια εντείνεται λόγω και της κλιματικής αλλαγής», επισημαίνει το παράρτημα.

Κίνδυνος απένταξης

Υπάρχει όμως πλέον – όπως αναφέρουν – έκδηλη η ανησυχία για τον κίνδυνο απένταξης των εν λόγω επενδύσεων για τους παρακάτω λόγους

  • Σύμφωνα με την πρόσκληση του υπομέτρου μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 2023, πρέπει απαραίτητα να γίνει ένα πρώτο αίτημα πληρωμής τουλάχιστον του 20% της επένδυσης.
  • Το πληροφοριακό σύστημα του μέτρου δεν ήταν άμεσα λειτουργικό και κατέστη λειτουργικό 2 μήνες μετά την έκδοση της απόφασης ένταξης και η απόφαση κατανομής πίστωσης εκδόθηκε μόλις στις 24/7/2023.
  • Επειδή βρισκόμαστε εν μέσω διακοπών θέρους και αδειών.

Για τους παραπάνω λόγους και για να μην υπάρξει κίνδυνος απένταξης των εν λόγω επενδύσεων, το παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας ζητά την τρίμηνη παράταση του πρώτου αιτήματος πληρωμής στο υπομέτρο 5.1 του ΠΑΑ στην 2η πρόσκληση του, με ταυτόχρονη επιτάχυνση των διαδικασιών αποπληρωμής των υλοποιημένων και ελεγμένων επενδύσεων.

Πηγή www.in.gr

Λευτέρης Αυγενάκης: Στόχος 60.000 νέοι αγρότες μέχρι το 2027 – Οι παρεμβάσεις στον γεωργικό τομέα

0
Ο Λευτέρης Αυγενάκης αναπτύσσει τις πρωτοβουλίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μέσα από το πρόγραμμα «Ύδωρ 2.0», ύψους 4 δισ. ευρώ, για την διαχείριση των υδάτων, μιας και «χωρίς νερό δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγή», με την κατασκευή μικρών και μεγάλων φραγμάτων και αρδευτικών έργων.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Βήμα της Κυριακής ο υπουργός, το ΥπΑΑΤ δίνει έμφαση «στο μείζον ζήτημα της πολιτικής νερού προς όφελος του πρωτογενούς τομέα. Στόχος μας δεν είναι μόνο η καλύτερη διαχείριση των υδάτινων πόρων, αλλά η ανταγωνιστική αύξηση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και η μείωση του κόστους παραγωγής». Επισημαίνει δε, ότι μέσα από τις πολιτικές που αναπτύσσει η κυβέρνηση προσβλέπει «να απελευθερώσει το δυναμικό των Ελλήνων παραγωγών και την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων, αναπτύσσοντας ένα νέο πρότυπο αγροτικής επιχειρηματικότητας, που θα αποτελεί δομικό πυλώνα του νέου αναπτυξιακού μοντέλου της πατρίδας μας».
Αναφερόμενος στην πολιτική του ΥπΑΑΤ για τους νέους αγρότες ο Λευτέρης Αυγενάκης επισήμανε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι μέχρι το 2027 να έχουν ενταχθεί στο επάγγελμα 60.000 νέοι. Για το λόγο αυτό, με απόφασή του εντάχθηκαν στο πρόγραμμα νέων αγροτών και οι 2.096 επιλαχόντες, ανεβάζοντας το ύψος του προγράμματος στα 604 εκατ. ευρώ που αποτελεί ποσό ρεκόρ για να ελληνικά δεδομένα
Σχετικά με τον ΕΛΓΑ ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τονίζει ότι αποτελεί ένα σημαντικό στήριγμα για τους αγρότες κι υπογραμμίζει ότι «είναι επιτακτική ανάγκη η αναθεώρηση των κανονισμών ασφάλισης και λειτουργίας του Οργανισμού, ώστε να μετεξελιχθεί σε έναν σύγχρονο ασφαλιστικό φορέα, που θα είναι σε θέση να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες προς τους παραγωγούς, αντανακλώντας τις συνθήκες και τις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο».
Αναφέρει επίσης, ότι «προχωράμε ταχύτατα στην ψηφιοποίηση και στον μετασχηματισμό των υπηρεσιών του, ώστε να υπάρχει ενίσχυση της διαφάνειας και ταχύτητα στην αξιολόγηση των ζημιών, έργο προϋπολογισμού ύψους 2,5 εκατ. ευρώ, θωρακίζοντας την ακλόνητη σχέση εμπιστοσύνης με την αγροτική κοινωνία». Σε ό,τι αφορά στις αποζημιώσεις ο κ. Αυγενάκης υπενθυμίζει ότι από το 2020 έως και το 2023 έχουν καταβληθεί πάνω από 1 δισ. ευρώ σε αποζημιώσεις και τονίζει ότι η κυβέρνηση και το ΥπΑΑΤ θα συνεχίσουν να βρίσκονται στο πλευρό των αγροτών, δίνοντας παράλληλα έμφαση και στην πολιτική της πρόληψης.
Σε ερώτηση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο ΥπΑΑΤ υπογραμμίζει ότι προτεραιότητά του είναι «η θωράκιση της διαφάνειας, της τάξης και της εύρυθμης λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ, ξεπερνώντας αντιλήψεις, αστοχίες ή και παθογένειες του χθες, κοιτώντας μόνο τις ανάγκες κάθε δικαιούχου και την διασφάλιση των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων των αγροτών μας. Σε αυτά δεν πρόκειται να γίνει καμία έκπτωση, ακόμα και αν χρειαστεί να συγκρουστούμε με συμφέροντα και με «αρρωστημένες νοοτροπίες».
Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αναγνωρίζει το πρόβλημα της αύξησης του κόστους παραγωγής ως παγκόσμιο πρόβλημα, σημειώνει δε, ότι η κυβέρνηση στήριξε τον αγρότη και τονίζει την ανάγκη να υπάρξουν μέτρα σε επίπεδο ΕΕ.
Τέλος, ερωτηθείς για τη μάχη ηγεσίας στον ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει ότι «ένα κόμμα, για να είναι χρήσιμο, πρέπει να ακούει τη φωνή της κοινωνίας και να εξυπηρετεί τις ανάγκες της και όχι τις ανάγκες της κάθε κομματικής συνιστώσας».

Η Ισπανία προετοιμάζει φυτώρια με 226.000 εκτάρια νέων ελαιώνων


 

Η ελαιοκομική περίοδος 2022/2023 έκλεισε στην Ισπανία με παραγωγή 663.000 τόνων σπάζοντας έτσι την τάση σταθερότητας που επικρατούσε με μέσο όρο πάνω από τους 1,4 εκατ. τόνους ελαιόλαδου τα τελευταία χρόνια

Ο ισπανικός ελαιώνας βασίζεται 2,7 εκατομμύρια εκτάρια (27 εκ. στρέμματα), τα οποία κατανέμονται σε 14 αυτόνομες κοινότητες. Βέβαια το ενδιαφέρον των επενδυτών στον τομέα της γεωργίας είχε στραφεί και σε άλλες δενδρώδεις καλλιέργειες, όπως οι αμυγδαλιές. Την τελευταία δεκαετία οι ελαιώνες αποτέλεσαν την κυρίαρχη καλλιέργεια στις νέες φυτείες σε πολλές περιοχές της Ανδαλουσίας, της Εξτρεμαδούρας και σε μικρότερο βαθμό της Καστίλλης-Λα Μάντσα, των τριών περιοχών που ιστορικά αντιπροσωπεύουν πάνω από το 85% της εθνικής παραγωγής ελαιολάδου, σύμφωνα με το Revista Almacene.

Τα στοιχεία από την έρευνα του Υπουργείου Γεωργίας (ESYRE) είναι σαφή: υπάρχουν περίπου 226.000 εκτάρια νέων ελαιώνων που φυτεύονται σήμερα στην Ισπανία. Η συντριπτική πλειονότητα των αγροτεμαχίων δύναται να αρδευτούν και θα περιλαμβάνουν νέα εντατικά και υπερεντατικά συστήματα καλλιέργειας, γεγονός που θα προσφέρει ένα πολύ σημαντικό μαξιλάρι αύξησης της παραγωγής τα επόμενα χρόνια.

Επομένως, αν και μπορεί να φαίνεται ότι κυνηγάνε χίμαιρες σύμφωνα με τα στοιχεία της τρέχουσας περιόδου και τις προβλέψεις για την επόμενη περίοδο 2023/2024, ωστόσο εξακολουθεί να αποτελεί εφικτό το σενάριο για 2 εκατομμύρια τόνους σε λίγα μόνο χρόνια. Αποτελεί μια τεράστια πρόκληση όσον αφορά την παραγωγή ελαιολάδου, τις εξαγωγές και τη διαχείριση των υποπροϊόντων, για την οποία ο τομέας θα πρέπει να προετοιμαστεί εγκαίρως.

Βέβαια, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο ισπανικός ελαιώνας αντιπροσωπεύει περίπου το 23% της παγκόσμιας καλλιέργειας, η οποία καταλαμβάνει 11,5 εκατομμύρια εκτάρια σε 67 χώρες (Juan Vilar Consultores). Ωστόσο, η Ισπανία έχει καταφέρει να παράγει έως και το 46% του παγκόσμιου ελαιόλαδου, αυξάνοντας σημαντικά την παραγωγικότητά της τα τελευταία χρόνια. Από το σύνολο των ισπανικών ελαιώνων, το 67% συγκεντρώνεται στην Ανδαλουσία, το 16% στην Καστίλλη-Λα Μάντσα και το 10% στην Εξτρεμαδούρα. Η Καταλονία, η Βαλένθια και η Αραγονία είναι άλλες περιοχές με σημαντική έκταση ελαιώνων.

Από το 2010 έως το 2022, η έκταση των ελαιώνων στην Ισπανία αυξήθηκε κατά περίπου 143.000 εκτάρια. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για την ανάπτυξη των βιολογικών ελαιώνων, οι οποίοι έχουν φτάσει πλέον τα 256.000 εκτάρια σε όλη την Ισπανία, με αύξηση κατά 175.000 εκτάρια τα τελευταία δέκα χρόνια, και έχουν ήδη περίπου 1.000 πιστοποιημένα ελαιοτριβεία.

Αγροτεμάχια μικρής κλίμακας 

Παρά την εικόνα που προβάλλεται αρκετές φορές για τους μεγάλους ελαιώνες με συστήματα υπερεντατικής καλλιέργειας, οι μικρές εκμεταλλεύσεις εξακολουθούν να αποτελούν ιστορική κληρονομιά που επικρατεί σε μεγάλο μέρος του ισπανικού ελαιώνα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Informe Anual de Coyuntura Oleícola που δημοσιεύτηκε από την Caja Rural de Jaén και διευθύνεται από τον Manuel Parras Rosa, υπήρχαν 420.485 εκμεταλλεύσεις στην Ισπανία το 2020, με μέση έκταση 5,86 εκτάρια.

Οι εκμεταλλεύσεις με έκταση μικρότερη των 5 εκταρίων ξεχωρίζουν κατά πολύ, φθάνοντας τις 227.754 εκμεταλλεύσεις (54,16% του συνόλου), οι οποίες, ωστόσο, αντιπροσωπεύουν μόνο το 15,10% των εκταρίων ελαιώνων (372.284 εκτάρια). Αναλύοντας τις εκμεταλλεύσεις με έκταση μικρότερη των 30 εκταρίων, τα στοιχεία από το INE (2022) δείχνουν ότι συνολικά είναι 364.720 εκμεταλλεύσεις (86,73% του συνόλου) και 1.229.987 εκτάρια, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου το 49,90% της ελαιοκαλλιέργειας στην Ισπανία.

Συνεπώς, το 50% των ελαιώνων και το 87% των εκμεταλλεύσεων είναι μικρές ή πολύ μικρές. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται το 8,47% των εκμεταλλεύσεων το οποίο αποτελείται από αγροτεμάχια μεγαλύτερα των 50 εκταρίων, αλλά αντιπροσωπεύουν το 38,85% της έκτασης των ισπανικών ελαιώνων.

Πηγή – Revista Almaceite, España concentra 225.000 hectáreas de olivares jóvenes pendientes del clima y el agua & Estate Olives

Γράφει

ΥΔ Σώτηρας Μάριος – Ιωάννης MSc Γ.Π.Α

Πηγή – olivenews.gr

Απεβίωσε ο 67χρονος εγκαυματίας μελισσοκόμος από την φωτιά της Κάτω Τιθορέας

0

 

Δυστυχώς δεν υπήρξε αίσιο τέλος για τον μελισσοκόμο που πήγε να σώσει τα μελίσσια του και υπέστη σοβαρά εγκαύματα στην φωτιά της Κάτω Τιθορέας.

Ο άτυχος άνδρας το απόγευμα της Τετάρτης (26/7) όταν εκδηλώθηκε πυρκαγιά στην περιοχή της Κάτω Τιθορέας, χωρίς δεύτερη σκέψη έτρεξε να σώσει τα μελίσσια του.

Σύμφωνα με το LamiaReport στην αγωνιώδη και υπεράνθρωπη προσπάθεια που κατέβαλλε δίνοντας μάχη με τις φλόγες, άρπαξε φωτιά η μπλούζα του με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρά και πολλαπλά εγκαύματα.

Αρχικά ο 67χρονος διακομίστηκε στο ΓΝ Λαμίας όπου διασωληνώθηκε και στη συνέχεια λόγω της σοβαρότητας των εγκαυμάτων διακομίστηκε στο “Γενικό Κρατικό – Γεννηματάς”, στην Αθήνα, όπου νοσηλευόταν στη Μ.Ε.Θ. δίνοντας μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Δυστυχώς όμως δεν τα κατάφερε βυθίζοντας στο πένθος τους δικούς του ανθρώπους και όλη τη Φθιώτιδα.

Συγκαλλιέργεια ελιάς με άγριο σπαράγγι | Μια καλή γεωργική πρακτική για περισσότερο εισόδημα

Στο παρελθόν η συγκαλλιέργεια στον ελαιώνα αποτελούσε συνήθεια. Στη συνέχεια η εξειδίκευση στην ελαιοκαλλιέργεια επέτρεψε τη χρήση μηχανών και οδήγησε στις οικονομίες κλίμακας. Σήμερα, η εξειδικευμένη και μονοκαλλιεργητική γεωργία δυσκολεύεται στο να παραμείνει συμφέρουσα και κυρίως βιώσιμη. Η εξειδίκευση στη μονοκαλλιέργεια οδήγησε σε πολύ μεγάλα και σημαντικά μειονεκτήματα. 
Έτσι όταν σταμάτησαν τις καλλιέργειες ειδών που ανταγωνίζονταν την ελιά και τα συνεχή οργώματα που διάβρωναν και εξαντλούσαν τη γονιμότητα του ελαιώνα, δόθηκε έμφαση στη φυτοκάλυψη με σκοπό την αποκατάσταση της γονιμότητας, την πρόληψη της διάβρωσης και τη μείωση του καλλιεργητικού κόστους αποφεύγοντας τα οργώματα και λιπαίνοντας τον βιολογικό ελαιώνα με φυσικό τρόπο.
Μικρότερο καλλιεργητικό κόστος και μεγαλύτερο εισόδημα

Γιατί η βλάστηση που αναπτύσσεται κάτω από τα ελαιόδεντρα πρέπει να αποτελεί δαπάνη αφού πρέπει να θεριστεί ή να ξεβοτανιστεί, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή εισοδήματος; Γιατί να μην καλλιεργήσουμε φυτά κάτω από τα ελαιόδεντρα ή να μην εκμεταλλευτούμε τα αυτοφυή φυτά και παράλληλα να έχουμε και οικονομικό όφελος;
Η ιδέα της σύγχρονης συγκαλλιέργειας αρχίζει να βρίσκει απήχηση και σε επιστημονικό πλαίσιο και ολοένα και περισσότερες είναι οι δημοσιεύσεις επιστημονικών εργασιών που σχετίζονται με το θέμα. Για παράδειγμα, τελευταία υποστηρίχθηκε ότι η συγκαλλιέργεια σίτου και λεύκας δίνει παραγωγή αυξημένη κατά 30% εκτός από την ευεργετική επίδραση στο περιβάλλον. Οι λεύκες φυτεύονται σε αποστάσεις ώστε να διευκολύνουν τη χρήση των θεριζοαλωνιστικών μηχανών. Τα πλεονεκτήματα είναι ολοφάνερα.
Στην περίπτωση του ελαιώνα, μια μελέτη του Villalobos και συνεργατών το 2006 δείχνει ότι η μέγιστη παραγωγή ελαιολάδου προκύπτει όταν ο ελαιώνας απορροφά το 55% του διαθέσιμου φωτός. Σε μεγαλύτερες πυκνότητες τα δένδρα ψηλώνουν για να βρουν φως, δεν καρπίζουν και η παραγωγή ελαιολάδου μειώνεται. Το 45%, σχεδόν το μισό, του διαθέσιμου φωτός δεν χρησιμοποιείται. Η άφθονη αυτή ακτινοβολία που περισσεύει μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συγκαλλιέργειες που θα επιφέρουν εισόδημα.
Νέες μορφές συγκαλλιέργειας

Με βάση την τοπική αγορά, τη δομή της επιχείρησης και το κλίμα της περιοχής, κάθε επιχειρηματίας μπορεί να επενδύσει σε καλλιέργειες που μπορούν να συνυπάρξουν με τα ελαιόδεντρα και να επιφέρουν πρόσθετες οικονομικές ευκαιρίες. Για παράδειγμα, όπου το έδαφος οργώνεται σε ετήσια βάση και εφαρμόζεται η φυτοκάλυψη παροδικά, μπορούν να υιοθετηθούν μονοετείς καλλιέργειες, για παράδειγμα αζωτοδεσμευτικά ψυχανθή, με φυσικό κύκλο φθινόπωρο -άνοιξη (κουκιά, ρεβίθια, μπιζέλια κ.λπ.), με τρόπο που να μην ανταγωνί-
ζονται με τα ελαιόδεντρα για το νερό. Στις συγκεκριμένες συγκαλλιέργειες υπάρχει πλήθος εμπειρίας και βιβλιογραφίας.
Η εναλλακτική φυτοκάλυψη προβλέπει την καλλιέργεια αυτοφυών φυτών τα οποία τελευταία χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στη μαγειρική, ενώ παράλληλα αποτελούν πηγή προστιθέμενης αξίας με μηδενικό κόστος.
Μέγιστες αποδόσεις και τα δύο προϊόντα

Φυτοκάλυψη με άγρια σπαράγγια στον ελαιώνα
Επίσης, είναι ενδιαφέρον να τονισθεί ότι μεταξύ των αυτοφυών φυτών που συναντάμε στον ελαιώνα και κυρίως στον ελαιώνα που οργώνεται ανά τακτά διαστήματα, υπάρχουν και πολλά που χρησιμοποιούνται στη μαγειρική. Παράδειγμα αποτελεί η δημοφιλής στις σύγ-
χρονες συνταγές ρόκα που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν άγνωστη και που σήμερα η καλλιέργειά της είναι αρκετά διαδεδομένη. Εκτός όμως από τη ρόκα, στον ελαιώνα μπορούν να καλλιεργηθούν αρκετά άλλα αυτοφυή λαχανικά και βότανα που βρίσκουν χρήση στις παραδοσιακές τοπικές κουζίνες.
Πολλαπλή χρήση

Η χρήση αυτών των φυτών μπορεί να περιορισθεί στην αυτοκατανάλωση και αξίζει να τονισθεί ότι μέχρι τώρα η ιταλική ελαιοκαλλιέργεια χαρακτηρίζεται από μικρές ιδιοκτησίες και την μεγάλη αυτοκατανάλωση του ελαιολάδου. Σύμφωνα με την ιταλική εταιρεία συμβούλων
Nomisma, η ερασιτεχνική ελαιοκαλλιέργεια καταλαμβάνει 10 εκατομμύρια στρέμματα. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ενδυναμωθούν και να διαδοθούν οι εμπειρίες ως προς τη χρήση εδώδιμων ειδών, καθώς πέρα από το ελαιόλαδο που λαμβάνουμε από τον ελαιώνα και
χωρίς επιπλέον κόστος, μπορούμε να παράγουμε περισσότερα τρόφιμα.
Τα είδη αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν και εμπορικά σε τοπικές αγορές. Είναι επίσης πολλά τα καταστήματα που αγοράζουν φυτά και βότανα σε ενδιαφέρουσες τιμές από ερασιτέχνες συλλέκτες και τελευταία σε μεγαλύτερες ποσότητες από οργανωμένους παραγωγούς.
Μια άλλη ενδιαφέρουσα αγορά για τα συγκεκριμένα προϊόντα, αποτελούν τα γκουρμέ εστιατόρια που προσφέρουν παραδοσιακά τοπικά πιάτα.
Υπάρχουν επίσης και τοπικές γιορτές αγροτουρισμού που αναδεικνύουν τη χρήση των φυτών και βοτάνων της εξοχής στη μαγειρική, κάτι που αποτελεί κίνητρο για την καλλιέργειά τους. Στην Ιταλία υπάρχουν περίπου 20.000 αγροτουριστικά κέντρα τα οποία θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τέτοιου είδους ευκαιρίες για άντληση επιπλέον εισοδήματος.
Αν οι υγιεινές ιδιότητες του ελαιολάδου είναι αυτές που προωθούν το προϊόν, τότε κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί και με τα φυτά και βότανα του αγρού αφού κι αυτά χαρακτηρίζονται για τις υγιεινές τους ιδιότητες. Σύμφωνα με έρευνες, η χρήση των φυτών του αγρού στη διατροφή αποτελεί πηγή λήψης φυσικών αντιοξειδωτικών και πολυφαινολών που είναι ουσίες ευεργετικές για τον ανθρώπινο οργανισμό. Κάτι που δεν θα πρέπει να παραλείπεται στις αναφορές που γίνονται στην όλο και πιο δημοφιλή Μεσογειακή Δίαιτα.
Το άγριο σπαράγγι

Μεταξύ των ειδών που μπορούν να καλλιεργηθούν παράλληλα με την ελιά στον ελαιώνα είναι το άγριο σπαράγγι (Asparagus acutifolius). Γνωστό από την αρχαιότητα, η καλλιέργειά του έχει ξεκινήσει να προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το άγριο σπαράγγι χρησιμοποιείται στη μαγειρική και οι βλαστοί του συλλέγονται και πωλούνται σε τοπικές αγορές και εστιατόρια. Η τιμή τους στην Ιταλία από 10 έως 30 ευρώ το κιλό, έχει κεντρίσει ήδη το ενδιαφέρον πολλών γεωργών για να προσπαθήσουν να το καλλιεργήσουν.
Η καλλιέργεια του είδους μπορεί να διευρύνει την αγορά η οποία σήμερα είναι περιορισμένη από την έλλειψη του αυτοφυούς προϊόντος, δημιουργώντας ευκαιρίες για εισόδημα, κάτι ανάλογο με τις τρούφες που κάποτε ήταν αυτοφυείς ενώ τώρα η παραγωγή τους εφοδιάζει μια σταθερή αγορά.
Μια πολύ καλή ”σύζευξη”

Το άγριο σπαράγγι φυτρώνει μόνο του στις περιοχές της Μεσογείου και έχει οικολογικές και περιβαλλοντικές απαιτήσεις όμοιες με αυτές της ελιάς. Η μόνη διαφορά είναι ότι το σπαράγγι φύεται σε σκιερά μέρη εν αντιθέσει με την ελιά που απαιτεί πολύ ήλιο. Έτσι το σπαράγγι μέσα στον ελαιώνα δεν κλέβει το φως από την κυρίαρχη ελιά ενώ δεν υποφέρει από την έλλειψη φωτός αλλά αντίθετα ωφελείται από τη σκιά. Η συγκαλλιέργεια ελιάς και σπαραγγιού επιτρέπει το μέγιστο της παραγωγής και για τα δύο προϊόντα.
Οι χαμηλές παραγωγές και οι ελάχιστες απαιτήσεις του άγριου σπαραγγιού δικαιολογούν την καλλιέργειά του και σε οριακά εδάφη αλλά και σε εδάφη που εφαρμόζεται βιολογική καλλιέργεια καθώς είναι σχετικά ανεκτικό στις νόσους, όπως στον κριόκερο ή κάνθαρο του σπαραγγιού (crioceris asparagi), στην σκωρίωση (puccinia asparagi) και στην καστανή κηλίδωση (stemphylium versicarium).
Αισθητό πρόβλημα στη συγκαλλιέργεια ελιάς και άγριου σπαραγγιού αποτελεί η δυσκολία συγκομιδής του ελαιοκάρπου λόγω της ακανθώδους βλάστησης του σπαραγγιού που προκαλεί μπλέξιμο στα δίχτυα ελαιοσυλλογής. Για το λόγο όμως αυτό κυκλοφορούν στην
αγορά δίχτυα από πλαστική ύλη κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγονται τέτοιου είδους προβλήματα. Φυτεύοντας τα σπαράγγια μόνο κατά μήκος της σειράς των ελαιοδένδρων το πρόβλημα αντιμετωπίζεται σημαντικά. Για την αποφυγή του μπλεξίματος στα δίχτυα η συγκομιδή μπορεί να γίνεται με χρήση δονητών με ομπρέλα. Πρόβλημα δεν υπάρχει στους υπερεντατικούς ελαιώνες με τα σκαπτικά μηχανήματα και τα μηχανήματα συλλογής του καρπού όταν τα σπαράγγια φυτεύονται κατά μήκος της σειράς, ενώ η κον-
τινή απόσταση των γραμμών επιτρέπει μια αρκετά καλή επένδυση σπαραγγιών ανά στρέμμα. Η στάγδην άρδευση του ελαιώνα αποδίδει συγχρόνως και στις δύο καλλιέργειες, αυξάνοντας τις αποδόσεις και δημιουργώντας επιπλέον οικονομίες κλίμακας.
Ένας άλλος καλός λόγος για την καλλιέργεια άγριου σπαραγγιού στον ελαιώνα είναι ότι το σπαράγγι είναι μακρόβιο φυτό και δεν επιζητά οργώματα ενώ συναινεί στη φυτοκάλυψη με όσα πλεονεκτήματα αναφέρθηκαν παραπάνω. Το μόνο που χρειάζεται όπως και η ελιά, εί-
ναι ο θερισμός των ζιζανίων.
Φυσικό ξεβοτάνισμα

Ο θερισμός των ζιζανίων αντιπροσωπεύει ένα οικονομικό και οικολογικό κόστος (κατανάλωση καυσίμων, διάφορα μέσα και ανθρώπινο δυναμικό). Στις καρποφόρες
καλλιέργειες όπως η ελιά, τα ζιζάνια συχνά ελέγχονται με τη βόσκηση ζώων. Τα ζώα πολλές φορές μπορεί να καταστρέψουν το φύλλωμα των ελαιοδένδρων αν και στους παραδοσιακούς ελαιώνες δεν μπορούν να το φθάσουν καθώς τα δένδρα είναι ψηλά. Στην περίπτωση της συγκαλλιέργειας ελιάς και σπαραγγιού τα ζώα μπορούν να ελέγξουν τα αυτοφυή ζιζάνια, αλλά συγχρόνως δεν τρέφονται από το σπαράγγι λόγω της ακανθώδους βλάστησής του.
Ίσως η εκτροφή ορνίθων αντιπροσωπεύει την καλύτερη λύση, λόγω του μεγέθους τους αλλά και της ικανότητάς τους στο ξεβοτάνισμα. Οι χήνες χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ για το ξεβοτάνισμα στην καλλιέργεια της φράουλας, στη βαμβακοκαλλιέργεια, στους οπωρώνες, στα αμπέλια κ.λπ. ενώ είναι άριστοι τροφοσυλλέκτες και δεν σκαλίζουν τον αγρό καθώς ανήκουν στα υμενόποδα. Για μια πιο ενεργή δράση μπορούν να χρησιμοποιηθούν όρνιθες (στις ΗΠΑ ενδείκνυνται και στην καλλιέργεια του ήμερου σπαραγγιού), ικανές όχι μόνο να καταστρέψουν οποιαδήποτε μορφή βλάστησης αλλά και να προσφέρουν με την κοπριά τους οργανικό λίπασμα στο χωράφι. Επίσης τρέφονται με τους κριόκερους ή κάνθαρους του άγριου σπαραγγιού και δεν πρέπει να αποκλειστεί και η συνεισφορά τους στην καταπολέμηση του δάκου, καθώς τρέφονται με τις νύμφες των εντόμων που πέφτουν στο έδαφος.
Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η εισαγωγή ζώων στον ελαιώνα πρέπει να μελετηθεί προσεκτικά και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αφεθούν τα ζώα ανεξέλεγκτα γιατί έτσι θα καταστρέψουν την καλλιέργεια ή /και θα καταστήσουν το έδαφος συμπαγές. Θα πρέπει
να τυγχάνουν σωστής διαχείρισης όπως και τα υπόλοιπα γεωπονικά μέσα. 
Η περιοχή της Ούμπρια είναι πρωτοπόρος στις μεθόδους αυτές εφαρμόζοντας το μέτρο 1.2.4 του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2012 στο πλαίσιο μιας πιλοτικής δράσης, που προβλέπει την εκτροφή πουλερικών και την καλλιέργεια του άγριου σπαραγγιού σε ενήλικο ελαιώνα. Προβλέπεται η άμεση πώληση κρέατος πουλερικών, ενώ τα σπαράγγια – εκτός της άμεσης πώλησής τους – μπορούν να μεταποιηθούν και να πωλούνται στη διάρκεια όλου του χρόνου ως κατεψυγμένα, σε κονσέρβα, σε σάλτσα κ.λπ.
Μια πιθανή λύση
Η οικονομία της σύγχρονης καλλιέργειας αλλάζει πολύ γρήγορα. Οι τιμές αλλάζουν απρόβλεπτα. Το κόστος της τροφής αυξάνει δυσανάλογα σε σχέση με την καταναλωτική ικανότητα του μέσου καταναλωτή. Σε αυτοσχέδιο πλαίσιο, το να επενδύσει κανείς σε καλλιέργειες για μακρές περιόδους όπως η δενδροκαλλιέργεια συμπεριλαμβανομένης και της ελιάς, είναι ριψοκίνδυνο.
Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι κλιματικές αλλαγές που ενδεχομένως μπορεί να οδηγήσουν σε ασταθείς και απρόβλεπτες καταστάσεις και ως εκ τούτου οι πιθανότητες απώλειας παραγωγής είναι μεγαλύτερες. Με αυτή τη λογική, το να παράγεις εισόδημα στη γεωργία με μια μόνο καλλιέργεια αποτελεί στοίχημα. Ένα σύνθετο αγροτικό οικοσύστημα με περισσότερες πιθανότητες δημιουργίας εισοδήματος, εκτός του ότι είναι πιο παραγωγικό, προστατεύει τον αγρότη/επενδυτή από συνολικές απώλειες εισοδήματος. Οι αγρότες, για να
ελέγξουν την απώλεια εισοδήματος, πωλούν τα προϊόντα τους απευθείας στους καταναλωτές, οπότε η συγκαλλιέργεια ή η εκτροφή ζώων στον ελαιώνα μπορεί να
επιφέρει στην επιχείρηση επιπλέον σημαντικό εισόδημα.
Με την αποσύνδεση των ενισχύσεων σήμερα και την πιθανή διακοπή τους στο μέλλον, θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε στην εγκατάλειψη χιλιάδων στρεμμάτων ελαιώνων τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ευρώπη. Από την άλλη πλευρά, τουλάχιστον στην Ιταλία, το ξερίζωμα του ελαιώνα είναι παράνομο. Τι θα μπορούσε να γίνει με τους ελαιώνες των μειονεκτικών περιοχών; Η ποικιλομορφία του αγροτικού οικοσυστήματος του ελαιώνα, αν αξιολογηθεί και τύχει σωστής διαχείρισης, μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του εισοδήματος εκτός από το να καταστήσει τη γεωργία αειφόρο και πιο παραγωγική.
Τεχνικά στοιχεία στην καλλιέργεια του άγριου σπαραγγιού έχουν πρόσφατα δημοσιευθεί. (Rosati e Falavigna, 2000 – Aliotta et al.,2004 – Rosati et al., 2005 – Benincasa et al., 2007).
* Το άρθρο του Α.Rosati δημοσιεύτηκε στο Ελιά & Ελαιόλαδο, τεύχος 81, αποτελώντας αναδημοσίευση από το ιταλικό περιοδικό «Olivo e Olio» στο πλαίσιο της συνεργασίας «Insieme-Μαζί!
Πηγή – olivenews.gr