Πριν αντιμετωπίσετε το κλάδεμα των οπωροφόρων δέντρων σας, βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε γιατί κλαδεύετε και ότι έχετε τα κατάλληλα εργαλεία γι’ αυτήν τη δουλειά. Στο κείμενο που ακολουθεί παρατίθεται ένας χρηστικός οδηγός για το γιατί, πότε και πώς κλαδεύουμε

Γράφει Χρήστος Πετρόπουλος – γεωπόνος

Γιατί κλαδεύουμε

✱ Για τη μείωση του μεγέθους του δέντρου, ώστε να είναι ευκολότερη η συλλογή και η συγκομιδή.

✱ Για την προώθηση της ανθοφορίας και της καρποφορίας για αυξημένη απόδοση, καθώς το κλάδεμα ενθαρρύνει φρέσκα νέα στελέχη και, επομένως, αυξημένη συγκομιδή.

✱ Για περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία και κίνηση του αέρα στο φυτό. Ακόμη κι ένα μικρό πουλί πρέπει να μπορεί να πετάξει μέσα από το κέντρο του δέντρου. Η βελτιωμένη κίνηση του αέρα αποτρέπει την ανάπτυξη προβλημάτων παρασίτων και ασθενειών, ενώ το περισσότερο φως ενθαρρύνει ακόμη και την ωρίμανση.

✱ Για την αφαίρεση νεκρών και άρρωστων κλαδιών και στελεχών.

✱ Για την αναζωογόνηση των δέντρων.

✱ Για ένα επιθυμητό σχήμα.

Πότε να κλαδέψουμε

✱ Μήλα και αχλάδια: Κάθε χειμώνα για να εξασφαλίσετε καλή καλλιέργεια φρούτων την επόμενη σεζόν. Σημειώστε ότι μερικές φορές, λόγω εποχικών διακυμάνσεων, τα αχλάδια γίνονται ανά διετία περισσότερο καρποφόρα, δηλαδή καρποφορούν καλύτερα κάθε δεύτερη σεζόν.

✱ Ελιές, σύκα και εσπεριδοειδή: Μετά το τέλος της συγκομιδής. Σε κρύες περιοχές, μην κλαδεύετε τα εσπεριδοειδή μέχρι να περάσουν οι παγετοί. Δεν είναι απαραίτητο να κλαδεύετε κάθε χρόνο.

✱ Νεκταρίνια, ροδάκινα, αμύγδαλα και δαμάσκηνα: Σας συνιστούμε να κλαδεύετε τα πυρηνόκαρπα οπωροφόρα δέντρα στα τέλη του καλοκαιριού, αφού ολοκληρωθεί η καρποφορία, ωστόσο μπορεί να γίνει στις αρχές του μέσου του φθινοπώρου, εάν είναι απαραίτητο. Εάν κάνετε κλαδέματα το φθινόπωρο, προστατέψτε τις περικοπές πληγών με βαφή νερού ή κλάδεμα για να σφραγίσετε με πάστα την πληγή και να αποτρέψετε την είσοδο της ασθένειας. Αυτά τα φρούτα δεν χρειάζονται κλάδεμα κάθε σεζόν και είναι σημαντικό να μην κλαδεύετε αργά τον χειμώνα, καθώς μπορεί να εξαπλώσετε τα σπόρια και μικκύλια μυκήτων.

✱ Σταφύλια και ακτινίδια: Κλαδέψτε τον χειμώνα, πίσω σε 3-5 μπουμπούκια και δέστε τα καινούργια νέα κλαδιά ή καλάμια για να εκπαιδεύσετε σε σχήμα.

✱ Κεράσια και βατόμουρα: Δεν χρειάζονται πολύ κλάδεμα, εκτός από το σχήμα και την αφαίρεση νεκρών ή ασθενών ξύλων. Άλλωστε και τα δύο φρούτα στο ίδιο ξύλο καρποφορούν για χρόνια. Ο καλύτερος χρόνος για κλαδέματα είναι αφού εμφανιστούν τα φρούτα το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο.

Πώς να κλαδέψουμε

✱ Ερευνήστε την ποικιλία των δέντρων σας και το καλύτερο αναπτυσσόμενο σχήμα για οπωροφόρα δέντρα, π.χ. ανοιχτό κύπελλο, κεντρικό άξονα, πέργκολα ή θάμνο.

✱ Κλαδέψτε μια ξηρή ημέρα, για να περιορίσετε την εξάπλωση των μυκητιακών σπορίων και ασθενειών.

✱ Χρησιμοποιήστε αιχμηρά ψαλίδια για να κάνετε καθαρές τομές υπό γωνία, πάνω από ένα μπουμπούκι ή κλαδί.

✱ Κλαδέψτε ελαφρά και όχι υπερβολικά.

✱ Κατά το κόψιμο ή τη μείωση της κόμης και του θόλου, κάντε κοψίματα ακριβώς πάνω από έναν οφθαλμό που βλέπει προς τα έξω.

✱ Οι περικοπές πρέπει να είναι πάντα υπό γωνία κλίσης 45 μοιρών, ώστε το νερό να μη μαζεύει και να αφήνει μύκητες να εισέλθουν στην πληγή.

✱ Κατά την αφαίρεση ολόκληρων βλαστών, κόβετε κοντά στο κύριο κλαδί, αντί να αφήνετε στέλεχος (τακούνι).

✱ Αφαιρέστε όλα τα αποκόμματα και τα κλάσματα και απορρίψτε νεκρά και νοσούντα τμήματα, ακόμη και ολόκληρα κλαδιά και βλαστούς.

✱ Καθαρίστε τα εργαλεία μετά τη χρήση.

✱ Οπωσδήποτε απαιτείται στεγανοποίηση όποιας κοπής μεγαλύτερης από 2,5 εκατοστά με πάστα κλαδέματος ή κάποια βαφή με βάση το νερό.

✱ Ψεκάστε τα φυλλοβόλα οπωροφόρα δέντρα τον χειμώνα με σπρέι με βάση τον χαλκό για να εξαλείψετε τις ασθένειες που διαχειμάζουν. Τα σπόρια μπορούν να αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια του χειμώνα και εξαπλώνονται μέσω αέρα και υγρασίας, καθώς και με τα εργαλεία. (ypaithros.gr)

Στο Νέο Αγιονέρι Κιλκίς εγκαταστάθηκε και λειτουργεί το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια ρομποτικού τύπου κυκλικό αλμεκτήριο. Η αδειοδοτημένη κτηνοτροφική μονάδα γαλακτοπαραγωγών αγελάδων με τα παράγωγά τους (1.000 ισοδύναμα), με αλμεκτήριο ανήκει στον επιχειρηματία και δημοτικό σύμβουλο Κιλκίς κ. Νίκο Γιαρήμαγα και βρίσκεται στο αγρόκτημα Νέου Αγιονερίου του ν. Κιλκίς.

Οι κτιριακές εγκαταστάσεις καλύπτουν επιφάνεια 14.390τ.μ. και το συνολικό εμβαδό των γηπέδων της εγκατάστασης είναι 53.187τ.μ. Η δυναμικότητά της είναι 1.200 αγελάδες γαλακτοπαραγωγής (αντιστοιχούν στα 1.000 ισοδύναμα) με τα παράγωγά τους.

Η μονάδα έχει γαλακτοπαραγωγική κατεύθυνση. Το κυκλικό αλμεκτήριο που έχει κατασκευαστεί είναι δυναμικότητας 60 θέσεων και είναι το πρώτο ρομποτικού τύπου κυκλικό αλμεκτήριο που λειτουργεί στα Βαλκάνια. Παρέχει αυξημένη άνεση της αγελάδας άρα αυξημένη απόδοση του αρμεκτή, βελτιωμένη απόδοση του εξοπλισμού και την αύξηση της διάρκειας ζωής της κατασκευής. Έτσι η λειτουργία του κυκλικού αλμεκτηρίου προσφέρει το απόλυτο αποτέλεσμα και ταυτόχρονα επιταχύνει την αποπληρωμή της επένδυσης.

Το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια κυκλικό αμελκτήριο λειτουργεί στο Νέο Αγιονέρι, και αποτελεί … γυναικεία υπόθεση!

Το κόστος της επένδυσης έως σήμερα για τα κτήρια και το ζωικό κεφάλαιο της μονάδας εκτιμάται σε 1.500.000€, τα οποία έχουν καλυφθεί με ίδια κεφάλαια. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός του αλμεκτηρίου εκτιμάται στις 360.000€.

Η αδειοδότηση και λειτουργία της συγκεκριμένης μονάδας αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία για το Νομό Κιλκίς ως προς την καινοτομία της αλλά και την εξοικονόμηση χρήματος και χρόνου

Πολυετής πόα αυτοφυής στην Ελλάδα, απαντάται σε ξηροθερμικές συνθήκες και πετρώδη λιβάδια με ασβεστολιθικά πετρώματα, σε υψηλό υψόμετρο. Βλαστοί απλοί ή διακλαδιζόμενοι, ύψους 10-30cm, υπόλευκοι και καλύπτονται από πυκνό τρίχωμα. Άνθη χρώματος ανοιχτού κίτρινο, από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αφεψημάτων με ευεργετικές ιδιότητες.

Τρόπος αναπαραγωγής – Συνιστάται αγενής αναπαραγωγή παρόλο που οι σπόροι του σιδερίτη φυτρώνουν εύκολα. Πολλαπλασιασμός με σπόρο δημιουργεί μεγάλη ανομοιομορφία φυτικού υλικού στην ανάπτυξη την εποχή άνθισης αλλά και στην ποσότητα των ανθοφόρων στελεχών.Αρχικό υλικό υψηλής ποιότητας μπορεί να δημιουργηθεί με ιστοκαλλιέργεια και στη συνέχεια στον αγρό να προκύψουν νέα φυτά από παραφυάδες.

Τρόπος καλλιέργειας

Προετοιμασία εδάφους στον αγρό – Δεν απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς καθώς φυτεύεται σε ορεινά, επικλινή, πετρώδη, εδάφη. Πριν τη φύτευση γίνεται κατεργασία με το χέρι στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό.

Εποχή – πυκνότητα φύτευσης – Μέσα φθινοπώρου, μετά τις πρώτες βροχές. Εναλλακτικά αρχές άνοιξης. Πυκνότητα φύτευσης 2.000 – 2.500 φυτά το στρέμμα (0,70 – 1 m μεταξύ των γραμμών Χ 0,50 – 0,60 m επί των γραμμών).

Εδαφικές απατήσεις – Λίπανση – Προσαρμόζεται καλά σε εδάφη πετρώδη, στραγγερά εδάφη και απαιτεί υψηλό υψόμετρο (>500m). Ακατάλληλες οι ζεστές περιοχές, με επίπεδα αγροτεμάχια που «νεροκρατούν».

Άρδευση – Μπορεί να καλλιεργηθεί και ως ξηρικό, αξιοποιεί όμως πολύ καλά το νερό όταν του δοθεί αρκεί να είναι σε μικρές δόσεις και να μην παραμένει στο ριζικό σύστημα του φυτού καθώς είναι ευαίσθητο σε σηψηριζίες.

Εχθροί – Ασθένειες – Στα υψηλά υψόμετρα που καλλιεργείται συνήθως δεν αντιμετωπίζονται προβλήματα  εντομολογικών προσβολών. Προσοχή στην υπερβολική άρδευση για τυχόν ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών στο ριζικό σύστημα (σηψιριζίες).

Συγκομιδή – Ξήρανση – Συγκομιδή στην πλήρη άνθιση τους μήνες Ιούνιο – Αύγουστο ανάλογα με το υψόμετρο καλλιέργειας. Συγκομίζονται τα ανθοφόρα στελέχη μόνο. Ξήρανση σε δεμάτια, κρεμασμένα ανάποδα σε σκιερό δροσερό μέρος.

s scardica (Τσάι του βουνού, σιδερίτης) – Διάρκεια καλλιέργειας 10-12 έτη. Η απόδοση σε ξηρό προϊόν μπορεί να φτάσει τα 150 kg/στρ στον τρίτο χρόνο καλλιέργειας.

Η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο είναι χαμηλή. Κυμαίνεται από 0,05 – 1%. Τα κύρια συστατικά του αιθέριου ελαίου είναι μινθόλη, γερανιόλη, β-καρυοφυλλένιο και νερολιδόλη.

Τσάι του βουνού (Σιδερίτης), Sideritis scardica Griseb., οικογένεια Labiatae

Βιολογικές ιδιότητες – Το αιθέριο έλαιο του σιδηρίτη παρουσιάζει σημαντική αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Το τσάι του βουνού παρουσιάζει ευεργετικές ιδιότητες και στη διατροφή των αγροτικών ζώων. Προσθήκη φύλλων τσαγιού του βουνού σε ποσοστό 5 ή 10g/kg τροφής στα σιτηρέσια εγκύων – θηλαζουσών χοίρων δεν επηρέασε τις αποδόσεις των χοιρομητέρων αλλά είχε σαν αποτέλεσμα:

– Την αύξηση του βάρους των χοιριδίων στον τοκετό και ιδιαίτερα στον απογαλακτισμό σε επίπεδα παραπλήσια με εκείνα της προσθήκης βιταμίνης Ε (200mg/kg τροφής).

– Την αύξηση του βάρους της τοκετοομάδας σε σύγκριση με μάρτυρες.

– Την ευζωία χοιρομητέρων και χοιριδίων λόγω της ήπιας ηρεμιστικής δράσης.(in.gr)

Οι συνεργάτες της Ισπανικής Ένωσης Ελαιοκομικών Δήμων παρουσιάζουν τους 5 κυριότερους μύθους που αφορούν την επιλογή της κατάλληλης στιγμής για τη συγκομιδή του ελαιοκάρπου και τους καταρρίπτουν.

1. Όσο περισσότερο αργεί η συγκομιδή, τόσο περισσότερο ελαιόλαδο θα παραλάβουμε από τις ελιές μας. ⇒ ΛΑΘΟΣ

Στις περισσότερες ποικιλίες ελιάς τα μόρια του ελαιολάδου παράγονται την περίοδο ανάμεσα στον Ιούλιο και τον Νοέμβριο. Στη συνέχεια υπάρχει μείωση της υγρασίας στον ελαιόκαρπο. Έτσι, η απόδοση φαίνεται αυξημένη, σαν ποσοστό επί του υγρού, στη πραγματικότητα, όμως, δεν είναι, αφού η τελική ποσότητα του ελαιολάδου δεν αυξάνεται. 

Οι ειδικοί λένε ότι η ελαιοπεριεκτικότητα του ελαιόκαρπου φτάνει στο μέγιστο σημείο της το αργότερο μέχρι τέλος Νοεμβρίου (για τις πιο πολλές ποικιλίες).

2. Όσο καθυστερούμε το μάζεμα της ελιάς, τόσο πιο εύκολη και οικονομική θα είναι η συγκομιδή. ⇒ ΛΑΘΟΣ 

Όσο ο καρπός της ελιάς ωριμάζει, η δύναμη που κρατά τους καρπούς στα κλαδιά μειώνεται και, άρα, συλλέγεται πιο εύκολα. Ωστόσο, για τον ίδιο λόγο ο ελαιόκαρπος πέφτει στο έδαφος πριν τη συγκομιδή και εκτίθεται στις καιρικές συνθήκες, οι οποίες ενδέχεται να είναι δυσχερείς. Αυτό μπορεί να επιφέρει ποιοτικές και άλλες αλλοιώσεις στον ελαιόκαρπο που στη συνέχεια μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τα έσοδα από το ελαιόλαδο που θα παραχθεί.

3. Ο διαχωρισμός του ελαιοκάρπου που έχει πέσει στο έδαφος, από αυτόν που μαζεύεται από το δέντρο είναι ”άδικος κόπος”. ⇒ ΛΑΘΟΣ 

Έτσι κι αλλιώς η συλλογή του ελαιοκάρπου που έχει πέσει στο έδαφος από τον ελαιόκαρπο που παραμένει στο δέντρο γίνεται χωριστά και εμείς είμαστε που στη συνέχεια αναμειγνύουμε τα δύο είδη ελαιοκάρπου. Δεν υπάρχει επιπλέον κόστος ή κόπος στην ξεχωριστή τους αποθήκευση και είναι μόνο θέμα οργάνωσης.

4. Η ποιότητα του ελαιολάδου δεν έχει αντίκρισμα στο εισόδημα του παραγωγού. Επομένως, δεν αποτελεί σημαντικό κριτήριο όταν έρθει η ώρα της συγκομιδής. ⇒ ΛΑΘΟΣ 

Πολλοί παραγωγοί λένε ότι εφόσον δεν πληρώνονται επιπλέον για την ποιότητά του ελαιολάδου, δεν αξίζει τον κόπο η επιπλέον προσπάθεια που γίνεται για να φτάσει ελαιόκαρπος στο ελαιοτριβείο στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει. Ελαιόλαδα από ισπανικές επαρχίες όπου εφαρμόζονται ορθές πρακτικές κατά τη συγκομιδή έχουν κερδίσει την αναγνώριση των καταναλωτών, κάτι που έχει θετική επίδραση και στην τιμή τους και στο κέρδος των παραγωγών.

5. Η όψιμη συγκομιδή δεν επηρεάζει τη σοδειά της επόμενης χρονιάς. ⇒ ΛΑΘΟΣ

 Αυτό το επιχείρημα από μόνο του θα έφτανε για να πείσει έναν παραγωγό να μαζέψει τις ελιές στην ώρα τους. Έχει αποδειχτεί ότι η όψιμη συγκομιδή είναι από τα βασικά αίτια που ενισχύουν το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας. Η συγκομιδή του ελαιοκάρπου την κατάλληλη στιγμή, μπορεί να επηρεάσει αποφασιστικά τη σοδειά της επόμενης χρονιάς.

Πηγή – e-ea.gr

Στα παλιά τα χρόνια, η ζωή των γυναικών στο χωριό Γέρμας Καστοριάς ήταν πολύ δύσκολη. Όλη την ημέρα εργάζονταν σκληρά στα κτήματα και το βράδυ επέστρεφαν κατάκοπες στις οικίες τους, όπου όμως δεν ξεκουράζονταν, αλλά φρόντιζαν τον αφέντη σύζυγο, τα μικρά παιδιά και τη γκρινιάρα πεθερά τους. Επίσης, μαγείρευαν το φαγητό τής άλλης ημέρας και «φοκαλνούσαν» (σκούπιζαν) και καθάριζαν ολόκληρο το σπίτι και την αυλή του.
Το φοκάλισμα (σκούπισμα) το έκαναν με τριών ειδών φοκάλες (σκούπες), που κατασκεύαζαν οι ίδιες οι αγρότισσες με (από) κατάλληλα φυτά των βουνών και των χωραφιών τους. Αυτά τα τρία είδη της γερμανιώτικης φοκάλης παρουσιάζονται εν ολίγοις παρακάτω.

Η κουκουδοφόκαλη φτιάχνεται από το ομώνυμο φυτό, που είναι μία πόα αυτοφυούμενη στις βουνοπλαγιές και στις ακροποταμιές του Γέρμα. Απ΄ τη ρίζα του εν λόγω φυτού ξεπετιούνται κάθε Άνοιξη 5 – 10 λεπτοί βλαστοί ύψους περίπου 30 – 40 εκατοστών, που έχουν φύλλα χνουδωτά και σταχτοπράσινα, τα οποία όταν ξεραθούν ομοιάζουν με κουκούδια (κόμβους), εξ ου και η ονομασία κουκουδοφόκαλη. Οι βλαστοί αυτοί βγάζουν στην κορυφή τους λευκά και άοσμα άνθη.
Οι Γερμανιώτισσες κόβουν κάθε Καλοκαίρι αρκετούς βλαστούς κουκουδοφόκαλης, σχηματίζουν μ’ αυτούς ένα μάτσο, που το δένουν γερά με σπάγκο και φτιάχνουν τη σκούπα «κουκουδοφόκαλη», με την οποία παλαιότερα «φοκαλνούσαν» τ’ αλώνια και ξεδιάλεγαν το σιτάρι απ’ τα σκύβαλα.

Εικ. 3. Το φυτό κουκουδοφόκαλη

Η πικροφόκαλη κατασκευάζεται από ένα είδος άκανθας (γαϊδουράγκαθου), που έχει λεπτούς και σκληρούς βλαστούς, ύψους 40 – 50 εκατοστών περίπου, και που αυτοφύεται στ’ αμπέλια του Γέρμα. Η εν λόγω άκανθα λέγεται πικροφόκαλη, διότι ο χυμός των βλαστών της είναι πολύ πικρός. Οι αγρότισσες του Γέρμα έφτιαχναν, έως το έτος 1965, φοκάλες απ’ τους βλαστούς του αναφερόμενου φυτού, σκούπιζαν με αυτές τις αυλές των σπιτιών τους και απομάκρυναν τα σκύβαλα από τ’ αλωνισμένα σιτηρά τους.

Εικ. 4. Η σκούπα κουκουδοφόκαλη

Η ψωμοφόκαλη κατασκευάζεται από το ομώνυμο φυτό, που το σπέρνουν κάθε χρόνο ανάμεσα στις καλαμποκιές τους οι γεωργοί του Γέρμα. Το εν λόγω φυτό αποτελείται από ένα καλάμι πολύ λεπτό, που φτάνει σε ύψος το 1,5 μ. περίπου, και που βγάζει στην κορυφή του μία ταξιανθία σε διάταξη κορύμβου.
Η ψωμοφόκαλη ήταν παλαιότερα η καλύτερη σκούπα του σπιτιού. Μ’ αυτήν σκούπιζαν οι γυναίκες το μαγειριό και τον φούρνο και μάζευαν τις ψίχες του ψωμιού απ’ τον «τράπεζο»  (:κυκλικό τραπέζι ύψους 20 εκατοστών περίπου) και γι’ αυτό πήρε την υπόψη ονομασία. Οι αγρότισσες του Γέρμα έκοβαν τα στελέχη – καλάμια της ψωμοφόκαλης και τα μετέφεραν σε ορισμένες γυναίκες του χωριού, οι οποίες – μόνον αυτές – γνώριζαν να τα δένουν και να τα «ράβουν» με σακοράφα και σπάγκο και να φτιάχνουν τις όμορφες ψωμοφόκαλες.

Εικ. 5. Η σκούπα πικροφόκαλη

Εικ. 6. Πικροφόκαλη

Εικ. 7. Άνθη του φυτού πικροφάκαλη

Εικ. 8. Ψωμοφόκαλη του εμπορίου

Εικ. 9. Ψωμοφόκαλη

Πηγή – kepegerma.blogspot.com

 Βρισκόμαστε στο ”παρά πέντε” της νέας χρονιάς και οι εκτιμήσεις για την παραγωγή ελαιολάδου ”δίνουν και παίρνουν”. Οι πιο αξιόπιστοι αναλυτές και γνώστες της αγοράς προβλέπουν μια ποσότητα από 300 έως 330 χιλ.τόνους,  αν όλα πάνε καλά. Δηλαδή τονάζ ελαιόκαρπου και υψηλή ελαιοπεριεκτικότητα. Μιλάμε προφανώς σε πανελλαδική κλίμακα.

Αυτό σημαίνει ότι με βάση τα παραπάνω νούμερα προβλέπεται μία αύξηση από 60 έως 77% σε σύγκριση με την περσινή εσοδεία με δεδομένο ότι η 2021/22 έφτασε στους, πραγματικούς, 187 χιλ. τόνους.

Από εκεί και πέρα αξίζει να σημειώσουμε, για σήμερα τουλάχιστον, ότι η Κρήτη είναι η μόνη γεωγραφική περιφέρεια που αναφέρει προβλήματα δακοπροσβολής, άγνωστης έκτασης, με ποικίλες απόψεις σχετικά με τα αίτια, άρα και τους τρόπους αντιμετώπισης.

Πηγή – olivenews.gr

Παρατείνεται η προθεσμία ανανέωσης παραγωγικών και επαγγελματικών αδειών για τις λαϊκές αγορές. 

Όπως αναφέρεται σε ανάρτηση του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Υπ.ΑΝ.ΕΠ συναντήθηκε με τους εκπροσώπους παραγωγών λαϊκών αγορών Χ. Μπάκα και Απ. Γιώργαρη και διαβεβαίωσε ότι καμία παραγωγική και επαγγελματική άδεια δεν πρόκειται να χαθεί.

Σύμφωνα με το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, η προθεσμία παρατείνεται έως 31/12/2022.

Στο ζενίθ έχει εκτοξευτεί η ζήτηση για καυσόξυλα στη Θεσσαλονίκη, όπου οι παραγγελίες παραδίδονται μετά από έναν μήνα και πλέον λόγω του φόρτου εργασίας, ενώ ανάρπαστα έχουν γίνει ήδη τα καυσόξυλα και τα παράγωγά τους στη Δυτική Μακεδονία, όπου οι ανάγκες για θέρμανση ξεκινούν ήδη από τον Σεπτέμβριο. Πολύ αυξημένο, όμως, όπως επισημαίνουν έμποροι ξυλείας από τη Βόρεια Ελλάδα είναι φέτος το ενδιαφέρον για καυσόξυλα και από την Αττική και άλλες νότιες περιοχές της χώρας, γεγονός που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την ήδη υπάρχουσα έλλειψη ξυλείας, καθώς φέτος δεν έχουν εισαχθεί καυσόξυλα από τη Βουλγαρία.

“Η Βουλγαρία έχει σταματήσει να φέρνει καυσόξυλα, τα κρατούν προφανώς για τις δικές τους ανάγκες λόγω της ενεργειακής κρίσης, οπότε έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Μόνο τα δικά μας δεν φτάνουν, εξάλλου δεν υπάρχουν και υλοτόμοι“, επισημαίνει στη naftemporiki ο κ.Σάκης Νικολούδης, έμπορος καυσόξυλων με επιχείρηση στην Πυαλία Θεσσαλονίκης, ο οποίος δεν δουλεύει ο ίδιος – όπως σημειώνει – με ξύλα από τη Βουλγαρία, αλλά η μη εισαγωγή καυσόξυλων φέτος από τη Βουλγαρία εντείνει σημαντικά την αδυναμία κάλυψης της αυξημένης φετινής ζήτησης. Ο ίδιος εκτιμά ότι τον Νοέμβριο είναι πολύ πιθανόν να μην υπάρχουν πια ξύλα προς διάθεση, καθώς “ο κόσμος έχει πανικοβληθεί” και η ζήτηση είναι αυξημένη αλλά οι διαθέσιμες ποσότητες δεν επαρκούν.

Χαρακτηριστικό είναι, εξάλλου, το γεγονός ότι στη Θεσσαλονίκη, όπου καταγράφεται πολύ αυξημένη ζήτηση φέτος για καυσόξυλα και πέλλετ, παραγγελίες που δόθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα θα παραδοθούν από την 1η Οκτωβρίου και εξής λόγω του φόρτου εργασίας, ενώ κάποιες από τις εταιρείες έχουν σταματήσει τη δωρεάν μεταφορά ή ακόμη και τη μεταφορά συνολικά και οι πελάτες πρέπει να φορτώσουν στην “πηγή”.

Λόγω, δε, της έλλειψης πρώτης ύλης από κύκλους της αγοράς, πολλά από τα ξύλα που διατίθενται φέτος δεν έχουν προλάβει να αποκτήσουν την επιθυμητή ξηρότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά την οξιά, ενώ ο φετινός μεσές (δρυς) έχει συγκριτικά καλύτερη ξηρότητα.

Όπως είναι φυσικό, η αύξηση της ζήτησης σε συνδυασμό με την έλλειψη πρώτης ύλης έχει επιφέρει ήδη σημαντικές αυξήσεις στις τιμές. Όπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά έμποροι ξυλείας της Δυτικής Μακεδονίας, λόγω της ενεργειακής κρίσης καταγράφεται φέτος πολύ αυξημένη ζήτηση για καυσόξυλα και πέλλετ και από την Αθήνα και γενικότερα από τη νότια Ελλάδα και οι ίδιοι εύχονται να πέσει η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, ώστε να μπορέσει να θερμανθεί η Αθήνα και οι άλλες περιοχές του Νότου με πετρέλαιο, για να μπορέσουν οι ίδιοι να εξυπηρετήσουν τους τακτικούς πελάτες τους από τη Βόρεια Ελλάδα. Επίσης επισημαίνουν ότι σε κάθε δημοπρασία ξύλων οι τιμές ανεβαίνουν και έχουν αυξηθεί συνολικά πέντε φορές τους τελευταίους μήνες.

Ένα νοικοκυριό στη Δυτική Μακεδονία, όπου ειδικά στις ορεινές περιοχές τα τζάκια ανάβουν από τον Σεπτέμβριο, εκτιμάται ότι χρειάζεται από δέκα έως είκοσι τόνους για να βγάλει το χειμώνα, με το κόστος να έχει αυξηθεί ήδη κατά 20 ή ακόμη και κατά 30 ευρώ από πέρυσι ανά κυβικό μέτρο, ενώ στα ύψη έχει εκτοξευθεί η τιμή του πέλλετ, που επίσης καταγράφει σημαντικές ελλείψεις και έχει ξεπεράσει τα 500 ευρώ ο τόνος έναντι 390 πέρυσι και 310 πρόπερσι. Υπάρχουν μαρτυρίες πολιτών για αγορές πέλλετ φέτος με 580 ευρώ τον τόνο και στο διαδίκτυο υπάρχουν αναρτήσεις εταιρειών που το διαθέτουν ακόμη και προς 650 ευρώ τον τόνο.

(της Βάσω Βεγίρη – naftemporiki.gr)

Οι ποδηλάτες μπορεί σύντομα να υποχρεωθούν να ακολουθήσουν νέους κανόνες οδικής συμπεριφοράς και κυρίως, να επανέλθουν οι υποχρεωτικές πινακίδες κυκλοφορίας.

Σε πολλές χώρες στον πλανήτη η αύξηση της χρήσης ποδηλάτων και ηλεκτρικών ποδηλάτων έχει ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουν και πάλι οι συζητήσεις ώστε οι ποδηλάτες να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες με τους μοτοσικλετιστές.

Στη Μεγάλη Βρετανία για παράδειγμα, ήδη η αύξηση της χρήσης του ποδηλάτου οδήγησε στη κατασκευή περισσότερων ποδηλατοδρόμων, αλλά και στη δημιουργία ζωνών με όριο ταχύτητας 20 μιλίων/ώρα (32 χλμ./ώρα) για όλα τα οχήματα, σε μια προσπάθεια μείωσης των ατυχημάτων με ποδηλάτες.

Ωστόσο και από την άλλη πλευρά, έχουν αυξηθεί οι φωνές οι οποίες κάνουν λόγο για αντίστοιχο σεβασμό των ποδηλατών προς τον Κ.Ο.Κ. που ισχύει για όλα τα υπόλοιπα οχήματα.

Σύμφωνα μάλιστα με άρθρο της Daily Mail, σύντομα θα έρθουν νέες αλλαγές στο Κ.Ο.Κ. της χώρας, που θα προβλέπουν ξεκάθαρα πρόστιμα και πόντους ποινής στους ποδηλάτες που δεν σέβονται τα όρια ταχύτητας ή υποπίπτουν σε μια σειρά από άλλες παραβάσεις, όπως είναι αυτή του κόκκινου φαναριού.

Και για να το καταφέρει αυτό, η κυβέρνηση θα επαναφέρει το μέτρο της υποχρεωτικής χρήσης πινακίδας κυκλοφορίας για τα ποδήλατα, ενώ θα πρέπει όλοι οι ποδηλάτες να πληρώνουν και ασφάλεια, στην περίπτωση που για παράδειγμα υπάρξει τραυματισμός με πεζό.

Με τον τρόπο αυτό θα κλείσει μια «τρύπα» στο νομικό σύστημα της Μεγάλης Βρετανίας, αφού με βάση τη σημερινή νομοθεσία, εάν ένας πεζός χάσει τη ζωή του σε ατύχημα με ποδήλατο, τότε η ποινή φυλάκισης για τον ποδηλάτη εφόσον φταίει είναι μόνο 2 χρόνια.

Πηγή – ilarissa.gr

Πρόκειται για ένα σημαντικό μελισσοκομικό φυτό το οποίο δίνει στις μέλισσες γύρη, νέκταρ και πρόπολη. Εκτινάσσει την γέννα της βασίλισσας λόγω της πλούσιας γύρης που προσφέρει σε συνδιασμό με το πολύ θρεπτικό αρωματικό νέκταρ.

Σύμφωνα με διάφορες αναλύσεις που έχουν γίνει η γύρη του κισσού είναι χαμηλή σε διατροφική αξία, όμως η μέλισσες συλλέγουν τόσο μεγάλη ποσότητα που καλύπτει πλήρως όλες τις ανάγκες του γόνου. Τα μελίσσια που βρίσκονται στον κισσό γεμίζουν τον γονοθάλαμο με γύρες, ρίχνουν ακατάπαυστα γόνους και τα στεφανώματα (στο πάνω μέρος των πλαισίων) γεμίζουν μέλι!

Το μέλι του κισσού είναι ανοιχτόχρωμο και η ανθοφορία βοηθά τους καταπονημένους πληθησμούς των μελισσιών να ανανεωθούν και να πάρουν τα πάνω τους πολύ γρήγορα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κουρασμένα αδυνατισμένα μελίσσια που βρίσκονται στο πεύκο και επισκέπτονται αυτή την ανθοφορία μετά.

Ο κισσός είναι ένα ιδιαίτερα ανθεκτικό φυτό, όμως για να δώσει νέκταρ και να δουλέψουν τα μελίσσια πρέπει να προηγηθούν βροχές. Είναι αναρριχητικό φυτό που συναντάται κυρίως σε ρεματιές, πηγές και μέρη με ίσκιο και υγρασία. Έχει ιδιαίτερη αδυναμία να αναρριχάται πάνω σε πλατάνια τα οποία και αποξηραίνει εφόσον απορροφά τους χυμούς από τον φλοιό και τον ήλιο από τα φύλλα τους!

Οι μέλισσες όταν επισκέπτονται τα άνθη του κισσού είναι ιδιαίτερα χαρούμενες και ακούγεται ένα όμορφο βουιτό. Τα άνθη του κισού σχηματίζουν μεγάλες ταξιανθίες με άυθονη γύρη πράγμα που συντελεί στο να μαζέψουν οι μέλισσες μεγάλη ποσότητα πολύ γρήγορα. Γνωρίζετε άλλωστε οτι το κάθε φυτό έχει διαφορετικό βαθμό δυσκολίας για την συλλογή του.

Όταν ο κισσός δουλεύει βλέπουμε ανάμεσα απο τους κηρηθροφορείς λευκά παρακτίσματα, πλαίσια γεμάτα κατακίτρινη γύρη, και γόνους που μπορούν να φτάσουν έως 8 ανά μελίσσι!