Ο αμπελώνας του Μπορντό διατηρεί το αίτημά του για οριστική εγκατάλειψη

Από το φθινόπωρο του 2022 είναι δύσκολο να συναντήσεις αμπελοτεμάχια στους αμπελώνες του Μπορντό χωρίς να έχουν πρόβλημα και ενώ γίνονται μικρά βήματα για περιφερειακή στήριξη της  αναδιάρθρωσης του αμπελώνα, το πρόβλημα παραμένει για τους ηλικιωμένους αμπελουργούς που επιθυμούν να σταματήσουν τη δραστηριότητά τους.

Το σχέδιο για τη χρήση κοινοτικής βοήθειας που διαχειρίζεται η περιφέρεια Nouvelle-Aquitaine, στο Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την εξέταση της ενίσχυσης για τη μετατροπή των πλεονασματικών αμπελώνων σε άλλες καλλιέργειες (κάνναβη, ελιές, επιτραπέζια σταφύλια, κ.λπ.). Όμως, τα επανειλημμένα αιτήματα για μόνιμη πριμοδότηση εκρίζωσης στον αμπελώνα της Gironde προσκρούουν σε σημαντικές πολιτικές και ρυθμιστικές δυσκολίες (που απαιτούν εκ των προτέρων αλλαγές στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς).

Η προτίμηση του υπουργού Γεωργίας, Marc Fesneau, όπως επισημαίνει η ΚΕΟΣΟΕ σε ανάρτησή της, βρίσκεται στη λύση των περιφερειακών ενισχύσεων οι οποίες δεν θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν τη μόνιμη εκρίζωση ως έχει, αλλά να χορηγήσουν ενισχύσεις για τη μετατροπή αμπελοτεμαχίων σε άλλες γεωργικές δραστηριότητες. 

Αν και αυτό το περιφερειακό εργαλείο απομένει να κατασκευαστεί, φαίνεται ήδη ότι αυτό το σύστημα δεν θα ανταποκριθεί στα αιτήματα των αμπελουργών, που έχουν κάνει αίτημα για συνταξιοδότηση και σε περιπτώσεις συνταξιούχων των οποίων τα ενοίκια δεν είναι πλέον ασφαλισμένα σημειώνει ο Stéphane Gabard, ο πρόεδρος του συνδικάτου AOC Bordeaux και Bordeaux Supérieur. Ως έχει, το σχέδιο μπορεί «να προσαρμοστεί σε άτομα ηλικίας 40 ετών που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και που μπορεί να μπουν στον πειρασμό να ξεριζώσουν για να δημιουργήσουν πρόσθετο εισόδημα. Αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι κάποιος που είναι έτοιμος να εκριζώσει για να σταματήσει τη δραστηριότητά του, θα κάνει επενδύσεις για την εκτροφή αγελάδων ή την παραγωγή μήλων», συνοψίζει ο Jean-Samuel Eynard, ο πρόεδρος της Νομαρχιακής Ομοσπονδίας Αγροτικών Ενώσεων (FDSEA 33).

Ανοίξτε ξανά τις πόρτες

Οι ανάγκες ρύθμισης του παραγωγικού δυναμικού διατυπώνονται επίσης στους αμπελώνες της Côtes-du-Rhône και του Languedoc, οι οποίοι επηρεάζονται επίσης από τις εμπορικές και οικονομικές δυσκολίες διάθεσης των ερυθρών κρασιών ονομασίας προέλευσης (γαλλική υποκατανάλωση, διαδοχή υγειονομικών/γεωπολιτικών κρίσεων / κλιματολογικών…) , αλλά με ελαφρώς διαφορετικές απαιτήσεις (καθυστέρηση αναφύτευσης και επιθυμία στροφής σε λευκές ποικιλίες του αμπελώνα στο Ροδανό, προσωρινή εκρίζωση για αγροοικολογικά μέτρα, απόσταξη και ιδιωτική αποθήκευση). Με αίτημα την οριστική εγκατάλειψη για το Μπορντό, ο Stéphane Gabard σημειώνει τη συλλογική ανάγκη ρύθμισης του δυναμικού παραγωγής: «Ελπίζουμε να εστιάσουν προσεκτικά στην οικονομική κατάσταση, η οποία δεν έχει βελτιωθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Οι πόρτες έχουν κλείσει, εργαζόμαστε για να τις ξανανοίξουμε».

Ο Αντώνης Γιαννούσιας έκανε το μεγάλο βήμα, να αφήσει με την οικογένεια του την Αθήνα, και να μετακομίσουν στο χωριό του. Ο ίδιος μιλάει στο iefimerida.gr για την νέα του ζωή, πώς έπεισε τη γυναίκα του να ζήσει στη περιφέρεια, και τα αγνά προϊόντα που φτιάχνουν με μεράκι.

Όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι αφήνουν πίσω τους τη ζωή στην πόλη ξεκινώντας μια νέα ζωή στη περιφέρεια με διαφορετικούς ρυθμούς και σίγουρα καλύτερη ποιότητα ζωής. Η Σοφία άφησε την Αθήνα για την πανέμορφη Καρδαμύλη, ο Άγγελος από την Πανόρμου ζει μόνιμα στην Ελάτη, η Ελένη μετακόμισε στα Ιωάννινα, και τώρα η ιστορία του Αντώνη, ο οποίος πήρε την οικογένεια του για να ζήσουν στη Πτελέα Φθιώτιδας 

Από την Αθήνα στο χωριό Πτελέα για να γίνει μελισσοκόμος

Ο Αντώνης Γιαννούσιας εργαζόταν ως μηχανικός αυτοκινήτων στην Αθήνα, είχε δημιουργήσει τη δική του οικογένεια, ενώ φλέρταρε με την ιδέα να αφήσει τη ζωή στη πόλη και να μετακομίσει στο χωριό του προκειμένου να έχει μια καλύτερη ποιότητα ζωής. «Έχω μεγαλώσει στην επαρχία και από μικρός καταπιανόμουν με διάφορα πράγματα -είμαι πιο πολύ της τεχνικής κατεύθυνσης, «πιάνουν» τα χέρια μου. Στην Αθήνα εργαζόμουν ως μηχανικός αυτοκινήτων, ετοιμαζόμουν με τη γυναίκα μου να γίνουμε γονείς, υπήρχε πίεση στην καθημερινότητα με αποτέλεσμα να σκέφτομαι έντονα να αλλάξω δουλειά. Επίσης, η μητέρα μου με τη γιαγιά μου ζούσαν στο χωριό και ήθελα να είμαι κοντά τους όσο μπορώ να τους βοηθάω και παράλληλα να έχω έξτρα εισόδημα» μου αναφέρει ο ίδιος που κατάφερε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα φεύγοντας οριστικά από την Αθήνα.

Πώς ήταν η καθημερινότητα σας στην Αθήνα;

Έζησα 13 χρόνια στη πόλη, συγκεκριμένα στα δυτικά προάστια, και η καθημερινότητα μου ήταν κουραστική και πάρα πολύ πιεστική γιατί ως τεχνικός που ήμουν οι δουλειές μου είχαν να κάνουν με το δρόμο – στην καλύτερη περίπτωση έκανα 100 χιλιόμετρα της ημέρα μέσα στην Αθήνα. Εκτός από το 8ωρο στη δουλειά είχα συν δύο ώρες πήγαινε έλα που σημαίνει ο χρόνος ήταν πολύ περιορισμένος και η ένταση αφόρητη. Όταν περιμέναμε να γεννηθεί το παιδί σκεφτόμουν πώς θα είναι η ζωή μας με τέτοιους ρυθμούς, καθώς δεν είχαμε βοήθεια από γονείς.

Η γυναίκα σας ήθελε να μετακομίσει στη περιφέρεια;

Η γυναίκα μου έχει μεγαλώσει στην Αθήνα και δεν ήθελε να ακούει τίποτα για χωριό -μέχρι που είδε μόνη της τις δυσκολίες. Επί ενάμιση χρόνο σημείωνα σε μια λίστα τα θετικά και τα αρνητικά κι όσους υπολογισμούς κι αν έκανα δεν έβγαιναν τα νούμερα. Στο τέλος πείστηκε και δεν το έχει μετανιώσει καθόλου.

Πώς ξεκίνησε η ενασχόληση σας με τα μελίσσια;

Ένα καλοκαίρι που είχα έρθει για διακοπές στο χωριό, με τη γυναίκα μου, έτυχε να μιλήσω με ένα φίλο μου, ο οποίος είχε ασχοληθεί με τα μελίσσια, πήγα μαζί του και ενθουσιάστηκα. Ήταν έρωτας με τη πρώτη ματιά. Όταν ήρθα σε επαφή με τα μελίσσια ενθουσιάστηκα, «άδειασα» και ένιωσα σαν να κάνω ψυχοθεραπεία. Τον παρότρυνα να προχωρήσει με τα μελίσσια που του είχε αφήσει ο πατέρας του, και όσο μπορούσα θα τον βοηθούσα. Μάλιστα, του πρότεινα να το κάνουμε συνεταιρικά.

Όλο το καλοκαίρι διάβαζα βιβλία μελισσοκομίας, έβλεπα βίντεο -ήταν σαν να δίνω Πανελλήνιες, μελετούσα συνεχώς. Έτσι αποτυπώνοντας τη θεωρητική γνώση ξεκίνησα να τα εφαρμόζω και να κατευθύνω το φίλο μου.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα πήγαινα κάθε Σαββατοκύριακο έτσι ώστε να είμαι κοντά στα μελίσσια και να ετοιμάσουμε την επένδυση που σχεδιάζαμε. Ωστόσο, η συνεργασία δεν προχώρησε. Εκεί που ήταν να μεγαλώσουμε τα μελίσσια, εκείνος άλλαξε γνώμη και έμεινα με τα κουτιά…Ο ίδιος με παρότρυνε να συνεχίσω και το έκανα. Αγόρασα τα πρώτα μου μελίσσια, από έναν κορυφαίο μελισσοκόμο στην Ελλάδα, και ξεκίνησα.

Πότε μετακομίσατε μόνιμα; Πώς ήταν το πρώτο διάστημα; 

Δύο χρόνια μετά μετακομίσαμε μόνιμα. Όταν γεννήθηκε η κόρη μας, την οποία έχουμε ονομάσει Μελίτα, δυσκολευτήκαμε πολύ στην Αθήνα από θέμα χρόνου κι έτσι ξεκίνησα να ψάχνομαι περισσότερο για να φύγουμε εκτός Αθηνών. Μεσολάβησε η καραντίνα, όπου πήγα στο χωριό έκανα μεροκάματα και ταυτόχρονα ασχολούμουν με τα μελίσσια για να αρχίσουμε να βγάζουμε χρήματα. Ενδιάμεσα συνέβησαν κι άλλες αναποδιές – με τις φωτιές στη Μαλακάσα είχαν κλείσει οι δρόμοι με αποτέλεσμα να λιώσουν τα κεριά κι έχασα το 90% της παραγωγής μου. Ξεκίνησα πάλι από το μηδέν -σκέφτηκα να πουλήσω τα μελίσσια, αλλά αυτή τη φορά επέμενε η γυναίκα μου, η οποία έβλεπε πόσο τα αγαπώ. Ακόμα δεν είχαμε πει οριστικά πως θα μετακομίσουμε στο χωριό παρόλο που εγώ έβρισκα αφορμές και το πετούσα.

Τελικά πείστηκε και φύγαμε για το χωριό μου, την Πτελέα Φθιωτίδας. Έχει μπει και η ίδια στη διαδικασία να φτιάχνει πράγματα με το κερί -από κρέμες, κεριά, σαπούνια, κηραλοιφές, διακοσμητικά, λαμπάδες, διακοσμητικά. Προκειμένου να είναι χαρούμενη και να μην αποκοπεί από την πόλη, να μπορεί να βλέπει και τις φίλες της, σκεφτήκαμε μία φορά το μήνα να κάνουμε τις διανομές των προϊόντων μας. Έτσι φέρνουμε οι ίδιοι τις παραγγελίες των πελατών μας στη πόρτα τους χωρίς να ταλαιπωρηθούν καθόλου.

Επιπλέον,έβαλα αμυγδαλιές, καρυδιές, ρίγανη και τσάι του βουνού- είχαμε ανεκμετάλλευτο ένα χωράφι του παππού μου και σκέφτηκα να κάνω μια νέα επένδυση.

Ποιες είναι οι δυσκολίες που έχετε;

Δεν σας κρύβω πως το πρώτο διάστημα ήταν δύσκολα, ακόμα δεν έχουμε στρώσει, σίγουρα είμαστε καλύτερα από τότε που ζούσαμε στην Αθήνα. Προσωπικά, δεν ήμουν καθόλου καλά στη πόλη και έχω ηρεμήσει πλέον.

Στο χωριό μπορεί να μην έχουμε καθόλου κίνηση, αλλά κάνουμε αποστάσεις γιατί η μικρή ξεκίνησε δραστηριότητες και πρέπει να διανύουμε 70 χιλιόμετρα για να πάμε και να έρθουμε- δηλαδή γύρω στα 50 λεπτά.

Αν είσαι μόνος σου και θέλεις να ζήσεις τη ζωή σου, η Αθήνα είναι μια χαρά, με την προϋπόθεση πως βγάζεις πολύ καλά χρήματα, ενώ αν θέλεις να κάνεις οικογένεια και να έχεις μια καλύτερη ποιότητα ζωής, όχι να μην σου βγαίνει ο μήνας, δεν υπάρχει λόγος να ζεις στη πόλη.

Τα μελίσσια και τα αγνά προϊόντα

Μπορείτε να μου περιγράψετε τη διαδικασία με τα μελίσσια και πού τα πάτε;

Παίρνουμε το μέλι από τις μέλισσες φροντίζοντας να τις πηγαίνουμε πάντα σε μέρη που έχουν μέλι ξεκινώντας από την άνοιξη στο Άργος -δηλαδή πάμε στα πορτοκάλια , ανεβαίνουμε μετά στα έλατα στην Ευρυτανία, σε τελείως απάτητα, παρθένα μέρη, μετά κατεβαίνουν τα μελίσσια στη βελανιδιά , που ουσιαστικά είναι ένας συνδυασμός καστανιάς με βελανιδιά, στα σύνορα Φθιώτιδας και Ευρυτανίας. Στη συνέχεια πάμε Θάσο ή Εύβοια, ότι έχει απομείνει εκεί, για να κυνηγήσουνε το πεύκο. Αυτό είναι το ταξίδι που κάνουμε και μοιράζονται ανάλογα τα μελίσσια.

Εκτός από τα μελίσσια με τι άλλο ασχολείστε;

Πέρα από το μέλι, όπως ανέφερα, η σύζυγος μου φτιάχνει οτιδήποτε έχει βάση το κερί και έχουμε προτάσεις για δώρα, για βαπτίσεις, γάμους. Τα προϊόντα από το μέλι έχουν μεγάλη ζήτηση κάθε εποχή του χρόνου. Σε λίγο καιρό θα είναι έτοιμο το e-shop του μελισσοτεχνείου -όπως λέγεται η επιχείρηση μας.

Ο κόσμος έχει επιστρέψει στα παραδοσιακά προϊόντα; Προτιμάει να αγοράζει αγνά πράγματα από παραγωγούς;

Πάρα πολύ! Ο κόσμος ψάχνει να βρει παραγωγούς για να αγοράσει αγνά προϊόντα σε καλή τιμή. Οι ομάδες που έχουν δημιουργηθεί στα social έχουν βοηθήσει πάρα πολύ φέρνοντας κοντά τον παραγωγό με τον καταναλωτή.

Βλέπουμε πως οι πελάτες μας είναι όλων των ηλικιών και αυτό είναι πολύ ευχάριστο γιατί και η νέα γενιά πλέον ψάχνεται πάρα πολύ

Ως νέος μελισσοκόμος και αγρότης βλέπεις πολλούς νέους ανθρώπους να επιστρέφουν στη γη;

Πολλοί πλέον παραγωγοί είναι νέοι άνθρωποι με μεράκι για αυτό που κάνουν. Όπως εμείς, υπάρχουν πολλοί παραγωγοί που προσπαθούν να φτιάξουν όσο πιο αγνά γίνεται το προϊόν τους κάνοντας ακόμα και τις διανομές, έτσι ώστε να τους γνωρίσουν οι πελάτες και να χτίσουν μια σχέση εμπιστοσύνης.

Δεν είναι εύκολο πράγμα οι διανομές, εμείς πολλές φορές έχουμε μαζί μας το παιδί, περνώντας δέκα ώρες μέσα στο αυτοκίνητο -κάνουμε στάσεις, παίζουμε με τη μικρή, την πάμε να δει πράγματα για να νιώσει πως είναι σαν εκδρομή.

Το τελευταίο διάστημα έχει γίνει μεγάλο θέμα το πόσο πουλάει ο παραγωγός και ποια είναι η τελική τιμή που φτάνει στον καταναλωτή. Τελικά μάς συμφέρει να αγοράζουμε κατευθείαν από τους παραγωγούς;

Σίγουρα ο καταναλωτής αν αγοράσει από τον παραγωγό θα το πάρει σε καλύτερη τιμή. Σε ότι αφορά το μέλι, για παράδειγμα, μπορεί ο καταναλωτής να βρει καλύτερη τιμή σε μεγάλο κατάστημα, αλλά δεν θα ξέρει αν είναι αυθεντικό ή έχε8ι γίνει μίξη με κινέζικο και έχει βαφτιστεί ελληνικό. Κανένας παραγωγός δεν θα κάνει μίξη στο μέλι του και έχει μεγάλη διαφορά στη γεύση.

Υπάρχει τρόπος να ξεχωρίσουμε το καλό μέλι;

Υπάρχουν πολλά τρικ, σίγουρα και με τη γεύση ξεχωρίζεις ένα πολύ καλό μέλι. Πρόσφατα ένας πελάτης μου είπε ότι έχω πολύ καλό μέλι γατί στη πατρίδα του παίρνουν ένα σπίρτο το βουτάνε μέσα σε μέλι και αν ανάψει το σπιρτόκουτο είναι καλό. Έχω ακούσει ένα σωρό πράγματα -αυτό δεν το είχα ξανακούσει με σπιρτόκουτο.

Σας λείπει κάτι από την Αθήνα;

Όχι, οτιδήποτε θέλω να ψωνίσω το παραγγέλνω ηλεκτρονικά και το έχω στη πόρτα μου. Οι ρυθμοί εδώ είναι πολύ καλύτεροι, ανθρώπινοι. Δεν ξέρω αργότερα όταν μεγαλώσει παραπάνω το παιδί, αλλά και πάλι μπορούμε να κατεβαίνουμε στη Λαμία. Το χωριό δεν βρίσκεται σε απομακρυσμένο σημείο -είναι πάνω στο δρόμο για Καρπενήσι.

Πηγή www.iefimerida.gr

Είναι αλήθεια ότι η ποιότητα του ελαιολάδου είναι άμεσα συνδεδεμένη με: 

–  Την ποικιλία

– Τις εδαφο-κλιματικές συνθήκες

– Τις καλλιεργητικές πρακτικές (κλάδεμα, λίπανση, άρδευση)

– Την ορθή εφαρμογή της φυτοπροστασίας (για να μην υπάρχουν υπολείμματα φυτοφαρμάκων)

– Το βαθμό ωριμότητας του καρπού (όταν η επιδερμίδα αλλάζει χρώμα από πρασινο-κίτρινο σε μελανο-ϊώδες).

– Τον τρόπο συγκομιδής (να αποφεύγεται ο τραυματισμός του καρπού)

– Το χρόνο μεταξύ της συγκομιδής και της έκθλιψης (ελαχιστοποίηση του χρόνου μεταφορά και η έκθλιψη να γίνεται μέσα σε 12 ώρες)

– Τη σωστή λειτουργία του ελαιουργείου (συνθήκες HACCP και ποιότητας ISO, θερμοκρασία < 28 βαθμούς C, χρόνος μάλαξης όχι πάνω από 30-40 λεπτά για Κορωνέϊκη.

Είναι μύθος ότι η ελαιοπεριεκτικότητα του ελαιοκάρπου αυξάνεται σημαντικά μέχρι και το Δεκέμβριο

Η λανθασμένη εντύπωση προέρχεται από το γεγονός ότι η απόδοση (ελαιοπεριεκτικότητα) στο ελαιουργείο υπολογίζεται επί νωπού βάρους και συνήθως ο ελαιόκαρπος λόγω καιρικών συνθηκών χάνει μέρος της υγρασίας.

ελαιοπεριεκτικότητα επί ξηρού βάρους (%)

Η αλήθεια είναι ότι η μέγιστη περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι (επί ξηρού βάρους) επιτυγχάνεται σε 170 – 185 μέρες μετά την καρπόδεση και για την Κορωνέϊκη και παραμένει σταθερή.

Είναι μύθος ότι η καθυστέρηση της συγκομιδής δεν επηρεάζει την ποιότητα του ελαιολάδου;

Ναι. Η αλήθεια είναι ότι επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα, αφού η συγκέντρωση πολυφαινολών (αντιοξειδωτικών) μειώνεται σημαντικά με την αλλαγή του χρώματος σε μώβ.

συγκέντρωση πολυφαινολών στα στάδια ωριμότητας ελιάς

Είναι αλήθεια ή μύθος ότι η καθυστερημένη συγκομιδή επηρεάζει την παραγωγή του επόμενου έτους;

Είναι αλήθεια ότι επηρεάζεται η παραγωγή της επόμενης χρονιά, που μπορεί να φτάσει και μέχρι και 80%, αν η καθυστέρηση είναι 11 εβδομάδες μετά την επίτευξη της μέγιστης ελαιοπεριεκτικότητας.

απώλειες την παραγωγή της επόμενης χρονιάς λόγω καθυστέρησης στη συγκομιδή

Χαρτζουλάκης Κωνσταντίνος

Γεωπόνος – Ερευνητής

πρώην διευθυντής του Ινστιτούτου Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων

Πηγη αρθρου giorgoskatsadonis.blogspot.com

Ο Θωμάς Μόσχος, κτηνοτρόφος και τυροκόμος πέμπτης γενιάς, που πρόσφατα κέρδισε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Καλύτερου Άνδρα Βιοκαλλιεργητή, μας μιλά για τα ιδιαίτερα τυριά που παράγει και τις φυσικές μεθόδους που ακολουθεί στην εκτροφή των ζώων.

Ο Θωμάς Μόσχος μεγάλωσε μαζί με τον δίδυμο αδερφό του, Χρίστο, μέσα στα χωράφια και στα ζώα, με τον παππού να δουλεύει σε τυροκομείο και τη μαμά να φτιάχνει τυριά από το γάλα των δικών τους ζώων. Οι δυο τους επέλεξαν να συνεχίσουν την οικογενειακή παράδοση ως πέμπτη γενιά κτηνοτρόφων. Γι’ αυτούς δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα, είναι τρόπος ζωής και γι’ αυτό και μπορούν να το αντέξουν. Κι είναι όντως σκληρές οι συνθήκες όταν μιλάμε για εργασία 365 ημέρες τον χρόνο, χωρίς ασφαλιστικά προνόμια, χωρίς κρατική στήριξη και τόσα άλλα προβλήματα του πρωτογενή τομέα, όπως μας ανέφερε χαρακτηριστικά ο Θωμάς Μόσχος. Αυτός είναι που ασχολείται κιόλας με την τυροκόμηση και ο άλλος με τη βελτίωση της υγείας του κοπαδιού – ο Χρίστος είναι κτηνίατρος. Παράγουν οι ίδιοι τις ζωοτροφές που δίνουν στα ζώα τους και ελέγχουν τις συνθήκες της διαβίωσής τους, ώστε να μην προσβάλλονται από ασθένειες που σχετίζονται με αυτές.

Ο Θωμάς και ο Χρίστος Μόσχος εν ώρα εργασίας.

Η ευρωπαϊκή διάκριση στα EU Organic Awards

Στα τέλη του φετινού Σεπτεμβρίου μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τον Θωμά Μόσχο. Η διάκρισή του ως ο Καλύτερος Άνδρας Παραγωγός Βιολογικών Προϊόντων στα EU Organic Awards. «Είναι μια σημαντική επιβράβευση της δουλειάς μας, που δεν την περίμενα», λέει γεμάτος χαρά. Ενας από τους λόγους που η Ε.Ε. ξεχώρισε τη φάρμα του Θωμά είναι το γεγονός ότι η κτηνοτροφική τους μονάδα βρίσκεται μόλις ένα χιλιόμετρο από το τυροκομείο και το γάλα μόλις αρμεχθεί πηγαίνει αμέσως στο τυροκομείο δύο φορές την ημέρα. Εκεί φιλτράρεται χωρίς να χρειάζεται αναθέρμανση. «Επίσης, σημαντικό για την υποψηφιότητά μας ήταν οι καλές πρακτικές στην παραγωγή των ζωοτροφών μας και στη συνολική διαχείριση της φάρμας», προσθέτει. Ένα ακόμα πράγμα που μέτρησε είναι το γεγονός της εντοπιότητας. Το 80% της παραγωγής τους πηγαίνει σε ακτίνα λίγων χιλιομέτρων εντός της Καστοριάς.

Ένα μικρό ποσοστό φτάνει σε Δυτική Μακεδονία, Αθήνα, Θεσσαλονίκη και ακόμη μικρότερο εκτός χώρας, σε Γερμανία και Δανία. Τον ρωτάω ποιο μπορεί να είναι το όφελος μιας τέτοιας διάκρισης. «Σίγουρα είναι μεγάλο. Αρχικά μας ωφέλησε στο να γίνει ευρύτερα γνωστή η φάρμα μας και παράλληλα να ακουστεί στο εξωτερικό η Καστοριά ως πόλη, αλλά και η Ελλάδα.

Σημαντικό είναι, επίσης, ότι κατάφερε να ξεχωρίσει μια μικρή μονάδα με μόλις 11 άτομα προσωπικό, ανάμεσα σε υποψηφιότητες μεγάλων βιομηχανοποιημένων μονάδων με περισσότερα από 80 άτομα».

Το διάσημο πλέον, κανιάκι και τα άλλα προϊόντα της φάρμας

Συνεχίζοντας την κουβέντα και την ξενάγηση ο Θωμάς μού δίνει να δοκιμάσω ένα κομμάτι από το ιδιαίτερο τυρί που παράγουν, το Κανιάκι. «Αυτό είναι αποτέλεσμα ενός πειράματος που κάναμε σε συνεργασία με τη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων (στην οποία σπούδασα) και με τη συνδρομή ενός φίλου τυροκόμου. Πρόκειται για ένα κίτρινο, ημίσκληρο τυρί, με όλες τις ιδιότητες των κασεριών (δηλαδή προτείνεται και ως επιτραπέζιο, αλλά και ως τυρί που τρίβεται και λιώνει). Εκείνο που το κάνει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είναι το γεγονός ότι δεν χρειάζεται τη θερμική επεξεργασία που χρειάζεται το μπασκί για να μετατραπεί σε κασέρι», μου εξηγεί.

Μου αναφέρει ακόμα ότι το βγάζουν και καπνιστό και μου δίνει να δοκιμάσω. Τον ρωτάω και για τα άλλα προϊόντα που ετοιμάζουν εδώ. «Παράγουμε από αιγοπρόβειο μαλακό τυρί και βαρελίσιο γίδινο, μέχρι γραβιέρα, κεφαλογραβιέρα και κεφαλοτύρι, όλα βιολογικά. Ακόμη, φτιάχνουμε και τρία συμβατικά προϊόντα, δηλαδή ρυζόγαλο, κρέμα βανίλιας και κρέμα σοκολάτας».

Tο λευκό τυρί που δεν λέγεται φέτα

«Το δημοφιλέστερο τυρί στην Ελλάδα ήταν και είναι η φέτα», μου λέει ο Θωμάς. «Είναι ίσως και το καλύτερο τυρί στον κόσμο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς υγείας από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας», συμπληρώνει. Τον ρωτάω αν εκείνοι παράγουν φέτα. «Εμείς, δυστυχώς, δεν έχουμε πιστοποίηση ΠΟΠ, γι’ αυτό και δεν το ονομάζουμε φέτα, αλλά βαρελίσιο λευκό τυρί. Η ωρίμανσή του γίνεται σε ξύλινα βαρέλια που προσθέτουν αρώματα και μια ελαφρώς ξινόγλυκη γεύση, με αποτέλεσμα να διαφέρει αισθητά από το κλασικό τυρί που ωριμάζει στους τενεκέδες», και μου δίνει να δοκιμάσω.

Το κεφάλαιο γιαούρτι

Ενα ακόμα μεγάλο «όπλο» της Φάρμας Μόσχου είναι το πρόβειο γιαούρτι με τη μεστή και γεμάτη γεύση του. «Ξεχωρίζει επειδή το γάλα μας το επεξεργαζόμαστε αυθημερόν, χωρίς διαχωρισμό γάλακτος και λιπαρών. Έτσι, το τελικό προϊόν είναι πλούσιο σε γεύση και υφή. Σε αυτό συμβάλλει και το γεγονός ότι τα ζώα βόσκουν έξω.
Αλλά και την περίοδο του χειμώνα, που δεν αυλίζονται ή δεν βόσκουν στα λιβάδια, η ελεγχόμενη ατμόσφαιρα της φάρμας μας αλλά και η ποιοτική διατροφή των ζώων μας προσφέρουν γάλα χωρίς άσχημες μυρωδιές. Ως αποτέλεσμα, το γιαούρτι έχει φυσικά αρώματα και μια πολύ ιδιαίτερη γεύση», εξηγεί ο Θωμάς.

Τι προτιμούν σήμερα οι Έλληνες;

Σε αυτή μου την ερώτηση ο Θωμάς κάπως δίστασε: «Η φέτα και τα λευκά τυριά είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στους νέους ηλικίας 20-59. Τα μικρά παιδιά δυστυχώς τρώνε περισσότερο τυρί για τοστ, χαμηλής ποιότητας, και το θεωρώ μεγάλο λάθος για την ελληνική οικογένεια, καθώς αυτή η επιλογή θα διαμορφώσει και τους μελλοντικούς καταναλωτές. Από την άλλη, οι ηλικιωμένοι συνήθως προτιμάνε σκληρά τυριά για διάφορους λόγους, είτε γιατί έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, είτε γιατί αυτά τα τυριά συνδυάζονται ως μεζές με την κατανάλωση αλκοόλ, όπως κρασί ή τσίπουρο».

Και συνεχίζει λέγοντας: «Δυστυχώς, η εγχώρια κατανάλωση του τυριού έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις της Ευρώπης για τα ποιοτικά της προϊόντα, όμως, μεγάλο πλήγμα έχουμε δεχτεί λόγω της νοθείας από κάποιες βιομηχανίες που μειώνουν την εγκυρότητα της πιστοποίησης των ΠΟΠ προϊόντων. Το τυρί είναι ένα προϊόν που δεν πρέπει να λείπει από κανένα τραπέζι διότι είναι μετά το γάλα και ο κύριος προμηθευτής ασβεστίου του οργανισμού μας». Ενδιαφέρον, επίσης, έχει αυτό που μου ανάφερε σχετικά με τους πελάτες τους στο εξωτερικό. «Αυτοί ψάχνουν ακριβώς προϊόντα που δεν παράγονται σε βιομηχανική κλίμακα και δεν είναι ΠΟΠ. Γι’ αυτό και το λευκό μας τυρί γνωρίζει μεγάλη προτίμηση».

Τα επόμενα σχέδια

Για το μέλλον ο πρώτος στόχος τους είναι το λανσάρισμα ενός νέου προϊόντος που εδώ και δύο χρόνια το ετοιμάζουν και πλέον είναι έτοιμο να βγει στην αγορά. Πρόκειται για ένα τυρί σε μορφή αλοιφής σε συνδυασμό με γιαούρτι. Τον ρωτάω πώς θα το λένε, αλλά ακόμα δεν έχουν βρει όνομα. Ωστόσο, τα μελλοντικά σχέδιά τους δεν σταματούν εδώ. «Ο δεύτερος στόχος που έχουμε είναι η πλήρης αυτοματοποίηση ταΐσματος των ζώων της επιχείρησής μας», μου αναφέρει. Επίσης, μέσα σε αυτό το πλαίσιο περιλαμβάνεται και ο εμπλουτισμός του κοπαδιού τους με τουλάχιστον 300 ζώα παραπάνω. «Με αυτόν τον αριθμό ζώων πιστεύω ότι πλέον θα μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στην αυξημένη ζήτηση των προϊόντων μας».

Πηγή www.olivemagazine.gr

Η παραγωγή ποιοτικού ελαιόλαδου εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις παρεμβάσεις τόσο του παραγωγού όσο και του ελαιουργού

Καθώς η συγκομιδή ελιάς έχει ξεκινήσει δυναμικά σε όλο το νησί, η Περιφέρεια Κρήτης υπενθυμίζει σε όλους τους ενδιαφερόμενους ότι η παραγωγή ποιοτικού ελαιόλαδου εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις παρεμβάσεις τόσο του παραγωγού όσο και του ελαιουργού.

Το ελαιόλαδο συνιστά τρόφιμο, του οποίου η ποιότητα και η εμπορική αξία είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις φυσικοχημικές του ιδιότητες και το οργανοληπτικό του προφίλ.

Ανάμεσα στις πρακτικές που θα πρέπει να εφαρμόζονται από τον ελαιώνα μέχρι την έκθλιψη αλλά και κατά την αποθήκευση ώστε να διασφαλιστεί η ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος, είναι οι παρακάτω:

• Η ελαιοσυλλογή θα πρέπει να προγραμματίζεται στο κατάλληλο στάδιο ωριμότητας του καρπού κάθε ποικιλίας, έτσι ώστε να εξασφαλίζονται οι βέλτιστες συνθήκες ποιότητας και απόδοσης.
• Αποφεύγεται κάθε είδους τραυματισμός του καρπού και οι επιμολύνσεις από το έδαφος και τα μηχανήματα κατά τη συγκομιδή.
• Για τη μεταφορά του ελαιοκάρπου χρησιμοποιούμε καθαρά διάτρητα πλαστικά τελάρα ή σακιά με αραιή ύφανση από φυτικές ίνες.
• Μεταφέρουμε τον καρπό το συντομότερο δυνατό σε στεγασμένο χώρο του ελαιουργείου και προγραμματίζουμε άμεσα τη διαδικασία έκθλιψης.
• Στους χώρους του ελαιουργείου θα πρέπει να γίνεται σχολαστική καθαριότητα σε καθημερινή βάση.
• Η έκθλιψη του καρπού λαμβάνει χώρα σε χαμηλές σχετικά θερμοκρασίες σε όλα τα στάδια παραγωγής του ελαιολάδου, από τους μαλακτήρες έως και τους διαχωριστήρες.
• Αποθηκεύουμε το ελαιόλαδο σε καθαρές ανοξείδωτες δεξαμενές ή δοχεία, υπό ελεγχόμενες συνθήκες.
• Επιδιώκουμε φιλτράρισμα του ελαιολάδου το συντομότερο δυνατόν για να μην υποβαθμιστεί η ποιότητά του από την υγρασία και τα στερεά κατάλοιπα της παραγωγικής διαδικασίας.

Οι επιστήμονες λένε ότι ενσωματώνοντας αυτό το θρεπτικό συστατικό στη διατροφή σας, μειώνετε σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη και καρκίνου.

Με … περιπολίες, γίνεται φέτος η συγκομιδή της ελιάς στη Νάξο αφού έχουν αυξηθεί τα κρούσματα κλοπών του πολύτιμου καρπού! Επιπλέον, οι ελαιοπαραγωγοί του νησιού αλλά και οι ελαιοτριβείς βρίσκονται σε απόγνωση, λόγω της χαμηλής παραγωγής λαδιού φέτος.

Μιλώντας για την φετινή ελαιοπαραγωγή χρονιά ο Πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου, Δημήτρης Καπούνης, αναφέρει στο Newsbomb: «Είχαμε δύο κρούσματα κλοπών στο νησί. Αλλά αυτά συμβαίνουν πάντα δεν είναι η πρώτη φορά. Οι παραγωγοί κάνουν περιπολίες το βράδυ στα κτήματά τους προκειμένου να προστατεύσουν την περιουσία τους».

Σε δυσθεώρητα ύψη η τιμή του τενεκέ

Και προσθέτει: «Η συγκομιδή μόλις ξεκίνησε. Αν και τιμές δεν έχουν ανακοινωθεί αφού το νησί μας το ελαιόλαδο πωλείται σπίτι – σπίτι από γνωστό σε γνωστό με τιμή φέτος 10 ευρώ το λίτρο. Ως εκ τούτου η τιμή πώλησής του είναι στα 180 – 200 ευρώ.

O Πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου, Δημήτρης Καπούνης μίλησε στο Newsbomb.

Όλα αυτά συμβαίνουν καθώς οι ποσότητες φέτος είναι πολύ μειωμένες. Αν και δεν έχουμε μετρήσεις για την παραγωγή στη Νάξο ακούω από τους παραγωγούς που λένε για μείωση 70%».

Ωστόσο ο κ. Καπούνης θέλοντας να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί φέτος αναφέρθηκε σε περιστατικό που σημειώθηκε στο νησί και δείχνει πόσο πολύτιμο έχει γίνει το ελαιόλαδο.

Πέντε τόνοι προπέρσινου λαδιού πωλήθηκαν … 30.000 ευρώ

«Υπήρχε παραγωγός στο νησί που είχε λάδι δυο ετών στα βαρέλια του και το πούλησε 6 ευρώ. Συγκεκριμένα είχε 5 τόνους και πληρώθηκε 30.000 ευρώ από έμπορο σε άλλο νησί. Που σε κανονικές συνθήκες το έδινε τσάμπα και δεν το έπαιρνε κανείς», είπε ο Πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου.

Τελευταίο περιστατικό κλοπής

Το τελευταίο περιστατικό κλοπής εντοπίσθηκε στην Ξάνθη, όπου ένας επιτήδειος «τρύπωσε» μέσα σε ελαιώνα και μάζεψε συνολικά 620 κιλά ελιών από 32 ελαιόδεντρα.

Η ιδιοκτήτρια του ελαιώνα εντόπισε τον δράστη να έχει προχωρήσει στη συγκομιδή 620 κιλών ελιών, προκαλώντας και φθορές. Ο επιτήδειος συνελήφθη χθες το πρωί (31/10) σε οικισμό της Ξάνθης, από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας.

Η παραπάνω ποσότητα των ελιών παραδόθηκε ξανά στην ιδιοκτήτρια του ελαιώνα, ενώ, το Τμήμα Ασφάλειας Ξάνθης διενεργεί την προανάκριση.

Αντικλεπτικά στα ράφια

Στην Ισπανία μπήκαν για πρώτη φορά αντικλεπτικά σε μπουκάλια ελαιόλαδου.

Το φαινόμενο αυτό ήρθε και στη χώρα μας, καθώς σε μίνι μάρκετ της Ξάνθης ο ιδιοκτήτης έχει ασφαλίσει τις συσκευασίες λαδιού με ολόκληρη αλυσίδα.

Την ίδια τακτική ακολούθησε και μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ, στο κέντρο της Αθήνας. ασφάλισε τις συσκευασίες του ελαιόλαδου με αντικλεπτικό σύστημα μετά από φαινόμενα κλοπών που παρατηρούσε στο συγκεκριμένο προϊόν που τείνει να γίνει άλλο ένα προϊόν πολυτελείας για τα νοικοκυριά.

Η κατάσταση στην Ισπανία

Η παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία δεν θα ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο τόνους το καλλιεργητικό έτος 2023/24, σύμφωνα με τον Λουίς Πλάνας, αναπληρωτή υπουργό Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων της Ισπανίας.

Ωστόσο, είπε ότι η παραγωγή – σύμφωνα με το Olive Oil Times – θα ξεπεράσει το ιστορικό χαμηλό των 663.000 τόνων που παρήχθησαν το 2022/2023, 54% κάτω από τον μέσο όρο των προηγούμενων τεσσάρων ετών.

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ οι τιμές του ελαιολάδου σε κάποιες περιοχές της Ισπανίας έχουν μειωθεί ελαφρώς από τα υψηλά ρεκόρ της προηγούμενης περιόδου. Ειδικότερα, η τιμή στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μειώθηκε από 8,35 ευρώ ανά κιλό στις 14 Σεπτεμβρίου σε 8,19 ευρώ αλλά οι ειδικοί αναμένουν ότι η ανοδική τάση ίσως συνεχιστεί.

Η μείωση της παραγωγής του ελαιολάδου και οι ανησυχίες για τη σταθερή αύξηση των τιμών είχαν ως αποτέλεσμα η Ισπανίδα υπουργός Οικονομικών, Νάντια Καλβίνο να ζητήσει μέτρα για τη σταθεροποίηση των τιμών.

Μάλιστα προέτρεψε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στην αλυσίδα εφοδιασμού ελαιολάδου να συνεργαστούν για τον έλεγχο των τιμών, καθώς το ελαιόλαδο είναι βασικό σε πολλά ισπανικά νοικοκυριά.

 Μεγάλες εκτάσεις της ερήμου έχουν μετατραπεί σε γεωργικά χωράφια. Αυτή η μεταμόρφωση μπορεί σίγουρα να χαρακτηριστεί ως ένα σημαντικό επίτευγμα για μια χώρα. Ειδικά όταν η χώρα δέχεται κατά μέσο όρο περίπου 10 εκατοστά βροχής το χρόνο. Στο παρακάτω βίντεο εξηγείται πώς και γιατί η Σαουδική Αραβία μετατρέπει τις ερήμους της σε τεράστιες γεωργικές εκτάσεις.

Η Σαουδική Αραβία αποκαλείται ως βασίλειο της ερήμου! Ο πλούτος της χώρας εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν ανακαλύφθηκε το πετρέλαιο. Χρησιμοποιεί δισεκατομμύρια δολάρια από τα έσοδα από το πετρέλαιο για να τροφοδοτήσει πολλές πτυχές της οικονομίας της και τη ζωή των πολιτών της. Ένα από αυτά τα στοιχεία είναι η προμήθεια τροφίμων του Βασιλείου, το οποίο εισάγει περισσότερο από το 80% των απαιτούμενων τροφίμων του χρησιμοποιώντας τα έσοδα από το πετρέλαιο.

Περίπου μόλις το 1,5% της έκτασης της Σαουδικής Αραβίας είναι καλλιεργήσιμο, και η γεωργία που διαθέτει το έθνος καταναλώνει το 80% της περιορισμένης παροχής νερού της χώρας. Παρόλο που το βασίλειο είναι πλέον επισιτιστικά ασφαλές, η γεωργία στη Σαουδική Αραβία αποτελεί βασικό σημείο εστίασης για όσους επιθυμούν να αυξήσουν τη βιωσιμότητα της χώρας και να μετριάσουν τον κίνδυνο αποτυχίας του παγκόσμιου δικτύου εφοδιασμού τροφίμων.

Η δεκαετία του 1970 σηματοδότησε την έναρξη της σοβαρής γεωργικής ανάπτυξης στο Βασίλειο. Και μέχρι το 1990 η Σαουδική Αραβία ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς σιταριού στον κόσμο. Δεν είναι μόνο το σιτάρι, εξάγει επίσης λαχανικά, φρούτα, γαλακτοκομικά προϊόντα και χουρμάδες.

Η Σαουδική Αραβία ενθαρρύνει επίσης τα ιδρύματα γεωργικής έρευνας και κατάρτισης. Τεράστιες καταπράσινες εγκαταστάσεις ξεπροβάλλουν σε όλη τη χώρα. Και υπάρχουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις ακόμα και στη μέση της ερήμου. Παραδόξως, τα τελευταία 60 χρόνια, η Σαουδική Αραβία έχει μετατρέψει 24 000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ερήμου σε εύφορη γη.

Όταν μιλάμε για τη δυτική ορεινή περιοχή της Σαουδικής Αραβίας, ως επί το πλείστον οι βροχοπτώσεις και οι ροές πίσω στη θάλασσα δεν χρησιμοποιούνται. Αυτό σημαίνει ότι η Σαουδική Αραβία υποφέρει από απώλεια νερού και αυτό επηρεάζει επίσης τη γεωργία της. Αλλά για να καλύψει τις ανάγκες του λαού της, η Σαουδική Αραβία σχεδίασε έξυπνα.

Τα οροπέδια στα αρχαία χρόνια, που το κλίμα ήταν διαφορετικό και οι βροχοπτώσεις συχνές, παγίδευσαν υπόγεια το νερό. Αυτό το νερό ακριβώς εκμεταλλεύεται η χώρα για να δώσει ζωή στο έδαφός της. Μετά από αυτό έρχεται ένα άλλο έργο. Η κυβέρνηση δρομολόγησε το έργο Al-Baydha για τη διαχείριση των πλημμυρικών υδάτων που πήγαιναν απευθείας στη θάλασσα αχρησιμοποίητα. Εάν ολόκληρη η δυτική ακτή καλυφθεί από αυτό το έργο, τότε 30 εκατομμύρια στρέμματα μπορούν να μετατραπούν σε γεωργική γη. Αλλά αυτό θα κοστίσει δισεκατομμύρια δολάρια και χρόνο.

Η γεωργική ικανότητα της Σαουδικής Αραβίας θα μπορούσε να πολλαπλασιαστεί τουλάχιστον κατά 6 φορές, γεγονός που θα αυξήσει το ΑΕΠ έως και 5%. Θα βοηθήσει στην αναστροφή της ερημοποίησης, καθώς τα αέρια άνθρακα θα δεσμευτούν και πάλι σε γόνιμο έδαφος και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των βροχοπτώσεων στην περιοχή.

Για να προμηθεύσει τον πληθυσμό με γλυκό νερό, η Σαουδική Αραβία χρησιμοποιεί μια άλλη τακτική. Αυτή είναι η χρήση μονάδων αφαλάτωσης για την αφαλάτωση του θαλασσινού νερού σε γλυκό νερό. Η μία μέθοδος αφαλάτωσης είναι με τη χρήση θερμικών αερίων και η άλλη είναι η αντίστροφη όσμωση με βάση τις μεμβράνες, η οποία λειτουργεί με τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτή η ηλεκτρική ενέργεια αξιοποιείται από την πυρηνική ενέργεια.

Πριν λοιπόν μπερδευτείτε, ας το απλοποιήσουμε. 

Για να γίνει μια γη πράσινη, χρειαζόμαστε νερό και για το νερό πρέπει να το αφαλατώσουμε, για την αφαλάτωση απαιτείται πυρηνική ενέργεια. Όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους. Έχουν επίσης δημιουργηθεί εγκαταστάσεις για την επεξεργασία των αστικών και βιομηχανικών απορροών για την άρδευση της γεωργίας.

Η υγρή νανοάργιλος (LNC) χρησιμεύει ως μια άλλη σημαντική τακτική. Αυτή χρησιμοποιείται σήμερα και μπορεί να εξοικονομήσει την κατανάλωση νερού κατά 50%, αλλά είναι αρκετά ακριβή. Η LNC είναι μια επεξεργασία που δίνει στην άμμο μια επικάλυψη αργίλου, ώστε να μπορεί να παγιδεύει αποτελεσματικά το νερό. Η Σαουδική Αραβία έχει επίσης διαθέσει οικονομικούς πόρους για τη γεωργική έρευνα για την περαιτέρω βελτίωση του γεωργικού της συστήματος.

Πηγή – enallaktikidrasi.com

Πηγή video – The Primest – The Money Channel

Στην Ισπανία, οι περισσότεροι ελαιώνες τροφοδοτούνται από την βροχή, και αυτό σημαίνει ότι, όταν υπάρχουν καλές σοδειές, η τιμή της ελιάς καταρρέει. Αλλά όταν υπάρχουν κακές σοδειές η τιμή αυξάνεται, οι ελιές προς πώληση είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Σε ένα πλαίσιο όπου τα πάντα φαίνεται να υποδεικνύουν ότι οι κακές ελαιοκομικές περίοδοι θα γίνονται όλο και πιο συχνές τα επόμενα χρόνια, αυτό αποτελεί ένα τεράστιο πρόβλημα.

Πάνω απ’ όλα γιατί το ελαιόδεντρο έχει μνήμη. «Το ελαιόδεντρο παράγει ελιές με βάση το τι φύτρωσε το προηγούμενο έτος. Ας πούμε, το 2023 δεν αυξήθηκε πολύ επειδή δεν είχε νερό, το 2024 δεν θα παράγει πολύ περισσότερα γιατί δεν έχει ανάπτυξη για να υποστηρίξει αυτήν την παραγωγή, ακόμη κι αν έχει νερό», εξήγησε ο Diego Barranco στο DAP, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα στο Τμήμα Αγρονομίας της Σχολής Αγρονόμων Μηχανικών.

Όταν τα κακά έτη είναι λίγα, η «μνήμη της ελιάς» είναι κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς όφελός μας. Γιατί, ακόμη κι αν υπάρχουν κακά χρόνια, οι χειρότερες σοδειές απορροφώνται από την προηγούμενη χρονιά. Σε ένα πλαίσιο επαναλαμβανόμενης ξηρασίας, η μνήμη είναι η σταγόνα που λείπει σε έναν τομέα που σιγά σιγά μειώνεται.

Και αυτό είναι ακριβώς το πλαίσιο στο οποίο βρισκόμαστε. Εάν εξετάσουμε το ιστορικό των δεδομένων, θα δούμε ότι «στην Ανδαλουσία έχουν επιτυχημένες σοδειές με 400 χιλιοστά βροχή ανά έτος». Ωστόσο, φέτος το 2023 υπάρχουν περιοχές της ανδαλουσιανής επαρχίας που «δεν έχουν λάβει ούτε καν 200 χιλιοστά». Είναι, σαφώς, μια πραγματική καταστροφή. Μια καταστροφή που παίρνει, χρόνο με το χρόνο, εκτάρια ελαιώνα εκτός παραγωγής.

Αλλά είναι μια αποφευκτή καταστροφή. Δεν είναι όλος ο ελαιώνας σε τόσο κακή κατάσταση … αν μπορείς να τον ποτίσεις. Σε αυτήν την περίπτωση, οι καλλιέργειες είναι «ανεξάρτητες» από το πόση βροχή πέφτει στη χώρα και η «μνήμη» παίζει πάντα προς όφελός μας. Αυτό φαίνεται σε χρόνια όπως αυτό: η τιμή της ελιάς έχει αναρριχηθεί στα ύψη και, φυσικά, οι κύριοι ωφελούμενοι είναι οι ποτισμένοι ελαιώνες. Αυτά είναι εξαιρετικά νέα, φυσικά. Θα ήταν αρκετό να βελτιωθούν οι εγκαταστάσεις και να προστεθεί η άρδευση για να φέρει επανάσταση στην παραγωγή (και να επιτευχθεί μια πιο σταθερή τιμή ανεξάρτητα από τη μετεωρολογία).

Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι εφικτό. «Το δύσκολο είναι να έχουμε νερό, επειδή η λεκάνη του Guadalquivir είναι ήδη σε έλλειψη, οπότε δεν υπάρχουν νέες παραχωρήσεις», εξήγησε ο Barranco. Αυτές οι παραχωρήσεις έχουν «ιστορικά αγροτεμάχια άλλων καλλιεργειών που ήταν πάντα αρδευόμενα ή ελαιώνες που αναδύονται» άμεσα ως «αρδευόμενα».

Ο Robert Glennon, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, καθιστά σαφές: «εάν θέλουμε να βρούμε λύσεις, πρέπει να επιβάλουμε την καλύτερη διαχείριση του νερού και να δημιουργήσουμε στερεούς μηχανισμούς που να αντιμετωπίζουν θέματα όπως η τιμολόγηση του νερού και η αποτελεσματική κατανομή του ταυτόχρονα.

Και εμείς που παρακολουθούμε στενά τον τρόπο διαχείρισης του νερού στην Ισπανία (και έχουμε δει πως σχεδόν 200 χωριά έμειναν χωρίς πόσιμο νερό λόγω νομοθεσίας που είχε εγκριθεί για χρόνια, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να την υλοποιήσει), γνωρίζουμε ότι αυτό είναι ένα όνειρο που δύσκολα θα πραγματοποιηθεί. Ακόμη περισσότερο όταν στη χώρα μας το 82,1% της χρήσης του νερού ανήκει ήδη στον γεωργικό τομέα.

Η κρίση στον ελαιόλαδο κρύβει πολλές άλλες κρίσεις. Μια κακή διαχείριση των υδατικών πόρων, μια ατέλειωτη σειρά προβλημάτων που συρρέουν από τη Μετάβαση, ένας κλάδος με μικρά περιθώρια, αδέξιος και χωρίς κίνητρα για εξέλιξη, ένα πολιτικό πρόβλημα που εμποδίζει τη λήψη διορθωτικών μέτρων… Η κρίση της τιμής του ελαιόλαδου κρύβει πολλά πράγματα. Και η διατήρηση της ζωής του τομέα, θα είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις των επόμενων δεκαετιών».

Πηγή – xataka.com 

Φωτιά έχουν πάρει οι διαπραγματεύσεις μεταξύ κτηνοτρόφων και τυροκόμων για τη διαμόρφωση της τιμής του αιγοπρόβειου γάλακτος, εν όψει της νέας γαλακτοκομικής χρονιάς, η οποία έχει «σημαδευτεί» και από τις καταστροφικές ζημιές στη Θεσσαλία και την απώλεια ενός σημαντικού μέρους του ζωικού κεφαλαίου

Τον τελευταίο μήνα, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έχουν καθίσει από την μία πλευρά οι τυροκόμοι – μεταποιητές, μερίδα των οποίων ασκούν ισχυρές πιέσεις ώστε να μειωθεί η τιμή του αιγοπρόβειου και από την άλλη οι κτηνοτρόφοι, οι οποίοι με τη σειρά τους δεν φαίνονται διατεθειμένοι να κάνουν πίσω στις απαιτήσεις τους, διεκδικώντας καλύτερες τιμές για το γάλα από τις περσινές.

Η πρώτη συμφωνία με τιμή παραγωγού στο 1,65 ευρώ/κιλό για το συμβατικό πρόβειο γάλα και στο 1 ευρώ/κιλό για το συμβατικό γίδινο γάλα (με προσαύξηση κατά 0,02 λεπτά αντίστοιχα για το βιολογικό) «κλείδωσε» για τους κτηνοτρόφους της ομάδας παραγωγών του Συνεταιρισμού Ιωαννίνων «Ένωση αγροτών», η οποία θα παραδώσει τις ποσότητες στην «Ήπειρος».

Κρίσιμο όμως, παραμένει το επόμενο 10ήμερο για τα συμφωνητικά που θα κλειστούν και στις υπόλοιπες περιοχές, με τις συμφωνίες ορόσημο να θεωρούνται αυτές που θα προκύψουν και από τη Θεσσαλία.

Χάθηκαν 85.000 αιγοπρόβατα – «Πνίγηκαν» οι καλλιέργειες κτηνοτροφικών προϊόντων

Η κακοκαιρία Daniel πήρε μαζί της σχεδόν 85.000 αιγοπρόβατα από τη Θεσσαλία, ενώ ήδη από το 2019 τα κοπάδια με αναπαραγωγικά ζώα έχουν μειωθεί σχεδόν κατά 25%. Τα λιγότερα κοπάδια, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των κτηνοτρόφων, θα επιφέρει και μια μείωση της φετινής παραγωγής, η οποία όμως ακόμα δεν μπορεί να προσδιοριστεί.

Όμως εκτός από την απώλεια του ζωικού κεφαλαίου, οι κτηνοτρόφοι έχουν να αντιμετωπίσουν και τον βραχνά του αυξημένου κοστολογίου, καθώς ο Daniel «έπνιξε» και το μεγαλύτερο μέρος των κτηνοτροφικών καλλιεργειών (τριφύλλι, καλαμπόκι) εκτινάσσοντας την τιμή των ζωοτροφών. Χαρακτηριστικό είναι ότι η τιμή του τριφυλλιού φέτος αυξήθηκε κατά 50% και από τα 0.30 ευρώ/κιλό έφτασε τα 0,44 ευρώ/κιλό.

Οι απώλειες που έφεραν οι καταστροφές στη Θεσσαλία, σύμφωνα με τους κτηνοτρόφους, θα έπρεπε να ανησυχούν και τους μεταποιητές, οι οποίοι θα αναγκαστούν να ψάξουν περισσότερο για να εξοικονομήσουν τις απαιτούμενες ποσότητες για τις παραγγελίες τους.

Διαπραγματεύεται αύξηση 8% ο «Γάλα Ελαςς»

Την ίδια στιγμή που η ζήτηση από τους μεταποιητές για την εξεύρεση της πρώτης ύλης είναι ιδιαίτερα έντονη, καθώς η φέτα καταγράφει καλά νούμερα στις εξαγωγές, το όλο θέμα «σκοντάφτει» στην τιμή του παραγωγού.

«Ενώ υπάρχει μεγαλύτερη ζήτηση για γάλα συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια με τους  μεταποιητές να ζητούν να αυξήσουμε τις ποσότητες κατά 20%, η κατάσταση δυσκολεύει σε ότι αφορά την τιμή», επισημαίνει στον ΟΤ ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Αιγοπροβατοτρόφων Ελασσόνας «Γάλα Ελάςς» Γιώργος Μηλιώνης.

Ο Συνεταιρισμός «Γάλα Ελάςς» το τελευταίο 10ήμερο βρίσκεται σε συνεχείς επαφές με τους μεταποιητές για το κλείσιμο συμφωνίας τη νέα σεζόν. «Αυτή τη στιγμή σαν Συνεταιρισμός ζητάμε μια αύξηση της τάξης του 8%, η οποία δικαιολογείται τόσο από την ζήτηση όσο και από την αύξηση του κόστους παραγωγής. Όμως οι μεταποιητές αντιστέκονται και ζορίζουν ώστε να υπάρξει πτώση της τιμής», εξηγεί ο κ. Μηλιώνης.

Πέρσι οι τιμές που εξασφάλισε ο Συνεταιρισμός για τους κτηνοτρόφους του ήταν στο 1,70 ευρώ/κιλό για το πρόβειο γάλα, 1,05 ευρώ/κιλό για το κατσικίσιο και 1,78 ευρώ/κιλό για το βιολογικό πρόβειο γάλα.

«Όχι» στις παραδόσεις χωρίς συμφωνητικά

Στις προσπάθειες που γίνονται από μερίδα μεταποιητών να εκμεταλλευτούν τους κτηνοτρόφους και να παραλάβουν ποσότητες χωρίς να κλειστούν οι σχετικές συμφωνίες, αναφέρθηκε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κτηνοτρόφων Θεσσαλίας Γιάννης Γκουρομπίνος.

«Οι συμφωνίες έχουν αργήσει σχεδόν ένα μήνα, καθώς τα προηγούμενα χρόνια ως καταληκτική ημερομηνία θεωρούσαμε τις 22 Σεπτεμβρίου, όπου στο παζάρι της Λάρισας κοβόταν οι τιμές γάλακτος για τη νέα σεζόν. Φέτος οι γαλακτοβιομηχανίες εκμεταλλευόμενοι τις συγκυρίες αλλά και το γεγονός ότι οι κτηνοτρόφοι είναι μουδιασμένοι μετά τις πρωτοφανείς καταστροφές, κωλυσιεργούν», λέει χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, ανέφερε ότι στο γενικότερο κλίμα των ημερών ανήκει και η τακτική μεταποιητών, οι οποίοι προσπαθούν να εξασφαλίσουν ποσότητες γάλακτος μεμονωμένα από παραγωγούς, δίνοντας προκαταβολές. «Είχαμε καταφέρει τα τελευταία 2 χρόνια να μην δίνει κανείς κτηνοτρόφος γάλα χωρίς να υπάρχει συμφωνητικό τιμών. Δυστυχώς, φέτος αυτό ατονεί, καθώς πλευρίζουν μεμονωμένα έναν – έναν τους κτηνοτρόφους για να τους δώσουν προκαταβολές, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στον κλάδο», τονίζει ο κ. Γκουρομπίνος.

Εκτίμηση του ίδιου είναι ότι από την στιγμή που υπάρχει ζήτηση για την πρώτη ύλη, μια ικανοποιητική τιμή παραγωγού θα ήταν στο 1,70 ευρώ/κιλό, προκειμένου οι κτηνοτρόφοι να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα αυξημένα κοστολόγια και να συνεχίσουν να παράγουν.

Η αντίστοιχη τιμή πέρσι για τους κτηνοτρόφους στην Καρδίτσα ήταν στα 1,63 ευρώ/κιλό το συμβατικό πρόβειο και 1 ευρώ/κιλό το γίδινο.

Σταθερές οι παραδόσεις στην ΕΕ

Σχεδόν σταθερές αναμένεται να παραμείνουν οι παραδόσεις γάλακτος στην ΕΕ με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εκτιμά ότι θα σημειώσουν μικρή αύξηση της τάξης του 0,3% το 2023.

Όπως επισημαίνεται στις βραχυπρόθεσμες προοπτικές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι καιρικές συνθήκες ήταν ευνοϊκότερες σε σχέση με το δύσκολο 2022, γεγονός που συμβάλλει στη μείωση του κόστους των ζωοτροφών και στη βελτίωση της ποιότητάς τους, αυξάνοντας έτσι την περιεκτικότητα του γάλακτος σε στερεά (+0,2 %) και στηρίζοντας την αύξηση κατά 1 % της απόδοσης γάλακτος.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, αν και η παγκόσμια ζήτηση για γαλακτοκομικά προϊόντα παραμένει σχετικά περιορισμένη, οι χαμηλότερες τιμές των γαλακτοκομικών στην ΕΕ αναμένεται να στηρίξουν την ανάκαμψη ορισμένων εξαγωγών, ιδίως του γάλακτος σε σκόνη. Η παραγωγή τυριών και ορού γάλακτος στην ΕΕ είναι πιθανό να επωφεληθεί από τη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα γάλακτος και τις ανταγωνιστικές τιμές.

Και στις δύο περιπτώσεις, η παραγωγή θα μπορούσε να στηρίξει αύξηση των εξαγωγών της ΕΕ κατά 1,5% και 4,5%, αντίστοιχα. Την ίδια στιγμή, παρά τη μείωση των κοπαδιών γαλακτοπαραγωγικών αγελάδων και υπό κανονικές καιρικές συνθήκες, η προσφορά γάλακτος στην ΕΕ προβλέπεται από την Επιτροπή να παραμείνει σχετικά σταθερή και το 2024 (+0,2 % σε ετήσια βάση).

Πάντως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά, ότι μολονότι οι τιμές της ενέργειας και των λιπασμάτων δεν βρίσκονται πια στην κορύφωση του 2022 και παρουσιάζουν πτωτική τάση, εξακολουθούν να είναι υψηλές σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, πράγμα που, σε συνδυασμό με τις μειούμενες τιμές του νωπού γάλακτος, τον ακόμη υψηλό πληθωρισμό στην ΕΕ και παγκοσμίως, και την αύξηση των επιτοκίων, προκαλεί αβεβαιότητα για τα περιθώρια κέρδους των κτηνοτρόφων στον γαλακτοκομικό τομέα το 2024.

Πηγή (Ανθή Γεωργίου – Οικονομικός Ταχυδρόμος)