Το κύριο καθήκον της άρδευσης με υγρασία είναι να αυξήσει την υγρασία του εδάφους και να δημιουργήσει ένα ευνοϊκό καθεστώς νερού για τα φυτά όταν οι βροχοπτώσεις είναι ανεπαρκείς.
Με την άρδευση, οι συνθήκες για την ύπαρξη φυτών αλλάζουν και μπορούν να επιλυθούν οι ακόλουθες εργασίες:
1) να υγρανθεί το έδαφος και να βελτιωθεί το υδάτινο καθεστώς του.
2) για να αυξηθεί η υγρασία του στρώματος του εδάφους αέρα.
3) για αλλαγή της θερμοκρασίας του εδάφους.
4) να πλύνει το έδαφος από άλατα επιβλαβή για τα φυτά.
5) να εισάγουμε θρεπτικά συστατικά με το νερό άρδευσης.
Ανάλογα με την κύρια εργασία που τίθεται κατά το πότισμα και το χρόνο κατά τον οποίο εκτελείται, διακρίνονται διάφοροι τύποι ποτίσματος.
Ενυδατικές αρδεύσεις
Το κύριο καθήκον της άρδευσης με υγρασία είναι να αυξήσει την υγρασία του εδάφους και να δημιουργήσει ένα ευνοϊκό καθεστώς νερού για τα φυτά όταν οι βροχοπτώσεις είναι ανεπαρκείς. Είναι πιο διαδεδομένα στην αρδευτική πρακτική. Ανάλογα με το χρόνο κατά τον οποίο πραγματοποιούνται, οι υγραντικές αρδεύσεις χωρίζονται σε: βλάστηση και εξωβλάστηση (υγρασία-κατακράτηση).
Αρδεύσεις ύγρανσης βλάστησης
Οι αρδεύσεις με ύγρανση της βλάστησης έχουν τη μεγαλύτερη πρακτική σημασία στην καλλιέργεια των καλλιεργειών. Με αυτά, διατηρείται ένα ευνοϊκό καθεστώς νερού στο έδαφος κατά την ανάπτυξη και ανάπτυξη των φυτών. Ο αριθμός των αρδεύσεων βλάστησης και η ποσότητα του νερού άρδευσης καθορίζονται ανάλογα με τα βιολογικά χαρακτηριστικά των φυτών και τις κλιματικές συνθήκες.
Το ρύζι, η πλειονότητα των κηπευτικών, οι πατάτες, τα παντζάρια, το καλαμπόκι, το βαμβάκι κ.λπ., χρειάζονται τη μεγαλύτερη άρδευση βλάστησης. Σε ξηρά χρόνια, η άρδευση της βλάστησης είναι επίσης απαραίτητη για τις καλλιέργειες δημητριακών.
Ένα πολύ γνωστό είδος άρδευσης βλάστησης είναι η αναζωογονητική άρδευση. Πραγματοποιούνται με μικρές ποσότητες νερού άρδευσης (10-13 m 3 ανά στρέμμα), συνήθως μέσω βροχής, για να αναζωογονηθούν τα φυτά και να αυξηθεί η υγρασία του στρώματος του αέρα του εδάφους.
Το ζαχαρότευτλο χρειάζεται αναζωογονητικό πότισμα προς το τέλος της καλλιεργητικής περιόδου, όταν συγκεντρώνει τα περισσότερα σάκχαρα. Σε αυτή την περίοδο, δεν ανέχεται την υψηλή υγρασία του εδάφους, αλλά χρειάζεται μόνο μια ελαφριά υγρασία για να διατηρήσει τη σάρκαρα των φύλλων.
Η υψηλή υγρασία του εδάφους προκαλεί δευτερογενή ανάπτυξη και μείωση της περιεκτικότητας σε σάκχαρα. Το βαμβάκι χρειάζεται επίσης αναζωογονητικό πότισμα στο τέλος της ανάπτυξής του, για να υποστηρίξει μόνο την ωρίμανση των σχηματισμένων κουτιών χωρίς επιπλέον ανάπτυξη.
Τα αναζωογονητικά ποτίσματα είναι απαραίτητα για το καλαμπόκι και τον ηλίανθο κατά την ανθοφορία όταν η θερμοκρασία του αέρα είναι πολύ υψηλή και η υγρασία χαμηλή.
Ορισμένες καλλιέργειες λαχανικών – λάχανο, ραπανάκια, αγγούρια κ.λπ. – ανταποκρίνονται καλά στο υγρό πότισμα.
Πότισμα εξωβλάστησης (εξοικονόμηση υγρασίας).
Η εξωβλάστηση άρδευση έχει μεγάλη σημασία για την αύξηση των αποδόσεων των γεωργικών καλλιεργειών. Πραγματοποιούνται συνήθως το φθινόπωρο, τις ζεστές μέρες του χειμώνα και νωρίς την άνοιξη, όταν υπάρχει το πιο ελεύθερο νερό στα συστήματα άρδευσης και η πίεση εργασίας είναι μικρότερη. Το φθινόπωρο και το χειμώνα, μόνο τα βαθιά αργιλώδη εδάφη που απορροφούν την υγρασία, τα οποία μπορούν να διατηρήσουν την υγρασία μέχρι την έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου, αποθηκεύουν υγρασία.
Τα υπόγεια νερά σε αυτά πρέπει να βρίσκονται σε βάθος τουλάχιστον 3 μ. Την άνοιξη γίνεται αποθήκευση υγρασίας σε ελαφρύτερα εδάφη, όταν οι βροχοπτώσεις είναι ανεπαρκείς και δεν υπάρχει η απαραίτητη παροχή υγρασίας. Ποτίσματα εξωβλάστησης για αποθήκευση υγρασίας γίνονται συνήθως μετά από όργωμα με μεγαλύτερες ποσότητες νερού άρδευσης.
Ως ποικιλία αρδεύσεων εξοικονόμησης υγρασίας μπορούν να αναφερθούν τα αρδεύματα προ σποράς και προφύτευσης. Στοχεύουν στη δημιουργία καλύτερων συνθηκών για την προ-σπορική επεξεργασία του εδάφους και τη βλάστηση των αρθρικών σπόρων. Τα ποτίσματα αυτά είναι πολύ απαραίτητα κατά τη σπορά δεύτερων καλλιεργειών, κατά τη θερινή φύτευση πατάτας, στην παραγωγή λαχανικών, κατά τη θερινή σπορά χόρτων, μηδικής, ελαιοκράμβης κ.λπ. Το ξηρό φθινόπωρο, εφαρμόζονται κατά τη σπορά χειμερινών σιτηρών.
Αναγκαστικό πότισμα
Ο κύριος σκοπός αυτών των αρδεύσεων είναι η λίπανση του εδάφους. Το νερό χρησιμοποιείται για τη μεταφορά και την ομοιόμορφη κατανομή των λιπασμάτων στην αρδευόμενη περιοχή.
Για λίπανση μπορούν να χρησιμοποιηθούν θολά νερά από ποτάμια και από το λιώσιμο του χιονιού, από κανάλια πόλεων ή νερό στο οποίο αραιώνονται ορυκτά λιπάσματα, κοπριά και υγρό λιπάσματος.
Η λίπανση με θολά νερά πραγματοποιείται συνήθως σε περιόδους εκτός βλάστησης, γιατί στο έδαφος εισάγονται μεγάλες ποσότητες νερού, που δεν μπορούν να ανεχθούν από τα φυτά. Τις περισσότερες φορές, τα λιβάδια και τα βοσκοτόπια ποτίζονται με θολό νερό.
Με νερό στο οποίο αραιώνονται ορυκτό λίπασμα, κοπριά ή υγρό λίπασμα, τα φυτά τρέφονται κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Αυτά τα ποτίσματα χρησιμοποιούνται τόσο ως ενυδάτωση όσο και ως λίπανση κατά την καλλιέργεια λαχανικών, τάφρων και άλλων καλλιεργειών.
Τα ορυκτά λιπάσματα διαλύονται προηγουμένως σε νερό και μετά το διάλυμα αφήνεται να ρέει ομοιόμορφα στο νερό άρδευσης. Τα μηχανήματα βροχής διαθέτουν ειδικές συσκευές αυτόματης ανάμειξης λιπασμάτων.
Η λίπανση με υγρό λίπασμα πραγματοποιείται με τον ίδιο τρόπο.
Η κοπριά αραιώνεται στο νερό άρδευσης. Το υγρό που προκύπτει ονομάζεται στην πράξη «σορμπέ». Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται καλά αποσυντεθειμένη κοπριά. Πολύ καλά αποτελέσματα επιτυγχάνονται όταν χρησιμοποιείται κοπριά προβάτων και πουλερικών.
Τα λιπάσματα εφαρμόζονται σε εύπεπτη μορφή για τα φυτά, κατανέμονται ομοιόμορφα στην περιοχή και εξοικονομείται η εργασία με το θρεπτικό πότισμα.
Πότισμα θέρμανσης
Με αυτό το πότισμα, στόχος είναι η αύξηση της θερμοκρασίας του εδάφους. Το νερό από ποτάμια που ρέουν σε θερμές πηγές είναι κατάλληλο για το σκοπό αυτό.
Η άρδευση με προθέρμανση εφαρμόζεται όταν αρδεύονται λιβάδια, βοσκοτόπια, μηδική, φράουλες και άλλες πολυετείς καλλιέργειες στις αρχές της άνοιξης για να επιταχυνθεί η βλάστηση και να προκληθεί ταχεία ανάπτυξη των φυτών.
Πλύσιμο αρδεύσεων
Αφαιρούν τα συσσωρευμένα άλατα που είναι επιβλαβή για τα φυτά από το έδαφος.
Πηγή www.agrocapital.gr
