Επιχείρηση σε Ισπανία και Ιταλία υπό την καθοδήγηση της Europol. Τι είναι το «έλαιο Lampante» με το οποίο γινόταν η νοθεία.
Στο πλαίσιο της Επιχείρησης OPSON, της συντονισμένης προσπάθειας της Europol για την καταπολέμηση της απάτης και της παραποίησης τροφίμων, συνελήφθησαν 11 άτομα και κατασχέθηκαν 260.000 λίτρα ελαιολάδου ακατάλληλου για κατανάλωση. Η επιχείρηση που χρηματοδοτήθηκε από το EMPACT ξεκίνησε από την Ισπανική Πολιτική Φρουρά (Guardia Civil), η οποία ένωσε τις δυνάμεις της με τους Ιταλούς Καραμπινιέρους.
«Δυστυχώς, η παραποίηση έξτρα παρθένου ελαιολάδου είναι μια κοινή πρακτική, γι’ αυτό και η καταπολέμησή του αποτελεί προτεραιότητα επιβολής του νόμου -ειδικά στις χώρες παραγωγής», αναφέρει σε σημερινή ενημέρωσή της η Europol.
Σε αυτή την επιχείρηση απάτης τροφίμων, οι ερευνητές αποκάλυψαν ότι οι εγκληματίες χρησιμοποιούσαν το λεγόμενο «έλαιο Lampante», για να αραιώσουν το προϊόν τους. Το ελαιόλαδο Lampante χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα οξύτητας, μια ανεπιθύμητη γεύση και μια ευδιάκριτη δυσάρεστη οσμή, που το καθιστούν ακατάλληλο για κατανάλωση. Ο ίδιος ο όρος «lampante» προέρχεται από την ιστορική χρήση του ως καύσιμου σε λαμπτήρες πετρελαίου, σημειώνεται στην ανακοίνωση, στην οποία επισημαίνει ότι αυτή η παράνομη πρακτική μπορεί όχι μόνο να προκαλέσει κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, αλλά και να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και, ως εκ τούτου, να έχει περαιτέρω οικονομικές επιπτώσεις.
Οι συλλήψεις έγιναν τον Νοέμβριο. Στην Ισπανία, συνελήφθησαν έξι ύποπτοι και κατασχέθηκαν 260.000 λίτρα νοθευμένου ελαιολάδου, τέσσερα οχήματα και 91.000 ευρώ σε μετρητά, καθώς και ψηφιακά και φυσικά αποδεικτικά στοιχεία, όπως έγγραφα τιμολόγησης και e-mail. Στις ιταλικές επαρχίες της Σικελίας και της Τοσκάνης, οι ερευνητές επιθεώρησαν τρία εργοστάσια για τα οποία υπάρχουν υποψίες ότι εμπλέκονται σε παράνομες πρακτικές. Αποκτήθηκαν αρκετά φορολογικά έγγραφα και λίστες πελατών, συγκεντρώθηκαν δείγματα λαδιών και επιβλήθηκαν κυρώσεις σε μία εταιρεία για παράτυπη επισήμανση των προϊόντων της.
Νέο ρεκόρ στην τιμή πώλησης του ελαιόλαδου έκανε ο Συνεταιρισμός Αγίων Αποστόλων στη Λαωνία καθώς προχώρησε στην πώληση 3 βυτίων εξαιρετικού παρθένου ελαιόλαδου, εσοδείας 2023-2024 στην τιμή των 9,05 ευρώ το κιλό.
Μετά τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βλαχιώτη, που πέτυχε, 30 Νοεμβρίου, συμφωνία ενός βυτίου (27 τόνους) έξτρα παρθένου ελαιολάδου, εσοδείας 2023-2024 και οξύτητας 0,4, στην τιμή των 8,80 ευρώ το κιλό, τώρα σπάει και το φράγμα των 9 ευρώ από γειτονικό συνεταιρισμό.
Σε αντίθεση με τα σταφύλια ή άλλα φρούτα, το Ross Vintiner μαζεύει ελιές όταν πέφτει το επίπεδο σακχάρου, υποδεικνύοντας ότι το λάδι συσσωρεύεται και η περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες παραμένει υψηλή
Βασιζόμενος στην εμπειρία του στην αμπελοκαλλιέργεια, ένας βραβευμένος παραγωγός ελιάς από τη Νέα Ζηλανδία -ο Ross Vintiner- ανέπτυξε μια καινοτόμο μέθοδο για τον προσδιορισμό της καλύτερης χρονικής στιγμής για τη συγκομιδή της ελαιοκαλλιέργειάς του, εξισορροπώντας τις υψηλές αποδόσεις με την υψηλή περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες.
Η παράμετρος αναφοράς είναι η τιμή Brix που υποδεικνύει την ποσότητα ζάχαρης διαλυμένης σε υγρό διάλυμα.
Ο Vintiner αναφέρει ότι είναι καλύτερο να γίνεται η συγκομιδή όταν πέφτουν οι βαθμοί Brix των ελιών, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει με τα φρούτα.
«Με βάση τα πειράματα, σε αντίθεση με τα σταφύλια για τα οποία απαιτείται το μέγιστο Brix για τη συγκομιδή στις ελιές, ένα επίπεδο σακχάρου μειωμένο στο ελάχιστο, δηλαδή με χαμηλά επίπεδα Brix, ισοδυναμεί με το μέγιστο σε λάδι και ολικές πολυφαινόλες.
Αυτός είναι ένας οικονομικός τρόπος για να χρονομετρήσω τη συλλογή μου.
Ένα διαθλασίμετρο για τη μέτρηση του Brix κοστίζει περίπου 100 δολάρια Νέας Ζηλανδίας (57 ευρώ)».
Ο πειραματισμός συνεχίζεται εδώ και δέκα (10) χρόνια, αφού, μετά την εμπειρία του στην αμπελοκαλλιέργεια, αναρωτήθηκε εάν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της ωρίμανσης των ελιών, της περιεκτικότητας σε λάδι και των επιπέδων σακχάρου στις ελιές.
Ο Ross Vintiner άρχισε να μετράει τα επίπεδα Brix των φύλλων και των καρπών της ελιάς και ανακάλυψε ότι η αύξησή τους στο χυμό των φύλλων αντιστοιχούσε στην προοδευτική αύξηση του χυμού στον ελαιόκαρπο. «Στη συνέχεια, το επίπεδο Brix πέφτει, σε αντίθεση με αυτό των σταφυλιών, συμπίπτοντας με τα φυσικά σημάδια της παρουσίας λαδιού στον καρπό».
Αυτά τα αποτελέσματα του επέτρεψαν έναν προγνωστικό δείκτη συγκομιδής για κάθε ποικιλία. Ο Vintiner, ο οποίος καλλιεργεί δέντρα με ποικιλίες Frantoio, Leccino, Pendolino, Koroneiki και Picual, είπε ότι χρησιμοποίησε το παραπάνω μοντέλο για να αποκτήσει σταθερά υψηλές ολικές πολυφαινόλες (με επίπεδα πάνω από 250 χιλιοστόγραμμα ανά κιλό) για όλες αυτές τις ποικιλίες με μέτριες αποδόσεις ελαίων – υψηλές.
Αποφασίσατε να φτιάξετε μελομακάρονα με τα χεράκια σας; Πολύ καλά κάνατε, γιατί το άρωμα τους όσο ψήνονται, το σπίτι θα μοσχομυρίσει και εσείς θα μπείτε σε χριστουγεννιάτικη διάθεση. Τα μελομακάρονα έχουν όμως τα μυστικά τους. Για να πετύχουν σίγουρα, δείτε τι πρέπει να προσέξετε.
1. Τα μελομακάρονα αξίζουν το καλύτερο Δεν τα φτιάχνουμε κάθε μέρα, προορίζονται για τη μεγαλύτερη ίσως γιορτή του χρόνου και θα τα προσφέρουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα (και σε θείες έτοιμες να επισημάνουν την κάθε απόκλιση από τα πάντα τέλεια δικά τους…), γι αυτό και θα τα φτιάξουμε με τα καλύτερα υλικά: αλεύρι άριστης ποιότητας, παρθένο ελαιόλαδο, καλό μπράντι και θυμαρίσιο μέλι, που εξασφαλίζουν τέλεια γεύση..
2. Πριν ζυμώσετε πρέπει να κοσκινίσετε Ή αλλιώς φροντίζουμε να συγκεντρώσουμε όλα τα υλικά που ζητάει η συνταγή πάνω στον πάγκο της κουζίνας για να μην τα ψάχνουμε την τελευταία στιγμή και. κυρίως, να κοσκινίσουμε το αλεύρι που θα χρησιμοποιήσουμε για πιο αφράτο αποτέλεσμα.
3. Το ζύγισμα δεν είναι προαιρετικό Όλοι έχουμε χειρόγραφες συνταγές των γιαγιάδων μας που αναφέρουν π.χ. για το αλεύρι «όσο πάρει», αλλά επειδή ειδικά στην περίπτωση των μελομακάρονων η ποσότητα πρέπει να είναι ακριβής, καλό είναι να ζυγίζουμε πάντα τα υλικά, σύμφωνα με τις αναλογίες της συνταγής που έχουμε. Θυμίζουμε ότι όλα τα υλικά πρέπει να είναι σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. γι’ αυτό φροντίζουμε τα τα βγάλουμε από το ψυγείο τουλάχιστον μία ώρα πριν ξεκινήσουμε
4. Τα μελομακάρονα αγαπούν τα αρώματα Το μπράντι, το πορτοκάλι, η κανέλα και το γαρίφαλο, που υπάρχουν στην παραδοσιακή συνταγή, χαρίζουν στα μελομακάρονα υπέροχο και πολύ γιορτινό άρωμα. Βέβαια, μπορούμε να πρωτοτυπήσουμε και να προσθέσουμε κι άλλα αρωματικά, όπως ξύσμα μανταρίνι, τζίντζερ ή μπύρα. Μια άλλη ιδέα είναι να αντικαταστήσουμε την κρυσταλλική ζάχαρη με μαύρη για να τους δώσουμε ακόμη πιο ιδιαίτερη γεύση.
5. Προσοχή στο ανακάτεμα! Τα μελομακάρονα απαιτούν ελάχιστο ζύμωμα, γιατί η ζύμη μπορεί να σφίξει και να μη γίνουν αφράτα στο τέλος. Ιδανικά, χτυπάμε στο μίξερ το ελαιόλαδο με τη ζάχαρη και μετά προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά, εκτός από το αλεύρι, και ανακατεύουμε με μια σπάτουλα. Όταν ρίξουμε το αλεύρι, ανακατεύουμε ελάχιστα με τα χέρια, ίσα ίσα για να ομογενοποιηθεί το μείγμα και αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν πλάσουμε τα μελομακάρονα.
6. Με κουπ πατ ή με το χέρι Δεν έχει μεγάλη σημασία, μιας και μπορούμε να καταφύγουμε στο κλασικό στενόμακρο σχήμα που πλάθεται με τα χέρια ή να κόψουμε τα μελομακάρονα σε διάφορα σχήματα, όπως αστεράκια, χρησιμοποιώντας κουπ πατ. Αν τα πλάσουμε με τα χέρια, μπορούμε πολύ εύκολα να τα γεμίσουμε με καρύδι. Για παραδοσιακά μελομακάρονα, μπορούμε να «κεντήσουμε» την επιφάνεια με πιρούνι ή να κάνουμε τα χαρακτηριστικά βαθουλώματα με τον τρίφτη του τυριού.
7. Προσοχή στο ψήσιμο Απλώνουμε τα μελομακάρονα στο μεγάλο ρηχό ταψί, στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και τα ψήνουμε στο φούρνο, στους 180¦°C για περίπου 25 λεπτά (ή όσο λέει η συνταγή) μέχρι να πάρουν λίγο χρώμα.Θυμόμαστε ότι ο φούρνος πρέπει να έχουμε προθερμάνει τον φούρνο.
8. Μελομακάρονα χωρίς σιρόπι δεν γίνονται Αφήνουμε τα μελομακάρονα να κρυώσουν και ετοιμάζουμε το σιρόπι. Το βράζουμε για να δέσει και κατόπιν χαμηλώνουμε τη φωτιά ώστε να διατηρηθεί ζεστό, χωρίς να βράζει. Βουτάμε σε δόσεις τα μελομακάρονα στην κατσαρόλα με το σιρόπι, τα αναποδογυρίζουμε για να σιροπιαστούν και από την άλλη πλευρά και ύστερα τα κρατάμε στην άκρη, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Βάζουμε τα μελομακάρονα σε πιατέλα σερβιρίσματος, τα πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένα καρύδια και τα περιχύνουμε με όσο σιρόπι έχει περισσέψει. Αφού κρυώσουν εντελώς, είναι έτοιμα για σερβίρισμα.
Extra tip Αν μας αρέσουν τα μελομακάρονα με επικάλυψη σοκολάτας μπορούμε να τα φτιάξουμε στο σπίτι. Συγκεκριμένα, αφού σιροπιάσουμε τα μελομακάρονα, τα αφήνουμε σε σχάρα να στραγγίξουν από το πολύ σιρόπι και στη συνέχεια λιώνουμε σοκολάτα κουβερτούρα σε μπεν μαρί και τα βουτάμε μέσα ένα-ένα ή περιχύνουμε με τη σοκολάτα την επιφάνειά τους.Έτοιμα!
Η επιτραπέζια ελιά είναι από τις πλέον κλασικές τροφές στην ελληνική κουζίνα και μία από τις πιο συχνές επιλογές στο γεύμα μας είτε ως συνοδευτικό είτε και ως ένα από τα βασικά υλικά σε συνταγές. Παράλληλα, αποτελεί εξαγώγιμο προϊόν με μεγάλη απήχηση στις διεθνείς αγορές. Αξίζει λοιπόν, να ξέρουμε τα πάντα για αυτό το τρόφιμο, που υπάρχει στο καθημερινό μας τραπέζι και που αποτελεί γενικότερα σήμα κατατεθέν στη διατροφή του Έλληνα. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.
Για την επιτραπέζια ελιά Γενικά, ο καρπός της ελιάς για να καταναλωθεί, ως επιτραπέζια ελιά, πρέπει πρώτα να υποστεί την κατάλληλη επεξεργασία εκπίκρανσης, δηλαδή, ξεπίκρισμα. Έπειτα, πρέπει να διατηρηθεί με αλάτισμα ή σε άλμη ή σε ξίδι ή σε ελαιόλαδο. Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως αναλόγως την ποικιλία, τις συνθήκες καλλιέργειας, την επεξεργασία της και τις συνθήκες αποθήκευσης, η επιτραπέζια ελιά μπορεί να έχει κάποιες διαφοροποιήσεις και στο διατροφικό της προφίλ.
Remaining Time-0:00
Fullscreen
Mute
Για το Διεθνές Συμβουλίο Ελαιοκομίας (ΔΣΕ) είναι επιτραπέζιες ελιές το προϊόν που παρασκευάζεται από τους υγιείς καρπούς ποικιλιών καλλιεργούμενων ελαιοδένδρων, που επιλέγονται για την παραγωγή ελιών οι οποίες είναι κατάλληλες για άλμευση και οι οποίες έχουν υποβληθεί στην κατάλληλη επεξεργασία ή μεταποίηση και προσφέρονται στο εμπόριο για τελική κατανάλωση. Eπομένως, ο κύριος σκοπός τόσο των παραδοσιακών, όσο και των σύγχρονων μεθόδων επεξεργασίας είναι η μερική ή ολική απομάκρυνση της ελευρωπαΐνης, ενός φαινολικού γλυκοζίτη, που προσδίδει πικρή γεύση στον καρπό (ξεπίκρισμα), έτσι ώστε να μπορεί να καταναλωθεί.
Τα είδη της επιτραπέζιας ελιάς ως προς την ωρίμαση τους: i)Πράσινες ελιές: οι καρποί συγκομίζονται κατά την περίοδο ωρίμασης, πριν από τον χρωματισμό τους, όταν έχουν φθάσει σε κανονικό μέγεθος. Το χρώμα τους ποικίλλει από πράσινο έως κίτρινο του άχυρου. ii) Ελιές που βρίσκονται στο στάδιο αλλαγής του χρώματος: οι καρποί συγκομίζονται πριν από το στάδιο της πλήρους ωρίμασης, τη στιγμή της αλλαγής του χρώματος. Έχουν χρώμα ρόδινο, καφέ-ρόδινο ή καστανό. iii) Μαύρες ελιές: οι καρποί συγκομίζονται κατά την πλήρη ωρίμασή τους ή λίγο πριν. Το χρώμα τους ποικίλλει από κοκκινωπό μαύρο έως ιώδες μαύρο, σκούρο ιώδες, λαδί μαύρο ή σκούρο καστανό.
Οι ποικιλίες και τα χαρακτηριστικά της επιτραπέζιας ελιάς Οι παραδοσιακοί τρόποι επεξεργασίας του ελαιοκάρπου είναι πολλοί, ωστόσο έχουν κοινό παρονομαστή βασικές αρχές που είναι γνωστές από την αρχαιότητα. H διάκριση και κατάταξη κάποιων συγκεκριμένων ποικιλιών ελιών σε επιτραπέζιες βασίζεται σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του ελαιοκάρπου, όπως: η σύνθεση της σάρκας του, η αναλογία σάρκας και πυρήνα (κουκουτσιού), η ευκολία διαχωρισμού του πυρήνα, η συμπεριφορά στην κατεργασία και επεξεργασία για την κονσερβοποίησή του.
Αμυγδαλολιά (Olea europaea var. Amygdaliformis): Καλλιεργείται κυρίως στην Άμφισσα για την παραγωγή ελαιολάδου και στην Αττική για την παραγωγή επιτραπέζιας πράσινης ελιάς. Ο καρπός μοιάζει με αμύγδαλο και καταλήγει σε θηλή, δεν είναι καλή επιλογή για την παραγωγή επιτραπέζιας μαύρης ελιάς γιατί ο καρπός κατά τη διάρκεια της συντήρησης μαλακώνει.
Ανδρόκαρπη (Olea europaea var. Mayor ή Punera ): Καλλιεργείται σε όλη την Ελλάδα, ο καρπός της είναι αρκετά μεγάλος σαν δαμάσκηνο. Την βρίσκουμε και με τα ονόματα Κορομηλολιά, Γαιδουρολιά, Δαμασκηνάτη, Ισπανική, Παλαμάρα. Πρόκειται για πράσινη επιτραπέζια ελιά.
Βασιλακάδα ( Olea europaea var . Regalis ): Καλλιεργείται στην Κέρκυρα, στις Ροβιές της Εύβοιας και στη Χαλκιδική. Αυτός ο καρπός είναι μεγάλος, οβάλ, χωρίς θηλή. Είναι επίσης γνωστή με τα ονόματα Βασιλική, Ισπανική, Κολοκυθάτη, Ροβιάτικη. Είναι κατάλληλη για παραγωγή πράσινης επιτραπέζιας ελιάς αλλά και μαύρης ζαρωμένης.
Θρουμπολιά – Θρούμπα – Θασίτικη (Olea europaea var. Media oblonga ): Καλλιεργείται κυρίως στη Χίο, στη Σάμο, στις Κυκλάδες, στην Κρήτη, στην Αττική, στη Θάσο, στην Εύβοια και στη Ρόδο. Το φυσικό σταφίδιασμα και το γλύκισμα της ελιάς αυτής οφείλεται σε ένα μύκητα, τον Phoma oleae , που διασπά την ελευρωπαίνη και δίνει ξανθό χρώμα και γλυκιά υπέροχη γεύση στον καρπό. Οι ελιές που έχουν προσβληθεί από το μύκητα αυτόν δεν είναι κατάλληλες για την παραγωγή ελαιολάδου. Στην αγορά, με το όνομα θρούμπες, διατίθενται ελιές αυτής της ποικιλίας που έχουν γλυκαθεί «τεχνικά» με αλάτι και στην πραγματικότητα πρόκειται για αλατσολιές ή παστωμένες ελιές. Συναντάται με τα ονόματα Θρούμπα, Ασκούδα, Θασίτικη, Λαδολιά, Ξανθολιά, Ρεθυμνιώτικη, Χοντρολιά.
Καλαμών (Olea europaea var. Ceraticarpa): Καλλιεργείται κυρίως στη Μεσσηνία, στη Λακωνία και στην Αχαΐα. Ξεχωρίζει, καθώς τα φύλλα του είναι τα μεγαλύτερα από όλες τις ελληνικές ποικιλίες ελιών. Χαρακτηριστικό του είναι επίσης ότι το κουκούτσι «χωρίζει» από τη σάρκα εξαιρετικά εύκολα. Επίσης, παρουσιάζει διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση και στις αγορές του εξωτερικού. Συναντάται ακόμη με τα ονόματα Καλαματιανή, Αετονύχι, Χοντρολιά.
Καρυδολιά ( Olea europaea var. Maxima ): Καλλιεργείται στην Κέρκυρα, στην Άμφισσα, στη Λαμία, στην Εύβοια, στη Χαλκιδική, στη Μυτιλήνη, στη Ζάκυνθο και στην Αττική. Ο συγκεκριμένος καρπός έχει δύο ραφές και καταλήγει σε θηλή, είναι μεγάλος και κατάλληλος για την παραγωγή επιτραπέζιας ελιάς, πράσινης και μαύρης. Εναλλακτικά, τη βρίσκουμε με τα ονόματα Στραβολιά, Καρολιά και Κουρολιά.
Κοθρέικη – Μανάκι (Olea europaea var. Minor rotunda ): Καλλιεργείται στην Άμφισσα, στους Δελφούς, στην Ιτέα, στην Αράχοβα, τη Λαμία, στην Κυνουρία, στην Ερμιόνη και στον Πόρο. Ο καρπός του είναι στρογγυλός ή οβάλ και δίνει εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, αλλά γίνεται και πολύ νόστιμη και αρωματική επιτραπέζια μαύρη ελιά. Συναντάται και με τα ονόματα Μανάκι, Κορινθιακή, Γλυκομανάκι, Γλυκομανακολιά.
Κολυμπάδα (Olea europaea var. Uberina): Καλλιεργείται σε περιορισμένη κλίμακα στη Φωκίδα, στην Αττική, στις Κυκλάδες, τη Μεσσηνία και την Εύβοια. Ο καρπός της είναι σφαιρικός και κατάλληλος για την παραγωγή μαύρων επιτραπέζιων ελιών. Είναι επίσης γνωστή με τα ονόματα Μηρολιά, Κολυμπάτη, Στρουμπουλολιά.
Κονσερβολιά (Olea europaea var. Rotunda): Καλλιεργείται κυρίως στο Αγρίνιο, στην Άμφισσα, στην Άρτα, στη Λαμία και στο Πήλιο. Ο καρπός τους, σφαιρικός οβάλ είναι από τους μεγαλύτερους των ελληνικών ποικιλιών. Χαρακτηριστικές είναι οι βαθιές αυλακιές στο κουκούτσι. Δίνει πράσινες, ξανθές και μαύρες ελιές εξαιρετικής ποιότητας. Συναντάται με τα ονόματα Αγρινίου, Άμφισσας, Άρτας, Βολιώτικη, Πατρινιά, Χοντρολιά, Στρογγυλολιά.
Κολοβή ή αλλιώς Βαλανολιά ή Μυτιληνιά (Olea europea): Απαρτίζει σχεδόν το 80% του μεικτού ελαιώνα της Λέσβου. Καλλιεργείται σχεδόν αποκλειστικά στο νησί της Μυτιλήνης, γι’ αυτό και αποτελεί σήμα-κατατεθέν του. Ο καρπός της ελιάς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ελαιόλαδο και μάλιστα, εξαιρετικής ποιότητας. Χαρακτηριστικό του καρπού είναι ότι δεν παρουσιάζει θηλή ή ακίδα και έχει σχήμα ωοειδές ή σφαιρικό και γενικά μοιάζει σαν βελανίδι.
Kουτσουρελιά (Olea europaea var. Microphylla): Φέρει και τις ονομασίες Λαδολιά, Λιανολιά χονδρή, Λιανολιά ψιλή, Ντόπια, Πατρινή και Πατρινιά. Καλλιεργείται κυρίως στους νομούς Κορινθίας, Αχαΐας, Λακωνίας και Αιτωλοακαρνανίας. Ο καρπός αυτής της ποικιλίας έχει σχήμα κυλινδροκωνικό. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού μέτριας ποιότητας.
Κορωνέικη ( Olea europaea var . Mastoides ): Καλλιεργείται στην Πελοπόννησο, την Κρήτη και τα Ιόνια νησιά. Την συναντάμε και ως Ψιλολιά, Λανολιά, Λαδολιά. Η ποικιλία αυτή είναι εξαιρετική για την παραγωγή ελαιολάδου. Ωστόσο, στην Κρήτη φτιάχνουν επιτραπέζιες μαύρες ψιλολιές που είναι παρά τη φτωχή σάρκα τους εξαιρετικές σε γεύση και άρωμα.
Λιανολιά Κέρκυρας (Olea europaea var. Craneomorpha): ή αλλιώς Κορφολιά, Λαδολιά, Νερολιά, Πρεβεζάνα, Σουβλολιά και Στρυφτολιά. Καλλιεργείται κυρίως στο νομό Κέρκυρας και σε μικρότερη έκταση στους νομούς Ζακύνθου, Κεφαλληνίας, Λευκάδας, Μεσσηνίας, Πρεβέζης και Θεσπρωτίας. Ο καρπός της ποικιλίας αυτής έχει σχήμα κυλινδροκωνικό, με τη μια πλευρά ελαφρά κυρτωμένη. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού καλής ποιότητα.
Ματόλια: Καλλιεργείται στην Ηλεία. Συναντάται και ως Ρουσολιά, Νυχάκι, Νταμουρελιά. Ο καρπός είναι µέτριος, κυρτωµένος και καταλήγει σε θηλή. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή ελαιολάδου και μόνο τοπικά στην Ηλεία για την παρασκευή επιτραπέζιων ελιών.
Μαστοειδής (Olea europea var. Mamillaris sub. Minima): Είναι γνωστή και ως Τσουνάτη, Ματσολιά και Μουρατολιά. Η συγκεκριμένη ποικιλία καλλιεργείται κυρίως στους νομούς Λακωνίας, Αρκαδίας (περιοχή Μεγαλοπόλεως), Μεσσηνίας (άνω Μεσσηνίας), Χανίων, Ρεθύμνης. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι είναι από 20% έως 30% ανάλογα µε την εποχή συγκοµιδής. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού εκλεκτής ποιότητας.
Μεγαρίτικη (Olea europaea var. media oblonga): Ποικιλία διπλής χρήσης. Μικρόκαρπη. Η πιο ανθεκτική στην ξηρασία αλλά και με μεγάλη ευαισθησία στην δακοπροσβολή. Καλλιεργείται στην Αττική, στην Βοιωτία, στην Κορινθία, στην Ακροναυπλία και στην Κυνουρία. Κυλινδροκωνικό σχήμα του καρπού με μικρή κάμψη. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή ελιών ξηράλατος και πράσινων τσακιστών σε άλμη.
Στρογγυλολιά (Olea europaea var. Rubrotunda): Καλλιεργείται κυρίως στη Χαλκιδική. Ο καρπός του δέντρου αυτού είναι πολύ μεγάλος και χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή πράσινης τραγανής επιτραπέζιας ελιάς . Τη συναντάμαι επίσης ως Γαλανή, Πρασινολιά, Στρογγυλοραχάτη, Μηλολιά.
Για τις ξένες ποικιλίες στη χώρα μας Στη χώρα μας έχουν εισαχθεί και ξένες ποικιλίες επιτραπέζιων ελιών. Οι καρποί τους δεν μπορούν να συγκριθούν με εκείνους που παράγονται στις χώρες καταγωγής τους, λόγω των διαφορετικών κλιματολογικών και καλλιεργητικών συνθηκών.
Gordal: Ισπανική μεγαλόκαρπη ποικιλία με καταγωγή από τη Σεβίλλη και καλλιεργείται και στην Αμερική, τη Βόρεια Αφρική και την Ελλάδα. Δίνει εξαιρετικής ποιότητας επιτραπέζια ελιά άρμης πράσινη και μαύρη.
Ascolana: Ιταλική ποικιλία που καλλιεργείται στην Αμερική, το Ισραήλ και ελάχιστα στην Ελλάδα. Δίνει πράσινες ελιές άρμης.
Picholine: Γαλλική ποικιλία που θεωρείται η καλύτερη για την παραγωγή πράσινης επιτραπέζιας ελιάς.
Σε συμφωνία για 0,22 ευρώ/κιλό κατέληξε ο διαγωνισμός για την πώληση πορτοκαλιών χυμοποίησης, στον οποίο προχώρησαν από κοινού 19 Αγροτικοί Συνεταιρισμοί της Αργολίδας.
Την ίδια στιγμή οι τιμές παραγωγού για τις Ναβαλίνες κινούνται στα 0,38 έως 0,42 ευρώ/κιλό και για τις Κλημεντίνες στα 0,65 έως 0,70 ευρώ/κιλό.
Σύμφωνα με τη Διαρκή Επιτροπή Συνεταιρισμών Αργολίδας (ΔΕΣΑ), η εταιρεία «Biofresh Land A.E.» κατέστη πλειοδότρια στον χθεσινό κοινό διαγωνισμό των 19 Αγροτικών Συνεταιρισμών της Αργολίδας για την πώληση πορτοκαλιών χυμοποίησης, σύμφωνα με τους όρους της από 04.12.2023 ανακοίνωσης – πρόσκλησης της Επιτροπής.
Οι τιμές παραγωγού για τις ναβαλίνες κινούνται στα 0,38 έως 0,42 ευρώ/κιλό και για τις κλημεντίνες στα 0,65 έως 0,70 ευρώ/κιλό
Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα στο Νοέμβριο του 2023 οι τιμές στο χυμό πορτοκαλιού στην παγκόσμια αγορά εκτινάχθηκαν σε ιστορικά υψηλά καθώς η προοπτική για περιορισμένη παραγωγή στις ΗΠΑ, τη Βραζιλία και το Μεξικό ενίσχυσε το ενδιαφέρον των επενδυτών για το προϊόν.
Η εικόνα στην αγορά
Με αυξημένη ζήτηση και μικρή προσφορά στην ευρωπαϊκή αγορά κινείται η αγορά των εσπεριδοειδών αυτή την περίοδο, ενώ όπως προβλέπει η ΔΕΣΑ αναμένεται περαιτέρω αύξηση της ζήτησης τις επόμενες εβδομάδες.
Μάλιστα, επειδή, η χρονιά είναι όψιμη, συστήνει στους παραγωγούς αυτοσυγκράτηση στην προσφορά.
Οι προβλέψεις παραγωγής
Μειωμένη κατά 7% 1 φτάνοντας τους1 εκατ. τόνους αναμένεται η φετινή ελληνική παραγωγή εσπεριδοειδών, ενώ η παγκόσμια παραγωγή αναμένεται, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εσπεριδοειδών (WCO) αυξημένες κατά 12,2% φτάνοντας τους 28,976 εκατ. τόνους για το 2023/24.
Ειδικότερα, η παραγωγή εσπεριδοειδών στο βόρειο ημισφαίριο προβλέπεται να φτάσει τους 28,976 εκατομμύρια τόνους το 2023/24, σημειώνοντας αύξηση 12,2% σε σχέση με την περασμένη σεζόν και 1,48% υψηλότερη από τον μέσο όρο των προηγούμενων τεσσάρων εποχών.
Τα παραπάνω στοιχεία, ανακοινώθηκαν από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εσπεριδοειδών (WCO) στο Παγκόσμιο Φόρουμ Προοπτικών Εσπεριδοειδών (στις 15 Νοεμβρίου) και βασίζονται σε στοιχεία από βιομηχανικές ενώσεις στην Αίγυπτο, την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Ιταλία, το Μαρόκο, την Ισπανία, την Τυνησία, την Τουρκία και τις ΗΠΑ.
Οι συνολικές εξαγωγές εσπεριδοειδών αναμένεται να ακολουθήσουν παρόμοια τάση στους 9,484 εκατ. τόνους, αυξημένες κατά 11,4% σε σχέση με την περασμένη σεζόν και 4,5% πάνω από τον μέσο όρο των τελευταίων τεσσάρων εποχών.
Στους 5,9 εκατομμύρια τόνους αναμένεται να φτάσει η σοδειά της Ισπανίας αυξημένη κατά 2% σε σχέση με την περασμένη σεζόν. Η συνολική παραγωγή της Ιταλίας αυξάνεται κατά 6% φτάνοντας στους 2,6 εκατ. τόνους.
Στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες, η Τουρκία είναι πλέον ο ηγέτης της αγοράς με πρώτη εκτίμηση παραγωγής 6,5 εκατ. τόνων, αύξηση 45% σε σχέση με την περασμένη σεζόν. Μάλιστα, η WCO επισημαίνει ότι η πρόβλεψη παραγωγής της Τουρκίας μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τους 7 εκατ. τόνους.
Αυξημένη παραγωγή αναμένεται και στην Αίγυπτο, η οποία εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 5,4 εκατ. τόνους (αυξημένη κατά 10% σε σχέση με πέρυσι και 15% πάνω από τον μέσο όρο της τετραετίας).
Η παραγωγή του Μαρόκου αναμένεται να ανακάμψει μερικώς από την περασμένη σεζόν, φτάνοντας τους 2 εκατ. τόνους, ενώ η παραγωγή του Ισραήλ υπολογίζεται σε 365.000 τόνους.
Τέλος, η παραγωγή στις ΗΠΑ θα αυξηθεί κατά 1% στους 4,5 εκατ. τόνους
Από 0,8 γραμμές το καλύτερο λάδι σύμφωνα με τον Γ. Νικολαράκη, εξαγωγέα, έμπορο, τυποποιητή ελαιολάδου, με την ονομασία «Ελάσιον»
Με την ελαιοσυγκομιδή να είναι σε εξέλιξη, τα νέα που έρχονται για την ποιότητα του κρητικού ελαιολάδου δεν είναι αισιόδοξα. Σύμφωνα με τον κ. Γιώργο Νικολαράκη, εξαγωγέα, έμπορο, τυποποιητή ελαιολάδου, με την ονομασία «Ελάσιον», στην Κρήτη η υπολειμματικότητα είναι πολύ υψηλή. Δυστυχώς δεν υπάρχει υπευθυνότητα ούτε από παραγωγούς ούτε από ορισμένα γεωπονικά καταστήματα που έχουν φέρει τούρκικα σκευάσματα, απαγορευμένα, που άλλη δραστική γράφουν στη συσκευασία και άλλη περιέχουν. Το πρόβλημα εντοπίζεται μεγαλύτερο σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης, ειδικά στα Χανιά. Δυστυχώς μόνοι μας «βγάζουμε τα μάτια μας». Ακόμα και τα λίγα καλά λάδια που περιμέναμε να παραχθούν, έχουν υπολειμματικότητα. Στην δική μας περιοχή, ευρύτερα στην Ιεράπετρα, δεν έχω πάρει ακόμη καλά λάδια ώστε να γίνει ανάλυση. Τα περισσότερα βγαίνουν με αυξημένα οξέα από 0,8 γραμμές και άνω. Που σημαίνει ότι δεν μπορεί να συσκευασθεί ως παρθένο ελαιόλαδο. Ο καιρός είναι σύμμαχος ώστε να συνεχίζουμε να βγάζουμε κακής ποιότητας λάδι, με πολλές γραμμές δηλαδή. Μόνο εάν κρυώσει ο καιρός και βρέξει, ίσως αλλάξει κάτι.
Ως προς τις τιμές, ελάχιστα είναι τα λάδια με 0,3 – 0,4 γραμμές όπου η τιμή διαμορφώνεται γύρω στο 7,50 ευρώ το κιλό ίσως και παραπάνω. Λάδι με 1,5 οξέα που πληρώνεται στα 6,00 -6,50 ευρώ είναι ακριβό. Οι περισσότεροι παραγωγοί πάντως κρατάνε λάδι στο σπίτι τους για τις ανάγκες τους. Από τη Σητεία τα όποια λάδια έχουν μετρηθεί είναι καλής ποιότητας. Από εκεί και πέρα ένα από τα θετικά είναι ότι πολλοί γύρισαν στην καλλιέργεια της ελιάς και ευχόμαστε ότι παρά την κακή φετινή χρονιά, δεν θα την εγκαταλείψουν. Εξαιτίας πάντως της γενικότερης κατάστασης που επικρατεί στην αγορά και διάθεση ελαιολάδου, βλέπουμε μια στροφή των καταναλωτών, ευρύτερα της Ευρώπης, σε άλλα λάδια πχ σπορέλαιο. Η μείωση κατανάλωσης ελαιολάδου έχει φτάσει στο 25,8% την περίοδο 2022-2023. Θα πρέπει εδώ να δούμε και το θέμα της νοθείας και είναι ανάγκη να αυξηθούν οι έλεγχοι, τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Νικολαράκης.
Στον δυναμικά μεταβαλλόμενο κόσμο της ελαιοκομίας, η Αίγυπτος έχει κάνει αισθητή την παρουσία της με εκπληκτικό τρόπο. Η χώρα, που παραδοσιακά δεν ήταν γνωστή ως μια κύρια δύναμη στην παραγωγή ελαιολάδου, έχει προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς, φτάνοντας ακόμη και τους 750 χιλιάδες τόνους επιτραπέζιας ελιάς και ξεπερνώντας έτσι κράτη-κολοσσούς όπως η Ισπανία.
Η φετινή παραγωγή, παρά την αρχική υπόσχεση για ακόμα μεγαλύτερα ύψη, επηρεάστηκε από τους καύσωνες και τελικά σταθεροποιήθηκε στους 400 χιλιάδες τόνους. Αυτό όμως δεν αποτελεί εμπόδιο για την ελληνική αγορά, καθώς αυτή η ποσότητα αποτελεί μια σημαντική πηγή για να καλυφθούν τα ελλείμματα παραγωγής της Ισπανίας και άλλων χωρών.
Οι τιμές της ελιάς, όπως η ποικιλία Manzanilla που είναι παρόμοια με τις Κονσερβοελιές/Αμφίσσης, έχουν αυξηθεί σημαντικά, έχοντας ξεκινήσει από το 1,20 – 1,30 €/κιλό, ανέβηκαν στο 1,65 – 1,70 και τώρα πια είναι δυσεύρετη ακόμη και με 1,80 €/κιλό, για τα μεγέθη 280 – 400 τεμάχια. Αυτή η τάση ανόδου αντανακλά την αυξημένη ζήτηση και τις ελλείψεις στην παγκόσμια αγορά.
Η Αίγυπτος, με την εκτεταμένη παραγωγή της, προσφέρει μια ευρεία γκάμα ελιών σε διάφορα μεγέθη και τεμαχισμούς, αποτελώντας έναν σημαντικό παίκτη στην παγκόσμια αγορά. Ενώ η ποιότητα και η αξιοπιστία των τοπικών συνεργατών εξαγωγέων παραμένει κρίσιμη, η Αίγυπτος έχει καταφέρει να διαμορφώσει μια σταθερή και ανερχόμενη παρουσία στην παγκόσμια σκηνή της ελαιοκομίας.
Οι αγοραστές θα πρέπει να επιλέγουν με προσοχή την αξιοπιστία των τοπικών συνεργατών εξαγωγέων τόσο σε θέματα ποιότητας (π.χ. καθαριότητα από υπολείμματα) όσο και υλοποίησης των συμφωνημένων.
Η Ελλάδα είναι από άποψη μελισσοκομικού ενδιαφέροντος μια χώρα με ξεχωριστές ιδιαιτερότητες και μεγάλη μελισσοκομική παράδοση και τεχνογνωσία :
Κατατάσσεται σε μία από τις πλουσιότερες σε βιοποικιλότητα χώρες του κόσμου σε φυτικά είδη με ένα σημαντικό ποσοστό ενδημικών φυτών που δεν απαντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο (υπολογίζεται ότι 18% επί του συνόλου των φυτικών ειδών της χώρας μας είναι ενδημικά). Αν λάβουμε υπόψη μας και την σχετικά μικρή σε έκταση κάλυψη της χώρας μας τα παραπάνω στοιχεία αν μη τι άλλο είναι εντυπωσιακά.
Στο κλίμα, από ξηροθερμικό μέχρι υγρό και βροχερό, με σχετικά ήπιους χειμώνες και με ιδιαίτερα μεγάλη περίοδο ηλιοφάνειας σχεδόν στο σύνολο της χώρας. Με άλλα λόγια κλιματολογικές συνθήκες που είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για την ανάπτυξη της μελισσοκομίας.
Στο γεωγραφικό ανάγλυφο, συνεχείς αλλαγές από πεδινά εδάφη σε ορεινά – ημιορεινά και νησιωτικά το οποίο δύσκολα συναντάτε σε άλλες χώρες με αντίστοιχη εναλλαγή.
Στην βιοποικιλότητα των φυτικών ειδών ενώ σε πολλές περιπτώσεις φυτά & δένδρα από διαφορετικά εδάφη συμβιούν στις ίδιες περιοχές προσδίδοντας στο μέλι που συλλέγετε ιδιαιτέρες γεύσεις και αρώματα.
Στο ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο εμπειρίας & τεχνογνωσίας που κουβαλούν οι Έλληνες μελισσοκόμοι το οποίο μεταδίδεται από γενιά σε γενιά καθώς επίσης ο συνεχής εκσυγχρονισμός και ανάπτυξη τους.
Ο συνδυασμός των παραπάνω χαρακτηριστικών της πλούσιας ελληνικής φύσης με το θαυματουργό οργανισμό που λέγεται μέλισσα μας δίνει ποικιλίες μελιού εξαιρετικής ποιότητας με μοναδικά χαρακτηριστικά και γεύση που αναγνωρίζονται διεθνώς.
Πέρα από τα θετικά χαρακτηριστικά της ελληνικής φύσης που σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία που διαθέτουν οι Έλληνες μελισσοκόμοι μας δίνουν το μοναδικό ελληνικό μέλι υπάρχουν και κάποια μειονεκτήματα που συμβάλουν στο υψηλό κόστος παραγωγής του Ελληνικού μελιού το οποίο και αποτυπώνεται και στην υψηλότερη τιμή πώλησης σε σχέση με μέλια άλλων χωρών.
Οι περισσότερες περιοχές όπου συλλέγετε ο μεγαλύτερος όγκος των ελληνικών μελιών είναι δύσβατες με χωματόδρομους & μεγάλης διάρκειας ταξίδια εξαιτίας και των μορφολογικών χαρακτηριστικών της Ελληνικής υπαίθρου με αποτέλεσμα το κόστος παραγωγής να επιβαρύνεται με σημαντικά έξοδα για καύσιμα και φθορές στα μελισσοκομικά αυτοκίνητα.
Σπάνια σε μία περιοχή μπορεί να ασκηθεί σταθερή (μόνιμη) μελισσοκομική μονάδα καθώς σχεδόν όλα τα μελισσοκομικά φυτά της χώρας μας δεν βρίσκονται στην ίδια περιοχή, έχουν διαφορετικές περιόδους νεκτραροέκρισης και το σημαντικότερο έχουν μικρή περίοδο νεκταροέκρισης η μελιτώματος που σπάνια ξεπερνά τον ένα μήνα.
Το αποτέλεσμα είναι ο επαγγελματίας μελισσοκόμος να βρίσκεται μονίμως στο κυνήγι των μελισσοβοσκών για να μπορέσει να έχει μια καλή παραγωγή με ότι αυτό συνεπάγεται (μεγάλα έξοδα μετακίνησης, μειωμένες παραγωγές, απώλειες μελισσών κτλ.)
Μελετώντας όλα τα παραπάνω τα οποία συνοπτικά αναφέρονται μπορούμε να έχουμε μια γενική εικόνα για την διαφορετικότητα και μοναδικότητα του Ελληνικου μελιού.
Για να φτιάξετε οργανικό λίπασμα, θα χρειαστείτε τα ακόλουθα υλικά:
Οργανική ύλη, όπως κομπόστ, κοπριά ή φύλλα. Αυτό θα παρέχει τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται τα φυτά για να αναπτυχθούν.
Νερό. Αυτό θα βοηθήσει στη διάσπαση της οργανικής ύλης και στη δημιουργία του λιπάσματος.
Ένα δοχείο με καπάκι. Αυτό θα χρησιμοποιηθεί για την αποθήκευση του οργανικού λιπάσματος καθώς διασπάται.
Για να φτιάξετε οργανικό λίπασμα, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:
Συλλέξτε την οργανική ύλη που θα χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε το λίπασμα. Αυτό μπορεί να είναι κομπόστ, κοπριά ή φύλλα. Εάν χρησιμοποιείτε κομπόστ ή κοπριά, φροντίστε να την αναμίξετε με ίσα μέρη νερού για να δημιουργήσετε έναν πολτό.
Τοποθετήστε την οργανική ύλη στο δοχείο και προσθέστε αρκετό νερό για να την καλύψετε πλήρως.
Ανακατέψτε καλά το μείγμα για να ενωθούν η οργανική ύλη και το νερό.
Τοποθετήστε το καπάκι στο δοχείο και αφήστε το να παραμείνει για αρκετές εβδομάδες. Η οργανική ύλη θα διασπαστεί και θα απελευθερώσει τα θρεπτικά συστατικά της στο νερό, δημιουργώντας ένα υγρό λίπασμα.
Μετά από αρκετές εβδομάδες, το υγρό λίπασμα θα είναι έτοιμο για χρήση. Μπορείτε να το εφαρμόσετε απευθείας στο χώμα γύρω από τα φυτά σας ή να το αραιώσετε με νερό και να το χρησιμοποιήσετε ως ψεκασμό φυλλώματος.
Ακολουθώντας αυτά τα βήματα, μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας οργανικό λίπασμα χρησιμοποιώντας υλικά που μπορείτε εύκολα να βρείτε στον κήπο ή την αυλή σας. Αυτό το είδος λιπάσματος είναι ασφαλές για το περιβάλλον και θα βοηθήσει τα φυτά σας να αναπτυχθούν υγιή και δυνατά.
Μια πολύ καλή λύση είναι η εκτροφή κόκκινου σκουληκιού.
Τα κόκκινα σκουλήκια, η red wigglers είναι ένας τύπος σκουληκιού κομποστοποίησης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή οργανικού λιπάσματος. Αυτά τα σκουλήκια χρησιμοποιούνται συνήθως στη βερμικοκομποστοποίηση, έναν τύπο κομποστοποίησης που χρησιμοποιεί σκουλήκια για να διασπάσει την οργανική ύλη και να δημιουργήσει πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά κομπόστ.
Για να χρησιμοποιήσετε τα κόκκινα σκουλήκια για να φτιάξετε οργανικό λίπασμα, θα χρειαστείτε τα ακόλουθα υλικά:
Ένα δοχείο ή κάδο. Αυτό θα χρησιμοποιηθεί για να φιλοξενήσει τα κόκκινα σκουλήκια και την οργανική ύλη που θα διασπάσουν.
Κόκκινα σκουλήκια. Αυτά μπορούν να αγοραστούν από ένα κατάστημα με είδη κηπουρικής ή κομποστοποίησης.
Οργανική ύλη. Αυτό μπορεί να είναι κομπόστ, κοπριά ή απορρίμματα τροφίμων. Τα κόκκινα σκουλήκια θα τρέφονται με την οργανική ύλη και θα τη διασπούν σε κομπόστ.
Νερό. Αυτό θα βοηθήσει να διατηρηθεί η οργανική ύλη υγρή και να διασπαστεί πιο γρήγορα.
Για να φτιάξετε οργανικό λίπασμα χρησιμοποιώντας κόκκινα σκουλήκια, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:
Τοποθετήστε την οργανική ύλη στο δοχείο ή τον κάδο και προσθέστε αρκετό νερό για να την υγρανθεί.
Προσθέστε τα κόκκινα σκουλήκια στο δοχείο ή τον κάδο. Θα αρχίσουν να τρέφονται με την οργανική ύλη και να τη διασπούν σε λίπασμα.
Διατηρήστε την οργανική ύλη υγρή προσθέτοντας νερό ανάλογα με τις ανάγκες.
Μετά από αρκετές εβδομάδες, τα κόκκινα σκουλήκια θα έχουν μετατρέψει την οργανική ύλη σε κομπόστ. Αυτό το κομπόστ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φυσικό λίπασμα για τα φυτά σας.
Χρησιμοποιώντας κόκκινα σκουλήκια για να φτιάξετε οργανικό λίπασμα, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά κομπόστ που είναι ασφαλές για το περιβάλλον και θα βοηθήσει τα φυτά σας να αναπτυχθούν υγιή και δυνατά. Τα κόκκινα σκουλήκια είναι εύκολα στη φροντίδα τους και θα βοηθήσουν στη γρήγορη διάσπαση της οργανικής ύλης, καθιστώντας τα πολύτιμο εργαλείο στον κήπο.
