Με 40 στρέμματα στη Μεσαρά ο Κρητικός ελαιοπαραγωγός επανασυστήνει στους Άγγλους το premium ελληνικό προϊόν
ρίξει πολλή δουλειά στους ελαιώνες του τις προηγούµενες δεκαετίες.
Έχοντας όµως σπουδάσει και ζήσει τα τελευταία 10 χρόνια στο Λονδίνο ο συνοµιλητής µας συνειδητοποίησε αυτό που λίγο έως πολύ κάθε Έλληνας που κινείται στις µεγαλουπόλεις της Εσπερίας και συναναστρέφεται τους κατοίκους τους βλέπει: Το ελληνικό ελαιόλαδο δεν έχει συστηθεί ακόµα στον µέσο Ευρωπαίο.
«Πάντα ήθελα να ασχοληθώ µε το ελαιόλαδο. Όταν όµως ξεκίνησα να καταλαβαίνω τι γίνεται πάνω κάτω στην ελληνική αγορά, το χύµα άρχισε να µε ενοχλεί». Κάπως έτσι, ο Μάρκος Kelly, τα έβαλε κάτω, έκανε την προετοιµασία του και µόλις φέτος κυκλοφόρησε στην αγορά µε την υπογραφή του το ελαιόλαδο E.thos σε συσκευασία των 500 ml. Η τιµή αυτού, 18 ευρώ το λίτρο ή 17 λίρες στην αγορά του Ηνωµένου Βασιλείου, η οποία αποτέλεσε τον αρχικό στόχο της επιχείρησης.
Όσο εντυπωσιακή κι αν ακούγεται πάντως αυτή η τιµή, το κέρδος που µένει µετά την τυποποίηση κυµαίνεται γύρω στα 5 µε 10 ευρώ το κιλό, ανάλογα µε τη χρονιά, µε την αρχική επένδυση που φυσικά εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ανάπτυξη, να προσεγγίζει τις 60.000 ευρώ. Σε κάθε περίπτωση πάντως «Η υπεραξία που συνεπάγεται η τυποποίηση, δεν µπορεί να παραχθεί αλλιώς στο ελαιόλαδο» θα πει ο ίδιος.
Στις αποδοτικές εισροές και τη συνέπεια στο κτήμα παίζεται η αξία της παραγωγής
Ένας επιχειρηµατίας ελαιοκαλλιεργητής στην Ελλάδα καλώς ή κακώς δεν έχει να περιµένει πολλά από το εθνικό πρόγραµµα δακοπροστασίας. Άλλωστε από την ποιότητα του τελικού προϊόντος κρίνεται και πληρώνεται αυτός και όχι η ελαϊκή, όπως πολλοί αρέσκονται να την χαρακτηρίζουν, εθνική πολιτική.
«Πάντα ήθελα να ασχοληθώ µε το ελαιόλαδο. Όταν όµως ξεκίνησα να καταλαβαίνω τι γίνεται πάνω κάτω στην ελληνική αγορά, το χύµα άρχισε να µε ενοχλεί». Κάπως έτσι, ο Μάρκος Kelly, τα έβαλε κάτω, έκανε την προετοιµασία του και κυκλοφόρησε στην αγορά µε την υπογραφή του το ελαιόλαδο E.thos σε συσκευασία των 500 ml
Με αυτό το πνεύµα, ο Μάρκος Kelly, έχοντας από τα παιδικά του χρόνια απορροφήσει πολλά ερεθίσµατα από το µεράκι του παππού του για τον ελαιώνα αποφάσισε να κάνει το επόµενο βήµα. «Φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες παραγωγοί δεν ασχολούνται µε τα δέντρα τους όσο παλιά και είναι λογικό αφού τα προβλήµατα είναι αποθαρρυντικά. Δεν µπορούµε όµως να περιµένουµε τα πάντα από τις δακοκτονίες ή τις διαθέσεις του εµπορίου. Θα πρέπει να ασχολούµαστε οι ίδιοι, να κάνουµε τις παρεµβάσεις που πρέπει, όταν πρέπει αλλά και να αναλάβουµε προσωπικά την αναβάθµιση της παραγωγής µέσω της τυποποίησης, αντί να την υποβαθµίζουµε µε το χύµα» αναφέρει.
Κατά την επικοινωνία της Agrenda µε τον φιλόδοξο παραγωγό, τον πετύχαµε στον ελαιώνα, όπου ολοκλήρωνε τη φετινή συγκοµιδή, την οποία υπολογίζει περί τους 6 τόνους. Το ελαιόλαδο όµως δεν είναι το µόνο προϊόν της νεοσύστατης «e.thos». Σε αυτό το στάδιο ανάπτυξης, η εταιρεία διαθέτει στην αγορά και συσκευασµένο µέλι από µελίσσια που ανεβοκατεβαίνουν τα Αστερούσια Όρη.
Το ελαιόλαδο όµως δεν είναι το µόνο προϊόν της «e.thos». Η εταιρεία διαθέτει στην αγορά και συσκευασµένο µέλι από µελίσσια που ανεβοκατεβαίνουν τα Αστερούσια Όρη.
Τα προϊόντα διατίθενται σε delicatessen της Ελλάδας, της Αγγλίας και των Σκανδιναβικών χωρών. Η Ιαπωνία προορίζεται να γίνει η επόµενη αγορά που θα ξεκλειδώσει για τα προϊόντα που παράγει και εµπορεύεται ο Μάρκος Kelly, µαζί µε αυτήν των ΗΠΑ. «Οι αγορές του εξωτερικού είναι µεγάλες, υπάρχει µερίδιο για τα ποιοτικά ελληνικά προϊόντα και είναι δικό µας στοίχηµα να τα αναδείξουµε, συνεργατικά» είναι πεπεισµένος ο ίδιος. Μάλιστα εν καιρώ ετοιµάζεται να διευρύνει το προϊοντικό χαρτοφυλάκιο µε πάστες ελιάς, βότανα και άλλα τρόφιµα που ανταποκρίνονται στην κουλτούρα και το αριστοτελικό έθος της ελληνικής γης.
* ( το άρθρο δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2020, 31/10/2020 )
Έχει βρεθεί στη Νέα Υόρκη για επαγγελματικό ταξίδι και περιμένει αγωνιωδώς ένα τηλεφώνημα από Αγγλία, που θα κρίνει χρόνια σκληρής δουλειάς. Το αεροπλάνο απογειώνεται χωρίς το τηλέφωνο να έχει χτυπήσει. «Ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια πτήση Νέας Υόρκης – Σαν Φρανσίσκο, που έχω κάνει ποτέ! Ένα τέταρτο αφότου προσγειώθηκα, βλέπω στο κινητό μου την κλήση από 0044, τον κωδικό χώρας της Αγγλίας και …ήξερα!» διηγείται στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων
Το τηλεφώνημα ήταν από το «Institute of Masters of Wine» στο Λονδίνο και γρήγορα έμαθε ότι της απονεμήθηκε ο περίζηλος τίτλος της «Master of Wine (MW)», που κατέχουν μόλις 419 άνθρωποι παγκοσμίως, εκ των οποίων οι 151 γυναίκες (η Όλγα έγινε η πρώτη Ελληνίδα ΜW).
Δεν είναι ένας τίτλος που κερδίζεται εύκολα. Απαιτεί σκληρή δουλειά πολλών ετών και υπολογίσιμη οικονομική δαπάνη, χωρίς τίποτα από αυτά να εγγυάται ότι τελικά θα μπει κάποιος στο ιδιαίτερο αυτό «κλαμπ» των βαθέων γνωστών. Γιατί οι Masters of Wine αναγνωρίζονται παγκοσμίως ως οι ανώτεροι «εμπειρογνώμονες» του κρασιού, αφότου έχει αποδειχτεί -μέσα από διαδοχικές δοκιμασίες- ότι κατέχουν τα «μυστικά» του.
Τρόπον τινά, διδάσκονται την πορεία του από τη στιγμή που ένα καινούργιο αμπέλι θα ριζώσει στο χώμα της Μεσογείου, της Χιλής ή της Καλιφόρνιας, μέχρι την ώρα που δύο μεταφορείς θα ξεφορτώσουν τις φιάλες ενός μεγάλου οίνου στην κάβα του πιο δημοφιλούς εστιατορίου της Βαρκελώνης ή του Χονγκ Κονγκ κι ένας κορυφαίος sommelier θα προτείνει ετικέτες στους οινόφιλους…
«Απωθούσα το αίσθημα της αναμονής για δύο μήνες, από την μέρα που είχα παραδώσει την εργασία μου, και όλη η αγωνία που είχα αποφύγει, συσσωρεύτηκε στις ώρες λίγο πριν από το τηλεφώνημα» θυμάται και συμπληρώνει: «Τα συναισθήματα αλλάζουν σε δευτερόλεπτα: από αγωνία σε αιφνιδιασμό, μετά σε ανακούφιση, σε απίστευτη ικανοποίηση κι ευτυχία. Χρόνια σκληρής δουλειάς, απίστευτα πολλές ώρες γευσιγνωσίας, στιγμές απογοήτευσης και ενθουσιασμού, η οικονομική επένδυση και οι θυσίες, μετατράπηκαν σε ένα μοναδικό αίσθημα περηφάνιας ως η μία από τους τρεις Έλληνες MW, αλλά και η πρώτη Ελληνίδα».
Μια απόφαση ζωής που ελήφθη στα 15 και η ενωτική ιδιότητα του κρασιού
Για την Όλγα Καραπάνου – Crawford, οινική σύμβουλο και οινοπαραγωγό, με έδρα την περίφημη Νάπα στην Καλιφόρνια, κοντά στη Σονόμα, όπου οινοποιεί μέχρι και ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, η σχέση με το κρασί ξεκινά παιδιόθεν.
«Αποφάσισα ν’ ακολουθήσω τον οινολογικό τομέα στην ηλικία των 15 ετών, αλλά αγάπησα πραγματικά το κρασί και την οινική κοινότητα στο εξωτερικό. Συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν πολλαπλές διαστάσεις γύρω από το ποιοτικό κρασί. Από την ποιοτική αμπελουργία και οινολογία, μέχρι απλώς την εμπιστοσύνη στο ένστικτό σου. Ακόμα πιο σημαντικό: συνειδητοποίησα ότι το κρασί είναι ενωτικό, συνδυάζει κουλτούρα, πάθος και επιστήμη. Αγαπώ να ταξιδεύω, να μαθαίνω νέες γλώσσες (σ.σ. μιλάει οκτώ γλώσσες), ν’ ανταλλάσσω ιδέες με άλλους οινοποιούς και αγοραστές, να επικοινωνώ απευθείας με τους καταναλωτές» λέει και εξομολογείται το όραμά της «για την προώθηση ιδεών, που μπορούν να αλλάξουν τον οινικό τομέα προς το καλύτερο».
Οινολόγος στο μεγαλύτερο οινοποιείο του κόσμου, εκεί που ένα μικρό λάθος μπορεί να γίνει πρόβλημα κόστους εκατομμυρίων
Ξεκίνησε με σπουδές χημικού -αρχικά στο ΑΠΘ και μετά στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας- αλλά γρήγορα το «δέσιμό» της με το κρασί άρχισε να λαμβάνει πιο συγκεκριμένη υπόσταση, όταν έκανε το μάστερ της στην αμπελουργία και την οινολογία στην Καλιφόρνια. Κι ήταν ακριβώς τότε, πριν καν τελειώσει αυτό το μάστερ, που άνοιξε η πόρτα της ευκαιρίας στο «E&J Gallo», το μεγαλύτερο οινοποιείο του κόσμου.
τον τίτλο της «Master of Wine (MW)», κατέχουν μόλις 419 άνθρωποι παγκοσμίως, εκ των οποίων οι 151 γυναίκες (η Όλγα έγινε η πρώτη Ελληνίδα ΜW).
«Το E&J Gallo είναι σχολείο, όσον αφορά το πώς δημιουργείς σταθερά αποτελέσματα χρόνο με τον χρόνο, πώς επιτυγχάνεις ποιότητα, κόστος και στυλ, προκειμένου να δημιουργήσεις ποιοτικά κρασιά σε μεγάλη παραγωγή. Ένα μικρό λάθος μπορεί να γίνει πρόβλημα κόστους εκατομμυρίων σε ένα οινοποιείο σαν το Gallo. Η ευθύνη είναι μεγάλη και ο όγκος της δουλειάς τεράστιος. Μαθαίνεις τη δυναμική της ομάδας και τη σημασία της σωστής επικοινωνίας, προκειμένου να επιτύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα», εξηγεί.
Πόσο εύκολο είναι να προσληφθείς σε τέτοιες επιχειρήσεις στις ΗΠΑ; «Πιστεύω ότι όταν είσαι καλή/καλός σε αυτό που κάνεις, και είσαι συνεργάσιμο και θετικό άτομο, οι προσλήψεις γίνονται με “word-of-mouth” (χάρη στη διάδοση της καλής σου φήμης). Για εμένα, το πιο σημαντικό είναι να βάζω την επαγγελματική μου ενέργεια σε εταιρείες που διακρίνονται για τις αξίες τους, σέβονται τους υπαλλήλους τους και έχουν οινικό όραμα» επισημαίνει η Όλγα.
Σήμερα είναι, μεταξύ άλλων, αγοράστρια κρασιών για τη «Naked Wines», ένα από τα πιο γνωστά wine clubs της Αμερικής, όπου έρχεται σε επαφή με πάνω από 100 οινολόγους παγκοσμίως, αλλά και σύμβουλος για το οινοποιείο «Αρτέμης Καραμολέγκος» στη Σαντορίνη.
Το 2014 ξεκίνησε τη δική της συμβουλευτική εταιρεία για projects οινολογικού κι επιχειρηματικού χαρακτήρα, ενώ κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της ζωής συνεργάστηκε με κορυφαία οινοποιεία στη Νάπα και τη Σονόμα (MacMurray Estate Vineyards, Louis Martini Napa Valley, Marcassin Vineyards), όπου η έμφαση δινόταν στη λεπτομέρεια στον αμπελώνα, με σκοπό τη δημιουργία κρασιών μεσαίας έως και πολύ μικρής παραγωγής.
Πώς αξιολογεί την ποιότητα του ελληνικού κρασιού σήμερα μια MW;
Πώς αξιολογεί την ποιότητα του ελληνικού κρασιού η πρώτη Ελληνίδα MW; «Η ποιότητα του ελληνικού κρασιού είναι ανοδική και ανταγωνιστική διεθνώς. Όμως, έχουμε ακόμα πολλή δουλειά, κυρίως στον αμπελώνα. Υπάρχουν πολλές ελληνικές ποικιλίες, πολλά διαφορετικά terroir, που, με κάποιες εξαιρέσεις, δεν έχουν ακόμα προλάβει να χτίσουν συστηματική ποιοτική πορεία. Η οινική πληθωρικότητα που προωθούμε στο εξωτερικό είναι πιθανώς μια τακτική διαφοροποίησης και μπορεί να βοηθήσει να καλυφθεί μεγάλο εύρος γευστικών προτιμήσεων. Είναι σημαντικό παράλληλα, όπως δημιουργούμε μονοποικιλιακές εμφιαλώσεις με γηγενείς ποικιλίες, έτσι να γίνεται ταυτόχρονα ανάλογη μελέτη αξιολόγησης και βελτιστοποίησης από τον αμπελώνα έως και την παλαίωση. Π.χ, Ασύρτικο, Ξινόμαυρο και Αγιωργίτικο είναι ποικιλίες συνδεδεμένες με παραγωγούς, που έχουν ξεκινήσει σχετικές μελέτες. Ανυπομονώ να δω ανάλογες και για άλλες ποικιλίες. Εντέλει, δεν είναι μόνο οι ποικιλίες που καθορίζουν την επιτυχή τοποθέτηση στις αγορές του εξωτερικού, αλλά το σύνολο των αποφάσεων για τη δημιουργία ενός αντικειμενικά ιδιαίτερου οίνου, η αποτελεσματική επικοινωνία για την αυθεντικότητα και την ποιότητα, η δημιουργία σχέσεων με αξιόλογους συνεργάτες και το όραμα…» επισημαίνει.
Πώς μπορούν τα ελληνικά κρασιά να βγουν από την κατηγορία «the others» και πώς επηρέασε την πορεία τους στο εξωτερικό η πανδημία;
Υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσαν τα ελληνικά κρασιά να βγουν από την κατηγορία «the others»(λοιπές χώρες) στις αγορές του εξωτερικού; «Τα ελληνικά κρασιά σήμερα, ειδικά σε πιο ώριμες αγορές, δεν είναι πλέον κάτι καινούργιο. Όμως, πολύ συχνά ανήκουν στην κατηγορία “other countries”, εκτός αν είναι σε λίστες εστιατορίων/καβών με ελληνική ή μεσογειακή κουζίνα. Πριν την Covid-19 το βλέπαμε αυτό να αλλάζει, κυρίως με αγοραστές ή άλλους πρεσβευτές, που συνέβαλαν ώστε το ελληνικό κρασί, με κυρίαρχο το Ασύρτικο, να μπει και σε πιο διεθνείς λίστες και κάβες. Καθώς όμως ξανανοίγουν τα εστιατόρια και οι κάβες. βλέπουμε ότι οι αγοραστές δεν έχουν τον ίδιο προϋπολογισμό και είναι πιο συντηρητικοί στη διατήρηση μεγάλου αποθέματος. Αυτό τους οδηγεί στο να κρατούν μικρότερες λίστες, με το ελληνικό κρασί να είναι απ’ τα πρώτα που αφαιρούν» σημειώνει.
Από την άλλη, λέει, η αύξηση των πωλήσεων απευθείας στον καταναλωτή και το γεγονός ότι οι καταναλωτές, και ειδικά οι Millennials (καταναλωτές ηλικίας 25 – 40 ετών), είναι ανοιχτοί στο να δοκιμάζουν νέες κατηγορίες, συνιστούν ευκαιρίες για το ελληνικό κρασί.
Πώς θα μπορούσαν λοιπόν τα ελληνικά κρασιά να «ξεκλειδώσουν» αγορές όπως η αμερικανική; «Το ελληνικό κρασί μπορεί να πάρει ισχυρότερη θέση στις διεθνείς λίστες, αν ξεκαθαρίσουμε το Unique Selling Point (USP) κάθε ποικιλίας, ετικέτας κι αμπελώνα (σ.σ. ως USP χαρακτηρίζεται το ιδιαίτερο στοιχείο ενός προϊόντος, που το διαφοροποιεί από τον ανταγωνισμό, πχ, σε όρους τιμής, ποιότητας, παράδοσης ή καινοτομίας). Επίσης για να χτίσεις μια δυνατή μάρκα, πρέπει να υπάρχει συστηματική, στρατηγική και αυθεντική κατεύθυνση από τον αμπελουργό/οινοποιό, που χτίζεται με υπομονή και όραμα...», καταλήγει.
* Τις συνημμένες φωτογραφίες παραχώρησε η Όλγα Καραπάνου
Χαμένα κυλάει μέχρι στιγμής ο χρόνος για τις εξαγωγέςακτινιδίων από την Ελλάδα στην Κίνα την τρέχουσα σεζόν, καθώς δεν έχει εγκριθεί ακόμα το μητρώο των ελληνικών συνεταιρισμών/εταιρειών που μπορούν να στείλουν ακτινίδιαστην Κίνα. Υπενθυμίζουμε πως κανονικά το μητρώο αυτό εγκρίνεται κάθε χρόνο από τον Μάιο, αλλά φέτος οι Κινέζοι ζήτησαν να πραγματοποιηθεί ειδική τηλεπιθεώρηση στα ελληνικά κτήματα και συσκευαστήρια που αφορούσε τα μέτρα προφύλαξης από τη διάδοση του covid. Η τηλεπιθεώρηση αυτή πραγματοποιήθηκε πριν δύο εβδομάδες, αλλά ακόμα οι κινεζικές υπηρεσίες δεν έχουν ολοκληρώσει την αξιολόγηση των στοιχείων για να δοθεί έγκριση του καταλόγου εξαγωγέων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις από Έλληνες διακινητές, αυτή η καθυστέρηση έχει κοστίσει ήδη την απώλεια σημαντικού τονάζ των εξαγωγών που θα μπορούσαν να γίνουν στην Κίνα αν δεν είχε προκύψει αυτό το πρόβλημα, κίνδυνος υπάρχει να χαθούν ιδιαίτερα σημαντικές χρονικές περίοδοι για την κινέζική ζήτηση και μερικοί από τους εξαγωγείς σκέφτονται μήπως φορτώσουν ακτινίδια για την Κίνα με την ελπίδα η ανάρτηση του καταλόγου εκ μέρους των Κινέζων να βρει τα προϊόντα τους εν πλω.
Σύμφωνα με τον ειδικό σύμβουλο του Incofruit Hellas, κ. Γιώργο Πολυχρονάκη, το ζήτημα βρίσκεται εξ ολοκλήρου στα χέρια των Κινέζων και ο εμπορικός ακόλουθος της Ελλάδας στο Πεκίνο βρίσκεται σε επαφή με τις αρχές της Κίνας και τις υπηρεσίες της Κίνας πιέζοντας καθημερινά για να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες, αλλά προειδοποιεί πως εν τω μεταξύ δεν πρέπει κανένας εξαγωγέας να προβεί σε μια τέτοια βιαστική κίνηση, όπως αυτή που περιγράφτηκε πως εξετάζουν μερικοί εξαγωγείς, καθώς η εμπειρία από αντίστοιχες βεβιασμένες κινήσεις στο παρελθόν είναι αρνητική με τα προϊόντα να απορρίπτονται οριστικά.
Αισιοδοξία επικρατεί στα μεγάλα ελαιοπαραγωγικά κέντρα της χώρας, με τις τιμές να καταγράφουν ανοδικές τάσεις, την Κρήτη και την Καλαμάτα να έχουν συγκομίσει ήδη το 1/3 του καρπού και τη Φθιώτιδα να στρέφει τις επιτραπέζιες ελιές στην ελαιοποίηση. Το σημερινό ρεπορτάζ, ωστόσο, καταγράφει αρνητική εικόνα στη Λέσβο και στην ορεινή Κορινθία.
«Κορυφαίο το κρητικό ελαιόλαδο»
Οι τιμές και η ποιότητα του ελαιόλαδου φέτος στην Κρήτη φαίνεται να έχουν κινητοποιήσει αρκετό κόσμο -που προηγουμένως απείχε- να ασχοληθεί με τις δραστηριότητες της αγροτικής περιοχής, σύμφωνα με τον Πρίαμο Ιερωνυμάκη, πρόεδρο της Ένωσης Αμπελουργών και Ελαιοπαραγωγών Κρήτης. «Το θέμα των εργατών γης έφερε και ένα καλό. Για πρώτη φορά σηκώθηκε όλη η οικογένεια, άνθρωποι που δεν είχαν πάει ποτέ να μαζέψουν ελιές και μπήκαν στους ελαιώνες». Κατά συνέπεια, έχει συγκεντρωθεί πάνω από το 30% παραγωγής, με τις αποδόσεις να είναι καλές.
Ειδικότερα, 3,5-5,5 κιλά καρπών αποδίδουν 1 κιλό λάδι «ανάλογα το έδαφος, την καλλιέργεια και τη φροντίδα της», όπως επισημαίνει ο κ. Ιερωνυμάκης. Επίσης, με τις οξύτητες να κυμαίνονται από 0,3 έως 0,5, η ποιότητα είναι εξίσου καλή: «Αυτό καθιστά τα περισσότερα ελαιόλαδα έξτρα και έξτρα-έξτρα παρθένα, που σημαίνει ότι είναι το κορυφαίο ελαιόλαδο που τυποποιείται στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις οδηγίες. Τα αρώματα και η γεύση που παράγονται αυτήν τη στιγμή στο νησί δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο».
Όπως είναι φυσικό, αυτό αποτυπώνεται και στην αγορά, με την Ισπανία και την Ιταλία να έχουν ήδη εμφανιστεί στην Κρήτη, όπως έχει αναφερθεί και σε προηγούμενο σχετικό ρεπορτάζ της «ΥΧ».
Ερωτώμενος για το πώς έχουν διαμορφωθεί οι τιμές, ο πρόεδρος αναφέρει πως κυμαίνονται στα 4,40-4,70 ευρώ/κιλό, ενώ παρουσιάζουν και ανοδικές τάσεις. Εν κατακλείδι, «σημαντικό φέτος είναι ότι η ποιότητα είναι πολύ καλή, όπως και η τιμή, αλλά και η παραγωγή είναι πολύ μεγάλη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια».
Κοντεύει τα 5 ευρώ στην Καλαμάτα
Συγκρατημένα αισιόδοξη είναι η εικόνα που φτάνει από την εξέλιξη της καλαματιανής ελαιοπαραγωγής, δια στόματος του Γιάννη Πάζιου, γενικού διευθυντή του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Ένωση Μεσσηνίας». Ειδικότερα, όπως τονίζει, «αυτήν τη στιγμή έχει μπει για τα καλά όλος ο νομός στη συγκομιδή. Μέχρι τώρα εκτιμάται ότι έχει συλλεχθεί το 35%. Σε επίπεδο ποσοτήτων, θα ακουμπήσουμε σίγουρα τους 60.000 τόνους, αυτή είναι η επικαιροποιημένη εκτίμηση που έχουμε».
Ωστόσο, οι προβλέψεις θα μπορούσαν να κάνουν λόγο για 70.000 τόνους, αλλά είναι συγκρατημένες, λόγω ζητημάτων που είχαν προκύψει με την ανομβρία.
Αναφορικά με τις τιμές, ο κ. Πάζιος λέει πως έχουν αυξηθεί, ενώ υφίστανται και ανοδικές τάσεις που ίσως οδηγήσουν και στο ρεκόρ των 5 ευρώ. «Το έξτρα παρθένο κυμαίνεται στα 4,70 ευρώ/κιλό, 4,80 το ΠΟΠ και 5,50-5,70 το βιολογικό. Ενδεχομένως να πάει και 5 ευρώ το λάδι την επόμενη εβδομάδα εδώ στην περιοχή. Έχει ανοδικές τάσεις, υπάρχει μεγάλη ζήτηση, γίνονται συνεχώς πράξεις, φεύγει συνεχώς το προϊόν και για αυτό έχει ανέβει και η τιμή του, σε σχέση με τα 4,40-4,60 ευρώ/κιλό που κυμαινόταν», επισημαίνει ο γενικός διευθυντής.
Μόνη εναλλακτική η ελαιοποίηση για τη Φθιώτιδα
Φέτος, η ελαιοποίηση φαίνεται πως ήταν μονόδρομος για τους ελαιοπαραγωγούς από τη Φθιώτιδα, την περιοχή όπου παράγεται το 45% της ελληνικής επιτραπέζιας ελιάς. Συγκεκριμένα, οι χαμηλές τιμές παραγωγού για την ελιά, από τη μία και οι υψηλές τιμές για το ελαιόλαδο, από την άλλη, οδήγησαν το 90% της πράσινης ελιάς να πάει για λάδι, σύμφωνα με τον Γιώργο Μαντζαβίνο, πρόεδρο της Nutria ΑΕ.
Κατά συνέπεια, όπως λέει και ο ίδιος, για τη φετινή χρονιά «υπολογίζουμε ότι θα είμαστε 10 φορές πιο πάνω, αλλά δεν έχουμε ακόμα ακριβή στοιχεία. Δηλαδή υπάρχει πιθανότητα να δούμε τη Φθιώτιδα να πιάνει 8.000-10.000 τόνους λάδι. Οι τιμές παραγωγού κυμαίνονται στα 4,30-4,50 ευρώ/κιλό».Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός πως η περιοχή παράγει κυρίως επιτραπέζια ελιά δεν μπορεί να οδηγήσει σε υψηλές αποδόσεις. «Βρισκόμαστε στα 6 με 7 προς 1, επειδή είναι βρώσιμες. Βέβαια, σε κάποιες λαδιοπεριοχές, όπως είναι η περιοχή της Μαλεσίνας, είναι και χαμηλότερες οι αποδόσεις, πάμε στα 4 με 4,5-1». Την ίδια στιγμή, κατά τον κ. Μαντζαβίνο, παρατηρείται καλή ποιότητα, με οξύτητες που δεν ξεπερνούν το 0,4, χάρη στους υγιείς καρπούς.
Σοβαρό πλήγμα στην ελαιοπαραγωγή της Λέσβου
Η εικόνα που δίνει ο Χρήστος Κουτλής, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ακρασίου Λέσβου, εξακολουθεί να είναι αρνητική, καθώς φαίνεται πως η ανομβρία και η προσβολή από δάκο έχουν πλήξει αδιόρθωτα την ελαιοπαραγωγή στο νησί του Αιγαίου.
«Οι ελιές δεν έχουν μεγαλώσει σε μέγεθος, σε πολλά μέρη είναι σε μέγεθος ρεβιθιού, εντελώς στεγνές και ζαρωμένες. Αποτέλεσμα είναι φέτος για πρώτη χρονιά να βγάζουμε αυξημένες οξύτητες, δηλαδή, παρθένα λάδια, που δεν είχαμε καμία άλλη προγενέστερη χρονιά. Έβρεξε πριν από τέσσερις περίπου μέρες για πρώτη φορά από την περυσινή άνοιξη. Τώρα, πιστεύουμε ότι εφόσον είναι καλές οι καιρικές συνθήκες, θα αρχίσει να βελτιώνεται και η ποιότητα του λαδιού, δηλαδή τα παρθένα να μας οδηγήσουν και σε έξτρα παρθένα».
Παρ’ όλα αυτά, σχετικά με τις αποδόσεις, ο κ. Κουτλής τονίζει πως «λόγω στεγνότητας του καρπού, είναι σε ικανοποιητικό βαθμό. Δηλαδή στα 600 κιλά ελιές κατά μέσον όρο φέτος μπορεί να έχουμε 130 κιλά λάδι. Ωστόσο, οι οξύτητες, που παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της τιμής του λαδιού, δυστυχώς είναι υψηλές».
Σχετικά με τις τιμές, ο πρόεδρος του συνεταιρισμού ανέφερε πως «στο Πλωμάρι τα 3/10 αγοράζονται στα 4,70 ευρώ και ο τιμοκατάλογος στο νησί είναι στα 4,35». Τέλος, να αναφερθεί πως μέχρι τώρα στη Λέσβο έχει συγκομιστεί μόλις το 10%-15% της παραγωγής, κατά τον κ. Κουτλή.
Με την πλάτη στον τοίχο βρίσκονται πλέον χιλιάδες φορολογούμενοι καθώς η ΑΑΔΕ προχωράει σε αναγκαστικά μέτρα είσπραξης μετά τη νέα «έκρηξη» των χρεών που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα.
Ειδικότερα σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΑΑΔΕ, στα «τεφτέρια» της Εφορίας βρίσκονται 4.240.749 φορολογούμενοι από τους οποίους 2.020.050 είναι οφειλέτες στους οποίους δύναται να ληφθούν αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, ενώ οι υπόλοιποι, είτε έχουν μικρά ληξιπρόθεσμα χρέη είτε δεν έχουν ακόμη στοχοποιηθεί από τις εισπρακτικές υπηρεσίες της ΑΑΔΕ.
Στο στόχαστρο της Εφορίας βρίσκονται και αγρότες οι οποίοι αντιμετωπίζοντας το τελευταίο διάστημα μια έκρηξη του κόστους παραγωγής από το ενεργειακό ράλι μέχρι τις συνεχείς ανατιμήσεις σε λιπάσματα και ζωοτροφές αναγκαστικά έχουν αφήσει απλήρωτες πολλές υποχρεώσεις. Λογαριασμοί ΔΕΚΟ, ασφαλιστικές εισφορές σε ΕΛΓΑ, οφειλές σε ΤΟΕΒ έρχονται να προστεθούν στα ακάλυπτα τιμολόγια για τα αγροτικά εφόδια, τα αρδευτικά και τα ενοίκια χωραφιών δημιουργώντας ένα εκρηκτικό πρόβλημα στον ήδη επιβαρυμένο πρωτογενή τομέα της χώρας.
Προ των πυλών οι κατασχέσεις Η αύξηση του αριθμού των οφειλετών που βρίσκονται στην επικίνδυνη ζώνη της λήψης αναγκαστικών μέτρων, έχει κινητοποιήσει το φοροεισπρακτικό μηχανισμό ενώ σε 1.387.239 οφειλέτες έχουν επιβληθεί ήδη αναγκαστικά μέτρα.
Οι κατασχέσεις των τραπεζικών λογαριασμών των οφειλετών βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ΑΑΔΕ καθώς είναι μια διαδικασία που ολοκληρώνεται γρήγορα.Το κατασχετήριο κοινοποιείται στην τράπεζα και μπορεί να περιέχει περισσότερους οφειλέτες του Δημοσίου.
Στο κατασχετήριο επισυνάπτεται, για κάθε οφειλέτη, πίνακας στον οποίο αναφέρονται το είδος και το ποσό κάθε οφειλής, καθώς και ο αριθμός και η χρονολογία βεβαίωσης ή τα στοιχεία της καταχώρισης του νόμιμου-εκτελεστού τίτλου στα βιβλία εισπρακτέων εσόδων της ΑΑΔΕ.
Η δήλωση του πιστωτικού ιδρύματος, γίνεται κοινή για όλους τους οφειλέτες του κατασχετηρίου εγγράφου και συνοδεύεται απαραίτητα από παραστατικό κίνησης του τραπεζικού λογαριασμού του κάθε οφειλέτη για διάστημα τουλάχιστον πέντε (5) ημερών πριν από την ημερομηνία επίδοσης του κατασχετηρίου και μιας ημέρας μετά από αυτήν, διαφορετικά θεωρείται ότι δεν υποβλήθηκε ποτέ δήλωση.
Η απόδοση των ποσών στην υπηρεσία που επέβαλε την κατάσχεση γίνεται υποχρεωτικά εντός 10 ημερών από την υποβολή της δήλωσης του πιστωτικού ιδρύματος.
Κατασχέσεις εις χείρας τρίτων Οι κατασχέσεις εις χείρας τρίτων αφορούν μισθούς, συντάξεις, ενοίκια και γενικά ό,τι ποσά έχει λαμβάνει ο οφειλέτης από άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο.
Σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, η κατάσχεση στα χέρια τρίτου των χρημάτων, του οφειλέτη του Δημοσίου διενεργείται από τον Διοικητή της ΑΑΔΕ με κατασχετήριο, μη κοινοποιούμενο στον οφειλέτη, το οποίο περιέχει:
– το ονοματεπώνυμο ή την επωνυμία καθώς και τον Α.Φ.Μ., εφόσον υπάρχει, του οφειλέτη και του τρίτου στα χέρια του οποίου επιβάλλεται η κατάσχεση, – το ποσό για το οποίο επιβάλλεται η κατάσχεση, – πίνακα χρεών του οφειλέτη ή ταυτότητα οφειλής του κατασχετηρίου, η οποία συνιστά τον μοναδικό κωδικό αριθμό ανά κατασχετήριο αίτημα και συνδέεται μονοσήμαντα με τον πίνακα, – χρονολογία και υπογραφή του κατασχόντος. Με το κατασχετήριο ο τρίτος καλείται εντός οκτώ (8) ημερών να καταθέσει στην υπηρεσία της ΑΑΔΕ που επέβαλε την κατάσχεση ή σε τραπεζικό λογαριασμό του Δημοσίου τα χρήματα που οφείλει στον οφειλέτη του Δημοσίου, και, εάν πρόκειται για κινητά πράγματα, να παραδώσει αυτά στον συμβολαιογράφο ή τον φύλακα που ορίζεται στο κατασχετήριο.
Πρωτοπόρος στην επιστήμη της αναπαραγωγής ποικιλιών μήλων, το Purdue’s College of Agriculture στις ΗΠΑ έχει αναπτύξει ποικιλίες μήλων δημοφιλείς σε όλη τη Μεσοδυτική χώρα ενώ έχει φυτέψει σε όλον τον κόσμο, συνεχίζοντας την κληρονομιά πολλών δεκαετιών στο Meigs Purdue Ag Center ακριβώς νότια της Λαφαγιέτ.
Το Purdue άρχισε να καλλιεργεί μήλα το 1945, με 48 ποικιλίες να γεννιούνται από το έργο της σχολής στον τομέα της Οπωροκηπευτικής και της Αρχιτεκτονικής Τοπίου. Υπό την ηγεσία του Jules Janick, ομότιμου καθηγητή κηπουρικής, το Purdue κατέχει επί του παρόντος 18 πατέντες για ποικιλία μήλων. Μερικές από τις πιο δημοφιλείς ποικιλίες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε οπωρώνες σε όλο τον κόσμο είναι οι GoldRush, Pixie Crunch, CrimsonCrisp και Juliet.
Ο Abhijit Karve, διευθυντής επιχειρηματικής ανάπτυξης στο Office of Technology Commercialization, είπε ότι η κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μήλων είναι λίγο διαφορετική από την κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας άλλων τεχνολογιών. Τα μήλα είναι ένα φυτό που πολλαπλασιάζεται ασεξουαλικά, που πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό και όχι με σπόρο. Μια συγκεκριμένη ποικιλία λαμβάνει ένα φυτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αφού πληροί συγκεκριμένα προσόντα, εξήγησε ο Karve, όπως συγκεκριμένες βοτανικές περιγραφές ενός δέντρου και του καρπού του.
Το Purdue αδειοδοτεί πολλές ποικιλίες παγκοσμίως, με την πλειονότητα των κατόχων άδειας να είναι στην Ευρώπη, τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία. Το πανεπιστήμιο κατέχει επίσης πολλά εμπορικά σήματα.
“Το Pixie Crunch είναι ενεργά εμπορικό σήμα, η οποία είναι μια πολύ δημοφιλής ποικιλία στους οπωρώνες u-pick”, είπε ο Karve. «Αλλά υπάρχουν και άλλες που έχουν πολύ ισχυρή φήμη στην Ευρώπη, όπως η ποικιλία Juliet, η οποία είναι αυτή τη στιγμή η καλύτερη σε πωλήσεις βιολογική ποικιλία μήλων στην Ευρώπη».
Ο Peter Hirst, καθηγητής στο Τμήμα Οπωροκηπευτικών και Αρχιτεκτονικής Τοπίου (HLA) και αναπληρωτής διευθυντής στο International Programs in Agriculture (IPIA), είπε ότι η δουλειά του στη βιομηχανία μήλων εμπίπτει περισσότερο στο να βοηθά τους καλλιεργητές αναπτύσσοντας καλύτερες μεθόδους για το κλάδεμα, την καλλιέργεια και φροντίδα για ένα δέντρο. Η έρευνά του επικεντρώνεται στη φυσιολογία ενός μήλου.
Ένα μήλο στο οποίο εστιάζει ο Hirst τον τελευταίο καιρό είναι πιθανό ένα μήλο που δεν είναι στο ραντάρ κανενός στο περιβόλι u-pick: το καβούρι.
«Τα μήλα καβουριών και το μέσο μήλο σου στο κατάστημα είναι και τα δύο μήλα. είναι από την ίδια οικογένεια», είπε ο Χιρστ. «Αλλά δεν έχει σημασία πόσο λίπασμα βάζετε στο δέντρο, ένα καβούρι θα είναι ακόμα πολύ μικρό. Ο γενετικός έλεγχος του καβουριού είναι πραγματικά ισχυρός, αλλά γιατί είναι αυτό; Εάν μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό, τότε θα μπορούσαμε να καταλάβουμε πώς να αναπτύξουμε καλύτερα τα μήλα».
Υπάρχουν πάνω από 200 ξεχωριστοί διαφορετικοί γονότυποι μήλων που καλλιεργούνται στο Meigs, είπε ο Hirst, με πολλά δέντρα να ονομάζονται ποικιλίες, όπως το GoldRush και το Pixie Crunch. Άλλες είναι η μόνη ποικιλία μηλιάς στον κόσμο. Αυτά τα μοναδικά δέντρα δεν βρίσκονται στο δρόμο για να κατοχυρωθούν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, εξήγησε ο Hirst, επειδή η ύπαρξή τους χρησιμεύει ως εργαλείο έρευνας για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ρυθμίζεται το μέγεθος των καρπών.
Λίγα άλλα κομμάτια προϊόντων είναι γνωστά από τις ποικιλίες τους όπως είναι τα μήλα, είπε ο Hirst. Οι περισσότεροι καταναλωτές δεν θα μπορούσαν να αναφέρουν διαφορετικές ποικιλίες μπανανών, αλλά μπορούν να ονομάσουν τουλάχιστον πέντε διαφορετικούς τύπους μήλων. Όσον αφορά την εύρεση του τέλειου μήλου, ωστόσο, αυτό εξαρτάται από το μάτι του θεατή ή του επιλογέα μήλου σε αυτήν την περίπτωση.
«Γι’ αυτό τα καταστήματα πωλούν Granny Smiths. Το μήλο υπάρχει εδώ και πάνω από 100 χρόνια. Η υφή του είναι απαίσια, σαν καουτσούκ, και είναι κάπως ξινή», είπε ο Χιρστ. «Αλλά οι άνθρωποι μπορούν να αγαπήσουν και να απολαύσουν οποιαδήποτε ποικιλία μήλων. Κατά τη γνώμη μου, η τέλεια ποικιλία μήλου είναι όποιο από τα άτομα πρόκειται να φάει. Θα μπορούσε να συζητηθεί όλη μέρα, αλλά το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι ένα μήλο είναι ένα υγιεινό σνακ».
Η ζήτηση στην αγορά λεμονιών παραμένει ήρεμη, κάτι που συμβαίνει συνήθως τον Νοέμβριο, όταν η κατανάλωση δείχνει πάντα σημάδια αδυναμίας, σύμφωνα με την Ailimpo, τη Διεπαγγελματική Ένωση Λεμονιού και Γκρέιπφρουτ, η οποία αναμένει να αναζωογονηθεί η κατανάλωση τον Δεκέμβριο.
Με τις ποικιλίες Fino ή Primofiori γίνονται συνήθως δύο γύροι συγκομιδής. Στον πρώτο μαζεύεται μόνο ο καρπός που φτάνει στο σωστό διαμέτρημα και στον δεύτερο γύρο μαζεύονται όσα λεμόνια έχουν μείνει στο δέντρο. Σχεδόν όλοι οι καλλιεργητές ολοκλήρωσαν τον πρώτο τους γύρο με την ποικιλία Fino και τώρα εργάζονται στον δεύτερο γύρο. Οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 0,36€ και 0,42€ το κιλό. Παρά τη μείωση της συγκομιδής, τα τουρκικά λεμόνια άρχισαν να φτάνουν στην αγορά της Ανατολικής Ευρώπης ήδη από την 44η εβδομάδα. Αυτό εμπόδισε την εξαγωγή φρούτων δεύτερης κατηγορίας από την Ισπανία. Όσον αφορά το γκρέιπφρουτ, η κατάσταση της αγοράς στην Ευρώπη εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολη. Η προσφορά παραμένει κάτω από τον εποχιακό μέσο όρο. Η ισπανική προσφορά είναι μάλλον περιορισμένη, καθώς η συγκομιδή έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 14%. Οι εισαγωγές από το Ισραήλ αυξάνονται, αλλά όχι με τους συνήθεις ρυθμούς, και η τουρκική σεζόν έχει καθυστερήσει λόγω προβλημάτων με την ωρίμανση. Παρεμπιπτόντως, ο όγκος εκεί αναμένεται να μειωθεί στο μισό σε σύγκριση με πέρυσι λόγω των επιπτώσεων του παγετού κατά τη φάση της ανθοφορίας. Οι τιμές προέλευσης του κόκκινου γκρέιπφρουτ κυμαίνονται από 0,26 € έως 0,30 € το κιλό. Η κατανάλωση είναι αυτή τη στιγμή στάσιμη.
Οι εκτιμήσεις για την Ελλάδα
Η παραγωγή λεμονιού στην Ελλάδα 2022 παρέμεινε σταθερή στους 80.000 τόνους περίπου. Οι κύριες λεμονοπαραγωγικές περιοχές περιλαμβάνουν την Αχαΐα, την Κορινθία, την Κρήτη και τη Λακωνία, που βρίσκονται στη νότια Ελλάδα. Η κυριότερη ποικιλία λεμονιών που καλλιεργείται στην Ελλάδα είναι τα Μαγληνό, του οποίου ο καρπός είναι έντονα αρωματικός, με πικρό χυμό. Έχει λεπτή, γυαλιστερή φλούδα και όταν ωριμάσει πλήρως έχει κίτρινο χρώμα. Καλλιεργούνται επίσης οι πρώιμες ποικιλίες Interdonato και Eureka.
Στοιχεία για την κατανάλωση
Τα λεμόνια της Ε.Ε. καταναλώνονται κυρίως φρέσκα. Το 2021/22, η κατανάλωση φρέσκου λεμονιού στην Ε.Ε. και τα λεμόνια για μεταποίηση προβλέπεται να μειωθούν ανάλογα με τη μείωση της παραγωγής λεμονιού στην Ε.Ε. Η κατά κεφαλήν κατανάλωση λεμονιού στην Ε.Ε. ανέρχεται σε 3 κιλά. Σύμφωνα με πηγές του κλάδου, η Ισπανία έγινε ο δεύτερος παγκόσμιος παραγωγός επεξεργασμένων λεμονιών την περασμένη σεζόν, λόγω των περιορισμών στην εστίαση. Τα ιταλικά, ελληνικά και πορτογαλικά λεμόνια προορίζονται κυρίως για την αγορά του νωπού προϊόντος. Η Ελλάδα εξαρτιόταν όλο και περισσότερο από τον εισαγόμενο χυμό λεμονιού για να καλύψει τη ζήτηση των καταναλωτών για αναψυκτικά.
Οι New Holland, Fendt, McCormick και JCB βραβεύτηκαν στις τέσσερις κατηγορίες του θεσμού, που έλαβε χώρα στην έκθεση EIMA 2022
Ένας χρόνος, 25 μέλη ως κριτική επιτροπή, δημοσιογράφοι του ειδικού Τύπου, αρκετή μελέτη αλλά και σκληρές δοκιμές χρειάστηκαν για την τελική απονομή των τεσσάρων διαγωνιστικών κατηγοριών στην έκθεση EIMA 2022, από την οποία βραβεύονται και τα Τρακτέρ της Χρονιάς με την BKT να είναι και πάλι βασικός χορηγός.
Το ομώνυμο βραβείο έλαβε το Fendt 728 Vario με τον εξακύλινδρο κινητήρα 7,5 λίτρων που αποδίδει έως και 300 ίππους, μια μονάδα έτοιμη και για την φιλοξενία των μελλοντικών εναλλακτικών καυσίμων. Το Vario 728 διαθέτει ένα νέο κιβώτιο ταχυτήτων, νέα υδραυλικά και σύστημα ψύξης αλλά και ένα ασφαλές φιλτράρισμα καμπίνας κατηγορίας 4.
Στην κατηγορία «Best Utility» διακρίθηκε το McCormick X6.414.P6 – Driveμε το κιβώτιο powershift P6-Drive, το οποίο προσφέρει 6 ταχύτητες Power Shift σε 4 σειρές και 40 + 40 στην περίπτωση του αργού. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά έρχονται και από την καμπίνα McCormick High Visibility με τη μηχανική ανάρτηση που, σε συνδυασμό με τον μπροστινό άξονα με ανάρτηση και τους ανεξάρτητους βραχίονες, βελτιώνει περαιτέρω την οδηγική άνεση.
Η καμπίνα είναι σχεδιασμένη με υλικά υψηλής ποιότητας που προέρχονται από την αυτο- κινητοβιομηχανία, ενώ παρόμοια προσοχή έχει δοθεί στη σχεδίαση και τη λειτουργικότητα των οργάνων με τον εργονομικό τους σχεδιασμό, την οθόνη αφής 12 ιντσών και το πολυλειτουργικό joystick τύπου «all-in-one».
Στο θεσμό και συγκεκριμένα στην κατηγορία «Best of Specialized ξεχώρισε το ειδικό New Holland T4.120F, με το συμπαγή Stage V κινητήρα να τοποθετείται χωρίς να επηρεάζει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου τρακτέρ, που δεν είναι άλλα από τις μικρές διαστάσεις. Όλα τα εξαρτήματα που απαιτούνται για την έγκριση Stage V βρίσκονται κάτω από το καπό και δεν επηρεάζουν το μέγεθος του τρακτέρ ή την ορατότητα. Η σχεδιαστική ιδέα προέρχεται απευθείας από τις υψηλότερες σειρές της New Holland. Στην καμπίνα, ο χειριστής αρχίζει δουλειά με την οθόνη VIS από τις υψηλότερες σειρές της New Holland. Οι τελευταίες έχουν δανείσει και το σύστημα τηλεματικής στο T4.120 F, για προηγμένες δυνατότητες και αυτόματη καθοδήγηση.
Η τελευταία και πιο πρόσφατη διαγωνιστική κατηγορία, Sustainable Toty, βραβεύει το τρακτέρ με τα υψηλότερη επίπεδα βιωσιμότητας, το οποίο φέτος έρχεται από τη Μεγάλη Βρετανία. Παρά τις μεγάλες του διαστάσεις, το JCB Fastrac 4220 iCon είναι πολύ ευέλικτο, χάρη στις πολυάριθμες επιλογές διεύθυνσης, συμπεριλαμβανομένης της «λειτουργίας καβουριού» που κάνει το τρακτέρ φιλικό προς το έδαφος.
Τα συστήματα gps και οι ολοκληρωμένες υπηρεσίες συνδεσιμότητας, όπως η διαχείριση στόλου και η προγνωστική συντήρηση βρίσκονται σε νέο επίπεδο, ενώ όλα αυτά συνδυάζονται με το γεγονός ότι η JCB παρέχει μια υπηρεσία καθοδήγησης που επιτρέπει στον πελάτη να προσαρμόσει το τρακτέρ στις ανάγκες του. Η ριζική αναβάθμιση ολόκληρου του πακέτου κάνει αυτό το τρακτέρ πιο αποτελεσματικό, πιο άνετο, πιο συνδεδεμένο, πιο αξιόπιστο και επηρεάζει θετικά τα συνολικά κόστη κατανάλωσης.
Κινητοποίηση των γάλλων αμπελουργών στις 6 Δεκεμβρίου στο Μπορντό
Πορεία διαμαρτυρίας για τη δύσκολη θέση που έχουν περιέλθει οι αμπελουργοί της Gironde θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου με διαδήλωση που ξεκινά στις 9 το πρωί από την Place des Quinconces στο Μπορντό.
«Δεν έχουμε τίποτα άλλο να χάσουμε, μπορούμε μόνο να κερδίσουμε», καταθέτει ο Didier Cousiney, εκπρόσωπος της κολεκτίβας αμπελουργών του Μπορντό, η οποία ζητά κρατική βοήθεια εδώ και μήνες για να επιτραπεί η εκρίζωση των πλεοναζόντων αμπελιών στη Gironde (προς όφελος των αμπελουργών που βρίσκονται στο τέλος της καριέρας τους και δεν έχουν αγοραστές, των συνταξιούχων που δεν είναι πλέον αγρότες και των κατόχων αμπελώνων, που επιθυμούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους σε μικρότερες επιφάνειες).
Έχοντας υποβάλλει στη νομαρχία, το αίτημα της πορείας σχεδιάζουν να περάσουν μπροστά από το Bordeaux Wine Interprofessional Council (CIVB) και το ξενοδοχείο της περιφέρειας Nouvelle Aquitaine, πριν φτάσουν στην Περιφέρεια.
Για την πρωτοφανή αυτή συγκέντρωση, το σύνθημα είναι: «υποστήριξη για την αμπελοκαλλιέργεια, πριμοδότηση εγκατάλειψης και ένα κοινωνικό σχέδιο», συνοψίζει ο Didier Cousiney, του οποίου η συλλογικότητα διοργανώνει την εκδήλωση, ανοιχτή «σε όλους τους αμπελουργούς, συνταξιούχους, σε συνδικαλιστικές οργανώσεις, συμπαθούντες, προμηθευτές , λάτρεις του κρασιού. Όλοι όσοι θέλουν να υπερασπιστούν τον αμπελώνα», συνοψίζει ο αμπελουργός της περιοχής Entre-deux-Mers. Ο δηλωμένος στόχος είναι να συναντηθούν με τον περιφερειάρχη, Fabienne Buccio, και τον περιφερειακό πρόεδρο, Alain Rousset, για να λάβουν μόνιμη πριμοδότηση εκρίζωσης 10.000 ευρώ/εκτάριο.
Ως έχει, ο Didier Cousiney, αναγνωρίζει ότι τα πράγματα δεν προχωρούν παρά τις πολυετείς εμπορικές και οικονομικές δυσκολίες (γαλλική υποκατανάλωση κόκκινων κρασιών, κρίση Covid, ιστορικές κλιματικές ιδιοτροπίες, οπισθοδρομήσεις στις εξαγωγές στην Κίνα, καλπάζων πληθωρισμός από την εισβολή των Ρώσων από την Ουκρανία…). Έχοντας συναντήσει την Περιφερειακή Διεύθυνση Γεωργίας και Δασών (DRAAF) στις 16 Νοεμβρίου, οι εκπρόσωποι της συλλογικότητας είναι απογοητευμένοι: «μας είπαν την αλήθεια. Δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για να χρηματοδοτηθεί ένα τεράστιο σχέδιο εκρίζωσης. Υπό συζήτηση, οι περιφερειακές ενισχύσεις για μετατροπή θα είναι ανοιχτές μόνο σε αμπελουργούς που διαθέτουν τα οικονομικά μέσα. Οι άλλοι θα εξοντωθούν».
Όπως επισημαίνει η ΚΕΟΣΟΕ σε ανάρτησή της, αν και η αποθάρρυνση είναι ένα συναίσθημα που μοιράζονται πολλά οινοποιεία στη Gironde, η συλλογικότητα των αμπελουργών φαίνεται να φουντώνει μετά από μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου στο Camiran. Για την προετοιμασία της εκδήλωσης την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου, μια δημόσια προπαρασκευαστική συνάντηση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου στις 6 μ.μ. στο Planète Bordeaux, την έδρα του Οργανισμού Άμυνας και Διαχείρισης (ODG).
Έχοντας πιέσει τις δημόσιες αρχές, η διαδήλωση της 6ης Δεκεμβρίου είναι η τελευταία ευκαιρία για ένα μέρος του αμπελώνα του Μπορντό, που βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής κατάρρευσης και χωρίς μελλοντικές προοπτικές. Αυτή η έκκληση για γενική κινητοποίηση είναι επίσης ένα όπλο μιας βολής: θα υπάρχει μόνο ένα παράθυρο ευκαιρίας, και σε περίπτωση αποτυχίας της κινητοποίησης, τα αιτήματα του αμπελώνα του Μπορντό που απαιτούν να λάβουν ένα συγκεκριμένο σχέδιο βοήθειας θα έχουν ακυρωθεί. «Για το κράτος, θα κοστίσει περισσότερο να μην κάνει τίποτα από το να μας βοηθήσει. Και θα πρέπει να φέρουν την ευθύνη για όσους έβαλαν τέλος στις μέρες μας» προειδοποιεί ο Didier Cousiney.
Χριστούγεννα με προβλήματα στην επάρκεια σε γάλα και κρέας.
Σημαντικές ελλείψεις ντόπιωνγαλακτοκομικών προϊόντων υπάρχουν στην αγορά σύμφωνα με τουςΚτηνοτρόφους της Κρήτης.
Εκτιμούν πως μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων θα δούμε ελλείψεις και στο αιγοπρόβειο κρέας καθώς η παραγωγή σε σχέση με πέρυσι έχει μειωθεί σημαντικά.
Το 2021 η Κρήτη έδωσε 76.000 τόνους γάλα και φέτος είμαστε 35%. Στα αρνιά και στα αμνοεριφία θα είμαστε μείον 50%. Φανταστείτε τι θα γίνει στην αγορά.
Οι παραγωγοί εκφράζουν φόβους πως η έλλειψη κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων θα οδηγήσει σε παράνομες ελληνοποιήσεις. Δεν συμφέρει να είσαι πια κτηνοτρόφος αλλά δεν μπορούμε να βλέπουμε με αδιαφορία τους νέους να φεύγουν στο εξωτερικό.
