Αρχική Blog Σελίδα 520

Λευκές ελιές: Μια σπάνια ποικιλία ελιάς με καταγωγή από τα αρχαία χρόνια

Το Leucocarpa, που ονομάζεται επίσης Leucolea, είναι μια ποικιλία ελιάς που χαρακτηρίζεται από μικρά φρούτα τα οποία, κατά την ωρίμαση, παίρνουν ένα λευκό χρώμα ελεφαντόδοντου.

«Κυρίως διαδεδομένη στις περιοχές της νότιας Ιταλίας, με ισχυρή παρουσία στην Καλαβρία, πιθανότατα εισήχθη κατά τον αποικισμό της Magna Graecia ( Μεγάλη Ελλάδα ή Μεγάλη Ελλάς, Magna Graecia στα λατινικά, Magna Grecia στα ιταλικά, ήταν η επικράτεια των διαφόρων αρχαίων Ελληνικών αποικιών στην Σικελία και νότια Ιταλία)»,

ανέφερε ο Innocenzo Muzzalupo, ερευνητής στο Συμβούλιο Αγροτικής Έρευνας και Οικονομίας, Ερευνητικό Κέντρο για την Ελιά, τα εσπεριδοειδή και τα δένδρα (CREA-OFA), δήλωσε στους Olive Oil Times.

Λόγω του λευκού χρώματος των φρούτων, το οποίο στη δυτική κουλτούρα συμβολίζει την αγνότητα, κατέληξε να χρησιμοποιείται κυρίως για θρησκευτικούς σκοπούς.

«Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο που παράγεται από αυτή την ποικιλία έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με όλα τα άλλα όσον αφορά τη σύνθεση των λιπαρών οξέων, των γεύσεων και των αρωμάτων που είναι χαρακτηριστικό ενός ελαφρού φρουτώδους προϊόντος», διευκρίνισε.

«Ένας μικρός αριθμός παραγωγών το χρησιμοποιούν σε μείγματα με άλλες κυρίαρχες ποικιλίες, αλλά λόγω του λευκού χρώματος των φρούτων, το οποίο στη δυτική κουλτούρα συμβολίζει την αγνότητα, κατέληξε να χρησιμοποιείται κυρίως για θρησκευτικούς σκοπούς».

Γι ‘αυτό και η Leucocarpa προορίζεται για τα μυστήρια και άλλες καθολικές ιεροτελεστίες και, στο παρελθόν, να χρίσει τον αυτοκράτορα κατά τη διάρκεια της τελετής στερέωσης.

Οι ελιές Leucocarpa (Gino Vulcano)

Αυτό αποτελεί περαιτέρω ένδειξη για το πώς οι αρχαίοι άνθρωποι, ανεξαρτήτως της πίστης τους, συνδέουν την ελιά και το ελαιόλαδο με ιερότητα, όπως συνέβη στην Αθήνα και πολλά άλλα μέρη σε όλη τη Μεσογειακή λεκάνη, σε τέτοιο βαθμό που σήμερα η ελιά θεωρείται παγκοσμίως ένα σύμβολο της ειρήνης .

Επιστρέφοντας στο Leucocarpa, ο γενετικός χαρακτηρισμός έδειξε ότι ανήκει σε ένα μοναδικό στέλεχος, του οποίου η περιορισμένη εξάπλωση πιθανώς οφείλεται σε ανήσυχη διάδοση. Στη συνέχεια, οι αγρότες φροντίζουν καλά αυτά τα ελαιόδενδρα, τα οποία κατά τη διάρκεια της περιόδου δίνουν μια ωραία αισθητική επίδραση, η οποία, σύμφωνα με μια μελέτη που πραγματοποίησε η Muzzalupo με άλλους ερευνητές της CREA και του Πανεπιστημίου της Καλαβρίας, οφείλεται σε «απενεργοποίηση» των φλαβονοειδών και των ανθοκυανινών.

«Η ωρίμανση της ελιάς περιλαμβάνει δύο φάσεις: πρώτον, το πέρασμα και τη σύνθεση της χλωροφύλλης που προκαλεί πράσινο φρούτο και στη συνέχεια την αποικοδόμηση της χλωροφύλλης όταν η ελιά χάνει το χρώμα της», εξηγεί ο ερευνητής μας. «Ταυτόχρονα, γενικά, στις ελιές, όπως και στα περισσότερα φρούτα, η σύνθεση των ανθοκυανινών και άλλων φλαβονοειδών ενεργοποιείται και αυτό προκαλεί το γαλαζωπό ή μαύρο χρώμα τους.»

Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ορισμένες ποικιλίες, κατά το πρώτο μέρος της ωρίμανσης, παίρνουν μια πολύ ανοιχτή σκιά πράσινου που είναι σχεδόν λευκό. Για παράδειγμα, η Biancolilla, το όνομα της οποίας υπενθυμίζει το λευκό χρώμα (Bianco στα ιταλικά), ονομάζεται ελαφρώς Leucocarpa σε ορισμένες περιοχές, επειδή μετά την αποικοδόμηση χλωροφύλλης, τα φρούτα παραμένουν ανοιχτά ακόμα και είκοσι μέρες μέχρι να ενεργοποιηθούν οι pigdos.

«Στην ποικιλία Leucocarpa, η ενεργοποίηση φλαβονοειδών και ανθοκυανίνης δεν εμφανίζεται καθόλου», εξήγησε ο Muzzalupo. «Αυτή είναι η μόνη ποικιλία που παραμένει άσπρη σε οποιοδήποτε στάδιο της ωρίμανσης και εάν αφήσουμε τα φρούτα στα δέντρα μέχρι αργά το χειμώνα, θα τα βρούμε λευκά, που τείνουν να καταστούν κιτρινωπά λόγω της οξείδωσης των λιπιδίων. Στη μελέτη μας προσπαθήσαμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό. »

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μεταγραφή συγκεκριμένων γονιδίων παρεμποδίζεται στο επίπεδο ορισμένων ενζύμων από μια διαδικασία ρύθμισης. τότε, ανακάλυψαν ποιοι κανονιστικοί μηχανισμοί συμβαίνουν, μέσω ειδικών microRNAs. Αυτό το τελευταίο εύρημα οδήγησε στη δημοσίευση της έρευνας.

«Ο χαρακτηρισμός των μεταγραφών από τις βιοσυνθετικές οδούς φλαβονοειδών και ανθοκυανίνης και η ανάλυση του επιπέδου έκφρασης τους σε ελαιόδεντρα είναι ένας σημαντικός στόχος όχι μόνο να κατανοήσουμε το γεγονός των φρούτων, αλλά και να αυξήσουμε τη γνώση αυτών των αντιοξειδωτικών μορίων, τα οποία είναι σημαντικά για την ανθρώπινη υγεία », σημείωσε ο Muzzalupo.

Απόδοση από: oliveoiltimes.com ttilestwra.com

Για περισσότερες πληροφορίες και ειδήσεις από τον αγροτικό τομέα, επισκεφθείτε το e-agrotis.gr και μείνετε ενημερωμένοι για όλα τα τελευταία νέα!

Greenland Co-Farming: Η Επιστροφή στα Ελαιόδεντρα που Άλλαξε τη Ζωή τους

Οι σπουδές τους, η οικονομική κρίση, το ξεκίνημα της επιχείρησης, τα λάθη και η απογείωση

Στη Στέρνα του Δήμου Μεσσήνης έχει έδρα η Green Land Co-farming, μια εταιρεία που δημιουργήθηκε από τέσσερα αδέρφια, και ειδικότερα την Ιουλία, τη Μαργιάννα, τον Παύλο και τον Γιάννη. Η πρώτη σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στην Πάτρα, ενώ συνέχισε κάνοντας μεταπτυχιακό στην Οικονομία των Φυσικών Πόρων και στη Διαχείριση Περιβάλλοντος. Η δεύτερη σπούδασε στο Φυσικό Τμήμα και συνέχισε κάνοντας μεταπτυχιακό στην Ιατρική Φυσική. Ο τρίτος είναι επαγγελματίας αγρότης και ο τελευταίος από τα αδέρφια σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικών και Δομικών Έργων.

Τα τρία, λοιπόν, αδέρφια που ξεκίνησαν να εργάζονται πάνω στο αντικείμενο που σπούδασαν, αποφάσισαν την περίοδο της οικονομικής κρίσης να αφήσουν τα πτυχία τους στην άκρη και να επιστρέψουν στη Στέρνα και εκεί, μαζί με τον αδερφό τους Παύλο, να ασχοληθούν με τα κτήματά τους και να επενδύσουν σε αυτά.

Όπως μας λένε, δε μεγάλωσαν με την ελαιοκαλλιέργεια. Μπορεί να είχαν κτήματα και να μάζευαν τις ελιές τους, αλλά αυτό δεν ήταν το κύριο εισόδημα της οικογένειας: ο πατέρας τους ήταν οικοδόμος και η μητέρα τους πουλούσε τυρί και κρέας από τα ζώα που εξέτρεφε.
Όμως, η οικονομική κρίση τούς ώθησε να αξιοποιήσουν την κληρονομιά τους, ενώ η αγάπη τους για τη φύση και την παράδοση ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτή την απόφαση.

Το «Θάρρος» μίλησε με την Ιουλία Ξηρόγιαννη για το όλο εγχείρημα, τις δυσκολίες που συνάντησαν, τα προϊόντα που παράγουν, τις εξαγωγές, το ελαιόλαδο και, τέλος, για τον αγροτουρισμό, που «από μόνος τους έφτασε στην πόρτα τους», αφού πελάτες τους ήθελαν να μάθουν για το λάδι και την όλη διαδικασία παραγωγής του.

-Πώς αποφασίσατε να γυρίσετε στο χωριό και τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση;
Η απόφαση να επιστρέψουμε στη Στέρνα ήταν αποτέλεσμα τόσο της οικονομικής κρίσης όσο και της συνειδητοποίησης ότι τα κτήματά μας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια βιώσιμη επιχειρηματική δραστηριότητα. Θέλαμε να αξιοποιήσουμε το πλούσιο οικογενειακό μας κληροδότημα και να προσφέρουμε κάτι ποιοτικό στην αγορά. Συζητούσαμε πολλές φορές πόσο σημαντικό θα ήταν όλη η περιοχή να μπορούσε να τυποποιήσει το ελαιόλαδο που παράγει και πόσο μεγάλο όφελος θα ήταν αυτό για τους παραγωγούς, αλλά και για την περιοχή γενικότερα.  

-Εδώ υπήρχαν τα κτήματα… Για πόσες ρίζες μιλάμε και ποιο ήταν το αρχικό σας πλάνο για το προϊόν; 
Όταν ξεκινήσαμε, είχαμε περίπου 80 στρέμματα με ελιές και άλλα 100 στρέμματα χέρσα, τα οποία αμέσως φυτεύσαμε με ελαιόδεντρα. Αυτή τη στιγμή καλλιεργούμε δικά μας, αλλά και τρίτων, περίπου στα 5.000 δέντρα. Από την αρχή βασικός μας στόχος ήταν να μην πουλήσουμε ούτε ένα κιλό χύμα λάδι, αλλά να τυποποιήσουμε το προϊόν μας για να κερδίσουμε την υπεραξία του.

-Κι αφού ξεκινάτε να βγάζετε το δικό σας ελαιόλαδο, αρχίσατε αμέσως την τυποποίηση και τις εξαγωγές;
Ακριβώς. Από την αρχή θέλαμε να δώσουμε έμφαση στην τυποποίηση, καθώς αυτό μας επέτρεπε να ελέγξουμε την ποιότητα και την εικόνα του προϊόντος μας. Μέσα από την τυποποίηση καταφέραμε να εξάγουμε άμεσα σε διεθνείς αγορές, καθώς πιστεύαμε στη μοναδικότητα του ελαιολάδου μας και στην προοπτική που είχε σε διεθνές επίπεδο. Αυτό το τεκμηριώσαμε στέλνοντας το λάδι και τις ελιές μας σε διεθνείς διαγωνισμούς, όπου απέσπασε αρκετά σημαντικά βραβεία ποιότητας. 

-Γιατί αφήσατε εκτός την ελληνική αγορά και πόσο δύσκολο ήταν το προϊόν σας να φτάσει στο εξωτερικό;
Δεν αφήσαμε την ελληνική αγορά απέξω. Από το 2013 μέχρι το 2014 είχαμε 90 σημεία πώλησης στην Ελλάδα, σε μικρά delicatessen, μανάβικα και mini market. Όταν, όμως, το 2015 έγινε το capital control, βρεθήκαμε σε πολύ δύσκολη θέση και καταλάβαμε ότι η αγορά ήταν ακόμα πολύ ρευστή και ασταθής. Εκείνο το διάστημα αποφασίσαμε να στραφούμε εξ ολοκλήρου στην ευρωπαϊκή αγορά.
Πρώτο βήμα ήταν να μεταφράσουμε το όνομά μας, το οποίο από «Πράσινη Γη» έγινε Green Land, εντελώς άτοπο, γιατί ουσιαστικά σημαίνει Γροιλανδία, κάτι που φαινόταν αστείο προφορικά, αλλά και γραπτά δε φαινόταν ωραίο! Στη συνέχεια μεταφράσαμε τα πάντα στα αγγλικά.
Ψάχνοντας στο ίντερνετ φτιάξαμε μια λίστα από πιθανούς πελάτες και αρχίσαμε να στέλνουμε δείγματα. Δεν το έχω αναφέρει ξανά σε συνέντευξη, αλλά ήταν τα περισσότερο χαμένα χρήματα που επενδύσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Από τα 80 περίπου δείγματα που στείλαμε, δε λάβαμε καμία απάντηση, ούτε θετική ούτε αρνητική. Απλά δεν ήταν ίσως ο σωστός τρόπος προσέγγισης.
Τότε σκεφτήκαμε να επικοινωνήσουμε με όλους τους γνωστούς και φίλους που είχαν φύγει στο εξωτερικό και να τους ζητήσουμε να πηγαίνουν αυτοί τα δείγματα στα καταστήματα. Αυτό λειτούργησε τελικά.

-Πλέον τι προϊόντα παράγετε και σε ποιες αγορές φθάνετε;
Παράγουμε βιολογικό και συμβατικό ελαιόλαδο, ελιές Καλαμών, καθώς και μια σειρά από καινοτόμα προϊόντα, όπως οι φημισμένες πλέον Kalamata Baked Olives, οι οποίες κέρδισαν το βραβείο Sial Innovation το 2022. Πρόκειται για μια συνεταιριστική προσπάθεια τριών εταιρειών, των Mamella, Green Land και Farmers Messiniaki.
Οι αγορές μας εκτείνονται σε Ευρώπη , κυρίως Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Ολλανδία, Πολωνία, Τσεχία και άλλες.

-Ανέφερα τη λέξη τυποποίηση. Κάτι σύνηθες είναι οι παραγωγοί να δίνουν το λάδι τους χύμα. Πόσο λανθασμένο είναι αυτό κατά την άποψή σας;
Η πρακτική της πώλησης ελαιολάδου χύμα είναι σύνηθες φαινόμενο, ειδικά σε περιοχές όπως η Μεσσηνία. Ωστόσο, από την εμπειρία μας στην Green Land Co-farming θεωρούμε ότι είναι μια στρατηγικά λανθασμένη επιλογή, κυρίως επειδή όταν το λάδι πωλείται χύμα, χάνει την ταυτότητά του και την προστιθέμενη αξία του. Χάνει τη δυνατότητα να φανεί η μοναδικότητά του, όπως η ποικιλία του, τα ιδιαίτερα γευστικά χαρακτηριστικά του, οι τρόποι καλλιέργειάς του, καθώς και οι πιστοποιήσεις της ταυτότητάς του, αφού δε φαίνονται πουθενά σαφείς πληροφορίες και επισημάνσεις.

Δεύτερον, χάνει την ποιότητά του. Ο παραγωγός, που είναι και τυποποιητής, έχει τη δυνατότητα να ελέγχει μέχρι το τελικό προϊόν που φτάνει στον καταναλωτή την ποιότητα του προϊόντος του και να αποφεύγει πιθανές νοθεύσεις.

Τρίτον και εξίσου πολύ σημαντικό, είναι τα χαμηλότερα έσοδα για τον παραγωγό, αφού το χύμα λάδι πωλείται συνήθως σε χαμηλές τιμές, ενώ η τυποποίηση σου επιτρέπει να διεκδικήσεις καλύτερη τιμή, εφόσον με ένα τυποποιημένο προϊόν  μπορείς  να προβάλλεις την ποιότητά του και να επενδύσεις σε μια αναγνωρίσιμη μάρκα.

Τέλος, όλοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα ως χώρα, και ειδικά η Μεσσηνία, έχουν ένα ισχυρό brand name στο ελαιόλαδο, και η τυποποίηση βοηθά να ενισχυθεί περαιτέρω αυτή η φήμη.

-Κι αφού μίλησα για τους παραγωγούς… Η χρονιά που πέρασε ήταν μια καλή χρονιά από άποψη τιμής για το ελαιόλαδο. Αυτό σας επηρέασε στην τελική τιμή πώλησης;
Αναφορικά με την υψηλότερη τιμή, μπορούμε να πούμε ότι ως παραγωγούς φυσικά μας ωφέλησε, αλλά είχαμε μεγάλη δυσκολία να εξηγήσουμε αυτή την αύξηση στους πελάτες μας.

-Οι δικές σας προβλέψεις τι δείχνουν για τη φετινή παραγωγή, αλλά και την τιμή;
Φέτος, από όσο δείχνουν τα πράγματα, οι τιμές δε θα πέσουν πολύ. Να σας πω την αλήθεια, δεν έχω τόση εμπειρία αναφορικά με την ανάλυση των τιμών του ελαιολάδου. Είναι ένα πολύ δύσκολο κομμάτι που διαμορφώνεται από πάρα πολλούς παράγοντες.

-Υπήρξαν και έρευνες που έδειξαν ότι λόγω της μεγάλης αύξησης της τιμής του ελαιολάδου στον καταναλωτή, αρκετοί αναγκάστηκαν να στραφούν σε άλλα λάδια. Είναι κάτι που είδατε κι εσείς; Κι αν ναι, πώς μπορούν να γυρίσουν αυτοί οι καταναλωτές πίσω;
Σίγουρα, αυτή η στροφή σε άλλα λάδια έγινε. Ίσως θα πρέπει να επικοινωνήσουμε στο κοινό τα μοναδικά οφέλη του ελαιολάδου, ειδικά σε σύγκριση με άλλα φυτικά λάδια. Το ελαιόλαδο, και ιδιαίτερα το έξτρα παρθένο, είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, έχει αντιφλεγμονώδη δράση και συμβάλλει στην καρδιαγγειακή υγεία.
Τέλος, ο διάλογος με τους καταναλωτές και η ενίσχυση της διαφάνειας γύρω από την παραγωγή και τα κόστη του ελαιολάδου μπορεί να τους βοηθήσουν να κατανοήσουν γιατί αυτό το προϊόν αξίζει να είναι μέρος της καθημερινής διατροφής τους, παρά τις διακυμάνσεις στην τιμή.

-Ο τρόπος που καλλιεργείτε εσείς τις ελιές σας, να υποθέσουμε, έχει ξεφύγει από αυτόν του παρελθόντος;
Η καλλιέργειά μας βασίζεται σε βιολογικές πρακτικές και φιλικές προς το περιβάλλον μεθόδους. Δε χρησιμοποιούμε χημικά φυτοφάρμακα, ενώ εφαρμόζουμε βιολογικό ράντισμα και επιλέγουμε να μην επεμβαίνουμε στη φυσική χλωρίδα και πανίδα των εδαφών μας. Κάθε χρόνο αυξάνουμε σταδιακά την παραγωγή μας φυτεύοντας νέα ελαιόδεντρα, ενώ η συγκομιδή γίνεται με προσοχή για να μειωθεί ο τραυματισμός των δέντρων και η υποβάθμιση της ποιότητας της παραγωγής.

-Πόσο σημαντική είναι η καλλιέργεια της ελιάς όλο το χρόνο και ειδικά την περίοδο της συγκομιδής;
Η συγκομιδή αποτελεί κρίσιμο στάδιο της διαδικασίας μας, καθώς επηρεάζει τόσο την ποιότητα όσο και την ποσότητα της παραγωγής. Χρησιμοποιούμε δονητικά μηχανήματα τύπου «χτένας» που δεν τραυματίζουν τα δέντρα, και οι ελιές τοποθετούνται σε τελάρα για να αποφευχθεί η συμπίεσή τους.
Την ίδια ημέρα της συγκομιδής προχωρούμε στην ελαιοποίηση των καρπών, εξασφαλίζοντας φρέσκο και υψηλής ποιότητας ελαιόλαδο, το οποίο αποθηκεύεται σε δεξαμενές με αδρανές άζωτο.

Βλέπετε ο κόσμος να εκσυγχρονίζεται στη συγκομιδή του ελαιόκαρπου;
Σίγουρα ναι. Στη δική μας περιοχή τα τελευταία χρόνια έχουμε εξελιχθεί σημαντικά από άποψη μηχανημάτων, καθώς και καλλιεργητικών τακτικών.

-Τι είναι αυτό που κάνει το ένα ελαιόλαδο να ξεχωρίζει από κάποιο άλλο και σε τι κατάσταση είναι η χώρα μας σε σχέση με τις ανταγωνίστριες χώρες;
Η ποιότητα του ελαιολάδου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ποικιλία της ελιάς, οι καιρικές συνθήκες, οι μέθοδοι καλλιέργειας και παραγωγής, καθώς και η διαδικασία εξαγωγής και αποθήκευσης. Το καλύτερο ελαιόλαδο έχει χαμηλή οξύτητα και πλούσια γεύση και άρωμα, που προέρχονται από ποιοτικές ελιές και καλές μεθόδους παραγωγής.

Η Ελλάδα είναι γνωστή για την παραγωγή ελαιολάδου, αλλά χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία έχουν επενδύσει στην παραγωγή και την τυποποίηση, βοηθώντας τες να διατηρούν καλύτερο τμήμα της αγοράς.

Για να βελτιώσουμε την ελληνική παραγωγή, πρέπει να εκπαιδεύσουμε τους παραγωγούς στις σύγχρονες μεθόδους καλλιέργειας και παραγωγής, να προωθήσουμε την τυποποίηση και να δώσουμε έμφαση στο marketing και στις διεθνείς συνεργασίες. Έτσι θα μπορέσουμε να αναδείξουμε την ποιότητα του ελληνικού ελαιολάδου.

-Πέραν της παραγωγής, έχετε στραφεί στον αγροτουρισμό. Πώς πήρατε αυτή την απόφαση;
Από το 2017 άρχισαν να μας επισκέπτονται διάφοροι πελάτες μας από το εξωτερικό, μιας και μέσω του project “fruits of solidarity” στο οποίο συμμετέχουμε οι πωλήσεις μας γίνονται κυρίως online σε τελικούς καταναλωτές. Στη συνέχεια είδαμε ότι ο κόσμος ενδιαφερόταν πάρα πολύ να γνωρίσει πώς είναι η πραγματική ζωή ενός αγρότη που παράγει λάδι, ήθελαν πολύ να επισκεφθούν μαζί μας τους ελαιώνες και να τους εξηγήσουμε πώς γίνεται η συγκομιδή ή να πάμε στο ελαιοτριβείο και να δούμε πώς παράγεται το λάδι.

Όταν μετά επιστρέφαμε στο σπίτι, που είναι ένα αρκετά παραδοσιακό πέτρινο χωριάτικο σπίτι, και τηγανίζαμε λαλαγγίδες με το φρέσκο λάδι ή το βάζαμε πάνω σε καψαλιστό ψωμί και το δοκίμαζαν, ενθουσιάζονταν. Για εμάς ίσως είναι τα πιο ευχάριστα χρήματα που έχουμε εισοδεύσει ποτέ, γιατί έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, οι οποίοι πραγματικά θέλουν να μάθουν για το λάδι και για τις διάσημες ελιές Καλαμάτας. Όλο αυτό μας αφήνει μια πολύ όμορφη αίσθηση και ικανοποίηση για τη δουλειά μας.

-Η απήχηση ποια είναι μέχρι σήμερα;
Η απήχηση είναι πολύ καλή μέχρι τώρα. Μας βοήθησε αρκετά και μια κίνηση που οργανώθηκε από το Messinia Forum με τη δημιουργία της πλατφόρμας experienceskalamata. Εκεί μπορούν να μας βρουν οι επισκέπτες, να δουν αυτά που κάνουμε και να κάνουν κράτηση. Πιστεύουμε ότι είναι ένα πολύ καλό επιπλέον εισόδημα, ενώ ταυτόχρονα διαφημίζουμε και την περιοχή μας και τα δυο πολύ δυνατά προϊόντα του νομού μας.

-Τα σχέδιά σας ποια είναι;
Θα θέλαμε να συνεχίσουμε να βελτιωνόμαστε όσο μπορούμε σε όλους τους τομείς της δουλειάς μας.

Πηγή tharrosnews.gr

Ανακαλύψτε περισσότερα για επιτυχημένες αγροτικές ιστορίες και την καινοτομία στη γεωργία στο e-Agrotis.gr!

Στα 9,73 εκατ. ανήλθε ο τζίρος της Οινοποιίας Μαλαματίνα το 2023

0

Αύξηση του κύκλου εργασιών και της κερδοφορίας της για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά σημειώνει η Οινοποιία Μαλαματίνα το 2023, επεκτείνοντας στρατηγικά τις δραστηριότητές της και διατηρώντας δυναμική τροχιά ανάπτυξης, υπό τη νέα της διοίκηση.

Συγκεκριμένα, ο κύκλος εργασιών της Οινοποιίας άγγιξε τα 9,73 εκατ. ευρώ το 2023, έναντι 7,24 εκατ. ευρώ το 2022, παρουσιάζοντας αύξηση 34,36%. Σημειώνεται ότι οι πωλήσεις του 2022 αφορούν περίοδο 10 μηνών, καθώς η δραστηριότητα πέρασε στον έλεγχο του Ομίλου Mantis από την 01/03/2022.

Στο τελευταίο 10μηνο (του 2023 σε σύγκριση με του 2022), σημειώθηκε ανοδική πορεία στις πωλήσεις της Οινοποιίας, κατά 5% στην Ελλάδα και κατά 35% στο εξωτερικό. Επιπλέον, οι πωλήσεις των νέων προϊόντων (Φίλιωμα, 4 Άγγελοι, Μαγικό Κουτί, 2303 REZINE) διπλασιάστηκαν το 2023 σε σύγκριση με το 2022.

Τα κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) ανήλθαν σε 1,43 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 46,45% σε σχέση με το 2022, ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της ανάπτυξης του κύκλου εργασιών της εταιρείας σε Ελλάδα και εξωτερικό, της επέκτασης του χαρτοφυλακίου της με νέες σειρές κρασιών, που κερδίζουν μερίδια αγοράς, αλλά και των επενδύσεων που βελτιώνουν την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα στην παραγωγή.

Σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας, κ. Νίκο Κεράνη, «Η Οινοποιία Μαλαματίνα τα τελευταία δύο χρόνια, υπό την καθοδήγηση του Όμιλου Mantis, βρίσκεται σε τροχιά ανάπτυξης και ριζικής ανανέωσης. Τα θετικά αποτελέσματα του 2023, επιβεβαιώνουν την ορθότητα της στρατηγικής μας, αλλά και τις προοπτικές για περαιτέρω δυναμική ανάπτυξη στο μέλλον. Με βάση τις ισχυρές επιδόσεις της περασμένης χρονιάς, έχουμε θέσει τον πήχη για το 2024 ακόμη ψηλότερα. Συνεχίζουμε με εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μας και στο χαρτοφυλάκιό μας, προκειμένου να αξιοποιήσουμε νέες ευκαιρίες ανάπτυξης σε όλες τις αγορές μας. Στρατηγική μας προτεραιότητα παραμένει η επέκταση του χαρτοφυλακίου της Οινοποιίας με νέα, καινοτόμα προϊόντα, αλλά και η διαρκής ισχυροποίηση των μεριδίων αγοράς, που κατέχουν τα υφιστάμενα κρασιά μας».

Εξωστρέφεια και επενδύσεις

Η εξωστρέφεια αποτελεί σημαντικό μοχλό ανάπτυξης για την Οινοποιία τα τελευταία δύο χρόνια. Αναγνωρίζοντας τις νέες τάσεις και τις σύγχρονες γευστικές απαιτήσεις των καταναλωτών, ανανέωσε ριζικά τη Ρετσίνα Μαλαματίνα – ένα διαχρονικό και αγαπημένο brand που αποτελεί ισχυρό χαρτί για το ελληνικό κρασί – αλλά και συνολικά την Οινοποιία Μαλαματίνα. Εμπλούτισε το χαρτοφυλάκιό της με νέα και υψηλής ποιότητας προϊόντα, διασφαλίζοντας την παρουσία της σε όλες τις κατηγορίες κρασιού. Οι συμμετοχές και οι βραβεύσεις των προϊόντων της σε εγχώριους και κορυφαίους διεθνείς διαγωνισμούς, τόσο για την παραδοσιακή Ρετσίνα Μαλαματίνα – η οποία κέρδισε Ασημένιο Βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό International Wine & Spirits Competition 2024, συγκεντρώνοντας 92 βαθμούς – όσο και για τις νέες της προτάσεις, την ενέταξαν στον παγκόσμιο οινικό χάρτη. Προσέφερε παράλληλα τη δυνατότητα σε νέους καταναλωτές και γευσιγνώστες να γνωρίσουν και να απολαύσουν όλα τα προϊόντα της, με ποικίλες δράσεις σε όλη την Ελλάδα.

Εξίσου σημαντικά οφέλη για την κερδοφορία, την ανάπτυξη της εταιρείας αλλά και την ποιοτική αναβάθμιση, είχαν οι επενδύσεις με στόχο τον εκσυγχρονισμό, τη βελτίωση και επέκταση των παραγωγικών της εγκαταστάσεων και αποθηκευτικών της χώρων. Η ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών και προηγμένων συστημάτων ελέγχου καθώς και η τεχνογνωσία του ανθρώπινου δυναμικού, εξασφάλισαν στην Μαλαματίνα πιστοποίηση από το IFS, τον κορυφαίο διεθνώς φορέα πιστοποίησης στον κλάδο, απόδειξη των βελτιώσεων στις παραγωγικές διαδικασίες με έμφαση στην ποιότητα.

Βιώσιμη επιχειρηματικότητα

Η Βιώσιμη Επιχειρηματικότητα αποτελεί σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι του νέου παραγωγικού μοντέλου της εταιρείας. Με στόχο τη μείωση του περιβαλλοντικού της αποτυπώματος, ολοκλήρωσε εντός του 2024, μεγάλη επένδυση κατασκευής και τοποθέτησης φωτοβολταϊκού συστήματος στο μεγάλο εμφιαλωτήριο που διαθέτει στο Καλοχώρι, ενώ ταυτόχρονα προώθησε την ανακύκλωση των υλικών συσκευασίας, με το 59% των πωλήσεών της στην Ελλάδα να αφορούν πλέον πωλήσεις οινικών προϊόντων με επαναχρησιμοποιούμενη γυάλινη φιάλη.

Στα άμεσα σχέδια της εταιρείας για το 2024 περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων, η συνέχιση των επενδύσεων για αναβάθμιση και ανάπτυξη των Οινοποιείων της στον Φάρο Χαλκίδας και στην Ασωπία, κοντά στη Θήβα, με νέο σύγχρονο εξοπλισμό. Επιπλέον, ο εκσυγχρονισμός της γραμμής εμφιάλωσης παραμένει στα επενδυτικά πλάνα της εταιρείας, ώστε το εμφιαλωτήριο της Οινοποιίας να διατηρήσει τη θέση του ως εκείνο με την μεγαλύτερη δυναμικότητα στο χώρο των Βαλκανίων.

Σήμερα, η Οινοποιία Μαλαματίνα μοιράζεται το ίδιο πάθος και την ίδια επιθυμία να προσφέρει μέσα από τα προϊόντα της μία ξεχωριστή οινική εμπειρία. Ανανεωμένη, με νέα εικόνα, νέες ιδέες και γευστικούς ορίζοντες, συνεχίζει να συντροφεύει το κοινό της καθημερινά, στις ιδιαίτερες στιγμές του, επιβεβαιώνοντας μία σχέση που υπόσχεται να κρατήσει μια ζωή.

Πηγή winetrails.gr

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα Επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Μέλι και κανέλα: Το θαυματουργό μείγμα

0

Είναι σίγουρο ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες και οι γιατροί δεν θα ήθελαν οι παρακάτω πληροφορίες να κάνουν τον γύρο του κόσμου. Έχει διαπιστωθεί ότι ένα μείγμα μελιού και κανέλας θεραπεύει τις περισσότερες ασθένειες.

Οι επιστήμονες σήμερα δέχονται, επίσης, το μέλι ως «RamBan» (πολύ αποτελεσματικό) φάρμακο για όλα τα είδη ασθενειών. Το μέλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς παρενέργειες σε κάθε είδους ασθένειες.
Μολονότι το μέλι είναι γλυκό, εάν ληφθεί στη σωστή δοσολογία ως φάρμακο, δεν βλάπτει ακόμα και τους διαβητικούς ασθενείς. Το «World News», ένα περιοδικό στον Καναδά, έχει δώσει τον ακόλουθο κατάλογο των ασθενειών που μπορεί να θεραπευτούν με μέλι και κανέλα, όπως έχει ερευνηθεί από δυτικούς επιστήμονες:

Καρδιοπάθεια
Κάντε μια πάστα από μέλι και κανέλα σε σκόνη, απλώστε την πάνω στο ψωμί, αντί για μαρμελάδα και να την τρώτε τακτικά για το πρόγευμα. Μειώνει τη χοληστερόλη στις αρτηρίες και σώζει από καρδιακή προσβολή. Επίσης όσοι είχαν ήδη μια καρδιακή προσβολή, αν κάνουν αυτή τη διαδικασία καθημερινά, θα τους βοηθήσει να μην ξαναπάθουν. Η τακτική χρήση της πιο πάνω διαδικασίας βοηθά στη σωστή λειτουργία της αναπνοής και δυναμώνει τους παλμούς της καρδιάς. Όσο μεγαλώνουμε, οι αρτηρίες και οι φλέβες χάνουν την ευελιξία τους και φράζουν. Το μέλι και η κανέλα αναζωογονούν τις αρτηρίες και τις φλέβες.

Αρθρίτιδα
Ασθενείς με αρθρίτιδα, μπορούν να λαμβάνουν καθημερινά, πρωί και βράδυ, ένα φλιτζάνι ζεστό νερό με δύο κουταλιές μέλι και ένα μικρό κουταλάκι του γλυκού σκόνη κανέλας. Εάν λαμβάνεται τακτικά, ακόμη και οι χρόνιες αρθρίτιδες μπορεί να θεραπευτούν. Σε μια πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, διαπιστώθηκε ότι όταν οι γιατροί φρόντιζαν τους ασθενείς τους με ένα μείγμα από μια κουταλιά της σούπας μέλι και μισό κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη πριν από το πρωινό, διαπίστωσαν ότι μέσα σε μια εβδομάδα, από τα 200 άτομα που είχαν υποστεί την φροντίδα, σχεδόν 73 ασθενείς είχαν εντελώς απαλλαγεί από τον πόνο και μέσα σε ένα μήνα, κυρίως όλοι οι ασθενείς που δεν μπορούσαν να περπατήσουν ή να μετακινηθούν, εξαιτίας της αρθρίτιδας, άρχισαν να περπατάνε χωρίς πόνο.

Κυστίτιδα
Πάρτε δύο κουταλιές της σούπας σκόνη κανέλας και ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό και πιείτε το. Καταστρέφει τα μικρόβια στην ουροδόχο κύστη.

Πονόδοντος
Κάντε μια πάστα από ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη και πέντε κουταλάκια του γλυκού μέλι και απλώστε την στο δόντι που σας πονάει. Μπορείτε να το απλώνετε τρεις φορές την ημέρα μέχρι το δόντι να σταματήσει να σας πονά.

Χοληστερόλη
Δύο κουταλιές της σούπας μέλι και τρία κουταλάκια του γλυκού κανέλα σε σκόνη, αναμιγμένα σε 456 γραμμάρια νερού τσαγιού, που χορηγείται σε έναν ασθενή χοληστερόλης, έδειξε ότι μειώνει το επίπεδο της χοληστερόλης στο αίμα κατά 10% μέσα σε δύο ώρες. Όπως αναφέρεται και στους ασθενείς αρθρίτιδας, εάν λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα, κάθε χρόνια χοληστερόλη θεραπεύεται. Σύμφωνα με τις πληροφορίες στο εν λόγω περιοδικό, το αγνό μέλι όταν λαμβάνεται με φαγητό ανακουφίζει από την χοληστερόλη.

Κρυολόγημα
Αυτοί που πάσχουν από κοινά ή σοβαρά κρυολογήματα πρέπει να λαμβάνουν μια κουταλιά της σούπας χλιαρό μέλι με 1/4 κουτάλι κανέλα σε σκόνη καθημερινά, για τρεις ημέρες. Η διαδικασία αυτή θα θεραπεύσει περισσότερο τον χρόνιο βήχα, το κρυολόγημα και θα καθαρίσει τα ιγμόρεια.

Διαταραχές στομάχου

Όταν το μέλι λαμβάνεται με σκόνη κανέλας θεραπεύει τον πόνο στο στομάχι και επίσης καθαρίζει τα έλκη του στομάχου από τη ρίζα.

Αέρια στομάχου (φουσκώματα)

Σύμφωνα με τις μελέτες που έγιναν στην Ινδία και την Ιαπωνία, έδειξαν ότι αν το μέλι λαμβάνεται με κανέλα σε σκόνη το στομάχι απαλλάσσεται
από τα αέρια.

Ανοσοποιητικό σύστημα

Καθημερινή χρήση του μελιού και σκόνης κανέλας δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και προστατεύει τον οργανισμό από βακτήρια και ιούς. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το μέλι έχει διάφορες βιταμίνες και σίδηρο σε μεγάλες ποσότητες. Η συνεχής χρήση του μελιού δυναμώνει τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματος για την καταπολέμηση των βακτηριδίων και των ιών.

Δυσπεψία
Κανέλα σε σκόνη αναμιγμένη με δύο κουταλιές της σούπας μέλι όταν ληφθεί πριν το φαγητό ανακουφίζει και χωνεύεται το βαρύ γεύμα.

Γρίπη
Ένας επιστήμονας στην Ισπανία απόδειξε ότι το μέλι περιέχει ένα φυσικό συστατικό το οποίο σκοτώνει τα μικρόβια γρίπης και σώζει τον ασθενή από γρίπη.

Μακροβιότητα
Τσάι από μέλι και λίγη κανέλα σε σκόνη, όταν λαμβάνεται τακτικά, προλαμβάνει τη φθορά του γήρατος. Πάρτε τέσσερις κουταλιές μέλι, ένα κουτάλι σκόνη κανέλας και τρία φλιτζάνια χλιαρό νερό. Πίνετε 1/4 φλιτζανιού, τρεις με τέσσερις φορές την ημέρα..

Ακμή
Τρεις κουταλιές της σούπας μέλι και ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη πάστα. Εφαρμόστε αυτήν την πάστα για τα σπυράκια πριν από τον ύπνο και ξεπλύνετε το επόμενο πρωί με χλιαρό νερό. Εάν γίνεται καθημερινά για δύο εβδομάδες, αφαιρεί τα σπυράκια από τη ρίζα.

Παθήσεις του δέρματος

Εφαρμόστε μέλι και κανέλα σε σκόνη σε ίσα μέρη στις περιοχές που χρήζουν θεραπείας. Έκζεμα, λειχίνες και σε όλους τους τύπους των λοιμώξεων του δέρματος.

Αδυνάτισμα
Καθημερινά το πρωί, μισή ώρα πριν από το πρωινό με άδειο στομάχι και το βράδυ, πριν τον ύπνο, πιείτε μέλι και κανέλα σε σκόνη βρασμένα σε ένα φλιτζάνι νερό. Εάν λαμβάνεται τακτικά, μειώνει το βάρος ακόμη και στο πιο παχύσαρκο άτομο. Επίσης, πίνοντας αυτό το μίγμα τακτικά, δεν επιτρέπει στο λίπος να συσσωρευτεί στο σώμα, ακόμη και αν κάποιος ακολουθεί διατροφή πλούσια σε θερμίδες.

Καρκίνος
Πρόσφατη έρευνα στην Ιαπωνία και την Αυστραλία έδειξε ότι προχωρημένες μορφές καρκίνου του στομάχου και των οστών έχουν θεραπευτεί επιτυχώς. Οι ασθενείς που πάσχουν από αυτά τα είδη καρκίνου θα πρέπει να λαμβάνουν καθημερινά μια κουταλιά της σούπας μέλι με ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα σε σκόνη για ένα μήνα τρεις φορές την ημέρα.

Κούραση
Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η περιεκτικότητα σε σάκχαρα του μελιού είναι πιο χρήσιμα παρά επιβλαβή στην αντοχή του σώματος. Ηλικιωμένοι που παίρνουν μέλι και κανέλα σε σκόνη σε ίσα μέρη, έχουν μεγαλύτερη εγρήγορση και ευελιξία. Ο Δρ Milton, ο οποίος έχει κάνει την έρευνα, λέει ότι η μισή κουταλιά της σούπας μέλι που λαμβάνεται σε ένα ποτήρι νερό και πασπαλισμένα με λίγη κανέλα σε σκόνη, που λαμβάνονται καθημερινά μετά το βούρτσισμα των δοντιών και το απόγευμα, περίπου στις 15:00 μ.μ.όταν η ζωτικότητα του σώματος αρχίζει να μειώνεται, αυξάνει τη ζωτικότητα του σώματος μέσα σε μια εβδομάδα.

Άσχημη αναπνοή

Οι άνθρωποι της Νότιας Αμερικής, το πρώτο πράγμα που κάνουν το πρωί, είναι γαργάρες με ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι και κανέλα σε σκόνη αναμεμιγμένα με ζεστό νερό. Έτσι διατηρούν την αναπνοή τους φρέσκια όλη την ημέρα. Πηγή: Weekly World News

Προσοχή: Φροντείστε να αγοράσετε πραγματική κανέλα (πιο ανοιχτόχρωμη) από ένα κατάστημα με βιολογικά είδη γιατί στο εμπόριο και στα σούπερ μάρκετ κυκλοφορούν σκόνες με τεχνητά χρώματα.

Η πραγματική κανέλα Κεϋλάνης ή Ινδονησίας, βιολογική, δείχνει ξεθωριασμένη, αυτή πρέπει να αγοράζετε:

Φροντίστε επίσης να αγοράσετε πραγματικό και ποιοτικό μέλι και μην εμπιστεύεστε τα προϊόντα του εμπορίου τα οποία πιθανότατα περιέχουν επιπλέον τεχνητή ζάχαρη και χρώμα. Θα τα βρείτε σε καταστήματα με βιολογικά προϊόντα. Είναι λίγο ακριβότερα αλλά αξίζει τον κόπο για αυτή τη θαυματουργή διαδικασία.

Πηγή: iefimerida.gr

Η «κολοβή ελιά Μυτιλήνης» στο δρόμο του χαρακτηρισμού ως Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης

Μια μοναδική μυτιληνιά ελιά, η «κολοβή ελιά Μυτιλήνης» παίρνει το δρόμο του χαρακτηρισμού ως Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ). Ήδη, ολοκληρώθηκε ο απαραίτητος φάκελος από τους ειδικούς επιστήμονες του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών Διονύσιο Παυλόπουλο και Σέρκο Χαρουτουνιάν και όπως λέει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αρμόδια αντιπεριφερειάρχης πρωτογενούς παραγωγής της Περιφέρειας βορείου Αιγαίου Αναστασία Αντωνέλλη «θα κατατεθεί στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να χαρακτηριστεί η ντόπια ποικιλία ελιάς ‘κολοβή ελιά Λέσβου’ ΠΟΠ προϊόν».

Οι βρώσιμοι καρποί της συγκεκριμένης ποικιλίας έχουν ένα ιδιαίτερο προφίλ χαρακτηριστικών και είναι εύκολη η διάκρισή τους από καρπούς άλλων ποικιλιών ελιάς. Ο καρπός που είναι πράσινος και όταν ωριμάσει μετατρέπεται σε σκούρο μαυροκόκκινο, είναι μικρού έως μεσαίου μεγέθους, με λεπτό φλοιό και σχήμα ωοειδές ή σφαιρικό και κύριο χαρακτηριστικό την κοίλη απόληξη και την παρουσία θηλής ή ακίδας. Έτσι, οι κολοβές ελιές μοιάζουν με βελανίδια, με αποτέλεσμα να αποκαλούνται από τους ντόπιους και ως βαλανολιές.

Η συγκομιδή του καρπού γίνεται χειρωνακτικά, δηλαδή με το παραδοσιακό χειρομάδημα (με τα χέρια) ή τη βοήθεια χειροκίνητων (ή μηχανικών) ραβδιών. Έτσι, παρατηρείται παρουσία μικρότερης ποσότητας χλωροφύλλης στο συγκομιζόμενο καρπό, με συνέπεια να έχει μεγαλύτερο χρόνο διατηρησιμότητας και να είναι απαλλαγμένος από χώμα ή τραυματισμούς που υποβαθμίζουν την ποιότητά του.

Το ελαιόλαδο από την κολοβή ελιά συσκευάζεται σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, ένα εξαιρετικής ποιότητας προϊόν που έχει χαρακτηρισθεί ως «Λάδι Μυτιλήνης / Προϊόν Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ)».

Όσον αφορά τώρα τις βρώσιμες ελιές που ζητείται ο χαρακτηρισμός τους ως προϊόν ΠΟΠ, παραδοσιακά ξεπικρίζονται και ζυμώνονται / συντηρούνται σε άλμη με θαλασσινό αλάτι από τις αλυκές της οριοθετημένης περιοχής, χωρίς κάποια επιπλέον επεξεργασία. Θετική συνέπεια η παραγωγή ενός προϊόντος με τη δυνατόν μικρότερη επεξεργασία. Σε κάποιες περιπτώσεις η άλμη εμπλουτίζεται και με αρωματικά φυτά του νησιού με στόχο να αναδειχθεί το έντονο άρωμα και η γεύση της ελιάς.

Σύμφωνα με τις παραδόσεις της Μυτιλήνης, ανάλογα με το επιθυμητό τελικό προϊόν, ακολουθούνται οι παρακάτω τρόποι επεξεργασίας του υπό χαρακτηρισμό ως ΠΟΠ προϊόντος:

– Παστές ή Ξηραλάτες: Η πολύ ώριμη (μαύρη) «κολοβή ελιά Μυτιλήνης» ξεπικρίζεται με θαλασσινό νερό της οριοθετημένης περιοχής έως το καλοκαίρι χωρίς καμία επιπλέον επέμβαση, με την προϋπόθεση αλλαγής του νερού κάθε δυο εβδομάδες. Στη συνέχεια τοποθετείται σε ψάθινα καλάθια βάζοντας εναλλάξ μια στρώση ελιών και μια στρώση αλατιού από τις αλυκές της Λέσβου, μέχρι να καλυφθεί το καλάθι. Σκεπάζονται με το «μπασκί» ένα ξύλο που καλύπτει την επιφάνεια του καλαθιού και επάνω τοποθετείται μία βαριά πέτρα, ώστε οι ελιές να ζυμωθούν και να αποβάλλουν μεγάλο μέρος της υγρασίας τους. Η ζύμωση διαρκεί από έξη έως εννέα μήνες.

– Χαρακωτή: Η ώριμες (μαύρη) «κολοβή ελιά Μυτιλήνης» χαράζεται με μαχαίρι και ξεπικρίζεται όπως οι παστές. Στη συνέχεια, τοποθετείται σε άλμη με αλάτι από τις αλυκές του νησιού, εμπλουτισμένη με αρωματικά φυτά όπως βασιλικός, λεβάντα, φασκόμηλο, δυόσμος, θυμάρι, θρούμπι, δενδρολίβανο και ρίγανη της Λέσβου, η οποία φημίζεται για τη μυρωδιά και τη γεύση της. Επίσης, η άλμη μπορεί να εμπλουτιστεί με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Ακολουθεί η διαδικασία της ζύμωσης που διαρκεί έξη έως εννέα μήνες.

– Νερουλιά: Παρασκευάζεται με ακριβώς την ίδια με τη χαρακτωτή διαδικασία, χωρίς το στάδιο της χάραξης του καρπού.

– Τσακιστές (ή Κλαστάδες): Η πράσινη «κολοβή ελιά Μυτιλήνης», μετά τη συγκομιδή θρυμματίζεται με τη βοήθεια πέτρας. Ακολουθεί η ίδια με προηγουμένως διαδικασία ξεπικρίσματος και στη συνέχεια τοποθετείται σε άλμη με αλάτι από τις αλυκές του νησιού, η οποία μπορεί να έχει εμπλουτιστεί με κομμάτια λεμονιού, δενδρολίβανου ή μάραθου, ενώ μπορεί να προστεθεί και ντόπιο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Ακολουθεί η διαδικασία της ζύμωσης που διαρκεί ένα έως δυο μήνες.

– Ξυδάτες (αφορά τις μελαμψές-μωβ, ούτε οι πράσινες ούτε μαύρες): Γίνεται επιλογή στις μεγαλύτερες ελιές, οι οποίες τοποθετούνται σε μπουκάλια. Σε αυτά γίνεται προσθήκη κιτρικού οξέος (ξινό), αλάτι, νερό και ξίδι. Έπειτα σφραγίζεται το μπουκάλι από Νοέμβρη μέχρι το Πάσχα.

– Μεγάλες Διαλεκτές Μαύρες: Αρχικά, γίνεται χάραξη των ελιών με μαχαίρι. Έπειτα τοποθετούνται σε γυάλα με νερό, το οποίο πρέπει να αλλάζεται καθημερινά για 30 – 40 ημέρες ώστε να ξεπικρίσουν. Όταν αυτό επιτευχθεί προστίθενται σε ασβεστόνερο (λιώνουμε ασβέστη καθαρό και αφού κρυσταλλωθεί παίρνουμε το νερό του) για ένα εικοσιτετράωρο. Τέλος, ξεπλένονται και τοποθετούνται σε άλμη έως ότου καταναλωθούν.

Ας σημειωθεί ότι για να συντηρηθεί σωστά η «κολοβή ελιά Μυτιλήνης», κρίνεται απολύτως απαραίτητη η συσκευασία της σε κλασσικά γυάλινα βαζάκια ή σε συσκευασίες από πλαστικό που είναι εγκεκριμένο για χρήση σε τρόφιμα είτε σε vacuum (δηλαδήσε κενό αέρος) ή σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο Μυτιλήνης. Όλα τα στάδια της παραγωγής, επεξεργασίας μεταποίησης και συσκευασίας του υπό χαρακτηρισμό ως ΠΟΠ προϊόντος με την ονομασία «κολοβή ελιά Μυτιλήνης» θα πρέπει να εκτελούνται εντός της οριοθετημένης γεωγραφικής ζώνης παραγωγής.

«Ο περιορισμός της συσκευασίας εντός της γεωγραφικής ζώνης κρίνεται αναγκαίος προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα του προϊόντος “κολοβή ελιά Μυτιλήνης”, να εξασφαλίζεται ο αποτελεσματικότερος έλεγχος της καταγωγής του τελικού προϊόντος και να διαφυλάσσεται η εξαιρετική του φήμη» τονίζει η κ. Αντωνέλλη.

Ο φάκελος περιλαμβάνει την έρευνα που ολοκλήρωσε το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο με το οποίο συνεργάζεται η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, και η οποία καταδεικνύει τα παραδοσιακά αλλά και τα οργανοληπτικά στοιχεία που δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό ΠΟΠ της ελιάς κολοβής Λέσβου.

«Ο καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Σέρκο Χαρατουνιάν, που είναι και αντιπρόεδρος του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων, την περασμένη εβδομάδα έδωσε σε συνέντευξη Tύπου με τη συμμετοχή και της αντιπεριφερειάρχη πρωτογενούς τομέα, λεπτομέρειες για αυτή τη διεκδίκηση» λέει η κ. Αντωνέλλη. Και καταλήγει: «Η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου προχώρησε σε προγραμματική σύμβαση με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. Αρχικά, η έρευνα αφορούσε τρία προϊόντα, στη συνέχεια όμως, αποφασίστηκε να εξετάσει μια σειρά προϊόντων των νησιών και αν συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά να διεκδικήσουν τον χαρακτηρισμό ΠΟΠ-ΠΓΕ. Μετά λοιπόν από τη σύνταξη φακέλου για τη Σαρδέλα Καλλονής Λέσβου, το Μελί Άναμμα Ικαρίας, το Άνυδρο ντοματάκι Χίου, των οποίων οι φάκελοι ήδη έχουν κατατεθεί και αναμένεται η έγκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήρθε η σειρά της ‘κολοβής ελιάς Μυτιλήνης’ να διεκδικήσει τον χαρακτηρισμό Προϊόν Ονομασίας Προελέυσεως».

Στρατής Μπαλάσκας

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Προβλέψεις για Παραγωγή και Τιμές Σιταριού: Τι Αναμένεται το 2024

Ενδιαφέρουσα έκθεση του υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ.

Η παγκόσμια παραγωγή προσαρμόστηκε χαμηλότερα αυτόν τον μήνα, αν και εξακολουθεί να βρίσκεται σε ρεκόρ, με τις πιο σημαντικές αναθεωρήσεις προς τα κάτω για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία, την Ινδία και τη Βραζιλία. Η παγκόσμια κατανάλωση μειώθηκε ελαφρά, αλλά παραμένει σε επίπεδα ρεκόρ.

Οι προβλέψεις κατανάλωσης για την Ινδία, το Αφγανιστάν και την Ουκρανία περιορίζονται αυτόν τον μήνα.

Το παγκόσμιο εμπόριο μειώνεται καθώς μια μεγάλη μείωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντισταθμίζεται μόνο εν μέρει από μια ανοδική αναθεώρηση στην Ουκρανία. Οι παγκόσμιες μετοχές αναθεωρούνται ελαφρώς υψηλότερα, αλλά παραμένουν στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2015/16. Η μέση τιμή παραγωγού για την εποχή των ΗΠΑ παραμένει αμετάβλητη στα 5,70 $ ανά μπουσέλ.

Οι τιμές σιταριού

Οι τιμές των ΗΠΑ για όλες τις κατηγορίες αυξήθηκαν από το WASDE του Σεπτεμβρίου, ανταποκρινόμενες στις αυξήσεις στις παγκόσμιες τιμές εξαγωγών. Το Hard Red Winter αυξήθηκε 7 $/τόνο στα 277 $, σύμφωνα με τις υψηλότερες τιμές της Μαύρης Θάλασσας. Το Hard Red Spring σημείωσε αύξηση 19 $/τόνο στα 301 $, παράλληλα με υψηλότερες τιμές στον Καναδά. Το Soft Red Winter εκτινάχθηκε $24/τόνο στα $266 από τις μεγάλες πωλήσεις και τις αποστολές στο δυτικό ημισφαίριο. Το Soft White Winter κέρδισε $2/τόνο στα 243 $.

Παγκόσμια: Από το WASDE του Σεπτεμβρίου, οι προσφορές παγκόσμιων εξαγωγέων επιβεβαίωσαν τις ανησυχίες για τη σπορά χειμερινού σίτου στο βόρειο ημισφαίριο, ειδικά με την ξηρασία στη Ρωσία. Οι τιμές της ΕΕ εκτινάχθηκαν στα 14 δολάρια/τόνο λόγω της σύσφιξης των προμηθειών με χαμηλότερες εκτιμήσεις παραγωγής. Οι ρωσικές τιμές εκτινάχθηκαν επίσης 14 $/τόνο λόγω της μείωσης των αποθεμάτων, ενώ οι υγρές συνθήκες εμπόδισαν την εαρινή συγκομιδή σιταριού και οι ξηρές συνθήκες περιορίζουν τις φυτεύσεις χειμερινού σίτου 2025/26. Οι τιμές της Αυστραλίας αυξήθηκαν 11$/τόνο λόγω περιορισμένων βροχοπτώσεων τον Σεπτέμβριο. Οι τιμές του Καναδά αυξήθηκαν 9 $/τόνο, σε συμφωνία με άλλους εξαγωγείς καθώς η εαρινή συγκομιδή του σιταριού πλησιάζει στην ολοκλήρωση. Οι τιμές των ΗΠΑ κέρδισαν $7/τόνο λόγω ισχυρών εξαγωγικών πωλήσεων. Αντίθετα, οι τιμές της Αργεντινής μειώθηκαν κατά 12 δολάρια/τόνο καθώς οι έγκαιρες βροχές σε ορισμένες περιοχές ανάπτυξης αμβλύνουν τις ανησυχίες για την επερχόμενη συγκομιδή 2024/25.

Η αγορά

Οι εξαγωγές σιταριού Μαύρης Θάλασσας θα μειωθούν το 2024/25 Παρά τις ανταγωνιστικές τιμές και το ισχυρό πρώτο τρίμηνο, η Ρωσία και η Ουκρανία ξεκίνησαν δυναμικά την εξαγωγική περίοδο 2024/25, υποβοηθούμενη από ανταγωνιστικές τιμές σε σύγκριση με την προέλευση της ΕΕ. Η παραγωγή σιταριού στην ΕΕ εκτιμάται ότι είναι μειωμένη κατά 9 τοις εκατό σε σύγκριση με πέρυσι, με μεγάλες μειώσεις στον όγκο και την ποιότητα της καλλιέργειας της Γαλλίας που είναι κορυφαίος εξαγωγέας. Αυτό επέτρεψε στη Ρωσία και την Ουκρανία να επεκτείνουν το μερίδιο αγοράς σε βασικές αγορές της ΕΕ στην Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική το πρώτο τρίμηνο του 2024/25 (Ιούλιος-Σεπτέμβριος) παρά τις μικρότερες εξαγώγιμες προμήθειες. Η Ουκρανία εξήγαγε 6,2 εκατομμύρια τόνους σίτου το πρώτο τρίμηνο του 2024/25-σχεδόν διπλάσιο από την ίδια περίοδο πέρυσι, σύμφωνα με το Υπουργείο Αγροτικής Πολιτικής της Ουκρανίας. Η παραγωγή σιταριού στην Ουκρανία προσαρμόστηκε κατά 600.000 τόνους αυτόν τον μήνα, σχεδόν αμετάβλητη από πέρυσι. Ωστόσο, οι εξαγώγιμες προμήθειες βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο σε πάνω από μια δεκαετία, περιοριζόμενοι από τα μικρότερα αποθέματα μεταφοράς σε περισσότερα από 20 χρόνια. Παρά τις μειωμένες προμήθειες της Ουκρανίας, οι ανταγωνιστικές τιμές εξαγωγής της, η συνεχιζόμενη πρόσβαση σε βαθείς θαλάσσιους λιμένες στη Μαύρη Θάλασσα και ο μειωμένος ανταγωνισμός από την Ευρωπαϊκή Ένωση προκάλεσαν ώθηση στις εξαγωγές του πρώτου τριμήνου. Ενώ η Ισπανία παραμένει η κορυφαία εξαγωγική της αγορά, η Ουκρανία επέκτεινε τις εξαγωγές της στην Ινδονησία, την Αίγυπτο, το Βιετνάμ, την Αλγερία και άλλες βασικές αγορές στην Ασία και τη Μέση Ανατολή. Οι εξαγωγές της Ουκρανίας για την περίοδο 2024/2025 προβλέπονται τώρα στους 16,0 εκατομμύρια τόνους, μειωμένες ακόμη κατά 2,6 εκατομμύρια τόνους από πέρυσι, καθώς ο ρυθμός των εξαγωγών της αναμένεται να επιβραδυνθεί μετά τη συγκομιδή του καλαμποκιού, επιστρέφοντας στα τυπικά εποχιακά πρότυπα ναυτιλίας.

Η Ρωσία, εν τω μεταξύ, εξήγαγε 14,7 εκατομμύρια τόνους σιταριού το πρώτο τρίμηνο σύμφωνα με τη Rusagrotrans. Αυτό είναι ελαφρώς μειωμένο σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι, παρά τους 5,6 εκατομμύρια τόνους εξαγωγών τον Αύγουστο 1 – ρεκόρ για αυτόν τον μήνα. Ακόμη και με περιορισμούς στις εισαγωγές από τους μεγάλους εμπορικούς εταίρους Τουρκία και Καζακστάν, η Ρωσία επέκτεινε τις εξαγωγές στην Αίγυπτο, την Κένυα, το Μαρόκο, τη Νιγηρία, το Βιετνάμ και άλλες αγορές όπου οι περιορισμένες εξαγώγιμες προμήθειες στη Γαλλία είχαν μειώσει τον ανταγωνισμό. Μετά από ένα ισχυρό πρώτο τρίμηνο, ο ρυθμός των εξαγωγών της Ρωσίας αναμένεται να επιβραδυνθεί λόγω της μείωσης των προμηθειών κατά 11% σε σύγκριση με πέρυσι. Στην πραγματικότητα, η SovEcon αναφέρει ότι τα αποθέματα σιταριού την 1η Σεπτεμβρίου μειώθηκαν κατά 14 τοις εκατό σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Η Ρωσική Ένωση Εξαγωγέων Σιτηρών δήλωσε την πρόθεσή της να απευθύνει έκκληση στο Υπουργείο Γεωργίας να αναθεωρήσει την κατανομή των εξαγωγικών ποσοστώσεων για το δεύτερο εξάμηνο της σεζόν, λόγω των ανησυχιών ότι οι προμήθειες για εγχώρια χρήση θα περιοριστούν από τον γρήγορο ρυθμό των εξαγωγών. Οι εξαγωγές σίτου της Ρωσίας προβλέπονται σε 48,0 εκατομμύρια τόνους το 2024/25, μειωμένες κατά 7,5 εκατομμύρια τόνους σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Πηγή Agronewsbomb.gr

Διαβάστε περισσότερα για τις εξελίξεις στην αγορά σιταριού και μείνετε ενημερωμένοι για τις τελευταίες προβλέψεις στο e-Agrotis.gr!

Σε Ανοδική Τροχιά η Παγκόσμια Αγορά Βαμβακιού: Ευνοϊκές Προοπτικές για το 2024

0

Η παγκόσμια παραγωγή εκκοκκισμένου βαμβακιού, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις (στοιχεία USDA, 11/10/2024), μετά τη μείωση της προηγούμενης περιόδου, προβλέπεται την περίοδο 2024/2025 να ανέλθει σε 25,4 εκατ. τόνους, παρουσιάζοντας αισθητή άνοδο (+2,6%), το μεγαλύτερο μέρος της οποίας θα εξακολουθήσει να συγκεντρώνεται σε πέντε χώρες (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, ΗΠΑ και Πακιστάν), που αναμένεται να καλύψουν το 76% του συνολικού όγκου.

Η άνοδος θα προέλθει κυρίως από την έντονη αύξηση της παραγωγής στη Βραζιλία και τις ΗΠΑ (+15% και +18% αντίστοιχα) και σε μικρότερο βαθμό από την Κίνα (+3,1%), ενώ, αντίθετα, έντονη μείωση προβλέπεται στο Πακιστάν (-19%) και σημαντική στην Ινδία (-7%).

Θετική, εξάλλου, μεταβολή αναμένεται στην παγκόσμια κατανάλωση βαμβακιού, ωθούμενη από τις σχετικά χαμηλότερες τιμές του προϊόντος κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους, αλλά και από την ανάκαμψη της χρήσης του από τη βιομηχανία νηματουργίας, ιδιαίτερα στην Τουρκία, το Πακιστάν, το Βιετνάμ και την Ινδία.

Την περίοδο 2024/2025, η παγκόσμια κατανάλωση του προϊόντος προβλέπεται να ανέλθει σε 25,2 εκατ. τόνους, παρουσιάζοντας άνοδο ως προς την προηγούμενη (+1,7%), μεγαλύτερη από εκείνη της περιόδου 2023/2024 (+0,5%). Ειδικότερα, η κατανάλωση αναμένεται να παρουσιάσει μείωση στην Κίνα, ενώ οριακή αρνητική μεταβολή προβλέπεται στο Πακιστάν. Αντίθετα, άνοδος αναμένεται στην Ινδία και πολύ μεγαλύτερη στην Τουρκία, ο όγκος της οποίας θα κυμανθεί σε 1,63 εκατ. τόνους (+13,6%).

Στο παγκόσμιο εμπόριο του βαμβακιού αναμένεται περιορισμός και στις δύο πλευρές του (-3,4% στις εισαγωγές και -5,1% στις εξαγωγές). Ωστόσο, οι αρνητικές αυτές μεταβολές αποδίδονται, κυρίως, σε δύο περιπτώσεις. Στη μείωση των εισαγωγών, αρνητικά αναμένεται να επιδράσει η μεγάλη πτώση του όγκου στην Κίνα (-40%), ενώ, αντίθετα, έντονη άνοδος αναμένεται στην Τουρκία (+32%) και σημαντική στο Βιετνάμ.

Από την άλλη πλευρά, στις εξαγωγές ξεχωρίζει η μεγάλη μείωσή τους στην Ινδία (-44%) και σε μικρότερο βαθμό στην Αυστραλία, ενώ πτώση αναμένεται και από τις ΗΠΑ.

Σε ανοδική κατεύθυνση, άλλωστε, κινούνται οι προβλέψεις της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής Βάμβακος (ICAC, 29/9/2024) στη διεθνή αγορά του προϊόντος, σύμφωνα με τις οποίες η παγκόσμια παραγωγή εκκοκκισμένου βαμβακιού προβλέπεται την περίοδο 2024/2025 να ανέλθει σε 25,5 εκατ. τόνους, παρουσιάζοντας αισθητή άνοδο από την προηγούμενη (+5,7%). Άνοδος, επίσης, αναμένεται στην παγκόσμια κατανάλωση (+3,6%), ενώ μείωση προβλέπεται στα αποθέματα του προϊόντος στο τέλος της τρέχουσας περιόδου σε σχέση με την προηγούμενη (-1,8%).

Επώδυνες οι επιπτώσεις στην εγχώρια παραγωγή το 2023

Οι εκτεταμένες καταστροφές από τις πλημμύρες που ενέσκηψαν στη Θεσσαλία τον Σεπτέμβριο του 2023 περιόρισαν την έκταση της καλλιέργειας του προϊόντος και είχαν ως συνέπεια την πτώση της εγχώριας παραγωγής, η οποία, όπως προκύπτει από στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κατέγραψε έντονη μείωση στο σύσπορο και στο εκκοκκισμένο βαμβάκι σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος (-32% και – 35% αντίστοιχα). Η εξέλιξη αυτή είχε ισχυρό αρνητικό αντίκτυπο στο εισόδημα των παραγωγών, σε συνδυασμό και με την πτώση της μέσης τιμής παραγωγού στο σύσπορο, η οποία περιορίστηκε το 2023 σε 0,60 ευρώ/κιλό (-21%).

Ανησυχητική, άλλωστε, μείωση καταγράφεται στο πλήθος των παραγωγών του προϊόντος, ο αριθμός των οποίων περιορίστηκε το 2023 σε 39.346 καλλιεργητές, καταγράφοντας πτώση σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος (-8,4%) και ακόμα μεγαλύτερη σε σχέση με το 2019 (-18,5%).

Επιπλέον, το 2023 ήταν μία από τις χειρότερες χρονιές στις εξαγωγές βαμβακιού της χώρας. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Access2Markets, 13/9/2024), οι ελληνικές εξαγωγές εκκοκκισμένου βαμβακιού περιορίστηκαν το 2023 σε 212 χιλ. τόνους, αξίας 418 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας μεγάλη μείωση της αξίας και του όγκου σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος (-34% και -21% αντίστοιχα), αλλά και σημαντική μείωση της μέσης τιμής εξαγωγής, που μειώθηκε σε 1,97 ευρώ/κιλό (-16%).

Σημειώνεται ότι οι ελληνικές εξαγωγές προς την Τουρκία, παρά τη μεγάλη μείωσή τους, κάλυψαν το μεγαλύτερο μέρος του όγκου και της αξίας (40% και 49% αντίστοιχα το 2023). Ακολούθησαν τέσσερις κατά σειρά χώρες προορισμού (Αίγυπτος, Ινδονησία, Μπαγκλαντές και Πακιστάν), με σημαντική συμμετοχή στον όγκο και την αξία (47,9% και 47,8% αντίστοιχα)

Ωστόσο, από άποψη υψηλότερης μέσης τιμής εξαγωγής, καλύτερες ήταν οι αγορές της Ιταλίας (2,16 ευρώ/κιλό), της Ινδονησίας (2,10 ευρώ/κιλό) και της Ινδίας (2,10 ευρώ/κιλό), ενώ αντίθετα, η χαμηλότερη τιμή εξαγωγής εξακολουθεί να αντιστοιχεί στη Γερμανία (1,44 ευρώ/κιλό), υπολειπόμενη σημαντικά του μέσου όρου της χώρας.

Καλές οι προοπτικές για την Ελλάδα το 2024

Σύμφωνα με ορισμένες αρχικές εκτιμήσεις (στοιχεία υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, 10/10/2024), η έκταση της καλλιέργειας βαμβακιού αναμένεται το 2024 να κυμανθεί σε κάπως χαμηλότερο επίπεδο ως προς το προηγούμενο έτος (2,24 εκατ. στρέμματα), αλλά με αισθητή βελτίωση της απόδοσης σε σύσπορο προϊόν (650-670 χιλ. τόνοι, έναντι των 626 χιλ. τόνων του 2023).

Επιπλέον, με βάση τις τελευταίες διαθέσιμες αναφορές (στοιχεία USDA, 11/10/2024), η εγχώρια παραγωγή εκκοκκισμένου βαμβακιού προβλέπεται να ανακάμψει, ανερχόμενη την περίοδο 2024/2025 σε 239 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας σημαντική άνοδο (+15,5%). Άνοδος, αναμένεται και στις εξαγωγές, ο όγκος των οποίων προβλέπεται να ανέλθει σε 218 χιλ. τόνους (+3%).

Θετικές φαίνονται οι προοπτικές των ελληνικών εξαγωγών εκκοκκισμένου βαμβακιού σε ορισμένες χώρες. Ειδικότερα, ιδιαίτερα ευνοϊκή θεωρείται η συγκυρία των εξαγωγών προς την Τουρκία, μια και, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, στη χώρα αυτή αναμένεται την περίοδο 2024/2025 σημαντική άνοδος των αναγκών στο επίπεδο των εισαγωγών (+32%) και της κατανάλωσης (+14%). Άνοδος, εξάλλου, αναμένεται στη ζήτηση του προϊόντος, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της νηματουργίας στην Τουρκία, που προβλέπεται να παρουσιάσουν σημαντική αύξηση (+13,5%).

Πέραν αυτών, όμως, οι ελληνικές εξαγωγικές επιχειρήσεις θα ήταν σκόπιμο να στοχεύσουν ορισμένες χώρες που παρουσιάζουν αυξημένο ενδιαφέρον. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η Ιταλία, η οποία καλύπτει συνήθως το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της με εισαγωγές εκκοκκισμένου βαμβακιού από την Τουρκία (7.100 τόνοι το 2023, ποσοστό 31%) και με υψηλή μέση τιμή εισαγωγής (2,53 ευρώ/κιλό).

Μια επόμενη, εξίσου σημαντική στόχευση, αφορά την Ινδία, η οποία στην τρέχουσα περίοδο αναμένεται να παρουσιάσει πτώση στην παραγωγή του προϊόντος (-7%), σε συνδυασμό με τη μεγάλη άνοδο των εισαγωγών της (501 χιλ. τόνοι, έναντι των 193 χιλ. τόνων της προηγούμενης περιόδου), αλλά και με την υψηλή προσφερόμενη τιμή.

Ανοιχτή, επίσης, παραμένει η αγορά του προϊόντος στο Πακιστάν, το οποίο θα αντιμετωπίσει έντονη μείωση στην παραγωγή (-19%) και μεγάλη άνοδο στις εισαγωγές (+25%), ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν το Μπαγκλαντές και η Ινδονησία λόγω της προβλεπόμενης ανόδου των εισαγωγών τους (+1,6% και +8% αντίστοιχα).

Προς το παρόν, πάντως, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις (στοιχεία Eurostat, Cotton monthly trade, 16/9/2024), στο διάστημα Ιανουαρίου-Ιουλίου του τρέχοντος έτους, οι ελληνικές εξαγωγές του προϊόντος εκτιμώνται σε 148.499 τόνους, αξίας 266,8 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας, σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του προηγούμενου έτους, μείωση ως προς την αξία (-11%), αλλά με οριακή μεταβολή ως προς τον όγκο, που εκτιμάται στο επτάμηνο του 2023 σε 148.841 τόνους.

Η πτώση στην αξία συνδέεται με την αρνητική μεταβολή στη μέση τιμή εξαγωγής, η οποία περιορίστηκε στο επτάμηνο του 2024 σε 1,80 ευρώ/κιλό, σημειώνοντας αισθητή μείωση ως προς το αντίστοιχο διάστημα του 2023 (2,02 ευρώ/κιλό).

Πηγή Ypaithros.gr

Ενημερωθείτε για τις τάσεις και τις προοπτικές στην αγορά βαμβακιού και πώς αυτές επηρεάζουν τους παραγωγούς στο e-Agrotis.gr!

Εισαγωγές Λεμονιών από Τουρκία: Προβληματισμός για τους Κορίνθιους Παραγωγούς

Τα προβλήματα με την άρδευση, αλλά και τις εισαγωγές τούρκικων λεμονιών μπαίνουν για ακόμη μία χρονιά στην ατζέντα των παραγωγών στην Κορινθία. Η συγκομιδή του Ιντερντονάτο έχει αρχίσει δειλά-δειλά, αλλά η έλλειψη σημαντικού ενδιαφέροντος από την αγορά δεν αφήνει πολλά περιθώρια για να αυξηθούν οι ρυθμοί της συγκομιδής.

Ο παραγωγός και γεωπόνος Κωνσταντίνος Πάππας, αναφερόμενος στη φετινή χρονιά, εξηγεί: «Στις αρχές Οκτωβρίου ξεκίνησε η συγκομιδή του Ιντερντονάτο, αλλά έγινε μεγάλη εισαγωγή από Τουρκία και έτσι όλη η Ελλάδα είναι γεμάτη από τούρκικα λεμόνια». Όπως σημειώνει, η τιμή ξεκίνησε από τα 80 λεπτά και αυτήν τη στιγμή κινείται στα 50-60 λεπτά, χωρίς να υπάρχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον λόγω των εισαγωγών.

Σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις των κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν, αναφέρει ότι «επειδή συνεχίζεται η ανομβρία και ο ζεστός καιρός, υπάρχει, πλέον, πρόβλημα και με τα σκασίματα στα λεμόνια, σε μεγάλη έκταση. Οι ξηροθερμικές συνθήκες μάς δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα», υπογραμμίζει.

Μειωμένη η παραγωγή

Για άλλη μία χρονιά, η παραγωγή καταγράφεται μειωμένη. Όπως εξηγεί ο κ. Πάππας, «υπάρχει μια σταδιακή εγκατάλειψη των κτημάτων, ενώ αρκετοί είναι εκείνοι που δεν καλλιεργούν σωστά, με αποτέλεσμα να μην αποδίδουν τα δέντρα το μέγιστο την ώρα της συγκομιδής. Γίνονται οικονομίες και στην άρδευση, ενώ υπάρχουν και μέρη που στερούνται δυνατότητας ολοκληρωμένης άρδευσης. Ένα 20%-30% των κτημάτων είναι πλημμελώς καλλιεργημένο ή ακαλλιέργητο. Και, βέβαια, παραμένει και συνεχίζεται το πρόβλημα των ελληνοποιήσεων».

Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι στην περιοχή υπάρχει στροφή των παραγωγών στην καλλιέργεια της ελιάς, ενώ εγκαταλείπονται το λεμόνι και το βερίκοκο.

Πηγή ypaithros.gr

Διαβάστε περισσότερα για τις εξελίξεις στις εισαγωγές και πώς επηρεάζουν την ελληνική αγορά στο e-Agrotis.gr!

Πιθανή Καταβολή Προκαταβολής Τσεκ την Τετάρτη – Ανησυχίες για την Ποιότητα Πληρωμής

Υπό κανονικές συνθήκες, µέχρι και πέρυσι, αυτές τις µέρες θα µιλούσαµε για τα ποσά που πιστώθηκαν σχετικά µε την προκαταβολή του τσεκ, τα λάθη και τους απλήρωτους παραγωγούς. Ωστόσο φέτος, τόσο οι αρµόδιοι του υπουργείου όσο και οι διοικητικοί του Οργανισµού Πληρωµών τελευταία στιγµή µιλούν για προσπάθειες πληρωµής την ερχόµενη Πέµπτη ή Παρασκευή.

Ο δε, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Τσιάρας ρίχνει απροκάλυπτα την ευθύνη στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλώνοντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΚΡΗΤΗ TV το βράδυ της περασµένης Τετάρτης ότι «έχει καταβληθεί µία τεράστια προσπάθεια από τον Οργανισµό, προκειµένου στο τέλος του µήνα να υπάρξει δυνατότητα της καταβολής της πρώτης δόσης. Είµαστε κι εµείς σε αυτή την αναµονή. Θέλω να πιστεύω ότι τα πράγµατα θα πάνε καλά και ότι κοντά στο χρόνο που έχει προσδιοριστεί θα γίνει η καταβολή της πρώτης δόσης. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ένας ανεξάρτητος οργανισµός, εποπτεύεται µεν από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, αλλά δεν τελεί υπό την επίβλεψη ουσιαστικά κάθε δραστηριότητάς του από το υπουργείο. Αυτή τη στιγµή γίνεται τεράστια προσπάθεια για να µπορέσουµε να πληρώσουµε στο τέλος Οκτωβρίου».

Τις αυτές δηλώσεις όσον αφορά τις ηµεροµηνίες πληρωµής έκανε πριν λίγες µέρες και ο αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ Λευτέρης Ζερβός, λέγοντας ότι «την Πέµπτη 31 Οκτωβρίου ή την Παρασκευή 1η Νοεµβρίου γίνεται προσπάθεια να καταβληθεί η προκαταβολή της βασικής ενίσχυσης» και τονίζοντας ότι «οι υπηρεσίες του ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκονται επί ποδός για να διευθετήσουν όλες τις διαδικασίες που απαιτούνται προκειµένου να πληρωθούν οι αγρότες». Ίσως η όλη προσπάθεια έχει να κάνει µε το τυπικό της πληρωµής, για να αποφευχθεί να «γραφτεί» ο Νοέµβριος ως µήνας, ωστόσο ακόµα και αν η διαδικασία ξεκινήσει την Πέµπτη, χρήµατα στους λογαριασµούς τους θα δουν πρώτα µόνο όσοι αγρότες είναι στην Τράπεζα Πειραιώς.

Και αφού οι αγρότες έχουν ήδη «χωνέψει» την καθυστέρηση της εν λόγω πίστωσης, το ζητούµενο για άλλη µία φορά είναι η ποιότητα των πληρωµών. Και µπορεί οι διοικητικοί να έχουν στη διάθεσή τους περισσότερο χρόνο για διασταυρωτικούς ελέγχους και ελέγχους monitoring, ωστόσο τα µέχρι ώρας στοιχεία από τις απόσφαλµατώσεις και τις δοκιµαστικές πληρωµές δεν έχουν και ιδιαίτερα αισιόδοξα δείγµατα. Με αυτά κι αυτά, η προκαταβολή δείχνει πως θα δοθεί στο περίπου, µε βάση την εικόνα δραστηριότητας των αγροτών από τις δηλώσεις του 2023 και µετά…. να ακολουθήσουν κατά το σύνηθες διορθώσεις και νέοι έλεγχοι και τελικά συµπληρωµατικές πιστώσεις.

Ερωτηµατικό προς ώρας, παραµένει και το πότε θα γίνει η καταβολή των πιστώσεων για τα Οικολογικά Σχήµατα, ενώ ακούγονται κάποια σενάρια για πληρωµή προκαταβολής µέσα στο πρώτο δεκαήµερο του Νοεµβρίου. Με δεδοµένο πάντως ότι τα δικαιολογητικά για µία σειρά δράσεων στα eco-schemes δεν έχουν ακόµα υποβληθεί από τους παραγωγούς, ίσως η προκαταβολή αυτή να αφορά ορισµένες µόνο δράσεις όπως τα Βιολογικά.

Υπόλοιπα από περσινά αγροπεριβαλλοντικά αρχές Νοεµβρίου

Για το πρώτο δεκαήµερο του Νοεµβρίου τοποθετούν  οι αρµόδιοι των πληρωµών την εκκαθάριση για τα αγροπεριβαλλοντικά της περσινής χρονιάς. Ειδικότερα, στην ανακοίνωση για την ολοκλήρωση των εκκαθαριστικών πληρωµών του 2023 αναφέρεται ότι «όσον αφορά την εκκαθαριστική πληρωµή για τα αγροπεριβαντολογικά και τη Βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία του 2023, αυτή όπως κάθε χρόνο θα ολοκληρωθεί το πρώτο δεκαήµερο του Νοεµβρίου 2024». Ωστόσο δεν γίνεται καµία αναφορά σε ποσά που οφείλονται και σε ποσά που θα πιστωθούν.

Μέχρι τέλος Οκτωβρίου οι προκαταβολές της Ενιαίας Ενίσχυσης με βάση τη δέσμευση Τσιάρα από τη Βουλή

Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου αναμένεται να πιστωθεί στους λογαριασμούς των αγροτών η προκαταβολή της Ενιαίας Ενίσχυσης από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στους αγρότες που έχουν υποβάλλει δήλωση καλλιέργειας ΟΣΔΕ. Αυτό ανακοίνωσε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Τσιάρας, απαντώντας σε Επίκαιρη Ερώτηση της βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας, Φωτεινής Αραμπατζή.

Αναλυτικά σε ανακοίνωση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, μετά τις δηλώσεις του υπουργού στη Βουλή, αναφέρεται:

“«Εθιμικά μέσα στον Οκτώβριο  πληρώνεται η προκαταβολή. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι ένα από τα προβλήματα που είχε ο ΟΠΕΚΕΠΕ τα προηγούμενα χρόνια ήταν να μην έχει ένα σταθερό πληροφοριακό σύστημα. Οι τεχνικοί σύμβουλοι εναλλάσσονταν και υπήρχαν προβλήματα που αφορούσαν συνολικά στη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ”, παρατήρησε ο κ. Τσιάρας και προσέθεσε ότι «υπάρχει η διαβεβαίωση πως η προκαταβολή μέχρι το τέλος του μήνα θα καταβληθεί». 

Σύμφωνα, δε, με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα, και φυσικά πριν ολοκληρωθεί το 2024, να πληρωθούν και υπόλοιπα ποσά που αφορούν σε εκκρεμείς υποθέσεις οικολογικών σχημάτων. «Δεν σας το κρύβω ότι η προσπάθεια που γίνεται και από το υπουργείο, μέσα από τη διαδικασία της επιτήρησης που τέθηκε ο Οργανισμός πριν από περίπου δύο  μήνες, είναι να κάνει ο ΟΠΕΚΕΠΕ τα επιβεβλημένα βήματα στην κατεύθυνση ουσιαστικά της ψηφιοποίησης, της  στελέχωσης της διεύθυνσης,  της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της δικαιοσύνης», είπε ο ΥπΑΑΤ, εκτιμώντας ότι το επόμενο χρονικό διάστημα ο Οργανισμός θα καταφέρει να ανταποκριθεί στον πραγματικό του ρόλο. Προσέθεσε, δε, ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία και καμία ανησυχία στους Έλληνες παραγωγούς σχετικά με την ομαλή ροή των καταβολών. 

Σε ό,τι αφορά τα 87,8 εκ. ευρώ του 2023, από τον Πρώτο Πυλώνα, ο Κώστας Τσιάρας διευκρίνισε ότι διαρθρώνονται ως εξής: 

α) Στην μη καταβολή ποσού ύψους 19.249.833,77€ για την Ειδική ενίσχυση βάμβακος, εξαιτίας της μη δήλωσης των συνολικών εκτάσεων βάμβακος που θα μπορούσαν να δηλωθούν από τους παραγωγούς βαμβακιού, με βάση τον εθνικό φάκελο. 

β) Στην μη πληρωμή ποσού ύψους 11.040.849,23€ για συνδεδεμένα καθεστώτα για τα οποία:

  • είτε δεν υπήρξε εκδήλωση ενδιαφέροντος από τους παραγωγούς, 
  • είτε οι παραγωγοί που τα αιτήθηκαν δεν πληρούσαν τα κριτήρια επιλεξιμότητας, 
  • είτε προσδιορίστηκαν ποσά για πληρωμή μικρότερα των αιτηθέντων συνεπεία διοικητικών, επιτόπιων και λοιπών ελέγχων. 

γ) Σε ό,τι αφορά στην Βασική ενίσχυση για την βιωσιμότητα που δεν έχει πληρωθεί ποσό 43.019.879,08 €, και

δ) Στην μη καταβολή ποσού ύψους 14.129.078,00€, 

  • είτε λόγω μη ενεργοποίησης του συνόλου των δικαιωμάτων των αιτηθέντων παραγωγών, 
  • είτε συνεπεία της επιβολής κυρώσεων ή ποινών μετά τη διενέργεια των απαραίτητων διοικητικών, επιτόπιων και μηχανογραφικών διασταυρωτικών ελέγχων.  

Σε κάθε περίπτωση, ο Κώστας Τσιάρας ξεκαθάρισε ότι τυχόν διορθώσεις ή συμπληρωματικές πληρωμές που ενδεχομένως θα προκύψουν μετά από ενστάσεις παραγωγών και μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου, προφανώς θα γίνουν αποδεκτές και βεβαίως θα πληρωθούν από αυτό το ποσό. Ταυτόχρονα, υπενθύμισε ότι και τα προηγούμενα έτη υπήρχαν ανάλογες αποκλίσεις. Για παράδειγμα το 2018 υπήρξε μια απόκλιση 83 εκατομμυρίων ευρώ,  το 2019 μια απόκλιση 68 εκατομμυρίων ευρώ,  το 2020 μια απόκλιση περίπου 60 εκατομμυρίων ευρώ και  2021 85 εκατομμυρίων ευρώ.

Πηγή Agronews.gr

Μείνετε ενημερωμένοι για όλες τις εξελίξεις στις αγροτικές πληρωμές στο e-Agrotis.gr!

«Έχουμε καρπό στα δέντρα, όμως είναι αφυδατωμένος»

Τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής βιώνουν έντονα για ακόμα μια χρονιά οι ελαιοπαραγωγοί. Σύμφωνα με όσα μετέφεραν στην «Κ» καλλιεργητές, σε πολλές περιοχές της χώρας, ειδικά της νότιας Ελλάδας, η έντονη ξηρασία σε συνδυασμό με την παρατεταμένη ανομβρία, φαίνεται πως οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή. Λίγες μόλις ημέρες πριν αρχίσει η συγκομιδή της ελιάς σε πολλά μέρη της χώρας, οι παραγωγοί αναφέρουν πως σε ορισμένες περιοχές η μείωση της παραγωγής θα αγγίξει φέτος ακόμη και το 80%.

«Η ζημιά αγγίζει το 80%»

Σύμφωνα με όσα σχολίασε στην «Κ» ο Τάκης Ντανάκας, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μολάων – Πακίων, «η κατάσταση στον Δήμο Μονεμβασίας δεν είναι καλή. Η ανομβρία έχει καταστρέψει μεγάλο μέρος της ελαιοπαραγωγής. Εχει να βρέξει εδώ και ενάμιση μήνα. Κι αυτή η βροχή όμως ήταν ελάχιστη, το νερό δεν κρατήθηκε στη γη».

Οπως εξήγησε ο ίδιος, «υπάρχει πρόβλημα ακόμη και στα ποτιστικά είδη ελιάς, καθώς εξαιτίας της ανομβρίας, έχει μειωθεί πολύ η στάθμη του νερού στις γεωτρήσεις. Μπαίνει Νοέμβριος και συνεχίζουμε τα ποτίσματα που έπρεπε να έχουν σταματήσει εδώ και ενάμιση μήνα. Το κυριότερο πρόβλημα όμως εντοπίζεται στα ξερικά είδη ελιάς, που ποτίζονται μόνο από τη φύση. Σε αυτή την περίπτωση, η ξηρασία έχει μικρύνει όχι μόνο τον καρπό, αλλά και τα ίδια τα δέντρα. Οταν ο καρπός είναι μικρός, το λάδι που βγαίνει είναι πολύ λιγότερο. Ειδικά στη δημοτική ενότητα Κυπαρισσίου, όπου κυρίως υπάρχουν ξερικά είδη, η ζημιά είναι ολοκληρωτική. Αγγίζει ακόμη και το 80% της ελαιοπαραγωγής».

Ο ίδιος ανέφερε πως «ακόμη είναι νωρίς να κάνουμε εκτιμήσεις, όμως, τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η παραγωγή θα είναι μικρή. Θεωρητικά, αν καταφέρουμε να μαζέψουμε τον καρπό που υπάρχει στα δέντρα και δεν υπάρξουν προσβολές από άλλα φαινόμενα, τότε θα έχουμε τις ίδιες ποσότητες με πέρυσι. Ομως και πέρσι ήμασταν πολύ χαμηλά. Μπορεί κάποιοι να έλεγαν ότι φέτος θα πάει καλά η παραγωγή, όμως η ανομβρία είχε άλλα σχέδια για εμάς».

«Ελπίζουμε να βρέξει τις επόμενες ημέρες»

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Μόσχος Κορασίδης, γενικός διευθυντής της Εθνικής Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΘΕΑΣ), ο οποίος δήλωσε στην «Κ» ότι «σε αρκετά σημεία της χώρας τα πράγματα δεν είναι καλά. Αρχικά, η παρατεταμένη ξηρασία ωρίμασε αρκετά νωρίτερα τη βρώσιμη ελιά. Αυτό δημιουργεί πολλά προβλήματα σε περιοχές όπως η Χαλκιδική και η Αμφισσα, καθώς οι παραγωγοί πρέπει να μαζέψουν την ελιά –ειδικά την πράσινη–, πολύ νωρίς, ώστε να μη μαυρίσει».

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα σημαντικότερα ζητήματα εντοπίζονται κυρίως «σε περιοχές της Κρήτης, της Πελοποννήσου, της Στερεάς Ελλάδας και φυσικά στα νησιά. Η ξηρασία έχει μειώσει τον υδροφόρο ορίζοντα, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται ακόμη και τα ποτιστικά είδη. Μέχρι σήμερα η παραγωγή που υπάρχει στα δέντρα είναι μεσαία προς καλή, όμως φτάσαμε τέλη Οκτωβρίου και υπάρχει ακόμη σημαντικό έλλειμμα νερού στις ελιές. Ως αποτέλεσμα, δεν γνωρίζουμε τι ποσοστό του καρπού θα συγκομιστεί».

Ο ίδιος πλέον ελπίζει «να βρέξει τις επόμενες ημέρες, διαφορετικά τα προβλήματα στα ήδη στρεσαρισμένα δέντρα θα διογκωθούν». Αναφορικά με το αν πρόκειται για κάτι που μπορεί να επηρεάσει την τιμή του ελαιολάδου, ο ίδιος σχολίασε πως «προς το παρόν οι τιμές είναι αυξημένες όπως πέρυσι. Τον επόμενο μήνα που θα δούμε τον όγκο της παραγωγής, θα φανεί, αν αυτό θα αλλάξει και πόσο».

«Έχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν»

«Η κατάσταση στην Κρήτη είναι πλέον τραγική», ανέφερε με τη σειρά του στην «Κ» ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης, πρόεδρος της οργάνωσης αμπελουργών και ελαιουργών Κρήτης και εντεταλμένος σύμβουλος του πρωτογενή τομέα της Περιφέρειας Κρήτης. Οπως εξήγησε, «σε πολλές περιοχές στην ανατολική Κρήτη, ειδικά στους νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου, δεν υπάρχει νερό και δεν μπορούν να ποτιστούν τα δέντρα. Ως αποτέλεσμα, εκτός από τον καρπό, ξεραίνονται και τα δέντρα. Με αυτά τα δέντρα, θα έχουμε πρόβλημα και του χρόνου, καθώς θα χρειαστεί να κοπούν, αφού πλέον δεν θα ανακάμψουν, ούτε αν βρέξει. Αύριο θα μεταβούμε με τα αρμόδια κλιμάκια σε αρκετές περιοχές, ώστε να διαπιστώσουμε την έκταση του προβλήματος».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «φαίνεται πως η παραγωγή θα είναι και φέτος μειωμένη στα επίπεδα της περσινής χρονιάς, που είχαμε ακαρπία. Φέτος έχουμε καρπό πάνω στα δέντρα, όμως είναι αφυδατωμένος. Είναι μια καταστροφική χρονιά για τους ελαιοπαραγωγούς».

Αναφορικά με την αιτία του προβλήματος, ο ίδιος ανέφερε πως «η Κρήτη μπορεί να είναι προνομιούχο νησί καθώς έχει φαράγγια και φυσικές λεκάνες, όμως δεν έχουν δημιουργηθεί έργα υποδομής που να συγκρατούν το νερό, με αποτέλεσμα τον χειμώνα να χύνεται στη θάλασσα. Πλέον όμως, εξαιτίας και της κλιματικής αλλαγής, έχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν».

«Αντί να βγάλουν καρπό, πάλευαν να ζήσουν»

Αντίστοιχη κατάσταση μετέφερε στη «Κ» και ο Ανδρέας Κότσαλος, ελαιοπαραγωγός στο Αιτωλικό Μεσολογγίου, καθώς όπως ανέφερε, «πάμε για ακαρπία σε πολύ μεγάλο ποσοστό των δέντρων στην Αιτωλοακαρνανία για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ειδικά τα ξερικά είδη θα καταστραφούν, δεν έχει βρέξει καθόλου».

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, καθώς όπως σχολίασε, «η Αιτωλοακαρνανία παράγει περισσότερη από τη μισή ποσότητα της ελιάς Καλαμών σε πανελλαδικό επίπεδο. Την άνοιξη όμως είχαμε πολύ υψηλές θερμοκρασίες και το καλοκαίρι μόνιμα καύσωνα. Τα δέντρα αντί να βγάλουν καρπό, πάλευαν να ζήσουν».

«;Eχει διαταραχθεί ο βιολογικός κύκλος του δέντρου»

Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η καλλιέργεια της ελιάς, σύμφωνα με όσα ανέφερε στην «Κ» ο Θανάσης Μολασιώτης, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ, είναι «οι υψηλές θερμοκρασίες και η έλλειψη νερού. Τα τελευταία χρόνια έχουμε πολύ υψηλές θερμοκρασίες το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Οταν όμως έχουμε ζεστό χειμώνα, δεν υπάρχει καλή ανθοφορία στα τέλη της άνοιξης. Επίσης, τα καλοκαίρια είδαμε παρατεταμένους καύσωνες σε πολλές ελαιοπαραγωγικές περιοχές. Ως αποτέλεσμα, η ελιά καταπονείται παρότι είναι ξηροθερμικό είδος».

Ταυτόχρονα, «έχει χαθεί η κανονικότητα των βροχοπτώσεων. Τα τελευταία χρόνια έχουμε άνυδρο φθινόπωρο και χειμώνα, γεγονός που επιτείνει τα προβλήματα στην ανθοφορία της ελιάς. Εχει διαταραχθεί ο βιολογικός κύκλος του δέντρου».

Σημαντικότερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν σύμφωνα με τον ίδιο οι ελαιώνες στη νότια Ελλάδα, «όπου υπάρχουν κυρίως λαδοελιές. Όταν δεν βρέχει, αυτοί οι ελαιώνες είναι πολύ ευάλωτοι στην ξηρασία».

Γενικότερα όμως, «πρόκειται για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει όλη η Μεσόγειος, ειδικά η Ισπανία που παράγει περίπου το μισό ελαιόλαδο παγκοσμίως. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος της αύξησης της τιμής του ελαιολάδου. Η κλιματική κρίση όμως, έχει νικητές και χαμένους. Βλέπουμε πλέον χώρες, όπως η Κροατία, που καλλιεργούν πολύ περισσότερο ελιές, γιατί δεν κάνει τόσο κρύο όσο παλαιότερα. Αντίστοιχα, στη Μεσόγειο, η καλλιέργεια έχει αρχίσει να δυσκολεύει».

Προκειμένου αυτό το φαινόμενο να περιοριστεί, ο ίδιος κρίνει πως «θα πρέπει οι καλλιεργητές να αλλάξουν τρόπο καλλιέργειας. Αλλωστε, δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τον καιρό. Επομένως, δεν μπορούμε να καλλιεργούμε την ελιά όπως πριν από λίγα χρόνια. Θα πρέπει να εφαρμοστούν καλλιεργητικές πρακτικές που έχουν να κάνουν με την άρδευση και το κλάδεμα των δέντρων και να αφήσουμε τους ελαιώνες σε ένα πιο φυσικό οικοσύστημα».

Ο ίδιος πάντως παραμένει αισιόδοξος, καθώς «η ελιά έχει μεγάλη προσαρμοστικότητα. Οι ποικιλίες που καλλιεργούμε, βρίσκονται στην Ελλάδα εδώ και αιώνες. Επομένως, θεωρώ πως σε βάθος ετών η ελιά θα καταφέρει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Είναι σημαντικό όμως να τη βοηθήσουμε κι εμείς».

Πηγή: kathimerini.gr

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr