Ποια είναι κατάλληλη εποχή για να ξεκινήσουμε την καλλιέργεια του μαρουλιού; Μπορούμε να έχουμε μαρούλια από τον κήπο μας όλο τον χρόνο; 

Το μαρούλι είναι ένα απαραίτητο λαχανικό που χρησιμοποιούμε καθημερινά σε σαλάτες για να απολαμβάνουμε τη μοναδική γεύση που χαρίζουν τα ολόφρεσκα τρυφερά φύλλα του. 

Επιπλέον, πρόκειται για ένα από τα πιο εύκολα λαχανικά για αρχάριους και ίσως το καλύτερο ξεκίνημα για νέους καλλιεργητές, καθώς μας δίνει πλούσια παραγωγή χωρίς πολλές απαιτήσεις σε φροντίδα. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες μαρουλιού για να επιλέξουμε ανάλογα τις προτιμήσεις μας, λαμβάνοντας υπόψη και την εποχή που φυτεύουμε στον λαχανόκηπο ή σε γλάστρα. 

Ας δούμε αναλυτικά πότε φυτεύουμε μαρούλια μαζί με χρήσιμες συμβουλές για τη φύτευση, ώστε να απολαμβάνουμε τα πιο νόστιμα μαρούλια από τον κήπο μας. 

Ποια εποχή φυτεύουμε μαρούλια; 

To μαρούλι θεωρείται φυτό ψυχρής εποχής και χρειάζεται δροσερό περιβάλλον για να αναπτύξει ικανοποιητική βλάστηση και πλούσιο καταπράσινο φύλλωμα. Σε γενικές γραμμές, για τις πιο κλασικές ποικιλίες μαρουλιού, η καλύτερη εποχή φύτευσης είναι η περίοδος της άνοιξης και του φθινοπώρου. 

Από κει και πέρα, υπάρχουν ποικιλίες μαρουλιού που αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες. Οι συγκεκριμένες ποικιλίες μαρουλιού μπορούν να φυτευτούν την περίοδο του καλοκαιριού καθώς είναι πιο ανθεκτικές στο ξεβλάστωμα, δηλαδή στην εμφάνιση του ανθοφόρου βλαστού του μαρουλιού που σημαίνει το τέλος της καλλιέργειας. 

Αντίστοιχα, υπάρχουν ποικιλίες μαρουλιού που εμφανίζουν σχετική αντοχή στην παγωνιά και στις χαμηλές θερμοκρασίες, μπορούν δηλαδή να φυτευτούν τον χειμώνα, ειδικά στις νότιες περιοχές της χώρας μας.

Μπορούμε να έχουμε φρέσκα μαρούλια όλο το χρόνο; 

Με τον κατάλληλο προγραμματισμό φύτευσης, μπορούμε να συγκομίζουμε μαρούλια καθόλη τη διάρκεια του χρόνου. Φυτεύουμε διαδοχικά μικρές ποσότητες φυτών μαρουλιού, κάθε 2-3 εβδομάδες ώστε να έχουν αντίστοιχες διαδοχικές συγκομιδές μετά από 2 μήνες και να μην ξεμένουμε από μαρούλια. 

Φροντίζουμε να κάνουμε προσεκτική επιλογή των ποικιλιών μαρουλιού, ανάλογα την εποχή καλλιέργειας και ιδιαίτερα την περίοδο του χειμώνα και την περίοδο του καλοκαιριού. Κι έχουμε πολλές επιλογές με μαρούλια πράσινα ή κόκκινα, σγουρά, ντόπιες και παραδοσιακές ποικιλίες για σαλάτα, καθώς επίσης βελτιωμένες σύγχρονες ποικιλίες από το εξωτερικό. 

Σε τι αποστάσεις φυτεύουμε τα μαρούλια; 

Αξίζει να αναφέρουμε ότι φύτευση μαρουλιού με σπόρο καθυστερεί αρκετά. Για το λόγο αυτό, είναι πιο πρακτικό να φυτέψουμε έτοιμα φυτά μαρουλιού που προμηθευόμαστε από φυτώρια. 

Οι κατάλληλες αποστάσεις φύτευσης για τα μαρούλια στον κήπο είναι 30 εκατοστά μεταξύ των φυτών μαρουλιού και περίπου 60 εκατοστά μεταξύ των γραμμών φύτευσης. Δε συστήνουμε να γίνεται πυκνότερη φύτευση, καθώς μπορεί να εμφανιστούν προβλήματα λόγω κακού αερισμού των φυτών και ανάπτυξη ασθενειών, όπως ο περονόσπορος.

www.mistikakipou.gr

Το ελαιόλαδο (extra παρθένο και παρθένο) είναι ο φυσικός χυμός που λαμβάνεται από τον καρπό της ελιάς μόνο με μηχανικά ή άλλα φυσικά μέσα και είναι ένα πολύτιμο φυσικό προϊόν με υψηλή βιολογική και θρεπτική αξία.

Για να διατηρήσει την αξία του αυτή θα πρέπει να προστατευτεί από παράγοντες που το υποβαθμίζουν και το καθιστούν μη εμπορεύσιμο και επικίνδυνο για την υγεία.

Αρχικά θα ήθελα να αναφέρω συνοπτικά τους παράγοντες που καθορίζουν ή επηρεάζουν την ποιότητα του ελαιολάδου και είναι οι πιο κάτω.

Παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα του ελαιολάδου

• Γενετικοί (ποικιλία)
• Περιβαλλοντικοί (κλίμα, έδαφος, τοποθεσία, υψόμετρο)
• Καλλιεργητικοί (λίπανση, άρδευση, χρήση φυτοφαρμάκων)
• Προσβολές από ασθένειες και έντομα (π.χ. Προσβολές από δάκο και γλοιοσπόριο)
• Η εποχή και ο τρόπος συλλογής
• Η διαδικασία ελαιοποίησης
• Η αποθήκευση (υλικά, συνθήκες, συσκευασία)
• Από τη νοθεία του με άλλα έλαια (ραφιναρισμένα ελαιόλαδα, πυρηνέλαιο ή άλλα φυτικά έλαια)

Σήμερα όμως θα επικεντρωθώ στους κινδύνους επιμόλυνσης του ελαιολάδου στο στάδιο της παραγωγής και συλλογής του ελαιοκάρπου ώστε αυτό να διατηρήσει τη θρεπτική του αξία. Στα στάδια αυτά ο ελαιόκαρπος και κατα συνέπεια και το ελαιόλαδο κινδυνεύουν να επιμολυνθούν από διάφορες ουσίες (επιμολυντές) που υποβαθμίζουν την ποιότητά του.

Οι επιμολυντές (ή ρυπαντές ή προσμίξεις) είναι ουσίες που δεν προστίθενται σκόπιμα στο λάδι, αλλά ανιχνεύονται σ’αυτό, ως αποτέλεσμα της μόλυνσης από το περιβάλλον ή της παραγωγικής διαδικασίας, της παρασκευής, της μεταποίησης, της επεξεργασίας, της συσκευασίας, της μεταφοράς ή ακόμη και της αποθήκευσής του.

Οι επιμολυντές που μπορούν να ανιχνευθούν στο ελαιόλαδο είναι οι παρακάτω:

• Υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων (φυτοφάρμακα).
• Υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (MOSH και MOAH).
• Πλαστικοποιητές (φθαλικοί και αδιπικοί εστέρες).
• Βαρέα μέταλλα (όπως κάδμιο, μόλυβδος, χαλκός, υδράργυρος).
• Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAH).
• Αλογονούχοι πτητικοί διαλύτες.
• Αρωματικοί υδρογονάνθρακες (BTEX).
• Πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs).
• Υπολείμματα καθαριστικών.
• Μη πόσιμο νερό.

Από αυτούς οι κυριότεροι επιμολυντές που μπορεί προστεθούν στο παραγωγικό στάδιο της ελιάς είναι τα υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων, οι υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (MOSH και MOAH), οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAH) και οι πλαστικοποιητές. Επομένως σε αυτούς θα αναφερθώ εκτεταμένα γιατί αποτελούν κίνδυνο για την ποιότητα του Ελληνικού ελαιολάδου και θα αναπτύξω τους τρόπους αποφυγής αυτής της επιμόλυνσης κύρια στο στάδιο της παραγωγής και συλλογής του καρπού.

1. Υπολείμματα φυτοφαρμάκων

Τα φυτοφάρμακα και οι περισσότεροι των μεταβολιτών τους είναι:

• Τοξικά και επικίνδυνα.
• Επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα την ανθρώπινη υγεία.
• Ρυπαίνουν τους φυσικούς πόρους και το περιβάλλον γενικότερα.

Η ύπαρξη υπολειμμάτων στο ελαιόλαδο είναι αποκλειστικά ευθύνη του παραγωγού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει Ανώτατα Επιτρεπτά Όρια Υπολειμμάτων (MRLMaximum Residue Limits) που είναι οι μέγιστες συγκεντρώσεις γεωργικών φαρμάκων και των τοξικών μεταβολιτών τους σε ένα τρόφιμο. Για τους λόγους αυτούς στην ΕΕ πρόσφατα, ψηφίστηκε κανονισμός της ΕΕ που θέτει σαν στόχο τη μείωση της χρήσης των φυτοφαρμάκων στις καλλιέργειες κατά 50%.

Για την αποφυγή της ύπαρξης υπολειμμάτων στο ελαιόλαδο θα πρέπει

1. Οι παραγωγοί και χρήστες να είναι εκπαιδευμένοι και να έχουν αποκτήσει την άδεια χρήσης.
2. Οι γεωτεχνικοί που παρέχουν τα φάρμακα στους αγρότες να είναι επίσης καλά ενημερωμένοι και να δίδουν ορθές και επικυρωμένες οδηγίες στους παραγωγούς.
3. Να εφαρμόζεται η ολοκληρωμένη φυτοπροστασία, που απαιτεί παρακολούθηση των πληθυσμών των εχθρών αλλά και των καιρικών συνθηκών ώστε να αποφασίζεται η σωστή και έγκαιρη επέμβαση, στον κατάλληλο χρόνο, και έτσι να μειώνεται δραστικά ο αριθμός των επεμβάσεων.
4. Απαιτείται αυστηρή τήρηση των δόσεων των εγκεκριμένων μόνο φαρμάκων, σύμφωνα με τις οδηγίες των εταιρειών παρασκευής.
5. Το πιο σημαντικό όμως είναι ο χρόνος που μεσολαβεί από την τελευταία επέμβαση μέχρι την ημερομηνία συλλογής των ελιών που πρέπει να τηρείται αυστηρά. Εναλλακτικά, όταν υπάρχει δυνατότητα, συνιστάται να χρησιμοποιούνται φάρμακα της βιολογικής γεωργίας.

Θα πρέπει να γίνεται έγκαιρη ενημέρωση των γεωτεχνικών και ελαιοπαραγωγών από τους αρμόδιους φορείς για την απόσυρση εγκεκριμένων φυτοφαρμάκων ή για την αλλαγή των κατώτατων ορίων στο ελαιόλαδο και τις ελιές. Έχουμε το πρόσφατο παράδειγμα του phosmet, ένα εργανοφωσφορικό εντομοκτόνο που χρησιμοποιείτο στην καταπολέμηση του δάκου και του πυρηνοτρύτη. Η ΕΕ με τον κανονισμό 1029 του 2023 μείωσε τα όρια αυτά για τις ελιές που ελαιοποιούνται στο 0,01mg/kg, από τις 15 Σεπτεμβρίου 2023. Αυτό σημαίνει ότι ελαιόλαδα  που παρήχθησαν το 2022 και 23 μπορεί να ελεγχθούν για την περιεκτικότητα σε phosmet (και εφόσον είχε χρησιμοποιηθεί) και βρεθούν υπολλείμματα να μην μπορούν να πωληθούν. Η χρήση του phosmet μάλιστα έχει απαγορευτεί από το 2022 με καταληκτική ημερομηνία χρήσης 1 Νοεμβρίου 2022.

Από σχετικό έγγραφο που πήρα πρόσφατα από το Μπενάκειο για το πρόγραμμα δακοκτονίας του 2022 έγινε έλεγχος σε 184 δείγματα ελαιολάδου στο Μπενάκειο και το Περιφερειακό Κέντρο Προστασία Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου Θεσσαλονίκης. Από αυτά τα 32 είχαν υπολείμματα εντομοκτόνων (18% περίπου) που όμως δεν υπερέβαιναν τα MRL του ελαιολάδου που ίσχυαν το 2022. Από τα 32 δείγματα τα 10 είχαν phosmet. Ο Δρ Χρήστος Αναγνωστόπουλος με ενημέρωσε ότι τα MRL για το ελαιόλαδο δεν δημοσιεύονται σε κανονισμό. Εφαρμόζουμε σε εθνικό επίπεδο από ειδικούς συντελεστές μεταποίησης ανάλογα με την επεξεργασία και την ουσία.

2. Υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (MOSH – MOAΗ)

Οι υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (MOH) είναι χημικές ενώσεις που προέρχονται κυρίως από το αργό πετρέλαιο, αλλά παράγονται επίσης συνθετικά από τον άνθρακα, το φυσικό αέριο και τη βιομάζα.

Τα MOSH είναι ορυκτέλαια κεκορεσμένων υδρογονανθράκων, ενώ τα MOAH είναι ορυκτέλαια αρωματικών υδρογονανθράκων.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα MOSH και τα MOAH προκαλούν βλάβες στην υγεία των καταναλωτών. Συγκεκριμένα, οι MOAH μπορούν να δράσουν ως γονιδιοτοξικά καρκινογόνα, ενώ ορισμένοι κορεσμένοι υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (MOSH) συσσωρεύονται στους ανθρώπινους ιστούς και ενδέχεται να έχουν δυσμενείς επιδράσεις στο ήπαρ.

Πρόσφατα, στόχος της ΕΕ είναι η ελαχιστοποίηση ή και η εξάλειψη της μόλυνσης των τροφίμων από ορυκτέλαια. Προς αυτή την κατεύθυνση τόσο η EFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων) όσο και το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Αξιολόγησης Κινδύνων (BfR) προτείνουν όρια για τα MOSH και MOAH στις διάφορες κατηγορίες τροφίμων.

Συγκεκριμένα, προκειμένου να διασφαλιστεί μια ενιαία προσέγγιση επιβολής σε ολόκληρη την ΕΕ, τα κράτη-μέλη συμφώνησαν να αποσύρουν και, εάν χρειαστεί, να ανακαλέσουν προϊόντα από την αγορά, όταν το άθροισμα των συγκεντρώσεων των MOAH στα έλαια και λίπη είναι μεγαλύτερο από 2mg/kg. Σημειώνεται ότι βάσει του άρθρου 14 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002, εάν η ποσοτικοποιημένη παρουσία MOAH στα τρόφιμα επιβεβαιώνεται από επίσημο έλεγχο, τα εν λόγω προϊόντα θα πρέπει να αποσυρθούν και, εάν είναι απαραίτητο, να ανακληθούν από την αγορά. Εκκρεμεί η έκδοση σχεδίου γνωμοδότησης της EFSA, η οριστικοποίηση της οποίας αναμένεται να γίνει μέχρι το τέλος του 2023. Εκκρεμεί επίσης η έκδοση οδηγιών σχετικά με την ανάλυση και την ποσοτικοποίηση των MOAH, δεδομένου ότι η μέθοδος προσδιορισμού των MOAH παρουσιάζει αναλυτικές δυσκολίες. Κατόπιν αυτών, εντός του 2023 αναμενόταν να εκδοθεί σχέδιο κανονισμού της ΕΕ. Ο νέος κανονισμός  που εκδόθηκε το 2023 δεν αναφέρεται στα MOAH. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας καθυσυχάζει γιατί μπορεί άμεσα να υπάρξει νέος κανονισμός που θα θεσπίζει τα ανώτατα όρια συγκεντρώσεων ΜΟΑΗ στα τρόφιμα και το ελαιόλαδο. Η εφαρμογή ορίων στο ελαιόλαδο είναι αναμενόμενο να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στην εμπορία του ελληνικού ελαιολάδου με απόρριψη της εμπορίας ενός μεγάλου ποσοστού αυτού.

Η επιμόλυνση του ελαιολάδου από ορυκτέλαια γίνεται σε όλα τα στάδια της παραγωγής του: Συλλογή ελαιοκάρπου, αποθήκευση και μεταφορά, ελαιοποίηση, συσκευασία.

Πιθανές πηγές επιμόλυνσης είναι:

• Αναθυμιάσεις από κινητήρες καύσης γεωργικών εργαλείων.
• Γράσα από μηχανές συγκομιδής ή μηχανές παραγωγής
• φυτοφάρμακα.
• Υλικά συσκευασίας (ιδιαίτερα αυτά από ανακυκλώσιμα υλικά).
• Χρήση σακιών κατά την ελαιοσυγκομιδή, εμποτισμένων με λάδι που περιέχει ορυκτέλαια.
• Εκπομπές από βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Το πρώτο στάδιο επιμόλυνσης οφείλεται σε λανθασμένες πρακτικές στην καλλιέργεια και συγκομιδή και είναι υπεύθυνος ο ελαιοπαραγωγός.

Στο στάδιο αυτό η επιμόλυνση γίνεται κυρίως στο στάδιο της συγκομιδής και οφείλεται στα πιο κάτω αίτια:

1. Στη χρήση αλυσοπρίονων στη λίπανση της αλυσίδας των αλυσοπρίονων
2. Σε αναθυμιάσεις από κινητήρες καύσης γεωργικών εργαλείων (π.χ. αλυσοπρίονων, μηχανών ελαιοραβδιστικών)
3. Από τη χρήση σακιών εμποτισμένων με λάδι που περιέχει ορυκτέλαια.

Για την αποφυγή επιμόλυνσης στο στάδιο αυτό, οι παραγωγοί θα πρέπει να προσέχουν τα ακόλουθα:

1. Να αποφεύγεται το ταυτόχρονο κλάδεμα με αλυσοπρίονα και η συγκομιδή ελιών. Συνιστάται το κλάδεμα να γίνεται μετά τη συλλογή και να χρησιμοποιούνται λιπαντικά φυτικής προέλευσης στα αλυσοπρίονα (food grade)
2. Να αποφεύγεται η συχνή κίνηση αυτοκινήτων και γεωργικών μηχανημάτων στον ελαιώνα κατά τη συγκομιδή
3. Να προτιμάται η χρήση ελαιοραβδιστικών που λειτουργούν με μπαταρία και αποφεύγονται οι αναθυμιάσεις.
4. Σε περίπτωση χρήσης ραβδιστικών που λειτουργούν με καύσιμη ύλη, η μηχανή τροφοδοσίας να βρίσκεται όσο το δυνατόν μακρύτερα από τα δένδρα που συγκομίζονται.
5. Να αποφεύγεται η χρήση σακιών εμποτισμένων με έλαια και να προτιμάται η χρήση τελάρων.
6. Η μεταφορά του ελαιoκάρπου να γίνεται την ίδια ημέρα της συλλογής στο ελαιοτριβείο ώστε να αποφεύγεται η επιμόλυνση από την αποθήκευση και να εξασφαλίζεται η καλή ποιότητα του ελαιολάδου.
7. Ιδιαίτερη προσοχή και στον τρόπο συλλογής. Π.χ. η συλλογή με ραβδισμό που τραυματίζει τους καρπούς οδηγεί σε αύξηση της οξύτητας και οξείδωση του ελαιολάδου.

Το δεύτερο στάδιο επιμόλυνσης είναι στο ελαιοτριβείο κατά την ελαιοποίηση και είναι υπεύθυνος ο ελαιοτριβέας. Στο στάδιο αυτό, η επιμόλυνση με υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων οφείλεται στη λίπανση στα διάφορα μέρη των μηχανημάτων του ελαιουργείου. Συνεπώς, για την αποφυγή επιμόλυνσης με τον ρυπαντή αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται γράσα κατάλληλα για χρήση σε τρόφιμα (food grade).

3. Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες(PAHς)

Είναι ουσίες που σχηματίζονται κατά τη διάρκεια της ατελούς καύσης οργανικών υλών. Τα PAHς είναι η κύρια αιτία για την ανάπτυξη διαφόρων τύπων καρκίνου στον άνθρωπο ανάλογα με τον τρόπο επαφής του με τις ενώσεις αυτές. Παραδείγματα καρκίνων που οφείλονται στα PAHς είναι: Καρκίνοι στο πεπτικό σύστημα μπορούν να προκληθούν από τρόφιμα με ίχνη PAHς. Στον πνεύμονα από το κάπνισμα και τα καυσαέρια των οχημάτων. Στο δέρμα από την επαφή με λιθανθρακόπισσα και πετρελαιοειδή και στην ουροδόχο κύστη τόσο από το κάπνισμα όσο και από τη διατροφή.

Το ελαιόλαδο μπορεί να επιμολυνθεί με πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες αρχικά στον ελαιώνα με το κάψιμο των ελαιοκλαδεμάτων κατά στο στάδιο της συγκομιδής. Επίσης, από τα οχήματα μεταφοράς ελαιοκάρπου που εισέρχονται στον ελαιώνα κατά τη συλλογή και θα πρέπει να μην προσεγγίζουν τον χώρο παραγωγής.

Επομένως, στο στάδιο της συγκομιδής απαγορεύεται αυστηρά η καύση των κλαριών στον ελαιώνα. Αυτό είναι απαραίτητο όχι μόνο για την αποφυγή επιμόλυνσης, αλλά και για το ότι αυτό αποτελεί γενικά μια λάθος πρακτική που γίνεται ανέκαθεν στη χώρα μας.

Επομένως όχι στο κάψιμο των κλαριών γιατί:

• Δημιουργεί εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τοξικών αερίων που συμβάλλουν στη ρύπανση του περιβάλλοντος, στην αύξηση των αερίων θερμοκηπίου και ταυτόχρονα στην κλιματική αλλαγή.
• Απώλειες οργανικής ουσίας και θρεπτικών στοιχείων που είναι απαραίτητα για τον εφοδιασμό του εδάφους και τη βελτίωση της γονιμότητάς του
• Επιμολυντές στο ελαιόλαδο και την ελιά ειδικά αν καίγονται κατά τη συλλογή.

Επομένως πρέπει να σταματήσει η πρακτική αυτή και για τα κλαδέματα υπάρχουν πολλοί ωφέλιμοι τρόποι διαχείρησής τους ειδικά με τα σημερινά τεχνικά μέσα όπως:

• Θρυμματισμός με τη χρήση καταστροφέα και εφαρμογή στο έδαφος ως βελτιωτικό
• Εναλλακτικά θρυμματισμός με ειδικό μηχάνημα (θρυμματιστή) και διασκορπισμός των τεμαχιδίων στο έδαφος
• Θρυμματισμός και κομποστοποίηση με άλλα υλικά
• Για παράδειγμα δημιουργία κόμποστ με φύλλα και υγρά απόβλητα από ελαιοτριβεία
• Παραγωγή βιοάνθρακα με τη μέθοδο της πυρόλυσης και εφαρμογή στο έδαφος
• Με αυτούς τους τρόπους επιτυγχάνεται
  • Μείωση ρυπογόνων αερίων στην ατμόσφαιρα
  • Αύξηση της οργανικής ουσίας και θρεπτικών στοιχείων στο έδαφος
  • Αύξηση της γονιμότητας και συγκράτησης υγρασίας στο έδαφος, πολύ χρήσιμο ειδικά στη χώρα μας όπου οι βροχοπτώσεις μειώνονται σταδιακά λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Τέλος τα κλαδέματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν στην

• Παραγωγή βιοαερίου για κάλυψη ενεργειακών αναγκών της χώρας ή ακόμη για
• Παραγωγή βιομάζας/πέλετς

Το δεύτερο στάδιο επιμόλυνσης είναι στο ελαιοτριβείο, στο στάδιο της ελαιοποίησης. Για την αποφυγή του, θα πρέπει η τροφοδοσία να γίνεται με τη χρήση ηλεκτροκίνητων κλαρκς και οι καυστήρες για την παραγωγή ζεστού νερού να βρίσκονται σε χωριστό κλειστό χώρο μακριά από τον χώρο παραγωγής του λαδιού.

4. Πλαστικοποιητές

Οι πλαστικοποιητές είναι χημικές ενώσεις που προστίθενται σαν πρόσθετα στα πλαστικά προκειμένου να λάβουν σταθερή μορφή και εύκαμπτο σχήμα. Αυτά τα πρόσθετα υλικά «μεταναστεύουν» από τις πλαστικές συσκευασίες στα τρόφιμα και ειδικότερα στο ελαιόλαδο.

Η επιμόλυνση μπορεί να γίνει από τους ελαιοπαραγωγούς, αρχικά στο στάδιο συλλογής, με τη χρήση πλαστικών ραβδιστικών που πρέπει να αποφεύγεται. Προτείνεται να διερευνηθεί περισσότερο το υλικό κατασκευής τους και να αποφεύγεται η χρήση υλικών από τους κατασκευαστές που περιέχουν πλαστικοποιητές.

Επίσης, κίνδυνος υπάρχει και από τη χρήση ακατάλληλων τέτοιων υλικών κατά τη μεταφορά (π.χ. πλαστικά τσουβάλια)

Η κυρία όμως αιτία μόλυνσης προέρχεται από τη χρήση ακατάλληλων υλικών στα ελαιοτριβεία ή τυποποιητήρια. Στο στάδιο αυτό, η επιμόλυνση με πλαστικοποιητές οφείλεται: στους σωλήνες μεταφοράς του ελαιολάδου, στην αποθήκευση του ελαιολάδου σε πλαστικές δεξαμενές.

Για την αποφυγή επιμόλυνσης με τον ρυπαντή αυτό, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατάλληλοι για λιπαρά τρόφιμα σωλήνες μεταφοράς (αποκλείεται η χρήση των διαφανών σωλήνων από PVC ακόμη και όταν γράφουν food grade). 

Γράφει

Σταύρος Βέμμος, Γεωπόνος, Δρ. Πανεπιστημίου του Λονδίνου (WyeCollege), Ομότιμος, Καθηγητής Δενδροκομίας ΓΠΑ, Πρώην Διευθυντής Εργαστηρίου Δενδροκομίας ΓΠΑ

Πηγή – olivenews.gr

Όλη η Λήμνος μια πεδιάδα εύφορη, ξακουστή από την αρχαιότητα ως ο σιτοβολώνας του Αιγαίου. Πόσοι από εμάς όμως γνωρίζουμε τον «άφκο», το «ασπρομύτικο», το «ρεβύθι Παναγιάς», την ποικιλία σκληρού σίτου «Λήμνος» ή το «Μαυραγάνι»; Είναι όσπρια και σιτηρά εκλεκτά που κάποτε κάλυπταν, εκτός από τις τοπικές ανάγκες, και αυτές της υπόλοιπης Ελλάδας, της Κωνσταντινούπολης, αλλά και κάποιες αγορές του εξωτερικού.

Ο άφκος, με την επιστημονική ονομασία Lathyrus ochrus, είναι η λημναίικη φάβα, ενώ το ασπρομύτικο με την επιστημονική ονομασία Vigna unguiculata, ένα φασολάκι μικρό και τρυφερό που μοιάζει με το μαυρομάτικο, αλλά έχει άσπρη «μύτη», είναι μικρότερο και ξηροθερμικό. Την ποικιλία σιταριού «Λήμνος» τη μνημονεύει και ο Αριστοτέλης. Όσο για το «Μαυραγάνι», γύρω στο 1930 Ιταλοί αρχαιολόγοι έφεραν στο νησί σπόρους από σκληρό σιτάρι που καλλιεργούσαν στη Σικελία. Στο εύφορο ηφαιστειακό χώμα του νησιού ευδοκίμησε, αλλά τα άγανά του (τα μουστάκια) από λευκά έγιναν μαύρα, εξ ου και το όνομα. Η γεύση τους ονομαστή, με όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου.

Πόσοι από εμάς όμως γνωρίζουμε τον «άφκο», το «ασπρομύτικο», το «ρεβύθι Παναγιάς», την ποικιλία σκληρού σίτου «Λήμνος» ή το «Μαυραγάνι»;

Δύσκολες και επίπονες όμως οι καλλιέργειες, που εγκαταλείφθηκαν με τον καιρό και έδωσαν τη θέση τους σε άλλες, ευκολότερες, αποδοτικότερες αλλά και επιδοτούμενες από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Χάρη στον Παναγιώτη και τον Στέργιο Σαλαμουσά θα τις μάθουμε και κυρίως θα τις γευτούμε όλοι.

Ο εμπνευστής της αναβίωσης των λημνιακών σπόρων ήταν όμως ο αείμνηστος Χρήστος Σαλαμουσάς, ο πατέρας τους. Κάποιοι σπόροι βρέθηκαν στο Άγιον Όρος και στη Μονή Κουτλουμουσίου, κάποιοι άλλοι σε καλύβι στην περιοχή Παλιόπολη στην Αρχαία Ηφαιστεία στη Λήμνο και άλλους τους προμηθεύτηκαν από το Ινστιτούτο Σιτηρών ΕΘΙΑΓΕ (Εθνικό ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας). Ακολούθησε η ανάλυση των σπόρων στα εργαστήρια του Τμήματος Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Μύρινα, ενώ το Γεωπονικό Τμήμα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης έδωσε τις κατευθύνσεις σχετικά με τις μεθόδους καλλιέργειας και συγκομιδής.

Ο εμπνευστής της αναβίωσης των λημνιακών σπόρων ήταν όμως ο αείμνηστος Χρήστος Σαλαμουσάς, ο πατέρας τους. Κάποιοι σπόροι βρέθηκαν στο Άγιον Όρος και στη Μονή Κουτλουμουσίου, κάποιοι άλλοι σε καλύβι στην περιοχή Παλιόπολη στην Αρχαία Ηφαιστεία στη Λήμνο και άλλους τους προμηθεύτηκαν από το Ινστιτούτο Σιτηρών ΕΘΙΑΓΕ (Εθνικό ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας)

Από το καλοκαίρι του 2019 οι σπόροι τους είναι πλέον πιστοποιημένοι για την αγροταυτότητά τους από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας, Τεχνολογίας και Ανάπτυξης. Η ταυτοποίηση γίνεται με χρήση μοριακών μεθόδων που έχει αναπτύξει το ΕΚΕΤΑ με απομόνωση DNA και ισοτοπικού αποτυπώματος, ταυτοποιώντας τον τόπο και τη φυτική προέλευση των προϊόντων.

Τα δύο αδέρφια δεν σταματούν εδώ. Η επιχείρησή τους είναι η πρώτη που εφάρμοσε στη Λήμνο τη Συμβολαιακή Γεωργία και από τις πρώτες στην Ελλάδα που ακολουθούν ορθές γεωργικές πρακτικές τόσο στα ιδιόκτητα κτήματά τους όσο και σε εκείνα των συμβαλλόμενων παραγωγών. Πρόσφατα μάλιστα ξεκίνησαν την τυποποίηση των προϊόντων τους σε νέες οικολογικές συσκευασίες. Έχουν υπογράψει πρωτόκολλο συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και υποδέχονται τους φοιτητές στα κτήματα και στις εγκαταστάσεις τους, αναλύοντάς τους τις διαδικασίες παραγωγής και λειτουργίας στο πλαίσιο των προγραμμάτων σπουδών τους. Επιπρόσθετα, στηρίζουν την τοπική κοινωνία μέσα από τις δράσεις τους: είναι χορηγοί στην τοπική ποδοσφαιρική ομάδα και στο μουσικό φεστιβάλ Reborn Festival.

Salamousas agrifood – Η επιχείρησή τους είναι η πρώτη που εφάρμοσε στη Λήμνο τη Συμβολαιακή Γεωργία και από τις πρώτες στην Ελλάδα που ακολουθούν ορθές γεωργικές πρακτικές τόσο στα ιδιόκτητα κτήματά τους όσο και σε εκείνα των συμβαλλόμενων παραγωγών

Είναι ο Παναγιώτης Σαλαμουσάς, γεωπόνος, απόφοιτος Τμήματος Αγροτικής Ανάπτυξης ΔΠΘ, M.sc ζιζανιολόγος, υπεύθυνος για τις καλλιέργειες, και ο Στέργιος Σαλαμουσάς, τελειόφοιτος Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ, υπεύθυνος για το μάρκετινγκ και τις πωλήσεις, και αυτό το βραβείο τούς ανήκει.

Ο Γαστρονόμος στηρίζει τους Έλληνες παραγωγούς. 

Βραβείο διατήρησης βιοποικιλότητας στους Παναγιώτη και Στέργιο Σαλαμουσά.

Salamousas Agrifood

Φωτογραφίες – Άγγελος Γιωτόπουλος, Γιώργος Koντέλλης

(Μαρία Βασιλοπούλου – gastronomos.gr)

Νέο συνεταιρισµό συνέστησαν ο πρόεδρος της ΕΑΣ Αγρινίου Θωµάς Κουτσουπιάς, ο πρώην διευθυντής Αγορών της ΑΒ Βασιλόπουλος, Δηµήτρης Πρίντζιος, ο Αυστραλός παραγωγός µε τεχνογνωσία στο κίτρινο και κόκκινο ακτινίδιο, µε την ονοµασία Kάλουµ Κέιλ καθώς και παραγωγοί της περιοχής

Η σύστασή του νέου Συνεταιρισµού πραγµατοποιήθηκε τον περασµένο Αύγουστο και φέρει την ονοµασία Αγροτικός Συνεταιρισµός Παραγωγής Ακτινιδίων Αγρινίου.

Πρόκειται για µία ανεξάρτητη οντότητα σε σχέση µε την ΕΑΣ Αγρινίου, στην οποία προεδρεύει ο κύριος Κουτσουπιάς. Σε ό,τι αφορά τον Δηµήτρη Πρίντζιο, θα θυµίσουµε ότι έχει συστήσει και µία εταιρεία για την καλλιέργεια υδροπονικής ντοµάτας από κοινού µε τον πρώην αντιπρόεδρο του οµίλου Delhaize και επικεφαλής της ΑΒ Βασιλόπουλος, Κώστα Μαχαίρα, η οποία φέρει την ονοµασία Sunterra Οικολογικά Θερµοκήπια ΙΚΕ.

Σύµφωνα µε το ρεπορτάζ που έχουµε στη διάθεσή µας, ο νεοσύστατος συνεταιρισµός θα φυτέψει συνολικά 1.000 στρέµµατα κόκκινο και κίτρινο ακτινίδιο της Jingold τα επόµενα τέσσερα χρόνια. Η διαλογή και τυποποίηση θα πραγµατοποιείται στο εργοστάσιο που η Alfa Greek Fruits, εταιρεία συµφερόντων της ΕΑΣ Αγρινίου.

Οι επενδυτές και µέλη του νεοσύστατου συνεταιρισµού έχουν σκοπό να πραγµατοποιήσουν παραγωγή ελεγχόµενων ποικιλιών µε επίκεντρο το κίτρινο αλλά και κόκκινο ακτινίδιο, συνάπτοντας συµβόλαιο µε το τυποποιητήριο της Alfa Greek Fruits, η οποία θα έχει την ευθύνη για τη διαλογή της σοδειάς, την τυποποίηση καθώς και διάθεσή των ακτινιδίων στην αγορά. Σχεδόν το σύνολο των παραγόµενων ποσοτήτων θα διατίθεται σε χώρες του εξωτερικού.

Τον Φεβρουάριο οι πρώτες φυτεύσεις έως και 300 στρεµµάτων

Υπολογίζεται ότι τον προσεχή Φεβρουάριο θα φυτευτούν τα πρώτα 250-300 στρέµµατα και η πρώτη παραγωγή θα βγει στην αγορά µετά από περίπου δύο χρόνια. Η πλήρης παραγωγή θα βγει το 2031 στην αγορά.  Κατά τις πληροφορίες που είµαστε σε θέση να γνωρίζουµε, εκτιµάται ότι το σύνολο της συγκοµιδής θα ανέρχεται σε 3.000 τόνους ετησίως. Η καλλιέργεια θα γίνεται από τους ίδιους τους συνεταιριστές σε µισθωµένα ή ιδιόκτητα χωράφια, χωρίς προς το παρόν να προβλέπεται η διεύρυνση του σχήµατος και µε άλλους παραγωγούς. Σηµειώνεται ότι ήδη ο Θωµάς Κουτσουπιάς διατηρεί περί τα 1.500 στρέµµατα για την καλλιέργεια ακτινιδίων, εκ των οποίων ήδη διατίθενται ποσότητες κόκκινου και κίτρινου ακτινιδίου στην αγορά, ενώ επιπλέον ποσότητες θα διατίθενται το επόµενο διάστηµα µε την ωρίµανση και ανάπτυξη των δέντρων. Υπολογίζεται µε την πλήρη ανάπτυξη των 1.000 στρεµµάτων καλλιέργειας ακτινιδίου από τους Κουτσουπιά – Πρίντζιο θα δηµιουργηθούν πάνω από 60 θέσεις εργασίας σε ετήσια βάση σε συσκευαστήριο και χωράφι.

Υψηλές τιµές παραγωγού έως και τα 4,5 ευρώ

Το κίτρινο και το κόκκινο ακτινίδιο λόγω της υψηλής τιµής που προσφέρουν στον παραγωγό καθώς και λόγω της σπανιότητας που παρουσιάζουν καθότι αποτελούν ελεγχόµενες ποικιλίες, συγκεντρώνουν τελευταία όλο και περισσότερες επενδύσεις ενώ αρκετοί παραγωγοί γυρίζουν τις καλλιέργειες κλασικού πράσινου ακτινιδίου σε αυτές τις δύο συγκεκριµένα. Οι τιµές για το κίτρινο συχνά υπερβαίνουν τα 3 ευρώ το κιλό για τους συσκευαστές, ενώ το κόκκινο µπορεί να φτάσει ακόµα και τα 4,5 ευρώ. Η συγκοµιδή τους ξεκινάει κατά τον Οκτώβριο και ολοκληρώνεται τον Νοέµβριο, ενώ η διάθεσή τους γίνεται σταδιακά καθότι τα ακτινίδια αποθηκεύονται σε ψυγεία και από εκεί γίνεται η πώλησή τους έως και τον Απρίλιο του επόµενου έτους.

(Γιώργος Λαμπίρης – agronews.gr)

Security στα λιόφυτα και μικροτσίπ στον ελαιόκαρπο; Και, όμως, αυτά τα ενδεχόμενα, που σε παλαιότερες εποχές μάλλον θα έμοιαζαν με ανέκδοτο, συζητούν ήδη παραγωγοί και επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της αγοράς του ελαιολάδου οι οποίοι σκέφτονται τρόπους για να προστατέψουν το παραγόμενο προϊόν τους που, μετά από συνεχόμενες ανατιμήσεις, έχει φτάσει να είναι ”χρυσός”, όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για όσους πιθανώς ετοιμάζονται να αναζητήσουν το εύκολο κέρδος, μέσω της κλοπής ελαιοκάρπου.

Με την τιμή του ελαιολάδου περυσινής εσοδείας να έχει φτάσει τα 8 – 8,5 ευρώ και τις εκτιμήσεις της αγοράς για περαιτέρω άνοδο των τιμών με την έναρξη τις επόμενες ημέρες της νέας ελαιοκομικής περιόδου, οι φόβοι που εκφράζονται από τους παραγωγούς είναι εύλογοι. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, μιλώντας στην ΕΡΤ, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιουργών νομού Ηρακλείου, Βαγγέλης Πρωτογεράκης, ήδη παραγωγοί από την περιοχή της Μεσαράς, όπου οι ελαιοκαλλιέργειες είναι φροντισμένες και αρδεύονται, εκφράζουν την ανησυχία τους και αναζητούν λύσεις για την ασφάλεια των ελαιοκαλλιεργειών τους, ενόψει της συγκομιδής του ελαιοκάρπου. 

Όπως σημείωσε, οι συζητήσεις επικεντρώνονται στην ανάγκη οργάνωσης των παραγωγών, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι ελιές θα μαζευτούν από τους ιδιοκτήτες τους, που έχουν καταβάλει κόπο και χρήμα για την καλλιέργειά τους, και όχι από κάποιον επιτήδειο. Έτσι, μεταξύ των προτάσεων, όπως εξήγησε ο κ. Πρωτογεράκης, είναι να δημιουργηθούν ομάδες παραγωγών, οι οποίοι θα συνεισφέρουν οικονομικά για την πρόσληψη security για την φύλαξη των χωραφιών. Άλλοι προτείνουν ακόμη και οι ίδιοι οι παραγωγοί να οργανωθούν και να πραγματοποιούν περιπολίες τη νύχτα στα λιόφυτα, ενώ υπάρχουν και εισηγήσεις για την τοποθέτηση μικροτσίπ στον ελαιόκαρπο, όπως κάποιοι κάνουν και με τα κοπάδια τους, ώστε, σε περίπτωση κλοπής, να είναι δυνατόν να ανιχνευθεί η πορεία του κλεμμένου φορτίου. Επίσης, ο κ. Πρωτογεράκης, με επιστολή του στην τοπική ΕΛΑΣ, θα ζητήσει τη λήψη αυξημένων μέτρων, για την ασφάλεια των ελαιοκαλλιεργειών που είναι “φορτωμένες”.

Το θέμα, όπως τόνισε, θα συζητηθεί εκτενώς την ερχόμενη εβδομάδα στο διοικητικό συμβούλιο του Συνδέσμου, όπου θα τεθούν όλες οι προτάσεις και θα αποφασιστούν οι αναγκαίες ενέργειες, ώστε να προληφθούν και να αντιμετωπιστούν πιθανά φαινόμενα κλοπών.

Όλες αυτές οι συζητήσεις έχουν ως βάση την ιδιαίτερη φετινή συγκυρία που έχει οδηγήσει σε ένα ράλι αύξησης της τιμής του ελαιολάδου. Η μειωμένη εγχώρια και διεθνής παραγωγή ήδη από πέρυσι οδήγησε σταδιακά στην αύξηση της τιμής που καταρρίπτει διαρκώς το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ. Κανείς δε μπορούσε να φανταστεί στο ξεκίνημα της περυσινής ελαιοκομικής περιόδου ότι η τιμή του ελαιολάδου θα ξεπερνούσε τα 8 ευρώ το κιλό για τον παραγωγό, ούτε ότι η φετινή σεζόν θα ξεκινήσει με τιμές γύρω στα 9 ευρώ, όπως εκτιμούν πολλοί.

Και με αυτές τις τιμές, το δέλεαρ είναι μεγάλο, αν αναλογιστεί κάποιος ότι ένας τόνος ελαιόλαδο μπορεί να του αποφέρει 9 χιλιάδες ευρώ.

Σε ό,τι αφορά, ωστόσο, τη φετινή ελαιοκομική περίοδο, αναμένεται να ξεκινήσει πιο όψιμα, όπως σημείωσε ο κ. Πρωτογεράκης. Επισήμως τα ελαιουργεία θα ανοίξουν την 1η Νοεμβρίου, ωστόσο, κάποια θα λειτουργήσουν από τις 15 Οκτωβρίου και μετά, ενώ η αγορά περιμένει να δει πώς θα διαμορφωθούν οι τιμές στο πρώτο λάδι που θα παραχθεί. Στο μεταξύ, εδώ και μια εβδομάδα, πρόσθεσε ο ίδιος, οι αγοραπωλησίες του παλιού ελαιολάδου έχουν “παγώσει” εν αναμονή της νέας σοδειάς. Ωστόσο, και το εναπομείναν ελαιόλαδο της περυσινής χρονιάς, που εκτιμάται – όπως είπε – στο 15% της συνολικής τοπικής παραγωγής, είναι βέβαιο ότι θα απορροφηθεί, δεδομένου ότι οι αναμενόμενες φετινές ποσότητες θα είναι σημαντικά χαμηλότερες και ο ίδιος εκτίμησε ότι σε επίπεδο Κρήτης θα κυμανθούν στους 60.000 τόνους, δηλαδή κάτω από το ήμισυ της περυσινής σοδιάς.

Πηγή – ertnews.gr

Σύμφωνα με την έρευνα, την τελευταία διετία η απώλεια εισοδήματος στους αγρότες λόγω της κλιματικής αλλαγής υπολογίζεται κατά μέσο όρο στο 15,7%, ενώ το 73% των αγροτών παρατηρεί αυξημένες εντομολογικές προσβολές και περισσότερες ασθένειες στις καλλιέργειές τους.

Όσον αφορά στα ακραία καιρικά φαινόμενα που παρατηρούν:

• το 70% των παραγωγών αναφέρει μεγάλες περιόδους ζέστης σε συνδυασμό με ξηρασία,
• το 45% πολύ υψηλές θερμοκρασίες,
• το 35% μεγάλες περιόδους υψηλών θερμοκρασιών,
• το 33% ξηρασία,
• το 31% ραγδαίες αλλαγές του καιρού σε σύντομο χρονικό διάστημα,
• το 30% αλλαγή στην αρχή και το τέλος κάθε εποχής του χρόνου,
• το 27% πολύ ισχυρούς ανέμους,
• το 24% έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες
• το 14% πολύ χαμηλές θερμοκρασίες
• και το 12% μεγάλες περιόδους χαμηλών θερμοκρασιών.

4 στους 10 αγρότες θα αλλάξουν καλλιέργεια

Το γκάζι των ελέγχων έχει πατήσει ο φορολογικός μηχανισμός για να προλάβει την παραγραφή χιλιάδων υποθέσεων φορολογίας εισοδήματος, ΦΠΑ, φορολογίας ακινήτων και άλλων φορολογικών αντικειμένων στο τέλος του έτους.

Ήδη, χιλιάδες φορολογούμενοι έχουν λάβει από την Εφορία «ραβασάκι» με φόρους και πρόστιμα καθώς μετά από ελέγχους σε παλιές φορολογικές υποθέσεις προέκυψε ότι έχουν υποπέσει σε παραβάσεις.

Τα σημειώματα, σύμφωνα με τον “Οικονομικό Ταχυδρόμο” αφορούν κυρίως εκκρεμείς υποθέσεις με αδήλωτα αναδρομικά από μισθούς και συντάξεις, απόκρυψη εισοδήματος από ιδιοκτήτες ακινήτων και επαγγελματίες, εκπρόθεσμη υποβολή συγκεντρωτικών καταστάσεων πελατών – προμηθευτών και μη απόδοση ΦΠΑ. Πρόκειται για παλιές υποθέσεις που βρίσκονται στη ζώνη υψηλού κινδύνου για παραγραφή καθώς στο τέλος έτους εκπνέει η προθεσμία για την κοινοποίηση από τη φορολογική διοίκηση των πράξεων οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού του φόρου και επιβολής προστίμων.

Εφορίες και ελεγκτικά κέντρα έχουν λάβει εντολή να ολοκληρώσουν τον έλεγχο και να προχωρήσουν στην έκδοση και την κοινοποίηση των πράξεων επιβολής προστίμου και οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού του φόρου πριν την εκπνοή του 2023 προκειμένου να περιοριστεί ο αριθμός των υποθέσεων που θα μπουν στο χρονοντούλαπο των Εφοριών. Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ το δημόσιο χάνει το δικαίωμα επιβολής φόρων και προστίμων σε περίπτωση που εντός του προβλεπόμενου από τη νομοθεσία χρονικού διαστήματος για την παραγραφή δεν κοινοποιήσει στο φορολογούμενο τη καταλογιστική πράξη.

Οι φορολογούμενοι που έχουν ήδη λάβει σημειώματα με πρόστιμα θα πρέπει να τα εξοφλήσουν εντός 30 ημερών ενώ σε περίπτωση αμφισβήτησης της καταλογιστικής πράξης έχουν τη δυνατότητα εντός 30 ημερών να ασκήσουν ενδικοφανή προσφυγή με αίτημα επανεξέτασης της υπόθεσης. Απευθείας προσφυγή στα δικαστήρια δεν επιτρέπεται, σύμφωνα με τον ot.gr.

Ποιες υποθέσεις παραγράφονται
Στις φορολογικές υποθέσεις που παραγράφονται στις 31 Δεκεμβρίου 2023 περιλαμβάνονται:

– Υποθέσεις του έτους 2017 (φορολογίας εισοδήματος και ΦΠΑ), για τις οποίες έχουν υποβληθεί αρχικές εμπρόθεσμες δηλώσεις ή για τις οποίες έχουν υποβληθεί αρχικές εκπρόθεσμες δηλώσεις το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2022.

– Υποθέσεις φορολογίας εισοδήματος και ΦΠΑ της χρήσης του 2012, για τις οποίες προέκυψαν «συμπληρωματικά» στοιχεία.

– Υποθέσεις ΦΠΑ της φορολογικής χρήσης του 2012 για τις οποίες δεν υποβλήθηκε εκκαθαριστική δήλωση ΦΠΑ. Για τις υποθέσεις αυτές ισχύει 10ετής περίοδος παραγραφής που άρχισε να «τρέχει» από 1η Ιανουαρίου 2013 -δηλαδή μετά τη λήξη του έτους 2012 στο οποίο έπρεπε να υποβληθεί η εκκαθαριστική δήλωση- και λήγει 31 Δεκεμβρίου 2023.

– Υποθέσεις φορολογίας εισοδήματος για τη χρήση του 2014, για τις οποίες υποβλήθηκαν αρχικές εκπρόθεσμες δηλώσεις εντός του 2020.

– Υποθέσεις φυσικών και νομικών προσώπων που δεν υπέβαλαν φορολογικές δηλώσεις για το 2017.

– Επιχειρήσεις που δεν υπέβαλαν δηλώσεις Ε9 έτους 2018 και απέφυγαν την πληρωμή του ΕΝΦΙΑ.

agronewsbomb.gr

Η ιταλική εμπορική περίοδος στα ακτινίδια ζωντανεύει σιγά σιγά και στις τελευταίες έρευνες που πραγματοποιήσαμε τόσο στη χονδρική όσο και στη μεγάλη λιανική αγορά, μπορούμε να δούμε τουλάχιστον μια συγκεχυμένη εικόνα.

Αυτή τη στιγμή, εκτός από τα Νεοζηλανδέζικα, προστίθενται τόσο ιταλικές όσο και ελληνικές πρώιμες ποικιλίες ακτινίδιου. Για να μην χάσουμε τίποτα, έχουμε ήδη βρει πολλά ιταλικά Hayward μεγάλου μεγέθους, άνω των 135 γραμμαρίων, που πωλούνται στα 2,70-3 ευρώ το κιλό στις αγορές χονδρικής, αναφέρει το italianfruit.net.

Από την άλλη πλευρά, η αποστολή προϊόντων κακής ποιότητας (άγουρα) στην αρχή της εκστρατείας, προκειμένου να προηγηθεί ο ανταγωνισμός, είναι μια κακή πρακτική κοινή για ολόκληρο τον κλάδο των οπωροκηπευτικών, η οποία τονίζεται εάν αναμένονται υψηλές τιμές λόγω περιορισμένης προσφοράς.

Σύμφωνα με όσους αγοράζουν στην επαρχία, οι απαιτήσεις των Ιταλών παραγωγών για ακτινίδια πράσινων ποικιλιών είναι υπερβολικές (πάνω από 1,50 ευρώ το κιλό), ειδικά σε σύγκριση με τα ελληνικά (με 0,85-1 ευρώ το κιλό αγοράζεις ένα προϊόν καλής ποιότητας).

Ο κίνδυνος, ακριβώς, είναι να ανοίξουν οι πόρτες στον Έλληνα ανταγωνιστή, ο οποίος έχει μια συνολική κανονική παραγωγή διαθέσιμη και που δεν θα μπορεί να υπολογίζει στην ινδική αγορά, καθώς το Ιράν έχει επιλύσει τη διαφορά με τον ασιατικό κολοσσό.

Εν τω μεταξύ, στην ιταλική αγορά εδώ και μερικές εβδομάδες είναι εύκολο να βρει κανείς ελληνικά πράσινα ακτινίδια τόσο σε αγορές χονδρικής όσο και σε ορισμένες αλυσίδες διανομής , ειδικά σε εκπτωτικές (βρίσκονται σε σημείο πώλησης με 2,99 ευρώ το κιλό).

Όσον αφορά το κίτρινο ακτινίδιο , ο ανταγωνισμός με την Ελλάδα είναι πρακτικά ανύπαρκτος (προς το παρόν), οπότε δεν πρέπει να υπάρχουν ιδιαίτερα κρίσιμα ζητήματα. Στην περίπτωση αυτή, θα είναι σημαντικό να διατηρηθεί ένα επαρκές επίπεδο ποιότητας, δεδομένου και λαμβάνοντας υπόψη τις τιμές καταναλωτή.

Πηγή agronewsbomb.gr

Έκθεση της Επιτροπής περιγράφει την κατάσταση της επιδημίας και αξιολογεί τον αντίκτυπο των μέτρων έκτακτης ανάγκης της ΕΕ για τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξάπλωσης ενός νέου ιού που ονομάζεται ιός του καστανού καρπού της ντομάτας.

Από την εμφάνισή του στην ΕΕ το 2018, ο ιός των καρπών της ντομάτας έχει προκαλέσει σοβαρές ζημιές στις καλλιέργειες ντομάτας και πιπεριάς. Τα μολυσμένα φυτά πεθαίνουν ή παράγουν παραμορφωμένους, μη εμπορεύσιμους καρπούς. Τα έκτακτα μέτρα της ΕΕ περιλαμβάνουν ελέγχους στην παραγωγή, εισαγωγή και διακίνηση σπόρων και φυτών τομάτας και πιπεριάς και σε περίπτωση εκδήλωσης εστίας, εφαρμογή αυστηρών μέτρων υγιεινής και άλλων μέτρων.

Στόχος της Επιτροπής SANTE της ΕΕ, ήταν να αναλυθεί η κατάσταση σχετικά με την εκδήλωση εστιών του ιού της καστανής ρυτίδωσης των καρπών τομάτας (ToBRFV) και να αξιολογηθούν τα μέτρα ελέγχου που εφαρμόστηκαν. Επιπλέον, η έκθεση αναλύει τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ σχετικά με την εκδήλωση εστιών ToBRFV στο έδαφός τους και τα εισαγόμενα φορτία σπόρων τομάτας και
πιπεριάς που διαπιστώθηκε ότι δεν συμμορφώνονται με τους κανόνες εισαγωγής της ΕΕ λόγω της
παρουσίας ToBRFV.
Η έκθεση αναφέρει τα μέσα με τα οποία ο ιός εισέρχεται και εξαπλώνεται στους σπόρους τομάτας
και πιπεριάς, στα φυτά προς φύτευση και στις καλλιέργειες κηπευτικών. Επισημαίνει τους
παράγοντες που επηρεάζουν την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα της νομοθεσίας έκτακτης
ανάγκης της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των βέλτιστων πρακτικών, καθώς και τους πιθανούς
τρόπους βελτίωσης ορισμένων διατάξεων της ενωσιακής νομοθεσίας.

Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα έκτακτα μέτρα της ΕΕ, που εισήχθησαν για πρώτη φορά το 2019, δημιούργησαν υψηλό επίπεδο ευαισθητοποίησης για τη νόσο και συνέβαλαν στον έλεγχο των εστιών, αλλά δεν απέτρεψαν την εισαγωγή του ιού σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής και την εξάπλωσή του σε μολυσμένες καλλιέργειες. 

Τα αποτελέσματα της δειγματοληψίας και των δοκιμών σε εισαγόμενους σπόρους δείχνουν ότι ο
επιπολασμός της μόλυνσης στα εν λόγω φορτία είναι υψηλότερος απ’ ό,τι θεωρείτο προηγουμένως
πιθανό. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με ελλείψεις στην εφαρμογή και την εποπτεία της
δειγματοληψίας και των δοκιμών σε μητρικά φυτά και παρτίδες σπόρων προς σπορά στα κράτη
μέλη, συνεπάγεται σημαντικό φυτοϋγειονομικό κίνδυνο για την ΕΕ.
Διαπιστώνει περαιτέρω ότι οι μολυσμένοι σπόροι και τα φυτά είναι πιθανώς οι πιο σημαντικές οδοί για την εισαγωγή του ιού σε μια τοποθεσία παραγωγής. Τέλος, η έκθεση υπογραμμίζει τη σημασία των αυστηρών μέτρων για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου νέων εστιών στην ΕΕ και διατυπώνει προτάσεις για τη βελτίωση των μέτρων ελέγχου.

Για να διαβάσετε την αξιολόγηση της έκθεσης σχετικά με τα μέτρα για τον έλεγχο του ιού της ντομάτας, κάντε κλικ εδώ.