Τα αποτελέσματα του πρωτότυπου προγράμματος της Βασιλοτροφίας παρουσιάστηκαν στη Λάρισα

Βασίλισσες μελισσών ελληνικής παραγωγής από επιλεγμένα μελίσσια της Θεσσαλίας, στοχεύει να δημιουργήσει το πρόγραμμα της Βασιλοτροφίας, το οποίο εφαρμόζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα του προγράμματος «Βασιλοτροφία: Αξιοποίηση, διάσωση και βελτίωση γενετικού υλικού μελισσών στη Θεσσαλία», το οποίο χρηματοδοτείται από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και τον Οργανισμό «Νέα Γεωργία- Νέα Γενιά» και υλοποιείται από το Εργαστήριο Σηροτροφίας και Μελισσοκομίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου της Λάρισας.

«Κύριος σκοπός του προγράμματος είναι η υλοποίηση μαζικής παραγωγής βασιλισσών από τα επιλεγμένα μελίσσια που διατηρούν οι μελισσοκόμοι της Περιφέρειας Θεσσαλίας με στόχο την δημιουργία πολυπληθούς, επιλεγμένου και κατάλληλου γενετικού υλικού, ικανό να επιφέρει σε βάθος χρόνου μεγαλύτερη παραγωγή, ανθεκτικότητα σε ασθένειες αλλά και άλλα επιθυμητά χαρακτηριστικά στα μελίσσια της περιοχής», είπε  ο αντιπεριφεριάρχης Πρωτογενούς Τομέα Απόστολος Μπίλλης, κατά την έναρξη της εκδήλωσης, μεταφέροντας και το προσωπικό ενδιαφέρον του περιφερειάρχη Κώστα Αγοραστού για την μελισσοκομία, το οποίο μετουσιώνεται σε ενισχυτικές δράσεις και προγράμματα στήριξης του μελισσοκομικού κλάδου. 

Επισήμανε δε, ότι από τους 2.500 μελισσοκόμους που είναι εγγεγραμμένοι στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, ήρθαν σε επαφή με το πρόγραμμα, κατά προσέγγιση το 23% (600 περίπου μελισσοκόμοι), ενώ με βάση το αυξημένο ενδιαφέρον που έχουν επιδείξει και άλλοι μελισσοκόμοι της περιοχής, με τη συνέχιση της δράσης την άνοιξη του 2023, το ποσοστό αυτό μπορεί να φτάσει το 40-45%.

Η εκπρόσωπος του Οργανισμού «Νέα Γεωργία Νέα Γενιά», Operations Director & Head of Thessaloniki Office Μόνα Δερματά επισήμανε τη σημασία αυτού του καινοτόμου για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, προγράμματος. 

Ο επίκουρος Καθηγητής του Εργαστηρίου Σηροτροφίας και Μελισσοκομίας του ΓΠΑ Γιώργος Γκόρας, παρουσίασε τόσο τη φιλοσοφία του προγράμματος και τα στάδια της υλοποίησης, όσο και τα αποτελέσματά του. «Για την υλοποίηση, επιλέχθηκαν 21 εξειδικευμένοι μελισσοκόμοι από ένα σύνολο περισσοτέρων από 120 αιτήσεων, οι οποίοι, αφού έλαβαν την απαραίτητη εκπαίδευση, πραγματοποίησαν εκτεταμένους εμβολιασμούς σε όλους τους ενδιαφερόμενους μελισσοκόμους της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Με τον τρόπο αυτό, οι ωφελούμενοι μελισσοκόμοι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τις λεπτομέρειες της διαδικασίας του εμβολιασμού, να λύσουν απορίες, να δοκιμάσουν οι ίδιοι τις δυνατότητές τους, αλλά και να λάβουν λίγες μέρες μετά, έως 30 βασιλικά κελιά που είχαν παραχθεί από το δικό τους επιλεγμένο γενετικό υλικό, με άριστες συνθήκες για να τα χρησιμοποιήσουν στα μελίσσια τους».

Την αξία, πρωτοτυπία και καινοτομία του προγράμματος, επιβεβαιώνει η βράβευση της δράσης στα Bravoawards 2022 και Environmental awards2022.

Μειώνονται οι ποσότητες των πλέον αναγνωρίσιμων κρητικών τυριών στα ράφια των καταστημάτων

Είδος πολυτελείας είναι πλέον δημοφιλή κρητικά τυριά, όπως η γραβιέρα και το κεφαλοτύρι, των οποίων οι τιμές έχουν εκτοξευτεί τους τελευταίους μήνες. Βασική αιτία, είναι η μειωμένη παραγωγή γάλακτος, η οποία επηρεάζει την τυροκομία στο νησί και μειώνει τις ποσότητες των πλέον αναγνωρίσιμων κρητικών τυριών στα ράφια των καταστημάτων.

Τυριά, όπως η γραβιέρα, το κεφαλοτύρι, αλλά και άλλα είδη που προέρχονται από την ίδια παραγωγική διαδικασία, δηλαδή η μυζήθρα και το ανθότυρο, παράγονται σε μικρότερες ποσότητες, εξήγησε μιλώντας στο ertnews, ο πρόεδρος της συντονιστικής επιτροπής των κτηνοτρόφων του νομού Ηρακλείου Γιώργος Τζουλιαδάκης. Και, μάλιστα, όπως σημείωσε, τα τυριά αυτά δεν προλαβαίνουν να ωριμάσουν στα τυροκομεία, αφού η ζήτηση είναι μεγάλη.

Αιτία της μείωσης στην παραγωγή των κρητικών τυριών είναι η δραματική, όπως περιγράφεται από τους κτηνοτρόφους, παραγωγή του γάλακτος. «Λόγω της αύξησης κατά 100% – 110% του κόστους των ζωοτροφών και της επιβάρυνσης από την άνοδο των τιμών στην ενέργεια και στο πετρέλαιο, πολλά παραγωγικά ζώα οδηγήθηκαν στη σφαγή και όσα έμειναν υποσιτίζονται και άρα δεν παράγουν τις μέγιστες δυνατές ποσότητες γάλακτος. Το παραγόμενο γάλα έχει μειωθεί κατά 40%, σε ορισμένες περιοχές του νησιού ακόμη περισσότερο. Επίσης, μεγάλες εταιρείες γαλακτοκομικών αναζητούν και παίρνουν γάλα από την Κρήτη» ανέφερε ο κ. Τζουλιαδάκης, σημειώνοντας πως το γάλα που τελικώς φτάνει στα τυροκομεία είναι περιορισμένο. 

Και μπορεί σε αυτή τη φάση να υπάρχει παραγωγή γάλακτος από την αιγοπροβατοτροφία της Κρήτης, όμως ο κύκλος αυτός διαρκεί λίγο, 5-6 μήνες. Δεδομένου, μάλιστα, ότι η ζήτηση αυξάνει την περίοδο των εορτών, ο ίδιος εκτίμησε, πως το Πάσχα η κατάσταση θα είναι ακόμη πιο δύσκολη στην αγορά του τυριού.

Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης έχει οδηγήσει σε αυξήσεις στις τιμές καταναλωτή κατά 40% από το καλοκαίρι, όπως ανέφερε στο ertnews, ο Πρόεδρος της Κρητικής Εταιρείας Logistics Νεκτάριος Κανακαράκης. Αυτό έχει σαν συνέπεια, σε συνδυασμό με τις γενικότερες πληθωριστικές συνέπειες στα πορτοφόλια των πολιτών, να αλλάξουν οι καταναλωτικές συνήθειες.

«Εκεί που ο κόσμος αγόραζε μισό κιλό γραβιέρα, τώρα παίρνει ένα τέταρτο ή «ένα δάχτυλο» – όπως υποδεικνύουν στους υπαλλήλους των καταστημάτων κάποιοι καταναλωτές» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κανακαράκης.

Και καθώς οι καταναλωτές πλέον περιορίζουν τις αγορές τους στα απαραίτητα, η αγορά προσαρμόζεται στη ζήτηση και, όπως αναφέρει ο ίδιος, παρατηρείται η τάση μείωσης ειδικών προϊόντων, όπως τα light, είτε πρόκειται για τυριά και για άλλα προϊόντα με βάση το γάλα, όπως οι σοκολάτες, είτε για αναψυκτικά κ.α.

Την ώρα που στην αγορά καταγράφονται σημαντικές ανατιμήσεις στα τυροκομικά, όπως και σε άλλα, προϊόντα, το κέρδος των κτηνοτρόφων είναι δυσανάλογα μικρότερο. Όπως ανέφερε ο κ. Τζουλιαδάκης, η τιμή παραγωγού για το κρητικό γάλα κυμαίνεται στο ένα 1,20 ευρώ το λίτρο, δηλαδή 10 – 15 λεπτά ακριβότερα από πέρυσι, ενώ το κόστος παραγωγής παραμένει δυσβάσταχτο.

Πηγή www.in.gr

Ένας φανατικός περιηγητής και λάτρης των αλόγων συντηρεί πάνω από 700 άλογα

Στα Άνω Πορόια στις Σέρρες, στους πρόποδες του όρους Μπέλες με θέα την λίμνη Κερκίνη, κατοικεί ο Νίκος Βάρκας, φανατικός περιηγητής και λάτρης των αλόγων.

Ο αριθμός του πληθυσμού ξεπερνά τα 700 άλογα τα οποία συντηρεί με μεγάλο κόπο και απίστευτη προσωπική φροντίδα

Ξεκίνησε πριν από 20 περίπου χρόνια τις περιηγήσεις με 6 δανεικά άλογα και κατάφερε με σκληρή δουλειά να δημιουργήσει το μεγαλύτερο κοπάδι αλόγων ελληνικής φυλής Πίνδου στην Ευρώπη!

Ο αριθμός του πληθυσμού ξεπερνά τα 700 άλογα τα οποία συντηρεί με μεγάλο κόπο και απίστευτη προσωπική φροντίδα.

Το ελληνικό άλογο -είδος υπό εξαφάνιση – συνυπάρχει και συμπορεύεται με τον άνθρωπο από αρχαιοτάτων χρόνων, φίλος, συνοδοιπόρος, συναγωνιστής έχει προσφέρει άπειρη βοήθεια στην ελληνική γεωργία κτηνοτροφία και υλοτομία.

Το ελληνικό άλογο -είδος υπό εξαφάνιση – που έχει προσφέρει άπειρη βοήθεια στην ελληνική γεωργία κτηνοτροφία και υλοτομία

Για το λόγο αυτό και επιδοτείται για να διασωθεί η φυλή. Παράλληλα δραστηριοποιείται και στο τομέα του εναλλακτικού τουρισμού με τις περιηγήσεις με άλογα στο εκπληκτικής ομορφιάς δάσος του όρους Μπέλες στα Άνω Πορόια του νομού Σερρών.

Η επιχείρηση διαθέτει 20 άλογα και πραγματοποιεί μικρές και μεγάλες διαδρομές. Η ιππασία είναι εύκολη και άνετη κατάλληλη για όλες τις ηλικίες και δεν απαιτεί ιδιαίτερη φυσική κατάσταση η προηγούμενη εμπειρία.

επιδοτείται για να διασωθεί η φυλή. Παράλληλα δραστηριοποιείται και στο τομέα του εναλλακτικού τουρισμού με τις περιηγήσεις με άλογα στο εκπληκτικής ομορφιάς δάσος του όρους Μπέλες στα Άνω Πορόια του νομού Σερρών

Διαδρομές σε μονοπάτια μέσα στο κατάφυτο δάσος με γαργάρα νερά να τρέχουν ολόγυρα σε ένα γραφικό χωριό πλούσιο σε παραδόσεις.

Πηγή – giorgoskatsadonis.blogspot.com

 Μοναδικό μέλημα της εταιρίας ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε είναι η δημιουργία μιας ποικιλίας από κορυφαία προϊόντα με άριστες πρώτες ύλες.

Το 70% των εξαγωγών ελληνικών μήλων έχουν κατεύθυνση την Αίγυπτο

Ανάσα προς τους παραγωγούς και τους εξαγωγείς φρούτων και λαχανικών αναμένεται να δώσουν τα μέτρα που λαμβάνονται στην Αίγυπτο για την διευκόλυνση των εισαγωγών.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Συνδέσμου Ελληνικών Επιχειρήσεων Εξαγωγής Διακίνησης Φρούτων Λαχανικών και Χυμών – Incofruit Hellas «η Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου (CBE) αύξησε από τις 27 Οκτωβρίου 2022 το όριο εξαίρεσης των πιστωτικών επιστολών (LC) για εισαγόμενες αποστολές από 5.000 δολάρια σε 500.000 δολάρια. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει τη διαδικασία σταδιακής κατάργησης μιας απόφασης του Φεβρουαρίου που όριζε τη χρήση πιστωτικών επιστολών (LC) για χρηματοδότηση εισαγωγών έως τον Δεκέμβριο του 2022»

«Χαιρετίζουμε αυτή την εξέλιξη που θα συμβάλλει στην διευκόλυνση διακίνησης φρούτων και λαχανικών της χώρας μας προς ένα προορισμό-πελάτη μας, που για κάποια προϊόντα ως π.χ. τα μήλα αποτελούν το 70% των εξαγωγών τους», σχολιάζει ο ειδικός σύμβουλος του Συνδέσμου κ. Γιώργος Πολυχρονάκης.

Οι εξαγωγές μήλων

Οι εξαγωγές μήλων μετά την 1η Ιουλίου έως και 4/11/2022 ανέρχονται σε 29.872 τόνους έναντι 25.525 τόνων το αντίστοιχο διάστημα 2021 με τις ποσότητες προς την Αίγυπτο να ανέρχονται σε 20.980 τόνους έναντι 19.658 τόνων την αντίστοιχη περσινή περίοδο. 

Επίσης, προς Σαουδική Αραβία κατευθύνθηκαν 1368 τόνοι (έναντι 1370 τόνων), προς  Ιορδανία 1.714 τόνοι (έναντι 919 τόνων) και προς Κουβέιτ 94 τόνοι (έναντι 40 τόνων).

Με ανησυχία παρατηρείται εισαγωγή μήλων ανερχόμενες σε 1.655 τόνους εκ των οποίων 929 τόνοι προέρχονται από την Βόρεια Μακεδονία. Οι ποσότητες αυτές ελέγχονται σύμφωνα με τους εξαγωγείς για μη ελληνοποίηση.

Τα ακτινίδια

Συνεχίσθηκαν με καλύτερους ρυθμούς οι εξαγωγές της κύριας ποικιλίας Hayward με την ζήτηση να είναι μειωμένη οφειλόμενη στην υποκατανάλωση αλλά και την μειωμένη ανταγωνιστικότητά μας έναντι ομοιοπαραγωγών χωρών, αλλά βεβαίως και στην διακίνηση μη τυποποιημένων προϊόντων

Ειδικότερα, από 1/9/2022 έως και 4/11/2022 οι αναγγελίες φορτίων που καταχωρήθηκαν στο ΜΕΝΟ για εξαγωγή-διακίνηση ακτινιδίων, αφορούσαν 21.337 τόνους έναντι 28.588 τόνων την αντίστοιχη περσινή περίοδο. 

Από τις ποσότητες αυτές προς Αίγυπτο κατευθύνθηκαν 1.540 τόνοι, προς Ισπανία 4.455 τόνοι, προς Ουκρανία 708 τόνοι και προς Ιταλία 5.019 τόνοι έναντι 970, 2.602, 1.216 και 15.739 τόνων, την αντίστοιχη περσινή περίοδο, συμπεριλαμβανομένων και φορτίων για βιομηχανική χρήση εκτιμώμενα σε 500 τόνους προς Ιταλία και 100 τόνους προς Ουκρανία και σε άλλους προορισμούς, «πιστεύοντας ότι διασφαλίσθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες της ώρας μας ότι έλαβαν την χρήση που προορίζονταν (δηλ.μεταποιήθηκαν) και δεν διατέθηκαν προς νωπή κατανάλωση», σχολιάζει ο κ. Πολυχρονάκης.

www.in.gr

Ποια είναι η πορεία των εξαγωγών φρούτων και λαχανικών

Δυσκολίες στις ευρωπαϊκές αγορές αντιμετωπίζουν φρούτα και λαχανικά, με την ζήτηση να είναι υποτονική και τις τιμές να κινούνται σε χαμηλά επίπεδα, ενώ οι εξαγωγείς να ευελπιστούν σε αλλαγή του κλίματος από τη νέα χρονιά.

Σύμφωνα με τους εξαγωγείς, η εμπορική περίοδος των λαχανικών εξελίσσεται με μεταβολές στους όγκους παραγωγής λόγω των καιρικών συνθηκών και ειδικά για τις ντομάτες και τα αγγούρια.

«Οι τιμές είναι γενικά χαμηλές αυτή τη στιγμή, καθώς η ζήτηση στις ευρωπαϊκές αγορές είναι μάλλον υποτονική λόγω της παρουσίας τοπικής παραγωγής (παρά την αρχική πρόβλεψη), του αυξημένου ανταγωνισμού από τρίτες χώρες και της οικονομικής ύφεσης», σχολιάζει ο ειδικός σύμβουλος του Συνδέσμου Incofruit Hellas κ. Γιώργος Πολυχρονάκης, επισημαίνοντας ότι στην περίπτωση της ντομάτας η Ολλανδία είχε σημαντικές ποσότητες όπως και η Πολωνία. Επιπλέον, οι εισαγωγές από το Μαρόκο, με σημαντικές ποσότητες είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η ζήτηση για τα ενωσιακά προϊόντα δεν είναι μεγάλη.

Πάντως, οι εξαγωγές αγγουριών παρουσίασαν αύξηση 17,7% και από 1/9 έως 2/12/22 αυτές ανέρχονται σε 11.024 τόνους  έναντι 9.366 τόνων την αντίστοιχη περίοδο  του 2021. 

Ανάκαμψη από …Ιανουάριο

«Στις καταναλωτικές αγορές σήμερα η προσφορά και η ζήτηση δεν είναι ισορροπημένες. Υπάρχουν προϊόντα απ’ όλες τις πηγές προέλευσης με υπερβολική προσφορά σε σύγκριση με την ζήτηση, η οποία είναι στο ήμισυ. Επίσης, οι αγορές χονδρικής είναι υποτονικές με την κατανάλωση να είναι επίσης, χαμηλή σε ολόκληρο τον κλάδο των οπωροκηπευτικών», σημειώνει ο κ. Πολυχρονάκης, εξηγώντας ότι αυτή η πτώση της κατανάλωσης μπορεί να δικαιολογηθεί με την εποχή, τον πληθωρισμό αλλά και τη γενικότερη οικονομική ατμόσφαιρα που δεν ευνοεί την κατανάλωση.

Σε ό,τι αφορά την ποιότητα των οπωροκηπευτικών, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί γιατί όπως υπογραμμίζουν οι εξαγωγείς, υπάρχουν όλα τα προϊόντα στην αγορά: Εκείνων που δεν απορροφώνται-πωλούνται γρήγορα, εκείνων που βρίσκονται στο τέλος της εμπορικής τους περιόδου με λιγότερο καλές ποιοτικές προδιαγραφές και εκείνων που βρίσκονται στη νέα εμπορική περίοδο με καλής ποιότητας προϊόντα πχ. εσπεριδοειδή, ακτινίδια κ.ά.

Πάντως οι εξαγωγείς εκτιμούν ότι η κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολη για άλλες 2-3 εβδομάδες, «αλλά μπορούμε να ελπίζουμε σε ανάκαμψη τον Ιανουάριο». 

Τα ακτινίδια

Από 1/9/2022 έως και 2/12/2022 οι αναγγελίες φορτίων που καταχωρήθηκαν στο ΜΕΝΟ για εξαγωγή-διακίνηση ακτινιδίων, αφορούσαν 56.104 τόνους έναντι 66.825 τόνων την αντίστοιχη περσινή περίοδο, με τις ποσότητες προς ΗΠΑ να ανέρχονται σε 3.943 τόνους, προς Ισπανία 10.745 τόνους, προς Ιταλία 10.549 τόνους, προς Αργεντινή 198  τόνους, προς Ν. Κορέα 11  τόνους έναντι 3.387, 8.065,  31.878, 208 και 87 τόνους, αντίστοιχα συγκριτικά με πέρσι.

Στις ποσότητες αυτές συμπεριλαμβάνονται φορτία για βιομηχανική χρήση, τα οποία εκτιμώνται σε 1.260 τόνους (προς Ιταλία, Ουκρανία κ.α. προορισμούς) με τους εξαγωγείς να ευελπιστούν ότι «διασφαλίσθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας μας ότι έλαβαν την χρήση που προορίζονταν (δηλ. μεταποιήθηκαν) και δεν διατέθηκαν προς νωπή κατανάλωση», προσθέτοντας ότι ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι παρά τα προβλήματα διάθεσης του προϊόντος εισήχθησαν ακτινίδια στο σύνολό τους 740 τόνοι, των οποίων οι 309 τόνοι ήταν από Ιταλία (από τους οποίους οι 220 ήταν ποικιλίας Hayward) και 124 τόνοι από Βέλγιο

Παράλληλα, ο Σύνδεσμος Incofruit Hellas διίνει διευκρινήσεις σε ερωτήματα που «μας απευθύνθηκαν ότι βάσει της υφιστάμενης ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας δεν είναι δυνατή η χρήση «παραγωγικών» πλαστικών κλουβών για συσκευασία και εμπορία του προϊόντος πολύ περισσότερο που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι «πάγια εργαλεία» μεταφοράς από το χωράφι στο συσκευαστήριο. Με πρόσφατη κοινοτική νομοθεσία επιβάλλεται στα χρησιμοποιούμενα πλαστικά φόρος αν δεν είναι από ανακυκλώσιμο πλαστικό».

«Πιστεύουμε ότι πληροφορίες περί αναζήτησης από δημόσιες υπηρεσίες ψυκτικών χώρων προς αποθήκευση ακτινιδίων σε ανταγωνίστριες εξαγωγικές χώρες δεν ευσταθούν και θα αποφευχθεί η δυσφήμηση της χώρας (που διαθέτει υπερεπάρκεια)», σχολιάζει ο κ. Πολυχρονάκης, τονίζοντας ότι τέτοιες ατυχείς δράσεις έχουν επιχειρηθεί στο παρελθόν με εξαιρετικά ζημιογόνα αποτελέσματα σε άλλα οπωροκηπευτικά προϊόντα. «Μόνο σε ήδη πουλημένα προϊόντα θα μπορούσε να επιχειρηθεί αποθήκευση τους σε άλλες χώρες», επισημαίνει. 

Τα μήλα

Συνεχίζονται με χαμηλούς ρυθμούς οι εξαγωγές μήλων και από 1/9-2/12/22 η εξαγωγή τους ανέρχεται σε 29.786 τ. έναντι 23.501 τόνων την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.

Προς την Αίγυπτο οι εξαγωγές ανέρχονται σε 20.934 τόνους έναντι 18.031 τόνων πέρσι, προς Σαουδική Αραβία 1.377 τόνοι έναντι 1.405 τόνων πέρσι, προς Ιορδανία 2.073 τόνοι έναντι 1.245 τόνων πέρσι.

Συγχρόνως, από 1/9 έως 2/12/22 οι εισαγωγές μήλων ανήλθαν σε 2.571 τόνους εκ των οποίων οι 1.702 τόνοι προήλθαν από την Βόρεια Μακεδονία, ενώ όπως επισημαίνουν οι εξαγωγείς, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι κύριες περιοχές εξαγωγής και εισαγωγής τους είναι η Πέλλα (εξαγωγές 10.651 τόνοι και εισαγωγές 711 τόνοι και η Ημαθία (εξαγωγές 4.597 τόνοι και εισαγωγές 916 τόνοι), εφιστώντας την προσοχή σε τυχόν περιπτώσεις εξαγωγής εισαγομένων μήλων στην ανάλυσή τους για υπολείμματα φυτοφαρμάκων. 

Πηγή www.in.gr

Σπούδασαν, έζησαν στην Αγγλία, μα τελικά ακολούθησαν την οικογενειακή παράδοση, οργανώνοντας παράλληλα και τον πρώτο δημοτικό ξενώνα στα μέρη τους

Ο Φίλιππος και ο Φώτης Παπαϊωάννου είναι αδέλφια. Γεννήθηκαν στο Σούλι, έβγαλαν το δημοτικό στο χωριό τους, πήγαν γυμνάσιο στο Γαρδίκι και λύκειο στην Παραμυθιά. Συνέχισαν σπουδάζοντας, ο μεν Φίλιππος μηχανικός γεωτεχνολογίας περιβάλλοντος στην Κοζάνη, ο δε Φώτης οικονομικά (διεθνές εμπόριο) στην Καστοριά.

Βασική ασχολία των ανθρώπων στο Σούλι είναι παραδοσιακά η κτηνοτροφία ( Photo/Nίκος Κόκκας)

Ριζική αλλαγή ζωής

«Ολόκληρη η οικογένειά μας, ο πατέρας, η μητέρα μας, αλλά και οι γιαγιάδες με τους παππούδες, ήταν κατά παράδοση κτηνοτρόφοι. Η κτηνοτροφία είναι η βασική ασχολία ολόκληρης της περιοχής του Σουλίου», μας λένε ο Φίλιππος με τον Φώτη.

Αλλαγή χώρας, αλλαγή δουλειάς. Δεν σας δυσκόλεψε αυτή η τόσο ριζική μεταβολή της ζωής σας;

Η απάντηση έρχεται ήρεμα και αυθόρμητα. «Όχι, καθόλου. Γιατί άλλωστε; Οι ρυθμοί ζωής, που εδώ είναι ασύγκριτα πιο ήσυχοι, το ότι δεν υπάρχουν τόσοι και τόσο διαφορετικοί άνθρωποι τριγύρω, το ότι είμαστε μαζί με την οικογένειά μας, όλα ήταν πράγματα πολύ ευπρόσδεκτα. Παράλληλα, επίσης, η δουλειά του κτηνοτρόφου μας ήταν κάτι πολύ οικείο. Είμαστε συνηθισμένοι από παιδιά στις σχετικές εργασίες –οπότε και γνωρίζαμε, ενώ είχαμε ζήσει και τις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Ξαναμπήκαμε λοιπόν ομαλά από ψυχολογική και κοινωνική άποψη σε ό,τι είχαμε αφήσει πίσω. Μόνο που πλέον το είδαμε πολύ συστηματικά και υπεύθυνα, αφού αποφασίσαμε πως αυτό θα ήταν πια το επάγγελμά μας».

Η ημέρα ξεκινάει στις 6 το πρωί όταν πάνε στους στάβλους με τα ζώα ( Photo/Nίκος Kόκκας )

Πώς θα περιγράφατε μια συνηθισμένη σας μέρα; Ποια είναι η καθημερινή ρουτίνα;

«Ξυπνάμε γύρω στις 6 το πρωί όλον το χρόνο και πάμε στους στάβλους, οι οποίοι απέχουν 200 μέτρα από το σπίτι. Ταΐζουμε, καθαρίζουμε, αρμέγουμε, ελέγχουμε τα ζώα αν είναι καλά στην υγεία τους. Μεταφέρουμε έπειτα το γάλα στην παγολεκάνη (μεγάλο ειδικό ψυγείο). Νωρίς το μεσημέρι, γύρω στις 12, τελειώνει η πρωινή δουλειά.

Τα ζώα φεύγουν για τον βοσκότοπο μόνα τους και γυρνούν το απόγευμα πάλι μόνα τους –ναι, μην απορείτε, ξέρουν τον δρόμο. Είτε είναι καλοκαίρι, είτε χειμώνας, είναι σαν να έχουν ένα εσωτερικό ρολόι που τους λέει πότε πρέπει να φύγουν και πότε πρέπει να γυρίσουν. Πάντα πριν νυχτώσει. Αυτή ακριβώς η διαδικασία της ελεύθερης βοσκής είναι που διασφαλίζει και την υπέρτερη ποιότητα του κρέατος και του γάλακτος».

Το απόγευμα επανερχόμαστε στους στάβλους, αρμέγουμε, ίσως να καθαρίσουμε πάλι. Τότε τελειώνει η δουλειά. Το καλοκαίρι γύρω στις 10.30 το βράδυ, τον χειμώνα περίπου στις 7 το απόγευμα».

Εντωμεταξύ οι νεαροί κτηνοτρόφοι αποφάσισαν να δράσουν ανεξάρτητα από την ήδη υπάρχουσα οικογενειακή επιχείρηση. «Αγοράσαμε δικά μας ζώα και φτιάξαμε το δικό μας κοπάδι», εξηγούν. «Για παράδειγμα, ο πατέρας μας είχε και έχει κατσίκια ντόπια –όλο του το κοπάδι αποτελείται από ντόπια κατσίκια. Εμείς, όμως, αγοράσαμε ράτσες εξελιγμένες, οι οποίες παράγουν περισσότερο γάλα και εγκλιματίζονται εύκολα σε κάθε τόπο». Τους βοήθησαν οι σπουδές τους; «Οι δικές μου σπουδές, όχι», παραδέχεται ο Φίλιππος. Αντίθετα, οι σπουδές του Φώτη φάνηκαν χρήσιμες όσον αφορά την οργάνωση των οικονομικών.

Πώς μπήκε ο δημοτικός ξενώνας στη ζωή τους

«Ήταν η αγάπη για τον τόπο μας», όπως μας λένε. «Μέχρι που αναλάβαμε τον ξενώνα δεν υπήρχε καμία υποδομή, τίποτα για να διευκολύνει τον επισκέπτη που θα έφτανε μέχρι εδώ –εκτός από ένα καφενείο. Για τον ξένο, το Σούλι ήταν εκ των πραγμάτων ένα απλό πέρασμα. Αν και οι περισσότεροι που έρχονταν ήθελαν να μείνουν, να μάθουν, να αισθανθούν τον τόπο».

Η Εύα Καλλόνη είναι η ψυχή του δημοτικού ξενώνα Σουλίου ( Photo/Nίκος Κόκκας )

Ο ξενώνας υπήρχε και ανήκε στον Δήμο Σουλίου, αλλά ήταν ανενεργός. «Σκεφτήκαμε να τον αναλάβουμε λόγω της πρότερης ενασχόλησής μας με τον τουρισμό και την εστίαση, αφού, έστω και με διαλείμματα, είχαμε σχεδόν 15 χρόνια εμπειρίας. Τον νοικιάσαμε λοιπόν πριν από 3 χρόνια, τον εξοπλίσαμε και από τότε τον λειτουργούμε συστηματικά, όλο τον χρόνο. Η λειτουργία του είναι προφανώς κάτι ξεχωριστό, που ναι μεν το δουλεύουμε παράλληλα με τις κτηνοτροφικές εργασίες, έχει όμως δικές του απαιτήσεις. Η διαχείριση προϋποθέτει μια ολόκληρη σειρά από εντελώς διαφορετικές ικανότητες».

Ο πετρόκτιστος, λιτός ξενώνας βρίσκεται στο πλάτωμα του χωριού. Εκτός από τη διαμονή στα απλά, νοικοκυρεμένα δωμάτια, προσφέρει πρωινό με τοπικά χειροποίητα προϊόντα, αλλά και εξαιρετικό φαγητό από την κα. Παναγιώτα Τσιρώνη – Παπαϊωάννου, τη μητέρα του Φίλιππου και του Φώτη. Το μενού περιλαμβάνει ντόπια κρέατα της ώρας και μαγειρευτά τις γιορτές και τις αργίες (ή κατόπιν παραγγελίας), καθώς και τα καταπληκτικά τυριά που φτιάχνει η ίδια με το γάλα το οποίο παράγει η οικογένεια. Φυσικά υπάρχει πάντα καφές, τσάι, αναψυκτικά, μπύρα και γλυκά του κουταλιού, φτιαγμένα από την Εύα Καλλόνη.

Η Εύα είναι από τον Βουβοπόταμο, ένα χωριό που βρίσκεται στον κάμπο του Φαναρίου. Έχει σπουδάσει νοσηλευτική, είναι μαζί με τον Φώτη 10 χρόνια και τώρα ετοιμάζονται να παντρευτούν. Η Εύα είναι η ψυχή του ξενώνα: χωρίς την παρουσία της, δεν θα μπορούσε να υπάρχει.

Σου αρέσει ο τρόπος που ζεις, Εύα; Άλλο σπούδασες, άλλο κάνεις.

«Σίγουρα ναι. Μου αρέσει η φύση, η ησυχία του τόπου, η επαφή με τους ανθρώπους, η επικοινωνία. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι, όταν έχουμε και τους περισσότερους επισκέπτες λόγω της γενικής αύξησης του τουρισμού στην παράκτια ζώνη της Ηπείρου. Σημαντικό είναι βέβαια κι ένα ιδιαίτερο κομμάτι του ορειβατικού τουρισμού κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, που δεν κάνει πολύ ζέστη». Οι περισσότεροι που έρχονται είναι Έλληνες, μας λέει η Εύα, ενώ ο Φώτης συμπληρώνει ότι «οι ξένοι που φτάνουν μέχρι εδώ είναι συνειδητοποιημένοι: ξέρουν την ιστορία και βγάζουν έντονο συναίσθημα».

«Ο τόπος μας είναι πολύ λιτός», μας λέει ο Φίλιππος. «Υπήρξε πάντα φτωχός, αλλά με τεράστιο απόθεμα σε ψυχή. Αυτό βλέπουν οι γνώστες κι αυτό διαισθάνονται εκείνοι που δεν ξέρουν. Με την ίδρυση λοιπόν του ξενώνα όποιος έρθει εδώ αποκτά μια έδρα για να επισκεφτεί το Κούγκι, την Κιάφα, την οικία Τζαβέλλα, το παλιό νεκροταφείο των Σουλιωτών ή τους Μύλους Σουλίου –τους παλιούς νερόμυλους, όπου οι ντόπιοι άλεθαν το ξερικό καλαμπόκι».

Ο επισκέπτης θα σταθεί βέβαια και στην ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του χωριού, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αγωνιστική ιστορία του Σουλίου. «Θα δει με την ησυχία του τα σπίτια με τα στενά παράθυρα σαν πολεμίστρες», λέει ο Φίλιππος, «αλλά και τα αρχαία πηγάδια εδώ πάνω από τον ξενώνα, που διασφάλιζαν αυτονομία ύδρευσης σε κάθε οικογένεια. Και θα καταλάβει τους ανθρώπους που έζησαν σε αυτόν τον τόπο, ο οποίος είναι τόσο δυσπρόσιτος και άγριος».

Φίλιππε, Φώτη, είναι μια καλή ζωή αυτή που διαλέξατε;

«Είναι μια καλή, ήρεμη, παραγωγική ζωή, η οποία μας προσφέρει τα μέσα για να ζούμε και μας δίνει τη δυνατότητα να προσφέρουμε και κάτι στον τόπο μας. Άρα ναι –ήταν και είναι μια καλή επιλογή».

από ΑΡΤΕΜΗ ΤΖΙΤΖΗ – travel.gr

Η ελαιοκαλλιέργεια ασχολείται με ένα «φυσικό δέντρο» με τεράστια ιστορική, οικονομική και περιβαλλοντική σημασία, γι’ αυτό και είναι βαθιά ριζωμένο στις παραδοσιακές συνήθειες κάθε παραγωγού.

Είναι άριστα δεμένο με την περιβαλλοντική πολιτική για αειφόρο ανάπτυξη της γεωργίας. Επιπλέον ενισχύει τον πολυδιάστατο ρόλο της γεωργίας, προσφέροντας προϊόντα των οποίων η αξία της παραγωγής δεν υπολογίζεται μόνο σε χρήμα. Αντίθετα, το ελαιόδεντρο εκτιμάται όλο και περισσότερο για την ιστορική του σημασία, τη συμβολή του στην ομορφιά του τοπίου, στη βιοποικιλότητα, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην υγιεινή διατροφή του σύγχρονου ανθρώπου.

Όσοι εμπλέκονται στην αλυσίδα παραγωγής και εμπορίας των ελαιοκομικών προϊόντων προσδίδουν όλο και περισσότερη σημασία στην πιο πάνω εικόνα του ελαιόδεντρου. Πιστεύουν ακράδαντα ότι η ποιότητα των ελαιοπροϊόντων μπορεί να είναι καλύτερη, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην καλλιέργεια και χρησιμοποιώντας μεθόδους που είναι φιλικές προς το περιβάλλον.

Η βιολογική καλλιέργεια της ελιάς βασίζεται σε μεθόδους αναζωογόνησης του εδάφους του ελαιώνα, στην ανακύκλωση των υποπροϊόντων και άλλων διαθέσιμων οργανικών υλικών και στην αναπαραγωγή και προστασία του περιβάλλοντος.

Είναι η μέθοδος ελαιοπαραγωγής που στοχεύει στην παραγωγή μιας άριστης ποιότητας ελαιόλαδου, απαλλαγμένου από υπολείμματα αγροχημικών, που υποσκάπτουν την υγεία, και περιορίζει τη μόλυνση με αγροχημικά του εδάφους, του νερού και του αέρα. Συντελεί στη διατήρηση της ποικιλότητας πολύτιμων φυτών, ζώων και γενετικού υλικού.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΛΑΙΩΝΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Κατάλληλη τοποθεσία

Σύμφωνα με το σχετικό «οδηγό» που έχει εκδώσει το υπουργείο Γεωργίας της Κύπρου, πριν τη δημιουργία ή εγκατάσταση νέου ελαιώνα βιολογικής παραγωγής είναι απαραίτητο να μελετηθούν και συνεκτιμηθούν οι εδαφοκλιματολογικές συνθήκες της περιοχής.

Τοποθεσίες με περιορισμένη ηλιοφάνεια, μακρές περιόδους σκίασης και παγετόπληκτες περιοχές πρέπει όσο το δυνατό να αποφεύγονται. Παραθαλάσσιες περιοχές και περιοχές που επικρατεί δροσερός καιρός και ψηλή σχετική υγρασία, κατά τους καλοκαιρινούς και φθινοπωρινούς κυρίως μήνες, δεν πρέπει να προτιμούνται, γιατί τέτοιες περιοχές ευνοούν ψηλές προσβολές από το Δάκο.

Είναι, επίσης μεγάλης σημασίας η αρχή ότι η τοποθεσία όπου θα εγκατασταθεί η βιολογική καλλιέργεια να μην επηρεάζεται από συμβατικούς ελαιώνες. Σε επικλινή τοποθεσία πρέπει να ληφθούν μέτρα προστασίας από μεταφορά νερών βροχής από συμβατικούς ελαιώνες ή άλλων συμβατικών καλλιεργειών.

Επίσης, αν είναι δυνατό, η φυτεία να είναι απομονωμένη με ψηλό φυσικό ανεμοθραύστη, έτσι ώστε να μην επηρεάζεται από ψεκασμούς που θα διενεργούνται σε συμβατικούς ελαιώνες ή σε άλλες καλλιέργειες.

Επιλογή εδαφών και μέτρα διόρθωσής τους

Βασικό μέλημα κάθε βιοκαλλιεργητή ελιάς είναι από την αρχή της μετατροπής ή της εγκατάστασης του ελαιώνα βιολογικής παραγωγής να κάνει όλες εκείνες τις ενέργειες για να βελτιώσει σημαντικά τις φυσικές και χημικές ιδιότητες του εδάφους για κανονική θρέψη και ανάπτυξη των δέντρων.

Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι το έδαφος είναι ένας ζωντανός οργανισμός με πλήθος σημαντικών βιολογικών διεργασιών που με τη σειρά τους μπορούν να δίνουν τροφή στα ελαιόδεντρα. Βαρετά εδάφη, με περιορισμένη συγκέντρωση οργανικής ουσίας, δεν βοηθούν τα ελαιόδεντρα να αναπτυχθούν και να αποδώσουν ικανοποιητικά. Βαρετά και συνεκτικά εδάφη που συγκρατούν αρκετή υγρασία προκαλούν σηψιριζίες στα ελαιόδεντρα και περιορίζουν ή παρεμποδίζουν την πρόληψη διαφόρων θρεπτικών στοιχείων.

Εδάφη φτωχά σε οργανική ουσία διορθώνονται, είτε με την προσθήκη οργανικής ουσίας ή ζωικής κοπριάς ή με την εφαρμογή χλωρής λίπανσης, που γίνεται με την ενσωμάτωση στο έδαφος μείγματος ψυχανθών (βίκος, κουκιά, μπιζέλι κτλ.) με αγρωστώδη φυτά, με στόχο την αύξηση της οργανικής ουσίας και του αζώτου.

Η χλωρή λίπανση είναι η πλέον φθηνή μέθοδος λόγω των πλεονεκτημάτων που παρέχει τόσο στο οικολογικό σύστημα (μη εξάρτηση στο εισαγόμενο ακριβό σύστημα οργανικής ουσίας), αλλά και από πλευράς καλλιεργητικής (ανταγωνισμός με κάποια ζιζάνια κτλ).

Επίσης, η προσθήκη οργανικής ουσίας στο έδαφος βελτιώνει τη δομή του, κάνει πιο εύκολη την καλλιέργεια του εδάφους από τα γεωργικά μηχανήματα και επιτρέπει την καλύτερη απορρόφηση και συγκράτηση της υγρασίας.

Εγκατάσταση ελαιώνα και ποικιλίες

Τα ελαιόδεντρα του βιολογικού ελαιώνα πρέπει να είναι φυτεμένα σε κανονικές αποστάσεις. Η πυκνή φύτευση δεν βοηθά τον κανονικό αερισμό τους. Στην αραιή φύτευση δεν γίνεται οικονομική εκμετάλλευση ολόκληρης της έκτασης του εδάφους.

Τα ελαιόδεντρα είναι προτιμότερο να έχουν ένα κορμό με κανονικό ύψος ώστε να διευκολύνονται οι αναγκαίες καλλιεργητικές φροντίδες και ο κανονικός αερισμός. Οι καταλληλότερες ποικιλίες για βιοκαλλιέργεια θεωρούνται εκείνες που παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στους εχθρούς και ασθένειες και είναι προσαρμοσμένες στις εδαφοκλιματικές συνθήκες της κάθε περιοχής.

Ποικιλίες εμβολιασμένες στην αγριοελιά παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στις ασθένειες εδάφους και αναπτύσσουν μεγάλο ριζικό σύστημα. Οι ποικιλίες «Κορωνέικη», «λαδοελιά» και δευτερευόντως η «Πικουάλ» παρουσιάζουν αρκετή ανθεκτικότητα στους εχθρούς και ασθένειες.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ

Θρεπτικές απαιτήσεις των ελαιόδεντρων

Σημαντικές ποσότητες από τα κύρια θρεπτικά στοιχεία αζώτου, φωσφόρου και καλίου απομακρύνονται κάθε χρόνο από τον ελαιώνα λόγω των αναγκών του φυτού για βλαστική ανάπτυξη και παραγωγή. Είναι φυσικό όταν οι απομακρυνόμενες ποσότητες είναι μεγαλύτερες από τις διαθέσιμες να σημειωθεί μείωση στην παραγωγή εκτός αν αυτά τα στοιχεία συμπληρωθούν.

Η ποσότητα των στοιχείων που πρέπει να προστεθούν στο έδαφος κάθε ελαιώνα εξαρτάται από τον τύπο του εδάφους, τα διαθέσιμα αποθέματα, την ακολουθούμενη πρακτική καλλιέργειας (κλάδεμα, άρδευση κτλ.) και την παραγωγή του έτους. Κατά συνέπεια δεν είναι δυνατό να καταλήξει κανένας σε κάποια ιδανική στρατηγική λίπανσης που να ισχύει σε όλες τις συνθήκες, μπορείόμως να ξεχωρίσει κάποιες γενικές κατευθύνσεις. Πιο σημαντικήπαράμετρος είναι πάντοτε οι θρεπτικές απαιτήσεις της καλλιέργειας, στην προκειμένη περίπτωση της ελιάς.

Πρώτο μέλημα είναι η αναπλήρωση τουλάχιστο των θρεπτικών στοιχείων που απομακρύνθηκαν με τη συγκομιδή και το κλάδεμα.

Έχει βρεθεί ότι κατά μέσο όρο 100 κιλά ελαιόκαρπου απομακρύνουν από το έδαφος: 0,9 κιλά Αζώτου (Ν), 0,2 κιλά Φωσφόρου (Ρ), 1,0 κιλό Κάλιο (Κ) και 0,4 κιλά Ασβέστιο (Ca).

Πρέπει να συνεκτιμηθεί και μια ποσότητα θρεπτικών στοιχείων που δεσμεύεται στο έδαφος, σε μη αφομοιώσιμη μορφή (κυρίως σε Φωσφόρο και Κάλιο) ή ακόμη χάνεται με έκπλυση προς τα κατώτερα στρώματα του εδάφους κυρίως σε Άζωτο. Τρόποι λίπανσης Η λίπανση του βιολογικού ελαιώνα στοχεύει στη βελτίωση της παραγωγικότητας του εδάφους και στη στρατηγική που εξασφαλίζει μακροχρόνια βελτίωση της υφής και δομής του εδάφους παράλληλα με την αύξηση της γονιμότητας του.

Η λίπανση της ελιάς θα πρέπει να βασιστεί σε ένα πρόγραμμα διατήρησης και αναζωογόνησης του εδάφους των ελαιώνων. Το πρόγραμμα αυτό στηρίζεται κυρίως στην εφαρμογή της μεθόδου της χλωρής λίπανσης με ψυχανθή, αγρωστώδη ή και μείγματα, στην προσθήκη κομπόστας από οργανικά υλικά, καθώς και στην προσθήκη ζωικής κοπριάς , η οποία απαραίτητα προέρχεται από ζώα πρώτιστα βιολογικής ή ακόμα εκτατικής εκτροφής.

Οργανική λίπανση: Οικονομικός και πρακτικός τρόπος λίπανσης του βιολογικού ελαιώνα είναι η παρασκευή κομπόστας χρησιμοποιώντας τα φυτικά υπολείμματα του ελαιώνα με κοπριά από βιολογικής ή εκτατικής εκτροφής ζώα.

Ένας τρόπος παρασκευής οργανικής κομπόστας είναι η χρησιμοποίηση των φύλλων ελιάς από τα ελαιοτριβεία μαζί με ένα ποσοστό 10-20% περίπου κοπριά αιγοπροβάτων. Η κατασκευή αυτού του τύπου οργανικής κομπόστας στοιχίζει, γι’ αυτό χρησιμοποιείται συνήθως τα πρώτα 3-4 χρόνια μετατροπής του ελαιώνα σε βιολογικό. Τα επόμενα χρόνια μπορούν να χρησιμοποιηθούν φύλλα ελιάς και άλλα φυτικά υπολείμματα μαζί με 20-40% ελαιολύματα από τις δεξαμενές των ελαιουργείων.

Ως γνωστό τα απόβλητα των ελαιοτριβείων έχουν καλή περιεκτικότητα σε διάφορα θρεπτικά στοιχεία, σε οργανική ουσία και σε μικροοργανισμούς. Η καλύτερη περίοδος τοποθέτησης της κομπόστας είναι αμέσως μετά τη συγκομιδή. Για κάθε δεκάριο συστήνονται κατά μέσο όρο 2 κυβικά μέτρα κομπόστας. Η λίπανση συμπληρώνεται με την ενσωμάτωση της φυσικής βλάστησης του ελαιώνα, με την ενσωμάτωση των φύλλων και κλαδιών πάχους μέχρι 5 εκ. που θρυμματίζονται με την καλλιέργεια, με τη χρήση ειδικών μηχανικών εργαλείων-θρυμματιστών, καθώς και με τη χρήση των απόνερων των ελαιοτριβείων.

Η καταστροφή της φυσικής βλάστησης (αγριόχορτων) γίνεται με μηχανική καλλιέργεια ή, στα μέρη που δεν μπορεί να εργαστεί το τρακτέρ, με χορτοκοπτική μηχανή πλάτης. Η καλλιέργεια του εδάφους γίνεται αμέσως μετά το κλάδεμα και την τοποθέτηση της οργανικής κομπόστας, έτσι ώστε με την καλλιέργεια να γίνεται και ενσωμάτωση της στο έδαφος. Οι πιο πάνω ποσότητες έχουν στόχο τη γενική κάλυψη των αναγκών και το λεγόμενο «χτίσιμο» της γονιμότητας του εδάφους.

Οι χημικές αναλύσεις εδάφους δείχνουν την εικόνα των θρεπτικών στοιχείων στο έδαφος, ενώ η φυλλοδιαγνωστική το επίπεδο των θρεπτικών στοιχείων που μπόρεσε να προσλάβει το φυτό.

Χρόνος και τρόπος εφαρμογής: Πιο κατάλληλη εποχή για την προσθήκη θρεπτικών στοιχείων είναι το φθινόπωρο, από την άποψη ότι θα πρέπει το οργανικό λίπασμα να μπορέσει να αξιοποιήσει όσο καλύτερα γίνεται τις χειμερινές βροχοπτώσεις για να διαλυθεί και να προσληφθεί από τα ελαιόδεντρα. Συστήνεται επιφανειακός διασκορπισμός των θρεπτικών στοιχείων και μετά ελαφριά ενσωμάτωση τους με καλλιεργητή φρέζα κτλ.

ΑΡΔΕΥΣΗ

Η ελιά θεωρείται από τα πιο ανθεκτικά φυτά στην ξηρασία. Παρά τις ξηροφυτικές της ιδιότητες, η ελιά για να αναπτυχθεί και αποδώσει οικονομικά ως δενδρώδης καλλιέργεια απαιτεί την επάρκεια εδαφικής υγρασίας. Η άρδευση της ελιάς δεν επιδρά θετικά μόνο στη βλάστηση, ανθοφορία, καρποφορία και κατ’επέκταση στην αύξηση των αποδόσεων, αλλά και στον περιορισμό της παρενιαυτοφορίας των δέντρων.

Η ελιά έχει ιδιαίτερα μεγάλες απαιτήσεις σε νερό τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο όπου διαφοροποιούνται οι ανθοφόροι οφθαλμοί, τον Απρίλιο-Μάιο, όπου έχουμε την άνθηση και καρπόδεση της ελιάς και τον Ιούνιο όπου είναι η περίοδος σκλήρυνσης του πυρήνα.

Επίσης, η άρδευση της ελιάς κατά τους θερμούς μήνες περιορίζει τη συρρίκνωση του καρπού. Η ποσότητα του νερού και συχνότητα άρδευσης εξαρτάται από την ανάπτυξη του δέντρου, το βλαστικό στάδιο, την εποχή, το έδαφος, το σύστημα άρδευσης και τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής. Ενδεικτικά, οι απαιτήσεις της ελιάς σε νερό κυμαίνονται από 400-450 κυβικά μέτρα/δεκάριο/έτος για τις επιτραπέζιες ποικιλίες και 200 κυβικά μέτρα/δεκάριο/έτος για τις ελαιοποιήσιμες ποικιλίες.

Τέλος, για την ορθολογιστική χρήση του νερού συστήνεται η χρήση βελτιωμένωνσυστημάτων άρδευσης (σταγόνες, μικροεκτοξευτήρες), καθώς και η εφαρμογή ωραρίων άρδευσης.

ΚΛΑΔΕMΑ

Το κλάδεμα των ελαιόδεντρων είναι μια σημαντική εργασία που αποσκοπεί στην προσαρμογή της ανάπτυξης και καρποφορίας των δέντρων στις εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής και στις καλλιεργητικές μας επιδιώξεις, ιδιαίτερα στην προστασία από εντομολογικές παθήσεις και στη διευκόλυνση της συγκομιδής των ελιών, που είναι το κύριο οικονομικό κόστος της ελαιοκαλλιέργειας.

Στα ελαιόδεντρα βιολογικής παραγωγής γίνονται δύο τύποι κλαδέματος: Το κλάδεμα διαμόρφωσης και το κλάδεμα ανάπτυξης και καρποφορίας.

Κλάδεμα διαμόρφωσης γίνεται συνήθως στα νεαρά δέντρα, με στόχο τη δημιουργία ενός ανθεκτικού σκελετού και ενός σχήματος που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της μηχανικής ελαιοσυλλογής.

Κλάδεμα καρποφορίας γίνεται στα παραγωγικά δέντρα, για εξασφάλιση αερισμού και φωτισμού, σταθερής καρποφορίας και καλής ποιότητας καρπού.

ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩN ΕΧΘΡΩN ΤΩN ΕΛΑΙOΔΕNΤΡΩN

Η σωστή διαμόρφωση των ελαιόδεντρων, με το κλάδεμα, η εδαφοκάλυψη, η λίπανση και η άρδευση, καθώς και η διατήρηση φυσικής ισορροπίας συντελούν στην αποφυγή προσβολών από εχθρούς της ελιάς.

Ο σοβαρότερος εντομολογικός εχθρός είναι ο Δάκος της ελιάς. Η αντιμετώπιση του στηρίζεται στα μέσα μαζικής παγίδευσης με τη χρήση διαφόρων τύπων παγίδων. Με τη μέθοδο αυτή επιδιώκεται η σύλληψη όσο το δυνατό μεγαλύτερου αριθμού τέλειων εντόμων του Δάκου ώστε να μειωθεί ο πληθυσμός του σε επίπεδα που δεν προκαλούν οικονομική ζημιά. Οι παγίδες που χρησιμοποιούνται μπορεί να είναι αυτοσχέδιες, που βασίζονται σε διάλυμα πρωτεΐνης για προσέλκυση του Δάκου ή σε έτοιμες παγίδες που υπάρχουν στην αγορά. Οι τελευταίες είναι χάρτινες εμποτισμένες με εντομοκτόνο και ελκύουν το Δάκο με φερομόνη και αμμωνία. Όταν τοποθετούνται έγκαιρα και ο πληθυσμός του Δάκου είναι σχετικά χαμηλός, η προσβολή στον καρπό είναι περιορισμένη και σε ανεκτό επίπεδο. Αντίθετα, σε ψηλό πληθυσμό του Δάκου το αποτέλεσμα συνήθως δεν είναι ικανοποιητικό.

Τα Λεπιδόπτερα έντομα, όπως ο Ρυγχίτης, ο Πυρηνοτρήτης, η Μαργαρόνια και η Ζευζέρα πρέπει να παρακολουθούνται στενά από το γεωπόνο σε συνεργασία με τους ενδιαφερόμενους αγρότες, με τη βοήθεια σύγχρονων μεθόδων, όπως οι παγίδες φερομόνης.

Η Ζευζέρα δημιουργεί προβλήματα στα ελαιόδεντρα και δύσκολα αντιμετωπίζεται. Από τα Ημίπτερα, τα Κοκκοειδή Saissetiaolea (Λεκάνιο) και η Parlatoriaoleae, καθώς και η Ψύλλα Euphylluraolivina, δυνατό να προκαλέσουν ζημιές.

Αντιμετωπίζονται με καλό κλάδεμα και αερισμό των δέντρων, καθώς και με τη συμβολή των ωφέλιμων εντόμων.

Ο Φλοιοτρήβης αποτελεί συνήθως πρόβλημα σε αδύνατα δέντρα. Αντιμετωπίζεται με καλλιεργητικά μέτρα, όπως καταστροφή με κάψιμο των κλαδιών που κόβονται με το κλάδεμα και κατάλληλη άρδευση και λίπανση.

Συνεχής θα πρέπει να είναι η προσπάθεια ενίσχυσης της παρουσίας και αύξησης του πληθυσμού των ωφέλιμων εντόμων και ζώων στην περιοχή για απαλλαγή από την ανάγκη κάποιων επεμβάσεων, κάτι που μειώνει το κόστος παραγωγής αλλά ωφελεί και το περιβάλλον.

Αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα, ο έλεγχος των «επιβλαβών» εντόμων γίνεται είτε με παγίδες είτε με επιλεγμένα φυσικά εντομοκτόνα, μη τοξικά για τον άνθρωπο, που επιτρέπονται στα πλαίσια της βιολογικής γεωργίας (Θειάφι, Βάκιλος Θουριγγίας, Ροτενόνη, Πύρεθρο, ειδικά λάδια κτλ).

Πηγή: https://www.etheas.gr/