Οι αντλίες αποτελούν από τα σημαντικότερα τμήματα του χρησιμοποιούμενου εξοπλισμού στα οινοποιεία και αυτό γιατί η οινοποίηση είναι μια διαδικασία μετατροπής στερεών (σταφύλια) σε υγρό (οίνος). Ωστόσο οι προδιαγραφές της οινοποίησης μπορεί να διαφέρουν σημαντικά άρα και οι επιλογές αντλιών.

Η μεταφορά των ρευστών είναι μια διαδικασία που απαιτεί καλό σχεδιασμό λόγω της διαφοροποίησης των χαρακτηριστικών των υγρών. Οι παράμετροι που χαρακτηρίζουν την καταλληλότητα των διαφόρων τύπων αντλιών και άρα επηρεάζουν την επιλογή τους είναι οι εξής:

• Η ελαχιστοποίηση της διάτμησης και της ανάδευσης κατά τη μεταφορά.
• Η έκθεση του ρευστού στο οξυγόνο.
• Η αντοχή της αντλίας σε στερεά και ιζήματα.
• Η δυνατότητα λειτουργίας με αυτόματη αναρρόφηση (εκκίνηση χωρίς παρουσία υγρού).
• Η ευκολία μετακίνησης.
• Η ευκολία λειτουργίας.
• Η σχέση κόστους αποτελεσματικότητας.

Οι φυγοκεντρικές αντλίες (centrifugal pumps)

Οι φυγοκεντρικές αντλίες περιστρέφουν μια φτερωτή σε ένα περίβλημα. Το τελευταίο έχει σχεδιαστεί για να οδηγεί το ρευστό από την φτερωτή στο ακροφύσιο εξόδου. Οι φυγοκεντρικές αντλίες δε δημιουργούν εξόδους υψηλής πίεσης, περιορίζοντας έτσι το ενδεχόμενο ρήξης των λάστιχων μεταφοράς και του λοιπού εξοπλισμού. Ωστόσο, συμπεριφέρονται σκληρά στο ρευστό που μεταφέρεται και επομένως δε θεωρούνται κατάλληλες για τελικούς οίνους.

Αντλίες Mono ή αλλιώς αντλίες προοδευτικής κοιλότητας

Οι αντλίες αυτό του τύπου, λειτουργούν περιστρέφοντας ένα ελικοειδή ρότορα. Τα πλεονεκτήματα της αντλίας αυτού του τύπου είναι η θετική μετατόπιση (positive displacement – PD), η υψηλή αντοχή σε στερεά, η ευκολία αλλαγής του ρυθμού ροής, ο εύκολος καθαρισμός, η εύκολη μετακίνηση και η καταλληλότητα για μεγάλους όγκους. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα είναι το κόστος αλλά αυτό μπορεί να αποσβεστεί σε μεγάλες παραγωγές.

Περισταλτικές αντλίες

Οι περισταλτικές αντλίες έχουν διάφορα πλεονεκτήματα. Το κυριότερα είναι η αντοχή τους σε ξηρή λειτουργία, αποτρέποντας έτσι την καύση της αντλίας. Μπορούν επίσης να λειτουργήσουν με χαμηλό μεταβλητό ρυθμό, να μεταφέρουν ρευστά με υψηλή περιεκτικότητα σε στερεά και είναι εύκολο να συντηρηθούν. Ένα σημαντικό μειονέκτημά τους είναι η δύσκολη μετακίνηση, λόγω του ακανόνιστου σχήματος και μεγέθους τους.

Εύκαμπτες αντλίες φτερωτής

Οι εύκαμπτες αντλίες με φτερωτή είναι μια εξαιρετική επιλογή για δημιουργία υψηλών πιέσεων κατά τη μεταφορά ενός ρευστού. Τα σωματίδια όμως που προκύπτουν μπορούν να μεταφερθούν στον οίνο. Θεωρούνται περισσότερο κατάλληλες για μεταφορά οινολάσπης παρά για μεταφορά έτοιμων οίνων.

Διαφραγματικές αντλίες

Οι διαφραγματικές αντλίες λειτουργούν συστέλλοντας ένα ελαστικό διάφραγμα για να μεταφέρουν τον οίνο σε έναν θάλαμο μέσω μιας βαλβίδας εισαγωγής και στη συνέχεια διαστέλλοντας το διάφραγμα ωθούν τον οίνο έξω από το θάλαμο μέσω μιας βαλβίδας εξόδου. Είναι εξαιρετικές για τη μεταφορά οίνου αλλά με συγκεκριμένους περιορισμούς. Τα πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν τη δυνατότητα αυτόματης αναρρόφησης, το εύκολο καθάρισμα και τη δυνατότητα ξηρής λειτουργίας χωρίς κίνδυνο καψίματος. Ωστόσο δεν είναι εύκολα αναστρέψιμη και επειδή οι αντλίες αυτού του τύπου λειτουργούν με αέρα, απαιτείται κατάλληλη χωρητικότητα αεροσυμπιεστή. Είναι επίσης δύσκολο να απολυμανθούν.

Αντλίες με περιστροφικούς λοβούς και γρανάζια

Η αρχή λειτουργίας αυτού του τύπου αντλιών στηρίζεται στην κίνηση του υγρού στο χώρο έξω από τα δόντια του γραναζιού. Μια παραλλαγή αυτού του τύπου χρησιμοποιεί στρογγυλεμένους λοβούς αντί για αιχμηρά δόντια. Η μεταφορά του οίνου είναι εξαιρετικά απαλή χωρίς επιθετική ανάδευση, Αυτές οι αντλίες είναι φορητές, αναστρέψιμες, καθαρίζονται εύκολα και έχουν αντοχή σε ρευστά με υψηλή περιεκτικότητα σε στερεά. Επίσης δεν ασκούν υπερβολική πίεση στον εξοπλισμό του οινοποιείου όπως δεξαμενές, βαρέλια και σωλήνες.

Η μικρή τους χωρητικότητα τις κάνει να μην θεωρούνται πολύ κατάλληλες για γλεύκος. Επίσης, τα γρανάζια ή οι λοβοί που είναι από ανοξείδωτο χάλυβα μπορούν να καταστραφούν εύκολα από προσμίξεις που μπορεί να υπάρχουν στο γλεύκος. Οι αντλίες περιστροφικού λοβού ίσως είναι η καλύτερη επιλογή αν είναι απαραίτητο να επιλεχτεί μόνο μια αντλία.

Όπως σε όλα τα είδη εξοπλισμού δυστυχώς δεν υπάρχει αντλία κατάλληλη για όλες τις χρήσεις και όλα τα χαρακτηριστικά τους πρέπει να συνυπολογιστούν πριν γίνει η τελική επιλογή.

ΠΗΓΗ: Wineland Media

Από την αρχή της ανθρωπότητας, ο άνθρωπος πάντα είχε την ανάγκη να μεταφέρει και να αποθηκεύει οτιδήποτε χρειαζόταν, έτσι ώστε να μπορεί να το χρησιμοποιεί ανά πάσα στιγμή και ώρα εύκολα και γρήγορα. Και ποιο καλύτερο αποθηκευτικό μέσο από το ιστορικό καλάθι; Τι κι αν σήμερα τα πλαστικά τάπερ έχουν κυριαρχήσει ασφυκτικά σε κουζίνες, αποθήκες και ντουλάπια; Τα χειροποίητα πλεκτά καλάθια θα κατέχουν πάντα μια ιδιαίτερη θέση στις αναμνήσεις και στην καρδιά μας, γιατί πολύ απλά είναι ένα δημιούργημα των ανθρώπινων χεριών που απαιτεί σχεδιασμό, φαντασία και δημιουργικότητα.

Χιλιοφωτογραφημένα και συνδεδεμένα με αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια στο χωριό, τα ελληνικά καλάθια αποτελούσαν για δεκαετίες το νούμερο ένα αντικείμενο οικιακής και επαγγελματικής χρήσης που ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητο για την καθημερινή ζωή. Οι μελισσάδες ζητούσαν ειδικά ψάθινα κοφίνια για τις μέλισσες, οι τυροκόμοι ήθελαν πολλά τυροβόλια για την ωρίμανση των τυριών, οι κρασάδες παρήγγελναν διαρκώς ψάθινη επικάλυψη για τις νταμιτζάνες και οι νοικοκυρές έψαχναν πανέρια για τα ψωμιά, τα φρούτα και τα αυγά.

Από τα νησιά του Αιγαίου μέχρι τα ορεινά χωριά της Πίνδου, η καλαθοπλεκτική ή αλλιώς καλαθοποιία -η δύσκολη τέχνη δημιουργίας ενός καλαθιού από ατόφιες σκληρές βέργες- αναπτύχθηκε σε πολλές περιοχές της Ελλάδας αφήνοντας ένα τεράστιο και ανεξίτηλο αποτύπωμα στην τοπική παράδοση κάθε περιοχής που χαρακτήρισε γενιές ολόκληρες. Ένα αποτύπωμα που -άγνωστο για πόσο ακόμα- διατηρείται έως σήμερα με αρκετές δυσκολίες, διακυμάνσεις και προκλήσεις σε αρκετές γωνιές της Ελλάδας από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη.

συγκομιδή βέργας (photo/Αθανάσιος Παπαστεργίου)

”Τα καλάθια του Βαρικού ξεχωρίζουν λόγω της πρώτης ύλης, της ιτιόβεργας ή αλλιώς λευκής ιτιάς την οποία καλλιεργούμε στα χωράφια μας” (photo/Pixabay)

Αναζητώντας τα ίχνη της καλαθοπλεκτικής, βρεθήκαμε στο Βαρικό της Φλώρινας, ένα μικρό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας που φημίζεται για την πολύ σημαντική καλαθοπλεκτική του παράδοση και είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον κύριο Θανάση, επαγγελματία καλαθοπλέκτη και μέλος οικογένειας καλαθοποιών, ο οποίος μας μίλησε για την τοπική καλαθοπλεκτική παράδοση της Φλώρινας και μας ανέλυσε όλα όσα χρειάζεται να ξέρουμε για το επάγγελμα – τέχνη που χρόνο με τον χρόνο φθίνει.

«Με το επάγγελμα του καλαθοποιού ασχολούμαι από μικρό παιδί, καθώς το επάγγελμα το ασκούσε ο πατέρας μου ενεργά εδώ και είκοσι χρόνια», μας λέει ο κύριος Θανάσης, όταν τον ρωτήσαμε ποια είναι η σχέση του με την καλαθοπλεκτική και πόσα χρόνια ασχολείται με το επάγγελμα.

«Τι είναι αυτό που κάνει τα καλάθια του Βαρικού να ξεχωρίζουν σε σχέση με καλάθια από άλλες περιοχές της Ελλάδας;», ρωτάω τον κύριο Θανάση. «Τα καλάθια του Βαρικού ξεχωρίζουν λόγω της πρώτης ύλης, της ιτιόβεργας ή αλλιώς λευκής ιτιάς, την οποία καλλιεργούμε στα χωράφια μας. Η συγκομιδή της γίνεται τον Μάιο, όπου και την αποφλοιώνουμε, με αποτέλεσμα τα καλάθια να είναι ανθεκτικά και πολύ γερά στην κατασκευή τους», απαντά ο κύριος Θανάσης.

Aποφλοίωση βέργας (photo/Αθανάσιος Παπαστεργίου)

photo/Στέργιος Μάσσας

”Η τέχνη του καλαθοποιού, απαιτεί πολλή υπομονή και πολλές ώρες διατριβή” (photo/Unsplash)

«Και μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος;», ρωτάω εγώ. Ο κύριος Θανάσης μου απαντά ότι: «Έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα φθηνά εισαγόμενα καλάθια, το κράτος το ίδιο που επιβαρύνει με 24% Φ.Π.Α. την τιμή του καλαθιού με αποτέλεσμα να ανεβάζει και την τιμή του και να το κάνει πιο δύσκολο στην πώλησή του. Το κράτος το ίδιο μας αντιμετωπίζει ως εμπόρους και όχι ως οικοτέχνες που καλλιεργούν και μεταποιούν το αγροτικό τους προϊόν με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές. Επίσης, έχουμε και το τέλος επιτηδεύματος. Όλα αυτά κάνουν το επάγγελμα να περνά δυσκολίες», τονίζει μεταξύ άλλων ο κύριος Θανάσης.

Πολύ λίγα απέμειναν για να δηλωθούν στο ΟΣΔΕ, οι πλημμύρες στον κάμπο ανεβάζουν το αγροτικό ζήτημα

Ανατροπή άνευ προηγουµένου έχει επέλθει στα στοιχεία αγροτικής παραγωγής για την τρέχουσα χρονιά, µετά το τετραήµερο καταστροφών που άφησε πίσω της η θεοµηνία στη Θεσσαλία και τη Φθιώτιδα και οι οποίες δεν έχουν αναδειχθεί επαρκώς, µέχρι αυτή την ώρα, ούτε από τα µέσα ενηµέρωσης.

Οι όγκοι νερού και λάσπης τα τελευταία 24ωρα δεν επέτρεπαν ούτε στα σωστικά συνεργεία να κάνουν τη δουλειά τους, πολλώ δε µάλλον στις αρµόδιες αρχές, πράγµα που σηµαίνει ότι το µέγεθος της καταστροφής θα αργήσει να φανεί και να αποτιµηθεί. Η θεοµηνία Ιανός, τον Σεπτέµβριο του 2020, µοιάζει µε ασήµαντο υποσύνολο, µπροστά στην έκταση και την ένταση του φαινοµένου κατά την τελευταία εβδοµάδα και στο µέγεθος των καταστροφών που έχει αφήσει πίσω του.

Μέσα σ’ αυτό το κλίµα παρατείνονται, όπως είναι φυσικό, όλες οι προθεσµίες για κάλυψη υποχρεώσεων, µεταξύ των οποίων βέβαια και η καταληκτική για τις 11 Σεπτεµβρίου, ηµεροµηνία για την υποβολή των δηλώσεων ΟΣΔΕ 2023.

Το θέµα είναι τι έχει αποµείνει, µετά απ’ όλα αυτά για να δηλωθεί στο ΟΣΔΕ και πως θα µπορέσουν αυτοί οι άνθρωποι να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Αυτό που δεν έχει καταλάβει κανείς είναι το µέγεθος της ανατροπής που επέρχεται στις λεπτές -ούτως ή άλλως- ισορροπίες που επικρατούσαν εδώ και καιρό στον αγροτικό χώρο. 

Η Θεσσαλία και ένα µέρος της Στερεάς Ελλάδος δεν είναι απλά µια αγροτική περιοχή. Πρόκειται για την ατµοµηχανή της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Κι αυτή τη φορά δεν είναι µόνο οι καλλιέργειες ή κάποιες µεµονωµένες κτηνοτροφικές εκµεταλλεύσεις. Η καταστροφή επεκτείνεται σε ένα πολύ µεγάλο µέρος των υποδοµών και του εξοπλισµού, υποστήριξης της παραγωγικής διαδικασίας, όπως σε εκκοκκιστήρια, τυροκοµεία αλλά και σε εκατοντάδες αγροτικές κατοικίες σε µικρά και µεγάλα χωριά των πεδινών τµηµάτων.

Ένα άλλο βέβαια θέµα που δεν έχει σ’ αυτή τη φάση επισηµανθεί, είναι οι ευθύνες τις οποίες φέρουν οι αρµόδιες αρχές, όχι για την ένταση των φαινοµένων αλλά για την έλλειψη µέριµνας, πρόληψης και υποστήριξης των αποστραγγιστικών έργων σε µια ευρεία κλίµακα του κάµπου. Αγρότες και κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν υπογραµµίζουν την παντελή εγκατάλειψη από πλευράς αρµόδιων αρχών και κυρίως από τις περιφερειακές υπηρεσίες, του έργου καθαρισµού των χειµάρρων και παραποτάµων του Πηνειού, στην εκχείλιση των οποίων οφείλονται στις περισσότερες των περιπτώσεων τα πληµµυρικά φαινόµενα και οι πρωτοφανείς καταστροφές. 

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι για πολλές ώρες είχαν χαθεί από το προσκήνιο … οι υποψήφιοι των ΟΤΑ.

με πληροφορίες  agronews.gr (Γιάννης Πανάγος)

Οι φθινοπωρινές επεμβάσεις στην ελιά είναι ιδιαίτερα αναγκαίες μιας και η περίοδος αυτή είναι κρίσιμη για μολύνσεις από μυκητολογικές ασθένειες, όπως το κυκλοκόνιο, το γλοιοσπόριο, η καρκίνωση και η καπνιά.

Οι αγρότες θα πρέπει να είναι προσεχτικοί και να τηρούν αυστηρά τις οδηγίες εφαρμογής των φυτοφαρμάκων, ενώ τα χαλκούχα φάρμακα καλό είναι να μη χρησιμοποιούνται αλόγιστα, διότι τα υπολείμματά τους μπορούν να έχουν κακή επίδραση στα ζώα, που βόσκουν σε αγρούς που έχουν ψεκαστεί με αυτά τα φυτοφάρμακα.

Κυκλοκόνιο

Συγκεκριμένα, το χαρακτηριστικό σύμπτωμα του μύκητα κυκλοκονίου είναι η εμφάνιση κυκλικών κηλίδων (μάτια παγωνιού) στην επάνω επιφάνεια των φύλλων της ελιάς. Τα άρρωστα φύλλα κιτρινίζουν και πέφτουν πρόωρα. Σε περιοχές με υγρό κλίμα η προσβολή μπορεί να επιφέρει μέχρι και καθολική φυλλόπτωση στα ελαιόδεντρα. Η μόλυνση και η εξάπλωση της ασθένειας ευνοείται από μέτριες θερμοκρασίες 10 – 20 οC και βροχοπτώσεις ή πολύ αυξημένη υγρασία.

Ο φθινοπωρινός ψεκασμός είναι πολύ σημαντικός δεδομένου ότι αυτή η εποχή θεωρείται κρίσιμη περίοδος μόλυνσης. Ο βροχερός καιρός που επικρατεί, σε συνδυασμό με την σημαντική αύξηση της υγρασίας και την πτώση της θερμοκρασίας, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για την ανάπτυξη της ασθένειας. Απαιτείται άμεσα ψεκασμός με καλό λούσιμο των δέντρων και επανάληψή του μετά από 20 ημέρες περίπου, αν συνεχιστούν οι βροχοπτώσεις. Να προσεχθούν ιδιαίτερα οι ευαίσθητες ποικιλίες (Καλαμών) καθώς και οι ελαιώνες που βρίσκονται σε περιοχές με υγρασία.

Κατάλληλα Μέτρα Καταπολέμησης: κλαδέματα αραίωσης της κόμης με σκοπό τη βελτίωση του αερισμού και του φωτισμού στο εσωτερικό των δέντρων, ειδικά σε πυκνοφυτεμένους ελαιώνες μπορούν να συμβάλουν σε σημαντική μείωση των προσβολών.

Γλοιοσπόριο (Παστέλλα)

Είναι μυκητολογική ασθένεια που προσβάλλει κυρίως τους καρπούς όταν πλησιάζουν στην ωρίμανση ή όταν είναι ώριμοι, προκαλώντας χαρακτηριστική σήψη (συρρίκνωση). Ο μύκητας είναι ιδιαίτερα ζημιογόνος σε πυκνοφυτεμένους με κακό αερισμό ελαιώνες, σε αργιλώδη – μη στραγγιζόμενα εδάφη, σε συνθήκες υψηλής σχετικής υγρασίας και έντονων βροχοπτώσεων, όταν επικρατούν θερμοκρασίες 10 – 25 ο C και όταν υπάρχουν πολλές πληγές στους καρπούς από νύγματα του δάκου της ελιάς.

Τα τελευταία έτη η ασθένεια παρουσιάζει σημαντική επέκταση σε πολλές περιοχές που δεν αντιμετώπιζαν παλιότερα πρόβλημα και προκαλεί σοβαρές ζημιές στα ελαιόδεντρα, σημαντική απώλεια της παραγωγής και υποβάθμιση της ποιότητας του ελαιόλαδου.

Η καταπολέμηση μπορεί να γίνει το φθινόπωρο, όταν ο καρπός αρχίζει να ωριμάζει, με κάποιο από τα εγκεκριμένα μυκητοκτόνα.

Αν οι καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν είναι ευνοϊκές για το μύκητα θα χρειαστεί και δεύτερος ψεκασμός μετά από 25 περίπου ημέρες.

κυκλοκόνιο, βακτηρίωση, γλοιοσπόριο

Επιβάλλεται οπωσδήποτε πέρα από τα αναγκαία κλαδέματα αραίωσης, η συλλογή –  απομάκρυνση – καταστροφή των μουμιοποιημένων καρπών τόσο αυτών που έχουν πέσει στο έδαφος όσο και αυτών που παραμένουν πάνω στα δέντρα, καθώς και των μολυσμένων φύλλων και κλαδίσκων, γιατί αποτελούν πολύ επικίνδυνες εστίες νέων μολύνσεων. Η αποτελεσματική καταπολέμηση του δάκου της ελιάς βοηθάει και αυτή σημαντικά στον περιορισμό της εξάπλωσης του γλοιοσπόριου γιατί μειώνει τις πληγές από τα νύγματα του εντόμου από τις οποίες εισέρχεται στη συνέχεια στο εσωτερικό του καρπού ο μύκητας.

Καρκίνωση

Η ασθένεια οφείλεται σε βακτήριο που προσβάλει τα πληγωμένα δέντρα ξεκινώντας από πληγές που προκαλούνται από το ράβδισμα, κλάδεμα, παγετό, χαλάζι και ευνοείται ιδιαίτερα από βροχερό καιρό. Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα είναι η δημιουργία όγκων (καρκινωμάτων) στα κλαδιά, στον κορμό και στις ρίζες. Σε έντονες προσβολές τα κλαδιά ξηραίνονται, τα δένδρα εξασθενούν και μειώνεται σημαντικά η απόδοσή τους.

Συνίσταται να αποφεύγεται η συλλογή του καρπού με ράβδισμα και βροχερό καιρό, το κλάδεμα να γίνεται με ξηρό καιρό, να απολυμαίνονται τα εργαλεία κλαδέματος, να αφαιρούνται και στη συνέχεια να καίγονται οι προσβεβλημένοι βλαστοί. Η πληγή πρέπει να επαλείφεται με βορδιγάλειο πάστα. Μετά από παγετό χαλαζόπτωση ή άλλη αιτία τραυματισμού των δένδρων, να γίνεται άμεσα ψεκασμός με ένα χαλκούχο μυκητοκτόνο.

Καπνιά

Είναι η μαυρίλα στα φύλλα και τους βλαστούς που οφείλεται στη δευτερογενή ανάπτυξη μυκήτων πάνω σε μελιτώματα κοκκοειδών. Οι φθινοπωρινοί ψεκασμοί για τις μυκητολογικές ασθένειες της ελιάς μπορούν να καταπολεμήσουν και την καπνιά.

Μία δεκαετία πριν εάν κάποιος τους έλεγε ότι θα τα φέρει έτσι η ζωή ώστε κάποια στιγμή θα μοιράζονται την καθημερινότητά τους με τσάπισμα, όργωμα και φροντίδα πτηνών πιθανόν να μην τον έπαιρναν στα σοβαρά. Και αυτό γιατί, ο μεν Ανδρέας ήταν πολύ αφοσιωμένος στο να φτιάχνει κώδικες προγραμματισμού ως IT και ο Δημήτρης πολύ απασχολημένος, ως σεφ, πάνω από τους φούρνους και τα τηγάνια του.

Κι όμως όλο αυτό έμελλε να αλλάξει, όταν στο μυαλό του Ανδρέα «φύτρωσε» η ιδέα να κάνει restart στη ζωή του. Ήθελε να «επανέλθει στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις», όπως ο ίδιος λέει. Λόγω του απίστευτου στρες που βίωνε καθημερινά στη δουλειά του, έψαχνε με πάθος, εξόδους διαφυγής.

Τότε ξεκίνησε δειλά δειλά να ασχολείται, στον ελεύθερο χρόνο του με την οικιακή καλλιέργεια: «Η κηπουρική για εμένα τότε λειτούργησε ως ψυχοθεραπευτικό χόμπι που μου επέτρεπε να διοχετεύω εκεί όλο το άγχος της δουλειάς μου. Όταν στην πορεία άρχισα να παίρνω τους πρώτους καρπούς, μαγεύτηκα και ξεκίνησα να ψάχνω το θέμα περισσότερο. Παρακολουθούσα φανατικά, στο YouTube, τον John Kohler, έναν από τους λίγους τρελούς στον κόσμο που ασχολείται σοβαρά με τα βρώσιμα λουλούδια, την ωμοφαγία και τις βιολογικές καλλιέργειες μικρής κλίμακας. Να φανταστείς, έφτιαχνε σαλάτες και φαγητά που ήταν μόνο από βρώσιμα λουλούδια».

Το ένα έφερε το άλλο και σιγά σιγά άρχισε και ο Ανδρέας να μοιράζεται τη δουλειά του μέσα από τους λογαριασμούς του στα social media. Μέχρι που τον ανακάλυψαν κάποια έντυπα που ασχολούνται με τις καλλιέργειες και του πρότειναν να αρθρογραφεί στις σελίδες τους. «Ένα από αυτά τα άρθρα μου, το 2016, αναφορικά με τα βρώσιμα λουλούδια, στάθηκε αφορμή για να ανακαλύψει τη δράση μου ο γνωστός σεφ Άρης Βεζενές» θυμάται ο Ανδρέας. «Επικοινώνησε μαζί μου, ζητώντας μου να προμηθεύω τα εστιατόριά του με τα λουλούδια μου. Μου είπε μάλιστα ότι αν και υπάρχει υψηλή ζήτηση σε βρώσιμα λουλούδια από εστιατόρια που ασχολούνται με τη δημιουργική κουζίνα, γενικά παρατηρείται κενό στην ελληνική αγορά σε επίπεδο παραγωγής και διάθεσης, καθώς εισάγονται κυρίως από την Ολλανδία και μάλιστα συχνά τα εμπορεύματα φτάνουν στον προορισμό τους σε πολύ κακή κατάσταση».

Και κάπως έτσι, ο Ανδρέας αποφάσισε να κάνει το χόμπι του επάγγελμα το οποίο στην πορεία αποδείχθηκε ιδιαίτερα επικερδές. «Η αρχή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Μετέφερα τις καλλιέργειες από το σπίτι μου σε ένα χωράφι στο Λαγονήσι, όμως εκεί ως άπειρος νέος αγρότης, εκτός από τις αντιξοότητες του καιρού είχα να αντιμετωπίσω και το πρόβλημα του νερού. Χωρίς ύδρευση και χωρίς δίκτυο ήταν σχεδόν αδύνατον να στηρίξω οποιαδήποτε επαγγελματική καλλιέργεια».

Κάποια στιγμή ο πρώην συμμαθητής του και σεφ Δημήτρης Χατζηδημητρίου του πρότεινε να φτιάξουν μαζί, την δική τους οικολογική φάρμα και να ασχοληθούν με τις φυσικές καλλιέργειες. Ο πατέρας του Δημήτρη, τους παραχώρησε το σχεδόν εγκαταλελειμμένο κτήμα του στο Μαρκόπουλο και λίγους μήνες μετά, δημιούργησαν το Farm to Fork, μία μικρή βιολογική φάρμα στην οποία οι δύο φίλοι καλλιεργούν baby leaves (νεαρά φρέσκα φύλλα), microgreens (λαχανικά και βότανα στην πρώτη φάση της ανάπτυξής τους), βρώσιμα λουλούδια και αρωματικά φυτά. «Όταν όλοι οι άλλοι έβλεπαν μπροστά τους ένα ερειπωμένο κομμάτι γης, εγώ έβλεπα ένα χωράφι με απίστευτες δυνατότητες» εξομολογείται ο Ανδρέας.

δημιούργησαν το Farm to Fork, μία μικρή βιολογική φάρμα στην οποία οι δύο φίλοι καλλιεργούν baby leaves (νεαρά φρέσκα φύλλα), microgreens (λαχανικά και βότανα στην πρώτη φάση της ανάπτυξής τους), βρώσιμα λουλούδια και αρωματικά φυτά

Οι μέθοδοι καλλιέργειας στηρίζονται αυστηρά στους φυσικούς μηχανισμούς της γης. Όχι σε χημικά ή βιολογικά λιπάσματα παρά μόνο στους μικροοργανισμούς του εδάφους. «Έτσι οι καρποί γίνονται πεντανόστιμοι και υγιεινοί» εξηγεί. Επίσης, χρησιμοποιούνται σπόροι από φυσική διασταύρωση και όχι γενετικά τροποποιημένοι.

Η δουλειά στη φάρμα δεν έχει ωράριο. «Ξεκινά από το ξημέρωμα και τελειώνει είτε όταν δύσει ο ήλιος είτε όταν μας εγκαταλείψουν οι δυνάμεις μας. Αγαπημένη μου μέρα είναι η Δευτέρα. Η μέρα της εβδομάδας που ασχολούμαστε αποκλειστικά με τη γη. Τότε, μαζί με τον Δημήτρη, τον φίλο μου τον Χρήστο και τον βοηθό μας τον Αλί που μένει στο χωράφι, σηκώνουμε τα μανίκια και πιάνουμε τις τσουγκράνες και τις τσάπες μέχρι να βραδιάσει».

Από τα συνολικά πενήντα στρέμματα της φάρμας, αυτή τη στιγμή καλλιεργούνται μόλις τα τρία. Τα υπόλοιπα είναι ελιές και φιλοξενούν και μερικά πτηνά (κότες, γαλοπούλες, πάπιες κλπ.). Έχουμε επίσης και έναν αμπελώνα 20 στρεμμάτων όπου ο πατέρας του Δημήτρη παράγει κρασί μόνο για εσωτερική κατανάλωση, οικογένεια και φίλους. Επόμενος στόχος τους να προσθέσουν στην φάρμα και άλλα ζωάκια όπως πρόβατα και κατσικάκια από τα οποία θα φτιάχνουν τυρί και άλλα κτηνοτροφικά προϊόντα.

”Όταν όλοι οι άλλοι έβλεπαν μπροστά τους ένα ερειπωμένο κομμάτι γης, εγώ έβλεπα ένα χωράφι με απίστευτες δυνατότητες”

Η φάρμα είναι επισκέψιμη και ανοιχτή σε όλους. Μάλιστα ανά καιρούς πραγματοποιούνται και σεμινάρια οικολογικής γεωργίας και αγροτικής καλλιέργειας. Ωστόσο αυτό που θέλουν να αναπτύξουν περισσότερο στο μέλλον είναι τα βιωματικά σεμινάρια γι’ αυτό και ανοίγουν μονοπάτια στη φάρμα ώστε οι επισκέπτες της να γνωρίσουν από κοντά τις καλλιέργειες, να έρθουν σε επαφή με τη γη και να μάθουν πως τα προϊόντα από το χωράφι καταλήγουν στο πιάτο τους.

Αφήνοντας πίσω μου την φάρμα είχε ήδη αρχίσει να σουρουπώνει. Αν η ηρεμία έψαχνε καταφύγιο σε αυτή την πόλη, σκέφτηκα, σίγουρα θα το έβρισκε εδώ. Μη σου πω, θα έπαιρνε αγκαζέ και την ευτυχία και θα φώλιαζαν για πάντα στα λουλούδια του Ανδρέα και του Δημήτρη. Άντε να γυρίσεις πάλι πίσω στους ρυθμούς αυτής της πόλης κάνοντας αυτές τις σκέψεις.

ΛΟΥΚΙΑ ΧΡΥΣΟΒΙΤΣΑΝΟΥ – olivemagazine.gr

Ποια δικαιώματα χάνουν οι μελισσοκόμοι

«Vamvakies a social Green Project»: Πρόγραμμα καλλιέργειας αρωματικών φυτών μέσα σε φωτοβολταϊκό πάρκο στην Κοζάνη

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Vamvakies a Social Green Project», στο οποίο συμμετέχει από κοινού με τη Wise Greece σε συνεργασία με το Cluster Βιοοικονομίας & Περιβάλλοντος Δυτικής Μακεδονίας (CLuBE) και το Δήμο Κοζάνης, με σκοπό την προώθηση της αγροδιατροφικής επιχειρηματικότητας, στηρίζει η Enel Green Power, που δραστηριοποιείται στον κλάδο της παραγωγής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).

Οι καινοτομίες του προγράμματος

Το καινοτόμο αυτό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, στο οποίο για πρώτη φορά στην Ελλάδα πραγματοποιείται καλλιέργεια αρωματικών φυτών, όπως παλιούρι και τσάι του βουνού εντός φωτοβολταϊκού πάρκου από γυναίκες και κατοίκους του δήμου Κοζάνης, βοηθάει τους συμμετέχοντες να αναπτύξουν τις επιχειρηματικές τους δεξιότητες και ταυτόχρονα να αποκτήσουν εισόδημα για να στηρίξουν τις οικογένειές τους. Ειδικότερα, κατά τις 32 επισκέψεις στα χωράφια, που διήρκησαν 4 έως 5 ώρες κατά μέσο όρο η κάθε μία, τοποθετήθηκε τσάι του βουνού σε ποσότητα 1000 φυτών, 2000 μελισσόχορτα και 4500 λεμονοθύμαρα.

«Vamvakies a social Green Project»

Με εξοπλισμό που περιλαμβάνει τα απαραίτητα εργαλεία για την καλύτερη απόδοση της καλλιέργειας και μια ολιστική εκπαίδευση που περιέχει καλλιεργητικές πρακτικές, διαδικασίες πιστοποίησης και βασικά εργαλεία επιχειρηματικότητας, το πρόγραμμα προσφέρει στους εκπαιδευόμενους τα απαραίτητα εφόδια για να δημιουργήσουν τη δική τους επιχείρηση, ενώ παράλληλα προωθεί την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της Δυτικής Μακεδονίας σε μια συγκυρία που αυτό είναι πιο απαραίτητο παρά ποτέ, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση.

Ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος σεμιναρίων

Τον πρώτο κύκλο σεμιναρίων του προγράμματος παρακολούθησαν συνολικά 250 συμμετέχοντες, το 61% των οποίων ήταν γυναίκες και το 39% άντρες. Σε αυτό συμμετείχαν 7 καταρτισμένοι εκπαιδευτές που προσέφεραν πολύτιμες γνώσεις μέσα από ένα πρόγραμμα 7 θεματικών ενοτήτων, όπως «επιχειρηματική ενδυνάμωση», «μύθοι και πραγματικότητες για την επιχειρηματικότητα», «marketing και storytelling», «επιχειρηματικότητα και ανάπτυξη προϊόντων» καθώς και διαχείριση κρίσεων.

καλλιέργεια αρωματικών φυτών που βοηθάει τους συμμετέχοντες να αναπτύξουν τις επιχειρηματικές τους δεξιότητες και ταυτόχρονα να αποκτήσουν εισόδημα για να στηρίξουν τις οικογένειές τους

Σχεδόν οι 8 στους 10 συμμετέχοντες στο «Vamvakies a Social Green Project» δήλωσαν πως ενδιαφέρονται να εργαστούν στον αγροδιατροφικό τομέα, ενώ το 90% δήλωσε ότι θέλει να ιδρύσει τη δική του επιχείρηση. Η επιτυχία του προγράμματος υπήρξε μοναδική, εάν ληφθεί υπόψιν πως πάνω από 3 στους 4 συμμετέχοντες δήλωσαν πως πριν τα σεμινάρια δεν είχαν γνώσεις βασικών επιχειρηματικών εργαλείων ενώ μετά από αυτά το 87% απέκτησε εικόνα και πρακτική γνώση για αυτά. Επίσης, το 95% των συμμετεχόντων δήλωσε πως απέκτησε γνώσεις για τα επόμενα επιχειρηματικά του βήματα, το 81% ότι πήρε πολύτιμα μαθήματα κι ότι μπορεί να αντιμετωπίσει πλέον κάθε επαγγελματική δυσκολία ενώ το 87% ότι ήταν κατανοητή η παρουσίαση των θεματικών ενοτήτων, αξιολογώντας ως χρήσιμα τα παραδείγματα από τις πρακτικές άλλων επιχειρήσεων. Τέλος, το 100% των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα απάντησε ότι θα συνέστηνε τα σεμινάρια του προγράμματος σε φίλους και γνωστούς τους. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσαν οι συμμετέχοντες «οι θεματικές ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας. Από τις προσωπικές εμπειρίες των ομιλητών μάθαμε πολλά που θα μας χρησιμεύσουν σίγουρα στο μέλλον».

Αξίζει να σημειωθεί ότι το επόμενο σεμινάριο είναι προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί αύριο, 28 Σεπτεμβρίου στην Κοζάνη.

σεμινάριο επιχειρηματικότητας

Όπως επισημαίνεται στην ίδια ανακοίνωση, η καινοτομία του προγράμματος «Vamvakies a Social Green Project» ήταν τόσο μεγάλη που ξεπέρασε τα στενά όρια του εκπαιδευτικού σεμιναρίου και επιβραβεύτηκε κερδίζοντας το Χρυσό Βραβείο στην κατηγορία «Αξιοπρεπής Εργασία & Οικονομική Ανάπτυξη» των Hellenic Responsible Business Awards 2022 καθώς και τιμητική διάκριση στα Bravo Sustainability Awards 2022.

«Η Enel Green Power αποδεικνύει καθημερινά τη δέσμευσή της σε ένα μοντέλο βιωσιμότητας που βασίζεται σε πρωτοβουλίες που ωφελούν τους κατοίκους και το οικοσύστημα των περιοχών που δραστηριοποιείται. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζει τη βιώσιμη ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών, η οποία βασίζεται στην καλλιέργεια μιας σχέσης εμπιστοσύνης και στην ανάπτυξη ενός ειλικρινούς διαλόγου με τους κατοίκους των περιοχών αυτών», σημειώνει η εταιρεία.

Η Enel Green Power

Η Enel Green Power, είναι η εταιρεία του ομίλου Enel, που εστιάζει στην ανάπτυξη και λειτουργία των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας παγκοσμίως, με παρουσία στην Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία, την Αφρική και την Ωκεανία. «Η Enel Green Power είναι παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της πράσινης ενέργειας, με εγκατεστημένη ισχύ 54GW με ένα μείγμα παραγωγής από αιολική, ηλιακή, γεωθερμική και υδροηλεκτρική ενέργεια, και είναι πρωτοπόρος στην ενσωμάτωση καινοτόμων τεχνολογιών σε ανανεώσιμα έργα παραγωγής ενέργειας», καταλήγει η ανακοίνωση.

Πηγή – greenagenda.gr

 Εξαιρετική πρωτοβουλία, θα θέλατε να εγκριθεί παγκοσμίως; 

Υπέροχη ιδέα, αυτό χρειαζόμαστε στις μέρες μας, όχι πυρηνικές βόμβες.

Η αποψίλωση  είναι επί του παρόντος ένα μεγάλο πρόβλημα για το περιβάλλον , και για εμάς, ακόμη και αν δεν θέλουμε να το δούμε. Ο πλανήτης μας υποφέρει πολύ από διάφορους παράγοντες. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη μεγάλη ρύπανση που εκπέμπουν οι άνθρωποι καθημερινά με διαφορετικά πράγματα όπως οι βιομηχανίες, οι μεταφορές που εκπέμπουν αέρια που είναι τοξικά για την ατμόσφαιρα και επηρεάζονται ακόμη και από τα μεγάλα ποσά σκουπιδιών

Με τις μεγάλες αλλαγές που δέχεται η φύση, πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη στείλει προειδοποίηση ότι εάν συνεχιστεί αυτό, στο τέλος δεν θα τελειώσει η μεγάλη καταστροφή που δημιουργείται.

Είναι σαφές ότι αυτό δεν είναι εύκολο έργο και ότι το έργο θα είναι πολύ περίπλοκο, αλλά είναι κάτι απαραίτητο και όλες οι χώρες πρέπει να το γνωρίζουν.

Από την πλευρά της, φαίνεται ότι η Ταϊλάνδη έχει βρει έναν αποτελεσματικό τρόπο για την καταπολέμηση της αποψίλωσης σε αυτή τη χώρα. Η καινοτόμος ιδέα φαίνεται να είναι πολύ αποτελεσματική, απλή και γρήγορη.

Έτσι τα δάση της Ταϊλάνδης έχουν βομβαρδιστεί από πολυάριθμα στρατιωτικά αεροσκάφη, αλλά στην περίπτωση αυτή δεν ήταν ένας καταστρεπτικός βομβαρδισμός αλλά πολύ διαφορετικός, δεδομένου ότι χρησιμοποίησαν βόμβες γεμάτες σπόρους για να προσπαθήσουν να φυτέψουν δέντρα στις περιοχές που ήταν περισσότερο αποφορτισμένες.

Το κυριότερο από όλα, η κυβέρνηση αυτής της ασιατικής χώρας έχει καταστήσει σαφές ότι το έργο αυτό είναι μακροπρόθεσμο δεδομένου ότι θα πραγματοποιηθεί για τα επόμενα 5 χρόνια, μεταξύ των οποίων θα διεξαχθούν λεπτομερείς μελέτες για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται οι φυτευμένοι σπόροι. Επιπλέον, εκτιμάται ότι το 2020 θα αρχίσουν να εμφανίζονται τα αποτελέσματα.

Η πρώτη περιοχή που βομβαρδίστηκε με σπόρους ήταν το Φιτσανουλούκ και έκτοτε έχουν προστεθεί περισσότερες άλλες περιοχές . Οι σπόροι που ρίχνονται στον αέρα, εκτός από την προετοιμασία τους ώστε σε αρκετά χρόνια να γίνουν γιγαντιαία δέντρα που κοσμούν τα όμορφα δάση αυτών των εδαφών, είναι ένα μείγμα σπόρων τοπικών δένδρων με κομποστ, πηλό και χώμα , που διευκολύνει τη βλάστηση και είναι πιο αποτελεσματική.

Αυτή η υπέροχη ιδέα δημιουργήθηκε από τον Φουκουόκα , έναν Ιάπωνα ο οποίος εδώ και χρόνια έχει τελειοποιήσει τον δρόμο για την ανάκτηση των δασών που έχουν ξεριζωθεί .

Κάτι που έχει επιτευχθεί αναμφισβήτητα, δεδομένου ότι η μέθοδος αυτή πρόκειται να καλύψει μια μεγάλη έκταση γης με σπόρους και ένα εκατομμύριο δέντρα φυτεύονται κάθε μέρα . Είναι εκπληκτικό!