Αρχική Blog Σελίδα 651

Ελιά Χαλκιδικής : Η χειρότερη χρονιά όλων των εποχών


 

 Η ακαρπία στα ελαιόδεντρα είναι σχεδόν ολική

Για τη χειρότερη χρονιά όλων των εποχών, πιο κακή και από το 2013, όταν οι ελαιοπαραγωγοί του νομού Χαλκιδικής είδαν τους κόπους τους να χάνονται, μιλούν φέτος οι αγρότες της περιοχής, κάνοντας λόγο για μείωση άνω του 90% στην παραγωγή πράσινης ελιάς , λόγω ακαρπίας

«Η ακαρπία στα ελαιόδεντρα είναι σχεδόν ολική», τονίζει, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο διευθυντής του εργαστηρίου δενδροκομίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), καθηγητής Αθανάσιος Μολασιώτης, ο οποίος σήμερα βρέθηκε σε χωράφια με ελαιόδεντρα στην Χαλκιδική. «Η κατάσταση είναι πραγματικά τραγική και δεν υπάρχει ίχνος υπερβολής σε αυτό», επισημαίνει.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής έχουν πλέον φτάσει στο ζενίθ σε ό,τι αφορά την επιζημιότητά τους για τους ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα, ενώ οι συνέπειές της έχουν αρχίσει να επηρεάζουν ολοένα και πιο έντονα και άλλους τομείς στο νομό. «Χάνονται ολοένα και περισσότερες θέσεις εργασίας στα περισσότερα από 150 εργοστάσια μεταποίησης της πράσινης ελιάς στο νομό Χαλκιδικής, ενώ η απώλεια εισοδήματος για τους ελαιοπαραγωγούς -άνω των 200 εκατ. Ευρώ- «κοστίζει» στην ανάπτυξη της περιοχής», σημειώνει ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Χαλκιδικής Γιάννης Κουφίδης, υπενθυμίζοντας ότι το εθνικό εισόδημα από το προϊόν ξεπερνά τα 800 εκατ. ευρώ.

Στο απροχώρητο η κατάσταση

«Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και πλέον η κλιματική αλλαγή απειλεί να μας αφήσει χωρίς δουλειά εδώ, στο νομό Χαλκιδικής», δηλώνει ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Σημάντρων Βαγγέλης Μισαηλίδης.

Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δηλώσεις του Ελπιδοφόρου Καραθανασόπουλου, προέδρου του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αγίου Μάμαντος, μιας περιοχής στην οποία περισσότεροι από 200 παραγωγοί καλλιεργούν περί τα 6.000 στρέμματα με πράσινη ελιά. «Είναι η κλιματική αλλαγή και οι ήπιοι πλέον χειμώνες, που ξεγελούν τα ελαιόδεντρα στην περιοχή μας, δεν «ξεκουράζονται» και τελικά όταν πρέπει να δώσουν καρπό, δεν έχουν όρεξη και δύναμη να μας δώσουν τίποτα», υπογραμμίζει, μιλώντας για ολική καταστροφή φέτος.

«Με το κόστος παραγωγής στα 800 ευρώ/στρέμμα, από 600 ευρώ/στρέμμα μέχρι και πέρυσι, καθίσταται σαφές ότι όχι μόνο δεν θα βγάλουμε τα έξοδά μας, αλλά θα βρεθούμε και χρεωμένοι εμείς οι παραγωγοί», τονίζει ο κ. Μισαηλίδης.

Στην περιοχή του νομού Χαλκιδικής πάνω από 20.000 παραγωγοί καλλιεργούν 330.000 στρέμματα πράσινης ελιάς Χαλκιδικής (200.000 επιτραπέζια και 130.000 ελαιοποιήσιμη), ενώ τα δέντρα υπολογίζονται σε περισσότερες από έξι εκατομμύρια ρίζες. Κατά μέσο όρο, η παραγωγή υπολογίζεται σε 50 κιλά/δέντρο, ενώ στο νομό Χαλκιδικής λειτουργούν πάνω από 150 μεταποιητικές μονάδες, με τη μικρότερη να επεξεργάζεται 500 τόνους ελιάς. Σε μια καλή χρονιά, στη Χαλκιδική, από την οποία προέρχεται το 50%-55% της επιτραπέζιας ελιάς στην Ελλάδα, η μέση παραγωγή διαμορφώνεται σε 120.000 τόνους, ενώ υπήρξαν και χρονιές, που ξεπέρασε ακόμη και τους 150.000 τόνους.

Συνεργασία για να σωθεί η πράσινη ελιά Χαλκιδικής

Τα προβλήματα των ελαιοπαραγωγών του νομού Χαλκιδικής σε σχέση με την κλιματική αλλαγή δεν είναι πρόσφατα, και με δεδομένο ότι ολοένα και οξύνονται, πλέον εκπρόσωποι του Επιμελητηρίου της περιοχής, αλλά και της αυτοδιοίκησης, έχουν περάσει στην πράξη, ώστε με τις σωστές ενέργειες, να βρουν εκείνες τις λύσεις με τις οποίες θα εξασφαλιστεί ότι δεν θα αφανιστεί η καλλιέργεια.

«Μετά την ακαρπία του 2021 δουλεύουμε με στελέχη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ώστε να πετύχουμε την αποζημίωση των ελαιοπαραγωγών του νομού Χαλκιδικής και τη διαφοροποίηση της ποικιλίας ελιάς Χαλκιδικής στη δήλωση ΟΣΔΕ που κάνουν οι παραγωγοί», επισημαίνει ο κ. Κουφίδης και προσθέτει ότι «σε συνεργασία με τον καθηγητή κ. Μολασιώτη, θα ετοιμαστεί εμπεριστατωμένη μελέτη που θα τεκμηριώνει ότι η επιτραπέζια ελιά Χαλκιδικής έχει πληγεί σε σχέση με τις άλλες της χώρας από την κλιματική αλλαγή. Αναζητούνται ήδη «κλώνοι» της ποικιλίας ελιάς Χαλκιδικής, που ίσως αποδειχθεί ότι χρειάζονται λιγότερο ψύχος και έτσι θα μπορεί να γίνει αντικατάσταση των ελαιοδέντρων και να μην χαθεί τελικά ο «πράσινος χρυσός» από τον νομό μας». Όπως τονίζει ο κ . Μολασιώτης, η μελέτη μπορεί να είναι έτοιμη μέσα στο επόμενο εξάμηνο.

Με μεγάλη ανησυχία παρατηρεί και η περιφερειακή διοίκηση της Χαλκιδικής την ελλειμματική ανθοφορία των ελαιοδένδρων που καλλιεργούνται στον νομό, τόσο για παραγωγή επιτραπέζιας ελιάς όσο και ελαιολάδου και στο πλαίσιο αυτό προχωρά άμεσα στη σύναψη πρωτοκόλλου συνεργασίας με το τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ, για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ακαρπίας της ελιάς.

Στόχος της σύμπραξης των δύο πλευρών είναι η εκπόνηση μελέτης βιωσιμότητας, με θέμα την επιρροή κλιματολογικών και καλλιεργητικών παραγόντων στην ανθοφορία της ελιάς ποικιλίας «Χαλκιδικής» και «Χονδρολιάς». Επίσης, στόχος της μελέτης θα είναι -μεταξύ άλλων- ο μελλοντικός προγραμματισμός της καλλιέργειας της ελιάς στη Χαλκιδική και η επιστημονική τεκμηρίωση του φαινομένου της ακαρπίας της.

Η επίδραση της κλιματικής αλλαγής στην καλλιέργεια των οπωροφόρων δέντρων

Πρώτο μέλημα στη χώρα μας θα πρέπει να είναι η χάραξη μιας εθνικής στρατηγικής για την προσαρμογή της στην κλιματική αλλαγή’‘, επισημαίνει ο κ. Μολασιώτης και στο πλαίσιο αυτό εξαίρει τη σημασία της καταγραφής της συσσώρευσης ψύχους στις διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Άλλωστε, «δεν συνιστά μια ακριβή διαδικασία, καθώς υπάρχει ήδη η σχετική υποδομή», σημειώνει και διευκρινίζει: «Χρειάζονται πυκνότεροι μετεωρολογικοί σταθμοί στη χώρα μας, οι οποίοι αφού συνδεθούν μεταξύ τους, θα μας βοηθήσουν στη συλλογή δεδομένων σε τακτική βάση. Ουσιαστικά μια οργάνωση χρειάζεται για να καταστεί εφικτή η συνεχής καταγραφή των θερμοκρασιών στις διάφορες περιοχές της Ελλάδας».

Βασικό πρόβλημα για τους Έλληνες παραγωγούς είναι ότι «έχουμε πλέον πολύ ζεστούς χειμώνες, που επηρεάζουν αρνητικά ορισμένες καλλιέργειες, όπως τα φυλλοβόλα οπωροφόρα δένδρα. Αλλά αυτό είναι κάτι που λέμε όλοι μεταξύ μας και δεν είναι πουθενά καταγεγραμμένο συνολικά στην χώρα», επισημαίνει ο καθηγητής του ΑΠΘ.

Σημειώνει δε, ότι υπάρχουν ποικιλίες που έχουν μικρές απαιτήσεις σε ψύχος τον χειμώνα και άλλες που έχουν μεγάλες, «και δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουμε σαφή εικόνα για τη συμπεριφορά τους», γεγονός που δυσχεραίνει το να γίνει η σωστή επιλογή.

Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού και πέραν του γενετικού υλικού και της συστηματικής καταγραφής των ωρών ψύχους, μια άλλη σημαντική παράμετρος για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή είναι οι καλλιεργητικές τεχνικές που εφαρμόζονται από τους παραγωγούς. Μία από τις πιο σημαντικές, όπως σημειώνει, είναι η εφαρμογή σκευασμάτων, που μπορούν να διακόπτουν τον λήθαργο των οφθαλμών στα φυλλοβόλα οπωροφόρα δέντρα.

Όπως εξηγεί, «αν μια καλλιέργεια έχει δεχτεί μια επαρκή ποσότητα χειμερινού, περίπου στο 70% που χρειάζεται, τότε μπορεί να βοηθήσει η χημική διακοπή του ληθάργου ώστε να καλυφθεί και το υπόλοιπο 30% που χρειάζεται το δέντρο». Ενδεικτικά αναφέρει ότι «στην Αφρική, μια θερμή χώρα, εφαρμόζοντας συγκεκριμένα σκευάσματα, οι παραγωγοί πετύχαιναν την παραγωγή μήλων, προϊόν το οποίο χρειάζεται πολλές ώρες ψύχος». Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, όπως σημειώνει, το γεγονός ότι η πλειονότητα των αγροβιομηχανιών σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν επιδοθεί στη δημιουργία εγκεκριμένων σκευασμάτων για σπάσιμο του ληθάργου των οφθαλμών.

Πηγή – Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Η Pennyroyal Farm αποδεικνύει ότι κρασί και τυρί συνδυάζονται εξίσου καλά και στη φάρμα

0

 Χτισμένο ανάμεσα στις απόκρημνες κορυφογραμμές και τα κόκκινα δέντρα της κομητείας Mendocino, το Anderson Valley έχει μια άξια φήμη για την ποιότητα του κρασιού χάρη στα πρωτοποριακά οινοποιεία όπως τα Navarro Vineyards & Winery, Husch Vineyards & Winery, Handley Cellars και Roederer Estate.

Η φάρμα που ”ζευγαρώνει” κρασί και τυρί

Αυτή η κοιλάδα μήκους 15 μιλίων και οι γύρω λόφοι της, μόλις 2,5 ώρες βόρεια του Σαν Φρανσίσκο, είναι ένας παράδεισος για την καλλιέργεια οινοποιήσιμων σταφυλιών και μια ήσυχη, αντιπολιτισμική κοινότητα στην οποία μπορείτε να ζήσετε. Η καταλληλότητα της κοιλάδας για το δροσερό κλίμα για το Pinot Noir και το Chardonnay την έχει κάνει επίσης ακαταμάχητη για οινοπαραγωγικές εταιρείες που εδρεύουν αλλού και έχουν αγοράσει σταφύλια, αμπελώνες και οινοποιεία εδώ. Σε αντίθεση με αυτούς, ωστόσο, είναι μια νέα γενιά οινοπαραγωγών μικρής κλίμακας, κορυφαίας ποιότητας που αποκαλούν το Anderson Valley σπίτι τους καθώς επιδιώκουν το δικό τους κομψό στυλ Pinot Noir.

Είναι γνωστό ότι το τυρί και το κρασί συνδυάζονται όμορφα στο τραπέζι. Τώρα η Pennyroyal Farm αποδεικνύει ότι ζευγαρώνουν εξίσου καλά και στη φάρμα. Αυτή η ιδιοκτησία 100 στρεμμάτων στο Boonville είναι η μόνη εμπορική τυροκόμος στην κομητεία Mendocino και καλλιεργεί επίσης σταφύλια για να παρασκευάζει όμορφα ισορροπημένα κρασιά.

Η σχέση είναι αμφίδρομη, λέει η Sarah Cahn Bennett. Διαχειρίζεται τη φάρμα για την οικογένειά της, η οποία έχει επίσης τους γνωστούς αμπελώνες Navarro στο κοντινό Philo. Το χειμώνα, ένα κοπάδι κυρίως προβάτων Baby Doll Southdown «κουρεύει» τις καλλιέργειες ενώ εμπλουτίζει το έδαφος του αμπελώνα με την κοπριά τους. Ξεχωριστά κοπάδια από κατσίκες και πρόβατα γαλακτοπαραγωγής παράγουν γάλα για τα τυριά της φάρμας. Ο υγρός ορός γάλακτος από τη διαδικασία τυροκομίας προστίθεται σε σωρούς κομποστοποίησης και στη συνέχεια εφαρμόζεται στα αμπέλια όταν τελειώσει.

Η ιδέα του Cahn Bennett ήταν να πάρει αυτόν τον προηγούμενο βοσκότοπο και να τον κάνει ένα κλειστό οικοσύστημα. Η ίδια και η Herd Manager και Cheesemaker Erika McKenzie-Chapter αυξάνουν τη βιοποικιλότητα της φάρμας και τη δέσμευση άνθρακα, ενώ καλωσορίζουν τους επισκέπτες να χαλαρώσουν και να απολαύσουν κατσικίσια και πρόβεια τυριά, φτιαγμένα από το γάλα των κοπαδιών τους, σε συνδυασμό με κρασιά Pennyroyal σε μια γραφική, γαλήνια ατμόσφαιρα. 

Από το 2012, η ​​Pennyroyal παράγει κορυφαίας ποιότητας κτήμα Pinot Noir, συμπεριλαμβανομένων δύο εξαιρετικών ονομασιών αμπελώνων—το λαχταριστό, Eye of the Needle και το περίπλοκο, αλμυρό Jean Sheep.

«Για μένα, υπάρχει πάντα ένα ελαφρύ φυτικό στοιχείο στα κρασιά μας», λέει ο Cahn Bennett. «Είτε πρόκειται για κλήμα ντομάτας, μέντα, μαριχουάνα ή pennyroyal».

Το πεζό pennyroyal είναι ένα ιθαγενές ανθισμένο βότανο που μυρίζει σαν δυόσμος με μια νότα βασιλικού που φυτεύεται ανάμεσα στο μείγμα καλυμμάτων. Ο Cahn Bennett λέει ότι έχει ευδοκιμήσει σε αυτήν την παραδοσιακή κοιλάδα εκτροφής προβάτων, ιδιαίτερα επειδή στα πρόβατα δεν αρέσει η γεύση του.

Το 2017, ο συνιδρυτής Ken Avery έφερε στη Νέα Ζηλανδία τον Matt Parish ως οινοποιό, επένδυσε σε νέα γαλλικά βαρέλια αντί για ένθετα βαρελιού και μετακόμισε σε ένα νέο κελάρι. Τα κρασιά από τον αμπελώνα Lula 15 στρεμμάτων κοντά στο Philo στο πιο δροσερό «Deep End» της κοιλάδας Anderson άρχισαν αμέσως να παρουσιάζουν μεγαλύτερη συγκέντρωση, αλλά με καλή ισορροπία, σπάνια να ξεπερνούν το 14% abv.

Αν και είναι ελαφρύτερη στο σώμα και σε δρυς από πολλά Pinots με υψηλή βαθμολογία, η Lula δεν θέλει ένα αδύνατο, τραγανό στυλ. «Στόχος μας είναι να φτιάξουμε υπέροχο Pinot Noir και να αποδείξουμε το εύρος της κοιλάδας Anderson και της κομητείας Mendocino», λέει ο Avery. «Και να φτιάχνω κρασιά που δεν χρειάζεται να έχουν φαγητό».

Ο Parish, ένας έμπειρος σύμβουλος που πουλά τη δική του επωνυμία μέσω της Naked Wines, ανταποκρίθηκε στην πρόκληση. Και τα έξι Pinots του 2019 είναι εξαιρετικά, με το Lula Vineyard και το Rescue Block να προέρχονται από το κτήμα, εκφράζοντας μαύρα φρούτα, διακριτικά μπαχαρικά και μια διακριτική τανικότητα .

Ένας προηγούμενος ιδιοκτήτης φύτεψε τα πρώτα αμπέλια στην ιδιοκτησία στην πλαγιά του λόφου το 2010, αλλά μέχρι το 2012, όταν ο Avery και ο συνιδρυτής Jeff Hansen αγόρασαν την περιοχή, αυτά τα αμπέλια εγκαταλείφθηκαν. Τους επανέφεραν στη ζωή ως το Rescue Block, ενώ φύτεψαν περισσότερα αμπέλια ξεκινώντας από το 2013.

Η έκταση Lula παράγει επίσης εξαιρετικά Pinot Noirs, το Costa Vineyard με άρωμα φράουλας και το Peterson Vineyard με τόνο δεντρολίβανου, από δύο καλλιεργητές στη γειτονιά Comptche του Mendocino. Ολοκληρώνοντας τη σύνθεση είναι ένα σύνθετο και σαγηνευτικό μείγμα Anderson Valley και ένα μείγμα Founder’s Cuvée που τιμάει τον Hansen, ο οποίος πέθανε το 2018.

Πηγή – Wine Enthousiast.com (winetrails.gr)

Ποιο είναι το κόστος που λίγοι αγρότες υπολογίζουν;


 

Ένα «κρυφό» κόστος που λίγοι αγρότες υπολογίζουν είναι οι αποσβέσεις των γεωργικών τους μηχανημάτων.

Τα γεωργικά μηχανήματα είναι απαραίτητα για την εκτέλεση διαφόρων εργασιών στο χωράφι, όπως η σπορά, η φύτευση, η συγκομιδή, η μεταφορά και άλλες. Ωστόσο, τα μηχανήματα αυτά έχουν μεταξύ άλλων, ένα κόστος που δεν είναι πάντα εμφανές: την απόσβεσή τους. Η απόσβεση είναι η μείωση της αξίας ενός περιουσιακού στοιχείου λόγω της φθοράς, της χρήσης και της παρόδου του χρόνου.

Για να υπολογίσει κανείς την απόσβεση ενός γεωργικού μηχανήματος, πρέπει να λάβει υπόψη τέσσερις παράγοντες: την αρχική αξία του μηχανήματος, τη διάρκεια ζωής του, την υπολειμματική αξία του στο τέλος της διάρκειας ζωής του και τη μέθοδο απόσβεσης που εφαρμόζεται. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι απόσβεσης, όπως η γραμμική, η γεωμετρική, η συγκέντρωση στις πρώτες χρήσεις και η βάσει ωφέλιμων ωρών λειτουργίας. Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου εξαρτάται από το είδος και τη χρήση του μηχανήματος.

Ένα παράδειγμα γραμμικής απόσβεσης γεωργικού ελκυστήρα με διάρκεια παραγωγικής ζωής 13 έτη, αρχική αξία 120.000€ και υπολειμματική αξία 10.000€ (αξία μεταπώλησης του μηχανήματος μετά την πάροδο των 13 ετών) μπορεί να είναι το εξής:

Αρχική αξία: 120.000€ Υπολειμματική αξία: 10.000€ Διάρκεια ζωής: 13 έτη
Για να υπολογίσουμε το ποσό απόσβεσης κάθε έτους, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον τύπο της γραμμικής απόσβεσης:

Ποσό απόσβεσης = (Αρχική αξία – Υπολειμματική αξία) / Διάρκεια ζωής
Ποσό απόσβεσης = (120.000€ – 10.000€) / 13
Ποσό απόσβεσης = 9.231,69€

Έτσι, το ποσό απόσβεσης για κάθε έτος θα είναι περίπου 9.231,69€.

Με απλά λόγια ένας γεωργός που αγοράζει σήμερα ένα γεωργικό μηχάνημα αξίας 120.000€ και αυτό θα είναι προς αντικατάσταση μετά τα 13 έτη, πρέπει να υπολογίζει πως χάνει κάθε χρόνο κάτι περισσότερο από 9.000€! Αν δεν το υπολογίζει αυτό το κόστος… τότε θα έχει λάθος εικόνα για την οικονομική κατάσταση της εκμετάλλευσης του.

Η απόσβεση είναι ένα κρυφό κόστος που λίγοι γεωργοί το υπολογίζουν ή το υπολογίζουν σωστά. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους, όπως:

– Η έλλειψη γνώσης ή εκπαίδευσης για τους τρόπους υπολογισμού της απόσβεσης.
– Η πεποίθηση ότι η απόσβεση δεν είναι σημαντική ή ότι ο υπολογισμός της δεν επιφέρει οφέλη στους αγρότες.
– Η δυσκολία ή η το υψηλό κόστος καταγραφής και παρακολούθησης των γεωργικών μηχανημάτων και των διαφόρων στοιχείων τους.

Ο μη υπολογισμός της απόσβεσης γεωργικών μηχανημάτων από τους αγρότες μπορεί να έχει τελικά τις παρακάτω αρνητικές συνέπειες:

– Η υποτίμηση του πραγματικού κέρδους και του καθαρού πλούτου των αγροτών.
– Η χαμηλή επένδυση στη συντήρηση, τη βελτίωση ή την αναβάθμιση των γεωργικών μηχανημάτων.
– Η χαμηλή παραγωγικότητα, η ποιότητα και η ανταγωνιστικότητα των γεωργικών προϊόντων.
– Η υψηλή εξάρτηση από εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης, όπως δάνεια, επιδόματα ή επιδοτήσεις.

Όπως είπε κάποτε ο Sir Francis Bacon (1561-1626) φιλόσοφος και επιστήμονας, «Η γνώση είναι δύναμη!» και σίγουρα ισχύει σε κάθε πεδίο επαγγελματικό, επιστημονικό και μη!

www.insider.gr

Δυναμικά και με καλή ζήτηση για ποιότητα ξεκίνησαν ροδάκινα και νεκταρίνια


 

Ξεκίνησε η συγκομιδή για τις μεγάλες ποσότητες στα επιτραπέζια ροδάκινα και νεκταρίνια σε Πέλλα και Ημαθία, τις κύριες παραγωγικές περιοχές της χώρας. Το κόστος καλλιέργειας είναι φέτος αυξημένο αλλά το θετικό είναι ότι υπάρχει αυξημένη ζήτηση για τα καλής ποιότητας προϊόντα.

Ο Τάσος Χαλκίδης, παραγωγός από την Κουλούρα, δηλώνει στον agrotypos ότι «εδώ και 15 ημέρες ξεκίνησε η συγκομιδή των υπερπρώιμων ποικιλιών (Lolita, Fransoise κ.α.). Αυτές τις ημέρες ξεκίνησε η συγκομιδή για τις μεγάλες ποσότητες. Οι καλές ποιότητες δίνουν τιμή. Στο ξεκίνημα τα νεκταρίνια έπιασαν τιμή παραγωγού από 1 έως 1,20 ευρώ το κιλό, ενώ τα ροδάκινα (χνουδωτά) από 80 έως 85 λεπτά. Πρέπει όμως να προχωρήσουν γρήγορα οι εκτιμήσεις των ζημιών – από τις χαλαζοπτώσεις και τις χαμηλές θερμοκρασίες – από τους γεωπόνους του ΕΛΓΑ και να πληρωθούν άμεσα προκαταβολές στους παραγωγούς. Αυτό θα βοηθήσει να μην βγαίνουν στην αγορά τα φρούτα που έχουν προβλήματα ποιότητας γιατί έτσι φέρνουν την απαξίωση στους καταναλωτές και πέφτει η ζήτηση».   

Ο Στέφανος Τοπαλίδης, παραγωγός από τα Σκύδρα, αναφέρει ότι «υπάρχουν ζημιές από χαλάζια, παγετούς αλλά έχουμε και φαινόμενα ακαρπίας για συγκεκριμένες ποικιλίες. Τις προηγούμενες ημέρες ξεκίνησε δυναμικά η συγκομιδή στα ροδάκινα και νεκταρίνια, με την ζήτηση να κυμαίνεται μέχρι στιγμής σε ικανοποιητικά επίπεδα». 

Από την πλευρά του ο παραγωγός ροδακινιών από τη Νάουσα, Μάκης Αντωνιάδης, τονίζει «ξεκίνησαν οι πρώιμες ποικιλίες με καλές ποσότητες στα νεκταρίνια (Early Bomba κ.α.) και επιτραπέζια ροδάκινα (Carioca κ.α.). Από Δευτέρα ξεκινά η συγκομιδή στα νεκταρίνια της Big Bang και στα χνουδωτά Spring Bell και Crest που έχουν τις μεγάλες ποσότητες. Μέχρι σήμερα η καλή ποιότητα έχει αυξημένη ζήτηση. Πάντως ακόμη οι ποσότητες είναι μικρές και δεν ξέρουμε την δυναμική της αγοράς που θα έχουμε την φετινή χρονιά». 

Όπως ανέφερε ο κ. Κώστας Κώττας, παραγωγός πυρηνόκαρπων από την Μέση της Ημαθίας, «υπάρχει αυξημένη ζήτηση για τα καλής ποιότητας επιτραπέζια ροδάκινα και νεκταρίνια. Θα πρέπει όμως να τονίσουμε ότι φέτος το κόστος καλλιέργειας είναι πολύ υψηλό. Οι βροχοπτώσεις έφεραν πολλά προβλήματα φυτοπροστασίας, που σημαίνει κόστος για την αντιμετώπισή τους. Επίσης έχουμε στην περιοχή μεγάλες ζημιές από τις χαλαζοπτώσεις που υπήρξαν τον Απρίλιο και τον Μάιο. Κόστος υπάρχει και στα εργατικά, ενώ από 25 Απριλίου ξεκίνησαν τα αραιώματα στις πρώιμες ποικιλίες. Την καλή ποιότητα την θέλουν οι έμποροι και δίνουν τιμές από 80 έως 90 λεπτά στα νεκταρίνια και από 65 έως 75 λεπτά στα επιτραπέζια ροδάκινα. Όσα όμως έχουν ποιοτικά προβλήματα από τις χαλαζοπτώσεις πάνε για χυμό, με τιμή από 2 έως 3 λεπτά το κιλό».  

(Παϊσιάδης Σταύρος – agrotypos.gr)

Βερίκοκο | Αυξάνεται το ενδιαφέρον για νέες, κοκκινόσαρκες ποικιλίες στη χώρα μας

 

Αυξάνει το ενδιαφέρον των παραγωγών βερίκοκου της χώρας μας, να μπουν σε καινούργιες ποικιλίες και να πιάσουν το σφυγμό της αγοράς. Σε δοκιμαστικό στάδιο βρίσκονται δυο νέες ποικιλίες βερίκοκου που έφεραν στην Ελλάδα τα Φυτώρια Δανιηλίδη, με έδρα στα Μονόσπιτα Ημαθίας. Πρόκειται για ποικιλίες με σάρκα κόκκικη σκούρα (Tiger) ή κόκκινη και κίτρινη (Peachcot), οι οποίες είναι προέλευσης Ισραήλ και δοκιμάζονται αυτή την περίοδο στην χώρα μας, όπως εξήγησε μιλώντας στον ΑγροΤύπο ο κ. Τάκης Δανιηλίδης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Peachcot συγκομίζεται τον Ιούνιο και έχει απαιτήσεις σε ψύχος 300 h min και μεγάλο μέγεθος. Τον Ιούνιο συγκομίζεται και η έτερη, νέα ποικιλία Tiger, με παρατεταμένη ωρίμανση, χρώμα φλοιού και σάρκας κόκκινο και γεύση πικάντικη μέντας που δεν μοιάζει με καμία άλλη, σύμφωνα με τον κ. Δανιηλίδη.

Πέλλα | Ήδη καλλιεργούνται κοκκινόσαρκες ποικιλίες

Σύμφωνα με όσα μας είπαν γεωπόνοι αλλά και αγρότες από την εν λόγω περιοχή έχουν μπει ήδη κάποιες ποικιλίες με κόκκινη σάρκα. Από τις πρώτες συγκομιδές, φαίνεται πως χαρακτηριστικό των νέων αυτών ποικιλιών είναι ότι είναι μαλακόσαρκες, ενώ έχουν πολύ καλή και έντονη γεύση.

Μελίκη Ημαθίας | Κυριαρχία Μπεμπέκου

Στην περιοχή της Μελίκης του νομού Ημαθίας καλλιεργούνται κυρίως ροδάκινα και ακτινίδια, ενώ όπως είπε ο πρόεδρος του τοπικού Συνεταιρισμού κ. Απόστολος Λουκανόπουλος, μικρές είναι οι εκτάσεις με βερίκοκα, όπου και κυριαρχούν τα Μπεμπέκου και κάποιες νέες ποικιλίες, αλλά σε μικρή έκταση.

Αργολίδα | Πειραματίζεται ο αγροτικός κόσμος με νέα είδη

Ο κ. Βασίλης Ντόκος, έμπειρος παραγωγός από το Κουτσοπόδι Αργολίδας τόνισε ότι αρκετοί αγρότες στην περιοχή του πειραματίζονται με νέες, κοκκινόσαρκες ποικιλίες βερίκοκου, οι οποίες ως ποσότητες είναι λίγες κάθε χρόνο και ως εκ τούτου έχουν ζήτηση εμπορική.

(Μπίκας Αλέξανδρος – agrotypos.gr)

Η Ηλιάνα εγκαταστάθηκε στην Κρήτη και ασχολήθηκε με τους αμπελώνες. Τώρα βγάζει το δικό της κρασί

0


 

Αποφάσισε να γίνει οινοποιός σε νεαρή ηλικία. Σήμερα, η Ηλιάνα Μαλίχιν είναι ιδιοκτήτρια του ομώνυμου οινοποιείου με έδρα στην Κρήτη. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, παρόλα αυτά από πολύ μικρή ηλικία γνώριζα πως ήθελα να εγκατασταθώ στην Κρήτη και να ασχοληθώ με το αμπέλι και την ελιά. Ήταν ένα πηγαίο και έμφυτο συναίσθημα» εξηγεί η ίδια.

Η διαδρομή μέχρι σήμερα δεν ήταν καθόλου εύκολη. Η ίδια, όπως και οι άλλοι παραγωγοί της περιοχής, έχουν να αντιμετωπίσουν και τις πυρκαγιές, οι οποίες τους έχουν πλήξει. «Δυστυχώς το κράτος δεν ενδιαφέρεται για τον πρωτογενή τομέα. Ακόμα και οι τοπικοί φορείς απαξιώνουν αυτή την δραστηριότητα. Αν βρισκόμασταν σε μια άλλη χώρα ήδη ο ελαιώνας και αμπελώνας των Μελάμπων θα ήταν προστατευμένος από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Εδώ, όχι απλά δεν προστατεύεται, αλλά καταστρέφεται συστηματικά» σημειώνει.

Η Ηλιάνα Μαλίχιν μιλά στο It’s Possible για το πως ξεκίνησε την διαδρομή της, τι παράγει σήμερα, ενώ δίνει και τις δικές της συμβουλές για το πως μπορεί κάποιος να ξανά σηκωθεί μετά από μία μεγάλη καταστροφή.

Πως αποφασίσατε να εγκατασταθείτε στην Κρήτη και να ασχοληθείτε με τους αμπελώνες;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, παρόλα αυτά από πολύ μικρή ηλικία γνώριζα πως ήθελα να εγκατασταθώ στην Κρήτη και να ασχοληθώ με το αμπέλι και την ελιά. Ήταν ένα πηγαίο και έμφυτο συναίσθημα. Έτσι φρόντισα να σπουδάσω Γεωπονική στο Ηράκλειο και κάθε σαββατοκύριακο να βρίσκομαι στο χωριό μας, στη Λαμπηνή, και να φροντίζω την οικογενειακή περιουσία. Έπειτα έλειψα για 1,5 χρόνο στην Αθήνα για το μεταπτυχιακό στην Οινολογία, και γύρισα αμέσως πίσω πιάνοντας δουλειά σε γνωστό οινοποιείο.

Αυτή τη στιγμή τι παράγετε;

Πριν και την καταστροφή από την φωτιά, παρήγαμε 5 διαφορετικές ετικέτες από διαφορετικά χωριά του Ρεθύμνου. Σήμερα, 3 από αυτές αντικαταστάθηκαν από 2 νέες οι οποίες δημιουργήθηκαν για να καλύψουν το κενό και να βοηθήσουν το οινοποιείο να είναι βιώσιμο. Έτσι, αυτή τη στιγμή στην αγορά υπάρχουν τα νέα κρασιά Lefkos που είναι Βιδιανο & Θραψαθήρι όχι από ένα χωριό όπως συνηθιζόταν, αλλά από διάφορα χωριά, και το Liatiko Rose επίσης στην ίδια λογική.

Όπως έχετε πει και σε παλαιότερη συνέντευξη σας, έχετε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα λόγω πυρκαγιών και αυτό έχει δυσκολέψει την προσπάθεια σας. Τι ακριβώς γίνεται σε αυτό το κομμάτι και τι έχετε δει εσείς στην πράξη;


Από την πρώτη φορά που πήγα στις Μέλαμπες, ενημερώθηκα από τους ντόπιους για τις πολλαπλές πυρκαγιές που είχαν βιώσει από το 1964 μέχρι το 2019. Όλοι εξέφραζαν βαθιά απογοήτευση για τον κρατικό μηχανισμό, και είχαν μεγάλη ανησυχία για το πότε θα χτυπούσε η επόμενη πυρκαγιά. Παρόλα αυτά, αργότερα τόλμησαν και επένδυσαν, παρά τις δυσκολίες των καιρών, στη γη τους. Οι φόβοι τους όμως επιβεβαιώθηκαν τρία χρόνια μετά. Προσωπικά έχω βιώσει μόνο μια πυρκαγιά, αυτή του περασμένου Ιούλη και συνεχίζω, οι ντόπιοι όμως δεν αντέχουν να συνεχίσουν. Υπάρχει σταθερή εγκατάλειψη της γης λόγω των πυρκαγιών, έτσι και στην τελευταία «χάσαμε» και άλλους παραγωγούς που δεν είχαν το κουράγιο να τα φτιάξουν όλα από την αρχή. Δυστυχώς το κράτος δεν ενδιαφέρεται για τον πρωτογενή τομέα. Ακόμα και οι τοπικοί φορείς απαξιώνουν αυτή την δραστηριότητα. Αν βρισκόμασταν σε μια άλλη χώρα ήδη ο ελαιώνας και αμπελώνας των Μελάμπων θα ήταν προστατευμένος από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Εδώ, όχι απλά δεν προστατεύεται, αλλά καταστρέφεται συστηματικά.

Μετά από αυτά που έχετε βιώσει, τι συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που έρχεται αντιμέτωπος με μία καταστροφή; Πως μπορεί να πορευτεί την επόμενη ημέρα; Ανεξάρτητα από το πεδίο στο οποίο δραστηριοποιείται


Όταν βιώνεις μια τόσο μεγάλη καταστροφή, είναι σαν να βιώνεις ένα βαρύ πένθος. Ο καθένας διαχειρίζεται διαφορετικά το πένθος του. Η αλήθεια είναι πως τον πρώτο καιρό ήμουν τόσο απογοητευμένη αλλά και θυμωμένη που σκεφτόμουν να τα παρατήσω. Όμως η αγάπη και το όραμα για αυτό που κάνω, και το ίδιο το αμπέλι αν θέλετε το οποίο είδα λίγες μέρες μετά να βγάζει φυλλαράκια από τις στάχτες, με κράτησαν. Η συμβουλή που θα μπορούσα να δώσω είναι να υπάρχει ψυχραιμία, και να θυμόμαστε πως κάθε καταστροφή είναι μια νέα ευκαιρία να φτιάξουμε τα πράγματα καλύτερα και να αναγεννηθούμε, έχοντας και επιπλέον γνώση από αυτή την εμπειρία.

Ξεκινήσατε την δραστηριότητα σας σε πολύ νεαρή ηλικία. Στην Ελλάδα βέβαια συχνά ακούμε την άποψη ότι για να ξεκινήσει κάποιος/α κάτι δικό του/της πρέπει να είναι… μεγαλύτερης ηλικίας. Τι λέτε για αυτό;

Πιστεύω πως η ηλικία δεν παίζει ρόλο στο πότε θα ξεκινήσει κάποιος την επαγγελματική του δραστηριότητα. Υπάρχουν άνθρωποι που ξεκίνησαν και πέτυχαν από τα 18 τους και άλλοι που στα 40 βρήκαν αυτό που αγαπάνε πραγματικά να κάνουν. Άλλα στοιχεία πρέπει να υπάρχουν για να ξεκινήσει κανείς, όχι πάντως απαραίτητα να είναι μεγάλος.

Ποια είναι τα επόμενα πλάνα σας;

Σίγουρα το άμεσο πλάνο είναι η ανασύσταση των καμένων αμπελώνων, κάτι που ευτυχώς πάει αρκετά καλά. Το όραμα δεν σταματά. Ονειρεύομαι το Ρέθυμνο να πάρει θέση στον οινικό χάρτη. Ονειρεύομαι ανθρώπους που ζουν με αξιοπρέπεια και χαρά στα χωριά τους και ασχολούνται με αγάπη και μεράκι με την γη. Ονειρεύομαι την «άνθηση» κάθε παλαιού αμπελώνα, από τον μικρότερο στο μεγαλύτερο. Είναι η ιστορία μας.

www.itspossible.gr/

Τέσσερις και μια χρυσές συμβουλές για να διατηρήσουμε τα κεράσια ολόφρεσκα για καιρό


 

Τα κεράσια είναι πεντανόστιμα, ενώ μπορούν κάλλιστα να καλύψουν την ανάγκη μας για επιδόρπιο ή να συμπληρώσουν το πρωινό γιαούρτι μας. Πέρα όμως από την απίθανη γεύση τους, τα κεράσια επιφυλάσσουν και ένα σωρό οφέλη για τον οργανισμό μας, συμπεριλαμβανομένου του ότι είναι γεμάτα αντιοξειδωτικά και μελατονίνη.

Η εποχή των κερασιών είναι φευγαλέα και η καλύτερη στιγμή τους είναι το καλοκαίρι. Ακόμα και τότε όμως, έχει σημασία να τα διατηρήσουμε σωστά, προκειμένου να μην στερηθούμε τίποτα, ούτε από τη γεύση αλλά ούτε και από τα θρεπτικά συστατικά τους.

Προτού τα βάλουμε στο ψυγείο, έχει σημασία να ακολουθήσουμε ορισμένα απλά βήματα, προκειμένου τα κεράσια μας να παραμείνουν ολόφρεσκα για όσο το δυνατόν περισσότερες μέρες.


Δεν πλένουμε τα κεράσια πριν τα βάλουμε στο ψυγείο

Σε ό,τι αφορά την αποθήκευση των κερασιών, η υγρασία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός τους, επομένως καλύτερα να τα πλύνουμε ακριβώς τη στιγμή που επιθυμούμε να τα φάμε. Οποιαδήποτε περίσσεια νερού απειλεί να κάνει τα κεράσια να χαλάσουν πιο γρήγορα.


Δεν αφαιρούμε τα κοτσάνια

Αν τα κεράσια μας έχουν κοτσάνια, τα αφήνουμε. Η αφαίρεση των μίσχων εκθέτει τα κεράσια σε πρόσθετη υγρασία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πιθανή αλλοίωση της γεύσης και της υφής.

Αφαιρούμε τα κεράσια που έχουν χαλάσει

Όταν ένα κεράσι χαλάσει, μπορεί να καταστρέψει ολόκληρη την παρτίδα. Για αυτόν τον λόγο, καλύτερα να πετάμε όσα κεράσια μας φαίνονται μαλακά και μαυρισμένα.

Πώς αποθηκεύουμε τα κεράσια

Όσον αφορά την αποθήκευση των κερασιών, όσο πιο ψυχρό είναι το περιβάλλον, τόσο το καλύτερο για τη γεύση και τη φρεσκάδα τους. Επομένως καταλαβαίνουμε πως το ψυγείο είναι το καλύτερο μέρος για να διατηρήσουμε τα κεράσια μας.

Αν και θα μπορούσαμε να τα αφήσουμε και εκτός ψυγείου, αυτό συνίσταται κυρίως στην περίπτωση που σκοπεύουμε να τα φάμε μέσα σε λίγες ώρες.

Μέσα στο ψυγείο, βάζουμε τα κεράσια σε ένα ευρύχωρο μπολ, ώστε να μην πιέζονται μεταξύ τους και δεν κλείνουμε με το καπάκι, καθώς χρειάζονται αέρα.


Μια πλαστική σακούλα μπορεί να λειτουργήσει εξίσου καλά για την αποθήκευση των κερασιών, αρκεί να της κάνουμε μερικές τρύπες, ώστε να παίρνουν αέρα τα κεράσια.

Πώς θα καταψύξουμε τα κεράσια

Βάζοντας τα κεράσια στην κατάψυξη παρατείνουμε τη διάρκεια της ζωής τους. Προτού όμως τα τοποθετήσουμε μέσα στην κατάψυξη, τα ξεπλένουμε καλά, τα αφήνουμε να στεγνώσουν και αφαιρούμε τα κοτσάνια.


Τα κεράσια διατηρούνται στην κατάψυξη για περίπου ένα χρόνο. Επομένως, αυτή είναι μια πολύ καλή ιδέα για να απολαμβάνουμε τη δροσιστική γεύση τους όλες τις εποχές του χρόνου όχι μόνο το καλοκαίρι.

Στη συνέχεια τα τοποθετούμε σε ένα ταψί στρωμένο με λαδόκολλα και τα αφήνουμε για περίπου δύο ώρες. Αφήνοντας αποστάσεις ανάμεσα στα κεράσια διασφαλίζουμε ότι δεν θα κολλήσουν μεταξύ τους.

Μόλις παγώσουν τα κεράσια, τα τοποθετούμε σε μια επαναχρησιμοποιήσιμη σακούλα σιλικόνης ή σε ένα αεροστεγές δοχείο. Φροντίζουμε να βάλουμε επάνω στην σακούλα ετικέτα, ώστε να γνωρίζουμε πότε έγινε η ψύξη.

Καρπόδεση ελαιόδεντρου | Παράγοντες που την επηρεάζουν

 

Εκτός από τη διετή συνήθεια που έχει η ελιά (Παρενιαυτοφορία), η παραγωγή ελαιοκάρπου χαρακτηρίζεται από μαζική αποκοπή νεαρών καρπών κατά την περίοδο μετά την άνθηση.

Η ικανότητα καρπόδεσης, προκύπτει από μια ισορροπία μεταξύ των λουλουδιών εντός της ταξιανθίας και ρυθμίζεται από τη γονιμοποίηση των ωοθηκών και από τον ανταγωνισμό μεταξύ των γονιμοποιημένων και αγονιμοποίητων καρπών.

Επιπλέον, η καρπόδεση δεν ελέγχεται μόνο από τον ανταγωνισμό σε κάθε ταξιανθία, αλλά εξαρτάται από το δυναμικό καρποφορίας του δέντρου.

Ένας άλλος πιθανός παράγοντας που επηρεάζει το ποσοστό καρπόδεσης του ελαιόδεντρου είναι η αναλογία των ατελών ανθέων (στημονοφόρα) σε σχέση με τα ερμαφρόδιτα καθώς και η ακανόνιστη κατανομή των ανθέων στον θόλο (ο ρόλος του σωστού κλαδέματος).

Τα ανθισμένα λουλούδια, δεν είναι ικανά να δώσουν πάντα καρπούς, λόγω της αδυναμίας τους να ολοκληρώσουν την ανάπτυξη του υπέρου.

Επιπλέον, το περιβαλλοντικό (πολύ υψηλές θερμοκρασίες) (τέλειες θερμοκρασίες θεωρούνται 18 – 25) και διατροφικό στρες μεταξύ της έκπτυξης των οφθαλμών 6 εβδομάδων πριν από την άνθηση, μειώνει τον αριθμό των λουλουδιών ανά ταξιανθία και αυξάνει τον Εκφυλισμό ή πύρωση του υπέρου (μαύρισμα του νεαρού καρπιδίου και πτώση).

Γράφει

Σουλτανόπουλος Τάσος

Γεωπόνος

Πηγήfacebook/soultanopoulos.tasos

8 γιατροσόφια της γιαγιάς που όντως “πιάνουν”!

0
Μπορεί η γιαγιά σου να μην είχε το Internet για να ψάχνει για τις καλύτερες μεθόδους ώστε να γιατρέψει μια ασθένεια, αλλά ήξερε πώς με υλικά που είχε σπίτι της να ανακουφίζει τον πόνο της οικογένειάς της. Μπορεί το ξεμάτιασμα να μην ξέρουμε εάν όντως λειτουργεί, ωστόσο πολλά από τα γιατροσόφια των παππούδων μας έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι μπορούν να καταπραύνουν τον πόνο που προκαλούν πολλές απλές ασθένειες.
1. Κρυολόγημα
Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Chest η κοτόσουπα της γιαγιάς μπορεί να περιέχει μια σειρά από ουσίες με ήπιες αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων του κρυολογήματος. Επιπλέον, η θερμότητα μπορεί να βοηθήσει στην ελάττωση της συμφόρησης αυξάνοντας τη ροή της βλέννας.
2. Πονόλαιμος
Μπορεί να μην είναι ό,τι πιο νόστιμο κυκλοφορεί εκεί έξω, αλλά η γιαγιά είχε δίκιο: Το αλατόνερο μπορεί να ανακουφίσει από τον πονόλαιμο σύμφωνα με την κλινική Mayo. Επίσης, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Preventive Medicine διαπίστωσε ότι οι γαργάρες μπορούν ακόμη και να βοηθήσουν στην πρόληψη λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.
3. Εγκαύματα
Η γιαγιά είχε πάντα φρέσκο γάλα στην κουζίνα της και πολύ πιθανό να σού έχει μείνει και εσένα αυτή η συνήθεια. «Οι πρωτεΐνες του γάλακτος έχουν αντιφλεγμονώδη δράση», λέει η Arielle Kauvar, διευθύντρια του New York Laser & Skin Care και κλινική καθηγήτρια δερματολογίας στο New York University School of Medicine. «Βύθισε μια πετσέτα σε ένα μπολ με μίγμα από ίση ποσότητα γάλακτος και νερού. Ακούμπησε τις κομπρέσες στην περιοχή για 10-15 λεπτά», συμβουλεύει.
4. Ναυτία
Φτιάξε τσάι, βάζοντας φέτες φρέσκου τζίντζερ σε βραστό νερό. «Πρόσθεσε λίγη καστανή ζάχαρη και πιες το για να ανακουφιστείς από τη ναυτία», λέει o βελονιστής Jeff Gould.
5. Τσιμπήματα
Τρίψε ένα παγάκι στην περιοχή για να μειώσεις τον κνησμό και το πρήξιμο. Τόσο απλό, τόσο αποτελεσματικό!
6. Πυρετός
«Ο πυρετός δεν είναι ο εχθρός. Υποδηλώνει ότι το σώμα σας προσπαθεί να σκοτώσει τον ιό ή τα βακτήρια», λέει ο Deeter. Για να νιώσεις καλύτερα προτείνει αυτό που θα πρότεινε και όποια γιαγιά και αν ρωτούσες: Ένα χλιαρό μπάνιο και δροσερές κομπρέσες στο μέτωπο.
7. Βήχας
Κλινικές μελέτες https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18056558 έχουν δείξει ότι ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι 30 λεπτά πριν τον ύπνο μπορεί να μειώσει τον βήχα σε παιδιά ηλικίας μεγαλύτερης των δύο ετών. Αυτό πιάνει και εμάς, σωστά;
8. Έκζεμα και ξηροδερμία
Η βρώμη δεν είναι μόνο για το πρωινό σου. Έρευνα δημοσιευμένη στο Journal of Drigs in Dermatology επιβεβαίωσε ότι έχει όντως ενυδατικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές που βοηθούν με τον κνησμό. Γέμισε λοιπόν την μπανιέρα σου, ρίξε λίγη βρώμη, απόαλυσε το μπάνιο σου για είκοσι λεπτάκια και βγες με την πιο ενυδατωμένη επιδερμίδα που είχες ποτέ.
Πηγή άρθρου και εικόνων olivemagazine.gr

Φλώρινα: Απελευθερώθηκαν τα τρία μικρά αρκουδάκια (ΒΙΝΤΕΟ)

0


 

Τρία μικρά αρκουδάκια απελευθερώθηκαν με απόλυτη επιτυχία τα οποία είχαν παγιδευτεί σε κανάλι στο Φράγμα της Τριανταφυλλιάς του δήμου Φλώρινας.

Όπως έκανε γνωστό το ΥΠΕΝ, η διεύθυνση Δασών Φλώρινας, αφού ενημερώθηκε από τον θηροφύλακα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης (ΚΟΜΑΘ) ότι τρία μικρά αρκουδάκια είχαν πέσει μέσα σε κανάλι του Φράγματος της Τριανταφυλλιάς, με επικεφαλής την προϊσταμένη της, ενεργοποίησε αμέσως την Ομάδα Άμεσης Επέμβασης της Π.Ε. Φλώρινας, η οποία είναι αρμόδια για την διαχείριση περιστατικών προσέγγισης αρκούδας και άλλων ειδών άγριας πανίδας σε κατοικημένες περιοχές.

Ταυτόχρονα, ενημέρωσε τη γενική διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος και τον ίδιο το γενικό γραμματέα Δασών, Κωνσταντίνο Αραβώση.

Στο σημείο κατέφθασαν, εκτός από την διεύθυνση Δασών Φλώρινας της επιθεώρησης Εφαρμογής Δασικής Πολιτικής Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η ΚΟΜΑΘ, η αστυνομία και η Πυροσβεστική Υπηρεσία, καθώς και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις “Καλλιστώ” και “Αρκτούρος”.

Σύμφωνα πάντα με το ΥΠΕΝ, η ανταπόκριση όλων των εμπλεκόμενων φορέων ήταν άμεση και όλες οι ενέργειες πραγματοποιήθηκαν λαμβάνοντας όλα τα μέτρα ασφαλείας, καθώς στο σημείο βρισκόταν και η μητέρα – αρκούδα.

Τα τρία μικρά αρκουδάκια, πέντε μηνών περίπου, ελευθερώθηκαν στην περιοχή προκειμένου να εντοπιστούν από την μητέρα τους. Επισημαίνεται ότι η δασική υπηρεσία πραγματοποιεί συνεχώς περίπολα στην ευρύτερη περιοχή, για να επιβεβαιώσει την επανασύνδεση της οικογένειας.