Τις προτάσεις του Σωματείου Βιολογικών Μελισσοκόμων Ελλάδας (ΣΒΜΕ) κατέθεσε στη Βουλή η Μερόπη Τζούφη, ζητώντας από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων Γιώργο Γεωργαντά άμεσα μέτρα για την ενίσχυση της βιολογικής μελισσοκομίας.

Οι βιομελισσοκόμοι ζητούν από το υπουργείο την άμεση θωράκιση του κλάδου απέναντι στον αθέμιτο ανταγωνισμό άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και τη θέσπιση κοινού πλαισίου για όλους τους Οργανισμούς Ελέγχου & Πιστοποίησης (ΟΕΠ), βάσει του οποίου θα εκδίδεται το πιστοποιητικό βιολογικής εκτροφής των μελισσών.

Μεταξύ των προτάσεων του ΣΒΜΕ βρίσκεται και ο τρόπος ελέγχου και λειτουργίας του ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» ως προς τους ΟΕΠ, καθώς και ο καθορισμός ποσόστωσης του αριθμού βιομελισσοκόμων που δύναται να ελέγχει ο επιθεωρητής του ΟΕΠ ανά περιοχή και ανά χρονικό διάστημα.

Όπως αναφέρει η βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η πρόσφατη συνάντηση του ΣΒΜΕ με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου φανέρωσε πως ο κλάδος της μελισσοκομίας απειλείται με υποβάθμιση. Από την μεριά του, το Σωματείο Βιολογικών Μελισσοκόμων επισημαίνει πως δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για κωλυσιεργία και καθυστερήσεις.

Το 96% των Ελλήνων αγροτών θα επενδύσει σε ψηφιακά εργαλεία το επόμενο 12μηνο

Η παραγωγή σιταριού για τη σεζόν 2022 – 2023 αναμένεται να φτάσει 770 εκατ. τόνους, οριακά μειωμένη από τους 781 εκατ. τόνους που ανήλθε κατά την περασμένη καλλιεργητική σεζόν, σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Συμβουλίου Σιτηρών.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) των Ηνωμένων Εθνών, η περισσότερη παραγωγή σιταριού προέρχεται από λίγες χώρες.

Παρακάτω θα παρουσιάσουμε την πρώτη δεκάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη παραγωγή σιταριού την τελευταία 20ετία:

Κίνα

Η ασιατική χώρα αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό σιταριού στον με το 17% του παγκόσμιου συνόλου τις δυο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα με 2,4 δισ. τόνους. Ωστόσο, με 1,4 δισεκατομμύρια κατοίκους η Κίνα είναι και ο μεγαλύτερο καταναλωτής σιταριού στον κόσμο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις την επόμενη χρονιά η χώρα θα παράγει 135,8 εκατ. τόνους σίτου και θα καταναλώσει 141 εκατ. τόνους.

Ινδία

Η χώρα παρήγαγε το 12,5% του παγκόσμιου σιταριού τα τελευταία 20 χρόνια με 1,8 δισ. τόνους, ωστόσο καταναλώνει το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της. Η Ινδία, η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο με 1,38 δις κατοίκους αναμένεται να παράγει 105 εκατ. τόνους σιταριού το 2022/2023 ενώ θα καταναλώσει 104,5 εκατ. τόνους.

Ρωσία

Ως ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός σιταριού στον κόσμο με 1,2 δισ. τόνους την τελευταία 20ετία (8,4 της παγκόσμιας παραγωγής σιταριού), η Ρωσία αποτελεί τον κορυφαίο εξαγωγέα σιταριού στον κόσμο. Η παραγωγή της επόμενης χρονιάς προβλέπεται να φτάσει τους 85,2 εκατ. τόνους, θα καταναλώσει 44,4 εκατ. τόνους και θα εξάγει 37,6 εκατ. τόνους.

ΗΠΑ

Με 1,2 δισ. τόνους οι ΗΠΑ παρήγαγαν την περασμένη δεκαετία το 8,4% του παγκόσμιου σιταριού. Για την επόμενη χρονιά η παραγωγή αναμένεται σε 48 εκατ. τόνους, η κατανάλωση φτάνει τους 30,9 εκατ. τόνους ενώ οι εξαγωγές στους 22 εκατ. τόνους.

Γαλλία

Η ευρωπαϊκή χώρα παρείχε το 5,4% της συνολικής παγκόσμιας παραγωγής σιταριού την περίοδο 2000-2020, με 767 εκατ. τόνους, καθιστώντας την τον μεγαλύτερο παραγωγή σιταριού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της FranceAgriMer η Γαλλία τη νέα καλλιεργητική περίοδο θα παράγει 32,89 εκατ. τόνους και θα εξάγει 17,3 τόνους σιταριού.

Καναδάς

Ο Καναδάς με 571 εκατ. τόνους παρήγαγε το 4% του παγκόσμιου σιταριού την τελευταία 20ετία. Για τη νέα σεζόν η παραγωγή σιταριού της χώρας θα φτάσει τους 32,4 εκατ. τόνους και θα εξάγει 22,8 εκατ. τόνους.

Γερμανία

Το 3,5% της παγκόσμιας παραγωγής σίτου (491 εκατ. τόνους) την περίοδο 2000-2020 καλλιέργησε η Γερμανία. Η Ένωση αγροτικών συνεταιρισμών της χώρας προβλέπει για την νέα καλλιεργητική σεζόν η παραγωγή να ανέλθει σε 22,65 εκατ. τόνους σίτου.

Πακιστάν

Η χώρα έφτασε να παράγει το 3,4% της παγκόσμιας παραγωγής σιταριού, με τις συνολικές ποσότητες να φτάνουν τους 482 εκατ. τόνους. Τη νέα χρονιά προβλέπεται ότι η παραγωγή θα φτάσει τους 25,4 εκατ. τόνους και η κατανάλωση τους 29,2 εκατ. τόνους.  

Αυστραλία

Το 3,2% της παγκόσμιας παραγωγής προμήθευσε η χώρα την τελευταία 20ετία, με τις ποσότητες να φτάνουν τους 456 εκατ. τόνους σιταριού. Το 2022-2023 η παραγωγή θα φτάσει τους 30,6 εκατ. τόνους ενώ οι εξαγωγές στους 24,7 εκατ. τόνους.

Ουκρανία

Η Ουκρανία συγκαταλέγεται ετησίως στους πέντε κορυφαίους εξαγωγές σιταριού και έχει συνεισφέρει το 3,1% της συνολικής παγκόσμιας παραγωγής από το 2000 έως το 2020, συγκομίζοντας 433 εκατ. τόνους. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει μειώσει τις προβλέψεις για τη παραγωγή σιταριού για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο, με τη συνολική συγκομιδή να προβλέπεται στους 19,4 εκατ. τόνους , με 10 εκατ. τόνους σιταριού για εξαγωγή. 

Πηγή – agrocapital.gr

Τα ελληνικά εδάφη έχουν χαμηλή συγκέντρωση οργανικής ουσίας καθώς επίσης έχουν υψηλό pH, υψηλή συγκέντρωση άμμου ή αργίλου  και χαμηλή διαθεσιμότητα φωσφόρου.

Μια καλή πρακτική σήμερα είναι, να μην αναμοχλεύεται το έδαφος και να παραμένουν τα κλαδέματα εντός του αγρού. Αυτό βοηθά στη σταδιακή – μετά από χρόνια – αύξηση της οργανικής ουσίας του εδάφους ενός οπωρώνα.

Το υψηλό pH (πεχα) μειώνει τη διαθεσιμότητα μερικών ιχνοστοιχείων στο έδαφος. 

Έτσι θα πρέπει:

• να δίνουμε ιχνοστοιχεία υπό μορφή λιπάσματος (άρα με επιπλέον κόστος) ή
• λόγω της λεγόμενης ”κρυφής πείνας”, να έχουμε μείωση της παραγωγής.

Η υψηλή συγκέντρωση άμμου σημαίνει μεν καλή στράγγιση, αλλά και μειωμένη διαθεσιμότητα αζώτου (Ν) και πιθανότατα καλίου (Κ) λόγω  έκπλυσης τους προς τα βαθύτερα εδαφικά στρώματα, πιο κάτω από το στρώμα που αναπτύσσονται οι ρίζες.

Η υψηλή συγκέντρωση αργίλου από την άλλη πλευρά, καταλήγει σε συγκράτηση των θρεπτικών και μείωση της διαθεσιμότητάς τους προς τα φυτά.

Πολλές από τις ανωτέρω περιγραφείσες συνθήκες, μειώνουν επίσης τη διαθεσιμότητα φωσφόρου (Ρ) στα φυτά, δεσμεύοντας το φώσφορο των λιπασμάτων, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα χρήσης του από τα φυτά ακόμα και στο 20%, αυξάνοντας έτσι την ανάγκη για φωσφορική λίπανση με περαιτέρω αύξηση του κόστους καλλιέργειας.

Ακόμα σε αυτά τα εδάφη η υδρολίπανση (ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος λίπανσης των δέντρων), μπορεί να αυξομειώνει σημαντικά το πεχα (pH) του εδαφικού διαλύματος με συνέπεια τη μερική μείωση της λειτουργίας των ριζών, άρα και μείωση της παραγωγικότητας του φυτού.

Ο καλύτερος τρόπος για να διαχειριστεί κάποιος όλα τα ανωτέρω, είναι η εφαρμογή οργανικής ουσίας στο έδαφος.

Η κλασική οδηγία που δίνεται στα βιβλία για την εφαρμογή 2 – 4 τόνων κοπριάς στο στρέμμα και ενσωμάτωσή της πριν τη φύτευση των δέντρων είναι καλή σαν ιδέα, αλλά σκοντάφτουμε στη μη διαθεσιμότητα κοπριάς και στο υψηλό της κόστος.

Σήμερα, η τοπική εδαφοβελτίωση του οπωρώνα, πρέπει να είναι ο στόχος μας. Κι αυτό γιατί αφού η άρδευση γίνεται σε συγκεκριμένα σημεία (σημειακή άρδευση), εκεί αναπτύσσονται οι περισσότερες ρίζες που λειτουργούν για το μεγαλύτερο μέρος της βλαστικής περιόδου .

Άρα εκεί πρέπει να γίνει η λίπανση της καλλιέργειας. Αλλά οι μεγάλες ποσότητες θρεπτικών σημειακά, μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές αλλαγές στο έδαφος.

Επομένως, δύο λύσεις υπάρχουν:

• είτε εφαρμογή των θρεπτικών σε μικρότερες ποσότητες και σε αρκετές δόσεις
• είτε προσθήκη οργανικής ουσίας τοπικά με μικρές σχετικά ποσότητες θρεπτικών.

Η οργανική ουσία θα βοηθήσει:

• στην καλύτερη λειτουργία των ριζών,
• στην αύξηση της διαθεσιμότητας των θρεπτικών των λιπασμάτων, άρα και της αποτελεσματικότητας χρήσης τους,
• στη μείωση των απωλειών θρεπτικών, και
• στην άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών ορισμένων χαρακτηριστικών του εδάφους.

Η εφαρμογή οργανικής ουσίας πρέπει να γίνει τοπικά, με μικρότερες ποσότητες ανά στρέμμα, για οικονομικούς λόγους και για  αύξηση της αποτελεσματικότητάς της.

Πρόταση

Κάντε τοπική εφαρμογή οργανικού υλικού (το κομπόστ είναι πιο σταθερής διαθεσιμότητας, ποιότητας και σύστασης από την κοπριά) κατανοώντας ότι η αποτελεσματικότητα χρήσης των θρεπτικών του θα είναι πολύ υψηλή (άρα βάσει της σύστασης αποφασίζεται και πόσο θα εφαρμοστεί ετησίως ή η συχνότητα εφαρμογής του) (και άρα πρέπει να μειωθούν αντίστοιχα τα ανόργανα λιπάσματα).

Σε περιπτώσεις που εφαρμόζεται οργανική ουσία στο έδαφος, εκεί πληθαίνουν οι μικροοργανισμοί ( τόσο σε αριθμό, όσο και σε ποικιλότητα) κάνοντας το έδαφος ένα ζωντανό, ισορροπημένο σύνολο, έτοιμο να παρέχει στο φυτό ό,τι αυτό χρειαστεί, αποτελεσματικά και με μικρό κόστος για λίπανση.

Και όπως είναι προφανές, πέραν όλων των καλών που προσφέρει η οργανική λίπανση, είναι τελικά χαμηλότερου κόστους από την αλόγιστη ανόργανη λίπανση.

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com

Οι σημαντικότερες ασθένειες που προσβάλλουν το αμπέλι

Σε μείωση της παραγωγής και σταδιακή καταστροφή του φυτικού κεφαλαίου οδηγούν οι μυκητολογικές ασθένειες που προσβάλλουν το αμπέλι κατά την διάρκεια του χειμώνα.

Η εφαρμογή προληπτικών μέτρων θεωρείται απαραίτητη για την προστασία της καλλιέργειας από τις παρακάτω ασθένειες (φόμοψη – μακροφόμα, ωίδιο, βακτηριακή νέκρωση, ψευδόκοκκος).

Φόμοψη –  Μακροφόμα

Πρόκειται για μυκητολογικές ασθένειες που προκαλούνται από συγγενείς μύκητες, οι οποίοι διαχειμάζουν υπό μορφή πυκνιδίων στην επιφάνεια των προσβεβλημένων κληματίδων. Για το λόγο αυτό, οι προσβεβλημένες κληματίδες πρέπει να απομακρύνονται άμεσα και να καίγονται. Ο χαλκός συμβάλει την καταστροφή των πυκνιδίων.

Ωίδιο

Ο μύκητας διαχειμάζει με τη μορφή μυκηλίου στους οφθαλμούς των προσβεβλημένων κληματίδων, καθώς και με τη μορφή κλειστοθηκίων στην επιφάνεια των προσβεβλημένων κληματίδων και των φύλλων. Ο χαλκός συμβάλει την καταστροφή των κλειστοθηκίων.

Βακτηριακή νέκρωση (Τσιλίκ Μαράζι)

Το βακτήριο είναι παράσιτο πληγών και έχει τη δυνατότητα διασυστηματικής μόλυνσης μέσω των αγγειακού συστήματος. Το βακτηριακό μόλυσμα που ελευθερώνεται στην περιοχή των ελκών, μεταφέρεται με τη βροχή και τον άνεμο και μολύνει μέσω πληγών και κυρίως των τομών του κλαδέματος.

Προκαλεί ξηράνσεις κεφαλών και βραχιόνων, με αποτέλεσμα τη σταδιακή εξασθένηση των πρέμνων και την έξοδό τους από την παραγωγή. Τα συμπτώματα της ασθένειας είναι ορατά με την έναρξη της βλάστησης.

Ορισμένες κεφαλές του προσβεβλημένου πρέμνου δεν βλαστάνουν ή δίνουν ασθενικούς βλαστούς που αποξηραίνονται αργότερα. Συνήθως η προσβολή εντοπίζεται προς τη μία πλευρά του πρέμνου. Ευπαθείς στις μολύνσεις είναι οι τρυφερές κληματίδες μέχρι μήκους 10 εκ.

Η μετάδοση της ασθένειας ευνοείται από βροχερό καιρό και σε μεγάλο θερμοκρασιακό εύρος (0οC─30οC). Μεγαλύτερη ευπάθεια στη βακτηρίωση παρουσιάζουν οι ποικιλίες Σουλτανίνα και Ραζακί.

Ψευδόκοκκοι

Σε αμπελώνες με σημαντική προσβολή από ψευδόκοκκους το προηγούμενο έτος και ιδιαίτερα στην περίπτωση που δεν εφαρμόστηκε επέμβαση μετά τον τρύγο, συνιστάται ένας ψεκασμός με ένα κατάλληλο και εγκεκριμένο για την καλλιέργεια εντομοκτόνο.

Σκοπός της επέμβασης είναι η θανάτωση μέρος του πληθυσμού των εντόμων, δηλ. εκείνου που διαχειμάζει στο υπέργειο μέρος του πρέμνου, κάτω από τα ρυτιδώματα.

Συνιστάται να ψεκάζονται μόνο τα προσβεβλημένα πρέμνα, τα οποία ο αμπελουργός πρέπει να έχει σημάνει (πχ. με ταινία δρόμου), ήδη από την προηγούμενη βλαστική περίοδο.

Ο επιλεκτικός ψεκασμός συστήνεται για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά και οικονομίας, επειδή:

1) η προσβολή από ψευδόκοκκους συνήθως εμφανίζεται στον αμπελώνα υπό μορφή ομάδων προσβεβλημένων πρέμνων και

2) κάποιες δραστικές ουσίες είναι ευρέως φάσματος, με υψηλή τοξικότητα για την ωφέλιμη πανίδα (αρπακτικά, παρασιτοειδή).

Το ψεκαστικό υγρό πρέπει να έχει μεγάλη πίεση και να καλύπτει όλα τα μέρη του πρέμνου, μέχρι και την επιφάνεια του εδάφους στην περιοχή του λαιμού.

Η συλλογή της ελιάς συνεχίζεται με καλές αποδόσεις και τιμές στις σημαντικότερες ελαιοπαραγωγικές περιοχές της Ελλάδας. Όμως, αυτή την εβδομάδα στο επίκεντρο βρίσκεται η είδηση πως η τοπική αγορά έχει αρχίσει να προσελκύει όχι μόνο τη γειτονική Ιταλία, αλλά και την Ισπανία, λόγω των ελλείψεων που αντιμετωπίζουν φέτος στην παραγωγή τους.

Εκτιμήσεις για πάνω από 65.000 τόνους ελαιόλαδο στη Μεσσηνία

Παρά τους κινδύνους λόγω ασθενειών και έλλειψης εργατών γης, η Μεσσηνία εμφανίζεται αισιόδοξη για τη φετινή χρονιά. Ειδικότερα, όπως αναφέρει ο Γιάννης Πάζιος, γενικός διευθυντής του ΑΣ «Ένωση Μεσσηνίας», «αναμένεται μια χρονιά που το ελαιόλαδο εδώ θα ξεπεράσει τους 60.000, ίσως και τους 65.000 τόνους.

Η γενική εικόνα είναι πως πάμε σε μια καλή χρονιά, ποσοτικά και ποιοτικά». Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Πάζιος εκφράζει τον προβληματισμό που επικρατεί αναφορικά με διάφορα εμπόδια που παρουσιάστηκαν καθ’ όλη την παραγωγική περίοδο, όπως οι προσβολές από γλοιοσπόριο, ως απότοκο του δάκου, η ανομβρία και η έλλειψη εργατών γης, που ώθησε ορισμένους παραγωγούς να συγκομίσουν νωρίτερα από όταν έπρεπε. «Θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα για να έχουμε εικόνα από τα ελαιοτριβεία και να δούμε πώς διαμορφώνεται τελικά η κατάσταση, σύμφωνα με τα ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια». Σχετικά με τις τιμές, ο ίδιος λέει πως «αυτήν τη στιγμή για το έξτρα παρθένο κινούνται στα 4,50-4,60 ευρώ, για το ΠΟΠ στα 4,70-4,80 και για το βιολογικό στα 5,30-5,40 ευρώ/κιλό»

Και συνεχίζει: «Είναι υψηλές, αλλά τα αυξημένα κόστη παραγωγής και διαβίωσης δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια για να μπορέσουν να προχωρήσουν οι παραγωγοί σε αποσβέσεις από προηγούμενες χρονιές. Όμως, σε κάθε περίπτωση, είναι ένα ικανοποιητικό, χρήσιμο και ανακουφιστικό εισόδημα στην παρούσα φάση».

Καλές αποδόσεις, ανησυχία με τις τιμές στη Λακωνία

«Οι παλαιοί λένε ότι όταν η χρονιά έχει δάκο, τότε και οι ελιές έχουν καλό συντελεστή», λέει ο Παναγιώτης Ντανάκας, διευθυντής του ΑΣ Μολάων-Πακίων, περιγράφοντας πιο ζωντανά τη φετινή ελαιοπαραγωγή στη Λακωνία. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι «κατά μέσο όρο οι αποδόσεις είναι 5,5-1, αλλά είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε ακόμα. Στην αρχή νομίζαμε ότι θα ήταν μια όψιμη χρονιά. Μετά υπήρξε έντονη δακοπροσβολή και τελικά φαίνεται ότι η ελιά φέτος έχει λάδι. Από εκεί και πέρα, θεωρούμε ότι ανάλογα με τα καιρικά φαινόμενα του επόμενου διαστήματος, μέχρι τέλος Νοέμβρη θα έχουμε μια πιο σαφή εικόνα. Θεωρητικά, μιλάμε για μια καλή χρονιά».

Σχετικά με τις τιμές, ο Νίκος Γραμματικάκης, πρόεδρος της ΚΑΣΕΛΛ, κάνει λόγο για «εσκεμμένη στάση, για να ρίξουν την τιμή του ελαιολάδου από τα 5 ευρώ στα 4,80», μία τιμή που θεωρεί καλή και ελπίζει να σταθεί εκεί για περίπου έναν μήνα, αν και «δεν καλύπτει τις αποσβέσεις από προηγούμενες κακές χρονιές». Για τις αποδόσεις στην περιοχή του, ο κ. Γραμματικάκης αναφέρει πως «είναι καλύτερες από πέρυσι, ήρθαμε στα παλιά επίπεδα. Κυμαίνονται στο 18%-23% και 25% στις πιο νότιες περιοχές. Πέρυσι ήταν στα τάρταρα, μετά βίας στο 15%», αναφέρει.

Με τις τιμές φαίνεται να προβληματίζονται και τα ελαιοτριβεία. Πιο συγκεκριμένα, το μέλος της επιτροπής ελαιοτριβείων Λακωνίας, Νίκος Παπαδάκος, δηλώνει: «Η παραγωγή ελαιολάδου κινείται σε αργούς ρυθμούς και φέτος αυξήθηκε κατά 20%. Η διαμόρφωση των τιμών είναι υψηλή και κινείται από 4,5 έως 5 ευρώ. Η τιμή ακούγεται καλή, αλλά αυτό που μένει στο τέλος και στους παραγωγούς και στα ελαιοτριβεία είναι μάλλον μείον.

Οι αυξήσεις είναι μεγάλες και δεν βγαίνουν εύκολα. Για τα ελαιοτριβεία φυσικά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αύξηση στο κόστος ενέργειας».

Ο ίδιος επεσήμανε ότι με τα νέα δεδομένα «κάποια ελαιοτριβεία προχώρησαν σε αύξηση των δικαιωμάτων και κάποια άλλα προτίμησαν και αυτήν τη χρονιά να παραμείνουν σταθερά.

Παράλληλα, προχώρησαν σε αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας, ώστε να εξοικονομήσουν κόστος από την ενέργεια, αλλά δεν υπάρχουν ουσιαστικά αποτελέσματα. Πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους ότι όσο και να αυξηθούν τα δικαιώματα, δεν καλύπτονται οι αυξήσεις στο κόστος λειτουργίας. Δεν μπορούμε να πνίξουμε οικονομικά τον παραγωγό και να τον κάνουμε να νιώσει ότι δεν έχει κανένα όφελος».

Ενδιαφέρον της Ισπανίας για τα Χανιά

Είναι γνωστό τοις πάσι πλέον πως φέτος η ισπανική και η ιταλική αγορά ελαιολάδου θα είναι ελλιπείς από εγχώριο προϊόν, ενώ την ίδια στιγμή στην Ελλάδα προκύπτει μια συγκυριακή υπερπαραγωγή. Κατά συνέπεια, ο Νεκτάριος Παρασχάκης, υπεύθυνος δραστηριότητας ελαιολάδου του ΑΣ Χανίων, επεσήμανε πως υπάρχει ήδη ενδιαφέρον από την Ιταλία για το ελαιόλαδο της περιοχής, αλλά και από την Ισπανία. «Ήδη μας έχουν κοινοποιήσει ότι επιθυμούν επίσκεψη στον συνεταιρισμό μας στα τέλη του μήνα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Σε ό,τι έχει να κάνει με την εξέλιξη της ελαιοπαραγωγής στην περιοχή, ο κ. Παρασχάκης λέει πως «οι αποδόσεις και οι ποιότητες έχουν στρώσει τώρα. Κατά μέσο όρο είναι 5,5-1. Ως μέση απόδοση είναι ικανοποιητική». Βέβαια, όπως επισημαίνει, και στα Χανιά παρατηρείται το φαινόμενο της πρόωρης συγκομιδής λόγω έλλειψης εργατικών χεριών, γεγονός που οδηγεί σε «μια αγωνία από πλευράς παραγωγών για το αν θα μαζευτεί η παραγωγή όταν πρέπει, ώστε να μην έχουμε θέματα στην ποσότητα ή στην ποιότητα».

Τέλος, οι τιμές διαμορφώνονται κατά μέσο όρο στα 4,30 ευρώ/κιλό και, όπως και στη Λακωνία, προκλήθηκε μια τεχνητή παύση για να χαμηλώσουν οι τιμές παράδοσης στην Ιταλία: «Κάποια ελαιουργεία σταμάτησαν να πληρώνουν, προβλέποντας υποχώρηση των τιμών. Οι Έλληνες τυποποιητές αντέδρασαν άμεσα, ανέβασαν τις τιμές και αυτομάτως άρχισε να αλλάζει και η συμπεριφορά των Ιταλών».

των Γιώργου Αργυρίου, Ελένης Ριζάκη – ypaithros.gr

Θανάσης Λαγός

Στο παρελθόν, την περίοδο της ελαιοσυγκομιδής, έκλειναν τα καφενεία, δήλωσε ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου, κατά τη διάρκεια της συζήτησης επερωτήσεων για το έλλειμμα εργατών γης στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Ουσιαστικά, αφήνει αιχμές κατά της επιδοτούμενης επιλεκτικής ανεργίας, τονίζοντας το συνωστισμό στις καφετέριες, ενώ υπάρχει έλλειμμα εργατικών χεριών. Η επιδότηση όμως της ονομαζόμενης ”επιλεκτικής” ανεργίας, και ειδικά της εποχικής ανεργίας των απασχολούμενων στον τουριστικό τομέα, δεν προβληματίζει μόνο την Ελλάδα. Προβληματίζει όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο -και κυρίως τις οικονομίες με ισχυρό κοινωνικό κράτος, που παρέχει στους ανέργους υψηλά επιδόματα, κοντά στο ύψος του βασικού μισθού πλήρους απασχόλησης.

Έτσι κι αλλιώς όμως, όταν βελτιώνεται το βιοτικό επίπεδο, οι πολίτες αναζητούν καλύτερα αμειβόμενες θέσεις και δεν γοητεύονται από τις κοπιαστικές εποχικές εργασίες που έκαναν οι πρόγονοί τους για να επιβιώσουν. Να πούμε όμως κι ότι στα καφενεία της Ελλάδας δεν συνωστίζονται μόνο άνεργοι. Μόνιμοι θαμώνες είναι και εισοδηματίες που εκμεταλλεύονται ακίνητα, τα οποία τις περισσότερες φορές κληρονόμησαν από τους προγόνους τους. (Και δεν αναφερόμαστε μόνο σε μεγαλοϊδιοκτήτες ή λίγους τυχερούς που κληρονόμησαν ακίνητο σε εμπορικό δρόμο και κάθε μήνα εισπράττουν ενοίκια χιλιάδων ευρώ). Πολλοί νέοι λοιπόν, και στην Πελοπόννησο, κληρονόμησαν ακίνητα που είχαν φτιάξει με αιματηρές θυσίες οι γονείς τους την περίοδο των παχιών αγελάδων και πλέον δεν έχουν κανένα λόγο να τρέχουν να μαζέψουν ελιές.

Όποιος βάζει στην τσέπη 400 με 1.000 ευρώ το μήνα χωρίς να κουνήσει το δάχτυλό του, δεν θα πάει να μαζέψει ελιές για ενάμιση μήνα, ακόμα κι αν το μεροκάματο αγγίξει τα 60 ή τα 70 ευρώ. Επειδή δε κανένας μικρομεσαίος ελαιοκαλλιεργητής, για λόγους κόστους, δεν μπορεί να δώσει αυτά τα μεροκάματα, καλύτερα να στρέψουμε αλλού τη συζήτηση για τα εργατικά χέρια: Αφενός, στην ανάγκη περαιτέρω εκμηχάνισης της παραγωγής και αφετέρου, στην επιδότηση μόνιμων θέσεων εργασίας στον πρωτογενή τομέα. Και τις δύο αυτές ανάγκες θα τις αναλύσουμε στο αυριανό άρθρο.

Σήμερα θα κλείσουμε με μία μόνο υπενθύμιση: Στη σύγχρονη οικονομία, τα κλειστά καφενεία ισοδυναμούν με κατάρρευση του παραγωγικού ιστού. Όποιος το αγνοεί αυτό, καλό είναι να ξεκινήσει εντατικά μαθήματα για την κατανομή των πόρων -και για την αυτονόητη αποτυχία όσων προσπαθούν να παράγουν μόνο ψωμί, ενώ μπορούν να πουλάνε διαμάντια.

Θανάσης Λαγός – [email protected]

Πηγή – eleftheriaonline.gr

Επένδυση 6,5 εκατ. ευρώ του επιχειρηματία και πρώην προέδρου της ποδοσφαιρικής ομάδας του Άρη, Γιώργου Γαλανού

H πρώτη αδειοδοτημένη μονάδα παραγωγής και επεξεργασίας φαρμακευτικής κάνναβης στη Βόρεια Ελλάδα λειτουργεί στο Κιλκίς. Στις αρχές Νοεμβρίου θα φυτευτούν οι πρώτοι σπόροι κάνναβης και η πρώτη παραγωγή ξηρού ανθού και ελαίου θα βγει την προσεχή άνοιξη.

Μια επένδυση 6,5 εκατ. ευρώ του επιχειρηματία και πρώην προέδρου της ποδοσφαιρικής ομάδας του Άρη, Γιώργου Γαλανού

Πίσω από την επένδυση για την κατασκευή της μονάδας της Grecan βρίσκεται ο επιχειρηματίας Γιώργος Γαλανός, ιδιοκτήτης της εταιρείας σεκιούριτι Swedish Systems και πρώην πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας του Άρη. «Μου αρέσει να κάνω πράγματα που δεν τα κάνει κανένας. Έβλεπα ότι άνοιγε η προοπτική για χρήση της κάνναβης για φαρμακευτικούς σκοπούς και ήθελα να είμαι από τους πρώτους» αναφέρει. Μέχρι στιγμής η επένδυση για την κατασκευή των θερμοκηπίων και της μονάδας επεξεργασίας του προϊόντος αγγίζει τα 6,5 εκατ. ευρώ, ποσό για το οποίο «δεν λάβαμε επιδότηση, ούτε δάνειο. Ήταν επιλογή μας, πήραμε το ρίσκο για να μη χάσουμε χρόνο με τη γραφειοκρατία» λέει.

H ιδέα για την επένδυση προέκυψε στα τέλη του 2018. Εκείνο το διάστημα δόθηκαν δεκάδες άδειες εγκατάστασης. «Πολλοί πίστευαν ότι θα είναι όπως οι άδειες ταξί και θα μπορέσουν να τις μεταπωλήσουν. Εμείς προχωρήσαμε γρήγορα στην κατασκευή της μονάδας γιατί μας ενδιαφέρει η παραγωγή» εξηγεί ο κ. Γαλανός. Από τις 129 άδειες εγκατάστασης που δόθηκαν αρχικά, μόλις δύο εταιρείες προχώρησαν στην κατασκευή μονάδας και έλαβαν άδεια λειτουργίας, η ισραηλινών συμφερόντων Tikun Olam στην Κόρινθο και η Grecan στο Κιλκίς.

Τα εγκαίνια της Grecan, έγιναν την περασμένη Κυριακή . Στη μονάδα θα δουλεύουν αρχικά 40 – 45 άτομα (γεωπόνοι, χημικοί, επιβλέποντες και εργάτες γης), ενώ υπάρχει προοπτική διπλασιασμού αυτού του αριθμού, εφόσον η εταιρεία επεκταθεί σε παρακείμενα οικόπεδα που διαθέτει. Σύμφωνα με τον κ. Γαλανό, πριν καν ακόμη τεθεί σε λειτουργία η μονάδα, έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από εταιρεία αμερικανικών συμφερόντων για απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών.

Πιστοποιημένα προϊόντα κάνναβης

Η μονάδα είναι αδειοδοτημένη για την καλλιέργεια, επεξεργασία, μεταποίηση και παραγωγή τελικών προϊόντων φαρμακευτικής κάνναβης και πιστοποιημένη κατά GMP, πιστοποίηση που οφείλουν να έχουν όλες οι φαρμακοβιομηχανίες. Οι εγκαταστάσεις της βρίσκονται σε χώρο 9,5 στρεμμάτων στον Περίανθο Κιλκίς. Στα θερμοκήπια, έκτασης 6,5 στρεμμάτων θα αναπτύσσονται φυτά φαρμακευτικής κάνναβης του είδους Cannabis Sativa L, περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC) άνω του 0,2%. Οι πρώτοι αριθμημένοι και πιστοποιημένοι σπόροι θα εισαχθούν από την Ολλανδία στα τέλη Οκτωβρίου, με σκοπό να αναπτυχθούν τα πρώτα μικρά φυτά. Ο κάθε καλλιεργητικός κύκλος διαρκεί τρεις μήνες και στόχος είναι από τις τέσσερις σοδειές να προκύπτει παραγωγή 4 – 4,5 τόνων σε ετήσια βάση.

Στα εργαστήρια ποιοτικού ελέγχου περιλαμβάνονται υπερσύγχρονα όργανα μετρήσεων για την περιεκτικότητα του φυτού σε THC, καθώς επίσης και αναλυτές που πιστοποιούν ότι στο τελικό προϊόν δεν ανιχνεύονται φυτοφάρμακα και λιπάσματα. Το τμήμα μεταποίησης διαθέτει ξηραντήρες, μηχανήματα εκχύλισης και συσκευασίας, είτε για τον ξηρό ανθό είτε για το έλαιο κάνναβης. «Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι πρόκειται για προϊόν ελεγμένο, πιστοποιημένο και με σταθερή ποιότητα και στην περιεκτικότητα σε THC που ζητά η εκάστοτε φαρμακοβιομηχανία» εξηγεί ο Ευγένιος Ιωαννίδης, υπεύθυνος λειτουργίας της μονάδας.

Μάλιστα το προσεχές διάστημα η εταιρεία θα συνεργαστεί με τον ΕΛΓΟ Δήμητρα για την υλοποίηση μιας πιλοτικής καλλιέργειας φαρμακευτικής κάνναβης για ερευνητικούς σκοπούς.

Μεγάλη ζήτηση

Με βάση την ελληνική νομοθεσία προς το παρόν τα προϊόντα δεν επιτρέπεται να κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά παρά μόνο να εξάγονται σε φαρμακοβιομηχανίες ή άλλες αδειοδοτημένες εταιρείες. Στις αρχές του καλοκαιριού η Grecan θα κάνει την πρώτη εξαγωγή στη γερμανική αγορά. «Υπάρχει απίστευτη ζήτηση. Μόνο οι φαρμακοβιομηχανίες της Γερμανίας χρειάζονται 24 τόνους πιστοποιημένης πρώτης ύλης, ενώ από το 2024 που θα επιτραπεί η ενήλικη χρήση η ζήτηση θα φτάσει στους 500 τόνους» αναφέρει ο κ. Γαλανός. Μάλιστα στα σχέδιά του είναι να δραστηριοποιηθεί και σε καταστήματα για ενήλικη χρήση στη Γερμανία, όταν αυτό καταστεί νόμιμο. Ο ίδιος οραματίζεται η Grecan να εξελιχθεί στην πρώτη φαρμακοβιομηχανία για προϊόντα κάνναβης στην Βόρεια Ελλάδα, και όταν επιτραπεί από τον νόμο να διαθέτει τα προϊόντα της εταιρείας και στην εγχώρια αγορά.

Αστυνομικός έλεγχος σε όποιον και ό,τι περνά την πόρτα της Grecan

Λόγω της φύσης του προϊόντος, ο νόμος προβλέπει αυστηρές προδιαγραφές ασφαλείας. Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, ενώ η είσοδος τρίτων στη μονάδα γίνεται κατόπιν άδειας που δίνει η αστυνομία.

Αστυνομικοί θα βρίσκονται κατά την παραλαβή των σπόρων και του πολλαπλασιαστικού υλικού αλλά και κατά την εξαγωγή των τελικών προϊόντων. Οι εγκαταστάσεις θα ελέγχονται από προσωπικό ασφαλείας και 128 κάμερες και το μαγνητοσκοπημένο υλικό θα βρίσκεται στη διάρκεια της αστυνομίας για τρεις μήνες.

Σοφία Χριστοφορίδου – makthes.gr