Για την υψηλή τιμή του ελαιολάδου που εξακολουθεί να παρατηρείται στα σούπερ μάρκετ μίλησε στο topontiki ο Βασίλης Ζαμπούνης, γεωργοοικονομολόγος που γνωρίζει τον κλάδο της ελιάς όσο λίγοι στην Ελλάδα

Ο κ. Ζαμπούνης αναφέρθηκε στις αυξήσεις στις τιμές του ελαιολάδου που όπως μας εξήγησε οφείλονται σε μεγάλο βαθμό σε ένα «αφύσικο – φυσικό» φαινόμενο, ενώ έδωσε και την εκτίμησή του για την επόμενη σεζόν.

Επιπλέον, σύγκρινε την κατάσταση που επικρατεί και σε άλλες χώρες Μεσογειακές χώρες (Ιταλία και Ισπανία), λέγοντας πως «ο Έλληνας καταναλωτής συμπιέζεται όχι μόνο από τις υψηλές τιμές ελαιολάδου αλλά και από το περιορισμένο εισόδημά του».

Παράλληλα, μίλησε για την «αισχροκέρδεια», τονίζοντας πως «το να μιλήσει κανείς είναι σχετικά εύκολο. Να την εντοπίσει, μετρήσει και καταπολεμήσει είναι το δύσκολο», ενώ για το τέλος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι «η παρούσα κρίση απειλεί την ελαιοκομία μας».

Αναλυτικά όλα όσα είπε:

Κ. Ζαμπούνη ως γεωργοοικονομολόγος πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτή η τεράστια αύξηση στην τιμή του ελαιολάδου; Σύμφωνα με την Eurostat η αύξηση στη χώρα μας αγγίζει πλέον το 67% …

Η αύξηση των τιμών του ελαιολάδου οφείλεται σε ένα ”αφύσικο – φυσικό φαινόμενο”. 

Συγκεκριμένα, για δύο συνεχόμενες ελαιοκομικές περιόδους (2022/23 – 2023/24), οι αντίξοες για την ελαιοκαλλιέργεια καιρικές συνθήκες – δηλαδή η ξηρασία, οι ζεστοί χειμώνες, οι ανοιξιάτικοι καύσωνες- οδήγησαν σε μείωση της παγκόσμιας παραγωγής, με αποτέλεσμα να λείπουν κάθε χρόνο περί τους 850.000 τόνους.

Το πρόβλημα αφορά κυρίως την Ισπανία, η οποία καλύπτει το 45%  της παγκόσμιας παραγωγής, αλλά και την υπόλοιπη Μεσόγειο. Έτσι π.χ. πέρσι η Ελλάδα και η Τουρκία είχαν μεγάλες παραγωγές της τάξης των 350.00 τόνων εκάστη ενώ φέτος είναι ζήτημα αν πιάσουν τους 130 – 140.000 τόνους.

Εκτιμάτε ότι θα υπάρξει και περαιτέρω αύξηση των τιμών; Πώς μπορούν οι καταναλωτές να «προστατευθούν»;

Ήδη οι τιμές παραγωγού (πρώτης ύλης) μετά από μια μικρή υποχώρηση, έχουν σταθεροποιηθεί στα επίπεδα του 7,20 – 9,20 €/κιλό, ενώ οι τιμές καταναλωτή λόγω της χρονικής υστέρησης αυξάνονται μεν, αλλά με φθίνοντα ρυθμό. Για το τι θα συμβεί στο μέλλον κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει καθώς εξαρτάται από τις κλιματολογικές συνθήκες.

Ο φετινός χειμώνας ήταν μεν υπερβολικά ζεστός -η ελιά χρειάζεται κάποιες ώρες ψύχους προκειμένου να ξεκουραστεί για να δώσει καρπούς- όμως πάει «καλούτσικα» με αρκετές βροχές. Αν ξεπεράσουμε και την άνοιξη τότε ίσως δούμε την εσοδεία 2024/25 να επανέρχεται σιγά σιγά στα φυσιολογικά επίπεδα άρα και τις τιμές να αρχίσουν να αποκλιμακώνονται από τον χειμώνα του 2024. Διαφορετικά, με τρίτη συνεχόμενη κακή παραγωγή, τότε πάμε για ένα σενάριο – εφιάλτη για τους ελαιοπαραγωγούς, όλη την ελαιοκομία, άρα και τους καταναλωτές.

Το φαινόμενο με την αύξηση τιμών στο ελαιόλαδο βλέπουμε ότι είναι ευρωπαϊκό, καθώς και σε Ισπανία-Ιταλία έχουν ανέβει οι τιμές. Ευθύνεται και η κλιματική αλλαγή για τη συγκεκριμένη κατάσταση;

Η σύγκριση με τις άλλες χώρες είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Και οι τρείς εκκινούν από το ίδιο περίπου σημείο αρχικού κόστους πρώτης ύλης. Η Ιταλία έχει σημαντικά υψηλότερες τιμές παραγωγού από τις ελληνικές. Παρ΄όλα αυτά , αν συγκρίνουμε τις τελικές τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ βλέπουμε πως οι ελληνικές τιμές καταναλωτή είναι πολύ ακριβότερες. Σημαντικό ρόλο παίζει και ο ΦΠΑ, 13% στην Ελλάδα, μηδέν στην Ισπανία, 4% στην Ιταλία.

Έτσι π.χ. βλέπουμε πως αυτή την εποχή η μέση αντιπροσωπευτική τιμή στην Ισπανία είναι 9,605 €/λίτρο (από 9,25 έως 9,90 το έξτρα παρθένο €/λ), ενώ στην Ελλάδα είναι 12,56 €/λίτρο (από 11,34 έως 13,22 € ανάλογα με την ποιοτική κατηγορία), δηλαδή περί τα 3€/λίτρο ή 30% ακριβότερες. Τα ανάλογα ισχύουν και για την Ιταλία.

Αυτή είναι η μια όψη, η οποία επιδεινώνεται αν βάλουμε στην εξίσωση και συνυπολογίσουμε την αγοραστική δύναμη του καταναλωτή. Ο Έλληνας καταναλωτής – σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία – έχει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα Μέσης Αγοραστικής Δύναμης στην ΕΕ. Σε συνδυασμό με τις διαφορετικές τιμές που προαναφέραμε οδηγούμαστε στο ότι η μέση ποσότητα ελαιολάδου που μπορεί να αγοράσει είναι πολύ λιγότερη. Ο Ισπανός έχει εισόδημα που του επιτρέπει να αγοράσει 14,3 λίτρα, ο Ιταλός 11,3 και ο Έλληνας 7,8 λίτρα (βλ. Ελιά & Ελαιόλαδο, τεύχος 104, σελ. 22). Άρα ο Έλληνας καταναλωτής συμπιέζεται όχι μόνο από τις υψηλές τιμές ελαιολάδου αλλά και από το περιορισμένο εισόδημά του.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να πάρει κάποια μέτρα; Πολλοί μιλούν για αισχροκέρδεια, αλλά και τον ρόλο που έχουν οι μεσάζοντες.

Το να μιλήσει κανείς για «αισχροκέρδεια» είναι σχετικά εύκολο. Να την εντοπίσει, μετρήσει και καταπολεμήσει είναι το δύσκολο.

Καταρχήν δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε κανέναν αν δεν έχουμε «μπούσουλα» (οδικό χάρτη) ένα αντικειμενικό ολοκληρωμένο κοστολόγιο, από τον ελαιώνα και τον παραγωγό, έως το σούπερ μάρκετ για να συγκρίνουμε αν κάποιος ξεφεύγει και αισχροκερδεί αποκομίζοντας αδικαιολόγητα υψηλά κέρδη. Το Ισπανικό Υπουργείο Γεωργίας διαθέτει και δημοσιεύει ένα τέτοιο λεπτομερέστατο κοστολόγιο, η Ελλάδα όχι.

Υπάρχει, λοιπόν, ”αισχροκέρδεια” ; Πολύ σύντομα, μπορούμε να πούμε ότι ο παραγωγός αντιμετωπίζει ολοένα και υψηλότερα κόστη, ενώ το εισόδημά του εξαρτάται όχι μόνο από την τιμή που πουλάει αλλά και την ποσότητα που παράγει. Φέτος, π.χ. ήταν μια καταστροφή.

Ο μεσίτης/έμπορος κάνει μια πολύ δύσκολη δουλειά, να μαζέψει σκόρπιες μικροπαρτίδες σε ενιαία ποιότητα με αμοιβή 0,02€/κιλό.

Ο τυποποιητής /βιομήχανος βρίσκεται στις ”Συμπληγάδες” μεταξύ του κόστους, που συνεχώς ανεβαίνει, χωρίς να μπορεί να το μετακυλήσει στο ράφι και στον τελικό καταναλωτή, παρά με χρονική υστέρηση και εν μέρει.

Τελικά, ο μόνος κρίκος που μπορεί να ρυθμίζει τα έσοδα/κέρδη του είναι οι αλυσίδες λιανικής, οι οποίες έχουν μια δεσπόζουσα θέση. Συχνά μπορεί να δούμε ελαιόλαδα αγορασμένα πριν 1-2 χρόνια με ημερομηνία λήξης λίγους μήνες αν και με εξοργιστικά αφύσικες υψηλές τιμές, τις οποίες όμως μπορεί να έχει επιβάλλει ο λιανοπωλητής και όχι η βιομηχανία. Υπάρχουν αναφορές για πρακτικές χρεώσεων των προμηθευτών τους μέσω επιστροφών, πιστωτικών τιμολογίων, προωθητικών ενεργειών, όπως και για διαφορετική τους μεταχείριση ανάλογα με το μέγεθός τους, του τζίρου, των  άλλων προϊόντων (κωδικών) που διακινούν κ.λπ.

Από την παρούσα άγνωστης διάρκειας κρίση όλοι – με εξαίρεση ίσως τις αλυσίδες λιανικής- είναι χαμένοι και ιδίως οι καταναλωτές. Μακάρι η αισχροκέρδεια να αποτελούσε την εξήγηση. Πριν από οποιαδήποτε μέτρα ”αστυνομικού χαρακτήρα”, που θα μπορούσε να πάρει μια κυβέρνηση (αγορανομικών ελέγχων, διατίμησης στο ράφι),  χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο ολοκληρωμένων πολιτικών. Στο νέο υπό έκδοση 106ο τεύχος του Ελιά & Ελαιόλαδο παρουσιάζουμε τον «Καταστατικό Χάρτη» της Ισπανίας για τις εμπορικές συναλλαγές στα τρόφιμα.Η ελληνική αγορά είναι πολύ ”ρηχή”, των 15.000 τόνων έναντι 300 χιλιάδων της Ισπανίας και 400 χιλιάδων της Ιταλίας. Δυστυχώς στερούμαστε ισχυρών αγροτικών συνεταιρισμών, ενώ σε όλες τις χώρες αποτελούν υγιείς επιχειρήσεις με ρόλο κοινωνικού ”αμορτισέρ” ρύθμισης της αγοράς. Επιπλέον, υπάρχουν αυξημένα κόστη, από το ηλ. ρεύμα και τα υλικά συσκευασίας έως τις τραπεζικές χρεώσεις, που επιβαρύνουν όλους σε κάθε βήμα μέχρι να την ‘’πληρώσει’’ ο τελικός καταναλωτής.

Εδώ στην Ελλάδα ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η βαθιά ριζωμένη συνήθεια του 17λιτρου ανώνυμου χύμα ”τενεκέ”. Μια ρεαλιστική πρόταση, χωρίς κανένα δημοσιονομικό κόστος, από την οποία όλοι θα έβγαιναν ωφελημένοι είναι το ”πεντόλιτρο του παραγωγού”. Δηλαδή, η σταδιακή εφαρμογή του σφραγισμένου, επώνυμου με το όνομα του ελαιοπαραγωγού, πεντόλιτρου, το οποίο θα συσκευάζεται κατ’ ευθείαν στο ελαιοτριβείο και θα μπορεί να το διακινήσει ο ίδιος με νόμιμα παραστατικά. 

Ο ελαιοκαλλιεργητής θα είχε την υπερηφάνεια της επώνυμης παραγωγής του χωρίς οικονομική απώλεια ούτε σεντ, οι συνεταιρισμοί και τα ελαιοτριβεία θα εύρισκαν μια συμπληρωματική κερδοφόρα δραστηριότητα, οι καταναλωτές ένα ελεγχόμενο ασφαλές προϊόν, εύκολου στη μεταφορά και οικιακή του συντήρηση, η μαζική εστίαση ένα κίνητρο να υποκαταστήσει κάποια σπορέλαια, το κράτος ένα πρόσθετο έσοδο ώστε να μειώσει τον ΦΠΑ από το δυσθεώρητο 13%, το Υπουργείο και η ΕΛΣΤΑΤ πιο αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για την διακίνηση (ιχνηλασιμότητα) του ελαιολάδου.

Χρειάζεται λοιπόν μια μεγάλη ψύχραιμη συζήτηση. Λείπουν οι θεσμικές κλαδικές επαγγελματικές οργανώσεις, όπως υπάρχουν από την Καλιφόρνια μέχρι το Πακιστάν, για να επεξεργαστούν μια αγροτική ελαϊκή πολιτική. Μεταξύ σοβαρού και αστείου, όπως προσκαλούμε επικοινωνιολόγους, χρηματοοικονομικούς συμβούλους, προπονητές στο ποδόσφαιρο κ.λπ., ίσως θα ήταν μια καλή ιδέα να προσκαλέσουμε κάποιον Ισπανό εμπειρογνώμονα ελαιολάδου.

Η παρούσα κρίση απειλεί την ελαιοκομία μας. Μην ξεχνάμε ότι η ελιά και το ελαιόλαδο αποτελούν ”εθνικά μας προϊόντα”, αναντικατάστατα για την καλή μας υγεία στο πλαίσιο της Μεσογειακής Διατροφής, το ‘’οικονομικά αξιοποιούμενο δάσος, που προστατεύει το κλίμα, συνεισφέροντας και στην εθνική μας οικονομία περί τα 4 δις ευρώ ετησίως.

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε ότι έχετε ανοίξει ένα κανάλι στο Youtube (Olivenews-plus) όπου ασχολείστε με τις εξελίξεις γύρω από το ελαιόλαδο. Πώς ξεκίνησε η συγκεκριμένη προσπάθεια; Τι θέλετε να πετύχετε μέσα από αυτό;

Η Άξιον Εκδοτική ιδρύθηκε το 1993 και από το 1997 εκδίδει το περιοδικό Ελιά & Ελαιόλαδο, έντυπο, ήδη και ψηφιακό, το οποίο εμπλουτίστηκε με την ιστοσελίδα του olivenews, παρέχοντας αξιόπιστη, χρήσιμη ενημέρωση για τα θέματα της ελαιοκομίας, του ελαιολάδου και της επιτραπέζιας ελιάς. Με την εκπομπή Olivenews Plus στο YouTube κάναμε ένα ακόμη βήμα να προσεγγίσουμε ένα νέο κοινό, ίσως πιο εξοικειωμένο στα σύγχρονα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Οι εβδομαδιαίες εκπομπές έχουν  εκλαϊκευμένο περιεχόμενο, που καλύπτει τρείς θεματικές ενότητες: Οικονομία και Αγορά, Επιστήμη και Τεχνολογία, Υγεία και Διατροφή, η οποία απευθύνεται περισσότερο στο ευρύ κοινό των καταναλωτών.

Ποια φυτά μπορούμε να φυτέψουμε τον Μάρτιο σε κήπο και σε γλάστρα από αρωματικά φυτά και λουλούδια, μέχρι καρποφόρα δέντρα και λαχανικά. 

Ο Mάρτιος είναι ο τρίτος μήνας του χρόνου και φέρνει μαζί του την άνοιξη, την εποχή που η φύση ξαναζωντανεύει και ξεκινά η βλάστηση των φυτών. Ο ανοιξιάτικος καιρός είναι ιδανικός για να ασχοληθούμε με το αγαπημένο μας χόμπι, την κηπουρική, καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει και έχουμε αρκετή ηλιοφάνεια.

Ξεκινάμε, λοιπόν, τον μήνα Μάρτιο με την φύτευση αρωματικών φυτών για να φτιάξουμε έναν όμορφο βοτανόκηπο, ώστε να χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας. Συνεχίζουμε με νέες φυτεύσεις και μεταφυτεύσεις ανοιξιάτικών λουλουδιών και καλλωπιστικών φυτών, καθώς και με τη σπορά και φύτευση γκαζόν. 

Επίσης, μέσα στον Μάρτιο, μπορούμε να φυτέψουμε αγαπημένα καρποφόρα δέντρα και θάμνους για να απολαμβάνουμε τους νόστιμους καρπούς τους. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τι φυτεύουμε τον Μάρτιο για να δημιουργήσουμε ένα υπέροχο ανοιξιάτικο κήπο.

Ποια αρωματικά φυτά και βότανα φυτεύουμε τον Μάρτιο σε κήπο και σε γλάστρα;

Οι φυτεύσεις του Μαρτίου μπορούν να ξεκινήσουν με τη δημιουργία ενός βοτανόκηπου για να απολαμβάνουμε φρέσκα βότανα και φαρμακευτικά φυτά στο σπίτι. Αυτή την εποχή μπορούμε να κάνουμε νέες φυτεύσεις και να μεταφυτεύουμε αγαπημένα αρωματικά φυτά όπως: 

Ρίγανη , δεντρολίβανο , φασκόμηλο , μέντα , δυόσμο , λεβάντα , μελισσόχορτο , θυμάρι και δίκταμο 

Ποια λαχανικά φυτεύουμε τον Μάρτιο στον κήπο και σε γλάστρα

Μέσα στον Μάρτιο, είναι κατάλληλη εποχή για να φυτέψουμε πατατόσπορο για καλλιέργεια πατάτας καθώς και κοκκάρι για καλλιέργεια κρεμμυδιού. Επιπλέον, μπορούμε να φυτέψουμε αρκετά βολβώδη και πράσινα λαχανικά για υπέροχες σαλάτες, όπως: 

μαρούλι , σπανάκι , μαϊντανού , άνηθο , παντζάρι , καρότο 

Στις νότιες περιοχές της χώρας, έχουμε κατάλληλες συνθήκες για να ξεκινήσουμε πρώιμες φυτεύσεις για: 

Ντομάτα , πιπεριά , κολοκυθάκι , μελιτζάνα .

Καθώς τη νύχτα η θερμοκρασία συνεχίζει να πέφτει αρκετά, τα νεαρά κηπευτικά είναι ακόμα ευαίσθητα και ίσως χρειαστεί να σκεπάσουμε με ειδικό νάιλον για προστασία από το κρύο και τον παγετό. – Πηγή: www.mistikakipou.gr

Ποια καρποφόρα δέντρα και θάμνους φυτεύουμε τον Μάρτιο;

Την άνοιξη φυτεύουμε καρποφόρα δέντρα και θάμνους που είναι ριζωμένα σε γλάστρα με χώμα, σε αντίθεση με την εποχή του χειμώνα που γίνεται φύτευση με γυμνόριζα φυτά χωρίς μπάλα χώματος. 

Μέσα στον Μάρτιο, μπορούμε να φυτέψουμε αειθαλή καρποφόρα δέντρα όπως:

Λεμονιά , πορτοκαλιά , μανταρινιά όπως επίσης και φυλλοβολά δέντρα όπως βερικοκιά , ροδάκινά και αχλαδιές .

Επιπλέον, ο Μάρτιος είναι κατάλληλη εποχή για φύτευση καρποφόρων θάμνων όπως: Βατόμουρα , φραγκοσταφυλά , σμέουρα και μυρτιλα .

Με  πληροφορίες από mistikakipou.gr

Σε “αναμμένα κάρβουνα” οι αγρότες για τις πληρωμές των επιδοτήσεων που έρχονται το επόμενο δίμηνο
Αγώνα δρόμου κάνει ο ΟΠΕΚΕΠΕ για μια σειρά πληρωμών πριν το Πάσχα για τις οποίες έχει δεσμευτεί και στους αγρότες στην Κρήτη ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Λευτέρης Αυγενάκης, όπως είναι παλιές υποχρεώσεις, eco-schemes, το υπόλοιπο της επιδότησης, τα 88 εκατ που περικόπηκαν από την πληρωμή του Οκτωβρίου κ.α.

Ταυτόχρονα οι αγρότες της Κρήτης κάθονται σε “αναμμένα κάρβουνα” για να δουν να υλοποιείται ο σχεδιασμός για επιστροφή στην κανονικότητα με άνοιγμα της αίτησης ΟΣΔΕ 2024 μέχρι τα μέσα Μαρτίου, και αναμένουν το χρονοδιάγραμμα αυτό θα τηρηθεί και για την φετινή πληρωμή του Οκτωβρίου 2024.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των αρμόδιων αρχών, το επόμενο δίμηνο και το αργότερο μέχρι το Πάσχα, ο ΟΠΕΚΕΠΕ καλείται να επεξεργασθεί έναν σημαντικό όγκο στοιχείων που δεν έχει καταφέρει να διαχειρισθεί στη διάρκεια μιας ολόκληρης χρονιάς και συνδέονται με τη δυνατότητά του να προχωρήσει σε πιστώσεις, το ύψος των οποίων υπερβαίνει τα 750 εκατ. ευρώ. Είναι οι γνωστές εκκρεμότητας που τείνουν να λυγίσουν οικονομικά δεκάδες χιλιάδες αγροτικές εκμεταλλεύσεις σε μια χρονική συγκυρία που δεν είναι και η πλέον ευνοϊκή για τους ασκούντες δραστηριότητα στον αγροτικό χώρο.

Πιο συγκεκριμένα, στις εκκρεμότητες που υφίστανται αυτό τον καιρό συμπεριλαμβάνονται, βάσει επίσημων ανακοινώσεων:

– Πληρωμή των συνδεδεμένων ενισχύσεων εντός του Απριλίου – 245 εκατ. ευρώ.

– Διόρθωση ενιαίας ενίσχυσης 2023. Η διορθωτική πληρωμή, ύψους 88 εκατ. ευρώ, θα γίνει πριν από το Πάσχα

– Έναρξη των διαδικασιών προκειμένου να αποπληρωθούν οι δικαιούχοι για τα έτη 2014-2019 με βάση την παλιά ΚΑΠ όσο και για τη μεταβατική περίοδο 2020- 2022.

– Άνοιγμα της αίτησης ΟΣΔΕ 2024 τον Μάρτιο.

– Πληρωμή των οικολογικών σχημάτων έως το Πάσχα- 425 εκατ. ευρώ.

– Εκκαθάριση των 16.000 δεσμευμένων ΑΦΜ και αποδέσμευση των νομίμων. Τα υπόλοιπα θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη.

– Πληρωμή όσων δικαιούχων έχουν δικαιωθεί από τη Δικαιοσύνη.

Δεσμευμένα ΑΦΜ

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ήδη ξεκινήσει τον αποχαρακτηρισμό των περίπου 16.000 δεσμευμένων ΑΦΜ με βάση την αιτία δέσμευση τους, μέσω διοικητικών ελέγχων και όπου απαιτείται προγραμματίζεται άμεσα επιτόπιος έλεγχος (για τα έτη 2020 – 2023).

Στόχος του Οργανισμού και της νέας διοίκησης είναι όσοι νόμιμα το δικαιούνται να τους καταβληθούν τα χρήματα που δικαιούνται και οι υπόλοιποι να παραπεμφθούν στην δικαιοσύνη για περαιτέρω διερεύνηση. Επίσης, έχει δοθεί άμεση εντολή, όσοι δικαιούχοι έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη κι έχουν δικαιωθεί να πληρωθούν άμεσα.

Οικολογικά Σχήματα

Οι μέχρι σήμερα εν δυνάμει δικαιούχοι ανέρχονται περίπου σε 370.000 και το ποσό της ενίσχυσης σε 425.000.000€.

Διόρθωση Ενιαίας Αίτησης Ενισχύσεων 2023

Διορθώνονται τα διοικητικά λάθη και παραλείψεις της προηγούμενης θητείας του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μέχρι και την Κυριακή 10 Μαρτίου θα παραμείνει ανοικτή η πλατφόρμα του ΟΠΕΚΕΠΕ για την υποβολή των τροποποιητικών και διορθωτικών δηλώσεων ΟΣΔΕ.

Γίνεται δεκτό το αίτημα των δικαιούχων για διορθώσεις γενικά της Ενιαίας Αίτησης Ενισχύσεων του 2023 και η διορθωτική πληρωμή, που αναμένεται κι αυτή να γίνει πριν το Πάσχα, θα απορροφήσει τα αδιάθετα κονδύλια του προηγούμενου έτους, ύψους 88.000.000€.

Πληρωμή Συνδεδεμένων ενισχύσεων

Η πληρωμή των συνδεδεμένων ενισχύσεων υπολογίζεται να πραγματοποιηθεί εντός Απριλίου και το ποσό ανέρχεται σε 245 εκατ. ευρώ

Άνοιγμα ΕΑΕ 2024

Σχεδιάζεται το άνοιγμα της αίτηση ΟΣΔΕ 2024 τον Μάρτιο προκειμένου ο Οργανισμός να κάνει έγκαιρα ελέγχους και έγκυρες πληρωμές, αξιοποιώντας σωστά και το τελευταίο ευρώ.

Εκκαθάριση Αιτήσεων Παλαιότερων Ετών

Ο Οργανισμός έχει ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες με την ανάδοχο εταιρεία προκειμένου να διορθωθούν και να αποπληρωθούν οι δικαιούχοι για τα έτη 2014 – 2019 με βάση την παλιά ΚΑΠ όσο και για την μεταβατική περίοδο 2020 – 2022.

https://www.ekriti.gr/

Ενώ παλιότερα θεωρούνταν απλά ως μονάδες παραγωγής γάλακτος, οι αγελάδες γαλακτοπαραγωγής δείχνουν εντυπωσιακές βελτιώσεις στην υγεία τους με την αύξηση της φυσικής τους δραστηριότητας. Αυτό δεν κάνει μόνο τις αγελάδες πιο ευτυχισμένες, αλλά μπορεί να έχει και σοβαρές επιπτώσεις στον γεωργικό τομέα, τις επιλογές των καταναλωτών και ακόμα και στην νομοθεσία περί ευημερίας των ζώων.

Τα οφέλη: Περισσότερα από μια βόλτα στο λιβάδι

Η εικόνα των αγελάδων που βοσκούν σε μεγάλα λιβάδια μπορεί να φαίνεται ειδυλλιακή, αλλά δεν αντικατοπτρίζει πάντα την πραγματικότητα, ειδικά σε γαλακτοκομικές φάρμες υψηλής παραγωγής. Ωστόσο, οι μελέτες υποδεικνύουν ότι η παροχή της δυνατότητας στις αγελάδες για τακτική φυσική δραστηριότητα θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την υγεία τους.

1. Δύναμη ποδιών και κατάσταση πετάλων:  Όπως η τρέξιμο μπορεί να αυξήσει την πυκνότητα των οστών στους ανθρώπους, η άσκηση μπορεί να βελτιώσει τη δύναμη των ποδιών των αγελάδων και την κατάσταση των πετάλων τους.
2. Μειωμένοι τραυματισμοί: Μια πιο δυνατή αγελάδα είναι λιγότερο επιρρεπή σε τραυματισμούς. Η φυσική δραστηριότητα μειώνει τις πιθανότητες χωλότητας και μειώνει τους τραυματισμούς των θηλών, κάτι το οποίο μπορεί να είναι αρκετά συνηθισμένο σε αγροκτήματα γαλακτοκομίας.
3. Πεπτική υγεία: Οι αγελάδες είναι μηρυκαστικά και η άσκηση μπορεί να αυξήσει τον μηρυκασμό, προωθώντας καλύτερη μεταβολική και πεπτική υγεία.
4. Μακροζωία και Κερδοφορία: Μια ενεργή αγελάδα πιθανόν να ζήσει περισσότερο, και μια αγελάδα που ζει περισσότερο είναι πιο κερδοφόρα. «Κάθε μήνας που μια αγελάδα παραμένει στην αγέλη, τόσο περισσότερο γάλα θα παράγει κατά τη διάρκεια της ζωής της και αυτό επηρεάζει απευθείας το κέρδος», λέει η Jennifer Taylor, ερευνήτρια στον γεωργικό τομέα.
5. Σχέσεις ανθρώπου-ζώου: Οι αγελάδες που μετακινούνται από και προς τους χώρους άσκησης εξοικειώνονται περισσότερο με την ανθρώπινη επαφή, καθιστώντας ευκολότερη τη διαχείρισή τους.

Παρά τα οφέλη που είναι προφανή, οι αγρότες δεν ενδιαφέρονται όλοι να ακολουθήσουν αυτήν την τάση. Θέματα όπως ο ανεπαρκής χώρος, οι καιρικές συνθήκες και η δύσκολη μετακίνηση μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά. Επιπλέον, υπάρχει ανησυχία για την άνεση και την υγεία των θηλών των αγελάδων.

Ωστόσο, υπάρχουν καινοτόμες λύσεις στον ορίζοντα. Η Jennifer Taylor επισημαίνει: «Η δημιουργία ενός συστήματος που επιτρέπει στις αγελάδες να κινούνται ελεύθερα από το εσωτερικό προς το εξωτερικό μπορεί να μειώσει τα κόστη εργασίας. Ουσιαστικά, οι αγελάδες μπορούν να τρέφονται μόνες τους και να σκορπίζουν μόνες τους την κοπριά τους, μειώνοντας το κόστος συγκομιδής της χορτονομής».

Θέλετε να συνεισφέρετε σε ένα μέλλον όπου οι αγελάδες είναι πιο υγιείς και ευτυχισμένες; Μπορεί να ξεκινήσει με τις επιλογές αγορών σας. Αναζητήστε γαλακτοκομικά προϊόντα με ετικέτα από φάρμες που προωθούν την ελεύθερη βοσκή και την άσκηση για τις αγελάδες. Η αγορά σας υποστηρίζει τους αγρότες που κάνουν ηθικές επιλογές για την καλή διαβίωση των ζώων.

Η άσκηση για τις αγελάδες γαλακτοπαραγωγής είναι ένα θέμα που υπόσχεται οφέλη για όλους τους εμπλεκόμενους: πιο υγιείς αγελάδες, πιο χαρούμενους αγρότες και ακόμη πιο ικανοποιημένους καταναλωτές που γνωρίζουν ότι τα γαλακτοκομικά τους προϊόντα προέρχονται από καλά φροντισμένα ζώα. Είναι καιρός να δώσουμε στις αγελάδες τον χρόνο που τους αξίζει.

Πηγή: royalexaminer.com

Το πάντρεμα οίνου και τυριού στο τραπέζι αποτελεί κοινή πρακτική ανά την υφήλιο, όμως όχι η διαδικασία τυροκόμησης και ωρίμανσης με κρασί. Στη Μούρθια της Ισπανίας 7 τυροκομεία έχουν κάνει το βήμα αυτό εδώ και ένα αιώνα, παντρεύοντας την κρεμώδη υφή του κατσικίσιου τυριού με τα αρώματα και την επίγευση των σταφυλιών Garnacha. Στην Ελλάδα, παρόμοιες πρακτικές χρησιμοποιούν στη Κω

Στην Ισπανία, μόλις επτά τυροκομεία, όλα στην περιφέρεια της Μούρθια, είναι πιστοποιημένα για την παρασκευή του τοπικού κρασοτυριού, μίας μίξης κατσικίσιου γάλακτος Murciano-Granadina και οινοστάφυλου Garnacha. Κερδίζοντας τον τίτλο του δεύτερου πιο εξαγώγιμου τυριού της Ισπανίας το 2022, αυτή η λιχουδιά διατίθεται με χαρακτηριστική φλούδα σε χρώμα κόκκινου κρασιού ή βιολετί, κρεμώδη υφή και μια υποψία πικάντικης γεύσης που την κάνει να ξεχωρίζει.

Τα 7 τυροκομεία φέρουν αποκλειστικά την πιστοποίηση ονομασίας προέλευσης (PDO). Το Murcia Wine Cheese, που πρωτοέφτιαξε ο Félix Cano, υποβάλλεται σε σχολαστική επεξεργασία, απορροφώντας σταδιακά τα αρώματα και τις γεύσεις του τοπικού κρασιού, δημιουργώντας ένα αποχρωματισμένο και απολαυστικό κατσικίσιο τυρί με λεπτές νότες σταφυλιού.

Με ρίζες σε μια πρακτική που χρονολογείται από το 1920, το τυρί απέκτησε μεγάλη φήμη τη δεκαετία του ’80. Σήμερα, τα πιστοποιημένα τυροκομεία τηρούν τους αυστηρούς κανονισμούς της ΕΕ, διασφαλίζοντας την ποιότητα και τον μοναδικό χαρακτήρα του τυριού. Εξάγεται παγκοσμίως και ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το ελληνικό παράδειγμα της Κω

Ο ελληνικός τυροκομικός χάρτης δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει τους μεσογειακούς μας γείτονες, με το ακριτικό νησί της Κω να διαθέτει και κείνο σχετική πιστοποίηση ΠΓΕ  για την παρασκευή του γνωστού της Κρασοτυριού.

Η σχετική πιστοποίηση αποκτήθηκε το 2018. Το κρασοτύρι της Κω ή το τυρί της πόσσιας είναι ένα λευκό τυρί από αιγοπρόβειο γάλα που βαπτίζεται και ωριμάζει σε οινολάσπη. Στις μέρες μας, το γάλα φτάνει στο τυροκομείο, περνάει από έλεγχο και τυροκομείται αμέσως.

Με φυσική ή βιομηχανική πιτιά πλέον, το γάλα πήζει γύρω στους 33 – 36 βαθμούς.

Μετά από περίπου μίση ώρα το γάλα έχει πήξει και με ειδικά εργαλεία, αναδεύοντας παίρνουμε το τυρόπηγμα, το οποίο τοποθετείται στα τυροβολάκια. Στο παρελθόν ήταν ένα πλεκτό μακρόστενο καλαθάκι από βούρλα, το οποίο χρησιμοποιούνταν για τη στράγγιση του τυροπήγματος. Στην σύγχρονη εποχή οι απαιτήσεις της νομοθεσίας έχουν οδηγήσει τους τυροκόμους να χρησιμοποιούν πλαστικά στενόμακρα καλούπια σε ανάλογο σχήμα.

Έχει κομψό άρωμα από τα αρωματικά υπολείμματα των τοπικών ποικιλιών κρασιού όπως μαλαγουζιά, μοσχάτο Αλεξανδρείας, ασύρτικο, σιδερίτη που συνδυάζονται με την ελαφριά και ώριμη λιπαρότητα του τυριού.

Πηγή tyrokomos.gr

Η µεγάλη µείωση του πρωτογενούς τοµέα στην Κρήτη τη δεκαετία 2010-2020 καταγράφεται µε τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στα στοιχεία της Ελληνικής Στατικής Αρχής.

Τόσο στις γεωργικές όσο και στις κτηνοτροφικές εκµεταλλεύσεις τα στοιχεία είναι εµφανή για την εγκατάλειψη της αγροτικής γης -µια κατάσταση που συνεχίζεται και την περίοδο 2020 µε 2023- καθώς όλο και λιγότεροι Κρητικοί ασχολούνται µε τα γεωργικά.
Όλα αυτά βέβαια µε βάση τα στοιχεία που δηλώνονται στις υπηρεσίες.

ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ∆ΥΝΑΜΙΚΟ

Οι κάτοικοι και µέλη οικογένειας που απασχολήθηκαν στη γεωργική παραγωγή παρουσίασαν µείωση -15,7% από το 2009 στο 2020, ενώ µείωση παρουσίασε και ο αριθµός των εποχικών εργατών που υπολογίστηκε στο -22%, Αντίθετα µεγάλη αύξηση, σχεδόν διπλασιασµό µέσα σε µια δεκαετία (+91,4%) παρουσιάζει ο αριθµός των µόνιµων εργατών κάτι που µεταφράζεται στο ότι µπορεί να µειώθηκε µεν ο αριθµός των ιδιοκτητών γεωργικών εκµεταλλεύσεων ωστόσο οι παραγωγοί αξιοποιούν όλο και περισσότερο εργατικό δυναµικό, (αλλοδαπούς εργάτες)..

ΑΡΙΘΜΟΣ ΖΩΩΝ

Μείωση -49,8 παρουσίασε η εκτροφή των βοοειδών που έτσι και αλλιώς είναι λίγα στο νησί (2.403 το 2009 και 1206 το 2020), τα προβατοειδή παρουσιάζουν µια µικρή αύξηση + 5,1% (1.877.680 το 2009 και 1.973.499 το 2020), στις αίγες -14,2% (632.523 το 2009 και 542.896 το 2020), στα χοιρίδια -50,04% (46.738 το 2009 και 23.196 το 2020), και στα πουλερικά
– 61,0% (1.818.466 το 2009 και 709.506 το 2020),

ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΝ

Με τις τιμές του λαδιού να παραμένουν στα ύψη, οι ελαιοπαραγωγοί της Κρήτης τρέχουν να βάλουν λίπασμα στις ελιές τους, ελπίζοντας σε μεγαλύτερη σοδειά τη νέα ελαιοκομική περίοδο – Αυξήθηκε 100% η χρήση των λιπασμάτων, λένε οι γεωπόνοι