Ο περονόσπορος, όπως και το ωίδιο αλλά και τα έντομα, αποτελούν τις σοβαρότερες ασθένειες και τους σημαντικότερους εχθρούς που είναι δυνατό να αντιμετωπίσει η τρυφερή βλάστηση της καλλιέργειας του αμπελιού μήκους περίπου 8-15 εκ.

Οι καιρικές συνθήκες των τελευταίων ημερών είναι ιδιαίτερα ασταθείς, καθώς ακόμη και μέσα στο ίδιο 24ωρο, σύντομες περίοδοι καλοκαιρίας συνοδεύονται από ισχυρές μπόρες και γενικά ψυχρό, βροχερό, υγρό, ανεμώδη και ομιχλώδη καιρό. Επίσης, ο κίνδυνος χαλαζόπτωσης κατά τόπους, είναι πολύ μεγάλος.

Αυτή η έντονη καιρική αστάθεια θεωρείται καταστροφική για την ομαλή ανάπτυξη της νεαρής βλάστησης, διότι ευνοεί ιδιαίτερα μυκητολογικές ασθένειες, οι οποίες ανάλογα με το παθογόνο, την ευαισθησία της ποικιλίας και το ιστορικό της καλλιέργειας, μπορεί να πάρουν επιδημική μορφή και να προκαλέσουν σοβαρή καταστροφή στην παραγωγή.

Ο περονόσπορος θεωρείται ως η πλέον καταστρεπτική ασθένεια της αμπέλου σε περιοχές, όπου κατά τη βλαστική περίοδο επικρατούν υγρές κλιματολογικές συνθήκες. Οι προσβολές αρχίζουν συνήθως στο παρόν βλαστικό στάδιο και είναι τοπικού χαρακτήρα.

Συχνές βροχοπτώσεις, υψηλή σχετική υγρασία και θερμοκρασίες >13°C, είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για την εκδήλωση της ασθένειας.

Σε περιοχές που η ασθένεια εμφανίζεται συχνά και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ευαίσθητες ποικιλίες, συστήνεται ένας προληπτικός ψεκασμός με ένα κατάλληλο και εγκεκριμένο μυκητοκτόνο, όταν η βλάστηση αποκτήσει μήκος 8 – 10 εκ. περίπου.

Στο ψεκασμό αυτό, δεν συνιστάται η χρήση χαλκούχου σκευάσματος, διότι προκαλείται καθυστέρηση στη βλάστηση.

Για την αποφυγή δημιουργίας ανθεκτικότητας του μύκητα, είναι ανάγκη να γίνεται ορθολογική εναλλαγή μυκητοκτόνων από διαφορετικές κατηγορίες. 

Επισημαίνεται, ότι η συνεχής και χωρίς εναλλαγές χρήση διασυστηματικών μυκητοκτόνων είναι δυνατό να οδηγήσει σε ανθεκτικότητα του μύκητα.

Ο ψεκασμός σε αυτό το βλαστικό στάδιο είναι ιδιαίτερα σημαντικός, διότι σε περίπτωση που δεν καταπολεμηθούν αποτελεσματικά οι πρωτογενείς μολύνσεις και εφόσον επικρατήσουν κατόπιν συνθήκες περονοσπόρου, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να εμφανιστεί επιδημία της ασθένειας αργότερα, τον Μάιο ή στις αρχές Ιουνίου, με καταστροφικά αποτελέσματα.

Προχωρημένη προσβολή φύλλων, όπως αυτή φαίνεται στην πάνω επιφάνεια

Η προστασία των αμπελώνων από το παθογόνο είναι επιβεβλημένη για όσο διάστημα επικρατούν βροχοπτώσεις και θα πρέπει σε κάθε περιοχή να είναι γενικευμένη, ώστε να μην υπάρχουν εστίες πολλαπλασιασμού και διασποράς μολυσμάτων της ασθένειας. Επισημαίνεται ότι τα κονίδια του μύκητα είναι αεροσπόρια, με αποτέλεσμα να μεταφέρονται και να μολύνουν σε μεγάλες αποστάσεις.

Καλλιεργητικά μέτρα που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αέρα μέσα στον αμπελώνα και που συντελούν στο ταχύτερο στέγνωμα των φυτών από τη βροχή ή τη δροσιά, συμβάλουν καθοριστικά στον περιορισμό της σοβαρότητας της ασθένειας.

Το γεγονός αυτό έχει κάνει παλιούς και νέους παραγωγούς να στρέψουν το βλέμμα τους σε αυτό το είδος καλλιέργειας, επενδύοντας αν μη τι άλλο σε ένα φρούτο που μόνο οφέλη προσφέρει στον καταναλωτή.

Στην περίπτωση αυτή ανήκει ο Ανδρέας Ρέππας, ο οποίος από το 2012, δημιούργησε τη δική του εταιρεία, φυτεύοντας 60 στρέμματα με 5.700 περίπου δέντρα ροδιάς, στον κάμπο της Άνω Μεσσηνίας και συγκεκριμένα στο χωριό Κωνσταντίνοι, τόπο καταγωγής της μητέρας του.

Η εταιρεία πήρε το όνομα ”ΑΘΗΡΟΔΙ ΙΚΕ” και ιδρύθηκε επισήμως το 2014. Με βασικό του επάγγελμα τη διαφημιστική φωτογραφία για 35 χρόνια, ο κ. Ρέππας αποφάσισε να ασχοληθεί με τον αγροτικό τομέα, μη έχοντας εξ’ αρχής στο μυαλό του όπως εξήγησε στην eleftheriaonline τον καρπό που θα επένδυε. «Στην αρχή είχα σκεφτεί κάποια άλλα φρούτα, ωστόσο ανέλυσα τα προβλήματα που είχε το κάθε ένα, καταλήγοντας εν τέλει στο ρόδι το οποίο διαπίστωσα πως έχει μεγαλύτερες αντοχές μέχρι την πώλησή του.

”Αυτή τη στιγμή έχουμε κοντά στα 6.000 δέντρα, με στόχο να κάνουμε μια επέκταση στους ψυκτικούς θαλάμους, για να μπορούμε να αποθηκεύουμε το προϊόν”

Έχοντας ένα αρχικό κτήμα της γιαγιάς μου αγόρασα κάποια ακόμα, ώστε να κάνω τη συγκεκριμένη καλλιέργεια» ανέφερε, προσθέτοντας πως οι παραγωγοί ροδιού στη Μεσσηνία δεν είναι τόσοι πολλοί όπως σε άλλες περιοχές της χώρας. Σχετικά με την καλλιέργεια του ροδιού, ο ίδιος την χαρακτήρισε δύσκολη, όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλες τις κατηγορίες στον αγροτικό τομέα. «Θεωρώ πως σημαντικό ρόλο παίζει ακόμα η διάθεση του προϊόντος αλλά και προφύλαξή του.

Παράλληλα, η σταδιακή απόκτηση γνώσεων είναι πολύ σημαντική, τόσο από τους παραγωγούς όσο και από τους γεωπόνους, ώστε να διορθώνονται καταστάσεις μέσα από την όποια εμπειρία» συμπλήρωσε, πληροφορώντας πως τα προϊόντα της εταιρείας του διατίθενται αποκλειστικά στην ελληνική αγορά. «Για ανοίγματα στο εξωτερικό χρειάζονται μεγαλύτερες ποσότητες, οπότε με βάση τους 200 τόνους το χρόνο που παράγουμε, είμαστε ικανοποιημένοι για το γεγονός πως το προϊόν μας εξαντλείται στην εσωτερική αγορά» σημείωσε.

Οι ποικιλίες του ροδιού

Αναφορικά με την αξία του ροδιού τα τελευταία χρόνια, ο ίδιος τόνισε πως ως παραγωγός δεν έχει παρατηρήσει μεγάλες διαφορές, όντας πολύ μικρές. «Σε κάθε περίπτωση, σαν επαγγελματίας βλέπω πως υπάρχει καλή εξέλιξη. Είναι βασικό το προϊόν σου να ξέρεις πώς θα το εκμεταλλευτείς και πώς θα το πουλήσεις» υπογράμμισε, αναλύοντας στη συνέχεια τις τρεις βασικές ποικιλίες του ροδιού.

«Πρόκειται για την ”Ερμιόνη”, το αφράτο – ελληνικό ρόδι που είναι περισσότερο γλυκό, το ”ACCO” που είναι επίσης γλυκό και βγαίνει πιο νωρίς από το προαναφερόμενο, στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ ο ”βασιλιάς” του ροδιού είναι το ”Wonderful”, όχι γιατί είναι πιο νόστιμο από τα υπόλοιπα αλλά γιατί είναι ανθεκτικό» επισήμανε, προσθέτοντας πως η δική του εταιρεία διαθέτει δύο ποικιλίες ροδιών, την πρώιμη ”ACCO”, και την όψιμη ”Wonderful”, με στόχο όπως είπε από το νέο έτος η ΑΘΗΡΟΔΙ να έχει και τις τρεις.

Ο Ανδρέας Ρέππας γνωστοποίησε ακόμα πως η εταιρεία του έχει συνεργασία με αλυσίδες σούπερ μάρκετ της Ελλάδας, ξεκαθαρίζοντας πως στη δική του περίπτωση δεν υπάρχει σύνδεση με κάποιο συνεταιρισμό όπως παρατηρείται στην αγορά, κινούμενη ανεξάρτητα. Σε ό,τι έχει να κάνει με την εστίαση και κατά πόσο υπάρχει ζήτηση από τα καταστήματα για το ρόδι, ο κ. Ρέππας διευκρίνισε πως είναι έντονη, λόγω κυρίως του γεγονότος πως ο καρπός χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο στις σαλάτες.

Σε ερώτηση για το αν η Άνω Μεσσηνία είναι ιδανική από πλευράς συνθηκών ώστε να ευδοκιμήσει η καλλιέργεια του ροδιού, ο Ανδρέας Ρέππας στάθηκε αρχικά σε δύο κατά τη γνώμη του προβλήματα που βάζουν τα δικά τους εμπόδια στη διαδικασία. «Το ένα είναι η υψηλή υγρασία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, διάστημα που συνδυάζεται με την καρποφορία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την επιδερμίδα του καρπού.

Το δεύτερο αφορά τις χαμηλές θερμοκρασίες την εποχή του κλαδέματος, δηλαδή στις αρχές της Άνοιξης, επηρεάζοντας σε ένα βαθμό τα δέντρα», σχολιάζοντας πως τα όποια εμπόδια παρακάμπτονται χάρις τον τρόπο που επιμελείται κανείς το κτήμα του, δίνοντας έμφαση στα κλαδέματα και στον καθαρισμό των δέντρων καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς.

Η μείωση της παραγωγής σε συνάρτηση με την τιμή

Με τη συγκομιδή ροδιών, σε πολλές περιοχές ανά την Ελλάδα, να ξεκινά στις αρχές του Φθινοπώρου, οι παραγωγοί σε περιοχές που δεν πλήττονται σε μεγάλο βαθμό από έντονα καιρικά φαινόμενα προχωρούν στη συγκομιδή του συγκεκριμένου φρούτου, παίρνοντας στη συνέχεια το δρόμο για την αγορά.

Όσο για τις τιμές, πέρυσι κατέγραψαν σχετική άνοδο, επηρεαζόμενες από το υψηλό κόστος της καλλιέργειας, ενώ οι τιμές σύμφωνα με τον Ανδρέα Ρέππα έχουν επηρεαστεί ανάλογα από το γεγονός πως πολλοί παραγωγοί έχουν αποστασιοποιηθεί από τις ροδιές. «Το φαινόμενο πριν 10 χρόνια της μαζικής καλλιέργειας ροδιού πλέον έχει περιορισθεί, με αποτέλεσμα το ρόδι να είναι λιγότερο στην αγορά και οι τιμές να διαμορφώνονται σχετικά με τη διαθεσιμότητα» ενημέρωσε.

”Έχοντας ένα αρχικό κτήμα της γιαγιάς μου αγόρασα κάποια ακόμα, ώστε να κάνω τη συγκεκριμένη καλλιέργεια”

Ετήσιο ανταποδοτικό τέλος για τη διαχείριση των νεκρών ζώων καλούνται να καταβάλλουν οι κτηνοτρόφοι βοοειδών, αιγοπροβάτων και χοίρων, σύμφωνα με τη Διεύθυνση Κτηνιατρικής Περιφέρειας Ηπείρου.

Το εθνικό πρόγραμμα συλλογής και διαχείρισης νεκρών ζώων (ΕΠΣΥΔ) θεσπίστηκε από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και υλοποιείται από την Περιφέρεια Ηπείρου, για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, της υγείας των ζώων και της προστασίας του περιβάλλοντος. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει την περισυλλογή, μεταφορά και αποτέφρωση/μεταποίηση των νεκρών εκτρεφόμενων βοοειδών, αιγών, προβάτων και χοίρων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ισχύουσας ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας.

Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται κυρίως από κρατικά κονδύλια, προκειμένου να συνδράμει τους κτηνοτρόφους στη συμμόρφωσή τους με τη νομοθετική απαίτηση περί ορθής διαχείρισης των νεκρών ζώων. Συμπληρωματικά της κρατικής χρηματοδότησης, ο κτηνοτρόφος συμβάλλει, στην υλοποίηση αυτής της υποχρέωσης του, με την καταβολή ενός πολύ χαμηλού ετήσιου ανταποδοτικού τέλους ανά κτηνοτροφική εκμετάλλευση, το ύψος του οποίου καθορίζεται ανάλογα με το είδος και τον αριθμό των ζώντων ζώων της κάθε εκμετάλλευσης.

Η πληρωμή του τέλους για το 2024 θα είναι πιλοτική.

Πώς καθορίζεται το ετήσιο ανταποδοτικό τέλος

Το ετήσιο ανταποδοτικό τέλος καθορίζεται σε κάθε εκμετάλλευση, για τις ανάγκες του προγράμματος ΕΠΣΥΔ, ανάλογα με τον αριθμό των ζώντων ζώων αυτής, όπως δηλώνεται για τους πληθυσμούς αιγοπροβάτων και χοιρινών κατά την τελευταία ετήσια απογραφή, καθώς και για τους πληθυσμούς των βοοειδών, από τα στοιχεία του ηλεκτρονικού Μητρώου της εκμετάλλευσης βοοειδών, στο τέλος κάθε έτους, όπως αποτυπώνονται στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Κτηνιατρικής – Σήμανση και Καταγραφή Ζωικού Κεφαλαίου (ΟΠΣΚ).

Η καταβολή του τέλους για το έτος 2024, ξεκινά από 1 Απριλίου και ολοκληρώνεται έως και 30 Ιουνίου 2024. Το τέλος εισπράττεται με τη διαδικασία του ηλεκτρονικού παράβολου (e-παράβολο) και αποτελεί έσοδο της Περιφέρειας.

Τέλος στη Διαμάχη για την Ελιά Καλαμών: Απόφαση του ΣτΕ Καθορίζει το Μέλλον του Κλάδου

Μετά από 6 χρόνια δικαστικής διαμάχης, φαίνεται ότι ο “πόλεμος” για την επιτραπέζια ελιά Καλαμών λαμβάνει τέλος. Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε την αίτηση ακύρωσης που είχε καταθέσει ο Σύλλογος Υπέρ των Μεσσηνιακών Ελαιοκομικών Προϊόντων ΠΟΠ (ΣΥΜΕΠΟΠ) και καθιέρωσε οριστικά την ονομασία “KALAMATA OLIVES” ως συνώνυμο της ποικιλίας “ΚΑΛΑΜΩΝ”, δίνοντας έτσι τέλος σε μια πολυετή διαμάχη που είχε προκαλέσει αβεβαιότητα στον κλάδο και επηρέασε τις εξαγωγές του προϊόντος.

Με αυξημένη 7μελή σύνθεση του Δ’ Τμήματος και πρόεδρο την κα Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου και εισηγήτρια την κα Κωνσταντίνα Κονιδιτσώτου, το Συμβούλιο της Επικρατείας δικαίωσε το 98% των ελαιοπαραγωγών που καλλιεργούν την επιτραπέζια ποικιλία ελιάς «ΚΑΛΑΜΩΝ / ΚΑΛΑΜΑΤΑ» και το σύνολο των μεταποιητικών -τυποποιητικών-εξαγωγικών επιχειρήσεων της χώρας που εξάγουν με την ονομασία «ΚALAMATA OLIVES» από τις αρχές του 20ου αιώνα, με εξαγωγές που η αξία τους ξεπερνά τα 250 εκατ. ευρώ ετησίως.

«Η απόφαση του ΣτΕ έβαλε οριστικά τέλος σε μια εποχή καταπάτησης κάθε έννοιας σεβασμού του εισοδήματος των Ελλήνων παραγωγών επιτραπέζιων ελιών «ΚΑΛΑΜΩΝ/ΚΑΛΑΜΑΤΑ/KALAMATA»,  αβεβαιότητας, συκοφαντίας, διασυρμού και σε πολλές περιπτώσεις βιωσιμότητας των Ελληνικών μεταποιητικών, τυποποιητικών, εξαγωγικών επιχειρήσεων και τέλος της ίδιας της χώρας, καθώς κινδύνευαν οι εξαγωγές του προϊόντος (€250 εκατ ετησίως)», τονίζει η ΠΕΜΕΤΕ.

Ανυπέρβλητα προβλήματα

Οι ελληνικές ελιές με την ονομασία «KALAMATA», όπως σημειώνεται, μετά από «παρεμβάσεις», αποσύρθηκαν/εκτοπίστηκαν από τα ράφια των Supermarkets (S/Ms) της Ιταλίας, Ʃλοβενίας, Γερμανίας κ.α. προς όφελος ελιών τρίτων χωρών που αντικατέστησαν στα ράφια τις ελληνικές. Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν ανυπέρβλητα προβλήματα επειδή κάποιες ΔΑΟΚ μετά από υποδείξεις υπηρεσιών και Οργανισμών του ΥπΑΑΤ συστηματικά δημιουργούσαν εμπόδια στις εξαγωγές ελιών ποικιλίας Καλαμών (Kalamata olives)».

«Μετά από 20 και πλέον χρόνια υπομονής και προσπαθειών των εξαγωγικών επιχειρήσεων της χώρας , έχοντας εξαντλήσει κάθε προσπάθεια διάσωσης των εξαγωγών του προϊόντος απέναντι σε τοπικιστικές εμμονές, με τις Αποφάσεις «Απόστολου» το 2018 και «Γεωργαντά» το 2022, δόθηκε από το ΣτΕ η δίκαιη λύση που επιτρέπει την παράλληλη κυκλοφορία της ονομασίας «ΚΑΛΑΜΑΤΑ/KALAMATA» (85.000 τον. μέσο όρο ετησίως) και της ΠΟΠ «ΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ»/PDO ELIA KALAMATAS» (277 τον. μέσο όρο ετησίως)», επισημαίνεται.

‘Ετσι, σύμφωνα με την ΠΕΜΕΤΕ, η απόφαση του ΣτΕ ομαλοποιεί και καθησυχάζει την εξαγωγική δραστηριότητα του προϊόντος («Kalamata olives») και παράλληλα εξασφαλίζει την απρόσκοπτη απορρόφηση του προϊόντος από τα χέρια των ελαιοπαραγωγών της ποικιλίας, χωρίς να εμποδίζει ούτε κατ’ ελάχιστο την παραγωγή, παρασκευή και εµπορία του προϊόντος ΠΟΠ. «Δημιουργούνται πλέον οι συνθήκες ώστε να ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος για την εθνική θωράκιση του προϊόντος», τονίζεται.

Έρχεται η προκήρυξη εξισωτικής αποζημίωσης 2024

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων ανακοινώνει την προκήρυξη της Παρέμβασης Π3-71 για το έτος 2024, προκειμένου να ενισχυθούν περιοχές που εμπίπτουν σε φυσικά ή άλλα ειδικά μειονεκτήματα. Η προκήρυξη αυτή προβλέπεται να προχωρήσει εντός του τρέχοντος έτους, δημιουργώντας νέες ευκαιρίες για τους δικαιούχους που πληρούν τα κατάλληλα κριτήρια επιλεξιμότητας.

Οι δικαιούχοι που πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας καλούνται να υποβάλλουν αιτήσεις χορήγησης αντισταθμιστικής ενίσχυσης, στο πλαίσιο των δράσεων που προβλέπονται για την εν λόγω παρέμβαση, μέσω της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης του Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων.

Οι περιοχές που εμπίπτουν στο πλαίσιο της παρέμβασης περιλαμβάνουν:

• Δράση 1: Αντισταθμιστική ενίσχυση σε ορεινές περιοχές.
• Δράση 2: Αντισταθμιστική ενίσχυση σε περιοχές με φυσικούς περιορισμούς, εκτός των ορεινών.
• Δράση 3: Αντισταθμιστική ενίσχυση για τις περιοχές με ειδικά μειονεκτήματα.

Οι δυνητικοί δικαιούχοι περιλαμβάνουν φυσικά και νομικά πρόσωπα που είναι ενεργοί γεωργοί και ασκούν γεωργική δραστηριότητα εντός των περιοχών που προβλέπονται για την εν λόγω παρέμβαση.

Η ενίσχυση παρέχεται με τη μορφή ετήσιων πληρωμών ανά εκτάριο γεωργικής γης, με ύψος που καθορίζεται ανάλογα με την έκταση της εκμετάλλευσης.

Η προκήρυξη αυτή αντιπροσωπεύει μια σημαντική ευκαιρία για τους γεωργούς και τις γεωργικές περιοχές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες λόγω φυσικών ή άλλων ειδικών μειονεκτημάτων, προσφέροντας τους τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν αυτές τις προκλήσεις και να αναπτυχθούν βιώσιμα.

Η ανακοίνωση του ΥπΑΑΤ 

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων ανακοινώνει ότι, βάσει της υπ’ αριθ. 1067/243916/01-08-2023 (Β΄4883) Απόφασης του ΥπΑΑΤ με θέμα «Υλοποίηση της Παρέμβασης Π3-71 “Ενισχύσεις σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από φυσικά ή άλλα ειδικά μειονεκτήματα” του Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023-2027» όπως τροποποιημένη ισχύει, προτίθεται να προκηρύξει την εν λόγω Παρέμβαση, για το έτος 2024.

Οι δυνητικοί δικαιούχοι που πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας, όπως αυτά αποτυπώνονται στην παράγραφο 2 της παρούσης, καλούνται να υποβάλλουν αιτήσεις χορήγησης αντισταθμιστικής ενίσχυσης στο πλαίσιο των Δράσεων 1, 2 και 3 της Παρέμβασης Π3-71 για το έτος 2024, μέσω της εφαρμογής της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης (ΕΑΕ) έτους 2024 του ΟΠΕΚΕΠΕ.

1.  Περιοχές εφαρμογής

α) Δράση 1 : Αντισταθμιστική ενίσχυση σε ορεινές περιοχές. Η Δράση εφαρμόζεται σε όλες τις περιοχές που είναι χαρακτηρισμένες ως ορεινές με βάση την Οδηγία του Συμβουλίου 81/645/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, όπως αυτές αποτυπώνονται στο ισχύον Στρατηγικό Σχέδιο Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023-2027 (ΣΣ ΚΑΠ 2023-2027) και είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα της ΕΥΔ – ΣΣ ΚΑΠ.

β) Δράση 2 : Αντισταθμιστική ενίσχυση σε περιοχές με φυσικούς περιορισμούς, εκτός των ορεινών. 2 / 4 Η Δράση εφαρμόζεται στις περιοχές που αντιμετωπίζουν φυσικούς περιορισμούς [μειονεκτήματα], εκτός των ορεινών περιοχών [σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013], όπως αυτές αποτυπώνονται στο ισχύον Στρατηγικό Σχέδιο Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023- 2027 (ΣΣ ΚΑΠ 2023-2027) και είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα της ΕΥΔ – ΣΣ ΚΑΠ.

γ) Δράση 3 : Αντισταθμιστική ενίσχυση για τις περιοχές με ειδικά μειονεκτήματα. Η Δράση εφαρμόζεται στις περιοχές που επηρεάζονται από ειδικούς ανά περιοχή περιορισμούς [μειονεκτήματα] [σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013], όπως αυτές αποτυπώνονται στο ισχύον Στρατηγικό Σχέδιο Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023-2027 (ΣΣ ΚΑΠ 2023-2027), αφορούν :

–  παραμεθόριες περιοχές,

–  νησιωτικές περιοχές,

–  περιοχές που αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο εγκατάλειψης γεωργικών γαιών, που θα αυξηθεί περαιτέρω, καθώς η λιγνιτική δραστηριότητα θα καταργηθεί σταδιακά, και είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα της ΕΥΔ – ΣΣ ΚΑΠ.

2. Δικαιούχοι – Κριτήρια επιλεξιμότητας

Δικαιούχοι του μέτρου μπορούν να κριθούν φυσικά και νομικά πρόσωπα, τα οποία:

α) Είναι ενεργοί γεωργοί κατά την έννοια της παρ. 5 του άρθρου 4 του Καν (ΕΕ) 2021/2115, όπως εξειδικεύεται με τη παρ. 4.1.4 του εγκεκριμένου Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023-2027 (ΣΣ ΚΑΠ 2023-2027) και περιγράφεται στο άρθρο 3 της αριθ. 519/135068/05-05-2023 (Β΄3071) υπουργικής απόφασης.

β) Ασκούν γεωργική δραστηριότητα κατά την έννοια της παρ. 2 του άρθρου 4 του Καν (ΕΕ) 2021/2115, όπως εξειδικεύεται με τη παρ. 4.1.1 του εγκεκριμένου Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023-2027 (ΣΣ ΚΑΠ 2023- 2027) και περιγράφεται στο άρθρο 3 της αριθ. 519/135068/05-05-2023 (Β΄3071) υπουργικής απόφασης, εντός των περιοχών του άρθρου 4 της ιδίας απόφασης.

γ) Είναι ενήλικα άτομα (στην περίπτωση δικαιούχων φυσικών προσώπων) και δεν έχουν αποχωρήσει από την ενεργό απασχόληση.

3. Ύψος Ενίσχυσης

Η ενίσχυση έχει την μορφή ετήσιων πληρωμών ανά εκτάριο γεωργικής γης στην οποία ασκείται γεωργική δραστηριότητα εντός των περιοχών της παραγράφου 1 της παρούσας ανακοίνωσης και καθορίζεται από την υπ’ αριθ. 1067/243916/01- 08-2023 (Β΄4883) Υπουργική Απόφαση, όπως κάθε φορά αυτή ισχύει. Και στις τρεις Δράσεις, το ύψος της ενίσχυσης εξαρτάται από την έκταση της εκμετάλλευσης, το οποίο μετά τα 20 ha μειώνεται προοδευτικά ως ακολούθως :

–  Για τμήμα της έκτασης της εκμετάλλευσης έως και 20 ha : χορηγείται το 100% της ενίσχυσης,

–  Για τμήμα της έκτασης της εκμετάλλευσης μεγαλύτερο από 20 ha έως και 25 ha : χορηγείται 80% της ενίσχυσης,

–  Για τμήμα της έκτασης της εκμετάλλευσης μεγαλύτερο από 25 ha έως και 30 ha : χορηγείται 50% της ενίσχυσης,

–  Για το τμήμα της έκτασης της εκμετάλλευσης πέραν των 30 ha εκταρίων δεν χορηγείται ενίσχυση. Σε εκμεταλλεύσεις μεγαλύτερες των 30 ha, θα ενισχύεται η έκταση μόνο μέχρι τα 30 ha, ως ανωτέρω.

Δεσμεύσεις των δικαιούχων

Οι δικαιούχοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση:

α) Να διατηρούν την έκταση με την οποία εντάσσονται στην παρέμβαση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ενίσχυσης.

β) Ανάλογα με τα στοιχεία φυτικού και ζωικού κεφαλαίου που περιλαμβάνει η εκμετάλλευσή τους, να τηρούν τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο της «ενισχυμένης αιρεσιμότητας», σύμφωνα με την αριθ. 1313/178948/09-06-2023 (Β΄3737) υπουργική απόφαση.

γ) Να δέχονται και να διευκολύνουν όλους τους προβλεπόμενους ελέγχους από τα αρμόδια Εθνικά και Κοινοτικά Όργανα. 5. Περίοδος και διαδικασία υποβολής αιτήσεων στήριξης/πληρωμής

Η υποβολή των αιτήσεων στήριξης/πληρωμής πραγματοποιείται έως την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης 2024. Για την εκπρόθεσμη υποβολή της αίτησης χορήγησης ενίσχυσης/πληρωμής,εκτός περιπτώσεων ανωτέρας βίας, όπως αναφέρονται στο άρθρο 14 της 1067/243916/01-08-2023 (Β΄4883) Υπουργικής απόφασης, η υποβολή αίτησης χορήγησης ενίσχυσης/πληρωμής μετά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής, οδηγεί σε μείωση του ποσού που ο δικαιούχος θα είχε δικαίωμα να λάβει κατά 1% ανά εργάσιμη ημέρα, εάν η αίτηση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα. Σε περίπτωση καθυστέρησης μεγαλύτερης των 25 ημερολογιακών ημερών η αίτηση θεωρείται μη αποδεκτή. Ο γεωργός μπορεί να υποβάλλει την αίτησή του διαδικτυακά, είτε ο ίδιος, είτε με τη συνδρομή των πιστοποιημένων Κέντρων Υποδοχής Δηλώσεων (ΚΥΔ), στην πλατφόρμα που διατίθεται στο gov.gr. Η είσοδος στην υπηρεσία γίνεται μέσω του https://eae2024.opekepe.gov.gr, με τη χρήση των κωδικών Taxisnet.

Απαιτούμενα Δικαιολογητικά

Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά είναι τα κάτωθι :

α) Αντίγραφο και των δύο όψεων της αστυνομικής ταυτότητας ή των κρίσιμων σελίδων του διαβατηρίου (μόνο για φυσικά πρόσωπα).

β) Αποδεικτικό ταυτοποίησης Τραπεζικού λογαριασμού.

γ) Για την τεκμηρίωση της περ. γ της παρ.1 του άρθρου 5 της 1067/243916/01- 08-2023 (Β΄4883) Υπουργικής απόφασης, θα ορίζονται δικαιολογητικά και τρόπος υποβολής, κατόπιν εκδόσεως εγκυκλίου από τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε..

Η υποβολή των α) και β) δεν είναι απαραίτητη σε περίπτωση που έχουν ήδη υποβληθεί και καταχωρηθεί ηλεκτρονικά στο πλαίσιο της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης του έτους ή σε αίτηση προγενέστερου έτους και δεν υπάρχουν μεταβολές.

Λεπτομέρειες για τον τρόπο και το τόπο υποβολής των αιτήσεων χορήγησης αντισταθμιστικής ενίσχυσης και δικαιολογητικών, το συνολικό ποσό της δημόσιας δαπάνης της Παρέμβασης για το έτος 2024, τα ύψη ενίσχυσης ανά Δράση, τη διαδικασία χορήγησης της, την ακριβή προθεσμία υποβολής αιτήσεων στήριξης/πληρωμής, τους ελέγχους, τις εφαρμοζόμενες μειώσεις − κυρώσεις και τη διαδικασία υπολογισμού πληρωμής και τις αρμόδιες υπηρεσίες για την παροχή πληροφοριών, θα καθοριστούν επακριβώς στην Πρόσκληση της Παρέμβασης Π3-71.

Με τη φετινή φύτευση ήδη σε εξέλιξη σε πολλές περιοχές, οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την πρόκληση της έλλειψης πατατόσπορου και της ανάγκης προσαρμογής στις διαθέσιμες ποικιλίες και ποσότητες. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται λοιπόν, στη δυνατότητα να δοκιμαστούν ποικιλίες που δεν είχαν ακόμη την ευκαιρία να αποδείξουν την αξία τους σε πραγματικές συνθήκες.

Η φύτευση πατάτας έχει ήδη ξεκινήσει στις πρώτες περιοχές της ισπανικής περιφέρειας Castile-Leon και πρόκειται να συνεχιστεί μέχρι τον Μάιο, ανάλογα με την περιοχή. Οι παραγωγοί ωστόσο, όπως ήταν αναμενόμενο αντιμετωπίζουν έλλειψη πατατόσπορου την φετινή χρονιά. Οι συνθήκες αυτές τους αναγκάζουν να προσαρμοστούν στις ποσότητες, τα μεγέθη και σε ορισμένες περιπτώσεις στις διαθέσιμες ποικιλίες πατάτας.

Κατά κάποιο τρόπο, ό,τι φαινόταν πρόβλημα θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια μεγάλη ευκαιρία για τον κλάδο. Οι παραγωγοί θα χρειαστεί να αλλάξουν τα αρχικά τους σχέδια και να προτιμήσουν φυτικές ποικιλίες που προηγουμένως δεν είχαν καν σκεφτεί, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτα αλλά ενδιαφέροντα αποτελέσματα.

«Είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι οι νέες ποικιλίες που εισέρχονται στην αγορά είναι αποτέλεσμα εκτεταμένης έρευνας. Εκτός από την αξιολόγηση των αγρονομικών πτυχών των νέων υλικών, πρέπει να επαληθευτεί η ποιότητά τους, αλλά η εμπορική πλευρά είναι αυτή που καθορίζει τελικά την επιτυχία τους.» αναφέρει ο Juanjo Santamaría, Τεχνικός Διευθυντής της εταιρείας Agrico. Ως απότοκο, το 2024 θα είναι η χρόνια της μεγάλης δοκιμής, όπως πολλοί χαρακτηρίζουν, εφόσον θα υπάρξουν πιθανότητες να δοκιμαστούν όλες οι ποικιλίες που φαίνονται ελπιδοφόρες σε δοκιμές, αλλά που δεν είχαν ακόμη την ευκαιρία να αποδείξουν τον εαυτό τους, αφού αντιμετώπισαν ποικιλίες που είναι ήδη καθιερωμένες στην αγορά.

«Το περασμένο έτος, ο καταναλωτικός τομέας πατάτας έδειξε μεγάλη δυναμική. Οι εισαγωγές αυξήθηκαν σε υψηλά επίπεδα, κυρίως από τη Γαλλία, ενώ παρατηρήθηκε επίσης σημαντική αύξηση στις αγορές από την Αίγυπτο. Ωστόσο, οι εξαγωγές ισπανικών πατατών αυξήθηκαν επίσης, με τιμές που διαμορφώθηκαν κατά 47% πάνω από το μέσο όρο. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, η ζήτηση για πατατόσπορους παραμένει ισχυρή μέχρι σήμερα το 2024.» αναφέρει ο Juanjo.

Αυτό οδήγησε σε επέκταση της έκτασης τριών ποικιλιών Agrico που αναπτύχθηκαν από την εταιρεία για τη Νότια Ευρώπη (Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και Γαλλία). «Μιλάμε για τις Jolene, Levante και Twister· ποικιλίες για την καταναλωτική αγορά με τις οποίες έχουν ήδη επιτευχθεί μερικά ενδιαφέροντα πράγματα εδώ και περίπου ένα χρόνο».

Πηγή fresher.gr

Επιλογή της περιοχής

Η φύτευση της ελιάς δεν θα πρέπει να γίνεται σε περιοχές στις οποίες η θερμοκρασία πέφτει συχνά κάτω από -5οC

Η ζημιά στα δένδρα είναι σοβαρή και οφείλεται τόσο σε χειμωνιάτικους όσο και ανοιξιάτικους παγετούς. Ένα ασφαλές κριτήριο για την καταλληλότητα της περιοχής είναι η ύπαρξη ελαιοδένδρων, τα οποία για μία εικοσαετία τουλάχιστον δεν έχουν ζημιωθεί από παγετούς

Οι ποικιλίες εκείνες που έχουν καλύτερη αντοχή στις χαμηλές θερμοκρασίες, θα πρέπει να προτιμώνται για τους ελαιώνες που βρίσκονται σε περιοχές με μεγαλύτερο υψόμετρο.

Η ελιά παθαίνει επίσης ζημιά όταν επικρατεί ξηρός αέρας, κατά την περίοδο της ανθοφορίας και της καρπόδεσης. Επίσης σε περιοχές κλειστές, μη αεριζόμενες, με υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία, ευνοούνται οι ασθένειες όπως π.χ. το κυκλοκόνιο, γλοιοσπόριο κ.α.

Ένα ακόμη στοιχείο για την επιλογή της περιοχής, θα πρέπει να είναι η εύκολη εύρεση εργατικών χεριών για τη συγκομιδή, καθώς επίσης και η ύπαρξη ελαιοτριβείων ή εργοστασίων επεξεργασίας της επιτραπέζιας ελιάς

Η επιλογή της τοποθεσίας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη και το ύψος των ετησίων βροχοπτώσεων

Έτσι, σε περιοχές με λίγες βροχοπτώσεις (200 – 300 χιλιοστά), η απόδοση της ελιάς είναι ικανοποιητική μόνο σε εδάφη με καλή ικανότητα συγκράτησης του νερού, εκτός αν υπάρχει δυνατότητα άρδευσης.

Σε περιοχές με αρκετές βροχοπτώσεις (400 – 600 χιλιοστά), η απόδοση είναι ικανοποιητική σε όλα σχεδόν τα εδάφη, με την προϋπόθεση ότι εξασφαλίζεται καλή στράγγιση του εδάφους, γιατί η ελιά είναι ευαίσθητη στην υπερβολική εδαφική υγρασία. Σε χωράφια με κλίση, καλό θα είναι η φύτευση και η καλλιέργεια να γίνεται «κατά τις ισοϋψείς». Αυτό προϋποθέτει ειδικά μηχανήματα κινούνται κάθετα προς την κλίση του εδάφους χωρίς κίνδυνο ανατροπής.

Σύστημα Εκμετάλλευσης

Ανάλογα με το σύστημα εκμετάλλευσης που θα εφαρμοστεί (εντατικό ή μη), αποφασίζεται η πυκνότητα φύτευσης. Για εντατική εκμετάλλευση, σε βαθιά γόνιμα εδάφη και περιοχές με αρκετές βροχοπτώσεις ή με δυνατότητα άρδευσης, γίνεται πυκνή φύτευση.

 Ανάλογα με την ποικιλία συνιστάται πυκνότητα 20-30 δένδρα/στρέμμα. Μπορεί αρχικά να γίνει πυκνότερη φύτευση (40-50 δένδρα/στρέμμα,) με πρόβλεψη αφαίρεσης των μισών δένδρων (ενδιάμεσων γραμμών) όταν αρχίσει ο συνωστισμός. Σε αβαθή ή πτωχά εδάφη και σε περιοχές με λιγότερες βροχοπτώσεις η πυκνότητα φύτευσης μειώνεται ανάλογα.

φύτευση σε τετράγωνα και ρόμβους

Γενικά, δύο είναι οι κύριοι τρόποι φύτευσης:

Παραδοσιακός, όπου οι αποστάσεις φύτευσης είναι 7×7 m., 6×8 m, 8×8 m, 10×10 m, ανάλογα με την περιοχή (λιγότερα από 200 δένδρα/στρέμμα).

Δυναμικός, όπου τα δένδρα φυτεύονται πυκνά 5×6 m, 6×6 m, (περίπου 270-300 δένδρα/στρέμμα).

Προετοιμασία του χωραφιού

Πριν τη φύτευση, πραγματοποιούνται καλλιεργητικές εργασίες, όπου χρειάζεται, όπως εκχέρσωση (εκρίζωση δένδρων και θάμνων), ισοπέδωση, κατασκευή αναβαθμίδων, απομάκρυνση λίθων κ.λ.π.

Εάν το χωράφι προέρχεται από εκχέρσωση, καλό είναι πριν τη φύτευση να καλλιεργηθεί για 1-2 χρόνια με ετήσια φυτά (σιτηρά ή ψυχανθή), ώστε να γίνει δυνατή η απομάκρυνση όλων των ριζών και να αποφευχθεί η προσβολή των δενδρυλλίων της ελιάς από σηψιρριζίες.

Εάν υπάρχουν πολυετή ζιζάνια, θα πρέπει αυτά να καταπολεμηθούν με βαθιές αρόσεις το καλοκαίρι και ζιζανιοκτόνα (διασυστηματικά) πριν γίνει η φύτευση.

Μετά από τα παραπάνω, γίνονται βαθιές αρόσεις του χωραφιού, ώστε να διευκολυνθεί η ανάπτυξη του ριζικού συστήματος σε μεγαλύτερο βάθος. Με την τελευταία άροση, γίνεται και η ενσωμάτωση των φωσφορικών και καλιούχων λιπασμάτων που θα χρειαστούν τα δένδρα στα πρώτα χρόνια της ανάπτυξής τους. Καλό είναι να έχει προηγηθεί ανάλυση του εδάφους, με δειγματοληψία από διάφορα σημεία και βάθη (30, 60, 90 εκ.).

Φύτευση νέων δενδρυλλίων

Η φύτευση των δενδρυλλίων στις ήπιες περιοχές γίνεται το Νοέμβριο Δεκέμβριο και στις ψυχρότερες περιοχές το Φεβρουάριο – Μάρτιο, αφού παρέλθει ο κίνδυνος παγετού και οπωσδήποτε πριν αρχίσει η νέα βλάστηση των δενδρυλλίων.

Η φύτευση γίνεται σε λάκκους που ανοίγονται χειρωνακτικά ή μηχανικά, διαστάσεων 60×40 εκ. (χειρωνακτικά) ή 20×30 εκ. (μηχανικά). Το βάθος θα πρέπει να είναι τέτοιο, ώστε το ριζικό σύστημα να μπαίνει στο ίδιο βάθος που ήταν και στο φυτώριο. Σε ξηρές περιοχές, το βάθος φύτευσης θα πρέπει να είναι 5 – 10 εκ. μεγαλύτερο.

Ιδιαίτερη φροντίδα καταβάλλεται ώστε οι ρίζες να καλύπτονται με ψιλοχωματισμένο έδαφος και τα τοιχώματα του λάκκου να μην είναι συμπιεσμένα.

Μετά τη φύτευση, συμπιέζεται το χώμα και ποτίζεται, ώστε να εξασφαλιστεί καλή επαφή των ριζών με το έδαφος και συμπληρώνεται ο λάκκος με όσο χώμα χρειάζεται ακόμα. Καλό είναι, η επιφάνεια του λάκκου να καλύπτεται με άχυρο για να μειωθεί η εξάτμιση του νερού.

Τα νεαρά δενδρύλλια θα πρέπει να ποτίζονται συχνά τα πρώτα 2-3 χρόνια και να λιπαίνονται με άζωτο κάθε χρόνο. Επίσης, θα πρέπει να γίνεται έγκαιρη καταπολέμηση των ζιζανίων καθώς και προστασία από τυχόν εχθρούς και ασθένειες.

Εάν στο νέο ελαιώνα γίνεται συγκαλλιέργεια με ετήσια φυτά, αυτά δεν θα πρέπει να είναι βαμβάκι, τομάτα, πατάτα, κολοκυνθοειδή κ.λ.π., γιατί μπορεί να προσβληθούν τα νεαρά δενδρύλλια από βερτισιλλίωση.

Για αποφυγή του ανταγωνισμού στα δενδρύλλια, η συγκαλλιέργεια δεν θα πρέπει να γίνεται σε όλη την έκταση, αλλά να περιορίζεται στις ενδιάμεσες γραμμές. Καθώς θα μεγαλώνουν τα δενδρύλλια, η έκταση της συγκαλλιέργειας θα πρέπει σταδιακά να μειώνεται.

Λίπανση του νέου ελαιώνα

Όπως ήδη αναφέρθηκε, πριν την εγκατάσταση του νέου ελαιώνα θα πρέπει να γίνεται δειγματοληψία και ανάλυση του εδάφους. Με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης, γίνεται φωσφορική και καλιούχος λίπανση σε όλη την έκταση πριν τη φύτευση. Η ανάλυση θα δείξει επίσης αν χρειάζεται προσθήκη ασβεστίου στο εδάφους.

Σε περίπτωση που δεν έγινε η ανάλυση αυτή και εφόσον τα προηγούμενα χρόνια το χωράφι δεν λιπάνθηκε με φωσφόρο και κάλι, τότε συνιστάται η διασπορά και ενσωμάτωση με την τελευταία άροση πριν τη φύτευση, των παρακάτω λιπασμάτων:

#  100 – 150 kg/στρέμμα λιπάσματος 0-20-0 και

#  50 – 80 kg/στρέμμα λιπάσματος 0-0-50.

Με τις ποσότητες αυτές, ο ελαιώνας δεν θα χρειαστεί λίπανση με φωσφόρο και κάλι για τα επόμενα 5 – 8 χρόνια. Κατά τον επόμενο χρόνο, στο διάστημα μεταξύ της έναρξης της νέας βλάστησης και μέχρι τις αρχές Ιουλίου, γίνονται 3 – 4 επιφανειακές λιπάνσεις με μικρές δόσεις νιτρικής αμμωνίας (20 – 30 γρ/δένδρο κάθε φορά) που ακολουθούνται από άρδευση. Η ίδια τακτική ακολουθείται και τα επόμενα χρόνια, μέχρι τα δένδρα να μπουν σε καρποφορία, αυξάνοντας σταδιακά την ποσότητα του λιπάσματος.

Πηγή – basilakakis.gr