Οδηγίες από το Τμήμα Φυτικής και Ζωικής Παραγωγής της ΔΑΟΚ ΠΕ Σερρών

Πώς θα σταματήσετε την υπερβολική ανάπτυξη στο βαμβάκι;

Στη βαμβακοκαλλιέργεια, βασική μας επιδίωξη αποτελεί η ισορροπία ανάμεσα στην βλαστική ανάπτυξη και την καρποφορία. Η υπερβολική βλαστική ανάπτυξη αποβαίνει πάντοτε σε βάρος της καρποφορίας. Οι χειρισμοί, επομένως, του παραγωγού (ποτίσματα, ανασχετικά κ.ά.), πρέπει να έχουν στόχο την επίτευξη αυτής της ισορροπίας.

Έτσι, σε χωράφια που ξέρουμε από άλλες χρονιές ότι το βαμβάκι παίρνει υπερβολικό ύψος, ή βλέπουμε από την εμφάνισή του (ανοιχτό πράσινο χρώμα, τρυφερή κορυφή, μεγάλα μεσογονάτια διαστήματα) ότι έχει τάση για υπερβολική ανάπτυξη, ο έγκαιρος έλεγχος του ύψους, με ρυθμιστές ανάπτυξης, αποτελεί μία πολύ κρίσιμη επέμβαση. Γιατί αν τα φυτά αφεθούν, θα οδηγηθούν σε μεγάλη βλαστική ανάπτυξη, με μειωμένη καρποφορία και σοβαρή οψίμηση της παραγωγής. Η υπερβολική ανάπτυξη σε ύψος, αλλά και των πλάγιων διακλαδώσεων, θα οδηγήσει σε «κλείσιμο» μεταξύ των γραμμών, το φως και ο αέρας δεν θα μπορούν να διεισδύσουν και τα λίγα καρύδια που θα «δέσουν» θα αργήσουν να ανοίξουν, ενώ πολλά δεν θα ανοίξουν ποτέ. Πολλές φορές ακόμα και τα ανοικτά καρύδια σαπίζουν, μέσα στις συνθήκες υπερβολικής υγρασίας και έλλειψης αερισμού που επικρατούν, σ? αυτές τις φυτείες, το φθινόπωρο.

Για να ελέγξουμε, όμως, με επιτυχία την βλαστική ανάπτυξη, το κρίσιμο είναι να γίνει έγκαιρα η πρώτη επέμβαση. Πρέπει να γίνει νωρίς, σε ένα στάδιο που το βαμβάκι «δεν μας γεμίζει, ακόμα, το μάτι».

Όταν, λοιπόν, τα φυτά φθάσουν στο ύψος των 40 εκ., περίπου, πρέπει να επέμβουμε με μια μικρή δόση ανασχετικού 25-50 κ. εκ. /στρέμμα (PIX και παρόμοια) – αναφερόμαστε πάντα σε χωράφια με ιστορικό υπερβολικής ανάπτυξης και όχι σε κανονικά χωράφια. Μετά την πρώτη αυτή επέμβαση και ανάλογα με τις συνθήκες που θα ακολουθήσουν, επαναλαμβάνουμε τον ψεκασμό με την ίδια ή λίγο μεγαλύτερη δόση (συνήθως μετά 10 μέρες, περίπου). Σε λίγες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί και τρίτη επέμβαση. Με αυτόν, τον έγκαιρο ψεκασμό, ελέγχουμε από νωρίς την τάση για βλαστική ανάπτυξη, στρέφουμε τα φυτά σε καρποφορία και διασφαλίζουμε την επιθυμητή ισορροπία. Επίσης, επεμβαίνοντας έγκαιρα, πετυχαίνουμε αυτό που επιδιώκουμε (ισορροπία) με μικρότερο κόστος, αφού η ποσότητα ανασχετικού που θα χρειαστεί, συνολικά, θα είναι πολύ μικρότερη απ’ αυτή που θα χρειαστεί στην περίπτωση καθυστερημένων εφαρμογών.

Αν, όπως συμβαίνει συχνά, καθυστερήσουμε την πρώτη επέμβαση και το βαμβάκι φθάσει σε ύψος 60-90 εκατ., πρέπει να αυξήσουμε (σχεδόν να τριπλασιάσουμε) τη δόση του πρώτου ψεκασμού, σε 70-120 κ. εκ./στρέμμα ανασχετικού. Το ύψος της δόσης εξαρτάται από την γονιμότητα του χωραφιού, την στάθμη της υπόγειας υγρασίας, τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν και την εμφάνιση της φυτείας. Μετά 10-14 μέρες και αν το βαμβάκι δείχνει πάλι τάση για υπερβολική ανάπτυξη (παύει να έχει το σκούρο χρώμα που προκαλεί η δράση του ανασχετικού, ξαναπαίρνει ανοιχτό πράσινο χρώμα με τρυφερή κορυφή και μεγαλώνουν τα μεσογονάτια διαστήματα), γίνεται και δεύτερος ψεκασμός με 50-100 κ.εκ. /στρέμμα. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και τρίτος ψεκασμός. Όταν καθυστερήσουμε την πρώτη επέμβαση, πέρα από τις μεγάλες δόσεις (κόστος) που θα χρειαστούν, είναι αμφίβολο και αν θα καταφέρουμε να ελέγξουμε την υπερβολική ανάπτυξη.

Ανασχετικό και αμέσως πότισμα;

Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί τους βαμβακοπαραγωγούς. 

Ας ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα.

Η εφαρμογή των ανασχετικών προκαλεί συμπτώματα δίψας στα φυτά και θα χρειαστεί να ποτιστούν νωρίτερα, απ’ ότι θα χρειάζονταν χωρίς την εφαρμογή τους. Είναι όμως λαθεμένη η άποψη, που υποστηρίζεται από κάποιους, για άμεσο πότισμα μετά την εφαρμογή του ανασχετικού. Σε μια τέτοια περίπτωση ακυρώνουμε, σε μεγάλο βαθμό, τη δράση και τα αποτελέσματα του ανασχετικού – «πατάμε φρένο και, αμέσως, το λύνουμε». Το βαμβάκι, όπως προαναφέρθηκε, μετά το ανασχετικό θα διψάσει νωρίτερα: ένα χωράφι, π. χ. , που θα ζητούσε πότισμα σε 15 μέρες, θα χρειαστεί σε 8-10 και κάποιο που θα διψούσε σε 10, θα διψάσει σε 5-6 μέρες. Είναι όμως πιθανό, να χρειαστεί και δεύτερη εφαρμογή ανασχετικού, χωρίς να χρειαστεί, ενδιάμεσα, να ποτίσουμε. Όλα εξαρτώνται από το χωράφι, τον καιρό και την εμφάνιση της φυτείας.

www.krasiagr.com

Οι περισσότεροι  καταναλωτές κρασιού μένουν είτε στο κόκκινο είτε στο ροζέ είτε στο λευκό και δεν ξεφεύγουν από το αγαπημένο τους. Αποδεικνύεται ότι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την παλέτα γεύσεων σας αλλά μπορεί να αποκαλύψει κάτι για τον τύπο του ατόμου που είστε. Για παράδειγμα, εάν απολαμβάνετε να περνάτε χρόνο μόνοι σας, είναι πιο πιθανό να απολαμβάνετε το κόκκινο κρασί, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Μια έρευνα σε 2.000 Αμερικανούς ενήλικες που πίνουν τακτικά κρασί εξέτασε τις διαφορές προσωπικότητας με βάση το αγαπημένο στυλ κρασιού των ερωτηθέντων και διαπίστωσε ότι όσοι απολαμβάνουν το κόκκινο κρασί είπαν ότι είναι εσωστρεφείς (48%), ενώ οι ερωτηθέντες που απολαμβάνουν το αφρώδες κρασί είναι πιο πιθανό να είναι εξωστρεφείς, (40%).

Σε αρμονία με το αγαπημένο τους κρασί, οι καταναλωτές ροζέ πιστεύουν ότι είναι το χαρούμενο μέσο, καθιερώνοντας τους εαυτούς τους ως αμφιστρεφείς (32%).

Η έρευνα που διεξήχθη από την OnePoll για την Barefoot Wine για την Εθνική Ημέρα Οίνου στις 25 Μαΐου, έδειξε επίσης ότι κατά μέσο όρο, οι ερωτηθέντες καταναλώνουν πέντε ποτήρια κρασί την εβδομάδα.

Στα πάρτι, όσοι απολαμβάνουν το αφρώδες κρασί (26%) και το κόκκινο κρασί (23%) λένε ότι είναι πιθανό να είναι «ήρεμοι παρατηρητές». Οι πότες ροζέ είναι οι “party planners” της ομάδας (19%) και όσοι απολαμβάνουν το λευκό κρασί είπαν ότι μπορούν να βρεθούν να βγάζουν φωτογραφίες ή να είναι η ζωή του πάρτι (20%, το καθένα).

Είναι ενδιαφέρον ότι σε όσους αρέσει το λευκό κρασί είπαν επίσης ότι είναι «άνθρωποι εσωτερικού χώρου» (38%), ενώ οι πότες κόκκινου κρασιού απολαμβάνουν την ύπαιθρο (36%). Αυτός μπορεί επίσης να είναι ο λόγος που οι πότες κόκκινου κρασιού είναι επίσης πιο πιθανό να είναι πρωινοί τύποι (46%), και όσοι προτιμούν το ροζέ και το λευκό κρασί είναι ξενύχτηδες (33% το καθένα).

Σκεπτόμενοι τα κατοικίδιά τους, όσοι προτιμούν το αφρώδες κρασί (29%) και το κόκκινο κρασί (40%) είναι πιο πιθανό να αγαπάνε τα σκυλιά, ενώ οι πότες ροζέ (17%) και λευκού οίνου (27%) είναι άνθρωποι με γάτες.

«Είναι σημαντικό να προσφέρουμε κάτι για τις διαφορετικές γευστικές προτιμήσεις και την προσωπικότητα του καθενός», λέει η οινοποιός του Barefoot , Jennifer Wall, σε μια δήλωση.

Επιλογή κρασιού και καριέρας
Η έρευνα ρώτησε επίσης τους ερωτηθέντες για την καριέρα τους και διαπίστωσε ότι η πιο δημοφιλής βιομηχανία για όσους απολαμβάνουν το αφρώδες κρασί (31%), το κόκκινο κρασί (21%) και το ροζέ (19%) είναι οι υπηρεσίες υγείας. Οι λάτρεις του λευκού κρασιού φέρονται να εργάζονται στη λογιστική ή στα οικονομικά (19%) ή σε εργοστάσια και στη μεταποίηση (17%).

Μεταξύ της κατανάλωσης κρασιού, οι ερωτηθέντες περνούν επίσης χρόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (87%) και αφιερώνουν χρόνο για να παρακολουθήσουν εκπομπές ή ταινίες στην τηλεόραση (86%). Οι οινοπότες είναι δημιουργικοί, με μερικά από τα αγαπημένα τους χόμπι όπως το γράψιμο (47%) και το σχέδιο (36%). Πολλοί είναι επίσης αθλητικοί τύποι, απολαμβάνουν να παίζουν (38%) ή παρακολουθούν (20%) αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο (16%) ή το μπάσκετ (13%).

Το αγαπημένο κρασί κάθε Zodiac
Το ζώδιο σας μπορεί επίσης να λέει κάτι για το αγαπημένο σας κρασί, με τους Διδύμους (20%), τους Καρκίνους (13%) και τους Ταύρους (10%) να προτιμούν το λευκό κρασί. Αντίθετα, οι Λέοντες (18%) και οι Ζυγοί (11%) προτιμούν το αφρώδες κρασί και οι Σκορπιοί (13%) και οι Παρθένοι (16%) επιλέγουν το ροζέ.

Οι λάτρεις του αφρώδους και του κόκκινου κρασιού έχουν επίσης την ικανότητα να ζουν στα άκρα, καθώς είναι πιο διατεθειμένοι να κάνουν τατουάζ (70%, το καθένα).

«Το να έχεις διαφορετικές απόψεις είναι αυτό που κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική. το ίδιο ισχύει και για το κρασί», προσθέτει η Wall. «Ανεξάρτητα από τις ποικιλίες που απολαμβάνετε, το κρασί πρέπει να είναι λιγότερο περίπλοκο, πιο διασκεδαστικό και να το απολαμβάνετε με τους φίλους και την οικογένειά σας!»

Μεθοδολογία έρευνας:
Αυτή η τυχαία έρευνα διπλής επιλογής σε 2.000 Αμερικανούς 21+ που πίνουν κρασί ανατέθηκε από την E. & J. Gallo Winery μεταξύ 22 Μαρτίου και 24 Μαρτίου 2023. Διεξήχθη από την εταιρεία έρευνας αγοράς OnePoll, της οποίας τα μέλη της ομάδας είναι μέλη του την Εταιρεία Έρευνας Αγοράς και έχουν εταιρικά μέλη στην Αμερικανική Ένωση Έρευνας Δημόσιας Γνώμης (AAPOR) και στην Ευρωπαϊκή Εταιρεία Έρευνας Γνώμης και Μάρκετινγκ (ESOMAR).

Πηγή 

Δεύτερη στον κόσμο -μετά την Ισπανία- ως προς το δυναμικό παραγωγής ρεύματος από φωτοβολταϊκά κατατάσσεται η Ελλάδα σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας.

Οι επενδύσεις σε μονάδες παραγωγής αλλά και στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής οδηγούν σε αυξανόμενη διείσδυση της πράσινης ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα της χώρας – ενδεικτικά το 2022 ο ΔΕΔΔΗΕ τετραπλασίασε την ισχύ των ΑΠΕ που ενεργοποιήθηκαν στο δίκτυο διανομής, σε σχέση με το 2019. Σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού, που εξετάζει το δυναμικό παραγωγής των υφιστάμενων φωτοβολταϊκών μονάδων ως προς τη συνολική ζήτηση (όχι την πραγματική παραγωγή), η διείσδυση των φωτοβολταϊκών στο τέλος του 2022 ήταν 17.5 % στην Ελλάδα και 19,1 % στην Ισπανία. Συγκριτικά ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 8,7 % και ο διεθνής μέσος όρος 6,2 %.

«Εννέα χώρες έχουν σήμερα ποσοστά διείσδυσης άνω του 10%, με την Ισπανία, την Ελλάδα και τη Χιλή να ξεπερνούν το 17%, και ενώ η συμφόρηση του δικτύου έχει καταστεί ζήτημα, τα μέτρα πολιτικής, οι τεχνικές λύσεις και η αποθήκευση παρέχουν ήδη εφαρμόσιμες λύσεις για την ενίσχυση της διείσδυσης των φωτοβολταϊκών», αναφέρεται στην έκθεση.

Η αυξημένη συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, ιδίως σε περιόδους χαμηλής ζήτησης (π.χ. Σαββατοκύριακα και αργίες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες) οδηγεί και στη χώρα μας σε περικοπή της παραγωγής «πράσινης» ενέργειας για λόγους ευστάθειας του συστήματος. 

Παράλληλα κατά τις περιόδους αυτές διαμορφώνονται οι χαμηλότερες -έως και μηδενικές- τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας στο Χρηματιστήριο. Ως προς τα δίκτυα, αρμόδιες πηγές του ΔΕΔΔΗΕ ανέφεραν προς το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι το 2022 ενεργοποιήθηκαν στο δίκτυο διανομής 4.800 μονάδες ΑΠΕ ισχύος 1080 μεγαβάτ, έναντι 688 μονάδων ισχύος 242 μεγαβάτ το 2019 (αύξηση 597 % στο πλήθος και 346 % στην ισχύ). Αθροιστικά οι μονάδες ΑΠΕ (κυρίως φωτοβολταϊκά) στο δίκτυο διανομής έφθασαν πέρυσι στα 6,5 γιγαβάτ από 4 γιγαβάτ το 2019, ενώ με βάση τα προγραμματισμένα έργα για το 2023, η ισχύς θα υπερβεί τα 8.7 γιγαβάτ. 

Αντίστοιχα από τον ΑΔΜΗΕ (σύμφωνα με το δεκαετές πρόγραμμα ανάπτυξης 2024-2033), επισημαίνεται ότι έως τον Δεκέμβριο του 2022, στο διασυνδεδεμένο σύστημα λειτουργούσαν Σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και Συμπαραγωγής συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 10256 MW, (4516 MW αιολικά και 5150 MW φωτοβολταϊκά), ενώ από τους δύο Διαχειριστές (ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ) έχουν χορηγηθεί Οριστικές Προσφορές Σύνδεσης σε Σταθμούς ΑΠΕ συνολικής ισχύος άνω των 11,5 GW. «Αν λογιστούν σωρευτικά οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις ΑΠΕ μαζί με όσα έργα έχουν κατοχυρώσει το δικαίωμα να συνδεθούν στο Δίκτυο και στο Σύστημα μέσω Οριστικών Προσφορών Σύνδεσης με το ΔΕΔΔΗΕ και τον ΑΔΜΗΕ αντίστοιχα, και το δυναμικό ΑΠΕ που προκύπτει ως δυνατότητα στα νησιά που διασυνδέονται (Κυκλάδες, Κρήτη, Δωδεκάνησα, Β. Αιγαίο) το αποτέλεσμα περί τα 24 GW ισχύος υπερβαίνει ήδη το καταγεγραμμένο στο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα στόχο για το 2030 (15,1 GW) και επιτυγχάνει τον στόχο για ΑΠΕ ισχύος 22-24 GW στην ηλεκτροπαραγωγή όπως αναμένεται να αποτυπωθεί στην επικείμενη αναθεώρηση του ΕΣΕΚ», αναφέρει ο ΑΔΜΗΕ.

Aπό τις πλέον πολυφυτεμένες λευκές ποικιλίες σταφυλιού ανα τον κόσμο και πιθανώς το πιο γνωστό από τα λευκά σταφύλια.

Η πατρίδα του Chardonnay, η Βουργουνδία αναφέρεται συχνά ως το απόγειο της έκφρασής του. Αλλά η ποικιλία έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και παραδείγματα, από το υπέροχο έως το μη εμπνευσμένο, μπορούν να βρεθούν από όλο τον κόσμο.

Πιο γνωστό ως το λευκό σταφύλι της Βουργουνδίας και ακρογωνιαίος λίθος της σαμπάνιας, το Chardonnay είναι η πιο διάσημη ποικιλία λευκού κρασιού στον κόσμο και επίσης μια από τις πιο ευρέως φυτεμένες. Φτιαγμένα σε διάφορα στυλ, τα κρασιά Chardonnay μπορούν να δείξουν νότες φρούτων που ξεκινούν από εσπεριδοειδή και ορυκτά έως εξωτικά και φρυγανισμένα.

Τι γεύση έχει το Chardonnay
Παρά την παγκόσμια επιτυχία του, το Chardonnay ως σταφύλι είναι σχετικά ουδέτερο και δεν θεωρείται αρωματική ποικιλία. Πράγματι, συχνά αποκαλείται «το σταφύλι του οινοποιού», γιατί στο οινοποιείο πολλοί από τους καθοριστικούς χαρακτήρες του ενισχύονται ή μειώνονται.

Στα πιο βασικά του, το Chardonnay παράγει κρασιά σε ανοιχτόχρωμη χρυσαφένια απόχρωση, με νότες εσπεριδοειδών, πράσινου μήλου, άνθη και αμύγδαλα ή βρώμη. Στο στόμα, το Chardonnay έχει μέτρια οξύτητα και μέτριο αλκοόλ με μέτριο σώμα.

Το κλίμα, καθώς και η αμπελοκαλλιέργεια και η οινοποίηση, παίζουν σημαντικό ρόλο στα αρώματα και τις γεύσεις του κρασιού που προκύπτει.

Η επίδραση του κλίματος στις γεύσεις Chardonnay
Οι πιο δροσεροί αμπελώνες Chardonnay (αυτοί στο Chablis, τη σαμπάνια και τη Γερμανία, για παράδειγμα) κλίνουν προς τα αρώματα πράσινου μήλου. Περιγραφές ορυκτών όπως η κιμωλία, οι υγρές πέτρες και τα θρυμματισμένα κοχύλια βρίσκουν επίσης το δρόμο τους στις γευστικές νότες Chardonnay.

Αυτά μερικές φορές αποδίδονται στα εδάφη του αμπελώνα. Τα κρασιά του Chablis, για παράδειγμα, συχνά εμφανίζουν το Chardonnay στο πιο ορυκτό του, με ελάχιστη ή καθόλου βελανιδιά που χρησιμοποιείται στη διαδικασία οινοποίησης και συχνά σημειώνονται νότες εσπεριδοειδών, λουλουδιών και κιμωλίας μαζί με υψηλά επίπεδα οξύτητας.

Τα περίφημα εδάφη Kimmeridigan, αρχαία κοχύλια του Chablis πιστώνονται συχνά με αυτήν την αλμυρώδη ορυκτότητα. Αυτό μπορεί να αντιπαραβληθεί με τα πιο γεμάτα Chardonnay του Νέου Κόσμου.

Πράγματι, ενώ η οινοποίηση και τα στυλ του Chardonnay έχουν εξελιχθεί την τελευταία δεκαετία περίπου, τα Chardonnay του Νέου Κόσμου (από την Αυστραλία ή την Καλιφόρνια) συχνά δείχνουν περισσότερο βάρος στο σώμα, τα φρούτα και τον ουρανίσκο, με νότες εξωτικών φρούτων και φρυγανισμένη βελανιδιά στη μύτη. Σε γενικές γραμμές, αυτές οι ζεστές περιοχές, που περιλαμβάνουν επίσης τη Χιλή, τη Νότια Αφρική και την Αργεντινή τείνουν να δίνουν πιο τροπικά στυλ.

Στυλιστικά, τα περισσότερα παγκόσμια παραδείγματα “ήσυχου”, ξηρού Chardonnay βρίσκονται κάπου μέσα σε αυτό το φάσμα. Τα κρασιά της Βουργουνδίας, για παράδειγμα, δίνουν μια νότα που ενσωματώνει την ορυκτότητα του Chablis και λίγη από τη δύναμη του Νέου Κόσμου, πολύ συχνά με δρυ και δίνοντας ενδιαφέροντα (μερικές φορές διακριτικά) αρώματα πυρηνόκαρπων φρούτων με συγκέντρωση γεύσης και μια εντυπωσιακά ισορροπημένη διάρκεια και φρεσκάδα στον ουρανίσκο.

Για πολλούς λάτρεις του Chardonnay, από τους οινοπαραγωγούς έως τους λάτρεις του κρασιού, η Βουργουνδία παραμένει η λυδία λίθος με την οποία κρίνονται πολλά Chardonnay.

Από μόνη της, η ίδια η ποικιλία (αν και σχετικά ουδέτερη ως προς τη γεύση) είναι υπεύθυνη για τις περισσότερες από τις φρουτώδεις γεύσεις που βρίσκονται στα κρασιά Chardonnay. Αυτά κυμαίνονται από τροπικά (μπανάνα, πεπόνι, ανανάς και γκουάβα) έως πυρηνόκαρπα (ροδάκινο, νεκταρίνι και βερίκοκο), εσπεριδοειδή και μήλα.

Ωστόσο, μια σειρά από άλλες αμπελουργικές και οινοποιητικές προσεγγίσεις μπορούν επίσης να επηρεάσουν την τελική γεύση.

Επιδράσεις αμπελώνα στις γεύσεις Chardonnay
Γενικά, το Chardonnay αναπτύσσεται καλά σε ποικίλα κλίματα. Παρέχει σχετικά καλή απόδοση και είναι σχετικά ζωηρό και η συγκέντρωση της γεύσης στο τελικό κρασί μπορεί να περιλαμβάνει έναν βαθμό αραίωσης της καλλιέργειας κατά την καλλιεργητική περίοδο.

Τα αμπέλια ανθίζουν νωρίς, καθιστώντας τα ευαίσθητα στους ανοιξιάτικους παγετούς και οι αμπελουργοί σε δροσερά κλίματα όπως το Chablis (και ευρύτερα η Βουργουνδία και η σαμπάνια επίσης) το μετριάζουν παραδοσιακά με το άναμμα φωτιάς ανάμεσα στις σειρές αμπέλου (ένα αρκετά αποτελεσματικό και παραδοσιακό, αν και μη φιλική προς το περιβάλλον, λύση).

Ορισμένα μέρη του Chablis προστατεύονται από ψεκαστήρες νερού στους οποίους το νερό παγώνει γύρω από τον εκκολαπτόμενο οφθαλμό, προστατεύοντάς τον στην πραγματικότητα. Άλλες τεχνικές περιλαμβάνουν τη θέρμανση των συρμάτων καρποφορίας στο καφασωτό του αμπελώνα.

Αν και, σε γενικές γραμμές, το Chardonnay έχει μέτρια έως υψηλή οξύτητα, σε πολύ ζεστά κλίματα (και με παρατεταμένο χρόνο παραμονής κατά τη συγκομιδή) τα σταφύλια Chardonnay μπορεί να χάσουν τη φυσική τους οξύτητα, με αποτέλεσμα πλαδαρά κρασιά.

Στον αμπελώνα, η κλωνική επιλογή είναι ένας σημαντικός παράγοντας . Ειδικά στον Νέο Κόσμο, αναφέρονται συχνά οι κλώνοι. Για παράδειγμα, πολλά είναι φτιαγμένα από τον κλώνο Mendoza (γνωστός για τη μεταβλητότητά του στο μέγεθος των μούρων, φέρνει φρεσκάδα και συγκέντρωση) ή τις μερικές φορές γλυκές νότες και οξύτητα του UCD (University of California-Davis) Clone 15, στην πραγματικότητα προέρχεται από την Ουάσιγκτον (όπου μερικές φορές ονομάζεται κλώνος Prosser).

Οι κλώνοι της Βουργουνδίας , συναντώνται επίσης συχνά, συμπεριλαμβανομένου του κλασικού κλώνου 95 που δίνει νότες λεμονιού και άνθη.

Επίσης απομονωμένοι στη Βουργουνδία είναι αρκετοί κλώνοι του Chardonnay που μοιάζουν με μοσχάτο, που μερικές φορές συναντώνται σε ένα κρασί ως Chardonnay Musqué, αλλά πιο συχνά χρησιμοποιούνται (στη Βουργουνδία και στο εξωτερικό) ως συστατικό ανάμειξης για να προσθέσουν αρωματική πολυπλοκότητα.

Οινοποιητικές επιδράσεις στις γεύσεις Chardonnay
Είναι γενικά αποδεκτό ότι το πάτημα του Chardonnay με άθικτα τα τσαμπιά («ολόκληρο τσαμπί», “whole-bunch press”, όπως είναι γνωστό) δίνει καλύτερη ποιότητα χυμού λόγω πολλών παραγόντων αλλά κυρίως μέσω αποτελεσματικής πίεσης και διατήρησης ανέπαφων των φρούτων μέχρι τη στιγμή της πίεσης.

Ωστόσο, το πάτημα ολόκληρου του τσαμπιού είναι ακριβό, καθώς απαιτεί τη συγκομιδή των καρπών με το χέρι και τη μεταφορά προσεκτικά (και αποθήκευση, σε ορισμένες περιπτώσεις). Αυτή τη στιγμή, επίσης, ένας οινοποιός μπορεί να αποφασίσει να τρέξει τον φρεσκοτριμμένο χυμό απευθείας στο βαρέλι αντί για την τυπική διαδικασία λευκής οινοποίησης που είναι η συμπίεση σε μια δεξαμενή και ο διαχωρισμός του χυμού από τις ακαθάριστες οινολάσπες (στερεά που καθιζάνουν από τον χυμό) αργότερα.

Η τοποθέτηση του χυμού κατευθείαν στο βαρέλι και η έναρξη μιας λεγόμενης ζύμωσης “υψηλών στερεών” (“high solids”), μπορεί όχι μόνο να προσθέσει μεγαλύτερο βάρος στον ουρανίσκο ή σώμα στο τελικό κρασί, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει τη δυνατότητα εμφάνισης μειωτικών νότων (όπως Έλλειψη αζώτου στο έδαφος). Η μείωση στο Chardonnay είναι ένα αμφιλεγόμενο θέμα, ακόμη και μεταξύ των οινοπαραγωγών, με μερικούς να ενστερνίζονται τις υποδείξεις του “χτυπημένου” σπίρτου (συχνά τονίζεται ή λανθασμένα με τη νέα βελανιδιά), το καουτσούκ ή το κρεμμύδι, και άλλοι να το θεωρούν σφάλμα οινοποίησης.

Η δευτερογενής ή μηλογαλακτική ζύμωση είναι επίσης μια σημαντική στιλιστική επιλογή μεταξύ των οινοποιών. Ορισμένοι οινοποιοί του Νέου Κόσμου, που θέλουν να διατηρήσουν την οξύτητα (και τη φρεσκάδα) μπορεί να επιλέξουν να μην βάλουν το κρασί σε μηλογαλακτική ζύμωση (στην οποία το μηλικό οξύ, μετατρέπεται στο μαλακότερο γαλακτικό οξύ, όπως βρίσκεται στο γάλα) διαδικασία που μειώνει τη συνολική οξύτητα στο κρασί.

Ωστόσο, η μηλογαλακτική ζύμωση είναι ένα σχετικά φυσικό φαινόμενο. Μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή μετά την πρωτογενή (αλκοολική) ζύμωση – και σε ορισμένες περιπτώσεις την επικαλύπτει. Η μηλογαλακτική ζύμωση δίνει διακριτικά βουτυρώδη αρώματα στο τελικό κρασί (συχνά ένας καλός γευστικός συνδυασμός με νότες φρυγανιάς από νέα βελανιδιά).

Η παλαίωση του Chardonnay στις οινολάσπες (που μπορεί να αναδεύεται με διάφορους βαθμούς) θα δώσει λίγο σώμα στο κρασί και θα προσδώσει επίσης μπισκότο και ζυμωμένες γεύσεις.

Τέλος, η χρήση δρυός μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στο τελικό κρασί. Η ζύμωση κρασιών και η παλαίωσή τους σε βελανιδιά συναντάται συχνά στην παραγωγή Chardonnay και ο βαθμός νέας βελανιδιάς, που δίνει τη βανίλια, τον καπνό και τις νότες γλυκών μπαχαρικών, μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας στο άρωμα ενός νεαρού κρασιού και, μια διαφορετική πτυχή στο προφίλ του κρασιού στον ουρανίσκο.

Η βελανιδιά μπορεί επίσης να αλληλεπιδράσει με άλλες πτυχές της οινοποίησης, τονίζοντας τη μείωση (όπως σημειώθηκε παραπάνω) ενώ παράλληλα ενθαρρύνει έναν βαθμό αργής οξείδωσης (ανεξαρτήτως παλαιών και νέων βαρελιών). Ανάλογα με το καθεστώς οινοποίησης, οι ρυθμοί οξείδωσης μπορούν να αυξηθούν περαιτέρω με τακτική ανάδευση οινολάσπης.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ποσοστό βελανιδιάς ή/και νέας βελανιδιάς που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενός Chardonnay σημειώνεται συχνά από τους γευσιγνώστες.

Ορισμένοι οινοπαραγωγοί, όπως αυτοί του Jura, θα δουλέψουν ακόμη και με την οξείδωση και θα την ενθαρρύνουν στο τελικό κρασί, σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις οινοποίησης. Τέτοια κρασιά Chardonnay φέρουν συχνά την ετικέτα “Sous Voile” (“κάτω από ένα πέπλο” – ένα νεύμα στο στρώμα που σχηματίζεται στην επιφάνεια του κρασιού).

Σε αυτό το σημείο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι υπάρχει μια διαφορά μεταξύ της οξειδωτικής οινοποίησης (όπως βρίσκεται στο Jura και στο Sherry) που δίνει νότες μήλου και ενός κρασιού που οξειδώνεται σε μπουκάλι – ένα σφάλμα κρασιού.

Άλλα στυλ κρασιού Chardonnay
Αν και είναι πιο διάσημο για τα σταθερά, ξηρά κρασιά του, το Chardonnay χρησιμοποιείται για την παραγωγή μιας εντυπωσιακά διαφορετικής ποικιλίας στυλ.

Η ποικιλία χρησιμοποιείται σε αφρώδη κρασιά σε όλο τον κόσμο (με πιο διάσημη τη σαμπάνια), όταν συνήθως συνδυάζεται με Pinot Noir. Συναντάται επίσης τακτικά μόνο του, συχνά με το παρατσούκλι “Blanc de Blancs”.

Πράγματι, μερικά από τα πιο περιζήτητα Chardonnay στον κόσμο είναι αστραφτερά. Αυτά περιλαμβάνουν το Cuvée S της Salon, το Comtes de Champagne της Taittinger και την Clos du Mesnil της Krug – όλα φτιαγμένα σε στυλ Blanc de Blancs.

Μπορεί επίσης να βρεθεί σε γλυκά βοτρυτωμένα και όψιμα κρασιά. Ο Καναδάς παράγει ακόμη και γλυκά κρασιά από παγωμένα Chardonnay. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο παρατεταμένος χρόνος παραμονής στο αμπέλι μπορεί να σημαίνει ότι το Chardonnay χάνει μεγάλο μέρος της φυσικής του οξύτητας – αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα κρασιά Chardonnay όψιμης συγκομιδής δεν είναι ευρέως διαδεδομένα.

Περιοχές Chardonnay
Βουργουνδία
Η Βουργουνδία είναι το πνευματικό σπίτι του Chardonnay. Το Chablis δείχνει το σταφύλι στα πιο ορυκτά του, ενώ τα κρασιά Chablis Grand Cru συχνά παρουσιάζουν μεγαλύτερη συγκέντρωση στην εκκίνηση, συχνά με μικρό βαθμό βελανιδιάς. Τα κρασιά Chablis Premier Cru δίνουν μια νότα μεταξύ των δύο.

Στην Côte d’Or, η πιο βόρεια υποπεριοχή Côte de Nuits παραχωρείται σε γενικές γραμμές στο Pinot Noir, αν και τα λευκά κρασιά μπορούν να συναντηθούν σε μικρές περιοχές όπως το Musigny blanc ή το Le Clos Blanc του Vougeot ή κάτω από τις ευρύτερες ονομασίες των χωριών.

Αλλά είναι στην Côte de Beaune όπου το Chardonnay έρχεται πραγματικά στο προσκήνιο.

Ακριβώς βόρεια της πόλης Beaune βρίσκεται ο διάσημος λόφος Corton και τα κρασιά του Corton Grand Cru (ιδιαίτερα τα κρασιά του Corton-Charlemagne). Άλλα φημισμένα (και ακριβά) κρασιά βρίσκονται στη νότια πλευρά του Beaune, όπως το Meursault και τα κρασιά Chassagne και Puligny-Montrachet.

Όλα είναι πολύ περιζήτητα, ενώ το Grand Cru Le Montrachet είναι η προέλευση του πιο περιζήτητου ακόμα Chardonnay: Domaine de la Romanée-Conti’s Montrachet. Κρυμμένο σε μια κοιλάδα αμέσως δυτικά του Montrachets βρίσκεται το Saint-Aubin, συχνά η πηγή εξαιρετικού και προσιτού Chardonnay.

Πιο μακριά, τα Maconnais, το Côte Chalonnaise και το Pouilly-Fuissé είναι όλα γνωστά για την παραγωγή καλής ποιότητας, προσιτά παραδείγματα Chardonnay.

Ευρύτερη Γαλλία
Όπως σημειώθηκε παραπάνω, η σαμπάνια είναι ένας άλλος σημαντικός καλλιεργητής της ποικιλίας. Αντιπροσωπεύει την πλειονότητα των φυτεύσεων στην υποπεριοχή της Côte de Blancs και, ως σύνολο, συναντάται τακτικά στο μείγμα της σαμπάνιας. Το Blanc de Blancs στην ετικέτα συχνά υποδηλώνει ένα κρασί που παράγεται εξ ολοκλήρου από Chardonnay.

Μαζί με το Savagnin, είναι μια από τις σημαντικότερες λευκές ποικιλίες του Jura και βρίσκεται στον κατάλογο των βασικών ποικιλιών στη Savoie νοτιότερα. Γενικότερα, το Chardonnay βρίσκεται σε όλη τη Γαλλία, συχνά υπό τους ευρύτερους περιφερειακούς τίτλους IGP.

Ευρώπη και Νέος Κόσμος
Σύμφωνα με τη δημοτικότητά του, το Chardonnay βρίσκεται σε όλο τον κόσμο, από τις πλαγιές του Somontano και του Friuli στην Ισπανία και την Ιταλία αντίστοιχα, μέχρι τα δροσερά κλίματα της Νέας Ζηλανδίας και της Τασμανίας. Οι πιο ζεστές τοποθεσίες περιλαμβάνουν αμπελώνες στη Νότια Αφρική, την Καλιφόρνια, τη Δυτική Αυστραλία, την Αυστραλία, τη Χιλή και την Αργεντινή.

Η προέλευση του Chardonnay
Το Chardonnay είναι προϊόν του Gouais Blanc – γονέα μιας σειράς γνωστών ποικιλιών συμπεριλαμβανομένου του Riesling – και του Pinot Noir. Το Pinot και το Gouais πιστεύεται ότι ήταν οι βασικές ποικιλίες στη Βουργουνδία κατά τον Μεσαίωνα.

Chardonnay Συνώνυμα
Morillon, Pinot Chardonnay, Feiner Weisser Burgunder.

Μερικά από τα καλύτερα Chardonnay:

Leroy Domaine d’Auvenay Chevalier-Montrachet Grand Cru, Cote de Beaune, France Chevalier-Montrachet      € 28,529

Krug Clos du Mesnil Blanc de Blancs Brut, Champagne, France  Champagne Blanc de Blancs                       € 2,144

Coche-Dury Corton-Charlemagne Grand Cru, Cote de Beaune, France  Corton-Charlemagne                                € 6,680

Aubert Wines Lauren Vineyard Chardonnay, Sonoma Coast, USA Sonoma Coast                                                    € 255

Domaine des Comtes Lafon Montrachet Grand Cru, Cote de Beaune, France Le Montrachet                             € 3,597

Leroy Domaine d’Auvenay Criots-Batard-Montrachet Grand Cru, Cote de Beaune, France  Criots-Batard-Montrachet                     € 21,287

Kongsgaard The Judge Chardonnay, Napa Valley, USA
Napa Valley € 866

Leroy Domaine d’Auvenay Les Gouttes d’Or, Meursault Premier Cru, France  Meursault Les Gouttes d’Or € 10,292

Domaine de la Romanee-Conti Montrachet Grand Cru, Cote de Beaune, France Le Montrachet € 11,927

Aubert Wines ‘CIX’ Chardonnay, Sonoma Coast, USA
Sonoma Coast  € 201

Coche-Dury Les Perrieres, Meursault Premier Cru, France
Meursault Perrieres                                  € 4,186

Domaine Leflaive Chevalier-Montrachet Grand Cru, Cote de Beaune, France Chevalier-Montrachet       € 1,672

Salon Cuvee ‘S’ Le Mesnil Blanc de Blancs Brut, Champagne, France Champagne Blanc de Blancs       € 1,446

Πηγη www.krasiagr.com

Οι ερασιτέχνες αλιείς που ψαρεύουν συγκεκριμένα είδη θα πρέπει να καταχωριστούν σε ηλεκτρονικό σύστημα και να καταγράφουν τα αλιεύματά τους, σύμφωνα με τους νέους κανόνες για την πρόληψη της υπεραλίευσης στην Ε.Ε.

Η μεγάλη φυγή των αλλοδαπών εργατών γης από την Ελλάδα, δεν οφείλεται μόνο στο ευνοϊκότερο θεσμικό πλαίσιο άλλων χωρών για τις άδειες παραμονής και την παροχή ΑΜΚΑ.

Ξεφάντωμα…ληστειών σε ακριβά κελάρια κρασιού καταγράφει σε άρθρο του στο τεύχος Μαΐου το έγκριτο Wine Spectator γεγονός που όπως λέει θέτει σε εγρήγορση σομελιέ και λιανέμπορες.

Λένε ότι δεν υπάρχει ανάπαυση για τους κακούς, αλλά προφανώς υπάρχει άφθονο κρασί για αυτούς. Πρόσφατα οι κλέφτες στόχευσαν εστιατόρια που επικεντρώνονται στο κρασί στη Νορβηγία και την Ισπανία, καθώς και το κατάστημα λιανικής του οινοποιείου Krancher στην Αυστρία. Το κύμα ληστειών, που δεν πιστεύεται ότι συνδέονται μεταξύ τους, ξεκίνησε στη Νορβηγία τον περασμένο Νοέμβριο, όταν κλέφτες εισέβαλαν στο εστιατόριο Park 29 στο Όσλο.

Πήραν 266 μπουκάλια που αντιπροσώπευαν το Barolo, το Bordeaux, τη Βουργουνδία και το Cote-Rotie, ενώ παρέκαμψαν μια επιλογή από κορυφαίες σαμπάνιες, υποδεικνύοντας ότι ήξεραν γιατί πήγαν. Οι δράστες προφανώς δεν άφησαν κανένα ίχνος και ο ιδιοκτήτης του Park 29 λέει ότι τα κρασιά (συλλογικής αξία έως και 200.000 δολάρια) είναι σχεδόν αδύνατο να αντικατασταθούν.

Κατά μήκος της νορβηγικής ακτής, το ξενοδοχείο-εστιατόριο Tollboden του Fredensporg Hospitality βρέθηκε στο επίκεντρο ληστείας δύο φορές τον Νοέμβριο. «Είχαμε δύο διαρρήξεις στο κελάρι μας στο Kragero τις τελευταίες εβδομάδες», είχε γράψει στη σελίδα του στο Facebook ο σομελιέ Francesco Marzola, ο οποίος εργάζεται για τη Fredensporg.

«Πολλές φιάλες Domaine de la Romanee-Conti καθώς και Mugnier, Chateux Mouton-Rothschild και Palmer έχουν αφαιρεθεί», έγραψε.

Το Tolboden έκλεισε έκτοτε, αλλά ο όμιλος Fredensborg σχεδιάζει να ανοίξει ένα άλλο εστιατόριο με επίκεντρο το κρασί, το Ambassaden, στο Όσλο στην πρώην Πρεσβεία των ΗΠΑ. Δημοσιεύοντας την κλοπή στο Tollboden, ο Marzola ελπίζει ότι θα γίνει πιο δύσκολο για τους κλέφτες να μεταπωλήσουν τα λάφυρά τους. Πολλά από τα κρασιά φέρουν τον δικό τους αύξοντα αριθμό.

Επίσης, τον Νοέμβριο, στο Kracher Fine Wine της Αυστρίας, ο βραχίονας λιανικής του οινοποιείου Krcacher, εκλάπησαν 600 περίπου μπουκάλια. Οι κλέφτες εισέβαλαν μέσω μιας πόρτας γκαράζ και εξαφάνισαν μια καλά επιλεγμένη επιλογή κρασιών, συμπεριλαμβανομένων των Harlan, Haut-Brion, Lafite Rothschild, Latour, Mouton-Rothschild, Petrus, Pingus, Sine Qua Non, Solaia και Yqeum.

Η Kracher, η οποία ειδικεύεται στα εκλεκτά και σπάνια κρασιά, έχει αυξήσει την ασφάλειά της. Η αστυνομία υποπτεύεται ότι οι κλέφτες εκπλήρωναν «προπαραγγελία» και ότι τα μπουκάλια έχουν ήδη αγορασθεί.

Εν τω μεταξύ, στην Ισπανία, το εστιατόριο Coque…απαλλάχθηκε από 132 μπουκάλια κρασιών υψηλής ποιότητας (αξίας 190.000 δολαρίων) στις αρχές Νοεμβρίου. Ανήκει στην οικογένεια Sandoval, μερικά από τα κλεμμένα κρασιά ανήκαν στον παππού της σημερινής γενιάς, με σοδειές που χρονολογούνται από το 1925.

ΠΗΓΗ: winespectator.com