Ξεκίνησε η πτήση της 2ης γενεάς του εντόμου καρπόκαψα στην καρυδιά. Ωστόσο, σύμφωνα από τα δεδομένα του δικτύου των φερομονικών παγίδων, οι συλλήψεις παρουσιάζουν διαφοροποίηση, με τον αριθμό τους στις περισσότερες περιπτώσεις να κυμαίνεται από χαμηλά ως μέτρια επίπεδα.
Οι παραγωγοί θα πρέπει καταρχάς να παρακολουθούν τις παγίδες που έχουν τοποθετήσει στα κτήματά τους, δεδομένου ότι υπάρχουν και περιπτώσεις μηδενικών συλλήψεων.
Επίσης, συνιστάται τακτική επιθεώρηση των καρπών για τη διαπίστωση προσβολών, ιδιαίτερα στους αγρούς με ιστορικό προσβολών και όπου οι παραγωγοί δεν έχουν τοποθετήσει δικές τους φερομονικές παγίδες.
Σε περίπτωση συλλήψεων ή προσβολής συστήνεται ψεκασμός με ένα κατάλληλο και εγκεκριμένο για την καλλιέργεια εντομοκτόνο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην πλήρη κάλυψη των δένδρων με το ψεκαστικό υγρό. Ο χρόνος επέμβασης εξαρτάται από τον τρόπο δράσης του φυτοπροστατευτικού προϊόντος
Ωστόσο, η καταπολέμηση είναι αποτελεσματικότερη όταν στοχεύει στις νεαρές προνύμφες, πριν αυτές εισέλθουν στα καρύδια. Αυτό πρακτικά αντιστοιχεί σε διάστημα 8-10 ημερών μετά τη σύλληψη αρρένων ακμαίων στις φερομονικές παγίδες (2-3 πεταλούδες).
Η επανάληψη του ψεκασμού θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των προσβολών, τη διάρκεια δράσης του φαρμάκου που χρησιμοποιήθηκε και τις καιρικές συνθήκες.
Ο οποιοσδήποτε μπορεί να πάθει αλλεργικό σοκ και ειδικότερα εμείς οι μελισσοκόμοι που δεχόμαστε που και που τσιμπήματα. Όταν κάποιος δεχθεί τσίμπημα, ο οργανισμός μας αντιδρά στο δηλητήριο παράγοντας αντισώματα και μετά από πολλά τσιμπήματα τα αντισώματα αυξάνονται. Δυστυχώς αυτά τα αντισώματα που φτιάχνει ο οργανισμός μας για να μας προστατέψει, σε ένα ατυχές τσίμπημα λειτουργούν πολλαπλασιαστικά με το δηλητήριο και έχουμε αλλεργικό επεισόδιο ή αναφυλακτικό σοκ. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ενώ αυτά που οδηγούν στο μοιραίο είναι το πρήξιμο της αναπνευστικής οδού και τον θάνατο από ασφυξία. Η μόνη θεραπεία σε τέτοιο συμβάν είναι η άμεση χορήγηση επινεφρίνης ή αδρεναλίνης. Υπάρχει σύριγγα στα φαρμακεία με την ονομασία Αναπεν σε συσκευασία έτοιμη για χρήση άμεσα κάνοντας την στο μπούτι ακόμη και πάνω από τα ρούχα.
Κοστίζει γύρω στα 40€ και συντηρείται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος για περίπου ένα χρόνο. Αχρείαστη να είναι και πιστεύω ότι δεν είναι τρομερό έξοδο για μια φορά τον χρόνο.
ΠΡΟΣΟΧΗ
Το μόνο επικίνδυνο με αυτή τη σύριγγα είναι, αν κάποιος έχει καρδιακά προβλήματα γιατί τότε αν την κάνει στον εαυτό του, μπορεί να σωθεί από το αλλεργικό σοκ αλλά να φύγει από καρδιά. ΠΑΝΤΑ συμβουλευόμαστε νωρίτερα ιατρική άποψη.
Και κάτι άσχετο και σχετικό μαζί, για να αποκτήσει κανείς πλήρη ανοσία στο δηλητήριο της μέλισσας θα πρέπει να δέχεται πάνω από 200 τσιμπήματα το χρόνο και πάλι αυτό μπορεί να διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Οπότε κλείνοντας, παροτρύνω σε όλους να έχουν αυτή την σύριγγα πάντα μαζί τους και πάντα να χρησιμοποιείται μάσκα και γάντια αν είναι εφικτό. Χρήστος από Καβάλα – έργον –
Σπάει το µοτίβο που θέλει τη Μόσχα να προβαίνει σε επιφανειακές αντιδράσεις για το ντιλ ουκρανικών σιτηρών, µε τον ρόλο της Τουρκίας να µην µπορεί να υποστηρίξει σ’ αυτη τη φάση την ανανέωση της συµφωνίας.
Λήγει τη ∆ευτέρα 17 Ιουλίου η συµφωνία για τα ουκρανικά σιτηρά, η οποία υπεγράφη πριν από ένα χρόνο και σηµατοδότησε µια πολύµηνη βαθιά διόρθωση στις τιµές µαλακού σίτου, κριθαριού, καλαµποκιού και έµµεσα σκληρού σίτου, ενώ για πρώτη φορά φαίνεται πως είναι πολύ πιθανό να µην ανανεωθεί.
Είναι µια συµφωνία που η Ευρώπη τηn αποζητά διακαώς, καθώς έχει προβεί σε ηχηρές παραχωρήσεις τόσο στο εσωτερικό του µπλοκ όταν χάρισε 100 εκατ. ευρώ σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης που θέλησαν να κλείσουν τα σύνορα τους, όσο και στην εξωτερική διπλωµατία, µε τις τελευταίες πληροφορίες να θέλουν την Κοµισιόν να ανοίγει την ως τώρα κλειστή λόγω κυρώσεων πόρτα σε ρωσικές τράπεζες, ώστε αυτές να εξυπηρετούν τις ανάγκες του σκοπού.
Ωστόσο, σε γεωπολιτικό επίπεδο πολλά έχουν αλλάξει από τον περασµένο Μάιο, όταν η συζήτηση της ανανέωσης είχε εκ νέου ανοίξει χαρίζοντας 90 µέρες παράτασης στη συµφωνία και το πρόβληµα εντοπίζεται στις αινιγµατικές κινήσεις της Άγκυρας, η οποία είχε καταλυτικό ρόλο στην επίτευξη του ντιλ το 2022 αλλά και στην συντήρηση των διαδρόµων της Μαύρης Θάλασσας.
Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει προ ολίγων ηµερών ότι πιέζει τη Ρωσία να παρατείνει τη συµφωνία για τρεις µήνες τουλάχιστον. Σε µια συγκυρία όµως κατά την οποία ο πρόσφατα επανεκλεγείς Τούρκος πρόεδρος δοκιµάζει εκ νέου παιχνίδι σε διπλό ταµπλό, προσπαθώντας να επαναπροσεγγίσει τη ∆ύση πετυχαίνοντας χτυπήµατα κάτω από τη ζώνη στο Κρεµλίνο, φαίνεται ότι οι ισορροπίες είναι διαφορετικές και είναι περισσότερο πιθανό απ’ ό,τι τις προηγούµενες φορές, η Ρωσία να τινάξει τελικά στον αέρα τη συµφωνία.
Σηµειώνεται πως η Μόσχα απειλεί να αποσυρθεί από τη συµφωνία που επιτρέπει την ασφαλή εξαγωγή σιτηρών και λιπασµάτων από τα ουκρανικά λιµάνια, επειδή όπως υποστηρίζει, δεν έχουν ικανοποιηθεί πολλά αιτήµατα για την αποστολή των δικών της σιτηρών και λιπασµάτων.
Σύµφωνα µε τη Ρωσία, οι φτωχότερες χώρες δεν έλαβαν περισσότερο από το 3% των περίπου 30 εκατοµµυρίων τόνων ουκρανικών σιτηρών και άλλων τροφίµων που εξάγονται από τον Ιούλιο του 2022 στο πλαίσιο της συµφωνίας.
Ένα επιχείρηµα που η Κοµισιόν απορρίπτει
«Η Ρωσία παρόλο που ισχυρίζεται ότι η συµφωνία ωφελεί τους Ευρωπαίους ή τους Ουκρανούς, η ίδια στην πραγµατικότητα καταγράφει αυξηµένα κέρδη από τι δικό της εµπόριο λιπασµάτων, σιτηρών και δηµητριακών, κλέβοντας από την Ουκρανία. Έτσι οτιδήποτε προέρχεται από τη Ρωσία είναι βασικά απλώς ψέµατα, ψέµατα που συνδέονται µε την παράνοµη εκστρατεία κατά της Ουκρανίας» δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέµατα Εξωτερικής Πολιτικής, Πίτερ Στάνο.
Ουσιαστικά η Μόσχα απαιτεί την άρση των φραγµών στις εξαγωγές αυτών των προϊόντων, αν και δεν φαίνεται να υπάρχουν σοβαρές επιπλοκές, µιας και η χρηµατιστηριακή εικόνα των τιµών σίτου στην Ευρώπη, δείχνει να πιέζεται εξαιτίας των πολύ ανταγωνιστικών τιµών που έχει το ρωσικό σιτάρι, µε τις αγορές µάλιστα, παρά την αναταραχή γύρω από την συµφωνία, να τηρούν στάση αναµονής χωρίς να «αγοράζουν» προς τα πάνω τις τιµές.
Παράλληλα η πίεση της συγκοµιδής αλλά και οι εξαιρετικά φθηνές ρωσικές εξαγωγές, θα µπορούσαν σε περίπτωση που επιτευχθεί τελικά η συµφωνία, να πιέσει περαιτέρω τις τιµές.
Από τα απρόσμενα που συναντά κανείς στην πόλη η εμφάνιση ενός γανωτή στη Λάρισα, με την πρόχειρη ταμπέλα του να ξυπνά μνήμες άλλων εποχών, όταν το επάγγελμα του γανωτή ή καλαϊτζή ανθούσε στη χώρα μας, με τους τεχνίτες της εποχής να γανώνουν τα μπακιρένια σκεύη, ώστε να προστατεύσουν τον χρήστη τους από τα δηλητηριώδη οξείδια του χαλκού.
το επάγγελμα του γανωτή ή καλαϊτζή ανθούσε στη χώρα μας, με τους τεχνίτες της εποχής να γανώνουν τα μπακιρένια σκεύη, ώστε να προστατεύσουν τον χρήστη τους από τα δηλητηριώδη οξείδια του χαλκού
«Γανωτής Κώστας» μας ενημερώνει η … βιτρίνα του υπαίθριου εργαστηρίου του, με τους πρώτους ενδιαφερόμενους να κάνουν την εμφάνισή τους και τα χέρια του κυρ – Κώστα, μαζί και τα σύνεργά του, να παίρνουν φωτιά.
«Καλά τα ανοξείδωτα, μα σα το μπακιρένιο δεν έχει, αρκεί να γανωθεί σωστά ώστε να είναι ασφαλές για το νοικοκυριό», σχολιάζει ο συνομιλητής της, την ώρα που τα πρώτα αντικείμενα αρχίζουν να «μεταμορφώνονται» στα χέρια του, με την οξείδωση να εξαφανίζεται και τη λάμψη να επανέρχεται στις επιφάνειές τους.
εικόνες άλλης εποχής, με τον κυρ – Κώστα και την τέχνη του να δείχνουν «ανοξείδωτοι» στο χρόνο…
αντικείμενα «μεταμορφώνονται» στα χέρια του, με την οξείδωση να εξαφανίζεται και τη λάμψη να επανέρχεται στις επιφάνειές τους
Πρωτοεμφανίστηκε στη Νότια Ιταλία στην περιοχή της Απουλίας τον Οκτώβριο του 2013 και θεωρείται εξαιρετικά μεγάλης οικονομικής σημασίας για όλες τις ελαιοκομικές περιοχές του κόσμου.
Ι. Βασικές παραδοχές.
Η Xf δεν έχει εμφανιστεί ακόμα σε καμία περιοχή της Ελλάδας.
Στην Ιταλία όπου η Xf πρωτοεμφανίστηκε δεν έχουν βρεθεί ακόμα τρόποι για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της.
Δεν μπορούν να απαγορευτούν στην Ελλάδα οι νόμιμες εισαγωγές φυτών από χώρες της ΕΕ.
Η ελληνική επιστημονική κοινότητα δεν δείχνει διάθεση να μελετήσει την ανθεκτικότητα των ελληνικών ποικιλιών ελιάς στην Xfσε δικά μας εργαστήρια, είτε γιατί δεν διαθέτουμε τις απαιτούμενες υποδομές ενός πλήρως και 100% ελεγχόμενου χώρου, είτε γιατί δεν θέλει να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο.
Το μεγαλύτερο μέρος του εγχώριου ελληνικού γενετικού υλικού – ποικιλιών ελιάς δεν έχει καταγραφεί, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε ούτε τι έχουμε ούτε πόσο αυτό αντέχει στα παθογόνα.
ΙΙ. Χαρακτηριστικά της X. fastidiosa
Η Xf είναι βακτήριο που προσβάλει τα αγγεία των φυτών, δηλαδή βρίσκεται καλά προστατευμένη μέσα στους ιστούς των φυτών.
Στη μετάδοση της ασθένειας συμβάλουν καθοριστικά διάφορα είδη από μικρά «τζιτζικάκια», δηλαδή έντομα με στοματικά μόρια μυζητικού τύπου που ρουφούν χυμούς και τη μεταδίδουν από δένδρο σε δένδρο και από φυτό σε φυτό.
H μετάδοση της ασθένειας σε μεγάλες αποστάσεις γίνεται κυρίως με μολυσμένο πολλαπλασιαστικό υλικό.
Εκτός από την ελιά η Xf προσβάλει και πάρα πολλά είδη, καρποφόρα δένδρα (αμυγδαλιές, εσπεριδοειδή, αμπέλια, καφεόδενδρα κ.α.), καλλωπιστικά φυτά (πικροδάφνες, πολύγαλα, λεβάντες κ.α.) και περισσότερα από 250 αυτοφυή φυτά.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί αποτελεσματικοί τρόποι ελέγχου της φυσικής εξάπλωσης της Xf , αλλά ούτε και μέτρα καταστολής.
Από τις μέχρι τώρα έρευνες, που κυρίως διεξάγονται από Ιταλούς, έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχουν κάποιες ανεκτικές ποικιλίες ελιάς όπως π.χ. η Leccino, καμία όμως άνοση.
Από μελέτες επίσης των Ιταλών σε ελληνικές ποικιλίες ελιάς προκύπτει δυστυχώς ότι οι ποικιλίες «Κορωνέϊκη» και «Καλαμών» είναι πολύ ευαίσθητες στην Xf.
Τα συμπτώματα της Xf στην ελιά μοιάζουν και με συμπτώματα από άλλες αιτίες.
ΙΙΙ. Μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την πρόληψη εισόδου της X. fastidiosa και τον άμεσο εντοπισμό της.
Ενοποίηση όλων των φυτωριακών αδειών (ΥΠΑΑΤ και ΥΠΕΝ) κάτω από μία εποπτική αρχή και την ανάρτησή τους σε μία πλατφόρμα ώστε να είναι εύκολος ο εντοπισμός όσων διαθέτουν φυτωριακές άδειες και το είδος αυτών.
Προσαρμογή των φυτωριακών αδειών σε 3 κατηγορίες έχοντας ως κριτήριο τη δραστηριότητα που αυτά έχουν και όχι τα είδη των φυτών που παράγουν.
Θέσπιση αυστηρών προδιαγραφών για τη λειτουργία κάθε μίας κατηγορίας φυτωριακής άδειας.
Κατάργηση του «ειδικού καθεστώτος» σε όσους ασχολούνται με τη φυτωριακή παραγωγή και υποχρέωση όλων των φυτωριούχων να έχουν τιμολόγια ώστε να είναι ευκολότερος ο έλεγχος διακίνησης των φυτών.
Ενίσχυση και επέκταση του θεσμού του επιβλέποντος γεωπόνου δίνοντάς τους αρμοδιότητες αλλά και επιβάλλοντάς τους διοικητικές κυρώσεις.
Ανάρτηση των γεωπόνων που επιβλέπουν τα φυτώρια σε κοινή πλατφόρμα με τα φυτώρια.
Ενημέρωση των φυτωριούχων και των γεωπόνων τους σε θέματα Xf και έκδοση «πιστοποιητικών επιμόρφωσης» σε όλους όσους επιμορφώνονται.
Αξιολόγηση των ήδη γνωστών ελληνικών ποικιλιών ελιάς ως προς την ανθεκτικότητά τους στην Xf.
Δημιουργία, πριν ακόμα εισέλθει η ασθένεια στην Ελλάδα, ενός «Εθνικού Συντονιστικού Κέντρου (ΕΣΚ)» για την αντιμετώπιση της Xf και άλλων παθογόνων καραντίνας που θα συντονίζει τις φυτοϋγειονομικές υπηρεσίες, τις Περιφέρειες, τους ερευνητές, τους φυτωριούχους κ.λπ., θα παρακολουθεί την ασθένεια και θα εισηγείται τη λήψη μέτρων.
Εντατικοποίηση της ενημέρωσης των πολιτών από τις Περιφέρειες και τους Δήμους σε θέματα που αφορούν την Xf.
Εντατικοποίηση των επισκοπήσεων από τις φυτοϋγειονομικές υπηρεσίες.
VΙ. Άλλα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και μπορούν να λειτουργήσουν μακροπρόθεσμα στην αντιμετώπιση νέων εχθρών ή ασθενειών όπως η X. fastidiosa.
Δημιουργία χώρων ασφαλούς φύλαξης και προστασίας του υπάρχοντος εγχώριου γενετικού υλικού από νεοεισερχόμενους εχθρούς και ασθένειες και όχι μόνο.
Καταγραφή του υπάρχοντος εγχώριου γενετικού υλικού των σημαντικότερων οικονομικά φυτικών ειδών της χώρας.
Την οικονομική ενίσχυση των φυτωρίων προκειμένου να στεγάσουν την παραγωγή τους με εντομοστεγή δικτυοκήπια.
Δημιουργία κατεύθυνσης Πολλαπλασιαστικού υλικού και διαχείρισης γενετικών πόρων σε κάποια από τα ανώτατα εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας.
Η Xf θέλει ιδιαίτερη προσοχή γιατί μπορεί να αλλάξει όχι μόνο τον ελληνικό αλλά και τον παγκόσμιο χάρτης της ελαιοκομίας.
Η ολλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να επενδύσει 129 εκατομμύρια ευρώ, υπό προϋποθέσεις, από το Εθνικό Ταμείο Ανάπτυξης (NGF) στο πρόγραμμα καινοτομίας Re-Ge-NL. Το πρόγραμμα αυτό έχει σχεδιαστεί για να επιφέρει τη μετάβαση σε έναν αναγεννητικό, κερδοφόρο και κοινωνικά υποστηριζόμενο γεωργικό τομέα.
Η πρόταση για το πρόγραμμα Re-Ge-NL υποβλήθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας, Φύσης και Ποιότητας Τροφίμων. Αναπτύχθηκε από το Next Food Collective, το Wageningen University & Research, το Πανεπιστήμιο του Groningen και το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης σε συνεργασία με 54 εταίρους από όλο το διατροφικό σύστημα. Οι συνεταιρισμοί και τα δίκτυα αγροτών,τα μέρη της αλυσίδας, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, οι προμηθευτές γνώσης και τεχνολογίας και τα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα θα ξεκινήσουν από κοινού την εφαρμογή το 2024.
Ηαναγεννητική γεωργίασυνδυάζει την παραγωγή τροφίμων με την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων, τη βελτίωση της γονιμότητας του εδάφους, τη διαχείριση των υδάτων και τη βιοποικιλότητα. Επιπλέον, η αναγεννητική γεωργία μπορεί να συμβάλει θετικά στην κοινωνική και οικονομική θέση των γεωργών. Με τον τρόπο αυτό, συμβάλλει στην επίλυση των ευρύτερων περιβαλλοντικών προβλημάτων της ολλανδικής γεωργίας και ανταποκρίνεται στην αυξανόμενη ζήτηση της αγοράς για βιώσιμη παραγωγή τροφίμων.
Συμβουλευτική Επιτροπή NGF: “Η πρόταση Re-Ge-NL προσφέρει μια πιθανή λύση στα ευρύτερα γεωργικά, περιβαλλοντικά προβλήματα και προσπαθεί να επιταχύνει τη μετάβαση. Για τον μέσο αγρότη, η μετάβαση σε έναν αναγεννητικό τρόπο εργασίας είναι μερικές φορές ανέφικτη λόγω έλλειψης γνώσεων, οικονομικής προοπτικής ή παραδειγμάτων εργασίας. Το Re-Ge-NL αντιμετωπίζει αυτά τα εμπόδια μέσω μιας ολοκληρωμένης συστημικής προσέγγισης και με τη συμμετοχή των αγροτών από κάτω προς τα πάνω. Με αυτόν τον τρόπο, θα καταδειχθεί ότι και πώς είναι δυνατή η μετάβαση“.
Η μέση τιμή εξαγωγής έχει αυξηθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια – Πώς ήρθε το success story
Για πρώτη φορά οι ελληνικές εξαγωγές κρασιού άγγιξαν πέρυσι το όριο των 100 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για εντυπωσιακή επίδοση εάν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος του ελληνικού αμπελώνα (και τα προβλήματα που τον ταλανίζουν), αλλά και τα παγκόσμια μεγαθήρια που κυριαρχούν στον χώρο. Τουτέστιν τις Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία, χώρες με τεράστια παράδοση και ισχυρά δίκτυα στη διεθνή αγορά.
Το πιο εντυπωσιακό ωστόσο, είναι η αύξηση της μέσης τιμής εξαγωγής, η οποία έχει ανέβει αισθητά τα τελευταία χρόνια, ειδικά στις τρίτες χώρες (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης). «Το ελληνικό κρασί αποτινάσσει σταδιακά τη ρετσινιά… της ρετσίνας, δηλαδή του φθηνού κρασιού χαμηλής ποιότητας και παίζει στην πρώτη κατηγορία με ετικέτες ποιότητας», σημειώνουν χαρακτηριστικά άνθρωποι του κλάδου.
Περισσότερα έσοδα
Σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου (ΣΕΟ), η μέση τιμή μονάδας εξαγωγής ελληνικού κρασιού προς την ΕΕ διαμορφώθηκε πέρυσι στα 2,58 ευρώ ανά κιλό (+10% από το 2021 και +15,2% από μέσο όρο πενταετίας) ενώ η μέση τιμή μονάδας εξαγωγής προς Τρίτες χώρες ανήλθε στα 5,34 ευρώ (+14% από περασμένη χρονιά και +12,3% από μέσο όρο πενταετίας.
Δηλαδή πουλάμε πολύ πιο ακριβά προς τις Τρίτες χώρες. Κάτι που όπως εξηγούν άνθρωποι που γνωρίζει σχετίζεται κυρίως με τη Γερμανία, όπου πουλάμε χαμηλά και την Αμερική που για πρώτη φορά η μέση τιμή μονάδας ξεπέρασε τα 6 ευρώ/κιλό.
Ειδικότερα, στη Γερμανία, η οποία απορροφά εδώ και πολλές δεκαετίες τη μεγαλύτερη ποσότητα ελληνικού κρασιού (με διαφορά από τον δεύτερο), η μέση τιμή πώλησης έφτασε στα 2,55 ευρώ/κιλό (+10% από το 2021 και +17% από μέσο όρο πενταετίας).
Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ που αναδεικνύεται σε νέα Γη της Επαγγελίας για το ελληνικό κρασί (μαζί με τον Καναδά), η μέση τιμή ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 6 ευρώ/κιλό, φθάνοντας 6,37 ευρώ/κιλό. Δηλαδή αυξημένη κατά 14,4% από το 2021 και κατά 18,2% από μέσο όρο πενταετίας.
Περισσότερα πλήρωσαν και οι Καναδοί τους «θησαυρούς» του ελληνικού αμπελώνα, με την μέση τιμή να φτάνει στα 5,3 ευρώ/κιλό αυξημένη κατά 0,73% από την προηγούμενη χρονιά και 9,2% από μέσο όρο πενταετίας. Ελαφρώς χαμηλότερα ωστόσο κινήθηκε η τιμή στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έπεσε στα 3,77 ευρώ/κιλό οριακά μειωμένη κατά 1,55% από το 2021, αλλά αυξημένη κατά 16% από τον μέσο όρο πενταετίας.
Έλληνες οινολόγοι, το δυνατό χαρτί του αμπελώνα
Οι Έλληνες οινοποιοί εμφανίζονται αισιόδοξοι για τη συνέχεια. Οι εξαγωγές, όπως λένε, συνεχίζουν με… φόρα και την φετινή χρονιά, βάζοντας την Ελλάδα δυναμικά στον παγκόσμιο οινικό χάρτη.
Καταλυτικό ρόλο έχει παίξει η διαδικασία της οινοποίησης, η οποία εδώ και μερικές δεκαετίες έχει περάσει σε… άλλο επίπεδο. Η νέα γενιά οινολόγων έχοντας τις απαραίτητες γνώσεις και το ανάλογο μεράκι μπορούν να παράγουν προϊόντα περιωπής. Ικανά να ανταγωνιστούν τις μεγάλες δυνάμεις του χώρου, τα γαλλικά και ιταλικά κρασιά, αξιοποιώντας στο έπακρο τα μοναδικά χαρακτηριστικά των ελληνικών ποικιλιών: το ασύρτικο, το μοσχοφίλερο, το αγιωργίτικο, την μαλαγουζιά, το ξινόμαυρο, το σαββατιανό, το βιδιανό, το αθήρι και άλλα.
Η έλλειψη ταλαντούχων οινολόγων ήταν για πολλούς και η… αχίλλειος πτέρνα του ελληνικού κρασιού. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές δυνάμεις, οι οποίες έδιναν έμφαση στο συγκεκριμένο τομέα για να αποκτήσουν προβάδισμα.
Οι νέοι… στο αμπέλι
Αυτό που γεμίζει με ακόμη μεγαλύτερη αισιοδοξία τον κλάδο, είναι η διάθεση από νέους ανθρώπους να ασχοληθούν με τον ελληνικό αμπελώνα. Την τελευταία δεκαετία έχουν διπλασιαστεί τα οινοποιεία ανά την χώρα και από 600 υπολογίζεται πως έχουν ανέλθει σε περίπου 1.200!
Οι αμπελουργικές ζώνες της χώρας, όπως της Νεμέας, του Αμύνταιου, της Σαντορίνης και της Νάουσας απέκτησαν νέες μονάδες που αξιοποιούν τις τοπικές και όχι μόνο ποικιλίες… Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό νούμερο δεδομένου ότι την περίοδο εκείνη η ελληνική οικονομία ήταν δέσμια μιας επώδυνης κρίσης. Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν λείπουν και οι μονάδες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης, όπως η Tsantalis που σύμφωνα με πληροφορίες βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο…
Οι ζημιές στο βαμβάκι από τις ασθένειες είναι πολύ σημαντικές και θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, πολύ παρελθοντικό βέβαια χρονολογικά, αλλά απόλυτα κατατοπιστικό για το ζημιογόνο αποτέλεσμα των ασθενειών στις βαμβακοκαλλιέργειες των Η.Π.Α, όπου οι ζημιές ανέρχονταν σε 3 εκατομμύρια μπάλες ( περίπου 250kg εκκοκκισμένο βαμβάκι η καθεμία ) ετησίως.
Οι ασθένειες του βαμβακιού οφείλονται κυρίως σε μύκητες ή βακτήρια. Από αυτές οι σπουδαιότερες για τις ελληνικές συνθήκες είναι οι μυκητολογικές : σηψιρριζίες, βερτισιλλίωση και αλτενάρια (αναφορά σύμφωνα με την σειρά εμφάνισης στον αγρό).
Σηψιρριζίες
Προκαλούνται από διάφορους μύκητες, όπως αυτοί που ανήκουν στα γένη : Rhizoctonia, Pythium, Phytophtoraκ.α. Η σήψη αρχίζει συνήθως από τη μια πλευρά του λαιμού ( σήψη λαιμού ) και επεκτείνεται ως την άκρη της ρίζας. Τα νεαρά φυτά μαραίνονται και πεθαίνουν, ή αν δεν καταστραφούν εντελώς, παραμένουν καθυστερημένα μέχρι να αναπτύξουν τα φυτά νέες ρίζες, με αποτέλεσμα να μειώνεται η παραγωγή. Η σήψη ευνοείται από την χαμηλή θερμοκρασία και υπερβολική υγρασία. Για την αντιμετώπιση αυτών των ασθενειών, ο σπόρος που διατίθεται στους παραγωγούς απολυμαίνεται με μυκητοκτόνο. Αν επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες για τους μύκητες και καθυστερούν το φύτρωμα και την πρώτη ανάπτυξη των φυτών, τότε συνιστώνται καλλιεργητικά μέτρα που διευκολύνουν τον εξαερισμό του εδάφους και επίσης με τη χρήση ανθεκτικών ποικιλιών καταβάλλεται προσπάθεια για την αντιμετώπιση αυτών των ασθενειών.
Αδρομυκώσεις
Οφείλονται στους μύκητες Fusarium spp. και Verticillium spp. Οι κλιματολογικές συνθήκες της χώρας μας και το καλλιεργούμενο είδος βαμβακιού ευνοούν κατά αποκλειστικότητα σχεδόν το Verticillium και για αυτό η ασθένεια ονομάζεται βερτισιλλίωση.
Η βερτισιλλίωση ( Verticillium wilt ) που προκαλείται από τον μύκητα του εδάφους Verticillium dahliae, θεωρείται ως η σοβαρότερη ασθένεια των ποικιλιών βαμβακιού που ανήκουν στο καλλιεργούμενο και στην Ελλάδα είδος, G. hirsutum L. Για τη χώρα μας και ειδικότερα για τα νοτιότερα διαμερίσματα όπου επικρατούν ευνοϊκότερες για τον μύκητα καιρικές συνθήκες, αποτελεί πολύ σοβαρό πρόβλημα λόγω και της συνεχούς καλλιέργειας βαμβακιού στις ίδιες εκτάσεις. Οι μύκητες εισχωρούν από το έδαφος στις ρίζες και κλείνουν τα αγγεία όπου κυκλοφορεί το νερό. Συμπτώματα παρουσιάζονται στα φύλλα και στο στέλεχος. Αρχικά, εμφανίζεται χλώρωση λίγων φύλλων στη βάση του φυτού ( βαθμός προσβολής 1 ), στη συνέχεια η χλώρωση φτάνει μέχρι τα φύλλα της κορυφής ( βαθμός προσβολής 2 ), ακολουθεί περιφερειακή νέκρωση των χλωρωτικών κηλίδων στα φύλλα και στη συνέχεια όλου του ελάσματος και με πτώση μερικών φύλλων ( βαθμός προσβολής 3 ) και τέλος έχουμε την πλήρη αποφύλλωση και νέκρωση του φύλλου ( βαθμός προσβολής 4 ). Επίσης, σε εγκάρσια τομή του ξύλου παρατηρούμε καφέ μεταχρωματισμό.
Η έκταση και ένταση της προσβολής εξαρτώνται από το ποσοστό του μυκηλίου στο έδαφος, από τις συνθήκες του περιβάλλοντος καθώς και από το στάδιο ανάπτυξης και την κατάσταση που θα βρεθούν τα βαμβακόφυτα κατά τον χρόνο προσβολής. Θερμοκρασίες 22 – 27 βαθμών Κελσίου και υψηλή σχετική υγρασία είναι ευνοϊκές για την επέκταση της ασθένειας. Με βάση την θερμοκρασία που επικρατεί στον Ελλαδικό χώρο, οι 2 περίοδοι που επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες για την έξαρση του μύκητα είναι οι αρχές Ιουλίου και μετά τις 15 Αυγούστου.
Η αντιμετώπιση της ασθένειας επιχειρείται με τη χρησιμοποίηση ανεκτικών ποικιλιών σε συνδυασμό με την εφαρμογή της κατάλληλης καλλιεργητικής τεχνικής, όπως αμειψισπορά, πυκνότερος πληθυσμός, καλιούχος λίπανση, σπορά σε αναχώματα κ.λ.π.
Αλτερνάρια ( Alternaria spp )
Προσβάλλει τα φύλλα, αρχίζοντας από τις κοτυληδόνες, τα στελέχη, τα καρύδια ή τις ίνες όταν είναι ανοιχτά τα καρύδια. Στα φύλλα σχηματίζει στρογγυλές κηλίδες με διάμετρο 1 – 2mm, με χρώμα γκριζοκαφετί και σκούρες καφέ ή ιώδεις στην περιφέρεια. Η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως όψιμα, ευνοείται από χαμηλές θερμοκρασίες και υγρασία και προσβάλλει συνήθως τα εξασθενημένα και καχεκτικά φυτά. Αντιμετωπίζεται κυρίως με καλλιεργητικές φροντίδες που αποσκοπούν στην κανονική ανάπτυξη της βαμβακοφυτείας όπως π.χ. καταστροφή ζιζανίων, ενδεδειγμένη άρδευση και λίπανση ή με ψεκασμούς με χαλκό. Επίσης, αμειψισπορά με μηδική ή καλαμπόκι, περιορίζει το πρόβλημα όπως ακριβώς και στην περίπτωση της βερτισιλλίωσης.
Βακτηρίωση
Οφείλεται στο βακτήριο Bacterium ή Xanthomonas malvacearum. Προσβάλλει όλα σχεδόν τα μέρη του φυτού και σε όλα του τα στάδια. Στις κοτυληδόνες, ιδιαίτερα στην κάτω επιφάνεια ύστερα από βροχή ( γιατί οι σταγόνες της βροχής καθώς αναπηδούν από την επιφάνεια του εδάφους, συμπαρασύρουν και βακτήρια ) και στα φύλλα του φυτού εμφανίζονται κηλίδες νεκρωτικές, γωνιώδεις, σκουρόχρωμες στην αρχή και αργότερα καστανόμαυρες. Οι κηλίδες στα στελέχη είναι επιμήκεις σκουροπράσινες και στα καρύδια μαύρες, ελαιώδεις. Τα καρύδια δεν ανοίγουν καλά και οι ίνες είναι υποβαθμισμένης ποιότητας. Μπορεί επίσης να προκαλέσει πτώση φύλλων, ανθέων και μικρών καρυδιών. Η βακτηρίωση ευνοείται από βροχές και άρδευση με τεχνητή βροχή. Μεταδίδεται με μολυσμένο σπόρο, καρύδια ή άλλα φυτικά μέρη. Για την αντιμετώπισή της συνίσταται καταστροφή και βαθειά ενσωμάτωση των υπολειμμάτων της καλλιέργειας, υγιής σπόρος, αποχνοωμένος και απολυμασμένος, χρήση ανθεκτικών ποικιλιών και αποφυγή άρδευσης με τεχνητή βροχή, όπου υπάρχει έξαρση προσβολής.
Απαγορεύεται η φύτευση οπωροκηπευτικών στους κήπους των σπιτιών και το πότισμα με νερό ύδρευσης στον δήμο Αγίου Βασιλείου στο Ρέθυμνο.
Σε διαφορετική περίπτωση, όπως τονίζεται, θα επιβάλλονται πρόστιμα τα οποία μπορούν να φτάσουν μέχρι και τις 3.000 ευρώ.
Σύμφωνα με ανακοίνωση, «λόγω της επικείμενης λειψυδρίας και στο πλαίσιο συστάσεων και μέτρων περιορισμού κατανάλωσης νερού από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και τη Περιφέρεια Κρήτης, σας ενημερώνουμε ότι:
– Απαγορεύεται το φύτεμα οπωροκηπευτικών στις οικίες και το πότισμα με νερό ύδρευσης.
– Σε περίπτωση που διαπιστωθεί παράβαση, κατόπιν ελέγχων που θα πραγματοποιηθούν το διάστημα Απριλίου-Ιουνίου, θα επιβάλλεται το ανάλογο πρόστιμο έως 3.000 € σύμφωνα και με την 346/2019 Απόφαση Δ.Σ.».
Αισθητή αύξηση, άνω του 56%, σημείωσε το 2022, σε σχέση με το 2021, η παραγωγή οίνου ΠΟΠ Γουμένισσα, με την ποικιλία «Ξινόμαυρο» να κυριαρχεί έναντι της «Νεγκόσκας».
Αναλυτικότερα, η παραγωγή κρασιών, που φέρουν στην ετικέτα τους την ένδειξη «ΠΟΠ Γουμένισσα», έφτασε πέρυσι στους 164,5 τόνους, με τα αμπέλια του Ξινόμαυρου να εισφέρουν τους 120 από αυτούς (έναντι περίπου 118 το 2021) και της Νεγκόσκας τους υπόλοιπους 43,9 (έναντι 55,4 την προηγούμενη χρονιά), σύμφωνα με τη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της ΠΕ Κιλκίς.
Η διαδικασία οργανοληπτικού ελέγχου και κατάταξης οίνων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) Γουμένισσα για το 2022 πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο οινοποιείο των αδερφών Τάτση.
Το ιδιαίτερο προφίλ των κρασιών
Μάλιστα, τα επτά κρασιά από ισάριθμα οινοποιεία που εξετάστηκαν, συγκέντρωσαν βαθμολογία υψηλότερη του μέσου όρου.
«Αγέρωχα, εκκεντρικά, ιδιαίτερα και ξεχωριστά, τα κρασιά της Γουμένισσας που ανήκουν στην κατηγορία Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) επιβεβαίωσαν και το 2022 πως ικανοποιούν τις πιο υψηλές απαιτήσεις της αγοράς τόσο της εγχώριας, όσο και του εξωτερικού (…) Το ιδιαίτερο προφίλ των οίνων ΠΟΠ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑ αναδείχθηκε για μία ακόμα φορά στη φετινή διαδικασία» ανέφεραν μέλη της επιτροπής οργανοληπτικού ελέγχου, η οποία ορίστηκε από την Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου και Οίνου (ΕΔΟΑΟ).
Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γεωπόνος Βασίλης Ιωαννίδης, από τη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, εξηγεί ότι ήδη πριν από την αναγνώριση του ΠΟΠ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑ εν έτει 1979, η ποικιλία «Νεγκόσκα» χρησιμοποιείτο πολύ στα κρασιά που παρήγε η περιοχή. Σήμερα, για να χαρακτηριστεί ένα κρασί ως ΠΟΠ Γουμένισσα θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 20% Νεγκόσκα και είναι αυτό το στοιχείο που το διαφοροποιεί από τα κρασιά ΠΟΠ της Νάουσας και του Αμυνταίου. Στην περιοχή του Κιλκίς χονδρικά καλλιεργούνται, όπως επισημαίνει, περίπου 1300 στρέμματα με την ποικιλία «Ξινόμαυρο» και 400 με «Νεγκόσκα», ενώ το ενδιαφέρον των παραγωγών για την αμπελοκαλλιέργεια βαίνει έντονα αυξανόμενο τα τελευταία χρόνια. «Μόνο η Ομάδα Παραγωγών του Κιλκίς συγκόμισε πέρυσι περίπου 1400 τόνους σταφυλιών, έναντι περίπου 700 πρόπερσι» ανέφερε ενδεικτικά.
Στο Κιλκίς το 90% των αδειών για νέες φυτεύσεις οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου
Ο κ.Ιωαννίδης υπενθύμισε πως περίπου το 90% του συνόλου των αδειών νέων φυτεύσεων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου για το 2023, σε επίπεδο Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας, εγκρίθηκαν και χορηγήθηκαν σε αμπελοκαλλιεργητές του νομού Κιλκίς.
Συγκεκριμένα, σε επίπεδο Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας εγκρίθηκαν και χορηγήθηκαν άδειες νέων φυτεύσεων για συνολικά 471,2 στρέμματα. Απ’ αυτά, το μερίδιο της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς αντιστοιχούσε σε 421,9 στρέμματα.
Σε πανελλήνιο επίπεδο (5.200 στρέμματα) το Κιλκίς έλαβε το 9% του συνόλου, γεγονός που όπως επισημαίνει ο Βασίλης Ιωαννίδης, «αποδεικνύει την έντονη δυναμική που αναπτύσσει η αμπελουργία στον νομό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ομάδα Παραγωγών «Εύφορη Γη», που έχει συμβάλλει στην αλλαγή του αμπελοοινικού τοπίου στην περιοχή. Είναι δε, ενδεικτική της τάσης που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, στον «πυρήνα» της οποίας εντοπίζεται η σημαντική ζήτηση των οινοποιείων της Ελλάδας για τα σταφύλια που προέρχονται από την περιοχή της Π.Ε. Κιλκίς».
Από την πλευρά τους, ο πρόεδρος της επιτροπής που έκανε τον οργανοληπτικό έλεγχο, οινολόγος Θωμάς Λίγας, όπως και τα μέλη της, Μιχάλης Μιχαηλίδης, Δημήτρης Τάσκος, Νικόλαος Μπέρσος και Ανδρέας Πάντος, υπογράμμισαν πως το 2022 ήταν χρονιά υψηλού επιπέδου για τους οίνους ΠΟΠ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑ χαρακτηριστικά όπως «νεανικότητα, φρεσκάδα, ελπιδοφόρα ρουστίκ «πινελιά» , ενδιαφέρουσες οξύτητες, απαιτητική οσφρητική δεινότητα και τεράστια πρόοδο στον χαρακτήρα της συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια».
Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τα μέλη της επιτροπής οι οίνοι ΠΟΠ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑ έχουν πολύ καλή χρωματική ένταση, αρκετά φρουτώδη χαρακτήρα, όχι υψηλές ή επιθετικές οξύτητες και τανίνες σε πολύ καλό βαθμό, γεγονός που σημαίνει πως πρόκειται για κρασιά με ενδιαφέροντα στοιχεία.
