Η μηδική (επιστημονική ονομασία Medicago sativa) ή πολυετές τριφύλλι είναι το σημαντικότερο κτηνοτροφικό φυτό  στον κόσμο. Διεθνώς αναφέρεται ως ”Alfalfa”, που σημαίνει ”πατέρας όλων των τροφών” στα αραβικά. 

Έχει προταθεί ότι η μηδική έχει πολλές ανθρώπινες φαρμακευτικές ιδιότητες και βοηθά στην καταπολέμηση αρθρίτιδας, λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, νεφρών, ουροδόχου κύστης και προστάτη. Χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση της χοληστερόλης. Η μηδική μπορεί επίσης να καταναλωθεί ως δισκίο ή κάψουλα, ως συμπλήρωμα διατροφής. Ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων FDA έχει εκδώσει οδηγία σύμφωνα με την οποία τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα θα πρέπει να αποφεύγουν να καταναλώνουν ωμά φύτρα μηδικής.

Μερικοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι η μηδική είναι όντως η σημαντικότερη καλλιέργεια στον κόσμο, αν και το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής δεν καταναλώνεται άμεσα από ανθρώπους, όπως ας πούμε συμβαίνει με το σιτάρι και το κριθάρι. Εάν δεν υπήρχε η μηδική, η παγκόσμια βιομηχανία κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων (μεταξύ άλλων) θα ήταν διαφορετική, πιθανώς σημαντικά μικρότερη ή λιγότερο αποδοτική.

Κύκλος ζωής της καλλιέργειας μηδικής

Με λίγα λόγια, η μηδική μπορεί να σπαρθεί κατά το φθινόπωρο ή την άνοιξη. Ας υποθέσουμε ότι σπέρνουμε τους σπόρους κατά την άνοιξη του έτους 1. Εάν όλα πάνε καλά, περίπου 60 – 65 ημέρες αργότερα, μπορούμε κανονικά να κόψουμε την πρώτη μας κοπή μηδικής. Περίπου 35 – 45 μέρες αργότερα, μπορούμε να συγκομίσουμε τη δεύτερη κοπή και γενικά κάθε 35-45 ημέρες μπορούμε να παίρνουμε κοπές μέχρι αργά το φθινόπωρο (τέλος Οκτωβρίου – Νοεμβρίου) του έτους 1. Σε αυτό το σημείο, το φυτό θα αρχίσει να προετοιμάζεται για το χειμώνα. Συνήθως συρρικνώνεται και σταματά να αναπτύσσεται μέχρι την επόμενη άνοιξη (έτος 2). Εάν φροντίσουμε τα φυτά, κατά τη διάρκεια της περιόδου άνοιξη-αργά το φθινόπωρο του έτους 2 μπορούμε επίσης να κόβουμε τις κοπές τριφυλλιού κάθε 35 – 45 ημέρες. Το ίδιο ισχύει για τα έτη 3 και 4.

Οι περισσότεροι αγρότες σταματούν να καλλιεργούν μηδική μετά το 4ο έτος, επειδή η απόδοση έχει μειωθεί σημαντικά (μπορεί να μειώνεται κατά 15% κάθε χρόνο). Ωστόσο, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις στις οποίες τα φυτά μηδικής εξακολουθούν να δίνουν αξιοσημείωτες αποδόσεις παραγωγής μετά από 6-7 χρόνια ή και περισσότερο. Οι περισσότεροι αγρότες οργώνουν και καταστρέφουν την καλλιέργεια στο τέλος του τέταρτου έτους και συνεχίζουν καλλιεργώντας ένα δημητριακό, στα πλαίσια της εναλλαγής καλλιεργειών.

Προετοιμασία εδάφους

Η προετοιμασία εδάφους για την καλλιέργεια της μηδικής ξεκινάει το καλοκαίρι του προηγούμενου έτους. Οι περισσότεροι αγρότες αρχίζουν με τη ρύθμιση του pH του εδάφους κοντά στο 6,5. Πολλοί αγρότες προσθέτουν στο έδαφος ασβέστη (μέσω βαθιάς άροσης) σε ποσότητα 3 – 4 τόνων ανά εκτάριο ή 300 – 400 κιλά ανά στρέμμα (ζητήστε οδηγίες από έναν αδειούχο Γεωπόνο στην περιοχή σας πριν κάνετε οτιδήποτε). Το ασβέστιο πιστεύεται ότι αυξάνει τη δραστηριότητα των βακτηρίων Rhizobium που δεσμεύουν το άζωτο, ενώ λειτουργεί και ως εδαφοβελτιωτικό. Ορισμένοι αγρότες προσθέτουν επίσης 2 – 3 τόνους κοπριάς ανά εκτάριο (200 – 300 κιλά ανά στρέμμα) και οργώνουν βαθιά κοντά στην ημέρα της σποράς. (Λάβετε υπόψη ότι 1 τόνος = 1000 κιλά = 2.200 λίβρες και 1 εκτάριο = 10 στρέμματα = 10.000 τετραγωνικά μέτρα). Πρέπει να λάβουμε υπόψη την κατάσταση του εδάφους του χωραφιού μας μέσω ετήσιων εδαφολογικών ελέγχων, προτού εφαρμόσουμε οποιαδήποτε μέθοδο λίπανσης ή καλλιέργειας. Γενικά, κατά την καλλιέργεια της μηδικής, το τελευταίο όργωμα πραγματοποιείται συνήθως την ημέρα πριν από τη σπορά.

Πώς να λιπάνετε τα φυτά μηδικής – Λίπασμα για τριφύλλι

Τα τριφύλλια λαμβάνουν επαρκή παροχή αζώτου από τη συμβιωτική σχέση τους με τα βακτήρια Rhizobium που δεσμεύουν το άζωτο της ατμόσφαιρας και το εναποθέτουν στο έδαφος. Το μέσο εκτάριο (10 στρέμματα) της μηδικής θα προσθέσει περίπου 1100 λίβρες (500 kg) αζώτου ανά έτος. (Λάβετε υπόψη ότι 1 τόνος = 1000 κιλά = 2.200 λίβρες και 1 εκτάριο = 10 στρέμματα = 10.000 τετραγωνικά μέτρα). Κατά συνέπεια, στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει ελάχιστη ανάγκη χρήσης αζωτούχων λιπασμάτων. Ωστόσο, τα φυτά μηδικής συνήθως υποφέρουν από ανεπάρκεια φωσφόρου. Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα της ανεπάρκειας φωσφόρου είναι οι υποανάπτυκτες ρίζες και τα φύλλα που γίνονται μπλε -πράσινα. Πολλοί αγρότες προσθέτουν φώσφορο στο χωράφι κατά τη σπορά, ενώ άλλοι προτιμούν να προσθέσουν 350 λίβρες (160 kg) P2O5 ανά εκτάριο μία φορά το χρόνο (16 κιλά ανά στρέμμα), συνήθως προς το τέλος του χειμώνα (Ιανουάριος-Φεβρουάριος). Πολλοί αγρότες προσθέτουν κοπριά στο χώμα λίγο πριν τη σπορά και στη συνέχεια κάθε 2 – 3 κοψίματα, ειδικά κατά τη διάρκεια του 2ου και του 3ου έτους της καλλιέργειας.

Ωστόσο, αυτές είναι απλά μερικές κοινές πρακτικές λίπανσης και δεν θα πρέπει να ακολουθούνται χωρίς να κάνετε τη δική σας έρευνα. Κάθε έδαφος είναι διαφορετικό και έχει διαφορετικές ανάγκες. Είναι ωφέλιμο να ελέγχετε το έδαφός σας τουλάχιστον μία φορά το χρόνο και να προβείτε σε διορθωτικές ενέργειες μετά από διαβούλευση με έναν ειδικό.

Πώς να ποτίσετε τα φυτά μηδικής

Παρόλο που η μηδική είναι ένα φυτό που αντέχει στην ξηρασία, χρειάζεται ορισμένα επίπεδα υγρασίας εδάφους για να δώσει πολλές κοπές και συνεχόμενες υψηλές αποδόσεις για 4 χρόνια. Κατά κανόνα, η υγρασία του εδάφους δεν πρέπει ποτέ να είναι κάτω από το 50%. Κατά τη διάρκεια της παραγωγικής περιόδου, οι αγρότες ποτίζουν όταν το έδαφος είναι στεγνό μέσω τεχνητής βροχής και ελεγχόμενης κατάκλισης (χρειάζεται πολύ προσοχή αυτή η μέθοδος). Γενικά, σταματάμε να αρδεύουμε 3 – 10 ημέρες πριν την κάθε κοπή. Η μηδική είναι ένα φυτό με βαθύ ριζικό σύστημα. Ως εκ τούτου, μπορεί να επιβιώσει σε κάποιες περιόδους ξηρασίας. Ωστόσο, τα περισσότερα φυτά θα πεθάνουν αν δεν αρδεύσουμε μετά από 45 ημέρες ξηρασίας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Αν και κανένα σύστημα άρδευσης δεν μπορεί να εξασφαλίσει απόλυτη ομοιομορφία, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η υπερβολική παροχή νερού σε ένα μέρος του χωραφιού θα αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης ασθενειών και θα προκαλέσει αποστράγγιση κάτω από τη ζώνη ρίζας.

Πότε και πώς συγκομίζεται η μηδική

Η συγκομιδή (δηλαδή η κοπή) της μηδικής συνήθως λαμβάνει χώρα λίγο πριν την ανθοφορία. Πολλοί έμπειροι αγρότες ισχυρίζονται ότι είναι πιθανό ποτέ να μη δουν τα άνθη μηδικής από τη σπορά μέχρι την καταστροφή της καλλιέργειας, μερικά χρόνια αργότερα. Η καλύτερη ώρα για να κόψετε μηδική είναι το πρωί. Εάν θέλουμε να συλλέξουμε σπόρους, η καλύτερη περίοδος είναι κατά τον Ιούνιο – Ιούλιο του τρίτου έτους. Στην περίπτωση αυτή, δεν συγκομίζουμε κάθε 35 – 45 ημέρες. Αφήνουμε το λουλούδι να ανθίσει και να παράγει σπόρους. Φυσικά, σε αυτή την περίπτωση, χρειαζόμαστε την πολύτιμη δραστηριότητα των επικονιαστών (μέλισσες).

Πηγή – wikifarmer.com

Θανάσης Παπαδής – newsbeast.gr

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, πάνω από 12 μήνες, το ελαιόλαδο τείνει να αντικαταστήσει τον … χρυσό, αφού η τιμή του έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη, φέρνοντας σε απόγνωση τους καταναλωτές, οι οποίοι μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν έχουν μειώσει τις ποσότητες που αγοράζουν σε ποσοστό ακόμη και 30%.

Εδώ και λίγες εβδομάδες έχει παγώσει κυριολεκτικά η χονδρική αγορά, με τους εμπόρους να μην ζητούν προϊόν και τους παραγωγούς να μην έχουν καμία διάθεση να πουλήσουν.

Βασική αιτία οι αμφιλεγόμενες εκτιμήσεις για την παραγωγή της νέας ελαιοκομικής περιόδου, που ουσιαστικά έχει ξεκινήσει, αλλά για την ώρα δεν μπορεί να υπάρξει σαφής εκτίμηση για το μέγεθος της παραγωγής.

Μέσα σε αυτό το κλίμα οι τιμές για τον καταναλωτή έχουν παγιωθεί σε ιστορικά υψηλά, στα επίπεδα των 10 έως και 12 ευρώ το λίτρο, ενώ η τιμή για τον παραδοσιακό τενεκέ κυμαίνεται στα επίπεδα των 150 ευρώ (τα 16 λίτρα).

Τρία είναι τα σενάρια που υπάρχουν αυτή την στιγμή στο τραπέζι. Το δυσμενές, το θετικό και το ενδιάμεσο αυτών.

Οι υπάρχουσες προβλέψεις, με βάση το θετικό σενάριο είναι ότι τιμές θα διατηρηθούν σταθερές – στην λιανική – μέχρι και τουλάχιστον το προσεχές Φθινόπωρο και εν συνεχεία θα υπάρξει μικρή αποκλιμάκωση, ανάλογα και το ύψος της παραγωγής.

Το δυσμενές σενάριο, με βάση ότι οι κλιματολογικές συνθήκες δεν θα ευνοήσουν είναι, θέλει τις τιμές όχι μόνο να σημειώνουν και νέα άνοδο, αλλά να υπάρχουν και ελλείψεις μέσα στο καλοκαίρι.

Στο ενδιάμεσο, δηλαδή να υπάρξει παραγωγή καλύτερη από πέρυσι, αλλά όχι ικανή να καλύψει τις ανάγκες της αγοράς και να αναπληρώσει μέρος των αποθεμάτων, οι τιμές θα διατηρηθούν στα τρέχοντα επίπεδα.

Η φετινή παραγωγή στην χώρα ήταν σε απίστευτα χαμηλά επίπεδα, κατά πολύ πιο κάτω από τις πλέον απαισιόδοξες προβλέψεις, κάτι που σημαίνει ότι εάν υπάρξουν αρνητικές εξελίξεις τότε, οι τιμές μπορεί όχι απλά να έχουν φτάσει τα 20 το κιλό αλλά να μην υπάρχει προϊόν ούτε δείγμα

Η παραγωγή ελαιολάδου της περυσινής χρονιάς, εκτιμάται ότι κινήθηκε στην περιοχή των 100.000 τόνων, ενώ την περίοδο 2022-2023 η παραγωγή ελαιολάδου ήταν περίπου 300.000 τόνους. Βασικές αιτίες δεν ήταν άλλες από την ξηρασία και τη ζέστη, κάτι που προκάλεσε σοκ ελαιόδεντρα τα οποία και υπέφεραν πάρα πολύ.

Την ίδια στιγμή στην Ισπανία, τον μεγαλύτερο παραγωγό στον κόσμο, οι βροχές στα τέλη του 2023 και η πολύ κακή συγκομιδή το 2022, βοήθησαν την παραγωγή ελαιολάδου να είναι 15% υψηλότερη αυτή τη σεζόν. Ωστόσο, η τιμή του ελαιολάδου συνεχίζει να σπάει νέα ρεκόρ, ξεπερνώντας ακόμη και τα 10 ευρώ το λίτρο για τον τελικό καταναλωτή.

Η Ισπανία παρήγαγε μόνο 665.000 τόνους το 2022-2023, έναντι 1,3 εκατομμυρίων τόνων σε κανονικούς καιρούς, γεγονός που αναστάτωσε την παγκόσμια αγορά. Υπάρχουν πολλοί και ισχυροί παράγοντες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το άνοδο των φετινών τιμών.

Στην Ισπανία, παραγωγή  εφέτος έφτασε τους 765.300 τόνους, σύμφωνα με τις κυβερνητικές προβλέψεις, δηλαδή, 15% μεγαλύτερη από την προηγούμενη. Αλλά εξακολουθεί να είναι 34% κάτω από τον μέσο όρο των τεσσάρων τελευταίων χρόνια. Πολλές ελαιοπαραγωγικές περιοχές υποφέρουν από τη σχεδόν μόνιμη ξηρασία και η οποία προκάλεσε πτώση της παραγωγής κατά 55%.

Για την εικόνα την περυσινή περίοδο, βασικές αιτίες, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, ήταν η έλλειψη βροχόπτωσης και ένα πρώιμο κύμα καύσωνα που υπήρξε πέρυσι το πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου, που αποδυνάμωσε τα δέντρα που ήταν τότε σε πλήρη άνθηση. Υπέφεραν επίσης από τον ασυνήθιστα ήπιο Δεκέμβριο, κατά τον οποίο οι θερμοκρασίες κυμαίνονταν γύρω στους 15°C.

Η κατάσταση μάλιστα όπως αναφέρουν παράγοντες της αγοράς, θα συνεχίσει να χειροτερεύει και αυτό έχει να κάνει την υπερθέρμανση του πλανήτη. Τα τελευταία δύο χρόνια η παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου μειώνεται και τα παγκόσμια αποθέματα είναι χαμηλά, κάτι που αναμφίβολα, ίσως και σε μεγαλύτερη ένταση θα συμβεί και στην Ελλάδα.

Για την τρέχουσα χρονική περίοδο, οι πρώτες ενδείξεις είναι μεν θετικές, ωστόσο υπάρχουν αρκετές ενστάσεις που έχουν να κάνουν με τις καιρικές συνθήκες το επόμενο 2μηνο. Δηλαδή να υπάρξουν βροχές αλλά όχι καταιγίδες, να μην πέσει απότομα η θερμοκρασία σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα και να μην σημειωθούν συνθήκες καύσωνα πριν από τον Ιούλιο.

Τα 24 στα 27 δείγματα ελαιολάδου που πήρε ο Σύνδεσμος Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης από ελαιουργεία ολόκληρης της Κρήτης στη διάρκεια της τελευταίας ελαιοκομικής περιόδου βρέθηκαν με αυξημένα υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Μόνο σε 3, δηλαδή, δεν εντοπίστηκαν υπολείμματα, γεγονός που σημαίνει πως η ποιότητα του κρητικού ελαιολάδου βρίσκεται σε κίνδυνο, παρά το γεγονός ότι πλέον οι καταναλωτές, για να το αποκτήσουν, το πληρώνουν ”χρυσό”.

Η neakriti απευθύνθηκε στον απερχόμενο πρόεδρο του ΣΕΔΗΚ, πρόεδρο της ΠΕΔ Κρήτης και δήμαρχο Ρεθύμνου Γιώργο Μαρινάκη, ο οποίος κρούει τον ”κώδωνα” του κινδύνου, λέγοντας πως ειδικά από τώρα και μετά, με την υψηλή τιμή στο ελαιόλαδο, οι παραγωγοί οφείλουν να είναι πολύ πιο προσεκτικοί ως προς τα φάρμακα που χρησιμοποιούν και τους χρόνους αναμονής!

Αυτά τα ανησυχητικά στοιχεία που έρχονται να προστεθούν σε ανάλογες δειγματοληψίες της προηγούμενης χρονιάς, πάλι από τον ΣΕΔΗΚ και πάλι με τα αποτελέσματα να δείχνουν υπολειμματικότητα στα περισσότερα δείγματα ελαιολάδου, αποκαλύφθηκαν στη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του φορέα στο Ρέθυμνο. Εκεί, ο απερχόμενος πρόεδρος Γιώργος Μαρινάκης υπογράμμισε ότι στον βωμό του κέρδους το προϊόν δε γίνεται να υποβαθμιστεί.

Στη διάρκεια της συνέλευσης υπήρξε κοινή διαπίστωση ότι οι παραγωγοί ψέκασαν είτε όταν δεν έπρεπε είτε με ακατάλληλα σκευάσματα, επειδή φοβήθηκαν πως ο δάκος θα τους εξαφανίσει την παραγωγή. Και τόνισαν παράλληλα ότι ο κρατικός μηχανισμός θα πρέπει να δει με μεγαλύτερη σοβαρότητα το ζήτημα της δακοκτονίας, καθώς το έντομο κάθε χρόνο γίνεται ολοένα και πιο ανθεκτικό.

Ο Γιώργος Μαρινάκης, δηλώνοντας ότι πλέον, λόγω της νέας του ιδιότητας ως προέδρου της ΠΕΔ Κρήτης, θα αποχωρήσει από την προεδρία του ΣΕΔΗΚ, τόνισε ότι ο φορέας παρακολουθεί στενά όλες τις παραγωγικές διαδικασίες και στήριξε τους παραγωγούς προωθώντας σύγχρονες καλές πρακτικές καλλιέργειας της ελιάς και παραγωγής ελαιολάδου, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την περιβαλλοντική συμβολή της ελιάς και την ανάγκη προστασίας του νερού από την κατασπατάληση και την αλόγιστη χρήση του.

Παρενέβη ουσιαστικά με υπομνήματα και προτάσεις στο ζήτημα της καταπολέμησης του δάκου, με στόχο τον εκσυγχρονισμό, την αποτελεσματικότητα των ψεκασμών και παράλληλα την προστασία του περιβάλλοντος με χρήση οικολογικών και φιλικών στη φύση σκευασμάτων.

Ήταν πολύ χαρακτηριστικό, επίσης, αυτό που τόνισε ο επιστημονικός σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ, ο γνωστός γεωπόνος Νίκος Μιχελάκης, ότι δε θα επικρατούν για πάντα στην αγορά του ελαιολάδου οι σημερινές τιμές. Μπορεί η Ισπανία, όπως είπε, να μην είχε ελαιόλαδο, αλλά κάποια στιγμή θα έχει ξανά, ενώ και στη χώρα μας το κλίμα δεν ευνοεί την αύξηση της παραγωγής.

Η τιμή των 10 ευρώ στο έξτρα παρθένο είναι μεγάλο δέλεαρ για τους παραγωγούς. Όμως, σύμφωνα με τους όσους μίλησαν, οι παραγωγοί θα πρέπει να το παράγουν με τους ενδεδειγμένους τρόπους, χωρίς να το υποβαθμίζουν.

«Μεγάλη προσοχή»

Μιλώντας στη neakriti, ο Γιώργος Μαρινάκης δήλωσε: «Πολλές φορές οι παραγωγοί μας μέσα από τον τρόπο που ψεκάζουν δημιουργούν προβλήματα. Αλλά δεν είναι όλα αυτά τα λάδια στα οποία εντοπίσαμε υπολειμματικότητες μη εμπορεύσιμα. Δεν είναι σε όλα η υπολειμματικότητα πάνω από τα όρια. Πρόβλημα όμως υπάρχει. Οι παραγωγοί μέχρι τώρα πουλούσαν χύμα το προϊόν τους και δεν είχανε ποτέ φανταστεί ότι το λάδι θα πάει στα 10 ευρώ το κιλό, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται ακόμα περισσότερες αναλύσεις. Και στο εξωτερικό, όπως καταλαβαίνετε, δεν παίρνουν λάδι χωρίς να το ελέγξουν. Και όταν βρίσκουν αυξημένες υπολειμματικότητες, μας επιστρέφουν ολόκληρα βυτία πίσω».

Να σημειωθεί ακόμη ότι πλέον στη θέση του προέδρου του ΣΕΔΗΚ εκλέχτηκε ο δήμαρχος Πλατανιά Γιάννης Μαλανδράκης. Ο Γιώργος Μαρινάκης παραμένει στη θέση του συμβούλου και μαζί με τα άλλα στελέχη της διοίκησης θα συνεχίσει να μάχεται για το έργο του ΣΕΔΗΚ, προς όφελος του κρητικού ελαιολάδου και των παραγωγών.

”Καμπανάκι” γεωπόνων

«Οι ελαιοπαραγωγοί πολλές φορές δείχνουν πως έχουν άγνοια ως προς τους ψεκασμούς που κάνουν», τονίζει από την πλευρά του προς την εφημερίδα μας ο συνταξιούχος σήμερα γεωπόνος και για πολλά χρόνια υπεύθυνος Δακοκτονίας σε πολλούς δήμους του νομού Ηρακλείου, Μανόλης Γελασάκης.

Όπως χαρακτηριστικά τονίζει, «φανταστείτε ότι εδώ στη Βιάννο αυτές τις μέρες, με τόσο μεγάλες θερμοκρασίες, έχω βαρεθεί να τους ρωτάω και να μου λένε πως ψεκάζουν τις ελιές τους με χαλκό. Μα, με θερμοκρασίες 30 βαθμών;».

Πάντως, ως προς τις αναλύσεις του ελαιολάδου από τον ΣΕΔΗΚ, ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία ο τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν τα δείγματα.

«Εγώ βλέπω συνέχεια ότι πάνε κι έρχονται βυτία με λάδια. Είναι όλα ελληνικά; Για παράδειγμα, από την περιοχή της Βιάννου πήραν δείγματα; Αν πήραν από μία περιοχή που μπορεί να έχει μανία στους ψεκασμούς, θα έπρεπε τα δείγματα να είναι αναλογικά. Δεν ξέρω από πού τα πήραν τα δείγματα. Δεν είναι τόσο απλά τα θέματα. Και δε νομίζω ότι και στον χώρο των ελαιουργείων γίνεται παντού σωστή δουλειά».

Επίσης, ο Μανόλης Γελασάκης λέει πως «όπως κάναμε εμείς παλιά, καλό θα είναι κατά τη διάρκεια της ελαιοκομικής περιόδου να γίνονται έλεγχοι. Εμείς παλιά κάναμε τους ελέγχους κατά τη διάρκεια του αλέσματος. Και βάζαμε αμέσως τα πρόστιμα. Διότι, εκ των υστέρων, δεν μπορούμε να παίρνουμε δείγματα. Ποιος μου λέει εμένα ότι τα ελαιουργεία είναι όλα ασφαλή και δε βάζουν λάδια από ’δω κι από ’κει;».

Μάλιστα, γνωρίζει, όπως λέει, ελαιουργείο που αγοράζει λάδι… «από ’δω και από ’κει και κάνει… πατσάλι! Άρα το δείγμα μπορεί να μην είναι καθαρό. Μπορεί να έχει και λάδια από αλλού».

Καταλήγοντας, ο γνωστός γεωπόνος λέει ότι «με την τιμή που έχει το λάδι, ήδη βλέπω τα βυτία πάνω στα αγροτικά. Ήδη βλέπω τους παραγωγούς να ψεκάζουν με διάφορα. Και όλο το καλοκαίρι θα ψεκάζουν για να μην έχουν δάκο. Αυτό είναι η αλήθεια. Πάντως, ότι γίνεται κατάχρηση των φαρμάκων γίνεται. Και οι παραγωγοί πολλές φορές χρησιμοποιούν φάρμακα που έχουν από προηγούμενες χρονιές, που τώρα έχουν καταργηθεί. Υπάρχει μια χαλάρωση των πάντων. Τα Γραφεία Αγροτικής Ανάπτυξης έχουν κλείσει. Δεν υπάρχει ένα γραφείο στην περιφέρεια. Και δε γίνεται πια κανένας έλεγχος. Και το κράτος δεν το ενδιαφέρει. Έβαλε τον κόσμο να αγοράσει τον Ιανουάριο τις παγίδες για να του δώσει την επιδότηση, κάτι που είναι δώρο άδωρο. Οι παγίδες τότε ήταν άχρηστες. Δε χρησιμοποιήθηκαν και θα χρησιμοποιηθούν τώρα τον Μάιο. Πρέπει λοιπόν οι παραγωγοί να είναι πιο προσεκτικοί».

Πηγή – neakriti.gr

Η Αλβανία είναι έτοιμη για μια επανάσταση στην παραγωγή ελαιολάδου, αλλά κορυφαίοι ειδικοί και παραγωγοί ανησυχούν ότι η ποιότητα μπορεί να μην συμβαδίζει

Σύμφωνα με τον Mivan Peci, σύμβουλο της Αλβανικής Ένωσης Ελαιολάδου και μηχανικό τροφίμων στο Musai Olive Oil , η χώρα παράγει κατά μέσο όρο 20.670 τόνους ελαιόλαδο ετησίως τα τελευταία τρία χρόνια. Πριν από το 2020/21, η ετήσια παραγωγή κυμαινόταν μεταξύ 10.000 και 13.000 τόνων. 

Αυτό αναφέρει ρεπορτάζ της Olive Oil Times σύμφωνα με το οποίο « Από το 2009 έως το 2013, η αλβανική κυβέρνηση επένδυσε πολλά χρήματα στον τομέα του ελαιολάδου», είπε ο Peci. Η κυβέρνηση αναγνώρισε τις ελιές ως στρατηγική καλλιέργεια, καθώς τα δέντρα αναπτύσσονται καλά στο μεσογειακό κλίμα της χώρας και η καλλιέργεια της ελιάς δεν απαιτεί το ίδιο κεφάλαιο ή εργασία με άλλες καλλιέργειες. Σύμφωνα με τον Peci, ο αριθμός των ελαιόδεντρων στη χώρα έχει αυξηθεί κατά 30 τοις εκατό, με πολλά νέα δέντρα –κυρίως η τοπική ποικιλία Kalinjot και το Frantoio από την Ιταλία– να εισέρχονται σε πλήρη ωρίμανση το 2021/22. Αναμένει ότι η παραγωγή θα συνεχίσει να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου.«Η αύξηση της παραγωγής τα τελευταία τρία χρόνια οφείλεται στην αύξηση του αριθμού των δέντρων που παράγουν ελιές», επιβεβαίωσε ο γεωπόνος Bruno Musaj.

Η Αλβανία έφτασε από οκτώ εκατομμύρια δέντρα που παράγουν ελιές σε περίπου 12 εκατομμύρια.(Ο Musaj μίλησε στους Olive Oil Times μέσω δύο μεταφραστών σε ξεχωριστές συνεντεύξεις: ο Bianti Danaj, ιδρυτής της Donika Olive Oil και ο Kejda Musaj, η αδερφή του και διευθυντής μάρκετινγκ του Musai Olive Oil. Είναι επικεφαλής παραγωγής και για τις δύο εταιρείες.)

«Η κυβέρνηση βοήθησε πολλούς Αλβανούς αγρότες μέσω επιχορηγήσεων να αυξήσουν την παραγωγή τους και να υιοθετήσουν καλύτερες μεθόδους καλλιέργειας, παραγωγής και αποθήκευσης ελιάς», πρόσθεσε ο Musaj. Αναμένει επίσης ότι η παραγωγή θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια.

Σύμφωνα με τον Danaj, οι δυνάμεις της αγοράς συνέβαλαν επίσης στην αύξηση της παραγωγής. Καθώς η παγκόσμια ζήτηση για ελαιόλαδο αυξήθηκε, πολλοί Αλβανοί αγρότες βρήκαν ελκυστική την καλλιέργεια ελιών. Παράλληλα, η κυβέρνηση επένδυσε και σε νέα ελαιοτριβεία για να βελτιώσει την ποιότητα του παραγόμενου ελαιολάδου.

«Από το 2022, υπήρχαν 480 γραμμές επεξεργασίας στην Αλβανία, εκ των οποίων οι 160 είναι νέες, με νέα τεχνολογία -κυρίως από το Pieralisi και την Alfa Laval- και παράγουν εξαιρετικής ποιότητας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο», είπε ο Peci.

Οι αποδόσεις του ελαιολάδου κινούνται ανοδικά, αλλά η παραγωγή κατά την περίοδο καλλιέργειας 2023/24 αναμένεται να μειωθεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Αφού έφτασε το υψηλό ρεκόρ των 26.000 τόνων το 2021/22, η παραγωγή μειώθηκε στους 20.000 τόνους το 2022/23 και αναμένεται να φτάσει μόλις τους 16.000 τόνους στην τρέχουσα συγκομιδή.

«Η μείωση της παραγωγής εξηγείται κυρίως από κλιματικούς παράγοντες», είπε ο Peci. Τα τελευταία δύο χρόνια, η ιστορική ξηρασία που σημειώθηκε σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου εμπόδισε τα περισσότερα δέντρα να αναπτύξουν νέους οφθαλμούς, περιορίζοντας την ποσότητα των ελιών που μπορούσαν να αντέξουν.

Μαζί με την ξηρασία, ο Πέτσι είπε ότι η Αλβανία συνήθως αντιμετωπίζει μεγάλες διακυμάνσεις μεταξύ των επάνω και «εκτός ετών» στον φυσικό κύκλο εναλλασσόμενης φέρουσας θέσης των ελαιόδεντρων λόγω κακών αγρονομικών πρακτικών.

Αν και υπήρξε κάποια βελτίωση τα τελευταία χρόνια, ο Peci είπε ότι οι περισσότεροι αγρότες εξακολουθούν να μην χρησιμοποιούν τις καλύτερες τεχνικές κλαδέματος, γονιμοποιώντας τα ελαιόδεντρα τους ή αφαιρώντας τους μη συγκομισμένους καρπούς, τα οποία έχουν συμβάλει στη διαδοχική μείωση της παραγωγής.

Ο Musaj ανησυχεί επίσης ότι η σημαντική επένδυση της κυβέρνησης σε σύγχρονα ελαιοτριβεία δεν συνοδεύτηκε από επαρκή προγράμματα κατάρτισης, πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί άτυπα εκπαιδευμένοι μυλωνάδες δεν θα αξιοποιήσουν στο έπακρο τον σύγχρονο εξοπλισμό τους.

Αυτοί οι παράγοντες είναι όλοι μέρος των αυξανόμενων πόνων που οι Peci, Musaj και άλλοι πιστεύουν ότι αντιμετωπίζει ο αλβανικός τομέας ελαιολάδου.

Ένα από τα κύρια εμπόδια για να ξεπεραστούν αυτοί οι αυξανόμενοι φόβοι είναι η εξαιρετικά κατακερματισμένη φύση των ελαιοκαλλιεργειών της χώρας, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στις λοφώδεις περιοχές της επαρχίας Αυλώνα στο νότο.

«Το 1990, η κυβέρνηση έδωσε σε κάθε οικογένεια 1,2 εκτάρια γης, επομένως είναι πολύ δύσκολο να γίνει αποτελεσματική συγκομιδή», είπε ο Musaj.”Επιπλέον, τα περισσότερα από τα δέντρα Kalinjot βρίσκονται στους λόφους, επομένως είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει συγκομιδή με μηχανή”.

Ο Πέτσι είπε ότι η λύση σε αυτό το πρόβλημα θα ήταν οι αγρότες να δημιουργήσουν συνεταιρισμούς και ενώσεις, μειώνοντας το κόστος παραγωγής και επιτρέποντας στους αγρότες να επενδύσουν στη μηχανοποίηση της συγκομιδής.

Από την πλευρά της, η Danaj είπε ότι η Donika Olive Oil αγοράζει μόνο πιστοποιημένες βιολογικές ελιές χειροποίητες, οι οποίες αλέθονται εντός τριών ωρών. Ως αποτέλεσμα, αναφέρει την εύρεση αρκετού εργατικού δυναμικού ως άλλη μια πρόκληση που έχει αντιμετωπίσει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια.«Πολλοί Αλβανοί που θα δούλευαν σε αυτές τις φάρμες έχουν μεταναστεύσει επειδή θέλουν μια καλύτερη ζωή στη Δυτική Ευρώπη ή στις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε ο Danaj. Η φυγή των εργαζομένων έχει οδηγήσει σε ελλείψεις, αναγκάζοντας τις εταιρείες να πληρώνουν υψηλότερους μισθούς και αυξάνοντας το κόστος παραγωγής.

Λόγω της επικρατούσας κουλτούρας ελαιολάδου και της οικονομικής κατάστασης της Αλβανίας, ο Danaj είπε ότι οι περισσότεροι Αλβανοί δεν είναι πρόθυμοι να πληρώσουν υψηλές τιμές για τοπικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

«Η Αλβανία παράγει πολύ ελαιόλαδο για μια χώρα με λιγότερους από τρία εκατομμύρια κατοίκους και όλοι έχουν κάποιο είδος σχέσης με ένα άτομο που παράγει ελαιόλαδο».

Ως αποτέλεσμα, η Danaj επικεντρώνεται στις εξαγωγές και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε συνομιλίες με εταίρους στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνοντας ότι ενδιαφέρον έχει προέλθει και από την Κίνα και την Ιαπωνία.

Το Musai Olive Oil, το οποίο διαθέτει ένα σύγχρονο ελαιοτριβείο που βρίσκεται ανάμεσα σε γειτονικούς ελαιώνες, ακολουθεί ένα πολύ παρόμοιο επιχειρηματικό μοντέλο. Η εταιρεία, η οποία παρήγαγε τη βραβευμένη μάρκα The Illyrian Press, εξάγει επίσης στις ΗΠΑ και τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης.

Ωστόσο, οι υψηλές τιμές του ελαιολάδου τα δύο προηγούμενα χρόνια παρεμπόδισαν επίσης τις προσπάθειες προώθησης των εξαγωγών έξτρα παρθένου ελαιολάδου σε ατομική συσκευασία.

Αυτές οι τιμές έχουν δώσει κίνητρα στους αγρότες να επικεντρωθούν στην ποσότητα και όχι στην ποιότητα. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτού του ελαιολάδου εξάγεται χύμα στην Ιταλία για να συσκευαστεί και να μεταπωληθεί.

Ακόμη και η Ντόνικα και ο Μουσάι εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση. “Οι τιμές της αγοράς ήταν πολύ καλές για τον μέσο Αλβανό αγρότη“, είπε ο Danaj.

Ο Peci βλέπει δύο πιθανές λύσεις στο πρόβλημα του υψηλού κόστους παραγωγής, το οποίο συμβάλλει στη μείωση των εγχώριων πωλήσεων.

«Για περισσότερα από 10 χρόνια, η αλβανική κυβέρνηση δεν επιδοτεί την παραγωγή έξτρα παρθένου ελαιολάδου», είπε. Προηγουμένως, η κυβέρνηση έδινε στους παραγωγούς το ισοδύναμο 1 ευρώ ανά λίτρο έξτρα παρθένου ελαιολάδου που παράγεται.

« Αυτό δεν ωθεί τους αγρότες και τα ελαιοτριβεία να αγωνίζονται για υψηλής ποιότητας ελαιόλαδο», πρόσθεσε ο Peci. Η επιδότηση παραγωγής υψηλής ποιότητας μπορεί να μειώσει την τιμή και για εσωτερική κατανάλωση.

Η άλλη λύση είναι η άσκηση πίεσης για τη δημιουργία Αλβανικής Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), η οποία, όπως είπε, θα προσθέσει αξία στο προϊόν και στην ποικιλία Kalinjot. Η χώρα διαθέτει ήδη 36 κρασιά που προστατεύονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ΠΟΠ.

Μαζί με τον Peci και τα αδέρφια Musaj, ο Danaj πιστεύει ότι η Αλβανία πρέπει να δημιουργήσει μια κουλτούρα γύρω από την παραγωγή έξτρα παρθένου ελαιολάδου υψηλής ποιότητας με επίκεντρο το Kalinjot, το οποίο είναι φυσικά πλούσιο σε πολυφαινόλες και διαθέτει ξεχωριστή στιβαρή γεύση με τονισμένες γήινες και πικρές νότες.

« Ελπίζουμε να ρίξουμε φως στην πολύτιμη ποικιλία ελιάς Kalinjot, η οποία δεν μπορεί να βρεθεί πουθενά στον κόσμο εκτός από την Αλβανία, και έχει μια μοναδική ιστορία και σημασία για τον πολιτισμό μας», κατέληξε ο Danaj.

Τη συμβουλευτική υποστήριξη που προσφέρει το Τμήμα Γεωργικών Εφαρμογών και Ανάλυσης Λιπασμάτων (ΤΜ. ΓΕΑΛ, πρώην ΠΕΓΕΑΛ) στους αγρότες για την ορθή θρέψη – λίπανση των καλλιεργειών, με απώτερο στόχο τη μέγιστη παραγωγή με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος και μικρότερο οικολογικό αποτύπωμα, καθώς στη σύγχρονη καλλιέργεια δεν έχουν θέση οι εμπειρικές λιπάνσεις, υπενθυμίζουν οι εργαζόμενοί του. Ταυτόχρονα εξηγούν, μιλώντας στην eleftheria, την ανταποδοτικότητα που έχουν στον παραγωγό οι αναλύσεις εδάφους, φύλλων και νερού, καλώντας τους να αξιοποιήσουν τις υπηρεσίες και τον εξοπλισμό του διαπιστευμένου και υψηλού επιπέδου εργαστηρίου και την εμπειρία του προσωπικού, που διακρίνεται για την υψηλή επιστημονική κατάρτιση.

Το Τμήμα Γεωργικών Εφαρμογών και Ανάλυσης Λιπασμάτων (ΤΜ. ΓΕΑΛ) Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας εδρεύει στη Λάρισα (Ιωαννίνων & Αυλώνος, Αγ. Θωμάς), είναι οργανική μονάδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και τελεί υπό την εποπτεία της Διεύθυνσης Αποκεντρωμένων Υπηρεσιών Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας, Γενικής Διεύθυνσης Αποκεντρωμένων Δομών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Αποτελεί ένα περιφερειακό εργαστήριο που εξυπηρετεί τους Νομούς δικαιοδοσίας του, Λάρισας, Μαγνησίας, Τρικάλων, Καρδίτσας, Φθιώτιδας και Ευρυτανίας, αλλά συχνά εξυπηρετεί και παραγωγούς από άλλες περιοχές, όπως Πιερία, Άρτα, Πρέβεζα, Γρεβενά κ.λπ. Έχει 25ετή εμπειρία σε αναλύσεις δειγμάτων εδάφους, φυτικών ιστών και νερών άρδευσης, στη βάση των οποίων συμβουλεύει τους αγρότες – παραγωγούς για την αντιμετώπιση προβλημάτων θρέψης – λίπανσης των καλλιεργειών τους και για τα ζητήματα των αρδεύσεων. Σε ετήσια βάση στο εργαστήριο διενεργούνται πάνω από 17.000 αναλύσεις σε 2.000 δείγματα (εδαφών, φυτικών ιστών και νερών άρδευσης). 

Σε ετήσια βάση στο εργαστήριο διενεργούνται πάνω από 17.000 αναλύσεις σε 2.000 δείγματα (εδαφών, φυτικών ιστών και νερών άρδευσης)

Ειδικότερα, καλύπτει τις ανάγκες των γεωργών – παραγωγών σε αναλύσεις δειγμάτων εδάφους, φυτικών ιστών (φυλλοδιαγνωστική), αρδευτικών νερών. Το εργαστήριο, από το 2007 έως σήμερα, δέχεται ελέγχους και αξιολογείται από το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης (Ε.ΣΥ.Δ.) και συνεργάζεται με το Γενικό Χημείο του Κράτους και σε διεθνές επίπεδο, με το Πανεπιστήμιο Wageningen. Ο εξοπλισμός του εργαστηρίου είναι επαρκής, κατάλληλος και διακριβώνεται ετησίως με στόχο τη μέγιστη ακρίβεια των μετρήσεων.

Η χρησιμότητα των αναλύσεων

Όπως σημειώνει η υπεύθυνη Ποιότητας κα Τζιώρτζιου Αθανασία, «το εργαστήριο συμμετέχει σε διεργαστηριακά σχήματα δοκιμών ικανότητας με το Γενικό Χημείο του Κράτους σε δείγματα νερών άρδευσης και με το Πανεπιστήμιο Wageningen σε δείγματα φυτικών ιστών και εδάφους, επιτυγχάνοντας πολύ καλές επιδόσεις που κατατάσσουν το εργαστήριο, σε διεθνές επίπεδο, σε άριστη θέση. Ο σκοπός του εργαστηρίου είναι διπλός, αφενός η διασφάλιση της αξιοπιστίας, της εγκυρότητας των αποτελεσμάτων με τεκμηριωμένη επάρκεια και αμεροληψία και αφετέρου η συμβουλευτική υποστήριξη στους αγρότες για την ορθή θρέψη – λίπανση των καλλιεργειών.

Οι αναλύσεις εδάφους είναι απαραίτητες πριν την εγκατάσταση της καλλιέργειας (για να πάρουμε βασικές πληροφορίες για την καταλληλότητα του εδάφους -επιλογή υποκειμένου-, καθώς και τη γονιμότητά του) και κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας, ανά τρία – τέσσερα χρόνια (για την παρακολούθηση της καλλιέργειας). Οι αναλύσεις φυτικών ιστών γίνονται κάθε χρόνο και αποσκοπούν στην αποτύπωση της παρούσας εικόνας και στην παρακολούθηση της καλλιέργειας μέχρι την παραγωγή. 

Η ανάλυση του νερού άρδευσης είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος αύξησης αλατότητας στο έδαφος, λόγω συχνής χρήσης νερού με αυξημένη συγκέντρωση αλάτων (κυρίως νατρίου). Αξίζει να σημειώσουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις το νερό άρδευσης είναι πλούσιο σε ιόντα Μαγνησίου, Καλίου και Ασβεστίου. Εάν το γνωρίζουμε, θα διαφοροποιήσουμε την ποσότητα των λιπασμάτων κατά την υδρολίπανση, γεγονός που αποδίδει οικονομικό και περιβαλλοντικό όφελος.

Σύμφωνα με τον ειδικό στις λιπάνσεις, δρ. Λουκά Πιστόλη, «υπάρχει μια τάση υποβάθμισης της ανάγκης για εδαφοανάλυση, την οποία θεωρούμε υπερβολική. Είναι βέβαιο ότι χωρίς τη μηχανική σύσταση -για να πάρουμε μόνο μία παράμετρο της εδαφοανάλυσης- δεν μπορεί κάποιος να γνωρίζει τι διαχειρίζεται, ώστε να βρει το πώς, λ.χ. τις δόσεις και τον αριθμό των επεμβάσεων, τόσο στην άρδευση όσο και στη λίπανση κ.ο.κ. Η εδαφοανάλυση δίνει στοιχεία της μακράς πορείας της καλλιέργειας (λ.χ. δένδρα, αμπέλι), ενώ η φυλλοδιαγνωστική δίνει την παρούσα εικόνα, τη σχέση του φυτού με το έδαφος, την καταλληλότητα της εφαρμοζόμενης αγροτεχνικής, αλλά και την επίδραση του καιρού στην καλλιέργεια».

Χαμηλό το κόστος

Σύμφωνα με τον προϊστάμενο του Τμήματος, Νικόλαο Κουτσονάκο, «η πολύχρονη διατριβή μας στο πεδίο και στο εργαστήριο, η οποία δεν στερείται αυθεντικότητας, έχει συμβάλει στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων σε μια σειρά καλλιεργειών. Για παράδειγμα, έχουν προκύψει εκτιμήσεις σχετικές με τα όρια επάρκειας των θρεπτικών της φυλλοδιαγνωστικής στην καρυδιά (Καλίου, Ψευδαργύρου, Μαγγανίου και Βορίου), διαφορετικές από τις συνήθεις και το πράγμα δεν τελειώνει εδώ. Όσον αφορά το κόστος των αναλύσεων, συνεχίζει ο κ. Κουτσονάκος, δεν είναι απαγορευτικό. Οι τιμές είναι προνομιακές, ειδικά για τους αγρότες. Ο τρόπος δειγματοληψίας γίνεται κατόπιν συνεννόησης με τους γεωπόνους του Τμήματος».

Πολλές εταιρείες που κατασκευάζουν προϊόντα με οργανική ύλη τείνουν να σπαταλούν μεγάλο μέρος της πρώτης ύλης απορρίπτοντας την ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς. Με άλλα λόγια, η διαχείριση των απορριμμάτων σας θα μπορούσε να βελτιστοποιηθεί και τα απόβλητα θα μειωθούν.

Μερικοί άνθρωποι το έχουν συνειδητοποιήσει και αποφασίζουν να πάνε σε εργοστάσια για να προτείνουν ιδέες σχετικά με τα οργανικά τους απόβλητα. Πριν από μερικές δεκαετίες, δύο περιβαλλοντολόγοι από την Κόστα Ρίκα σκέφτηκαν μια υπέροχη ιδέα για να βοηθήσουν το περιβάλλον, την οποία μετέφεραν σε ένα εργοστάσιο χυμών.

Το 1997, ο Daniel Janzen και η Winnie Hallwachs – οι άνθρωποι πίσω από ένα απίστευτο έργο – προσέγγισαν μια εταιρεία χυμών για να προτείνουν ένα σχέδιο. Αυτό συνίστατο στο ότι η εταιρεία τους έδινε τα απόβλητα πορτοκαλιού: φλούδα και πολτό, καθώς και ένα μικρό κομμάτι γης που είχαν για να τα πετάξουν εκεί.

Σκοπός ήταν να παρατηρηθεί τι θα συμβεί με τα απόβλητα και πώς θα μπορούσαν να επηρεάσουν το περιβάλλον.

Η εταιρεία συμφώνησε και τους έδωσε 3 εκτάρια γης και όλα τα απορρίμματα πορτοκαλιού που παρήγαγαν. Το εν λόγω μέρος ήταν ένας αποψιλωμένος αλλά καθαρός χώρος, όπου πετάχτηκαν περισσότεροι από 12.000 τόνοι φλούδας και πολτού κατά τη διάρκεια ενός έτους.

Σκοπός ήταν να παρατηρηθεί τι θα συμβεί με τα απόβλητα και πώς θα μπορούσαν να επηρεάσουν το περιβάλλον

Όταν ο χώρος ήταν γεμάτος με πορτοκαλί απορρίμματα, «εγκαταλείφθηκε» για περισσότερο από μια δεκαετία για να αφήσουν τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του, ώστε να μπορέσουν να αναλύσουν τα αποτελέσματα. Πριν φύγουν, ο Daniel και η Winnie έβαλαν μια πινακίδα με κίτρινα γράμματα για να μπορούν να εντοπίσουν τον χώρο. Σε αυτήν έγραφε «Ενότητα 11 Πειραματικό Οικόπεδο (3 εκτάρια) Έργο φυσικής διαχείρισης φλοιών πορτοκαλιού, ερευνητικό πρόγραμμα»

Αποφάσισαν να επιστρέψουν 16 χρόνια αργότερα και το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να αναζητήσουν αυτήν την πινακίδα, μια εργασία που έγινε σχεδόν αδύνατη. Το τοπίο ήταν αγνώριστο και περπατούσαν για ώρες αναζητώντας το σημάδι κι όταν τελικά το βρήκαν δεν μπορούσαν να πιστέψουν μ’ αυτό που είχε συμβεί.

Το δάσος που περιπλανήθηκαν ήταν ακριβώς το μέρος που έψαχναν!

Αυτό που ήταν ένα άγονο μέρος πριν από μερικά χρόνια είχε γίνει πλέον ένας όμορφος χώρος γεμάτος βλάστηση και υγιές έδαφος. Οι περιβαλλοντολόγοι παρατήρησαν επίσης μια μεγάλη διαφορά μεταξύ της γης όπου είχαν απορριφθεί τα απόβλητα και της γης ακριβώς δίπλα της. Η βλάστηση στο πρώτο ήταν πολυποίκιλη ενώ στο δεύτερο υπήρχε μόνο ένα είδος δέντρου, κάτι αρκετά εκπληκτικό.

Αυτό που ήταν ένα άγονο μέρος πριν από μερικά χρόνια είχε γίνει πλέον ένας όμορφος χώρος γεμάτος βλάστηση και υγιές έδαφος

”Η βλάστηση στο μέρος ήταν απίστευτη, μπορούσες να δεις ένα πιο υγιές έδαφος, τεράστια και δυνατά δέντρα, καθώς και διαφορετικά είδη και όλα αυτά χάρη στα απόβλητα που όλοι πίστευαν ότι ήταν άχρηστα, αλλά σε λίγο περισσότερο από μια δεκαετία αργότερα, τα αποτελέσματα ήταν καταπληκτικά”, σχολίασε ο Janzen.

Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι αυτό το νέο δάσος ήταν ικανό να απορροφήσει 11 φορές περισσότερο CO2 από την ατμόσφαιρα σε σύγκριση με ένα «κανονικό» δάσος. Αυτό το έργο απέδωσε κυριολεκτικά και μεταφορικά. Με αυτό το εκπληκτικό αποτέλεσμα, συνήχθη το συμπέρασμα ότι αυτός ο τρόπος ήταν ένας καλός τρόπος για την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Εάν τα εργοστάσια άρχιζαν να διαχειρίζονται τα απόβλητά τους με αυτόν τον τρόπο, η περιβαλλοντική κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί σημαντικά.

Πηγή – porquenosemeocurrio.net (mynewaroundtheworld.blogspot.com)

Από τις 29/3/2024, η Αυστραλία δεν θα υπόκειται πλέον σε τιμωρητικούς δασμούς στα κρασιά της στην κινεζική αγορά, οι οποίοι τα επιβάρυναν έως και 218% και ίσχυαν για περισσότερα από τρία χρόνια.

Όπως επισημαίνει η ΚΕΟΣΟΕ σε ανάρτησή της, το κινεζικό υπουργείο Εμπορίου (Mofocom) ανακοίνωσε ότι θα αναστείλει τους τιμωρητικούς τελωνειακούς δασμούς που κυμαίνονται από 116,2 έως 218,4% στις εισαγωγές αυστραλιανών κρασιών από την Παρασκευή, 29 Μαρτίου. Δηλαδή τρεισήμισι χρόνια μετά την έναρξη αυτών των μέτρων αντιποίνων, που δικαιολογούνται ως μέτρα αντιντάμπινγκ, εξαιτίας των σχολίων της αυστραλιανής κυβέρνησης που αφορούσαν την κινεζική προέλευση του covid και οδήγησαν σε μείωση των πωλήσεων αυστραλιανών κρασιών στην Κίνα. Αγορά στην οποία οι Αυστραλοί ήταν ηγέτες μέχρι το 2021. Με διαπραγμάτευση που διήρκεσε πέντε μήνες μεταξύ Κίνας και Αυστραλίας (για την αναστολή μιας διαδικασίας ενώπιον του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, ΠΟΕ) αυτή η αναμενόμενη απόφαση ανακούφισε την αυστραλιανή βιομηχανία που δεν μπορούσε πλέον να μην έχει προνομιακή πρόσβαση στην πρώτη της αγορά.

Ένας σημαντικός φορέας παραγωγός αυστραλιανών κρασιών, ο όμιλος Treasury Wine (ο οποίος είναι κύριος της επωνυμίας του Penfold) ανακοίνωσε σε δελτίο τύπου ότι βρίσκεται στην αρχή των προσπαθειών αποκατάστασης του χαρτοφυλακίου της επωνυμίας του (με ανακατανομές στις διανομές που στοχεύουν σε άλλες αγορές, κυρίως αμερικανικές και ευρωπαϊκές) και στην υλοποίηση επενδύσεων στην κινεζική διανομή (η TWE έχει τη δική της θυγατρική με 120 άτομα στην Κίνα).

Ενώ η κινεζική αγορά δεν έχει ανακάμψει μετά τον κορωνοϊό (το μαρτυρούν οι απογοητευτικές πωλήσεις της περασμένης Πρωτοχρονιάς), η TWE παραμένει επιφυλακτική σχετικά με τις βραχυπρόθεσμες δυνατότητες ανάκαμψης, ενώ όλα πρέπει να ξαναχτιστούν. «Πρόκειται για μια μεσοπρόθεσμη ευκαιρία ανάπτυξης που θα επιδιώξουμε με στοχευμένο και βιώσιμο τρόπο, εστιάζοντας στην ανάπτυξη του χαρτοφυλακίου μας στην Κίνα, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε την ισχυρή δυναμική που έχουμε δημιουργήσει σε πολλές παγκόσμιες αγορές τα τελευταία χρόνια», δήλωσε ο Tim Ford, Διευθύνων Σύμβουλος της TWE, σε δελτίο τύπου.

Έρευνα αντιντάμπινγκ

Ενώ η κινεζική αγορά παραμένει επί του παρόντος περίπλοκη για τα γαλλικά κρασιά, λόγω οικονομικών δυσκολιών, γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη για τα γαλλικά οινοπνευματώδη ποτά.

Στις αρχές Ιανουαρίου ξεκίνησε, έρευνα αντιντάμπινγκ για τα ευρωπαϊκά μπράντι που στοχεύει ιδιαίτερα στα Armagnacs και τα Cognacs. Δεδομένων των δυσκολιών για την έξοδο της Αυστραλίας από αυτή την εμπορική σύγκρουση, η γαλλική βιομηχανία κρασιών και οινοπνευματωδών ποτών δεν θέλει να έχει περαιτέρω προβλήματα.

Πηγή www.in.gr

Συγκρατηµένη αισιοδοξία επικρατεί στα παραγωγικά κέντρα της Κρήτης σχετικά µε τη ζήτηση ντοµάτας ενόψει της επικείµενης πασχαλινής περιόδου, µε τις καθαρές τιµές για τη θερµοκηπιακή α’ ποιότητας να παίζουν µεταξύ 1,20 και 1,30 ευρώ το κιλό τις τελευταίες ηµέρες, ενώ οι υπόλοιπες εµπορεύονται µεταξύ 80 λεπτών και 1,10 ευρώ το κιλό.

Για τους παραγωγούς οι µειωµένες αποδόσεις φέτος, που έφτασαν έως και το 20% σε ορισµένα θερµοκήπια, αντισταθµίστηκαν από την πρωϊµιση των φυτεύσεων περίπου 3 εβδοµάδες λόγω ζέστης, µε αποτέλεσµα το ελληνικό προϊόν να φεύγει σε πιο υψηλές τιµές σε σχέση µε την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι. Ωστόσο, ελλοχεύει ο κίνδυνος τη Μεγάλη Εβδοµάδα να µην υπάρχει µεγάλη προσφορά ποσοτήτων, οπότε και οι τιµές στο ράφι της λιανικής να πάρουν µάλλον την ανιούσα.

Πηγή fresher.gr