Κάθε ποικιλία ελιάς έχει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά χημικών και γεύσεων. Ωστόσο, τα έλαια που παράγονται από την ίδια ποικιλία μπορεί να είναι αρκετά διαφορετικά, ανάλογα με τις παραλλαγές καλλιέργειας, συγκομιδής και επεξεργασίας.

Οι ποικιλίες της ελιάς χωρίζονται ανάλογα με το μέγεθος του καρπού ή με τη χρήση του. Δηλαδή σε μικρόκαρπες, μεσόκαρπες, μεγαλόκαρπες ή σε εκείνες που προορίζονται για ελαιοποίηση (ελαιόλαδο) και σε εκείνες που προορίζονται για επιτραπέζιες (ή κονσερβοποίηση ή αλλιώς οι φαγώσιμες).

Η ΔΟΕ εκτιμά ότι 139 ποικιλίες ελιάς που καλλιεργούνται σε 23 διαφορετικές χώρες αντιπροσωπεύουν περίπου το 85% της παγκόσμιας παραγωγής ελιάς.

Στη χώρα μας υπάρχουν πάνω από 43 διαφορετικές ποικιλίες ελιάς. Για κάθε μία συγκεκριμένη (ταυτοποιημένη) ποικιλία υπάρχουν συνήθως δύο κύριες και τέσσερις με πέντε δευτερεύουσες ονομασίες, κάποιες εκ των οποίων μοιάζουν πολύ με άλλες, με αποτέλεσμα συχνά να υπάρχει σύγχυση ως προς το ποια ποικιλία ελιάς καλλιεργεί κάποιος.

Ελιά Κορωνέικη

Η Κορωνέικη ελιά (Olea Europea var. microcarpa alba) λέγεται και κορωνιά, κορώνι, κρητικιά, βάτσικη, λαδολιά, λιανολιά και ψιλολιά. Είναι παραδοσιακή ποικιλία της Ελλάδας και θεωρείται βασίλισσα των ελληνικών ποικιλιών ελιάς με πατρίδα της την περιοχή της Κορώνης. Είναι ποικιλία μικρόκαρπη χωρίς ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές απαιτήσεις ανθεκτική στην ξηρασία και τους ανέμους και προσαρμόζεται ικανοποιητικά σε ξηροθερμικές συνθήκες και πτωχά εδάφη. Σαν δέντρο είναι εύρωστο και μακρόβιο με φύλλα μικρά, λογχοειδή και βαθυπράσινα. Χαρακτηρίζεται από δυο σημαντικά πλεονεκτήματα: την γρήγορη ανάπτυξη και τη υψηλή και σταθερή καρποφορία της (από 50 ως και πάνω από 150 κιλά καρπού κατά δέντρο). Αναπτύσσεται ταχύτερα και καρποφορεί περισσότερο όταν ποτίζεται και λιπαίνεται συστηματικά.

Σε μια συστηματική καλλιέργεια με το κατάλληλο κλάδεμα και πότισμα, η μείωση της παραγωγής την δεύτερη χρονιά περιορίζεται σημαντικά. Ο καρπός είναι μικρός με μέγεθος 12-15 mm κατάλληλος μόνο για ελαιοποίηση. Το μειονέκτημα του μικρού μεγέθους του καρπού της, ξεπερνιέται από το γεγονός ότι το λάδι της με το πρασινοκίτρινο χρώμα του είναι εκλεκτής ποιότητας με φρουτώδη γεύση, εξαιρετικό άρωμα και μεγάλο χρονικό διαστημα αποθήκευσης. Ανθίζει κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου και ωριμάζει κατά την περίοδο από τέλος Οκτώβρη μέχρι τον Δεκέμβρη έως Γενάρη. Η απόδοση σε λάδι του ελαιοκάρπου κυμαίνεται μεταξύ 15 και 25% (4-5 κιλά ελιές αποδίδουν 1 κιλό λάδι).

Ελιά Καλαμών

Η νυχάτη Καλαμών ή Ελιά Καλαμάτας είναι μια εξαιρετική ποικιλία επιτραπέζιας ελιάς. Καλλιεργείται κυρίως στους νομούς Μεσσηνίας, Λακωνίας, Αιτωλοακαρνανίας, Φθιώτιδας, Κορινθίας, Αργολίδας και Ηλείας. Είναι ποικιλία μεσόκαρπη υψηλής παραγωγικότητας, απαιτητική σε εδαφική και ατμοσφαιρική υγρασία, ανθεκτική στην αλατότητα του εδάφους, καθώς και ανθεκτική στο μύκητα βερτισίλιο. Το βάρος του καρπού κυμαίνεται από 5 ως 6 gr με σχήμα κυλινδοκωνικό με κάμψη μονόπλευρη που μοιάζει με τη ρόγα της ποικιλίας του σταφυλιού «Αετονύχι». Για το λόγο αυτό ονομάζεται και αετονυχολιά ή αετονυχιά Καλαμών. Η επιδερμίδα του καρπού είναι λεπτή και ελαστική και αποκτά βαθύ μαύρο χρώμα στο στάδιο της πλήρους ωριμότητας, ενώ ο πυρήνας του είναι λείος και αποσπάται εύκολα από τη σάρκα. Το γεγονός αυτό την καθιστά ιδανική ποικιλία για την παραγωγή φυσικών μαύρων βρώσιμων ελιών. Το δέντρο της Καλαμών είναι αρκετά εύρωστο, τα κλαδιά του έχουν κατακόρυφη ανάπτυξη και χαρακτηριστικά μεγάλα φύλλα. Η συγκομιδή γίνεται με το χέρι (χτένια) ή με ειδικά ραβδστικά μπαταρίας στο στάδιο της πλήρους ωριμότητας κατά την περίοδο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου.

Ελιά Μεγάρων – Μεγαρίτικη

Μεσόκαρπη ποικιλία με ωοειδές σχήμα καρπού , διπλής χρήσης ,δηλαδή λαδοελιά και επιτραπέζια , πράσινη ή μαύρη. Καλλιεργείται σ΄ όλη την Ελλάδα και ονομάζεται και Βοβωδίτικη, Περαχωρίτικη, Λαδολιά, Χουρμαδολιά, Καλολιά. Είναι δένδρο μετρίων διαστάσεων με μακριά μυτερά φύλλα. Ο καρπός ποικίλλει πάρα πολύ ως προς το μέγεθος και το σχήμα και μοιάζει πολύ με την Κορωνέικη αλλά είναι πιο μεγάλος. Το δένδρο αντέχει πολύ στό ψύχος και στην ξηρασία (καλλιέργεια μη ποτιστική) και είναι πολύ παραγωγικό όταν δέχεται στοιχειώδεις καλλιεργητικές φροντίδες παρέχοντας λάδι αρίστης ποιότητας. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι κυμαίνεται γύρω στο 25% και με εντατικότερη καλλιέργεια φθάνει στο 30%, ενώ ο καρπός χρησιμοποιείται και παρασκευή κονσερβών (πράσινες τσακιστές και μαύρες πατητές).

Ελιά Μανάκι – Κοθρέικη

Πολύ γνωστή ποικιλία για λάδι που ωριμάζει με αργούς ρυθμούς με καλύτερη εποχή συγκομιδής από το μέσα Ιανουαρίου μέχρι τις αρχές του Φεβρουαρίου. Ο καρπός της έχει μικρές διαστάσεις με οβάλ ή σφαιρικό σχήμα και βάρος από 2,2-2,9 gr. Χαρακτηριστικό της ποικιλίας Μανάκι είναι ότι αντέχει σε μεγάλο υψόμετρο, όπου άλλες ποικιλίες εκτός από την Αθηνολιά δε μπορούν να αποδώσουν. Καλλιεργείται κυρίως στην Άμφισσα, τους Δελφούς, την Ιτέα, την Αράχοβα, τη Λαμία, την Κυνουρία, την Ερμιόνη και τον Πόρο. Ποικιλία αρκετά ανθεκτική στο κρύο και στους ισχυρούς ανέμους. Αναπτύσσεται καλά σ’ όλα τα εδάφη ακόμα και στα άγονα-πετρώδη αλλά αποδίδει όμως πολύ καλύτερα σε σχετικά γόνιμα εδάφη που συγκρατούν αρκετή υγρασία. Προτιμά εδάφη με pH 7-8, αντέχει όμως και στα ελαφρά όξινα εδάφη και παρουσιάζει επίσης σχετικά καλή αντοχή στην αλατότητα του εδάφους. Συναντάται και με τα ονόματα Γλυκομανάκι, Γλυκομανακολιά.

Χονδροελιά Αγρινίου – Ελιά Αμφίσσης

Η ποικιλία Αμφίσσης ή κονσερβολιά έχει στρογγυλό μεγάλο καρπό, είναι διπλής χρήσης, κυρίως επιτραπέζια αλλά και λαδοελιά. Καλή αντοχή στο ψύχος, και θεωρείτε η «βασίλισσά» των ελιών λόγω της εξαιρετικής μεγάλης απόδοσης ανά δέντρο. Τα δέντρα της ποικιλίας Αμφίσσης γίνονται γενικά ψηλά, από 7-10 μέτρα ύψος αλλά μπορεί να διατηρηθούν και στα 4-5 μέτρα με συχνό κλάδεμα. Παράγουν μια εντελώς ιδιαίτερη ποικιλία βρώσιμων-επιτραπέζιων ελιών με μενεξεδένιο χρώμα, στρόγγυλη σιλουέτα και χορταστική πλούσια σάρκα. Καλλιεργείται σε πολλές περιοχές της Ελλάδος, με διαφορετικά ονόματα, όπως στο Βόλο, όπου έχει πάρει το όνομα «Βολιώτικη», στο Πήλιο με το όνομα «Μαυρελιά», στην Ιστιαία και την Εύβοια ως «Στρογγυλή» ή «Κονσερβοελιά», στο Αγρίνιο, τη Στυλίδα και στην Ήπειρο με το όνομα «Χονδρολιά» και στη Λάρισα και την Αταλάντη ως «Λαδολιά». Είναι η πιο διαδεδομένη ποικιλία βρώσιμης ελιάς μαζί με τη Καλαμών στην Ελλάδα. Τα φύλλα είναι μέσου μεγέθους, επιμηκή, με ευδιάκριτη αιχμή στην κορυφή τους που κάμπτεται προς τα κάτω ενώ ο καρπός είναι μεγάλος (με βάρος από 5-12 gr.), ωοειδής, με σάρκα λευκή τραγανή, που αποσπάται εύκολα από τον πυρήνα (κουκούτσι). Η επιδερμίδα του καρπού είναι λεπτή και ελαστική και παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στο ζάρωμα. Συνήθως ο πράσινος καρπός είναι πιο ευαίσθητος από τον ώριμο.

Ελιά Αθηνολιά – Τσουνάτη

Η ποικιλία Αθηνολιά λέγεται επίσης Ματσολιά ή Μαστοειδής, Μουρτολιά και Τσουνάτη. Θεωρείτε ποικιλία μικρόκαρπη έως μεσόκαρπη με μεγάλη ανάπτυξη τα δέντρα της αλλά με μέτρια παραγωγή. Απαιτεί καλό έδαφος και καλλιεργητικές φροντίδες (λίπασμα, καθάρισμα χόρτων, κλπ) και είναι αρκετά ανθεκτική στο κρύο. Παράγει κάθε δυο χρόνια καρπό, ανθίζει μετά τα μέσα Μαΐου, έχει όψιμη ωρίμανση Δεκέμβρης-Ιανουάριος και είναι η μόνη ποικιλία που καλλιεργείται και σε ψηλό υψόμετρο, μέχρι 1.000 μ. Τα δέντρα της φτάνουν τα 10 μέτρα ύψος και έχουν μυτερά φύλλα. Ο καρπός είναι κωνικός, λίγο καμπουρωτός, χρώματος μαύρο ή μαύρος-μωβ όταν είναι ώριμος με περιεκτικότητα σε λάδι 20-30%. Πολλοί την θεωρούν ποικιλία μικτής χρήσης, δίνει όμως λάδι εκλεκτής ποιότητας λεπτόρρευστο και κεχριμπαρένιο χρώμα. Σε περιοχές με πρώιμους παγετούς η συγκομιδή γίνεται νωρίτερα, από τα μέσα Νοεμβρίου, δίνοντας εξαιρετικής ποιότητας αγουρέλαιο το οποίο μπορεί να καταναλωθεί από τον επόμενο Απρίλιο.

Ελιά Χαλκιδικής ή Γαϊδουροελιά

Ποικιλία που καλλιεργείται σχεδόν αποκλειστικά στη Χαλκιδική και είναι γνωστή ως Γαιδουρελιά, λόγω του σχετικά μεγάλου μεγέθους των καρπών της. Η συγκεκριμένη ποικιλία παράγει πράσινους καρπούς κυλινδροκωνικού σχήματος που φέρουν θηλή. Το μέσο βάρος του καρπού κυμαίνεται μεταξύ 6 έως 12 gr, με μέσο όρο οι 120-140 καρποί να ζυγίζουν ένα κιλό. Το χρώμα της επιδερμίδας του καρπού αλλάζει σιγά-σιγά με την πρόοδο της ωρίμανσης, από πράσινο σε πράσινο-κίτρινο, μετά αχυροκίτρινο, ρόδινο και καταλήγει σε ανοιχτό ερυθρό μαύρο, χωρίς όμως να γίνεται ποτέ μαύρο. Αυτός είναι ο λόγος που η συγκομιδή γίνεται όταν είναι πράσινες και έτσι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μαύρη επιτραπέζια ελιά. Η ποικιλία αυτή αναπτύσσεται σ’ όλα τα εδάφη ακόμα και σε άγονα πετρώδη. Αποδίδει όμως οπώς και οι άλλες ποικιλίες πολύ καλύτερα σε σχετικά γόνιμα εδάφη που συγκρατούν υγρασία. Προτιμά pH εδάφους 7-8, αντέχει όμως και στα ελαφρά όξινα εδάφη, παρουσιάζοντας επίσης καλή αντοχή στην αλατότητα του εδάφους. Οι επιτραπέζιες-βρώσιμες «Πράσινες Ελιές Χαλκιδικής» που παράγονται από την ποικιλία αυτή χαρακτηρίζονται από μεγάλο μέγεθος καρπού με μεγάλη αναλογία σάρκας προς πυρήνα, με λαμπερό πράσινο–πρασινοκίτρινο χρώμα, λεπτό φρουτώδες άρωμα και γεύση ελαφρώς πικρή, πικάντικη και απουσία αίσθησης λιπαρότητας.

Ελιά Κουτσουρελιά – Πατρινή

Ονομάζεται επίσης και Κουτσουλιέρα, Λαδολιά, Λιανολιά χονδρή, Λιανολιά ψιλή και Πατρινιά. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι φτάνει περίπου στο 25% (4 κιλά ελιές δίνουν 1 κιλό λάδι). Είναι μικρόκαρπη ποικιλία (λίγο πιο μεγάλη από την Κορωνέικη) και χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού καλής ποιότητας. Θεωρείται ποικιλία απαιτητική σε εδαφική υγρασία και γόνιμο έδαφος γι αυτό καλλιεργείται κυρίως στους νομούς Κορινθίας, Αχαΐας, Λακωνίας και Αιτωλοακαρνανίας που τα εδάφη γενικά είναι πολύ καλής ποιότητας. Σαν δένδρο φτάνει σε ύψους 5–7 m, με φύλλα βαθυπράσινα, μήκους 4 cm και πλάτους 1 cm. Ο καρπός έχει σχήμα κυλινδροκωνικό με μέσο βάρος 1,20 gr και η σχέση της σάρκας προς τον πυρήνα του καρπού είναι 5:1.

Ελιά Θρούμπα – Θάσου

Είναι ποικιλία γενικά απαιτητική σε εδαφική υγρασία γι αυτό και δεν μπορεί να καρποφορήσει σε ξηροθερμικές περιοχές ή τις χρονιές με μεγάλη ξηρασία. Ευδοκιμεί σε βαθιά και γόνιμα εδάφη και για να αποδώσει καλά έχει ανάγκη από σωστές καλλιεργητικές φροντίδες (λίπασμα, καταστροφέα χόρτων, κλπ). Επίσης πολλοί λένε ότι έχει και αυξημένες ανάγκες σε ψύχος. Τα δέντρα αναπτύσσονται ορθόκλαδα με ύψους 5-10 m. Τα φύλλα της είναι πράσινα στην επάνω επιφάνεια και φαιοπράσινα στην κάτω, με μήκος 6 cm και πλάτος 1,50 cm. Ο καρπός είναι μετρίου μεγέθους με βάρος 2,5-5 gr και θεωρείται ποικιλία διπλής χρήσης. Ο καρπός εάν μαζευτεί δίνει λάδι σε ποσοστό 28-30%, ή εάν το αφήσουμε πάνω στο δέντρο δίνει τις βρώσιμες ελιές που είναι γνωστές ως «ΘΡΟΥΜΠΕΣ». Oι καρποί με υψηλή υγρασία και σχετικά υψηλή θερμοκρασία στο τέλος του φθινόπωρου, υφίστανται (λόγω δράσης του μύκητα phoma oleae) μια φυσική ζύμωση και χάνουν την πικράδα τους, ενώ είναι ακόμα στο δέντρο. Έτσι οι ελιές αποκτούν φυσιολογικά μία ευχάριστη γλυκιά γεύση, χωρίς καμία ανθρώπινη επεξεργασία με μόνη εργασία που χρειάζεται να είναι η διαλογή τους. Η ανάπτυξη του μύκητα της ζύμωσης ευνοείται όταν υπάρχουν πολλές εναλλαγές υψηλής υγρασίας και ηλιοφάνειας ή από το μικροκλίμα κάθε περιοχής. Εάν οι ελιές παραμείνουν στο δέντρο μέχρι το Μάρτιο-Απρίλιο τότε παραωριμάζουν, στραγγίζουν όλα τα υγρά τους και φυσικά γλυκαίνουν. Η ελιά Θρούμπα είναι διαδεδομένη ευρύτατα στον Ελληνικό χώρο. Εκτεταμένες καλλιέργειες υπάρχουν στην Κρήτη, στη Στερεά Ελλάδα, στα νησιά του Αιγαίου και στη Θάσο, όπου η καλλιεργούμενη ελιά εκεί παράγει τις γνωστές επιτραπέζιες ελιές «Θρούμπες Θάσου».

Γράφει 

Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ιταλία παρήγαγε πάνω από το 1/4 του ελαιολάδου της Ευρώπης για το καλλιεργητικό έτος 2023/24, λόγω των φτωχών συγκομιδών στην Ισπανία και την Ελλάδα. Η παραγωγή εκτιμάται ότι ανέρχεται στους 324.000 τόνους, με το 75% της παραγωγής της χώρας να πληροί τα υψηλά κριτήρια ποιότητας του έξτρα παρθένου ελαιολάδου.

Η γόνιμη συγκομιδή αναπληρώνει και τα αποθέματα ελαιολάδου στη χώρα. Σύμφωνα με το Ιταλικό Υπουργείο Γεωργίας, η αποθήκευση ιταλικού έξτρα παρθένου ελαιολάδου ξεπερνά πλέον τους 200.000 τόνους, πολύ περισσότερους από τους 96.000 τόνους που αναφέρθηκαν τον Οκτώβριο.

Συνολικά, τα ιταλικά αποθέματα όλων των ποιοτήτων ελαιολάδου έφτασαν τους 269.574 τόνους στα τέλη Ιανουαρίου, σημειώνοντας αύξηση 14% από τον Δεκέμβριο του 2023. Τα αποθέματα βιολογικού ελαιολάδου ανέρχονται σε 40.552 τόνους. Ωστόσο, τα αποθέματα ελαιολάδου παραμένουν 14,5% χαμηλότερα σε σχέση με την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους.

Ενώ η παραγωγή ελαιολάδου έφτασε τον μέσο όρο της προηγούμενης δεκαετίας το 2023/24, οι αποδόσεις διέφεραν πάρα πολύ μεταξύ των περιοχών. Οι υπερβολικές βροχοπτώσεις και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως οι επαναλαμβανόμενοι καύσωνες, μείωσαν την παραγωγή σε μεγάλο μέρος της κεντρικής και βόρειας Ιταλίας, με τις νότιες περιοχές να τα πηγαίνουν πολύ καλύτερα.

Στη βόρεια περιοχή της Λομβαρδίας, οι καλλιεργητές αντιμετώπισαν μερικές από τις πιο σκληρές κλιματικές συνθήκες. «Δεν είχαμε τίποτα να μαζέψουμε. Χάσαμε ολόκληρη την παραγωγή», αναφέρει ο Paul Willan, ιδιοκτήτης του Roveglio. «Επιπλέον, οι χαλαζοπτώσεις έφεραν μολύνσεις από το Pseudomonas savastanoi, το οποίο εξαπλώνεται σε ολόκληρη την περιοχή», πρόσθεσε.

Στη βορειοανατολική περιοχή του Βένετο, οι αποδόσεις ελαιολάδου αναφέρεται ότι είναι ελαφρώς καλύτερες από ό,τι αλλού στη βόρεια Ιταλία. «Είχαμε μια κανονική συγκομιδή φέτος και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με την ποιότητα», είπε ο Johannes Pan, διευθυντής μάρκετινγκ της Paneolio. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η διαρκής ξηρασία που βιώνεται στην περιοχή σημαίνει ότι η παραγωγή ελαιολάδου «γίνεται όλο και πιο δύσκολη κάθε χρόνο. Η προσπάθεια που απαιτείται για την επίτευξη καλών αποτελεσμάτων γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη».

Στην αντίθετη πλευρά της βόρειας Ιταλίας, οι καλλιεργητές στη Λιγυρία, γνωστοί για τις ελιές Taggiasca, επλήγησαν επίσης για τις επιπτώσεις του συνεχιζόμενου ξηρού κλίματος. «Λόγω της ξηρασίας, η συγκομιδή της ελιάς ήταν καταστροφική όσον αφορά τον όγκο», ανέφερε ο Nicola Ferrarese, συνιδιοκτήτης της Tèra de Prie. «Χάρη σε κάποιες καθυστερημένες βροχοπτώσεις, ωστόσο, η ποιότητα είναι εξαιρετική.»

Άλλες σημαντικές περιοχές παραγωγής ελαιολάδου της κεντρικής Ιταλίας, όπως η Ούμπρια, η Τοσκάνη και το Λάτσιο, ανέφεραν μικτά αποτελέσματα.

«Η συγκομιδή δεν ήταν καλή για την ποιότητα και τους όγκους, οι οποίοι μειώθηκαν περίπου 40% σε σύγκριση με πέρυσι», ανέφερε ο Massimo Romiti, ιδιοκτήτης του παραγωγού της Ούμπρια La Madonnuccia. «Στις αρχές Οκτωβρίου, ξεκινήσαμε τη συγκομιδή ακολουθώντας τις διαδικασίες μας για να εξασφαλίσουμε την καλύτερη ποιότητα», πρόσθεσε. «Παρόλα αυτά, το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο που προέκυψε ήταν φτωχό σε αρώματα, οπότε αποφάσισα να σταματήσω τη συγκομιδή». Ο Romiti είπε ότι οι όγκοι της ελιάς επηρεάστηκαν αρνητικά από τη βροχή τον Μάιο, η οποία καθυστέρησε την ανθοφορία. «Μετά, άρχισε η ξηρασία και τελικά, με τη βροχή του Αυγούστου, εμφανίστηκε ο δάκος της ελιάς», είπε, προσθέτοντας ότι επενδύει τώρα σε μεγάλο βαθμό στη βιολογική παραγωγή και βελτιωμένες εργασίες κλαδέματος.

Καθώς οι μεγαλύτερες ποσότητες ιταλικού ελαιολάδου, με μεγάλη διαφορά, παράγονται στα νότια της χώρας, τα αποτελέσματα από αυτές τις περιοχές επηρεάζουν σημαντικά τα συνολικά εθνικά μεγέθη. Ωστόσο, ακόμη και στις νότιες περιοχές, οι παραγωγοί έπρεπε να αντιμετωπίσουν ορισμένα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ο Giovanni Petrazzuoli, ένας παραγωγός που βρίσκεται στους λόφους του Caiazzo της Καμπανίας, αναφέρει ότι η υπερβολική βροχόπτωση κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας επηρέασε την επικονίαση.

«Ο όγκος παραγωγής αυτή τη σεζόν μειώθηκε κατά 30% λόγω της συνεχούς βροχόπτωσης εκείνη την περίοδο», είπε. «Παρατηρούμε όλο και περισσότερο τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής». «Θα έχουμε και άλλες εποχές όπως η προηγούμενη, ή ακόμα χειρότερα, επομένως πρέπει να είμαστε ανθεκτικοί και να διαχειριζόμαστε τους ελαιοκάρπους μας με καινοτόμους τρόπους», πρόσθεσε ο Petrazzuoli.

Στη Σικελία, μερικές περιοχές του νησιού αναφέρουν συγκομιδή χαμηλότερη από την αναμενόμενη.

«Οι πρώτες ενδείξεις μας λένε ότι η συνολική παραγωγή ελαιολάδου της Σικελίας θα είναι 5 έως 20% χαμηλότερη», είπε ο Salvatore Bono, συνιδιοκτήτης της Bonolio. «Οι όγκοι μας θα είναι στο ίδιο επίπεδο με πέρυσι, καθώς περιμέναμε μια τέτοια καθοδική στροφή και προχωρήσαμε σε ορισμένες στρατηγικές εξαγορές για να βελτιώσουμε τις πηγές ελαιολάδου μας».

Οι ντόπιοι αγρότες προειδοποίησαν για χαμηλότερες ποσότητες στο Agrigento της Σικελίας, ενώ ανέφεραν αποδόσεις υψηλής ποιότητας.

«Η συγκομιδή της ελιάς ήταν πιο επίπονη και προκλητική από ό,τι συνήθως», είπε η Silvia Di Vincenzo, συνιδιοκτήτρια της Mandranova. «Σε μια πολύ ζεστή χρονιά, ήταν κρίσιμη η άρδευση. Η ωρίμανση του καρπού ήταν πιο αργή και άνιση μεταξύ των ποικιλιών. Ωστόσο, τα καταφέραμε».

«Η ποιότητα των προϊόντων είναι καλή, γεγονός που οφείλεται στο γεγονός ότι παρακολουθούσαμε τα ελαιόδεντρα μας καθημερινά, επιτρέποντάς μας να επιτύχουμε υψηλό επίπεδο ποιότητας», πρόσθεσε. «Οι όγκοι είναι κάτω από το μέσο όρο.»

Η Απουλία είναι συνήθως υπεύθυνη για το 50 έως 60% της εθνικής παραγωγής στην ηπειρωτική χώρα, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής ελαιολάδου της Ιταλίας. Οι παραγωγοί της Απουλίας ανέφεραν κυρίως καλή σοδειά.

«Ήταν μια τρελή συγκομιδή», λέει η Lucia Di Molfetta, συνιδιοκτήτρια του Di Molfetta Pantaleo στο Bisceglie, μια από τις πιο παραγωγικές περιοχές στην Απουλία. «Τελειώσαμε πρόσφατα την παραγωγή την περασμένη εβδομάδα, αλλά η τιμή αγοράς των ελιών φέτος ήταν σημαντική». Προειδοποίησε ότι οι υψηλές τιμές του ελαιολάδου μείωσαν το περιθώριο μεταξύ παραγωγών υψηλής και χαμηλής ποιότητας, παροτρύνοντας ορισμένους να εξοικονομήσουν κόστος παραγωγής, εκμεταλλευόμενοι παράλληλα τις υψηλές τιμές για το παρθένο ελαιόλαδο και το λαμπάντε.

με πληροφορίες elaiaskarpos.gr

Στους 155.000 τόνους αναμένεται η φετινή παραγωγή ελαιολάδου – Υποτονικό το κλίμα στις αγορές

Με μια μικρή παραγωγή, η οποία εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 155.000 τόνους, με προβλέψεις για μικρά αποθέματα στο τέλος της σεζόν, αλλά και με τις υψηλές τιμές που καταγράφονται την περίοδο 2023/24 σε όλη την αλυσίδα, έφτασε στο τέλος της η συγκομιδή και παραγωγή ελαιολάδου στην Ελλάδα.

Με την ολοκλήρωση της συγκομιδής στην Ελλάδα η φετινή σοδειά ελαιολάδου καταγράφει ρεκόρ πτώσης, ενώ υποτονικό παραμένει το κλίμα για κλείσιμο νέων συμφωνιών, καθώς στάση αναμονής, ενόψει και τις έναρξης της τουριστικής περιόδου, διατηρεί τόσο η εγχώρια αγορά όσο και οι παραγωγοί, οι οποίοι με την σειρά τους κρατούν στις αποθήκες όσες ποσότητες τους έχουν απομείνει, ευελπιστώντας ότι οι τιμές θα αυξηθούν περαιτέρω.

Αν και είναι σχεδόν αδύνατο να προβλεφθεί πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στην αγορά ελαιόλαδου, οι πιο …ψύχραιμες φωνές, κάνουν λόγο για διατήρηση των υψηλών τιμών τουλάχιστον έως το φθινόπωρο, μέχρι να ξεκινήσει η νέα σεζόν 2024/25. Και αυτό γιατί, η παραγωγή είναι μικρή και οι τιμές στο ράφι είναι από την τελευταία παρτίδα των υψηλών τιμών από το χωράφι.

Μακροπρόθεσμα όμως, σύμφωνα με τους ανθρώπους της αγοράς, οι υψηλές τιμές ελαιόλαδου μπορούν ακόμα και να βλάψουν το προϊόν, μετατρέποντάς το σε προϊόν πολυτελείας. Από την άλλη πλευρά οι καταναλωτές, που ήδη σηκώνουν το δυσβάσταχτο βάρος των ανατιμήσεων, αναμένεται ότι θα συνεχίσουν να στρέφονται σε άλλα φυτικά έλαια. Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι το στοιχείο, ότι η κατανάλωση ελαιολάδου στην Ελλάδα έχει ήδη μειωθεί κατά περίπου 30% μέσα σε ένα χρόνο.

Τα νούμερα …μιλούν

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία (15 Φεβρουαρίου 2024) της Κομισιόν η παραγωγή στην Ελλάδα από τον Οκτώβριο 2023 μέχρι και τον Ιανουάριο 2024 ανήρθε για τη σεζόν 2023/24 στους 131.500 τόνους, ενώ εκτιμάται ότι οι τελικές ποσότητες θα ανέρθουν σε 155.000 τόνους. Από τις ποσότητες αυτές η κατανάλωση αναμένεται να κυμανθεί σε 95.000 τόνους, ενώ τα τελικά αποθέματα ελαιόλαδου εκτιμώνται στους 1.720 τόνους.

Αντίστοιχα, λίγο πάνω από τις αρχικές εκτιμήσεις φαίνεται να φτάνει η παραγωγή ελαιόλαδου στην Ιταλία, η οποία από την αρχή της σεζόν έως και το μάζεμα του Ιανουαρίου, ανέρχεται στους 774.653 τόνους, ενώ η εκτιμάται ότι οι τελικές ποσότητες θα αγγίξουν τους 800.000 τόνους. Η κατανάλωση αναμένεται να φτάσει τους 369.495 τόνους, με τα τελικά αποθέματα να φτάνουν τους 233.511 τόνους.

Λόγω των φτωχών συγκομιδών στην Ισπανία και την Ελλάδα, η Ιταλία αναμένεται να παράγει φέτος το ένα τρίτο του ελαιολάδου της Ευρώπης.

Στους 315.995 τόνους ανέρχεται μέχρι στιγμής η παραγωγή στην Ιταλία, ενώ η τελική παραγωγή αναμένεται να φτάσει τους 324.000 τόνους το καλλιεργητικό έτος 2023/24. Στην κατανάλωση εκτιμάται ότι θα φτάσουν 470.000 τόνοι ενώ τα αποθέματα θα κυμανθούν στους 140.000 τόνους.

Να σημειωθεί ότι η συνολική ευρωπαϊκή παραγωγή μέχρι και τον Ιανουάριο, κυμαίνεται στους 1.379.063 τόνους, ενώ οι τελικές ποσότητες που θα παραχθούν εκτιμάται ότι θα φτάσουν τους 1.442.500 τόνους. Τα αποθέματα που θα προκύψουν εκτιμώνται ότι θα αγγίξουν τους 376.431 τόνους.

Λίγες οι πράξεις

Καθήλωση των αγορών, με πολύ λίγες πράξεις, μικρές διακυμάνσεις τιμών είναι η γενική εικόνα που επικρατεί, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Τιμών Ελαιολάδου, του olivenews.

Ειδικότερα, στην Ισπανία μετά από 2-3 πτωτικές εβδομάδες, ήδη οι τιμές επανακάμπτουν αργά και διακριτικά. Τις ημέρες αυτές τα συνήθη έξτρα κινούνται στο 8,90 €/κιλό, τα παρθένα στο 8,45 και τα λαμπάντε 1° στο 8,20€/κιλό. Το πυρηνέλαιο απτόητο συνεχίζει να κερδίζει λίγα σεντ κάθε εβδομάδα.

Στην Ιταλία, όπως επισημαίνει το Παρατηρητήριο Τιμών Ελαιολάδου, του olivenews, παρά το γεγονός ότι οι δεξαμενές και τα αποθέματα είναι μάλλον μισοάδεια, παρά μισογεμάτα, ωστόσο εμπόριο και βιομηχανία έχουν περιορίσει το ενδιαφέρον τους στην Τυνησία.

Στην Τυνησία, το υπουργείο άναψε το πράσινο φως για (μαζικές) εξαγωγές χύμα, κυρίως προς Ιταλία αλλά και προς την Ισπανία , που «διψάνε» για ελαιόλαδο. Προφανώς αυτές οι πωλήσεις συνεπάγονται κάποια μικρή υποχώρηση των τιμών.

Στην Ελλάδα, το κλίμα συνεχίζει να είναι υποτονικό συνεχίζοντας το ίδιο σενάριο. Η Λακωνία, απρόθυμη να πουλήσει, με τιμές κάπως πιο υψηλά από 9,0 έως και 9,20€/κιλό. Αυξημένη προσφορά η Μεσσηνία από 8,50 έως 8,70 χωρίς να συναντά ανάλογη ζήτηση από τους αγοραστές. Πιο συγκεχυμένα η εικόνα της Κρήτης με ένα μεγάλο εύρος τιμών που ξεκινούν από (κοινά) παρθένα στα 8,0€/κιλό και μπορεί να φτάνουν το 9,10 για τα έξτρα αναλόγως της ποιότητάς τους για μια σειρά παραμέτρων, ενώ τα ΠΟΠ Σητείας μπορούν να διεκδικούν ακόμη και τα 9,50€/κιλό.

Πηγή www.ot.gr

Μαύρα είναι τα μαντάτα από την εγχώρια αγορά του γάλακτος, καθώς φαίνεται πως όσο προχωρούμε στη σεζόν υπάρχουν γαλατάδες (σίγουρα δεν είναι όλοι έτσι), που προσπαθούν να αποκομίσουν κέρδη στην πλάτη των κτηνοτρόφων.

Έτσι την ώρα που στο ΥπΑΑΤ σημειώνουν πως κάνουν τα πάντα για να προστατεύσουν τη Φέτα, από την οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό, η τιμή παραγωγού στο αιγοπρόβειο γάλα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Agronewsbomb, παρατηρούνται φαινόμενα, που μόνο ανησυχητικά μπορούν να χαρακτηριστούν.

Για παράδειγμα, όπως σημειώνουν έμπειροι κτηνοτρόφοι, υπάρχουν περιπτώσεις με παραδόσεις γάλακτος πρόβειου εκτός συμφωνιών, στις οποίες τα τιμολόγια του Ιανουαρίου είναι ακόμα πιο κάτω, σε σχέση με εκείνα του Δεκεμβρίου, που ούτως ή άλλως ήταν μειωμένα, με αποτέλεσμα πλέον να γενικεύεται μια τάση για τιμές στο πρόβειο λίγο πάνω από τα επίπεδα του 1,40 ευρώ το κιλό.

Την ίδια ώρα, όπως μαθαίνει το Agronewsbomb δεν λείπουν και φαινόμενα αθέτησης των συμπεφωνημένων μεταξύ γαλατάδων και ομάδων, όπερ σημαίνει και καθυστέρηση πληρωμών και μάλιστα για αρκετούς μήνες για ένα ποσοστό της αρχικά συμφωνημένης τιμής.

Σημειωτέον όσο και εξοργιστικό είναι την ίδια ώρα ο καταναλωτής στην Αθήνα και τα υπόλοιπα αστικά κέντρα να καλείται να πληρώσει για τη Φέτα, ακόμα και τιμές κοντά στα 15 ευρώ το κιλό.

Agronewsbomb.gr

Μια μελέτη εκτίμησης του δυνητικού αντικτύπου δέκα συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών (οι οποίες συνήφθησαν πρόσφατα ή βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση) επιβεβαιώνει ότι η εμπορική προσέγγιση της ΕΕ δημιουργεί νέες εμπορικές ευκαιρίες για τους εξαγωγείς αγροτικών προϊόντων της ΕΕ. Η συμμετοχή σε προτιμησιακές εμπορικές σχέσεις διαφοροποιεί τις πηγές εισαγωγών, βελτιώνοντας έτσι την ανθεκτικότητα των αλυσίδων εφοδιασμού τροφίμων της ΕΕ.

Η ανάπτυξη νέων αγορών μέσω προτιμησιακών εμπορικών σχέσεων θα συμβάλει στην εδραίωση της θέσης της ΕΕ ως κορυφαίου εξαγωγέα αγροδιατροφικών προϊόντων παγκοσμίως: το 2022, το θετικό εμπορικό ισοζύγιο της ΕΕ όσον αφορά τα αγροδιατροφικά προϊόντα ανήλθε σε 58 δισ. ευρώ.

Η αξία

Σύμφωνα με τη μελέτη, εκτιμάται ότι η αξία των εξαγωγών αγροδιατροφικών προϊόντων της ΕΕ θα είναι μεταξύ 3,1 και 4,4 δισ. ευρώ υψηλότερη το 2032 απ’ ό,τι θα ήταν χωρίς αυτές τις δέκα εμπορικές συμφωνίες, ενώ η αξία των εισαγωγών της ΕΕ θα είναι μεταξύ 3,1 και 4,1 δισ. ευρώ υψηλότερη. Έτσι, θα επιτευχθεί ισόρροπη αύξηση τόσο των εξαγωγών όσο και των εισαγωγών, με αποτέλεσμα το συνολικό εμπορικό ισοζύγιο της ΕΕ να αυξηθεί ελαφρώς.

Αναγνωρίζεται ότι ορισμένοι ευαίσθητοι τομείς, ιδίως το βόειο κρέας, το πρόβειο κρέας, τα πουλερικά, το ρύζι και η ζάχαρη, αναμένεται να αντιμετωπίσουν αυξημένο ανταγωνισμό από τους δέκα εταίρους που εξετάζονται στο πλαίσιο της μελέτης.

Το συμπέρασμα αυτό επικυρώνει την τρέχουσα προσέγγιση της ΕΕ να προστατεύει συστηματικά ορισμένους ευαίσθητους τομείς μέσω προσεκτικά σταθμισμένων δασμολογικών ποσοστώσεων. Αυτό το σημαντικό εργαλείο που περιλαμβάνεται στις εμπορικές συμφωνίες μπορεί να συμβάλει στον μετριασμό πιθανών διαταραχών της αγοράς, παρέχοντας έτσι προστασία στους γεωργούς και τους παραγωγούς αγροδιατροφικών προϊόντων της ΕΕ.

Η 31χρονη Μαριάννα επέλεξε να αφήσει πίσω το Λονδίνο και να επανέλθει όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην ιδιαίτερη πατρίδα της, το Αιτωλικό!

Πλέον, η Μαριάννα Νικολογιάννη ασχολείται με την εκτροφή προβάτων για γαλακτοπαραγωγή, όπου σε αυτή την προσπάθεια σύμμαχος, συμπαραστάτης και συμβουλάτορας στέκεται η οικογένεια της, επιβεβαιώνοντας ότι η «παντοδυναμία» της ελληνικής οικογένειας δεν είναι μύθος, αλλά απτή πραγματικότητα.

«Έχουν όλοι στο μυαλό τους την εικόνα ενός ηλικιωμένου κτηνοτρόφου, οπότε όταν εμφανίζομαι εγώ ζητώντας συμβουλές από τον κτηνίατρο ή μια καλύτερη προσφορά από τον έμπορο, τυγχάνω πολύ καλής αντιμετώπισης», λέει γελώντας η Μαριάννα στην kathimerini . Πολλοί συνομήλικοί της έχουν λόγω της κρίσης επιστρέψει στο Αιτωλικό. «Διοχετεύουν όλη τους την ενέργεια και τις οικονομίες στην εστίαση», παρατηρεί, «όμως αυτό αποδεικνύεται ανώφελο». Η ίδια, αν και διαθέτει εμπειρία στην εστίαση, κατέληξε στην κτηνοτροφία, θεωρώντας ότι οι προοπτικές είναι πιο ευοίωνες. Όταν στα δεκαοκτώ αποχαιρετούσε το Αιτωλικό, δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε ως … κτηνοτρόφος. «Στη ζωή, όμως, πρέπει να κάνεις πολλούς κύκλους μέχρι να βρεις τι είναι αυτό που χρειάζεσαι».

Στις 6.30 π.μ. η Μαριάννα και ο Πολ βρίσκονται ήδη στις θέσεις τους. Όχι μπροστά στην οθόνη κάποιου υπολογιστή, αλλά σε μια φάρμα, λίγο έξω από το Αιτωλικό, έτοιμοι για το πρωινό άρμεγμα των προβάτων. Αν πριν από λίγα χρόνια ένας μελλοντολόγος έλεγε στην 31χρονη Μαριάννα Νικολογιάννη, απόφοιτο της Στατιστικής του ΟΠΑ και ηθοποιό με σπουδές σε Αθήνα και Λονδίνο, ότι θα ασχολιόταν επαγγελματικά με την εκτροφή προβάτων, εκείνη θα τον κοίταζε με έκπληξη.

«Άπαξ και πέρασα στο Πανεπιστήμιο, γράφτηκα στη θεατρική ομάδα του ΟΠΑ, ενώ εν συνεχεία πήγα και σε δραματική σχολή», θυμάται η Μαριάννα, «μετά, όμως, από το πέρας των σπουδών, είχα αρχίσει να νιώθω ότι η Αθήνα… δεν με χωρούσε». Είκοσι πέντε Μαΐων τότε, «προσγειώνεται» στο Λονδίνο, όπου παρακολουθεί τη σχολή London International School of performing Art και ταυτόχρονα εργάζεται. «Ήταν Σεπτέμβριος του 2010 και η οικογενειακή επιχείρηση των δικών μου επλήγη εξαρχής από την κρίση, οπότε δεν μπορούσαν να με στηρίξουν». Η νεαρή Ελληνίδα το πρωί κάνει πρόβες και θεατρικό αυτοσχεδιασμό και το βράδυ σερβίρει πελάτες, που έχουν όλοι άποψη για την οικονομική κρίση στην πατρίδα της. «Τότε ανακάλυψα τη δύναμη που κουβαλούσα μέσα μου ως άνθρωπος».

Ακολουθούν άλλα τρία χρόνια ζωής και εργασίας στη Μ. Βρετανία, κατά τα οποία η Μαριάννα παραμένει στον χώρο της εστίασης και γνωρίζει τον μετέπειτα Βρετανό σύζυγο. «Ωστόσο, οι ρυθμοί ζωής του Λονδίνου, οι μεγάλες αποστάσεις αλλά και η άνοδος των ενοικίων είχαν αρχίσει να με φτάνουν στα όριά μου», σχολιάζει. «Εργαζόμασταν εξαντλητικά και ζούσαμε περιμένοντας ένα ρεπό ή τις γιορτές των Χριστουγέννων». Είναι, όμως, αυτό ζωή;

«Αναζητώντας εναλλακτικές άρχισα κάτι δικό μου: την καντίνα mana greek, όπου ετοίμαζα ζεστό ελληνικό φαγητό μέσα σε υπαίθριες αγορές τα Σαββατοκύριακα». Δεδομένου ότι το οργάνωνε και το υλοποιούσε μόνη, η κόπωση γρήγορα επικράτησε του ενθουσιασμού της.

Ήταν τότε ο Βρετανός σύζυγός της, που ήδη μάθαινε ελληνικά, ο οποίος εξέφρασε αυτό που και οι δύο σκέφτονταν: «Γιατί δεν πάμε στην Ελλάδα;».

«Επιστρέψαμε τον Ιανουάριο του 2015, χωρίς πλάνο, αλλά με την αμέριστη συμπαράσταση των δικών μου» τονίζει η Μαριάννα, η οποία αντλεί πάντα δύναμη και αισιοδοξία από τη στάση των γονέων της, «που δεν το βάζουν ποτέ κάτω». Τους πρώτους τρεις μήνες το ζευγάρι εγκαθίσταται στο Αιτωλικό και δηλώνει έτοιμο να εκπαιδευτεί σε οτιδήποτε καινούργιο. Η επίσκεψη στη φάρμα προβάτων οικογενειακού φίλου σημαίνει το τέλος των διλημμάτων. «Ενθουσιαστήκαμε, ο άνδρας μου είναι άλλωστε εξαιρετικά φιλόζωος» διηγείται η Μαριάννα, «αρχίσαμε να πηγαίνουμε διερευνητικά για τρεις μήνες».

Το νεαρό ζευγάρι διαπιστώνει ότι η καθημερινή επαφή με τη φύση γαληνεύει, όπως και ότι ο κλάδος της γαλακτοπαραγωγής έχει πολλές προοπτικές. Αρχίζουν να διαβάζουν και να ζητούν πληροφορίες από κτηνιάτρους και άλλους επιστήμονες. «Πήγαμε στην Ισπανία, επισκεφθήκαμε σύγχρονες μονάδες και αγοράσαμε 220 δικά μας πρόβατα, με όλες τις απαιτούμενες πιστοποιήσεις». Η καθημερινότητά τους περιλαμβάνει πρωινό ξύπνημα, άρμεγμα, σχολαστικό καθάρισμα αλλά και αρχειοθέτηση των «φακέλων» για όλα τα ζώα:

«Καταγράφουμε το γενεαλογικό τους δένδρο, την παραγωγή τους κ.λπ.». Παρά την ευθύνη, «μας μένει περισσότερος ελεύθερος χρόνος απ’ ό,τι στο Λονδίνο».

Μπορεί η Μαριάννα να έχει αφιερωθεί στα ζώα, δεν εγκαταλείπει, όμως, τη μεγάλη της αγάπη: το θέατρο. «Έχουμε έναν δραστήριο πολιτιστικό σύλλογο στο Αιτωλικό», λέει περιχαρής, «δύο φορές την εβδομάδα διδάσκω θέατρο σε ενήλικες».

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com

Τα καρποφόρα δέντρα πρέπει να κλαδεύονται σε συγκεκριμένες περιόδους για να διακλαδώνονται σωστά καθώς αναπτύσσονται, να μειώνεται η πιθανότητα σπασίματος των κλάδων από τη μεγάλη καρποφορία, να αερίζεται η κόμη και να εισέρχεται φως στο εσωτερικό της και για να βελτιωθούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των καρπών.

Όπως γίνεται και με τα άλλα καρποφόρα δέντρα, το κλάδεμα της λεμονιάς εξασφαλίζει μεγάλα λεμόνια με πλούσιο χυμό. Εδώ θα αναφέρουμε μερικές συμβουλές για το πώς θα την κλαδέψετε και πότε είναι η κατάλληλη περίοδος για να κάνετε αυτή την εργασία.

Γιατί κλαδεύουμε τη λεμονιά;

Κλαδεύουμε τη λεμονιά για να αυξήσουμε την παραγωγή, οι καρποί είναι περισσότεροι και μεγαλύτεροι και με λιγότερες ασθένειες. Οι βραχίονες και οι κλάδοι των εσπεριδοειδών είναι ισχυροί και είναι λιγότερο πιθανό να σπάσουν από το βάρος της μεγάλης παραγωγής. Άρα, το κλάδεμα δεν στοχεύει σε αυτό το πρόβλημα, που είναι σοβαρό σε καλλιέργειες άλλων καρποφόρων δέντρων. Τα εσπεριδοειδή μπορούν να καρποφορούν παντού στην κόμη του δέντρου, συμπεριλαμβανομένων και των περιοχών που βρίσκονται στην σκιά. Έτσι, το κλάδεμα που στοχεύει στη διαθεσιμότητα του φωτός στο εσωτερικό της κόμης δεν είναι πρωταρχικής σημασίας. Παρόλα αυτά οι λεμονιές θα πρέπει να κλαδεύονται για τις παραπάνω περιπτώσεις όταν η ανάπτυξή τους είναι ζωηρή.

Στα νεαρά δένδρα θα πρέπει να αφαιρούνται οι λαίμαργοι βλαστοί και να κλαδεύονται τα αδύνατα άκρα. Στα μεγαλύτερα δέντρα, επίσης, θα πρέπει να αφαιρούνται οι λαίμαργοι βλαστοί, καθώς και κάθε νεκρός ιστός και ξερός ή σπασμένος κλάδος. Αυτά τα κλαδέματα συνήθως είναι αρκετά για να διεισδύσει το φως που χρειάζεται στο εσωτερικό της κόμης.

Πότε είναι η κατάλληλη περίοδος για να κλαδέψετε τη λεμονιά;

Είναι σημαντικό να κλαδέψετε την κατάλληλη στιγμή, για να μην κινδυνέψετε να χάσετε την ετήσια παραγωγή. Το κλάδεμα της λεμονιάς πρέπει να γίνεται μετά την συγκομιδή στο τέλος του χειμώνα, για να έχει το δέντρο αρκετό χρόνο να ανακάμψει πριν ξεκινήσει τη νέα παραγωγή.

Η κατάλληλη περίοδος είναι οι μήνες από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο. Ωστόσο, λόγω του κινδύνου μόλυνσης του δέντρου από τον μύκητα της κορυφοξήρας, που είναι δραστήριος αυτούς τους μήνες, μπορείτε να κλαδέψετε αργότερα στο τέλος της άνοιξης και όταν το δέντρο ανθίσει. Ακριβώς λόγω του κινδύνου μόλυνσης από αυτό τον μύκητα θα πρέπει να απολυμαίνονται τα εργαλεία κλαδέματος κατά τη διαδικασία και να καλύπτονται οι τομές με χαλκούχα μυκητοκτόνα σκευάσματα.

Πώς θα κλαδέψετε τη λεμονιά
Χρησιμοποιήσετε αιχμηρά κλαδευτήρια και πριόνια γιατί το ξύλο της λεμονιάς είναι αρκετά σκληρό. Κατά τη διάρκεια των εργασιών φορέστε γάντια για να προστατευτείτε από τα αγκάθια . Ενώ το ξύλο των εσπεριδοειδών είναι πολύ συνεκτικό και σκληρό, ο φλοιός είναι λεπτός και εύκολα αποκολλάται, γι’ αυτό πρέπει να προσέχετε να έχετε τη λεπίδα προς το δέντρο για να μην γλιστρήσει

Μην κόβετε τους κλάδους πολύ κοντά στον κορμό ή κοντά στη βάση τους, στους μεγάλους βραχίονες. Στη βάση κάθε κλάδου υπάρχει ένα κολάρο διογκωμένου ιστού, το οποίο πρέπει να διατηρήσετε και να κόψετε πάνω από αυτό. Στο κολάρο αυτό υπάρχει η καμβιακή ζώνη με αδιαφοροποίητα κύτταρα που σχηματίζουν τον κάλλο για να κλείσει το δέντρο με φυσικό τρόπο την τομή του κλαδέματος. Αν αφαιρέσετε αυτή την περιοχή, το ξύλο θα μείνει εκτεθειμένο και με τα χρόνια θα σχηματιστεί εκεί μια κουφάλα.

Για κάθε κλάδο και κλαδίσκο πάνω από 3 εκατοστά σε διάμετρο θα πρέπει να κλαδεύετε 25 με 30 εκατοστά πάνω από το σημείο που ενώνεται με τον βραχίονα σε γωνία δύο τομές πάνω και κάτω και μετά στη βάση του βραχίονα, όπως φαίνεται στην εικόνα.

Τομές στο κλαδεμα λεμονιάς για μεγάλους κλάδους και κλαδίσκους
Ποτέ μην κλαδεύετε περισσότερο από το ένα τρίτο του δέντρου τη σεζόν. Ξεκινήστε να κλαδεύετε τις λεμονιές τον πρώτο ή τον δεύτερο χρόνο για να της δώσετε το σχήμα που θέλετε. Το δέντρο πρέπει να έχει ύψος 2,5 με 3 μέτρα για να είναι ευκολότερη η συγκομιδή και η φροντίδα του. Μην βιάζεστε και κλαδέψετε υγιή κλαδιά που τα χρειάζεστε. Μα είστε προσεκτικοί και αρκετά παρατηρητικοί να εντοπίζεται τα σημεία που θέλουν κλάδεμα.

Με τον ίδιο τρόπο κλαδεύονται και οι καλλωπιστικές λεμονιές που μεγαλώνουν σε μεγάλες γλάστρες. Ένας έμπειρος κλαδευτής σε κάθε περίπτωση μπορεί να εντοπίσει τους λαίμαργους βλαστούς, τους σπασμένους κλάδους και αυτούς που έχουν μολυνθεί από μια ασθένεια ή έχουν ξεραθεί και να τους απομακρύνει.

Συμπέρασμα

Κλαδεύουμε τους λαίμαργους βλαστούς της βάσης και των εσωτερικών βραχιόνων
Κλαδεύουμε τα κλαδιά που έχουν ξεραθεί ή είναι άρρωστα
Κλαδεύουμε τα κλαδιά που βρίσκονται πάνω από το ύψος που έχουμε αποφασίσει για το δέντρο μας
Διατηρούμε το σχήμα του δέντρου κλαδεύοντας όσα κλαδιά εκτείνονται πέρα από αυτό
Αφού τελειώσουμε καλύπτουμε τις τομές με χαλκούχο μυκητοκτόνο σκεύασμα βιολογικό ή μη της προτίμησής σας, για να μην μολυνθούν

Επέκταση των ελέγχων στην αγορά και για το μέλι, καθώς και τις πρωτοβουλίες που δρομολογούνται για την αντιμετώπιση των ελληνοποιήσεων ανακοίνωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Λευτέρης Αυγενάκης στη σύσκεψη με την Συντονιστική Επιτροπή Μελισσοκόμων.

Στο πλαίσιο αυτό, την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να περάσει από το Υπουργικό Συμβούλιο προς έγκριση, νομοσχέδιο του ΥπΑΑΤ, με το οποίο ενισχύεται το κυρωτικό πλαίσιο για την προστασία των ελληνικών αγροτικών προϊόντων– και του μελιού- από ελληνοποιήσεις.

Συγκεκριμένα, σκοπός του νομοσχεδίου είναι η δημιουργία θεσμικού πλαισίου με την εφαρμογή της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας στον τομέα των αγροτικών προϊόντων και τροφίμων με Προστατευόμενες Ονομασίες Προέλευσης (ΠΟΠ), Προστατευόμενες Γεωγραφικές Ενδείξεις (ΠΓΕ) και στα Εγγυημένα Παραδοσιακά Ιδιότυπα Προϊόντα (ΕΠΙΠ), καθώς και η θέσπιση διατάξεων για τα ελεγκτικά όργανα, τους ελέγχους, τη διαπίστωση παραβάσεων και την επιβολή κυρώσεων από το ΥπΑΑΤ και τους εποπτευόμενους από αυτό Οργανισμούς.

Αντικείμενο του νομοσχεδίου συνιστά:

α) η παράθεση ορισμών και ο καθορισμός των αρμοδίων αρχών

β) οι προϋποθέσεις για την πιστοποίηση των επιχειρήσεων και οι υποχρεώσεις τους

γ) τα είδη των ενεργούμενων ελέγχων και τα ελεγκτικά όργανα

δ) τα είδη των παραβάσεων, τα διοικητικά μέτρα, οι κυρώσεις και η διαδικασία επιβολής τους