Βερίκοκο: Μειωμένη κατά 50% εκτιμάται η φετινή παραγωγή

Το μέλλον για το ελληνικό βερίκοκο μπορεί να είναι ευοίωνο, κυρίως λόγω της δημοφιλίας που απολαμβάνει το φρούτο εντός και εκτός ελληνικών συνόρων, λόγος για τον οποίο και τοποθετείται σε όλες τις αγορές δίπλα από τις μπανάνες και τα κεράσια. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι ότι θα βρεθούν εκείνες οι ποικιλίες που θα αντέχουν στα νέα δεδομένα, που έχει δημιουργήσει η κλιματική κρίση, δεν θα εκλείπουν οι εργάτες γης και θα μετριαστεί το κόστος παραγωγής για τους καλλιεργητές.

Η παγκόσμια αγορά και οι καταναλωτές θέλουν βερίκοκα ελκυστικά στο μάτι και εύγευστα και οι καλλιεργητές θέλουν νέες ποικιλίες που θα «σκέφτονται» και θα «λειτουργούν» με τα νέα δεδομένα που έχει δημιουργήσει η κλιματική κρίση, αφού ακόμη και η ποικιλία «μπεμπέκο», που κυριάρχησε για περίπου 50 χρόνια στη χώρας μας, βγαίνει πια εκτός πεδίου, κυρίως λόγω αλλαγής κλίματος.

Τις προαναφερόμενες θέσεις και διαπιστώσεις, εξέφρασαν οι συμμετέχοντες στο σημερινό Διεθνές Συνέδριο Βερίκοκου που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Εμπορικού Γεγονότος Φρούτων και Λαχανικών «Freskon» (11-13/4), που «τρέχει» παράλληλα με τη νέα διοργάνωση της «Logistics & Transports Thessaloniki EXPO», που εστιάζει στα logistics και στις μεταφορές.

Οι προβλέψεις για τη φετινή ελληνική παραγωγή

Για ακαρπία βερίκοκου έως και 80% από κακές ανθοφορίες και γονιμοποιήσεις, κάνουν λόγο παραγωγοί στη Βόρεια Ελλάδα, σημειώνοντας ότι το φαινόμενο είναι σημαντικό πιο έντονο στις υπερπρώιμες και πρώιμες ποικιλίες, που εντοπίζονται κυρίως σε Ημαθία, Πέλλα και Χαλκιδική.

«Η ζημιά σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει και το 100%», επισημαίνει ο παραγωγός βερίκοκου από την περιοχή του Αγίου Γεωργίου Ημαθίας, Κωνσταντίνος Μαρκοβίτης, τονίζοντας ότι «μιλάμε για ποικιλίες όπως οι Mogador, Colorado, Tsunami, Bora, Luna, Pricia, στις οποίες τα δέντρα εμφανίζουν έντονο πρόβλημα ακαρπίας».

Λέγοντας πώς νούμερο ένα πρόβλημα για τους καλλιεργητές βερίκοκου είναι η κλιματική κρίση, ο κ. Μαρκοβίτης σημειώνει: «∆εν είναι κλιματική αλλαγή, ούτε καν κρίση, μιλάμε για εγκληματική αλλαγή. Στην περιοχή της Ημαθίας, αν και συμπληρώθηκαν φέτος πάνω από 980 ώρες ψύχους, οι βροχές κατά την περίοδο της ανθοφορίας, σε συνδυασμό με τις χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες, δεν προσέλκυσαν τις μέλισσες με αποτέλεσμα να μην έχει γίνει καλή γονιμοποίηση και έτσι έπεσαν πολλά άνθη, ενώ όσα διατηρήθηκαν στο δέντρο, εξελίχθηκαν σε μικρό καρπό που τελικά και αυτός βρέθηκε στο έδαφος».

Για ακαρπία βερίκοκου έως και 80% από κακές ανθοφορίες και γονιμοποιήσεις, κάνουν λόγο παραγωγοί στη Βόρεια Ελλάδα

Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος υπογράμμισε τη σημασία που έχει η ποικιλία που θα επιλέξει ο παραγωγός να καλλιεργήσει ανάλογα με την περιοχή στην οποία καλλιεργεί και λέγοντας ότι «ακόμη και αυτό δεν είναι πανάκεια», επισημαίνει χαρακτηριστικά «εγώ κάνω συνεχώς πειραματισμούς και ακόμη δεν έχω βρει εκείνη την ποικιλία που μου δίνει καλές παραγωγές κάθε χρόνο».

Μεταξύ άλλων, ο ίδιος ανέφερε ότι εκτίμησή του αποτελεί ότι η φετινή παραγωγή βερίκοκου στη χώρα μας θα είναι μειωμένη σε ποσοστό τουλάχιστον 50% σε σχέση με πέρυσι οπότε και κινήθηκε σε πάνω από 76.000 τόνους, στα επίπεδα του 2022 και σημείωσε ότι «μιλώντας με συναδέλφους μου σε όλη την Ελλάδα διαπιστώνω ότι εάν δεν βρεθούν ποικιλίες βερίκοκου με ανθεκτικότητα στη σάρκα, δεν λυθεί το πρόβλημα με την έλλειψη εργατών γης και δεν μετριαστεί το κόστος παραγωγής που έχει εκτιναχτεί σε ποσοστό άνω του 80% τουλάχιστον, τότε δεν βλέπω μέλλον για τον πρωτογενή τομέα γενικώς».

Επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής

Για μια ακόμη κακή χρονιά φέτος, ύστερα από τέσσερα χρόνια μειωμένης παραγωγής βερίκοκου, έκανε λόγο μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο παραγωγός στην Πορταριά Χαλκιδικής, Αθανάσιος Νεστορούδης και υπογραμμίζοντας τις σοβαρές επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης σημείωσε ότι «προχωρήσαμε σε αναδιάρθρωση καλλιέργειας με δικά μας έξοδα και παρόλο που βάλαμε τις πολλά υποσχόμενες ποικιλίες που μας συνέστησαν οι επιστήμονες, ωστόσο το πρόβλημα παραμένει». Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνοντας ότι «δεν είναι τυχαίο που την τελευταία πενταετία έχει εγκαταλειφθεί σε μεγάλο ποσοστό η καλλιέργεια βερικοκιάς στην Χαλκιδική», ο ίδιος εκτίμησε ότι «δεν θεωρώ καθόλου απίθανο να είναι η τελευταία χρονιά που θα παράξει την όποια ποσότητα παράξει ο νομός Χαλκιδικής, η οποία και δεν πιστεύω ότι θα ξεπεράσει το 20% σε σχέση με την περσινή. Δεν μπορούμε άλλο να μπαίνουμε μέσα, πιστεύω ότι οι εκριζώσεις δέντρων βερικοκιάς θα συνεχιστούν με μεγαλύτερη ένταση».

Για μια ακόμη «καταστροφική» χρονιά φέτος για τους παραγωγούς βερίκοκου, μίλησε από την πλευρά της η Διευθύντρια Ερευνών, Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, Παυλίνα Δρογούδη, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι τα δέντρα είναι άδεια, όπως συνέβη το 2020 αλλά και το 2023.

Αναφερόμενη στο φαινόμενο της ακαρπίας της βερικοκιάς που παρατηρείται και φέτος, η ίδια επισήμανε ότι οφείλεται στο ζεστό χειμώνα αλλά και στις βροχές που επί μιάμιση εβδομάδα έπεφταν κατά την περίοδο της επικονίασης. Στο πλαίσιο αυτό πρόσθεσε, «πρέπει να ερευνήσουμε, με διεπιστημονική συνεργασία, τι μπορούμε να καλλιεργήσουμε και σε ποιές περιοχές στη χώρα μας».

Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι από το 1967 μέχρι και σήμερα καταγράφεται μείωση της συσσώρευσης του ψύχους κατά 10% και τόνισε ότι οι αλλαγές του κλίματος φαίνεται να είναι πιο έντονες στην Κεντρική Μακεδονία.

Η Ελλάδα είναι στην τέταρτη θέση στην κατάταξη παραγωγής βερίκοκου στην Ευρώπη

Οι ποικιλίες

Στη διάρκεια του διεθνούς συνεδρίου επισημάνθηκε ότι η Ελλάδα είναι στην τέταρτη θέση στην κατάταξη παραγωγής βερίκοκου στην Ευρώπη και 16η σε παγκόσμιο επίπεδο. Σχετικές έρευνες έχουν δείξει ότι το 70% της παγκόσμιας παραγωγής βερίκοκου, ήτοι 2 εκατ. τόνοι ετησίως, προέρχεται από Τουρκία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα και το υπόλοιπο 30% παράγεται σε Ιράν, Πακιστάν, Συρία, Κίνα και ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι καλλιεργούνται πάνω από 2 εκατ. δέντρα, ενώ τα 4/5 της συνολικής παραγωγής βερίκοκου εντοπίζονται στην Πελοπόννησο (Αργολίδα και Κορινθία). Μικρότερες ποσότητες προέρχονται από τους Νομούς Χαλκιδικής, Πέλλας, Πιερίας, Ημαθίας, Μαγνησίας, Ηρακλείου Κρήτης και από τα Δωδεκάνησα.

Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες στη χώρα μας είναι είναι οι παραδοσιακές Τυρίνθου, Μπεμπέκου, Διαμαντοπουλου αλλά και νέες (λόγω ανθεκτικότητας στην sharka) όπως είναι η νεράιδα, aurora και άλλες πατενταρισμένες κοκκινόσαρκες, που επιλέγονται με κριτήριο τόσο την πρωιμότητα, την εμφάνιση του καρπού, το χρώμα του φλοιού, το μέγεθος, την γεύση και άρωμα, όσο και την μετασυλλεκτική ανθεκτικότητα του στην τυποποίηση, συσκευασία και μεταφορά, για διάθεσή του στον καταναλωτή για τις επιτραπέζιες ποικιλίες, αλλά και στην επεξεργασία τους στις μεταποιητικές βιομηχανίες.

ΑΠΕ – ΜΠΕ

Επείγουσα διαδικασία ενέκρινε σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που του επιτρέπει να ψηφίσει στο τέλος του Απριλίου για την αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) με την απάλειψη ορισμένων περιβαλλοντικών κανόνων απέναντι στην οργή των αγροτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι ευρωβουλευτές ενέκριναν με ισχυρή πλειοψηφία (432 ψήφους υπέρ, 155 κατά, 13 αποχές) την προσφυγή στην ταχεία διαδικασία για την ψήφιση του κειμένου κατά την διάρκεια της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο (22-25 Απριλίου), την τελευταία πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουνίου.

Προς μεγάλη δυσαρέσκεια των οικολογικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε στα μέσα του Μαρτίου την άμβλυνση, έως και κατάργηση, μέρους των «πράσινων» κριτηρίων της νέας ΚΑΠ, που εφαρμόσθηκε από το 2023 για τους αγρότες.

Αυτές οι νομοθετικές αλλαγές, που ζητήθηκαν από τους 27 όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις από τα μέσα Ιανουαρίου, εγκρίθηκαν από τα κράτη μέλη χωρίς σημαντικές τροποποιήσεις στις 26 Μαρτίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ψηφίσει για το θέμα στο τέλος του Απριλίου, σύμφωνα με την σημερινή έγκριση της επείγουσας διαδικασίας.

Αναθεωρημένα «πράσινα» κριτήρια

Το κείμενο προβλέπει την καθολική κατάργηση της υποχρέωσης εφαρμογής αγρανάπαυσης ή διατήρησης μη παραγωγικών χαρακτηριστικών (φρακτών, δενδροστοιχιών, υγρότοπων…) στο τουλάχιστον 4% των αρόσιμων εδαφών. Μίας υποχρέωσης που περιλαμβανόταν στα «πράσινα» κριτήρια τα οποία θεωρήθηκαν ανεφάρμοστα από τις αγροτικές ενώσεις.

Η υποχρέωση εναλλαγής των καλλιεργειών προβλέπεται να αντικατασταθεί από μία απλή «διαφοροποίηση», η υποχρέωση διατήρησης των χορτολιβαδικών εκτάσεων θα αμβλυνθεί, όπως και οι περίοδοι υποχρεωτικής κάλυψης των εδαφών.

Σε περίπτωση ακραίων μετεωρολογικών επεισοδίων, θα προβλέπονται εξαιρέσεις για να αποφευχθούν οι κυρώσεις – και οι καλλιέργειες έκτασης κάτω των 10 εκταρίων θα εξαιρούνται από τους ελέγχους που συνδέονται με την τήρηση των περιβαλλοντικών κανόνων.

Η ομάδα των Πράσινων

Η ομάδα των Πράσινων «καταδίκασε ως αβάσιμη και αντιδημοκρατική πρωτοβουλία την ταχεία διαδικασία που γελοιοποιεί τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως συννομοθέτη» και αυτό «χωρίς ανάλυση των επιπτώσεων».

«Όχι μόνο δεν θα επιλύσει το πραγματικό πρόβλημα των εισοδημάτων των αγροτών, αλλά θα βλάψει σοβαρά τους περιβαλλοντικούς στόχους της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής προς μεγάλη ικανοποίηση της αγροτοδιατροφικής βιομηχανίας», δήλωσε ο ευρωβουλευτής Μπας Άικχουτ.

«Η κατάργηση των τελευταίων πράσινων μέτρων προστασίας θα ήταν δηλητηριασμένο δώρο στους αγρότες, καταδικάζοντάς τους να υφίστανται ακόμη περισσότερο τις επιπτώσεις της ξηρασίας, των πλημμυρών, του παγετού», δήλωσε η Συζάν Ντάλ της Greenpeace που διαδήλωσε σήμερα μπροστά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η ομοσπονδία της βιολογικής γεωργίας (Ifoam) και η διεθνής αγροτική οργάνωση Via Campesina διαμαρτυρήθηκαν επίσης για την μεταρρύθμιση, που «αγνοεί τις ανησυχίες (τους)» για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Ο αραβόσιτος, όπως αλλιώς ονομάζεται το καλαμπόκι, κατάγεται από την κεντρική Αμερική. Πρόκειται για ένα ψηλό φυτό που φτάνει τα δύο μέτρα, εμφανίζοντας αρσενικά άνθη στην κορυφή του φυτού, τα οποία επικονιάζουν τα θηλυκά που βρίσκονται σε χαμηλότερα σημεία. Το καλαμπόκι είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, περιέχει πολλές βιταμίνες, πρωτεΐνες και πλήθος αντιοξειδωτικών στοιχείων. 

Κι επειδή κανένα καλαμπόκι δε συγκρίνεται σε γεύση με το φρέσκο καλαμπόκι από τον κήπο μας, ας δούμε αναλυτικά ποιες είναι οι καλύτερες ποικιλίες για να φυτέψουμε μαζί με τα μυστικά της καλλιέργειας του καλαμποκιού.

Πώς προετοιμάζουμε το έδαφος για τη φύτευση του καλαμποκιού;

Η καλλιέργεια καλαμποκιού απαιτεί βαθύ και γόνιμο έδαφος που να είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και να διαθέτει καλή αποστράγγιση. Πριν τη φύτευση του καλαμποκιού, σκαλίζουμε βαθιά το χώμα και ενσωματώνουμε αρκετό κομπόστ, καλά χωνεμένη κοπριά και βιολογικό λίπασμα για να εμπλουτίσουμε το έδαφος με θρεπτικά συστατικά. Το καλαμπόκι χρειάζεται ηλιοφανείς θέσεις για να μας δώσει πλούσια παραγωγή. Κατάλληλη εποχή για να ξεκινήσουμε την φύτευση του καλαμποκιού είναι ο Απρίλιος για τις νοτιότερες περιοχές της χώρας και ο Μάιος στις πιο βόρειες.

Πώς φυτεύουμε το καλαμπόκι και σε τι αποστάσεις φύτευσης;

Το καλαμπόκι πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Αν και στα φυτώρια συναντούμε έτοιμα φυτά καλαμποκιού, αποφεύγουμε να φτιάχνουμε φυτά καλαμποκιού στο σπορείο, καθώς όταν το καλαμπόκι δεν ριζώσει απευθείας στο χώμα, μπορεί να «στρεσαριστεί» λόγω της μεταφύτευσης. Πριν την σπορά, βάζουμε τους σπόρους καλαμποκιού το προηγούμενο βράδυ σε ένα βρεγμένο πανί για να ενυδατωθούν και να φυτρώσουν γρηγορότερα. 

Φυτεύουμε λοιπόν τους σπόρους καλαμποκιού απευθείας στο χώμα, σε βάθος 4-5 εκατοστών, 2-3 σπόρους σε κάθε θέση, σε κατάλληλες αποστάσεις φύτευσης 20-40 εκατοστών μεταξύ των φυτών και 50-100 εκατοστών μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

 Πόσο συχνά χρειάζεται πότισμα η καλλιέργεια του καλαμποκιού;

Το καλαμπόκι θέλει τακτικό πότισμα και αρκετή ποσότητα νερού για να έχει μεγάλη ανάπτυξη και πλούσια παραγωγή καρπών. Ειδικά από την περίοδο της άνθησης μέχρι και την αύξηση των καρπών, οι ανάγκες σε πότισμα είναι αρκετά πιο αυξημένες. 

Εκτός από το στάδιο ανάπτυξης του καλαμποκιού, η ποσότητα και η συχνότητα του ποτίσματος εξαρτάται από τον τύπο του εδάφους και από τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή. Αμμώδη εδάφη χρειάζονται πιο συχνά ποτίσματα σε σχέση με βαρύτερα αργιλώδη εδάφη που συγκρατούν περισσότερο νερό.

Πόσο συχνά βάζουμε λίπασμα στα καλαμπόκια;

Η καλλιέργεια του καλαμποκιού έχει σημαντικές ανάγκες σε θρεπτικά στοιχεία για να εξασφαλίσουμε καλή ανάπτυξη φυτών και ικανοποιητική καρποφορία. Εκτός από την βασική λίπανση που ενσωματώνουμε στο χώμα κατά την φύτευση του καλαμποκιού, προσθέτουμε κάθε τρεις βδομάδες πλήρες βιολογικό λίπασμα για να έχουμε καλή καρποφορία.

 Συμπληρωματικά, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ψεκασμός στο φύλλωμα των καλαμποκιών με σκεύασμα πλούσιο σε λίπασμα ψευδάργυρο βοηθά στην ανθοφορία και την καλή παραγωγή των καρπών.

Πότε είναι ώριμο και έτοιμο για συγκομιδή το καλαμπόκι;

Ανάλογα την ποικιλία του καλαμποκιού που έχουμε φυτέψει, είναι διαφορετικός και ο χρόνος συγκομιδής του καλαμποκιού. Συνήθως, συλλέγουμε τους καρπούς (σπάδικες) του καλαμποκιού 2,5-3,5 μήνες μετά την φύτευση του καλαμποκιού και για αυτό είναι σημαντικό να σημειώνουμε . 

Σε κάθε περίπτωση, κατά την ωρίμανση του καλαμποκιού, ο σπάδικας, δηλαδή η ανθοταξία του καλαμποκιού, γίνεται σκληρή και γεμίζει με σπόρους ενώ τα φύλλα που το περιβάλλουν καθαρίζονται σχετικά εύκολα. Επίσης, αν πιέσουμε τους σπόρους του καλαμποκιού με το δάχτυλο μας και θα βγει ένα υγρό σα γάλα, τότε το καλαμπόκι είναι έτοιμο για συγκομιδή.

Ο Ασπροπάρης (Neophron percnopterus), ο μικρότερος γύπας της Ευρώπης και ο μοναδικός που μεταναστεύει στην Αφρική για να ξεχειμωνιάσει επέστρεψε και φέτος στο Δάσος της Δαδιάς για να αναπαραχθεί!

Διακρίνεται εύκολα από τους υπόλοιπους γύπες από το λευκό φτέρωμά του, τα μαύρα φτερά στις άκρες των φτερούγων, το λεπτό ράμφος και το γυμνό, πορτοκαλί πρόσωπό του.

Είναι μονογαμικό είδος, φωλιάζει σε κοιλότητες βράχων και τρέφεται με νεκρά ζώα αλλά και χελώνες, σαύρες, έντομα, σκουπίδια και αυγά στρουθοκαμήλου.

Συνδέεται με τον άνθρωπο και τις δραστηριότητές του και θεωρείται ένα από τα εξυπνότερα πουλιά του κόσμου, κυρίως επειδή χρησιμοποιεί εργαλεία, πέτρες και ξύλα για να σπάσει τα αυγά της στρουθοκαμήλου, αλλά διδάσκει και σε άλλα άτομα του είδους του το κόλπο αυτό!

Η συμβολή του Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στην καθαριότητα των οικισμών από τα σκουπίδια και τα υπολείμματα της τροφής των ανθρώπων, είναι αναγνωρισμένη από την αρχαιότητα και είναι το πρώτο πουλί στον κόσμο που προστατεύτηκε με νόμο, από την εποχή των Φαραώ, με ποινή θανάτου!

Έχει συνδεθεί με θρύλους, μύθους και παραδόσεις και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι κουβαλάει στην πλάτη του τον κούκο, φέρνοντας την άνοιξη και την καλοτυχία, την υγεία και την προκοπή των κτηνοτρόφων.

Έχοντας υποστεί τη μεγαλύτερη μείωση του πληθυσμού του τα τελευταία χρόνια, κυρίως από την παράνομη χρήση των δηλητηριασμένων δολωμάτων, το να δει κανείς Ασπροπάρη, σήμερα πια, είναι ένα σπάνιο φαινόμενο.

φωτο – Μπαμπάκας Πέτρος

Πηγή – evros24.gr

Περονόσπορος

Συνεχίζεται η παρουσία του περονόσπορου σε καλλιέργειες με τομάτα θερμοκηπίου στις πρώιμες (με 5 – 7 σταυρούς) και μεσοπρώιμες (με 3 – 5 σταυρούς) καλλιέργειες,μετά τις τελευταίες βροχοπτώσεις στους Νομούς Μαγνησίας, Καρδίτσας, Σερβωτά Τρικάλων, Λάρισας, και Φθιώτιδας.

περονόσπορος

Ο παθογόνος μύκητας αρχίζει τον σχηματισμό εξανθήσεων όταν επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες και υψηλή σχετική υγρασία στο περιβάλλον των φυτών (υγρασία 80-95% και θερμοκρασίες 6 – 26 oC, με άριστη 18-22 οC). Όσοι παραγωγοί διαπιστώσουν συμπτώματα προσβολών να προστατεύσουν την καλλιέργεια τους με ψεκασμούς κάλυψης (καλό λούσιμο των φυτών), με κατάλληλα επιτρεπόμενα και εκλεκτικά για τον περονόσπορο φυτοπροστατευτικά σκευάσματα. Επανάληψη του ψεκασμού μετά από βροχή.

Κλαδοσπόριο

Έναρξη του κλαδοσπόριου διαπιστώθηκε στις πρώιμες καλλιέργειες με τομάτες. Οι καιρικές συνθήκες πού επικρατούν είναι ευνοϊκές για τη ανάπτυξη του μύκητα και την μετάδοσή του.

Η ασθένεια προσβάλλει τα φυτά όταν επικρατούν υψηλή υγρασία 70% – 95% και θερμοκρασίες από 4 – 32οC, με άριστη θερμοκρασία 22 – 24 οC.

Έναρξη του κλαδοσπόριου διαπιστώθηκε στις πρώιμες καλλιέργειες με τομάτες

Εμφανίζονται πρώτα στα κατώτερα φύλλα κιτρινοπράσινες ή κίτρινες κηλίδες, σε προχωρημένο στάδιο οι κηλίδες γίνονται κιτρινοκαστανές και νεκρωτικές. Στην κάτω επιφάνεια η περιοχή των κηλίδων καλύπτεται από την εξάνθηση του παθογόνου, η οποία έχει χρώμα ανοικτό καστανό ή γκριζοκαστανό και υφή βελούδου.

Όσοι παραγωγοί διαπιστώσουν συμπτώματα προσβολών να προστατεύσουν την καλλιέργεια τους με επιτρεπόμενα φυτοπροστατευτικά προϊόντα.

Αφίδες

Μεγάλοι πληθυσμοί από αφίδες παρατηρούνται σε πρώιμες (5 – 7 σταυρούς) καλλιέργειες με ντομάτες θερμοκηπίου, στους Νομούς Μαγνησίας, Καρδίτσας, Σερβωτά Τρικάλων, Λάρισας, και Φθιώτιδας.

Oι αφίδες προκαλούν πολλές ζημιές στις καλλιέργειες αν δεν γίνει γρήγορη επισήμανση. Έχουν μεγάλη ικανότητα πολλαπλασιασμού, δυνατότητα μετάδοσης ιώσεων και δημιουργία μελιτωμάτων. Για τους λόγους αυτούς απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από τους καλλιεργητές για τον έγκαιρο εντοπισμό των πρώτων αφίδων.

Oι καιρικές συνθήκες που επικρατούν είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη του εντόμου. Να γίνει ψεκασμός στις καλλιέργειες όπου εντοπίζεται το έντομο με επιτρεπόμενα φυτοπροστατευτικά σκευάσματα.

Θρίπας

Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν κατά την εποχή αυτή ευνοούν την ανάπτυξη του εντόμου. Ο θρίπας είναι φορέας ιώσεων και προκαλεί ζημιά στα φυτά με το να διαρρηγνύει και να απομυζεί τα κύτταρα της επιδερμίδας των φύλλων.

Για τους βιοκαλλιεργητές συστήνεται η τοποθέτηση των αρπακτικών εντόμων των θριπών όπως Phytoseiulus persimilis, Amblyseius barker, Amblyseius cucumeris, καθώς και μέλη της οικογένειας Anthocoridae, τα οποία είναι πολυφάγα αρπακτικά έντομα των θριπών, αλευρωδών και αφίδων, όπως το Orius insidiosus, κ.ά.

Για τους παραγωγούς συμβατικής γεωργίας συστήνονται κατάλληλα εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά
σκευάσματα.

Αλευρώδης

Μέτριοι είναι οι πληθυσμοί του Αλευρώδη στα θερμοκήπια με τομάτες. Oι καιρικές συνθήκες που επικρατούν ευνοούν τη ανάπτυξη του εντόμου.

Για τους βιοκαλλιεργητές συστήνεται η τοποθέτηση της παρασιτικής σφήκας του Αλευρώδη των θερμοκηπίων Encarcia formosa κ.α. αρπακτικά. Για τους παραγωγούς συμβατικής γεωργίας συστήνονται κατάλληλα εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά σκευάσματα.

Tuta absoluta

Οι συλλήψεις των ακμαίων του εντόμου στο δίκτυο φερομονικών παγίδων συνεχίζονται και εμφανίζονται 100 – 150 ακμαία/ημέρες/παγίδα στις πρώιμες καλλιέργειες και 70 – 100 ακμαία/3ημέρες/παγίδα στις όψιμες. Από παρατηρήσεις στα θερμοκήπια δεν διαπιστώθηκαν προσβολές στους καρπούς. Να γίνουν επεμβάσεις με κατάλληλα εγκεκριμένα για την καλλιέργεια φυτοπροστατευτικά προϊόντα.

Πηγή – Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού & Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Βόλου

Το άζωτο (N) είναι ένα θεμελιώδες θρεπτικό συστατικό για τα ελαιόδεντρα. Το χρειάζονται για να υποστηρίξουν την ανάπτυξη των φύλλων, την ανάπτυξη των βλαστών, τα άνθη και την ωρίμανση των ελιών. Αυτή τη στιγμή, οι ρίζες μπορούν να απορροφήσουν καλά τα θρεπτικά στοιχεία και τα εδάφη είναι κατά μέσο όρο καλά εφοδιασμένα με υγρασία, επομένως τα υγρά που υπάρχουν στο έδαφος, που περιέχουν διαλυμένα μεταλλικά άλατα, έρχονται σε επαφή με τις τρίχες της ρίζας και οι τελευταίες τις απορροφούν εύκολα. 

Πώς απορροφάται από την ελιά

Τα φυτά ενσωματώνουν άζωτο (Ν) κυρίως με τη μορφή νιτρικών ιόντων (NO3-) τα οποία, μη συγκρατούμενα από το έδαφος είναι άμεσα διαθέσιμα και ως ιόντα αμμωνίας (NH4+), όπου στην περίπτωση αυτή, το έδαφος τα απελευθερώνει πιο αργά και υφίστανται επίσης μετατροπή νιτροποίησης σε νιτρώδη και νιτρικά. 

Αυτή η μετατροπή απαιτεί τη δράση συγκεκριμένων βακτηρίων που υπάρχουν στο έδαφος και ονομάζονται νιτροποιητές, οι χρόνοι των οποίων εξαρτώνται από τις συνθήκες του εδάφους, όπως θερμοκρασία, υγρασία και το pH. Υπό βέλτιστες συνθήκες, αυτή η τροποποίηση μπορεί να διαρκέσει από μερικές ημέρες έως μερικές εβδομάδες

Πώς λειτουργεί στην ελιά

Μόλις το άζωτο (N) απορροφηθεί και μεταφερθεί από τις ρίζες στα ανώτερα μέρη του φυτού, χρησιμοποιείται για τη σύνθεση των πρωτεϊνών που είναι απαραίτητες για το δέντρο και αυτή η διαδικασία ονομάζεται «πρωτεϊνοσύνθεση», η οποία λαμβάνει χώρα μέσα στα «ριβοσώματα». Τα ριβοσώματα είναι μικρές δομές μέσα στα κύτταρα, που έχουν το συγκεκριμένο καθήκον να το συνδυάζουν με άλλα στοιχεία, όπως άνθρακα (C), υδρογόνο (H), οξυγόνο (O) και μερικές φορές ακόμη και με θείο (S).

Η πρώτη φάση αυτής της πρωτεϊνοσύνθεσης είναι ο σχηματισμός αμινοξέων, από τα οποία στη συνέχεια θα ληφθούν πρωτεΐνες που θα κατευθυνθούν σε διάφορα σημεία του φυτού. Η παραγωγή αμινοξέων και πρωτεϊνών είναι μια συνεχής διαδικασία και η ποσότητα και ο τύπος τους ποικίλλουν ανάλογα με τις βλαστικές φάσεις και τους εποχιακούς κύκλους. Επηρεάζεται επίσης από τις περιβαλλοντικές συνθήκες και τις ανάγκες του ίδιου του φυτού.

Για παράδειγμα, κατά τη φάση της βλαστικής ανάπτυξης, η ελιά έχει μεγάλη ανάγκη να αυξήσει την πρωτεϊνοσύνθεση, γιατί πρέπει να σχηματίσει νέα φύλλα, κλαδιά και ρίζες και να προετοιμαστεί για την παραγωγή λουλουδιών και γύρης. Αυτή την ανοιξιάτικη περίοδο, μπορούμε να βοηθήσουμε την ελιά παρέχοντας άζωτο με λίπανση στη γη 

Πόσο άζωτο (N) ανά στρέμμα ελαιώνα

Ελλείψει εδαφολογικής ανάλυσης, μπορούμε να θεωρήσουμε την ποσότητα αζώτου (N) που θα διανεμηθεί στους ελαιώνες ως επιστροφή στο έδαφος αυτού που αφαιρέθηκε στην προηγούμενη εκστρατεία παραγωγής, που υπολογίζεται κατά μέσο όρο σε 90 kg για ένα εκτάριο .

Αυτή η ποσότητα πρέπει να διαιρεθεί σε δύο ή τρεις δόσεις, μεταξύ της βλαστικής επανεκκίνησης και της φάσης σκλήρυνσης του πυρήνα, 

–  30% κατά την ανάκτηση γύρω στα μέσα Μαρτίου, 

–  άλλο 30% στην προ-άνθηση τέλη Απριλίου – αρχές Μαΐου και 

–  ένα τελικό 40 % στην καρπόδεση το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουνίου.

Εάν δεν έχει γίνει η πρώτη εφαρμογή, είναι δυνατή η εφαρμογή της το πρώτο δεκαπενθήμερο του Απριλίου, πάντα με λίπανση του εδάφους. Η ποσότητα που θα χρησιμοποιηθεί θα είναι η μισή της αναμενόμενης, δηλαδή 45 kg/ha και τα σκευάσματα που θα χρησιμοποιηθούν θα μπορούσαν να είναι:

–  Νιτρο-αμμωνιακή λίπανση, με ενδιάμεση απελευθέρωση, όπως νιτρικό αμμώνιο, που έχει μέσο τίτλο 21%. επομένως θα πρέπει να διανεμηθούν 215 κιλά/στρέμμα εάν έχετε 200 ελαιόδεντρα ανά εκτάριο με περίπου 1 κιλό/φυτό.

–  Αμμωνία, με πιο παρατεταμένη αποδέσμευση, όπως θειικό αμμώνιο, με μέση συγκέντρωση 21%, σε αυτή την περίπτωση η δόση θα ήταν 215 kg/ha, με 200 ελαιόδεντρα ανά στρέμμα με περίπου 1 kg/φυτό.

–  Ουρία βραδείας αποδέσμευσης με μέση περιεκτικότητα 46%, 98 kg/ha με 200 ελαιόδεντρα περίπου ½ kg/φυτό.

Μετά την καρπόδεση, δηλαδή αφού τα λουλούδια έχουν επικονιαστεί και αρχίσουν να σχηματίζονται οι μικρές ελιές, η ελιά θα πρέπει να επενδύσει ενέργεια και πόρους για την ανάπτυξή της και θα χρειαστεί ακόμα ενεργή πρωτεϊνοσύνθεση. 

Στην πραγματικότητα, το φυτό θα πρέπει να παράγει τις απαραίτητες ουσίες για το σχηματισμό και την ωρίμανση των ελιών και θα πρέπει να προσθέσουμε πρωτεΐνες για τη φωτοσύνθεση, την αναπνοή και την παραγωγή ενζύμων που ρυθμίζουν τις βιοχημικές διεργασίες μέσα στις ελιές για την ωρίμανση και την ελαιοποίηση. Σε αυτήν την περίπτωση , η άλλη δόση 50% θα επιστραφεί στο έδαφος μετά την ολοκλήρωση .

Στα τέλη Ιουνίου θα είναι δυνατόν να αξιολογηθούν οι συνεισφορές φυλλώματος με άζωτο (Ν), η εφαρμογή του οποίου θα δικαιολογείται από τις όποιες ανάγκες του φυτού ή την περιορισμένη περιεκτικότητα σε νερό του εδάφους, χωρίς να ξεχνάμε ότι τον Ιούνιο μπορεί να υπάρχουν υψηλές θερμοκρασίες ή περιορισμένη παρουσία νερού στο έδαφος, που θα οδηγούσε, κατά συνέπεια, σε μείωση της πρόσληψης αζώτου (Ν) από τις ρίζες.

Κακούργημα οι κλοπές στις πομόνες

Γενικά στοιχεία

Η ορθολογική θρέψη των δέντρων της ροδακινιάς αυξάνει την απόδοση, ενισχύει την ποιότητα των ροδάκινων, επιδρά στη μείωση εκδήλωσης ανωμαλιών στη φυσιολογία των καρπών και αυξάνει τη διάρκεια της μετασυλλεκτικής ζωής τους.

Απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία

Στα Ελληνικά εδάφη ο προσδιορισμός των απαιτήσεων της ροδακινιάς σε θρεπτικά στοιχεία είναι αναγκαίο να καθορίζεται με βάση τα αποτελέσματα της φυλλοδιαγνωστικής ανάλυσης σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των εδαφολογικών αναλύσεων, λαμβάνοντας υπόψη πάντα και την εικόνα του ίδιου του δένδρου, καθώς και τις ιδιαίτερες απαιτήσεις των υποκειμένων.

Οι ετήσιες απαιτήσεις των κύριων θρεπτικών στοιχείων του αζώτου (Ν), φωσφόρου (Ρ) και καλίου (Κ) των δέντρων της ροδακινιάς  (40 δέντρα/ στρέμμα) αλλάζουν ανάλογα με την ποικιλία, την αναμενόμενη απόδοση και το χρόνο.

Σε περιπτώσεις που δεν έχει προηγηθεί φυλλοδιαγνωστική ανάλυση, κάποιες γενικές κατευθύνσεις είναι  οι ακόλουθες:

Η ποσότητα Αζώτου (N) που συνιστάται να εφαρμόζεται είναι για τις:

(1) Επιτραπέζιες Ποικιλίες στις α) υπερπρώιμες 8-10 kg/στρ Ν για απόδοση 1,5 τόνοι/στρέμμα, β) πρώιμες 10-12 kg/στρ Ν για απόδοση 2 τόνοι/στρέμμα, γ) μέσης εποχής 14-17 kg/στρ Ν για απόδοση 3 τόνοι/στρέμμα, δ) όψιμες 17-20 kg/στρ Ν για απόδοση 3 τόνοι/στρέμμα και

(2) Συμπύρηνες Ποικιλίες 20-24 kg/στρ Ν για απόδοση 4 τόνοι/στρέμμα.

Αντίστοιχα συνιστάται να εφαρμόζονται στις 

(1) Επιτραπέζιες Ποικιλίες 6 – 10 kg/στρ Φωσφόρου (P2Ο5) και 10-14 kg/στρ Καλίου (Κ2Ο) και

(2) για Συμπύρηνες Ποικιλίες 8 – 12 kg/στρ Φωσφόρου (P2Ο5) και 14-16 kg/στρ Καλίου (Κ2Ο).

Είδος λίπανσης αυτή τη χρονική περίοδο: Επιφανειακή λίπανση

Στην επιφανειακή λίπανση εφαρμόζεται 30-50% του αζώτου (Ν), ανάλογα με την ποσότητα αζώτου που χορηγήθηκε στη βασική λίπανση της ροδακινιάς, σε 2-3 δόσεις, συμπεριλαμβανομένης και της μετασυλλεκτικής επέμβασης. Αντίστοιχα στη βασική λίπανση εφαρμόζεται το 50-70% της συνολικής ποσότητας του αζώτου (N) που απαιτείται για τη θρέψη της καλλιέργειας. Καθοριστικής σημασίας για την καρποφορία των δένδρων είναι ο λόγος Ν/Κ στα φύλλα της ροδακινιάς, του οποίου οι βέλτιστες τιμές κυμαίνονται μεταξύ 1,50/1 και 1,70/1.

Ειδικά σε όψιμες ποικιλίες, που ο κύριος στόχος είναι η αύξηση του μεγέθους του καρπού, συνιστάται η επιφανειακή λίπανση (30-50%, της συνολικής ποσότητας αζώτου) να πραγματοποιείται κατά το στάδιο της κυτταροδιαίρεσης. 

Στις συμπύρηνες ποικιλίες συνιστάται η εφαρμογή 2 επιφανειακών εφαρμογών αζώτου (N), ειδικά σε δένδρα με υψηλό φορτίο: η πρώτη κατά τη διάρκεια του καρπιδίου και η δεύτερη μετά το αραίωμα, για ενίσχυση της βλάστησης.

Η προσθήκη ασβεστίου (Ca) συνιστάται νωρίς την άνοιξη με την πτώση των πετάλων, στο στάδιο της κυτταροδιαίρεσης μέχρι και τη συγκομιδή, αφού περιορίζει την ένταση των συμπτωμάτων της φυσιολογικής ανωμαλίας «καφέτιασμα της σάρκας», που εμφανίζεται κατά τη ψυχρή συντήρηση των καρπών.

Αναφορικά με το μαγνήσιο (Mg) συνιστάται η χορήγηση 4-6 μονάδων (κιλά MgO/στρέμμα), κυρίως σε όξινα εδάφη και εκεί όπου η σχέση ασβέστιο/μαγνήσιο στο έδαφος είναι πολύ υψηλή και προστίθεται με τη βασική λίπανση.

Το μαγγάνιο (Mn), αν απαιτείται, προστίθεται την περίοδο της έντονης βλάστησης την άνοιξη, είτε ενσωματώνεται στο έδαφος ή εφαρμόζεται διαφυλλικά. Αντίστοιχα σε περίπτωση που απαιτείται η προσθήκη βορίου (B), μπορεί είτε να ενσωματωθεί στο έδαφος ή να εφαρμοστεί διαφυλλικά, πριν και μετά από την άνθηση σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή και ανάλογα με το μέγεθος και την ηλικία του δέντρου. Ο χηλικός σίδηρος (Fe) χορηγείται νωρίς την άνοιξη σε δένδρα με ιστορικό χλώρωσης σιδήρου, σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή.

Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου (Ζn) αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα όλων των πυρηνόκαρπων, για αυτό και συνιστάται προσθήκη Ζn προανθικά, πριν από τη διόγκωση των οφθαλμών.

Βιβλιογραφία