Η φετινή σεζόν της ελληνικής φράουλας έχει ξεκινήσει εξαιρετικά καλά, με την διάθεση από πλευράς παραγωγών να είναι αυξημένη.

Το προϊόν απολαμβάνει την ευνοϊκή επίδραση ενός σχετικά ήπιου χειμώνα, που συνέβαλε στη βελτίωση των συνθηκών παραγωγής και την αύξηση της ποιότητας του προϊόντος. Επιπλέον, επωφελείται από τις επαρκείς βροχερές μέρες που εξασφαλίζουν τη συσσώρευση αρκετού νερού στις δεξαμενές.

Σε αντίθεση, η ισπανική φράουλα αντιμετωπίζει δυσκολίες, καθώς τα ζητήματα άρδευσης έχουν θέσει το προϊόν υπό έλεγχο και οδηγούν σε πτώση της ποιότητας.

Ο Christian Vogelsang, αγοραστής και πωλητής στην ExPa-Frucht Ltd, με έδρα το Ottobrunn της Γερμανίας, δηλώνει: «Πολλές αλυσίδες λιανικού εμπορίου έχουν μεταβεί από τις ισπανικές σε ελληνικές φράουλες τα τελευταία χρόνια. Φέτος, η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω λόγω των έντονων βροχοπτώσεων και των σχετικών ποιοτικών ζητημάτων στην Ισπανία.»

Η ExPa-Frucht αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εισαγωγείς φράουλας, κερασιών και σπαραγγιών από την Ελλάδα.

Η περίοδος αιχμής πλησιάζει

Η κλασική περίοδος αιχμής για τις ελληνικές φράουλες συνεχίζει να επικεντρώνεται στους μήνες πωλήσεων Απρίλιο και Μάιο.

«Ακόμη και κατά τη γερμανική σεζόν φράουλας, πολλές αλυσίδες λιανικής έχουν διπλή λειτουργία. Κατά κανόνα, προσπαθούμε να προσφέρουμε ελληνικές φράουλες στο εμπόριο μέχρι τα μέσα έως τα τέλη Ιουνίου. Μετά από αυτό, παραμένουν ακόμα διαθέσιμες, αλλά τελικά το κλίμα γίνεται πολύ ζεστό για να εισάγουμε φράουλες καλής ποιότητας. Για τους επόμενους δύο με τρεις μήνες συνεχίζουμε να περιμένουμε σταθερές ποσότητες και ποιότητα» καταλήγει ο Vogelsang.

Με πληροφορίες από το FreshPlaza

Μία σημαντική εξέλιξη από την οποία αναμένεται να αλλάξει άρδην ο τρόπος λίπανσης των ελαιόδεντρων στην Κρήτη, είναι πλέον γεγονός.

Όπως αποκάλυψε μιλώντας στο Ράδιο Κρήτη και στην εκπομπή του Μανώλη Αργυράκη ο γεωπόνος Μανώλης Βιδάλης, οι προσπάθειες αξιοποίησης του κατσίγαρου ώστε εκείνος να χρησιμοποιηθεί για τη λίπανση ελαιόδεντρων, απέφεραν καρπούς.

Σύμφωνα με τον ίδιο, κατά τη διάρκεια πειράματος του οποίου προΐσταται σε ελαιουργείο στο Καβούσι, αποδείχθηκε ότι ο κατσίγαρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς όφελος των ελαιόδεντρων, ως βελτιωτικό προϊόν.

Σύμφωνα με τον ίδιο διαπιστώθηκε μέσα από την αξιοποίηση του κατσίγαρου ότι περιέχει τα συστατικά εκείνα και μάλιστα στις ιδανικές αναλογίες, που χρειάζεται μία ελιά προκειμένου να λιπανθεί και να αποφέρει περισσότερη παραγωγή.

”Πρόκειται για ένα άοσμο προϊόν”, όπως είπε ο γεωπόνος ”το οποίο θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ως καλό προϊόν θρέψης της ελιάς”, σημειώνει ο. Βιδάλης.

Το πείραμα βρισκόταν σε εξέλιξη εδώ και τρία χρόνια ενώ τώρα μετά και τα θετικά αποτελέσματα που προέκυψαν έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες ώστε το προϊόν να πάρει τις απαραίτητες άδειες από τις αρμόδιες υπηρεσίες και στη συνέχεια να μπει δυναμικά στην αγορά ως λιπαντικό πλέον υγρό.

Ο νέος τρόπος λίπανσης των ελαιόδεντρων εφόσον εγκριθεί, θα έχει μηδενικό κόστος αφού το μόνο που χρειάζονται είναι δύο αντλίες ενώ θα χρειάζονται μόνο 5 λίτρα του προϊόντος σε 100 κιλά νερού.

Σε πρώτη φάση, όπως είπε ο γεωπόνος, ”το σκεύασμα θα αξιοποιείται μόνο για την ελιά ωστόσο θα γίνουν νέα πειράματα στο μέλλον προκειμένου να φανεί εάν μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλες καλλιέργειες”.

Πηγή – ekriti.gr

Με τον όρο «βιολογικός κύκλος» περιγράφονται τα στάδια από τα οποία περνά το αμπέλι για να δώσει εμπορεύσιμο προϊόν.

Στην Ελλάδα και γενικότερα στις χώρες που δεν ανήκουν στην τροπική ζώνη, ο κύκλος αυτός διαρκεί έναν χρόνο και χωρίζεται σε δύο περιόδους: τη χειμερία νάρκη και τη βλαστική περίοδο. Σε χώρες που ανήκουν στην τροπική ζώνη όπως π.χ. Βολιβία και Ισημερινός δεν υπάρχει χειμερινή ανάπαυση και μπορεί να υπάρξουν μέχρι και 3 βλαστικές περιόδους διάρκειας 110 – 130 ημερών.

Η βλαστική περίοδος ξεκινάει με την αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από τους 10-12οC και είναι εμφανής με το φαινόμενο της δακρύρροιας. Λέμε ότι το αμπέλι «δακρύζει» όταν από τις τομές των κλαδιών που έχουν σχηματιστεί από το κλάδεμα, ρέει υγρό. Το υγρό αυτό είναι μείγμα νερού, που απορροφά το ριζικό σύστημα, και υδατανθράκων μαζί με αζωτούχες ενώσεις που είχαν αποθηκευτεί κατά την φυλλόπτωση και την χειμερία νάρκη. Αποτελεί μία προβλαστική φάση που προετοιμάζει τους οφθαλμούς για το επόμενο στάδιο.

Στο στάδιο της αύξησης παρατηρείται διόγκωση των λανθανόντων οφθαλμών – των ματιών, δηλαδή, που σχηματίστηκαν πέρσι αλλά εκπτύσσονται την επόμενη χρονιά – ως και την τελική βλάστηση του αμπελιού. Το μείγμα των οργανικών ενώσεων, που χαρακτηρίζονται και ως αποθησαυριστικές ουσίες, «φουσκώνουν» τα μάτια και προοδευτικά απομακρύνεται η χνουδένια επικάλυψη και αποκαλύπτονται τα πρώτα μικρά φύλλα. Ο υπόλοιπος βλαστός μεγαλώνει σε μήκος και σε πλάτος. Εμφανίζονται έλικες και νέα βλαστάρια, σαν μικρά τσαμπιά, που λέγονται μούρα. Τα φύλλα, που είναι το εργοστάσιο του φυτού, όσο αναπτύσσονται, τόσο περισσότερο μετατρέπουν τον ακατέργαστο χυμό σε κατεργασμένο και επιταχύνουν την εκβλάστηση του φυτού.

Κατά την ανθοφορία τα μούρα μεγαλώνουν, ανοίγουν και ανθίζουν. Ο ρυθμός της αύξησης τώρα είναι ο μέγιστος, όταν δηλαδή η θερμοκρασία είναι περίπου στους 20-25οC. Οι ταξιανθίες που σχηματίζονται γονιμοποιούνται με τον αέρα. Για να είναι επιτυχής η γονιμοποίηση, θα πρέπει οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές. Δεν πρέπει να βρέχει ή να έχει πολύ κρύο ή πολλή ζέστη, έτσι ώστε να γονιμοποιηθούν όλα τα άνθη. Αλλιώς θα έχουμε ανθόρροια ή καρπόρροια. Σε αυτή την περίπτωση η παραγωγή θα είναι μειωμένη και δεν θα ολοκληρωθεί το δέσιμο των ραγών.

Μετά την καρπόδεση ακολουθεί η ανάπτυξη των ρωγών.

Στην αρχή η ρώγα είναι πολύ πράσινη και πολύ ξινή. Η συγκέντρωση των οργανικών οξέων είναι μεγάλη και η περιεχόμενη χλωροφύλλη τη βοηθά στη σύνθεση σακχάρων, φαινολικών ουσιών και αμύλου. Αυξάνει σε μέγεθος και όγκο. Οι ράγες σε αυτό το στάδιο είναι πολύ ευαίσθητες και εύκολα παθαίνουν ζημιές. Οι χαμηλές θερμοκρασίες και οι βροχοπτώσεις αναστέλλουν την ανάπτυξη, ενώ από την άλλη, τυχόν πολύ ψηλές θερμοκρασίες μπορούν να οδηγήσουν το αμπέλι στην αποπληξία, ακόμη και στο να ξεραθεί.

Το επόμενο στάδιο είναι ο περκασμός, που ονομάζεται και γυάλισμα των σταφυλιών, γιατί σε αυτόν αλλάζουν χρώμα τα σταφύλια. Έτσι στις λευκές ποικιλίες από πράσινα γίνονται λευκά και στις έγχρωμες γίνονται κόκκινα. Το στάδιο του περκασμού διαρκεί 15 – 20 μέρες. Η αλλαγή του χρώματος είναι απότομη, μέσα σε μία μέρα. Επίσης υπάρχουν αλλαγές στη χημική σύσταση, το μέγεθος και στην υφή. Οι ράγες πλέον είναι πιο μαλακές, το βάρος είναι διπλάσιο και το ποσοστό των σακχάρων έχει αυξηθεί εις βάρος των οξέων.

Το τελευταίο στάδιο, το στάδιο της ωρίμανσης, είναι και το τελευταίο βήμα πριν από τη συγκομιδή του καρπού. Κατά την διάρκειά του, περίπου 40 – 50 μέρες, η ράγα δεν παίρνει πλέον τίποτα από τα φύλλα. Η συγκέντρωση σακχάρων αυξάνει στο μέγιστο και τα οξέα μειώνονται αισθητά. Οι ράγες μαλακώνουν και αποκτούν το τελικό τους μέγεθος. Είναι το πιο καθοριστικό στάδιο για το τελικό προϊόν που θα παραχθεί, δηλαδή το κρασί.

Μετά το στάδιο της ωρίμανσης, εφόσον η χημική σύσταση του σταφυλιού είναι αυτή που επιθυμούμε για το κρασί που θέλουμε να οινοποιήσουμε, ακολουθεί ο τρύγος.

Αν δεν τρυγήσουμε, μετά το στάδιο της ωρίμανσης ακολουθεί το στάδιο της υπερωρίμανσης, κατά τη διάρκεια του οποίου το σταφύλι δεν παίρνει τίποτα από το αμπέλι και ξεκινάει η εξάτμιση του νερού με τη διαπνοή. Με αυτή τη μέθοδο παράγονται κρασιά μεγαλύτερης περιεκτικότητας σε σάκχαρα.

Τέλος, αφού έχουμε συλλέξει τους καρπούς, το αμπέλι ξεκουράζεται. Ρίχνει τα φύλλα του, αποθηκεύει τους χυμούς του και από τα μέσα φθινοπώρου ως την άνοιξη, όταν δηλαδή η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 10οC, πέφτει σε χειμερία νάρκη.

της χημικού Μαίρης Λαλίκου

Πηγή – wineplus.gr

Στη σύλληψη ενός 39χρονου και ενός 29χρονου προχώρησαν οι Αρχές χθες Κυριακή στη Μεσαρά.

Οι δύο άνδρες, που συνελήφθησαν όχι την ώρα της κλοπής αλλά μέσα στα πλαίσια του αυτοφώρου, κατηγορούνται ότι αφαίρεσαν 93 αιγοπρόβατα από κτηνοτρόφο στον Δήμο Μινώα Πεδιάδος.
Τον 39χρονο και τον 29χρονος εντόπισαν άνδρες του ΤΑΕ Μεσαράς και τους πέρασαν χειροπέδες, ενώ να σημειωθεί ότι η κλοπή σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής 29 Μαρτίου προς ξημερώματα του Σαββάτου 31 του ίδιου μήνα.

Πηγή: neakriti.gr

Μόνο ως ένα κακό σενάριο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το ενδεχόμενο να σταματήσει από τον κάμπο της Θεσσαλίας η καλλιέργεια, ενός από τα πιο σημαντικά αγροτικά προϊόντα «σημαία» της χώρας μας, το βαμβάκι.

Το πόρισμα της μελέτης των Ολλανδών για την αντιπλημμυρική θωράκιση και τους υδάτινους πόρους της Θεσσαλίας, που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, στο οποίο περιλαμβάνεται η πρόταση για «μετάβαση στις καλλιέργειες από χαμηλής αξίας και υψηλών απαιτήσεων σε νερό (πχ βαμβάκι και καλαμπόκι) σε καλλιέργειες κηπευτικών και φρούτων που απαιτούν (τις περισσότερες φορές) λιγότερο νερό και χώρο», προκάλεσε την έντονη ανησυχία και τον προβληματισμό του αγροτικού κόσμου.

Όμως για τους παραγωγούς και τους εκκοκκιστές η συνέχιση της καλλιέργειας βαμβακιού στη Θεσσαλία αποτελεί «κόκκινη γραμμή», καθώς στην περιοχή παράγεται σχεδόν το 1/3 των συνολικών ποσοτήτων του προϊόντος, ενώ δηλώνουν ότι απαιτούνται γενναίες αποφάσεις, προκειμένου ο «λευκός χρυσός» της Ελλάδας να φτάσει ακόμα πιο ψηλά, παρά τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες που πέρασε τη φετινή χρονιά και με «όπλο» τη μοναδική του ποιότητα να κατακτήσει τις διεθνείς αγορές.

Άλλωστε, η Ελλάδα αποτελεί με διαφορά την κυρίαρχο βαμβακοπαραγωγό χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς διαθέτει το 80% των καλλιεργούμενων εκτάσεων βαμβακοκαλλιέργειας, αποτελεί την 6η χώρα παγκοσμίως, ενώ το βαμβάκι είναι το τρίτο κυρίαρχο εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν. 

Τι λέει η μελέτη

Ήδη, οι εκπρόσωποι των αγροτών έχουν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους για το master plan της Ολλανδικής εταιρείας «HVA International», στο οποίο περιλαμβάνεται και το θέμα των υδάτινων πόρων. Κατά τη διάρκεια της μελέτης της περιοχής, όπως επισημαίνεται στο σχετικό έγγραφο της HVA, «έγινε αντιληπτό ότι οι τομείς γεωργίας και κτηνοτροφίας στη Θεσσαλία βρίσκονται αντιμέτωπες και με έναν άμεσο και πολύ σοβαρό κίνδυνο: αυτόν της έλλειψης νερού και κατά συνέπεια της ερημοποίησης της περιοχής. Ο κίνδυνος αυτός προκλήθηκε από την άντληση για δεκαετίες μεγάλων ποσοτήτων νερού μέσω γεωτρήσεων οι οποίες υπερέβαιναν τις ποσότητες αναπλήρωσης του υδροφόρου ορίζοντα».

Ανάμεσα σε άλλα, αυτό που «προτείνεται ως λύση ώστε να διασφαλιστεί το εισόδημα των αγροτών και παράλληλα να προστατευτεί ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής, είναι να υλοποιηθεί μια σταδιακή, πολυετής και συντονισμένη μετάβαση στις καλλιέργειες από χαμηλής αξίας και υψηλών απαιτήσεων σε νερό (π.χ βαμβάκι και καλαμπόκι σε καλλιέργειες κηπευτικών και φρούτων που απαιτούν (τις περισσότερες φορές) λιγότερο νερό και χώρο, ενώ παράλληλα έχουν υψηλότερη αξία παράγοντας μεγαλύτερο εισόδημα για τους παραγωγούς».

Η μετάβαση αυτή προτείνεται να πραγματοποιηθεί σε ένα χρονικό διάστημα όχι περισσότερο από 6 χρόνια, «λόγω της αμεσότητας του κινδύνου παντελούς εξάντλησης των αποθεμάτων νερού στην περιοχή και να γίνει μέσω μιας προσεκτικά σχεδιασμένης στρατηγικής για την υλοποίηση της μετάβασης», σημειώνεται. 

«Δεν καθόμαστε σε κανένα τραπέζι διαπραγμάτευσης»

Η ανακοίνωση της ολλανδικής πρότασης να φύγει από τον κάμπο της Θεσσαλίας το βαμβάκι επειδή είναι υδροφόρο φυτό προκάλεσε αναστάτωση στους παραγωγούς και εκκοκκιστές.

Ήδη, η Διεπαγγελματική Οργάνωση Βάμβακος (ΔΟΒ), όπως επισημαίνει στον ΟΤ ο πρόεδρος της Ευθύμιος Φωτεινός, σε συναντήσεις με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων  και με τον πρωθυπουργό, έχει ξεκαθαρίσει ότι «τη μελέτη αυτή δεν την υιοθετούμε, δεν την στηρίζουμε και δεν καθόμαστε καν σε κανένα τραπέζι διαπραγμάτευσης. Το βαμβάκι είναι για μας κόκκινη γραμμή και όπως οι δικές τους μελέτες λένε ότι το βαμβάκι είναι υδροφόρο φυτό, άλλες τόσες μελέτες έχουμε κάνει και εμείς που αποδεικνύουν ότι το βαμβάκι όχι μόνο δεν είναι υδροφόρο φυτό αλλά θέλει το λιγότερο νερό σε σχέση με τα άλλα αγροτικά προϊόντα όπως το καλαμπόκι, το τριφύλλι κ.ά».

Στο σενάριο να γίνει δεκτή από την κυβέρνηση η ολλανδική μελέτη, ο κ. Φωτεινός ξεκαθαρίζει ότι το ενδεχόμενο αυτό θα φέρει «πληγή στον αγροτικό τομέα και ειδικά στο βαμβάκι». Και αυτό γιατί, όπως εξηγεί, αυτή τη στιγμή το βαμβάκι καλλιεργείται σε 2,5 εκατ. στρέμματα σε όλη την Ελλάδα, απασχολούνται 45.000 άνθρωποι, υπάρχει εισροή χρημάτων περίπου στα 200 εκατ. ευρώ από γεωργικά εφόδια, πετρέλαια, αγροτικά μηχανήματα, είναι το τρίτο εξαγώγιμο προϊόν, το οποίο εκκοκκισμένο φέρνει 1 δισ. ευρώ.

«Ποιο άλλο προϊόν στην Ελλάδα έχει αυτά τα πλεονεκτήματα; Η κυβέρνηση θα έπρεπε να είναι και περήφανη γι’ αυτό το προϊόν, γιατί  όταν μιλάμε για ευρωπαϊκό βαμβάκι μιλάμε για ελληνικό. Και αυτό γιατί στην Ευρώπη το ελληνικό βαμβάκι φτάνει στο 80% της παραγωγής και μόλις το 20% είναι ισπανικό. Οπότε αυτό το προϊόν πρέπει να το υπερασπιστούν και να μην μπουν καν στο τραπέζι της διαβούλευσης», σημειώνει ο κ. Φωτεινός. 

Μια δύσκολη χρονιά

Αν και το 2023 ξεκίνησε για το βαμβάκι αισιόδοξα, τα ακραία καιρικά φαινόμενα του Σεπτεμβρίου, τα οποία θα παραμείνουν στις μνήμες ως μία από τις δυσκολότερες δοκιμασίες, που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν παραγωγοί και εκκοκιστές, ανέτρεψαν τα πάντα. Υπολογίζεται ότι το 30% της ελληνικής βαμβακοκαλλιέργειας χάθηκε από την κακοκαιρία Daniel στη Θεσσαλία και περίπου το 40% των εκκοκκιστικών μονάδων υπέστησαν σοβαρές ζημιές.

Ταυτόχρονα, τη φετινή χρονιά σημειώθηκαν μια σειρά γεγονότα, τα οποία σύμφωνα με τους ανθρώπους της αγοράς, περιλαμβάνουν τη μείωση των στρεμματικών αποδόσεων λόγω των πλημμυρών στη Θεσσαλία, τη μειωμένη ζήτηση από παραδοσιακές αγορές, όπως της Τουρκίας, που έφερε μείωση των εμπορευματικών συναλλαγών και την αργή διάθεση του προϊόντος, τα υψηλά επιτόκια και το αυξημένο κόστος. Επίσης, η αγορά της Αιγύπτου είχε να αντιμετωπίσει προβλήματα με τα συναλλαγματικά της διαθέσιμα, ενώ η αγορά της Ασίας ήταν δυσπρόσιτη λόγω των προβλημάτων διέλευσης από τη διώρυγα του Σουέζ. 

«Κοιτάμε μπροστά»

«Τα φετινά πρωτόγνωρα πλημμυρικά φαινόμενα ανέτρεψαν όλα τα δεδομένα. Αφήνουμε αυτή τη χρονιά πίσω σε ότι αφορά την παραγωγή και πάμε τώρα μπροστά. Απαιτείται η στήριξη του προϊόντος για να συνεχίσει να πηγαίνει καλά», τονίζει ο πρόεδρος της ΔΟΒ.

Το βαμβάκι είναι το τρίτο εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν, ενώ υπάρχουν οι προοπτικές για περαιτέρω άνοιγμα στις διεθνείς αγορές. Η ποιότητα, η πιστοποίηση, η ταυτότητα του προϊόντος ήταν τα στοιχεία εκείνα που και τη φετινή χρονιά – παρά τις δυσκολίες στην παραγωγή –  αποτέλεσαν τα «όπλα» για τις εξαγωγές του «λευκού χρυσού».

«Κινούμαστε και σε νέες αγορές εκτός από την Τουρκία και την Ευρώπη και σιγά σιγά το βαμβάκι θα πάρει τη θέση που του αξίζει. Έχουμε ένα ποιοτικό προϊόν και τα φτερά του ελληνικού βαμβακιού έχουν ανοίξει», σημειώνει ο κ. Φωτεινός.

Σε αυτό θα συμβάλλει και το νέο 3ετές πρόγραμμα προώθησης το οποίο θα «τρέξει» σε Δανία, Φινλανδία, Σουηδία και με το οποίο θα αναδειχτούν τα υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά και η ασφάλεια στη χρήση, που έχουν τα προϊόντα από ελληνικό βαμβάκι. 

Το βαμβάκι με αριθμούς

Μειωμένη κατά 9% ήταν η καλλιεργούμενη έκταση τη φετινή χρονιά (2023-2024) η οποία έφτασε τα 2.301.819 στρέμματα και παρήχθησαν 626.000 τόνοι σύσπορου βάμβακος (μείωση κατά 32%) και 210.000 τόνους εκκοκκισμένου (μείωση κατά 35%). Η μέση απόδοση έφτασε τα 272 κιλά το στρέμμα, σημειώνοντας μείωση κατά 24%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ αντίστοιχα, το 2022-2023 καλλιεργήθηκαν σχεδόν 2,5 εκατ. στρέμματα ενώ η παραγωγή έφτασε τους 915.000 τόνους σύσπορου και 320.000 τόνοι εκκοκκισμένου βάμβακος, με μια μέση απόδοση στο χωράφι 360 κιλά ανά στρέμμα.

Πρώτη στη λίστα της βαμβακοκαλλιέργειας, σύμφωνα με τα στοιχεία, είναι η Κεντρική Μακεδονία, στην οποία φέτος καλλιεργήθηκε το 46% της συνολικής παραγωγής σε 745.176 στρέμματα και τα οποία απέδωσαν 287.000 τόνους σύσπορου βάμβακος και 96.134 τόνους εκκοκκισμένου.

Στη Θεσσαλία, καλλιεργήθηκαν 728.552 στρέμματα, σηματοδοτώντας μια μείωση 7%. Λόγω των καταστροφών, όμως, το παραγόμενο σύσπορο ήταν 120.200 τόνοι, που είναι το 19% της συνολικής παραγωγής. Η απόδοση στο χωράφι ήταν 165 κιλά/στρέμμα, μειωμένη κατά 59%. Η παραγωγή του εκκοκκισμένου εκτιμάται περίπου στους 40.270 τόνους, μια μείωση 65%.

Στην Κεντρική Ελλάδα καταγράφηκε η μεγαλύτερη μείωση στα στρέμματα, τα οποία ανήρθαν σε 266.0000 (μειωμένα κατά 13% σε σχέση με πέρσι), με την παραγωγή σύσπορου να φτάνει τους 70.000 τόνους (το 11% της συνολικής παραγωγής) και 23.000 τόνους εκκοκισμένο (μειωμένο κατά 40%).

Στην Ανατολική Μακεδονία καλλιεργήθηκαν 38.000 στρέμματα (1% μείωση), με παραγωγή 16.000 τόνων σύσπορου (το 3% της συνολικής παραγωγής) και 5.000 τόνοι εκκοκκισμένο.

Στη Θράκη (εκτός του νομού Έβρου) καλλιεργήθηκαν 278.000 στρέμματα (11% μείωση), με παραγωγή 69.000 τόνοι σύσπορου (το 11% της συνολικής παραγωγής) και 23.000 τόνοι εκκοκισμένο.

Στον Έβρο καλλιεργήθηκα 210.000 στρέμματα (μείωση κατά 8%), με παραγωγή 53.000 σύσπορου (το 8% της συνολικής παραγωγής) και 17.000 τόνοι εκκοκκισμένου.

Στη Δυτική Ελλάδα καλλιεργήθηκαν 23.000 στρέμματα (μείωση κατά 3%), με παραγωγή 9.000 σύσπορο (το 1% συνολικής παραγωγής) και 3.000 τόνοι εκκοκισμένο.

Πηγή www.ot.gr

Η είδηση της εβδομάδας δεν είναι άλλη από την την ονομαστική -σίγουρα- πτώση των τιμών που καταγράφεται. Τα μεγάλα ερωτήματα είναι: ποιά είναι τα αίτια, άρα, πόσο πραγματική -με δουλειές και αγοραπωλησίες- είναι αυτή η πτώση εκτός από ονομαστική;

Εδώ θα σας απογοητεύσω. Διαβάζω μεν τις ισχυρές παροτρύνσεις περί πίεσης τιμών γραμμένες από τους ίδιους νεαρούς φιλόδοξους δημοσιογράφους, που  υπόσχονταν 11 και 12 ευρώ -μπλοκάροντας έτσι τις πωλήσεις στα 8 και 9 ευρώ- όμως, τα επιχειρήματα τους δεν με πείθουν ούτε τώρα, όπως δεν με έπεισαν και στο παρελθόν.

Το μόνο που μπορώ να προεξοφλήσω είναι η αβεβαιότητα της νέας εσοδείας 2024/25 για την οποία απέχουμε πάρα πολύ ακόμα. Όπως επίσης παραμένουν στο προσκήνιο καθημερινά όλες οι αβεβαιότητες της κατανάλωσης, την εξέλιξη της οποίας κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει.

Μα οι τιμές πέφτουν θα πουν πολλοί, και θα συμφωνήσω μαζί τους. Όμως, ποιοί είναι αυτοί που πουλάνε και πόσες τελικά ποσότητες; Πουλάνε τα ελαιοτριβεία της κεντρικής Ιταλίας (Pulgia, Andria) και οι μεγάλοι ισπανικοί συνεταιρισμοί; Δεν φαίνεται -μέχρι στιγμής- κάτι τέτοιο. Ας κάνουμε λοιπόν λίγο υπομονή να περάσει το Πάσχα των Καθολικών, Μεγάλη Παρασκευή σήμερα υπό καταρρακτώδεις βροχές στην Ισπανία.

Το σχεδιάγραμμα των τιμών στην Ισπανία (πηγή INFAOLIVA) είναι πολύ χαρακτηριστικό. Οι σημερινές τιμές ναι μεν υποχωρούν από τα υψηλά που έφτασαν γύρω στις 15 Ιαινουαρίου 2024, όμως παραμένουν περί τα 70 με 80 σέντς ακριβότερες από το χαμηλό που είδαμε στις 18 Νοεμβρίου 2023. Εικόνα που σε τίποτα δεν προεξοφλεί το αύριο.

Βασικό επιχείρημα περί υποχώρησης των τιμών αποτελούν οι βροχές στην Ισπανία. Ακόμη όμως και όσοι προεξοφλούν μια καλή παραγωγή, άνω των 1 εκ.τόνων, δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς θα γεφυρώσουν το χρονικό κενό από τα ανεπαρκή σημερινά αποθέματα μέχρι τα Χριστούγεννα 2024 όταν αρχίσουν πάλι να γεμίζουν οι δεξαμενές. Για αυτό λοιπόν ας κάνουμε λίγο υπομονή.

Το ταξίδι θα συνεχιστεί σε αχαρτογράφητα νερά.

Πηγή: olivenews.gr

Τις επίσημες προβλέψεις ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την παραγωγή σιτηρών της περιόδου 2024/2025 στην ΕΕ, τις οποίες σας παρουσιάζει ο ΑγροΤύπος.

Σύμφωνα με αυτές, η φετινή συνολική παραγωγή σιτηρών της ΕΕ θα ανέλθει στους 278,8 εκατομμύρια τόνους. Η ποσότητα αυτή είναι αυξημένη κατά 3,4% σε σχέση με πέρυσι αλλά μειωμένη κατά 3,9% σε σχέση με τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι η έκταση καλλιέργειας μαλακού σίτου στην ΕΕ φέτος ανέρχεται σε 209,5 εκατομμύρια στρέμματα, από 218 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια μείωση κατά -4,1%. Η μέση απόδοση θα είναι στους 6 τόνους ανά εκτάριο και η παραγωγή μαλακού θα κυμανθεί στους 120,8 εκατ. τόνους, μειωμένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 125,6 εκατ. τόνους (-3,9%)

Στον σκληρό σίτο φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 20 εκατομμύρια στρέμματα, από 21 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια μείωση κατά -8,8%. Η παραγωγή σκληρού θα κυμανθεί στους 6,7 εκατ. τόνους, μειωμένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 7 εκατ. τόνους (-4,8%).

Στο κριθάρι φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 107 εκατομμύρια στρέμματα, από 103 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια αύξηση κατά +3,5%. Η παραγωγή κριθαριού θα κυμανθεί στους 53,7 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 47,5 εκατ. τόνους (+13%%).

Στον αραβόσιτο φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 92 εκατομμύρια στρέμματα, από 84 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια αύξηση κατά +9,1%. Η παραγωγή αραβόσιτου θα κυμανθεί στους 69 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 62,3 εκατ. τόνους (+10,8%%).

Στην σίκαλη φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 18 εκατομμύρια στρέμματα, από 19 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια μείωση κατά -1,8%. Η παραγωγή σίκαλης θα κυμανθεί στους 7,6 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 7,4 εκατ. τόνους (+2,3%%).

Στην βρώμη φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 24 εκατομμύρια στρέμματα, από 23 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια αύξηση κατά +6,3%. Η παραγωγή βρώμης θα κυμανθεί στους 7 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 6 εκατ. τόνους (+19,6%).

Πηγή www.agrotypos.gr

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξετάζει επισταμένως το αίτημα για αποζημίωση των αγροτοπαραγωγών εξαγωγέων μήλων, λόγω των ζημιών που υφίστανται από το κλείσιμο της εμπορικής διόδου από τη Διώρυγα του Σουέζ. Αυτό επισημαίνεται σε απάντηση σε αναφορά που κατέθεσε ο Βουλευτής Λαρίσης του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Βασίλης Κόκκαλης και Ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής Β1 Αθηνών της Ελληνικής Λύσης, κ. Βασίλης Βιλιάρδος, σχετικά με το συγκεκριμένο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, με τη δράση των ανταρτών Χούθι.

Συγκεκριμένα στην απάντηση αναφέρονται τα εξής:

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι αγροτοπαραγωγοί εξαγωγείς μήλων εξαιτίας της παρεμπόδισης της εμπορικής ναυσιπλοΐας από τους αντάρτες Χούθι της Υεμένης, είναι κάτι που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Αναφορικά με το αίτημα αποζημίωσης που θίγεται στην εν λόγω Ερώτηση, διευκρινίζεται ότι εξετάζεται επισταμένως σε πρώτη φάση από την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΑΑΤ.

Επιπλέον, τονίζεται ότι ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Αυγενάκης, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας & Αλιείας που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 26 Μαρτίου 2024, επεσήμανε τον αρνητικό αντίκτυπο που έχει επιφέρει στον τομέα των οπωροκηπευτικών η πρόσφατη κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα με το κλείσιμο της εμπορικής διόδου από τη διώρυγα του Σουέζ. Αυτό έχει ως συνέπεια το αυξημένο κόστους μεταφοράς αλλά και τη μεγάλη καθυστέρηση των παραδόσεων κατά σχεδόν 10-12 ημέρες.

Επιπρόσθετα, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ) στηρίζει και προωθεί την άσκηση πολιτικής στον τομέα των οπωροκηπευτικών και των μήλων μέσω των Οργανώσεων Παραγωγών με στόχο τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του τομέα, της ελκυστικότητας των Οργανώσεων Παραγωγών και του ειδικού στόχου της διατήρησης και προστασίας του περιβάλλοντος. Οι Οργανώσεις Παραγωγών μέσα από τα επιχειρησιακά τους προγράμματα μπορούν να υλοποιούν δράσεις που αφορούν την προώθηση των προϊόντων τους, τη βελτίωση εμπορίας των προϊόντων τους και την απόσυρση προϊόντων από την αγορά μέσω της δωρεάν διανομής σύμφωνα με τον Καν. 1308/2013, Καν 891/2017, Καν. 892/2017, την αριθ. 1400/395263/22-12-2023 (ΦΕΚ Β 7430 της 29-12-2023) απόφαση του Υπουργού και Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπως ισχύουν.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το ΕΜΑΣ (2023), στη χώρα μας υπάρχουν  11 Οργανώσεις Παραγωγών που περιλαμβάνουν το μήλο μεταξύ των αναγνωρισμένων προϊόντων τους:

Πληροφοριακά αναφέρεται ότι, οι καλλιέργειες μήλων στη χώρα μας σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΣΔΕ 2023, αφορούν σε έκταση 9004,29 ha.

Τέλος, για την καλλιέργεια των μήλων έχει εκδοθεί από την αρμόδια Διεύθυνση Συστημάτων Καλλιέργειας και Προϊόντων Φυτικής Παραγωγής του ΥΠΑΑΤ η υπ΄ αριθμ.957/275382/07.09.2023 (B’ 5534 – ΑΔΑ: 9ΡΙΟ4653ΠΓ-3ΦΒ) Υπουργική Απόφαση με τίτλο «Καθορισμός λεπτομερειών χορήγησης της συνδεδεμένης εισοδηματικής στήριξης στην καλλιέργεια των μήλων – Κωδικός Παρέμβασης – Π1-32.1 Στήριξη Συνδεδεμένου Εισοδήματος – Φυτική Παραγωγή Εκτός Πρωτεϊνούχων Καλλιεργειών, σε εκτέλεση του άρθρου 32 του Κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 και του Κανονισμού (ΕΕ) 2021/2116 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στα πλαίσια του Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΣΣ ΚΑΠ) 2023-2027».