Στο διαχρονικά αγαπημένο Ναύπλιο έχουμε πολλούς λόγους να επιστρέφουμε και μάλιστα κάθε εποχή του χρόνου.
Η αρχοντιά των νεοκλασικών του, η παντού παρούσα ιστορία του, η παραλιακή περατζάδα με τη θέα στα εντυπωσιακά φρούρια, οι κοντινές παραλίες για μια δροσιστική βουτιά. Αλλά και οι άφθονες γευστικές επιλογές που νοστιμίζουν κάθε ταξίδι μας στο πανέμορφο Ανάπλι: από τα φρέσκα ψάρια ως τους νόστιμους μεζέδες κι από τα εξαιρετικά παγωτά ως τα ευφάνταστα cocktails, το ταξίδι στο Ναύπλιο επιφυλάσσει σε όλους μια ενδιαφέρουσα γευστικά και απολαυστική διάσταση.
Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι η πανέμορφη πόλη διαθέτει το δικό της αποστακτήριο – ποτοποιία και μάλιστα ένα από τα ιστορικότερα εν λειτουργία σε όλη τη χώρα; Προς έκπληξη των περισσότερων, μόλις λίγα λεπτά έξω από το Ναύπλιο, δραστηριοποιείται από το 1869 η οικογενειακή επιχείρηση που ίδρυσε πριν από ενάμιση αιώνα ο Ιωάννης Καρώνης, παράγοντας ποιοτικά αποστάγματα όπως ούζο, τσίπουρο και λικέρ, που σήμερα βρίσκει κανείς στα ταβερνάκια της περιοχής αλλά και σε αρκετά σημεία στο εξωτερικό.
Ο Γιάννης Καρώνης, 5η πλέον γενιά της οικογένειας, γίνεται ο συνεχιστής της παράδοσης που αναλαμβάνει να ξεναγήσει όσους επισκέπτονται την ποτοποιία, σε ένα κόσμο όπου οι μνήμες και οι συνταγές του παρελθόντος υπογράφουν το σήμερα κι είναι έτοιμες να συναντήσουν το μέλλον.
Η ξενάγηση στο αποστακτήριο
Το γευστικό και ιστορικό ταξίδι ξεκινά τους πρόποδες του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο, μέσα στο γαλήνιο σκηνικό του οικογενειακού ελαιώνα και εκτυλίσσεται στις 500 τ.μ. εγκαταστάσεις όπου ο επισκέπτης μυείται στα μυστικά της απόσταξης. Ο ίδιος ο κος Καρώνης υποδέχεται στο παλιό αποστακτήριο – επισκέψιμο από το 2006 – τόσο τους Έλληνες επισκέπτες, όσο και τα άφθονα γκρουπ από το εξωτερικό, αφού η εμπειρία συστήνεται ιδιαίτερα από μεγάλα τουριστικά πρακτορεία που φέρνουν επισκέπτες από όλο τον κόσμο στην πανέμορφη περιοχή.
Μπροστά στο μεγαλύτερο, χωρητικότητας 800 λίτρων χάλκινο καζάνι, από τα 4 συνολικά, εκτυλίσσεται νοερά ένα ακόμη ταξίδι: αυτό των αρωματικών βοτάνων, όπως είναι οι σπόροι γλυκάνισου, ο κορίανδρος, το κάρδαμο, το τζίντζερ, η μαστίχα, οι φλούδες πορτοκαλιού και όποιο άλλο μυρωδικό χρησιμοποιεί κάθε αποστακτήριο βάσει της δικής του μυστικής συνταγής, από τους ειδικούς σάκους όπου φυλάσσονται σε ιδανικές συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας, για να συναντήσουν την αιθυλική αλκοόλη στον αποστακτήρα.
Στη διάρκεια της ξενάγησης εξηγείται αυτή η μαγική διαδικασία της απόσταξης, που όσο πιο αργά και αβίαστα εξελίσσεται, τόσο καλύτερο ποιοτικά το αποτέλεσμα. Αφού δώσει στους επισκέπτες να μυρίσουν τα βότανα που χρησιμοποιεί, ο κος Καρώνης εξηγεί πώς την τρίτη μέρα το καζάνι συμπληρώνεται με νερό, τη διαδικασία του βρασμού του αλκοόλ στους 78° C και της μεταφοράς των ατμών με όλα τα ιδιαίτερα αρώματα και τα αιθέρια έλαια στον συμπυκνωτή – ψύκτη, όπου υγροποιούνται και δίνουν το απόσταγμα του ούζου.
Από αυτό το καθαρό απόσταγμα, θα φυλαχθεί τελικά το μεσαίο κλάσμα σε ανοξείδωτες δεξαμενές που θα του επιτρέψουν να ωριμάσει και να αναδείξει τα αρώματά του, πριν αναμειχθεί με εξαιρετικής ποιότητας νερό, συσκευαστεί και γεμίσει τα ποτήρια μας με στιγμές καλοκαιρινής απόλαυσης. Το πρώτο μέρος της ξενάγησης κλείνει με αναφορά στην απόσταξη του τσίπουρου, του πρώτου προϊόντος που παρήγαγε η ιστορική ποτοποιία, αλλά και με χρήσιμες πληροφορίες που αναγράφονται στις ετικέτες των μπουκαλιών και φανερώνουν τον τρόπο παραγωγής και την ποιότητα του ούζου. Γι’ αυτό και το Special Ούζο Καρώνη αποδεικνύει τη γευστική του ανωτερότητα χάρη στην 100% απόσταξη, που σημαίνει ότι το ούζο δεν προέκυψε απλά από την ανάμειξη αλκοόλ με αρωματικά.
Τα πλούσια αυτά αρωματικά – γλυκάνισο με εμφανή την παρουσία κολίανδρου και μάραθου – γευόμαστε στο χώρο υποδοχής, περνώντας από τη θεωρία στην πράξη και γνωρίζοντας τα δύο είδη ούζου, το παλαιωμένο και το απλό τσίπουρο, αλλά και τα εξαιρετικά λικέρ λεμόνι, βύσσινο και μαστίχα που αποδεικνύουν τις παραδοσιακές γευστικές αξίες που διέπουν την οικογενειακή επιχείρηση. Τα δύο τελευταία μάλιστα έχουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία να διηγηθούν. Η αρωματική μαστίχα με την πλούσια επίγευση, παρασκευάζονταν με ακατέργαστους λίθους μαστίχας που έμπαιναν στον αποστακτήρα μαζί με οινόπνευμα και νερό αλλά και μια στρώση με άχυρα στον πάτο του αποστακτήρα ώστε να μην κολλάνε.
Κι ενώ τα λεμόνια προέρχονται από τα Μέθανα, από ένα κτήμα διαμέσου του οικογενειακού ελαιώνα, τα εκλεκτά βύσσινα που αποτελούν τη βάση για το λικέρ «Το Βύσσινο της Μαριγώς» αγοράζονται από την Αρκαδία, τόπο καταγωγής του ιδρυτή της ποτοποιίας. Είναι αυτά που παλαιώνουν μέσα σε βαρέλια με μπράντυ έως 18 μήνες, ώστε να ζυμωθούν, να απελευθερώσουν τους χυμούς, το μεθυστικό άρωμα και το βαθυκόκκινο χρώμα τους, δίνοντας ένα λικέρ που μας ταξιδεύει στα χρόνια που οι νοικοκυρές έφτιαχναν κάθε καλοκαίρι το δικό τους σπιτικό λικέρ. Όσο για το όνομα, αυτό αποτίνει φόρο τιμής στη Μαριγώ Καρώνη, σύζυγο του ιδρυτή και βαφτιστήρα του Κολοκοτρώνη, που ήδη από το 1850 είχε τη δική της συνταγή για να αξιοποιεί τα καλάθια με τα βύσσινα που οι Αρκάδες συγγενείς έστελναν ως πεσκέσι. Το λικέρ της που πωλούνταν στο ρακοπωλείο της οικογένειας στο κέντρο του Ναυπλίου, γινόταν ανάρπαστο από τις Αναπλιώτισσες για να το κερνάνε στις γιορτές. Η γευστική δοκιμή τις δικαιώνει απόλυτα.
Το Μουσειακό Αρχείο
Όσο ενδιαφέρουσες είναι οι πληροφορίες περί απόσταξης, άλλο τόσο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αυθεντικά κειμήλια που εκτίθενται στο φροντισμένο διπλανό χώρο, ένα μίνι μουσείο γεμάτο αρχειακό υλικό που φανερώνει σημαντικές στιγμές της ιστορίας της ποτοποιίας. Όπως το πρώτο και παλαιότερο βραβείο του είδους του στην Ελλάδα από την Έκθεση Ολυμπίων του 1889 στο Ζάππειο, που απέσπασε το λικέρ μαστίχα. Το μπουκάλι της εποχής μάλιστα έφερε το σύμβολο της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου –ένδειξη γνησιότητας της μαστίχας που χρησιμοποιούνταν αλλά και ιστορική απόδειξη ότι η μη απελευθερωμένη Χίος είχε αναπτυγμένη εμπορική δραστηριότητα. Ακόμη παλαιότερο δε, από το 1883, είναι ένα τεύχος εφημερίδας που αναφέρει το Ναύπλιο ως πρώτη πρωτεύουσα του απελευθερωμένου ελληνικού κράτους, με το κείμενο να είναι γραμμένο και στα γερμανικά λόγω της έλευσης του βασιλιά Όθωνα εκείνη τη χρονιά.
Κι όσο ο επισκέπτης παρατηρεί τα πορτρέτα της οικογένειας που ξεκίνησε για μια καλύτερη τύχη από την ορεινή Αρκαδία κι ίδρυσε την ποτοποιία στην οποία ξεναγούμαστε σήμερα, ο κος Καρώνης αφηγείται πώς ο ιδρυτής έστειλε τον αδερφό του στη Γαλλία για να διδαχθεί την απόσταξη των λικέρ και πώς το 1869 έστησαν το πιο μοντέρνο αποστακτήριο της εποχής. Ανάμεσα σε μεταγενέστερα βραβεία και στη βιτρίνα με τις παλιές φιάλες μπράντυ της περιόδου 1938-1950, βλέπουμε κι άλλα, παλαιότερα μπουκάλια με ετικέτες που αγόραζαν το 1870 στο Παρίσι, από εκεί όπου τυπώνονταν και τα πρώτα ελληνικά γραμματόσημα. Από το Παρίσι εξάλλου εισάγονταν τα μεγάλα καζάνια των 1.000 λίτρων, ενώ τα υπόλοιπα μηχανήματα προέρχονταν από την Ελβετία.
Στο χώρο δεσπόζει κι ένα μεγάλο χρηματοκιβώτιο-αντίκα βάρους 400 κιλών που είχε εισαχθεί το 1860 από τη Μασσαλία. Με διπλή επίστρωση μετάλλου κι ενδιάμεση στρώση άμμου ώστε να προστατεύεται από πυρκαγιά, άνοιγε με 3 κλειδιά και ήταν το ίδιο με αυτό που είχε η Μπουμπουλίνα στο στόλο της.
Και αυτή όπως όλες οι ιστορίες που ζωντανεύουν γύρω μας μέσα από αντικείμενα και αφηγήσεις, αποδεικνύουν μια πλουσιότατη εμπειρία που μετρά 154 χρόνια και εγγυάται ότι στην επόμενη καλοκαιρινή εξόρμηση στο Ναύπλιο θα συνοδεύσουμε τους ψαρομεζέδες μας με τα πιο εκλεκτά αποστάγματα.
Πηγή www.olivemagazine.gr
