Αρχική Blog Σελίδα 594

Μυστικά της Ποιότητας: Εύκολοι Τρόποι να Διαπιστώσετε αν το Μέλι είναι Νοθευμένο

0


 

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να ελέγξετε αν το μέλι που σας δόθηκε είναι νοθευμένο. Ακολουθούν μερικές απλές δοκιμές που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι:

  • Δοκιμή νερού: Ανακατέψτε μερικές σταγόνες μέλι με ένα ποτήρι νερό. Αν το μέλι είναι καθαρό, θα διαλυθεί στο νερό και δεν θα σχηματίσει σβώλους. Εάν το μέλι είναι νοθευμένο, θα σχηματίσει σβόλους ή θα επιπλέει στην επιφάνεια του νερού.
  • Δοκιμή φλόγας: Βυθίστε ένα σπίρτο ή μια μπατονέτα στο μέλι και ανάψτε το. Εάν το μέλι είναι καθαρό, θα καεί με μπλε φλόγα. Εάν το μέλι είναι νοθευμένο, δεν καίγεται ή καίγεται με κίτρινη φλόγα.
  • Δοκιμή με τον αντίχειρα: Τοποθετήστε μια μικρή ποσότητα μελιού στον αντίχειρά σας και πιέστε τον απαλά. Εάν το μέλι είναι αγνό, δεν θα απλωθεί ή θα τρέξει. Εάν το μέλι είναι νοθευμένο, θα απλωθεί ή θα τρέξει εύκολα.
  • Δοκιμή διάρκειας ζωής: Το καθαρό μέλι έχει μεγάλη διάρκεια ζωής και δεν αλλοιώνεται εύκολα.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι δοκιμές δεν είναι αλάνθαστες και μπορεί να μην εντοπίζουν πάντα με ακρίβεια αν το μέλι είναι νοθευμένο. 

Ο καλύτερος τρόπος για να βεβαιωθείτε ότι το μέλι που καταναλώνετε είναι αγνό είναι να το αγοράσετε από μια αξιόπιστη πηγή και να ελέγξετε την ετικέτα για τυχόν πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα και την καθαρότητα του μελιού.

Πώς να Διατηρήσετε τη Φρεσκάδα του Extra Παρθένου Ελαιολάδου: Τα Κρυφά Κλειδιά


 

Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο έχει σημαντικά διατροφικά, υγιεινά και γαστρονομικά οφέλη σε σύγκριση με τα άλλα φυτικά έλαια (σπορέλαια) ακόμη και από τις άλλες κατηγορίες ελαιολάδων. Χημικά, το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο είναι το καλύτερο ελαιόλαδο λόγω των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών, της σταθερότητας και της χημικής του σύστασης και είναι το μόνο φυτικό έλαιο που μπορεί να καταναλωθεί απευθείας στην ακατέργαστη κατάσταση, στην προκειμένη περίπτωση όπως βγαίνει από το ελαιοτριβείο.

Τα μοναδικά χαρακτηριστικά του έξτρα παρθένου ελαιολάδου είναι τόσο πολύτιμα ώστε να δικαιολογούν την ιδιαίτερη προσοχή στη συσκευασία και την αποθήκευσή του.

Συνήθως η μόνη ένδειξη στις ετικέτες των φιαλών έξτρα παρθένου ελαιολάδου για τη σωστή αποθήκευση είναι να φυλάσσεται μακριά από πηγές φωτός και θερμότητας.

Το φως και οι απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας, είναι οι εχθροί του έξτρα παρθένου ελαιολάδου και μειώνουν σημαντικά τη διάρκεια ζωής του.

Η ιδανική θερμοκρασία για την αποθήκευση του ελαιολάδου είναι 15-18 βαθμοί, αλλά μέχρι 25 βαθμούς το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, ειδικά αν είναι καλής ποιότητας και πλούσιο σε πολυφαινόλες, τείνει να διατηρεί τα χαρακτηριστικά του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι σημαντικό, ωστόσο, να αποφεύγονται οι απότομες αλλαγές στη θερμοκρασία, για παράδειγμα να μην τοποθετείται κοντά στην κουζίνα.

Το φως είναι επίσης ένας επικίνδυνος εχθρός του ελαιολάδου. Ακόμη και αν έχετε αγοράσει ένα σκούρο μπουκάλι, ένα μέρος του φωτός εξακολουθεί να διαπερνά το μπουκάλι όταν εκτίθεται τόσο στο ηλιακό φως όσο και σε λαμπτήρες. Επομένως, είναι πάντα καλό, μετά τη χρήση, να αποθηκεύετε το μπουκάλι σε ένα σκοτεινό μέρος, όπως ένα ντουλάπι.

Αλλά αυτό δεν αρκεί.

Η ποιότητα και η διάρκεια ζωής του έξτρα παρθένου ελαιολάδου περιορίζεται και από την οξείδωση. Η οξείδωση προκαλεί το τάγγισμα του ελαιολάδου και το καθιστά  ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση.

Επομένως, το οξυγόνο είναι επίσης εχθρός του λαδιού: το οξυγόνο (ο χώρος μεταξύ του ελαιολάδου και του πώματος της φιάλης), η φυσική περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά και το οξυγόνο στο ελαιόλαδο κατά την εμφιάλωση είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο οξείδωσης κατά την αποθήκευση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Teatro Naturale, αμερικανική έρευνα αξιολόγησε την επίδραση του περιορισμένου κενού οξυγόνου σε διαφανή, σκοτεινά δοχεία σε διαφορετικές θερμοκρασίες αποθήκευσης (10 °C και 28 °C) στην ποιότητα και τη διάρκεια ζωής του έξτρα παρθένου ελαιολάδου. Ο χώρος ανάμεσα στη φιάλη και το πώμα των φιαλών ελέγχθηκε σε τέσσερις διαφορετικές συγκεντρώσεις οξυγόνου: 2, 5, 10 και 21%. Οι παράμετροι ποιότητας προσδιορίστηκαν μετά από 3, 6, 9 και 12 μήνες αποθήκευσης: ελεύθερα λιπαρά οξέα, τιμή υπεροξειδίων, συντελεστές απορρόφησης Κ270 και Κ230, ολικές πολυφαινόλες, περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη, δείκτης οξειδωτικής σταθερότητας και χρώμα.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα μειωμένα επίπεδα οξυγόνου στο κενό, 2 και 5%, αύξησαν σημαντικά τη διάρκεια ζωής του έξτρα παρθένου ελαιολάδου που αποθηκεύτηκε σε σκοτεινές, διαφανείς φιάλες στους 10°C. Αντίθετα, η διάρκειας ζωής ήταν μικρότερη όταν αποθηκεύτηκε στους 28°C.

Τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν ότι είναι σημαντικό να ελαχιστοποιείται το οξυγόνο στο κενό στις συσκευασίες του έξτρα παρθένου ελαιολάδου.

Τι σημαίνει η μείωση του οξυγόνου στο κενό των φιαλών για να διατηρηθεί περισσότερο το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο κατά την αποθήκευση στο σπίτι; Σημαίνει ότι ένα ανοιχτό μπουκάλι έξτρα παρθένου ελαιολάδου πρέπει να διαρκεί όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο στην κουζίνα, καθώς η στάθμη του λαδιού μειώνεται και η στάθμη του οξυγόνου αυξάνεται με κάθε χρήση. Επομένως, συνιστάται η σωστή επιλογή της συσκευασίας κατά την αγορά. Εάν καταναλώνετε πολύ λίγο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, είναι σίγουρα καλύτερο να αγοράζετε μικρές συσκευασίες (250 ml), οι οποίες εξαντλούνται ταχύτερα από τα 750 ml ή το ένα λίτρο.

Επιπλέον πληροφορίες:  Είναι όλο και πιο συνηθισμένο να αγοράζετε δοχεία έξτρα παρθένου ελαιολάδου 3 και 5 λίτρων απευθείας από τους παραγωγούς. Αφού ανοίξετε το λευκοσιδηρό δοχείο, καλό θα ήταν να αδειάσετε το περιεχόμενο ελαιόλαδο σε καθαρά μπουκάλια, απαλλαγμένα από υπολείμματα ή νερό και όχι πλυμένα με δύσοσμα σαπούνια, και στη συνέχεια να τα κλείσετε με βιδωτό καπάκι. Με τον τρόπο αυτό μειώνεται το κενό στο στόμιο άρα και την ποσότητα του οξυγόνου που μπορεί να βλάψει το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, συμβάλλοντας στη διατήρηση της φρεσκάδας και της γεύσης του.

Πηγή www.olivenews.gr

Χριστούγεννα με Χρήματα : Πληρωμές στους Αγρότες πριν το Τέλος της Χρονιάς Θέλει η κυβέρνηση


 

Μπορεί οι αγρότες (γεωργοί και κτηνοτρόφοι) ειδικά φέτος να μην έχουν μεγάλες προσδοκίες από την εξόφληση των επιδοτήσεών τους και να κρατούν ”μικρό καλάθι”, όμως είναι απολύτως σίγουρο ότι θα επιδιωχθεί να ”’μπουν” τα χρήματα της δεύτερης δόσης της βασικής ενίσχυσης πριν από τα Χριστούγεννα, όπως γίνεται κάθε χρόνο.

Όμως, φέτος Χριστούγεννα έχουμε ημέρα Δευτέρα και όλες οι εκτιμήσεις ”θέλουν” τη στόχευση των πληρωμών από την Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου και το αργότερο έως την Παρασκευή 22 του μήνα, για να προλάβει ο κόσμος να γιορτάσει με χρήματα στην τσέπη.

Το μεγάλο στοίχημα, είναι να γίνουν οι πληρωμές πριν το σαββατοκύριακο που μεσολαβεί, λόγω του γεγονότος ότι θα είναι κλειστές οι τράπεζες. Δηλαδή, φέτος δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνουν οι πληρωμές την παραμονή 24 του μήνα, εκτός και αν θα πάει η εξόφληση στην τελευταία εβδομάδα του χρόνου, δηλαδή μετά τα Χριστούγεννα, κάτι πάντως που δε συνηθίζεται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σύμφωνα με το neakriti, αναμένεται το βράδυ της Τετάρτης 20 Δεκεμβρίου η πίστωση των λογαριασμών με το υπόλοιπο 30% της βασικής ενίσχυσης. Δε μιλάμε πλέον για εξόφληση της ενιαίας ενίσχυσης, αφού το λεγόμενο “πρασίνισμα” της προηγούμενης Κ.Α.Π δεν είναι πλέον δεδομένο ώστε να δοθεί σε όλους, αλλά ”πέρασε” στα λεγόμενα οικολογικά σχήματα, όπου επικρατεί από την πρώτη χρονιά της νέας Κ.Α.Π ένα απίστευτο μπάχαλο. Θα πληρωθούν τελικά την άνοιξη όπως έχει διαρρεύσει; Και σε πόσους δικαιούχους και μέσα από ποιες διαδικασίες;

Βέβαια, πέρα από την πίστωση των λογαριασμών των αγροτοκτηνοτρόφων, σημασία έχει να  αποδώθούν στους δικαιούχους τα κομμένα ποσά ή μέρος αυτών, που συνολικά ανέρχονται σε 88 εκατομμύρια ευρώ. Θα δουν οι αγρότες να λαμβάνουν μέρος ή το σύνολο των κομμένων τους χρημάτων;

Επίσης, από το πρώτο βράδυ πίστωσης των λογαριασμών, οι παραγωγοί που έχουν βιβλιάρια στην Τράπεζα Πειραιώς θα μπορούν να εισπράξουν τα χρήματά τους μέσω των ΑΤΜ. Οι αγρότες που έχουν λογαριασμούς στις άλλες τράπεζες θα έχουν αυτή τη δυνατότητα μετά από μία ή δύο μέρες, αν όλα βέβαια πάνε καλά.

Στο μεταξύ, πάντως, μετά και τις τελευταίες δηλώσεις του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων από το Ηράκλειο, οι σχέσεις του υπουργού και του προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκονται στη χειρότερη φάση τους, με τον υπουργό να περιμένει με αγωνία τη λήξη της θητείας του, και να προαναγγέλλει την ίδρυση ενός νέου ΟΠΕΚΕΠΕ, που θα είναι απαλλαγμένος, όπως ο ίδιος είπε, «από τη σαπίλα του προέδρου και από κεντρικά στελέχη της διοίκησης, που έχει αποδειχτεί ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν προσφέρει τη δουλειά που έπρεπε να προσφέρουν»…

Πάντως, στην ανακοίνωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, επί της πληρωμής της προκαταβολής της βασικής ενίσχυσης, αναφέρονταν τα εξής: «Η συνολική βασική ενίσχυση που προβλέπεται για το 2023 είναι 829 εκατ. ευρώ, έναντι 1.068 εκατ. ευρώ το 2022. Η διαφορά των 239 εκατ. ευρώ έχει μεταφερθεί στην αναδιανεμητική ενίσχυση (178 εκατ. ευρώ), τις νέες συνδεδεμένες ενισχύσεις και τα τομεακά προγράμματα και θα καταβληθεί αργότερα.

Εξ αυτών, ο αρχικός υπολογισμός της πληρωμής µε βάση τις υποβληθείσες αιτήσεις ΟΣΔΕ του 2023 εκκίνησε από τα 741.813.749 ευρώ, το 70% των οποίων αντιστοιχεί στα 519.269.910 ευρώ.

Για τις βοσκοτοπικές εκτάσεις, που δηλώνονται ως βοσκότοποι σε καλή γεωργική κατάσταση, προκειμένου να είναι επιλέξιμες προς ενίσχυση, αυτό επιτυγχάνεται µόνο µε τη δήλωση ζωικού κεφαλαίου. Για τον λόγο αυτό, ήδη από το 2022 δεν έχει κατανεμηθεί Εθνικό Απόθεμα σε βοσκοτόπια χωρίς ζώα, γεγονός που αποτέλεσε τη βασικότερη αιτία δέσμευσης των δικαιούχων αυτών, τη µη πληρωμή τους και εντέλει την απομείωση του συνολικού ποσού της πληρωμής της βασικής ενίσχυσης κατά 14,5 εκατ. ευρώ».

Αναλυτικότερα, εκτός από την εξόφληση της βασικής ενίσχυσης, αναμένεται στις ίδιες πληρωμές να κατατεθούν στους λογαριασμούς των δικαιούχων και τα χρήματα της αναδιανεμητικής ενίσχυσης και της εξισωτικής αποζημίωσης, ύψους περίπου 650 εκατ. ευρώ, αλλά και το ποσό των 14,5 εκατ. ευρώ για το Εθνικό Απόθεμα.

Για τα περίφημα οικολογικά σχήματα, συνολικού ύψους 425 εκατομμυρίων ευρώ, όλες οι πληροφορίες αναφέρουν ότι μετατίθενται οι πληρωμές τους για την ερχόμενη άνοιξη, πιθανότατα για τον μήνα Μάρτιο. Εκκρεμεί, επίσης, η πληρωμή συμπληρωματικής ενίσχυσης νεαρών αγροτών 28 εκατομμυρίων ευρώ, που κανείς δεν ξέρει αν θα γίνει με την εξόφληση της βασικής ενίσχυσης πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων.


Καλπάζει η τιμή του ελαιολάδου στη Λακωνία


 

Καλπάζει η τιμή του ελαιολάδου στη Λακωνία, όπως αποκαλύπτει το σχετικό Δελτίο του ΣΕΔΗΚ.

Πιο συγκεκριμένα, στις 5 Δεκεμβρίου καταγράφηκαν τιμές από 8 έως 9 ευρώ, με τα εν λόγω ποσά να αφορούν οξύτητα 0,3 γραμμές και να κλιμακώνονται στις περισσότερες περιπτώσεις κατά 0,05€ ανά επιπλέον γραμμή οξύτητας προς τα κάτω.

Δείτε το σχετικό πίνακα:


ΔΑΠ = Δεν απαντά

ΔΑΓ = Δεν αγοράζει


Πηγή www.flynews.gr

Η Παραδοσιακή Κεραλοιφή της Γιαγιάς Αλτάνη: Μια Μυστική Συνταγή με Ιστορία


 

Η κεραλοιφή είναι μια πανάρχαια συνταγή καλλωπισμού και περιποίησης του δέρματος. Βασικό συστατικό της είναι το μελισσοκέρι. Όταν όμως συνδυαστεί με ελαιόλαδο, τότε δημιουργείται η γνωστή κεραλοιφή, η οποία είναι εξαιρετικά ωφέλιμη για το δέρμα μας.

Τι μπορεί να κάνει; Περιποιείται το δέρμα μας και το ενυδατώνει (σκασμένα χείλη, συγκάματα) και όχι μόνο. Δερματοπάθειες, μολύνσεις, έλκη, και εγκαύματα.

Έχει αντισηπτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιμυκητιακές, καταπραϋντικές, επουλωτικές, ενυδατικές και μαλακτικές ιδιότητες. Εφαρμόζεται σε όλο το σώμα χωρίς περιορισμό, είναι πολύ ευεργετική, πανεύκολη στη παρασκευή της και κοστίζει ελάχιστα χρήματα.

Η γιαγιά Αλτάνη από τη Γουριά Μεσολογγίου μας δείχνει τη μυστική συνταγή που έμαθε από τη γιαγιά της.

Ας δούμε λοιπόν πως μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας αυτή την θαυματουργή αλοιφή!



Πηγή iaitoloakarnania.gr

Κολιός Α.Ε: Η Τέλεια Αρμονία Παραδοσιακής Γεύσης και Σύγχρονης Τεχνογνωσίας


 

Μοναδικό μέλημα της εταιρίας ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε είναι η δημιουργία μιας ποικιλίας από κορυφαία προϊόντα με άριστες πρώτες ύλες.

Παράδοση στην ποιότητα από το 1948

Από το 1948 που έχει ξεκινήσει η ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε. Ελληνική Βιομηχανία Γάλακτος, έχουν αλλάξει πολλά γύρω μας. Αυτό που σίγουρα δεν έχει αλλάξει είναι η επιμονή της εταιρείας στις άριστες πρώτες ύλες και στις προηγμένες διαδικασίες παραγωγής που χρησιμοποιεί, για να δημιουργήσει τα αγνά, ελληνικά παραδοσιακά τυροκομικά και γαλακτοκομικά προϊόντα που αξίζουν μια θέση στο τραπέζι, αλλά και τη διατροφή μας. Σήμερα η εταιρεία αποτελεί μία από τις δυναμικότερες ελληνικές βιομηχανίες τροφίμων και τις πιο σύγχρονες βιομηχανίες του κλάδου στην Ευρώπη και κατέχει στην Ελλάδα εξέχουσα θέση στην παραγωγή τυροκομικών και γαλακτοκομικών προϊόντων.


Υπερσύγχρονο εργοστάσιο στην καρδιά της Μακεδονίας

Στο Λιμνότοπο Πολυκάστρου Κιλκίς, βρίσκεται το εργοστάσιο της ΚΟΛΙΟΣ με επιφάνεια που καλύπτει 48.000 τ.μ. Στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις της, γίνεται επεξεργασία του ολόφρεσκου πρόβειου, γίδινου και αγελαδινού γάλακτος, το οποίο συλλέγει η εταιρεία καθημερινά από επιλεγμένες και ελεγχόμενες κτηνοτροφικές μονάδες της Μακεδονίας και άλλων περιοχών της Ελλάδας.


 

Άριστη πρώτη ύλη και προηγμένες διαδικασίες παραγωγής

Η άριστη πρώτη ύλη, οι αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής, το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και οι αυστηροί έλεγχοι σε κάθε στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας εξασφαλίζουν την υψηλή ποιότητα και ασφάλεια των προϊόντων ΚΟΛΙΟΣ. Το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης ποιότητας και αυτοελέγχου που εφαρμόζει η εταιρεία είναι πιστοποιημένο σύμφωνα με τα αυστηρότερα διεθνή πρότυπα: ISO 22000, ISO 9001, BRC, IFS, ενώ τα προϊόντα της κατέχουν και πιστοποιήσεις Π.Ο.Π. (Agrocert), Organic (Bio Hellas).

H ΚΟΛΙΟΣ έχει ολοκληρώσει επιτυχώς τον έλεγχο βέλτιστης πρακτικής SMETA 4-πυλώνων βάσει του κώδικα της Πρωτοβουλίας ∆εοντολογικού Εµπορίου (ΕΠ∆) µαζί µε τους κανονισμούς και την ισχύουσα εθνική νομοθεσία. Ο έλεγχος των 4 πυλώνων περιλαμβάνει πρότυπα για τις εργασιακές συνθήκες, για την υγεία και την ασφάλεια, για την επιχειρηματική ακεραιότητα και για το περιβάλλον.

 


Προσήλωση στην ποιότητα και διεθνείς βραβεύσεις

Η προσήλωση της ΚΟΛΙΟΣ στην ποιότητα έχει επιβραβευθεί με την κατάκτηση σειράς διεθνών βραβείων και τιμητικών διακρίσεων. Τα προϊόντα της έχουν τιμηθεί συνολικά με πάνω από 60 βραβεία ποιότητας και γεύσης ενώ τα γιαούρτια της ΚΟΛΙΟΣ έχουν βραβευθεί επί σειρά ετών με την ανώτερη βαθμολογία Γεύσης & Ποιότητας και από τον διεθνή οργανισμό “iTQi” στις Βρυξέλλες. Τη μεγαλύτερη επιβράβευση όμως για την ΚΟΛΙΟΣ αποτελεί η καθημερινή προτίμηση των καταναλωτών αλλά και των επαγγελματιών, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό που γνωρίζουν και εμπιστεύονται τη σταθερή, εγγυημένη ανώτερη ποιότητα των προϊόντων της.

 

Δημιουργία κορυφαίων προϊόντων και ξεχωριστών στιγμών

Η ΚΟΛΙΟΣ φτιάχνει κάτι περισσότερο από κορυφαία γαλακτοκομικά προϊόντα, γιατί είναι πάντα εκεί, στις καθημερινές στιγμές των καταναλωτών που προτιμούν και γεύονται τα προϊόντα της και προσφέρει απλόχερα όλο το μεράκι, την αυθεντία και την παράδοση που εμπεριέχονται στη φιλοσοφία της εταιρείας και των ανθρώπων της. Με αυτές τις στιγμές είναι γεμάτη κι η επικοινωνιακή υπόσχεση της εταιρείας με βασικό μήνυμα «Γεύσου την κάθε στιγμή». Αυτές που όλοι έχουμε ζήσει, μόνοι ή με τους αγαπημένους μας, που μας γεμίζουν με χαρά και αξέχαστες αναμνήσεις.

 

Μεγάλη ποικιλία προϊόντων για κάθε στιγμή και για όλες τις προτιμήσεις

Κύρια προϊόντα της ΚΟΛΙΟΣ είναι η Φέτα Π.Ο.Π. και τα λευκά τυριά, όπως το Κατσικίσιο και το Σπιτικό, τα σκληρά και ημίσκληρα τυριά, όπως το Κασέρι Π.Ο.Π. και Tο Παραδοσιακό ΚΟΛΙΟΣ, το οποίο παράγει η εταιρεία από το 1948. Στη γκάμα της, επίσης περιλαμβάνονται η βιολογική Φέτα Π.Ο.Π., τυριά Light, είδη διατροφής με φυτικά λιπαρά και vegan νηστίσιμα προϊόντα, καθώς και φρέσκα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το στραγγιστό γιαούρτι, βιολογικό στραγγιστό γιαούρτι και γιαούρτι με φρούτα και μέλι. Όλα έτοιμα να κατακτήσουν απολαυστικά, ακόμα και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο και να προσφέρουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά σε κάθε οργανισμό, αλλά και να δώσουν τη γευστική αφορμή για ξεχωριστές, αξέχαστες στιγμές. Τα προϊόντα ΚΟΛΙΟΣ διατίθενται σε πρακτικές και ελκυστικές συσκευασίες και απευθύνονται τόσο στον τελικό καταναλωτή, όσο και στον επαγγελματικό τομέα και τη μαζική εστίαση.

 

Πανελλαδική διανομή και εξαγωγές

Οι «στιγμές» με προϊόντα ΚΟΛΙΟΣ συμβαίνουν παντού και πάντα, γιατί τα προϊόντα ΚΟΛΙΟΣ διανέμονται μέσα από το άρτια οργανωμένο δίκτυο διανομής και τον στόλο φορτηγών-ψυγείων της εταιρείας σε όλη την Ελλάδα, προσφέροντας άριστο επίπεδο εξυπηρέτησης στους εμπορικούς πελάτες της. Παράλληλα η ΚΟΛΙΟΣ έχοντας έντονη εξαγωγική δραστηριότητα σε πάνω από 55 χώρες σε όλο τον κόσμο, αναβαθμίζει την εθνική εξωστρέφεια. Συμμετέχει δυναμικά στην προώθηση και την καταξίωση των ελληνικών τυριών και γιαουρτιών παγκόσμια.

 

Διαρκής εξέλιξη

Στοχεύοντας στη διαρκή εξέλιξή της, η ΚΟΛΙΟΣ επενδύει σταθερά σε νέες τεχνολογίες και στη δια βίου εκπαίδευση του προσωπικού της. Συνδυάζοντας παράδοση και τεχνογνωσία πράττει τα μέγιστα, ώστε να προσφέρει εκπληκτικά γαλακτοκομικά προϊόντα κορυφαίας ποιότητας και απαράμιλλης γεύσης.

Φρούτα και λαχανικά στη καθημερνή διατροφή των Αρχαίων Ελλήνων

0

 

Τα φρούτα στη διατροφή

Φαίνεται πως οι αρχαίοι Έλληνες αγαπούσαν ιδιαίτερα τα φρούτα, είτε γιατί είχαν ανακαλύψει τις ευεργετικές τους ιδιότητες, είτε γιατί τους ήταν σχετικά εύκολο να τα προσθέσουν στην καθημερινή τους διατροφή, γιατί οι αναφορές των συγγραφέων και των ποιητών της εποχής σε αυτά είναι πολυάριθμες.

Τα δαμάσκηνα ήταν γνωστά και δημοφιλή στην αρχαιότητα ιδιαίτερα στους Ρόδιους και τους Σικελούς, και ονομαζόντουσαν ‘βράβυλα’ ή και ‘κόκκυμπλα’.
Τα μήλα υπήρχαν σε αρκετές ποικιλίες και έπαιρναν την ονομασία τους από την γεύση τους ή από την προέλευσή τους. Τα γλυκά τα έλεγαν ‘ορβικλάτα’, τα ζουμερά τα έλεγαν ‘σητάνια’ ή ‘πλατάνια’, ενώ τα μήλα που προέρχονταν από την Κορινθία τα έλεγαν ‘εφύρα’ (η Εφύρα ήταν πόλη της αρχαίας Κορινθίας). Τα πορτοκάλια δεν ήταν γνωστά ακόμη, αφού εμφανίστηκαν στην Ευρώπη περίπου τον 15ο αιώνα, ήταν γνωστά όμως τα κυδώνια, που ονομαζόντουσαν ‘στρουθία’ ή ‘κοδύματα’. Δημοφιλή φρούτα επίσης ήταν τα σταφύλια, σε αρκετές ποικιλίες, που τα καλλιεργούσαν όμως περισσότερο να την παραγωγή κρασιού.
Το πιο αγαπητό φρούτο στους αρχαίους προγόνους μας ήταν το σύκο. Ήταν σχεδόν αντικείμενο λατρείας και γι αυτό οι αναφορές σε αυτό από ποιητές και συγγραφείς της εποχής δεν ήταν λίγες. Το σύκο της Αττικής θεωρείτο εξαιρετικής ποιότητας και νοστιμιάς, τόσο, που υπήρχε η αντίληψη ότι δεν θα έπρεπε να εξάγεται σε άλλες περιοχές αλλά να το απολαμβάνουν μόνο οι Αθηναίοι. Υπάρχουν αναφορές σε πολλές ποικιλίες σύκων όπως τα χελιδώνια, τα αγριόσυκα, οι φιβαλέοι, οι οπωροβασιλίδες, τα ασπρόσυκα γνωστά ως ‘λευκερίνεα’ και τα ‘οξάλια’ με ξινή γεύση, τα βασιλικά σύκα.
Στην Αχαΐα τα σύκα ωρίμαζαν τον χειμώνα και τα έλεγαν ‘κοδώνια’, ενώ στην Κέα υπήρχαν συκιές που καρποφορούσαν τρείς φορές τον χρόνο και λεγόντουσαν ‘τρίφορες’.
Η αγάπη των αρχαίων Ελλήνων για τα σύκα ήταν τέτοια που είχαν δημιουργήσει αρκετά τοπωνύμια (μερικά διατηρούνται μέχρι σήμερα) με το όνομα του φρούτου αυτού.
Η Μεσογειακή διατροφή, όπως έχει καθιερωθεί να ονομάζεται γενικά η παραδοσιακή διατροφή των χωρών της Μεσογείου, είναι πλέον γενικά αποδεκτό ότι αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή τόσο για τη διαχείριση του βάρους μας όσο και για την υγεία μας.
Σύμφωνα με έρευνες, η Μεσογειακή διατροφή μειώνει τον κίνδυνο για:
διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, καρκίνο, νευροεκφυλιστικές ασθένειες – όπως άνοια, Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον – ενώ μπορεί να αυξήσει τη μακροζωία.
Για όλους αυτούς τους λόγους οι περισσότεροι –αν όχι όλοι– επιστημονικοί οργανισμοί προτρέπουν τους υγιείς ενήλικες να υιοθετήσουν μια υγιεινή διατροφή όπως η Μεσογειακή, προκειμένου να αποτρέψουν σοβαρές χρόνιες ασθένειες και να ζήσουν περισσότερο και με καλύτερη υγεία.

Αξίζει μάλιστα να αναφερθεί ότι η παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή, ανακηρύχθηκε από τον Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) ως Πολιτιστική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας.

Οι διατροφικές οδηγίες σύμφωνα με την παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή απεικονίζονται με τη μορφή ενός τριγώνου ή πυραμίδας, η βάση της οποίας περιλαμβάνει τρόφιμα που συστήνεται να καταναλώνονται πολύ συχνά και η κορυφή τρόφιμα που πρέπει να καταναλώνονται σπάνια, με τα υπόλοιπα να καταλαμβάνουν τις ενδιάμεσες θέσεις αυτής.

Στην πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής απεικονίζονται τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη δίαιτα αυτή, καθώς επίσης και οι συχνότητες κατανάλωσής τους. Εάν και δεν αναγράφονται οι ακριβείς ποσότητες (π.χ. γραμμάρια) που πρέπει να καταναλώνονται τα τρόφιμα αυτά, η πυραμίδα περιλαμβάνει τις μικρομερίδες των τροφίμων που πρέπει να καταναλώνονται, οι οποίες βοηθούν τους καταναλωτές να ποσοτικοποιήσουν τις μερίδες που πρέπει να τρώνε σε ημερήσια ή εβδομαδιαία βάση.

Για παράδειγμα, μία μικρομερίδα αντιστοιχεί περίπου σε μία φέτα ψωμιού (25 γρ.), 100 γρ. πατάτες, ½ κούπα μαγειρεμένου ρυζιού ή ζυμαρικών, 1 κούπα ωμά φυλλώδη λαχανικά, 1 μήλο, 30 γρ. τυριού, 60 γρ. μαγειρεμένου άπαχου κρέατος ή ψαριού κα.

Πιο συγκεκριμένα, τα τρόφιμα που συστήνεται να καταναλώνονται σε καθημερινή βάση βρίσκονται στη βάση της πυραμίδας και αυτά είναι:
τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα φρούτα, τα λαχανικά, το ελαιόλαδο, τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Σύμφωνα με την πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής, καθημερινά θα πρέπει να καταναλώνονται περίπου 8 μικρομερίδες δημητριακών ολικής άλεσης ή προϊόντων τους, συμπεριλαμβανομένου και του ψωμιού. Τα δημητριακά, και κυρίως τα ολικής άλεσης, προτιμώνται να καταναλώνονται καθώς αποτελούν καλή πηγή φυτικών ινών, συγκριτικά με τα επεξεργασμένα δημητριακά.

Τα φρούτα και τα λαχανικά αποτελούν δύο από τις βασικότερες ομάδες τροφίμων της μεσογειακής διατροφής, καθώς συνίσταται η κατανάλωση περίπου 6 μικρομερίδων λαχανικών και 3 μικρομερίδων φρούτων καθημερινά. Τα φρούτα και τα λαχανικά, εκτός του ότι μας παρέχουν σημαντικές ποσότητες φυτικών ινών, είναι πλούσια σε πληθώρα μικροθρεπτικών συστατικών και ιχνοστοιχείων όπως το κάλιο, το ασβέστιο, η βιταμίνη C, βιταμίνη B6, βιταμίνη E, το φυλλικό όξυ κα. Επίσης, συστήνεται να μην παραλείπεται η κατανάλωση των χόρτων, τα οποία κατατάσσονται στα λαχανικά και αποτελούν μέρος της παραδοσιακής ελληνικής διατροφής, καθώς αποτελούν εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών.

Ακόμη, καθημερινά προτείνεται να καταναλώνονται κατά μέσο όρο 2 μικρομερίδες γαλακτοκομικών, με τη μορφή τυριού, παραδοσιακού γιαουρτιού και γάλακτος, καθώς επίσης να χρησιμοποιείται όποτε είναι δυνατό, τόσο σε σαλάτες όσο και κατά το μαγείρεμα των τροφίμων, το ελαιόλαδο ως προστιθέμενο λίπος.

Τα λαχανικά στη διατροφή


Στην Αθήνα αν και το έδαφος δεν ήταν και τόσο εύφορο, πολλά σπίτια στα περίχωρα διέθεταν κήπους στους οποίους καλλιεργούσαν σκόρδα, κρεμμύδια, κουκιά, φασόλια, μπιζέλια, λούπινα, βολβούς, μαρούλια, αρακά, αγκινάρες, βλίτα, ρεβίθια και φακές. Τα μανιτάρια, τα μάραθα, τα σπαράγγια και διάφορα άλλα χορταρικά, τ’ αναζητούσαν στις ακροποταμιές, και στα χωράφια. Ακόμη και οι τρυφερές τσουκνίδες είχαν την θέση τους στο τραπέζι.

Το σέλινο, ο άνηθος και ο δυόσμος ήταν τα αγαπημένα τους μυρωδικά για τις σαλάτες οι οποίες περιείχαν οπωσδήποτε σκόρδα και κρεμμύδια, ενώ οι τομάτες τους ήταν άγνωστες. Τα αγγούρια τους ήταν γνωστά σε διάφορες μάλιστα ποικιλίες, και πίστευαν ότι γινόντουσαν πιο δροσερά, αν πριν το φύτεμα, ο σπόρος έμενε για λίγο διάστημα μέσα σε γάλα, ή σε μέλι διαλυμένο σε νερό.

Τα μανιτάρια αποτελούσαν αγαπημένο και περιζήτητο έδεσμα αν και υπήρχε φόβος για το δηλητήριο τους. Τα όσπρια τα έτρωγαν βραστά, ψητά ή σε πουρέ με τα κουκιά να είναι το λιγότερο αγαπητό πιάτο από αυτά. Τα χορταρικά τα ‘έντυναν’ με μια σάλτσα φτιαγμένη από λαδόξυδο και διάφορα καρυκεύματα.

Πολλοί καλλιεργούσαν τα λαχανικά λόγων των φαρμακευτικών τους ιδιοτήτων. Υπάρχουν αναφορές στον βασιλιά της Περγάμου τον Άτταλο, ο οποίος έβρισκε ευχαρίστηση στο λαχανόκηπό του, όπου, εκτός των άλλων, καλλιεργούσε υοσκύαμο, ελλέβορο και κώνειο. Κάποιοι υποστηρίζουν πως καλλιεργούσε αυτά τα φυτά γιατί έκανε έρευνες για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες. Άλλοι όμως παρατηρούν ότι αυτό που ενδιέφερε περισσότερο το φιλότεχνο βασιλιά ήταν η δραστικότητα τους ως δηλητηρίων, που, όπως λεγόταν φρόντιζε να στέλνει στους ‘φίλους’ του.

Οι βολβοί

Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τους βολβούς ως την κατεξοχήν αφροδισιακή τροφή. Στην ώριμη ηλικία τους έτρωγαν βολβούς μετά μανίας, προτιμώντας, για… “καλύτερα αποτελέσματα”, τους λεγόμενους “βασιλικούς” βολβούς, ενώ οι “κοκκινόξανθοι” έρχονταν δεύτεροι στην προτίμηση τους.

Ο Αθηναίος (Β’ 63ί-64&) αναφέρεται στην αφροδισιακή ιδιότητα των βολβών, παραθέτοντας στίχους από τον Βουταλίωνα, έργο του ποιητή της Μέσης Αττικής Κωμωδίας, Ξέναρχου:

Κακός δαίμονας ώρμησε κι ακάθεκτος

κατέλυσε τον οίκο των Πελοπιδών.

Γενιά ήταν ανίκανη. Ούτε ο βραστός βολβός,

τέκνο της γης και σύνοικος της Δήμητρας,

μπόρεσε να ωφελήσει

αν και ευνοεί το αφροδίσιο πάθος

σε όλους όσοι αγαπούν.

Τους βολβούς τους μαγείρευαν με διάφορους τρόπους (απ1., Α’ 5ο) και τους συνδύαζαν και με αφροδισιακές σάλτσες, οι οποίες περιείχαν μέλι, σουσάμι κ.ά.

Οι αρχαίοι προγονοί μας πίστευαν βέβαια ότι οι βολβοί διεγείρουν τις σωματικές ορμές, παράλληλα όμως υιοθετούσαν και την παροιμία εκείνης της εποχής, σύμφωνα με την οποία:

Τί να σου κάνει ο βολβός, αν το νεύρο σου είναι σκάρτο;

Υπάρχουν αναφορές στον βασιλιά της Περγάμου τον Άτταλο, ο οποίος εύρισκε ευχαρίστηση στο λαχανόκηπό του, όπου, εκτός των άλλων, καλλιεργούσε υοσκύαμο, ελλέβορο και κώνειο

Το σκόρδο

Το σκόρδο ήταν γνωστό από πολύ παλιά. Του απέδιδαν μαγικές και θεραπευτικές ιδιότητες και το χρησιμοποιούσαν κατά της βασκανίας και της μαγείας. Στην Αίγυπτο οι κατασκευαστές των πυραμίδων κατανάλωναν σκόρδο σε μεγάλες ποσότητες. Το σκόρδο από αρχαιοτάτων χρόνων θεωρήθηκε φυτό ερωτικό, αναζωογονητικό και φαρμακευτικό.

Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν σκορδοφάγοι από την εποχή του Ομήρου. Έτρωγαν το σκόρδο ως προσφάι ή ως άρτυμα στα διάφορα εδέσματα ή το πρόσθεταν στις σαλάτες τους. Αποτελούσε, όπως και σήμερα, το κύριο συστατικό της σκοροδάλμης, δηλαδή της σκορδαλιάς, η οποία ήταν γνωστή και ιδιαίτερα αγαπημένη στους αρχαίους- ένα είδος σκορδαλιάς ήταν και ο μυτ-τωτός, χυλός παρασκευασμένος στο γουδί, που περιείχε τυρί, σκόρδα, αυγά, μέλι και λάδι.

Κατά την κλασική εποχή, τα σκόρδα τα πουλούσαν σε ειδικό σημείο στην αγορά τροφίμων της Αθήνας, που ήταν και τόπος συνάντησης των Αθηναίων. Οι πωλητές έκαναν μάλιστα και διάφορους αστεϊσμούς, προκειμένου να τα πουλήσουν, διαλαλώντας τις ιδιαίτερες αφροδισιακές τους ιδιότητες. Οι Αθηναίοι χρησιμοποιούσαν πολύ τα σκόρδα και ιδιαίτερα στις κοκορομαχίες. Συνήθως έβαζαν δύο πετεινούς να μονομαχήσουν, στους οποίους προηγουμένως είχαν δώσει να φάνε σκόρδα και κρεμμύδια, για να αυξήσουν την επιθετικότητα τους. Όσοι στοιχημάτιζαν πλήρωναν ακριβά τα κοκόρια που ήταν ικανά να νικήσουν. Αυτού του είδους οι κοκορομαχίες απεικονίζονται σε αγγεία εκείνης της εποχής.

Τα Μέγαρα φημίζονταν για τα περίφημα σκόρδα τους. Και αξίζει να επισημανθεί ότι το σκόρδο το συνιστούσαν ως δυναμωτικό στους αθλητές των Ολυμπιακών αγώνων.

Το κρεμμύδι

Το κρεμμύδι, όπως και το σκόρδο, το κατανάλωναν οι προγονοί μας καθημερινά. Εκτός από θεραπευτικό το θεωρούσαν επίσης και αφροδισιακό. Οι κωμωδιογράφοι της εποχής το είχαν σε ιδιαίτερη εκτίμηση.

Το πράσο

Το πράσο ήταν γνωστό στην Αίγυπτο από τα πρώτα χρόνια της βιβλικής ιστορίας. Οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν αφροδισιακό, μάλλον λόγω του φαλλικού του σχήματος, και εμπιστεύονταν τις διουρητικές και υπακτικές ιδιότητες του.

Τα μανιτάρια

Ο Αθηναίος στους Δειπνοσοφιστές (Β’ 62ο) παραθέτει την άποψη του Δίφιλου, σύμφωνα με τον οποίο τα μανιτάρια είναι νόστιμα, καθαρτικά και θρεπτικά, αλλά επίσης δύσπεπτα και προκαλούν αέρια, ενώ πολλά από αυτά είναι δηλητηριώδη.

Για αντίδοτο οι αρχαίοι Έλληνες μεταχειρίζονταν υδρόμελι ή οξύμελι, νίτρο και ξύδι. Όποιος δηλητηριαζόταν από μανιτάρια έπρεπε να πιει οπωσδήποτε το μείγμα αυτό και μετά να κάνει εμετό.

Από τα μανιτάρια, αφροδισιακό θεωρούσαν ιδιαίτερα το ονομαζόμενο νδνο ή τρούφα, που φύτρωνε σε αμμώδεις παραλίες κάτω από τη γη και ήταν σπάνιο και πανάκριβο (ό.π., Β’ 62). Σήμερα οι τρούφες καλλιεργούνται, γι’ αυτό και η τιμή τους είναι προσιτή.

Το τρελομανίταρο ή αμανίτης ο μυγοκτόνος ήταν επίσης ένα είδος μανιταριού που θεωρούσαν ότι είναι διεγερτικό. Πρόκειται για το γνωστό μανιτάρι με το κόκκινο καπέλο και τις λευκές βούλες, το οποίο φύεται στα δάση. Κατά τις Διονυσιακές τελετές, λέγεται ότι οι μαινάδες και οι σάτυροι, οι οποίοι εκστασιάζονταν χορεύοντας προς τιμήν του Διόνυσου, έπιναν κρασί που περιείχε τρελομανίταρο.

Το σατύριον

Το σατύριον είναι φυτό της οικογένειας των Ορχεωδών και αναφέρεται από τον Διοσκουρίδη ότι το χρησιμοποιούσαν ως εξαιρετικό αφροδισιακό. Στα Υγιεινά Παραγγέλματα (126 Β’) ο Πλούταρχος διερωτάται “τί διαφορά έχει να κεντρίζει και να διεγείρει κάποιος την ηδονή χρησιμοποιώντας σατύριον (αφροδισιακά) από το να ερεθίζει τη γεύση του με οσμές και καρυκεύματα;“.

Ο σταφυλίνος

Ο σταφυλίνος ήταν φυτό που φύτρωνε από σπόρο, μόνος του, στα χωράφια. Ο κωμωδιογρά-φος της Νέας Αττικής Κωμωδίας Δίφιλος τον αναφέρει ως μαλακτικό για το στομάχι ενώ του απέδιδαν και υπακτικές ιδιότητες (Αθηναίος, Θ’ 3715). Τον σταφυλίνο τον ονόμαζαν και φίλτρο, θεωρώντας ότι διεγείρει τη σεξουαλική διάθεση.

Αναφροδισιακά λαχανικά

Το μαρούλι

Το μαρούλι οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν αναφροδισιακό. Και δεν είναι τυχαίο ότι υπήρχε και μύθος, σύμφωνα με τον οποίο η Αφροδίτη μέσα σ’ ένα μαρούλι έκρυψε νεκρό τον Άδωνι.

Πολλοί ποιητές χρησιμοποίησαν τον μύθο αυτό για να μιλήσουν αλληγορικά και ήταν κοινή η πεποίθηση ότι όσοι έτρωγαν μαρούλια σε μεγάλες ποσότητες και για μεγάλο χρονικό διάστημα είχαν μείωση των αφροδίσιων ορμών τους.

Ο Εύβουλος, ποιητής της Μέσης Αττικής Κωμωδίας, στους Ανίκανους έγραφε: “Γυναίκα, πάρε απ’ το τραπέζι τα μαρούλια. Διαφορετικά, να ξέρεις, δεν θα φταίω εγώ. Σ’ αυτό το λάχανο ξάπλωσε νεκρό τον Άδωνι η Αφροδίτη, αυτό το λάχανο είναι νεκρών τροφή.”

Εξάλλου ο κωμικός ποιητής Άμφις, σύγχρονος του Πλάτωνος, στο έργο του Ιάλεμος* έκανε ειδική μνεία στα μαρούλια, όπως μας παραδίδει ο Αθηναίος (Β’ 695-ο):

Απ’ τα μαρούλια αν έτρωγε κάποιος γύρω στα εξήντα,

και τύχαινε με γυναίκα να βρεθεί μετά,

άπραγος θα στριφογύριζε όλη νύχτα,

χωρίς να εκπληρώσει επιθυμία καμιά

και αντί να κάνει τη δουλειά του όπως ξέρει,

με το χέρι του και μόνο θα ξεθύμαινε!

“Ευνούχο” αποκαλούσαν οι Πυθαγόρειοι το μαρούλι και οι γυναίκες «αστύη», δηλαδή χόρτο της ανικανότητας, γιατί πίστευαν ότι οι άνδρες που έτρωγαν μαρούλι είχαν μειωμένη σεξουαλική απόδοση.

Ο δυόσμος

Ο δυόσμος, όταν τρώγεται συχνά, πίστευε ο Ιπποκράτης (Περί Διαίτης, Β’ 54), διαλύει το σπέρμα και το κάνει να ρέει, εμποδίζει τη στύση και εξασθενίζει το σώμα.

Υπήρχε όμως και η ακριβώς αντίθετη άποψη, σύμφωνα με την οποία ο δυόσμος είναι άριστο αφροδισιακό. Λέγεται ότι ο Αριστοτέλης είχε συμβουλεύσει τον Αλέξανδρο να μην επιτρέπει στους στρατιώτες του να καταναλώνουν αφέψημα δυόσμου στις εκστρατείες, επειδή το θεωρούσε αφροδισιακό.

Το αγγούρι

Στην αρχαιότητα το αγγούρι το αποκαλούσαν συκιό, από τα ρήματα σεύομαι, δηλαδή κουνιέμαι, και κίω, δηλαδή πηγαίνω. Θεωρούσαν ότι είναι δροσιστικό, αλλά ότι είναι δύσπεπτο και προκαλεί δυσκοιλιότητα. Κατά μία εκδοχή (Αθηναίος, Γ 73ο), το αγγούρι καταστέλλει τη γενετήσια ορμή.

Πηγές

– https://www.itrofi.gr/diatrofi/istoria/article/191/ta-froyta-ton-arhaion-ellinon

– https://foodforhealth.gr/ta-ofeli-tis-mesogeiakis-diatrofis

– https://www.itrofi.gr/diatrofi/istoria/article/160/lahanika-ta-agapimena-ton-arhaion-ellinon

– https://www.gourmed.gr/mesogeios/no-category/afrodisiaka-anafrodisiaka-lahanika-stin-arhaia-ellada

Πηγή άρθρου – gardenandagricultureingreece.blogspot.com

Τα Απίστευτα Οφέλη της Γύρης Μελισσών: Το Μυστικό της Φύσης για Υγεία και Ενέργεια

 

Η ένταξη της  γύρης  στην  ιατρική  πράξη έγινε  τυχαία,όταν    ο  ακαδημαϊκός  Ν.Tsicin το  1946 ερευνώντας   τις  αιτίες  της  μακροβιότητας   διαπίστωσε  ότι οι  περισσότεροι  από  αυτούς   είχαν ασχοληθεί  με  τη  μελισσοκομία  και   κατανάλωναν   τακτικά μέλι  και  ιδίως  πολλή  γύρη.

Το  1955-1957 o Lenomand kai  o R. Chovin τυχαία  παρατήρησαν  σε  μία  κλινική  στο  Παρίσι άριστα  αποτελέσματα  της   γύρης  στη  θεραπεία  των   χρόνιων  νοσημάτων  του  εντέρου,που  γρήγορα  τράβηξε  την  προσοχή και  άλλων  κλινικών   γιατρών και   βαθμιαία  διαπιστώθηκε  ότι  η   γύρη    μπορεί  να  λειτουργήσει  θετικά  στο  γαστρεντερικό  σύστημα στους  ενήλικες  και  τα  παιδιά,να  επαναφέρει  την  όρεξη,να βοηθήσει  την  ανάρρωση  του  οργανισμού μετά  από  νόσο,πνευματική  κόπωση  και  άλλα.

Η γύρη   περιέχει πρωτεΐνες, αμινοξέα,υδατάνθρακες,βιταμίνες, μεταλλικά άλατα  και  ιχνοστοιχεία,λίπη,ορμονικές  ουσίες   και  άλλα.Τα  αμινοξέα παίζουν  μεγάλο  ρόλο  για  τους  ζωτικούς  οργανισμούς , ενώ  με  5-10  γραμμάρια  γύρη καλύπτονται  οι  ημερήσιες  ανάγκες  του  οργανισμού  του  παιδιού.Στη  γύρη  περιέχονται  σε  μεγάλες  ποσότητες διάφορες  βιταμίνες  και  σωστά λέγεται   «συγκεντρωτής  βιταμινών»και  σε  σύγκριση  με  τα  άλλα  προϊόντα της  μέλισσας  η  γύρη είναι  το  πιο πλούσιο  σε  βιταμίνες.

Από  τα  μεταλλικά  στοιχεία μεγάλη σημασία  έχουν  για  τον  παιδικό  οργανισμό το ασβέστιο,,κάλιο μαγνήσιο μαγγάνιο  κ.τ.λ.που παίζουν  σημαντικό  ρόλο  στην  πρόληψη  και θεραπεία  της   ραχίτιδας,ενώ   εργαστηριακές  αναλύσεις   αποδεικνύουν  ότι  στη  σύσταση  της   γύρης περιέχονται περισσότερες  από   50  ωφέλιμες  για  τον  οργανισμό  ουσίες.

Οι  μέλισσες   καθώς  συλλέγουν   τη  γύρη,την  εμπλουτίζουν με   σιελώδεις   εκκρίσειςμ,δηλ.  με  πεπτικά  ένζυμα που  βοηθούν  τις  πεπτικές διεργασίες  στο  παιδί.

Σε  ότι  αφορά  την  αντιμικροβιακή  δράση  της  γύρης γνωρίζουμε  ότι  η  γύρη  καταστέλλει την   ανάπτυξη των  παθογόνων  μικροβίων του   εντέρου.Η   γύρη επιδρά θετικά στη   λειτουργία του  εντέρου  στα  παιδιά και  ειδικότερα  σε  παιδιά με  τάση  δυσκοιλιότητας.Στα  παιδιά  με  αναιμία   που  καταναλώνουν  γύρη,το  επίπεδο της  αιμοσφαιρίνης  στο  αίμα  αυξάνει  κατά 15%,βελτιώνεται η  γενική κατάσταση  του  οργανισμού και  επιτυγχάνεται κατευναστικό  αποτέλεσμα   στο  κεντρικό   νευρικό   σύστημα.

Ανάλογα   με  το  είδος  των   φυτών από  τα  οποία  έχει  μαζευτεί η  γύρη ,καθορίζονται  και  οι  θρεπτικές της  ιδιότητες.Και  είναι  γνωστό ότι  η  γύρη  όπως  και  το μέλι  έχουν  θεραπευτικές  ιδιότητες του   φυτού με  το  οποίο σχετίζονται.Π.χ η  γύρη  της  καστανιάς επιδρά  στο  κυκλοφορικό  σύστημα,η  γύρη  της  ακακίας έχει  κατευναστικές  ιδιότητες κτλ.Και  όταν  η  γύρη   προέρχεται  από  περισσότερα   φυτά τότε  και  η  θεραπευτική  της  αξία είναι  συνδυαστική Ενδιαφέρει  ότι στα  παιδιά  σπάνια  σπάνια   παρατηρείται αλλεργία  στη  γύρη κατά  την  περίοδο  της  ανθοφορίας των φυτών που  οι  αλλεργίες   στη   γύρη  δεν  είναι  και  λίγες κατά  την περίοδο  της  ανθοφορίας των  φυτών,αλλά   είναι  απαραίτητη η  προσεκτική  θεραπεία με  τη  γύρη σε   παιδιά με τάση  για  αλλεργικές επιδράσεις.

Μέθοδοι λήψης  και  δοσολογίας:

Η γύρη  λαμβάνεται  από το  στόμα και  θα  πρέπει να  είναι  καλά  αλεσμένη.ΣΥΝΤΗΡΗΜΈΝΗ ΜΈΣΑ   ΣΤΟ ΜΈΛΙ ΣΕ  ΑΝΑΛΟΓΊΑ 1:2 ΔΗΛΑΔΉ200 ΓΡ. ΓΎΡΗ ΣΕ   400 ΓΡ  ΜΈΛΙ.

Λαμβάνεται 3  φορές  τη  ημέρα πριν  από  το  φαγητό  με λίγο ζεστό  νερό ή  γάλα :τα  παιδιά  ηλικίας   3-5  χρόνων λαμβάνουν  από  μισό  κουταλάκι   του  γλυκού,5-7 χρ. μία  κουταλιά  του   γλυκού και παιδιά   7-12  χρόνων 1   κουταλιά  του  γλυκού από μίγμα   γύρης- μελιού.

Ενδείξεις :Η  γύρη  χρησικοποιείται  με  επιτυχία σε γενική  κατάπτωση,υποσιτισμό,ανορεξία μετά  σωματική  και  πνευματική,βραδεία   ανάπτυξη και   βραδεία  οδοντοφυία,γαστρεντερικές  διαταραχές,μετά  από  κάποια  ηπατική  νόσο αναιμία  και  άλλα   νοσήματ

Αντενδείξεις:Για  τη   χρησιμοποίηση  γύρης    στην  παιδική   ηλικία , είναι  η  αλλεργία  στη  γύρη και  οι  βαριές  νεφρικές    βλάβες.

Διάρκεια θεραπείας  ,καθορίζεται  ανάλογα  με  τη νόσο και  τις  ιδιαιτερότητες  του  παιδιού.Η μέση  διάρκεια  κειμένεται  από  15  ημέρες έως  2   μήνες.Και  στα  παιδιά   με  αλλεργική  προδιάθεση να  γίνεται  με  ιδιαίτερη  προσοχή.

Κρίση στην Ελληνική Μελισσοκομία: Παραγωγή Μειωμένη κατά 50%, Τιμές Σταθερές


Χρονιά πολλών προβλημάτων ήταν η φετινή για τη μελισσοκομία, αφού λίγο πριν από το κλείσιμο του τρύγου η παραγωγή εκτιμάται μειωμένη σε επίπεδο άνω του 50%. Οι καιρικές συνθήκες, αλλά και οι καταστροφικές πλημμύρες και πυρκαγιές, υπήρξαν καθοριστικές για τους φετινούς όγκους, αφού, εκτός των άλλων, προκάλεσαν και σημαντικές απώλειες στο ζωικό κεφάλαιο. Η εξασθένηση των μελισσών από την έλλειψη τροφής λειτούργησε συνδυαστικά με τις ασθένειες, ενώ και η βαρρόα ήταν σε έξαρση.

Η μικρότερη παραγωγή, ωστόσο, δεν φαίνεται να ήρθε σε συνδυασμό με υψηλότερη τιμή για το προϊόν, αναδεικνύοντας για μία ακόμη φορά τις παθογένειες της συγκεκριμένης αγοράς, με κύριο πρόβλημα τις ελληνοποιήσεις, όπως αναδεικνύεται από το ρεπορτάζ.

Στο μείζον ζήτημα των ελληνοποιήσεων η αιτία για την καθήλωση των τιμών, σύμφωνα με την ΟΜΣΕ

«Ο νόμος της αγοράς εδώ δεν εφαρμόζεται και δεν εφαρμόζεται παρατεταμένα», υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο Αναστάσιος Ποντίκης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος (ΟΜΣΕ), αναφερόμενος στο κομμάτι των τιμών, οι οποίες παραμένουν καθηλωμένες, σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν στο «δημοφιλές» προϊόν των ημερών, το ελαιόλαδο.

Η τιμή του μελιού στη χονδρική, φέτος, είναι γύρω στα 4 ευρώ, στα ίδια επίπεδα που ήταν και πέρυσι, όπως αναφέρει, με το κόστος παραγωγής να παραμένει υψηλό, κάτι που καθιστά δύσκολη πλέον την επιβίωση των μελισσοκόμων. Το υψηλό κόστος του πετρελαίου, δεδομένης της νομαδικής φύσης της μελισσοκομίας, το κόστος των υλικών συσκευασίας (ενδεικτικά, τα βάζα έχουν ανέβει από τα 30 στα 60 λεπτά), καθώς και οι σχεδόν διπλάσιες τιμές των προϊόντων τροφοδοσίας των μελισσών είναι μερικές από τις σημαντικές επιβαρύνσεις για τους μελισσοκόμους, με την τιμή να βρίσκεται κάτω του κόστους, όπως εξηγεί, φέρνοντας σε πολύ άσχημη κατάσταση τον κλάδο.

Κύρια αιτία είναι οι ελληνοποιήσεις που, κατά τον κ. Ποντίκη, αποτελούν τη «γάγγραινα» της ελληνικής μελισσοκομίας, κρατώντας καθηλωμένες τις τιμές εγχώρια. «Μέλια, τα οποία εισάγονται με εξευτελιστικές τιμές, και δεν είναι καν μέλια, βαφτίζονται ελληνικά με μία ποσότητα ελληνικού μελιού μέσα και διακινούνται στην ελληνική αγορά», επισημαίνει. Όπως ο ίδιος προσθέτει, πρόκειται για πρόβλημα που κρατά εδώ και μια 20ετία, χωρίς να αντιμετωπίζεται για να μπορέσει και ο παραγωγός να πληρωθεί στην τιμή που πρέπει, αλλά και ο κλάδος «να σηκώσει κεφάλι».

Καμία νομή δεν ολοκληρώθηκε χωρίς απώλειες

Πρόκειται για έναν κλάδο, μάλιστα, που φέτος βίωσε ίσως τη δυσκολότερη χρονιά του, από όσες θυμούνται οι παλαιότεροι. Οι καιρικές συνθήκες που επικράτησαν επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τα μελίσσια, αλλά και τη συγκομιδή μελιού. «Είμαστε κάτω κατά τουλάχιστον 50%-60%, ίσως και 70% σε παραγωγή από πέρυσι», επισημαίνει ο κ. Ποντίκης, αφού οι πολλές βροχοπτώσεις την άνοιξη και το καλοκαίρι, έως τον Ιούλιο, συνέπεσαν με την περίοδο των ανθόμελων, ενώ έπειτα οι απότομοι και παρατεταμένοι καύσωνες επηρέασαν σημαντικά τις ευαίσθητες από τη φύση τους μέλισσες, αλλά και την ίδια τη φύση. «Φέτος, δεν είχαμε ανθόμελα λόγω των συνθηκών της άνοιξης, δεν είχαμε βελανιδιά λόγω του καύσωνα, δεν είχαμε το έλατο όπως παράγεται άλλα χρόνια, ενώ και το πεύκο, στο τέλος, δεν πήγε όσο καλά περιμέναμε», εξηγεί ως προς τις κυριότερες νομές. Πέραν των καιρικών συνθηκών, στη δραματική εικόνα της φετινής παραγωγής συνέβαλαν οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες.

Πανελλαδικός έρανος συγκέντρωσης κυψελών για τους πληγέντες

Οι απώλειες σε ζωικό κεφάλαιο υπολογίζονται σε αρκετά περισσότερα από 140.000 μελισσοσμήνη λόγω των πλημμυρών στη Θεσσαλία και των πυρκαγιών του Έβρου, αλλά και της Ρόδου και της Καρύστου, όπου χάθηκαν και τεράστιες εκτάσεις μελισσοκομικού ενδιαφέροντος, όπως εξηγεί. «Κεφάλαιο που θα δούμε πόσοι συνάδελφοι θα μπορέσουν να αντικαταστήσουν», υπογραμμίζει, κάνοντας λόγο και για την πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας που είναι σε εξέλιξη αυτή την περίοδο. Πρόκειται για έναν πανελλαδικό έρανο για τη συγκέντρωση κυψελών, οι οποίες θα μοιραστούν στους μελισσοκόμους που επλήγησαν.

Το έργο των μελισσοκόμων δυσκόλεψαν και οι απαγορευτικές διατάξεις των κατά τόπους δασαρχείων, παράλληλα με την απαγόρευση χρήσης του καπνιστηριού. «Ειδικά τις περιόδους που υπάρχουν μελιτοεκκρίσεις ή νεκταροεκκρίσεις σε συγκεκριμένες περιοχές, οι απαγορεύσεις είναι αποτρεπτικές για την παραγωγή μελιού», σχολιάζει, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της ΟΜΣΕ. Η Πυροσβεστική και τα κατά τόπους Δασαρχεία θα μπορούσαν να «εκμεταλλευτούν τους μελισσοκόμους ως τα “μάτια” τους μέσα στα δάση και να μας βοηθούν», τονίζει.

Γ. Πίττας: Προτεραιότητα της εταιρείας μας η στήριξη σε εξοπλισμό των παραγωγών που επλήγησαν
«Από πλευράς παραγωγής, η εσοδεία 2023 ήταν σημαντικά περιορισμένη, με τον καιρό να μην είναι σύμμαχος. Η χρονιά κύλισε με άστατο και παρατεταμένα ζεστό καιρό, δημιουργώντας προβλήματα στον προγραμματισμό των παραγωγών, όσον αφορά τις εσοδείες και, φυσικά, την προετοιμασία τους για τη νέα παραγωγή», αναφέρει σχετικά με τη φετινή παραγωγή μελιού ο Γιώργος Πίττας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Αττικής Μελισσοκομικής Εταιρείας-Αλέξανδρος Πίττας ΑΕΒΕ.

Συμπληρωματικά με τον καιρό, «οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες περιόρισαν σημαντικά τις παραγόμενες ποσότητες. Στον Έβρο, σήμερα, έχουμε ενεργούς παραγωγούς χωρίς φύση για νέες ανθοφορίες, μια και κάηκαν τεράστιες εκτάσεις γης με ανθοφορίες σημαντικές για την ποικιλία της ελληνικής παραγωγής, αλλά και για τη στήριξη της επαγγελματικής μελισσοκομίας σε μία ολόκληρη μεγάλη περιοχή», περιγράφει. «Αντίστοιχα, οι πλημμύρες της Κεντρικής Ελλάδας έχουν δημιουργήσει μεγάλες ζημιές στο υλικοτεχνικό υλικό των παραγωγών (κυψέλες, φορτηγά, αποθήκες), σε μία φύση που ακόμα υπάρχει και περιμένει τους παραγωγούς να τρυγήσουν. Είναι προτεραιότητα της εταιρείας μας να στηρίξει τους παραγωγούς σε εξοπλισμό για να επανέλθουν σύντομα στην ενεργή μελισσοκομία», καταλήγει.

Ypaithros.gr

Πώς η Τουρκία Εξελίχθηκε σε Παγκόσμια Δύναμη στην Αγροτική Παραγωγή


 

Την περίοδο 2002 – 2022, η προσπάθεια που έκανε η γειτονική χώρα με κίνητρα και επιδοτήσεις του δημοσίου τομέα για τη στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής ύψους 70 δις δολαρίων, έχει αποδώσει παραγωγή αξίας 1 τρις δολαρίων για την ίδια περίοδο.

Έτσι οι Τούρκοι, κατάφεραν να βρεθούν στους πιο δυνατούς παίκτες παγκοσμίως όσον αφορά τον τομέα της Γεωργίας και το μέλλον είναι μπροστά του.

Πιο συγκεκριμένα, η αγροτική παραγωγή της Τουρκίας που ανερχόταν το 2002 σε 24,48 δις δολάρια, το 2022 διπλασιάστηκε με το παραπάνω φτάνοντας τα 56 δις δολάρια. 

Ο αριθμός αυτός προβλέπεται να φτάσει τα 273 δις δολάρια το 2050.

Με λίγα λόγια οι Τούρκοι κατάφεραν αύξηση της παραγωγής κατά 20,8 φορές τα τελευταία 20 χρόνια, και το μερίδιο του αγροτικού τομέα στο ΑΕΠ φτάνει το 6,5%.!!!

Αντίστοιχα στην Ελλάδα, έχουμε ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση στον πρωτογενή τομέα, ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Πηγή – thessaliatv.gr