Από την 1η Νοεμβρίου ο 28χρονος Ινδός, Shiv Kumar, ζει 5.500 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του κοντά στο Νέο Δελχί. Για να φτάσει στην Ελλάδα και να πιάσει δουλειά σε κτηνοτροφική μονάδα της Γαλάτιστας Χαλικιδικής, επελέγη ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλους υποψήφιους για τη θέση, με την μέθοδο της…φωτογραφίας. Είχε να αντιπαλέψει, συνάμα, και τον φόβο για το άγνωστο και τη νοσταλγία για την σύζυγο γυναίκα και τον μόλις δέκα μηνών γιο τους.

Επιστρέφοντας στο σπίτι του από την εργασία στα χωράφια στην πατρίδα του, ο 28χρονος Ινδός είχε κάνει πρώτα μια στάση στο σπίτι του 22χρονου συμπατριώτη φίλου του, Shorab για να τον ενημερώσει σχετικά. «Πάμε στην Ελλάδα» του είπε, όπως αναφέρει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και ταυτόχρονα έψαχνε μέσα του να βρει τις λέξεις που θα χρησιμοποιούσε για να πει τα νέα στην γυναίκα του.

«Ο φίλος μου πέταξε από τη χαρά του με τα νέα», θυμάται ο 28χρονος, εξηγώντας ότι ο εργάτης που έχει δηλώσει στην εταιρεία εύρεσης εργασίας ότι επιθυμεί την μετάκληση, έχει το δικαίωμα να ζητήσει να φύγει για δουλειά τόσο μακριά από την πατρίδα του και με κάποιον φίλο, συγγενή ή γνωστό του. «Ευτυχώς το νέο αφεντικό ήθελε περισσότερα άτομα του ενός και έτσι βολευτηκε και ο Shorab», σημειώνει ο Shiv Kumar χαμογελώντας.

Στο κατώφλι της πόρτας του σπιτιού του κοντοστάθηκε ψάχνοντας ακόμη να βρει τα λόγια που θα χρησιμοποιούσε στην γυναίκα του αλλά εκείνη τον πρόλαβε, καθώς το νέο είχε κυκλοφορήσει, και τον συνεχάρη για τη νέα του δουλειά στην μακρινή Ελλάδα. Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις όπως λέει, αφού έπρεπε να τακτοποιηθούν σειρά απο ζητήματα και το πιο σημαντικό από όλα, να βρεθούν τα χρήματα που θα του εξασφάλιζαν την έλευσή του στην Ελλάδα.

«Το κόστος του αεροπορικού εισιτηρίου, περισσότερες 44.000 ρουπίες (πάνω από 500 ευρώ), δεν καλύπτεται από καμία υπηρεσία, ούτε από το νέο αφεντικό», σημειώνει και προσθέτει ότι η εξασφάλισή του αποτέλεσε οικογενειακή υπόθεση, αφού τελικά όλοι συνείσφεραν τον οβολό τους. «Μέχρι και ο ανιψιός μου άνοιξε τον κουμπαρά του και μου έδωσε το ένα ευρώ (90 ρουπίες περίπου) που είχε μαζέψει», αναφέρει ο 28χρονος Ινδός, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για την τύχη που του έμελλε.

Αντίστοιχη ήταν και η κατάσταση που βίωνε ο 22χρονος Shorab, αν και όπως λέει χαρακτηριστικά, πέραν της αγωνίας του να συγκεντρωθούν τα χρήματα για την εξασφάλιση του αεροπορικού εισιτηρίου, ο ίδιος δεν χρειάστηκε να πιεστεί συναισθηματικά, αφού όπως αναφέρει, δεν είναι «ούτε παντρεμένος και ούτε καν λογοδοσμένος». «Ήμουν απλώς χαρούμενος με το γεγονός ότι μου χαμογέλασε η τύχη» πρόσθεσε.

Οι δύο άντρες ένιωθαν τυχεροί, γιατί η εξέλιξη τους έπαιρνε μεν μακριά από το σπίτι τους και τις οικογένειές τους, αλλά τουλάχιστον η νέα τους βάση, η Ελλάδα «είναι μια φιλόξενη χώρα, με ήπιο κλίμα και με ανθρώπους ωραίους», εικόνα που τους είχαν μεταφέρει άλλοι συμπατριώτες τους που είχαν εργαστεί κατά καιρούς εδω.

Σε μία εβδομάδα οι δύο άντρες τα είχαν όλα έτοιμα. Το αεροπορικό εισιτήριο στα χέρια, από μια μικρή βαλίτσα με λίγα ρούχα και είδη πρώτης ανάγκης και από σαράντα ευρώ, καλά φυλασσόμενα στην τσέπη για τα πρώτα έξοδα.

Ο Shiv και ο Shorab ταξίδεψαν για περισσότερες από έντεκα ώρες προκειμένου να φτάσουν στην Ελλάδα, αφού η πτήση τους ήταν με ανταπόκριση από το Νέο Δελχί και φτάνοντας στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» από την Αθήνα, τους υποδέχτηκαν άνθρωποι του Αγροτικού και Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Γαλάτιστας και το νέο τους αφεντικό.

Η νέα ζωή στην Ελλάδα και οι…δυσκολίες

Ένα σπιτάκι τριάντα πέντε τετραγωνικών μέτρων, στην είσοδο της κτηνοτροφικής μονάδας όπου απασχολούνται οι δύο άντρες και απέχει πέντε χιλιόμετρα από την Γαλάτιστα Χαλκιδικής, είναι ο χώρος μέσα στον οποίο περνούν τον προσωπικό τους χρόνο οι δυο Ινδοί εποχικοί εργάτες. «Έκτος από τα δύο κρεβάτια, έχουμε την κουζίνα μας, μπάνιο, θέρμανση, τηλεόρασή και δωρεάν ίντερνετ», επισημαίνουν οι δύο άντρες, δηλώνοντας ικανοποιημένοι με τις συνθήκες διαβίωσής τους και τις παροχές που τους προσφέρονται. «Μιλάμε καθημερινά με βιντεοκλήση με την οικογένειά μας και έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε προκειμένου να μην νοιώθουμε αποκομμένοι από την ζωή μας όπως την ξέραμε στην Ινδία», επισημαίνουν.

Βέβαια, ισχυρό κίνητρο για να πάρουν την απόφαση και να έρθουν στην Ελλάδα, ήταν ο μισθός τους, όπως λένε οι ίδιοι, αφού «άλλο είναι εκατόν εξήντα εννιά ρουπίες ημερησίως, σχεδόν δύο ευρώ δηλαδή και εντελώς διαφορετικό το μεροκάματο στην Ελλάδα που φτάνει μέχρι και τα 25 ευρώ ημερησίως». Όπως αναφέρουν «σε αυτό το ποσό δεν συνυπολογίζεται η ασφάλισή τους, ούτε και τα εξτρά που εξασφαλίζουν με τις υπερωρίες τους».

Σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα, κοινό χαρακτηριστικό και των δύο αντρών είναι … το πρωϊνό ξύπνημα, γεγονός που επιβεβαιώνει και ο Έλληνας σταβλίτης στη μονάδα. «Πρέπει στις 6.30 το πρωί να βρισκόμαστε ήδη στα ζώα και να τα φροντίζουμε, αλλά δυστυχώς ακόμη δεν το έχουμε καταφέρει», λένε και προσθέτουν ότι «πάμε με μία ώρα καθυστέρηση και το αφεντικό μας μαλώνει ελαφρά και με το δίκιο του».

Μπορεί να «φταίει η διαφορά ώρας ανάμεσα στις δύο χώρες και δυσκολευόμαστε ακόμα να το συνηθίσουμε», λένε γελώντας και εκφράζουν την ελπίδα τους να καταφέρουν το πρωϊνό ξύπνημα. Άλλωστε επιθυμία τους είναι να ικανοποιήσουν τους ανθρώπους που τους έφεραν στην Ελλάδα για δουλειά, οι οποίοι όπως λένε «μας περιποιούνται και φροντίζουν να μην μας λείπει τίποτα, το σπιτικό δε φαγητό είναι πεντανόστιμο».

Μια άλλη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι, αλλά και οι Έλληνες στη μονάδα είναι η επικοινωνία. Οι Shiv και ο Shorab δεν μιλούν παρά ελάχιστα αγγλικά και ακόμη καθόλου ελληνικά, αν και, όπως σημειώνουν, προσπαθούν και θέλουν να μάθουν τα βασικά, αλλά και τις ελληνικές λέξεις που ακούν ως εντολές τα ζώα στην κτηνοτροφική μονάδα, παρόλο που άρχισαν και αυτά να εξοικειώνονται με τις δικές τους προτροπές.

«Ίσως να έχουν μάθει τον ήχο της φωνής μας, ποιος ξέρει;», τονίζουν χαρακτηριστικά

Οι δύο Ινδοί που εργάζονται σε μία από τις παλαιότερες κτηνοτροφικές μονάδες της Γαλάτιστας με πάνω από είκοσι χρόνια λειτουργίας και περισσότερα από 300 πρόβατα και 200 κατσίκια, εργάζονται καθημερινά από νωρίς το πρωί μέχρι και τις 12-12.30 το μεσημέρι και μετά ξανά από τις 17.30 έως και τις 21.30 το βράδυ. Ταϊζουν, αρμέγουν και ποτίζουν τα ζώα στην μονάδα, ενώ καθαρίζουν τις εγκαταστάσεις και κάνουν όλες τις δουλειές που απαιτούνται.

Στο χρονικό διάστημα που βρίσκονται στην Ελλάδα, οι Ινδοί πήγαν δύο φορές στο χωριό της Γαλάτιστας προκειμένου να προμηθευτούν κάποια είδη διατροφής και πρώτης ανάγκης, ενώ αναφέρουν: «εμείς ήρθαμε εδώ για δουλειά. Να μαζέψουμε χρήματα, να στείλουμε στις οικογένειές μας, δεν χρειαζόμαστε κάτι άλλο». Βέβαια, όπως σπεύδουν να σημειώσουν, «αν έχουμε κουράγιο, βρισκόμαστε με τους άλλους δύο συντοπίτες μας που εργάζονται σε άλλη κτηνοτροφική μονάδα λίγα λεπτά μακριά από τη δική μας».

Ο κλειδάριθμος και η επιλογή…λαχείο

«Την τελευταία τριετία η έλλειψη εργατικών χεριών στην περιοχή έχει χτυπήσει κόκκινο», σημειώνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Αγροτικού και Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Γαλάτιστας, Άγγελος Τσιαρτσιαφλής, μέλος της Εθνικής Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών και προσθέτει ότι μετά τη μαζική απόρριψη των αιτήσεων που κατατέθηκαν για τη μετάκληση εργατών γης από το Πακιστάν, «η λύση από Ινδία αποτελεί μονόδρομο».

Θα μπορούσαν να έχουν επιλεγεί εργάτες γης από Ταϊλάνδη ή και Βιετνάμ προσθέτει ο κ. Τσιαρτσιαφλής και εξηγεί ότι προτιμήθηκαν αυτοί από την Ινδία «αφού έχουν έρθει και άλλες φορές στην περιοχή μας εργάτες από την Ινδία και είδαμε ότι δουλεύουν καλά και προσαρμόζονται πιο εύκολα έναντι άλλων», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Όπως λέει, με την εκδήλωση του ενδιαφέροντος στην ΕΘΕΑΣ «λάβαμε έναν κλειδάριθμο και χρησιμοποιώντας τον μπήκαμε στη βάση δεδομένων της ένωσης και μεταξύ των χιλιάδων δυνάμει εργατών γης επιλέξαμε τους δύο προαναφερόμενους άντρες, συν άλλους δύο που δουλεύουν σε δεύτερη κτηνοτροφική μονάδα στη Γαλάτιστα», σημειώνει. Η επιλογή τους, έγινε από τη φωτογραφία τους, «δεν λαμβάνουμε άλλες πληροφορίες», σημειώνει, και προσθέτει «είναι ένα λαχείο που τραβάς και ελπίζεις να σου βγει κερδοφόρο».

Μετά την επιλογή, οι κτηνοτρόφοι καταθέτουν κανονικά τις δηλώσεις τους προς την αρμόδια Αποκεντρωμένη Διοίκηση, από όπου και δίνεται το πράσινο φως, ενώ μετέπειτα, ακολουθώντας τα βήματα που προβλέπονται, αποστέλλονται οι ονομαστικές αιτήσεις προς την ελληνική Πρεσβεία στο Νέο Δελχί, η οποία καλεί τους εργάτες για συνέντευξη μέσα σε ένα πλαίσιο 15 ημερών. Υπενθυμίζεται πως βάσει της Κοινής Υπουργικής Απόφασης, για τα έτη 2023 και 2024, πλέον δεν καθορίζονται οι θέσεις ανά Περιφερειακή Ενότητα, αλλά ανά Περιφέρεια. Το γεγονός αυτό δίνει τη δυνατότητα της μεταφοράς μετακλητών εργατών. Συνολικά στην περιοχή της Γαλάτιστας, υπάρχει ανάγκη για περισσότερα από εβδομήντα άτομα ως εργάτες γης και σύμφωνα με τον κ. Τσιαρτσιαφλή, αυτοί που τελικά καταφθάνουν Ελλάδα «μένουν και εργάζονται εδώ για 12 μήνες σίγουρα, ενώ έχουν το δικαίωμα εφόσον το επιθυμούν να μείνουν και δύο και τρία χρόνια» .

Πηγή www.amna.gr

Φωτο ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ

Παγκόσμια πρωτιά και επιβράβευση για το ζουμερό και ευωδιαστό ροδάκινο Νάουσας που φέτος βρίσκεται στην 1η θέση της λίστας του Τaste Atlas με τα 84 κορυφαία φρούτα στον κόσμο. 

Μάλιστα, στην πρώτη δεκάδα – ανάμεσα σε εξωτικά και ιδιαίτερα φρούτα,– είναι και τα … ταπεινά μανταρίνια Χίου, που τα μοναδικό άρωμά τους τα κατατάσσει στην 7η θέση.

Αναλυτικά η πρώτη δεκάδα 

1. Ροδάκινα Νάουσας

2. Mangosteen (Νησιά Σούντα)

3. Truskawka Kaszubska (οι φράουλες – Πολωνία)

4. Deglet Nour (χουρμάδες – Αλγερία)

5. Lucuma (κάτι σαν αβοκάντο – Νότια Αμερική)

6. Limone di Sorrento (λεμόνια, Ιταλία)

7. Μανταρίνια Χίου 

8. Wisnia Nadwislanka (κεράσια Πολωνία)

9. Acai Berries (τα γνωστά ακάι μπέρις, Νότια Αμερική)

10. Jabuticaba (είδος μούρων, Βραζιλία)

Η κριτική του Taste Atlas

1. Ροδάκινα Νάουσας: Αυτά τα ζουμερά ροδάκινα καλλιεργούνται στην Κεντρική Μακεδονία. Oι άριστες καιρικές και εδαφικές συνθήκες σε συνδυασμό με τη συστηματική καλλιέργεια τα έκαναν τα πιο δημοφιλή φρούτα στην Ελλάδα. Λόγω του πλούσιου αρώματος και της γλυκιάς τους γεύσης, είναι ιδιαίτερα περιζήτητα από τους καταναλωτές τόσο στην Ελλάδα όσο και όχι μόνο, ιδιαίτερα στις αγορές της Ευρώπης και της Αραβικής Χερσονήσου, όπου πωλούνται από τα τέλη Μαΐου έως τα τέλη Οκτωβρίου.

7. Μανταρίνια Χίου: …. Αυτή η ποικιλία μανταρινιών είναι από τις πιο αρωματικές στον κόσμο. Ακόμα και όταν είναι άγουρα, η επιμονή του αρώματος τους θα κάνει τον καθένα να τα λατρέψει με την πρώτη μπουκιά. Περιέργως, το άρωμά τους ξεφεύγει από τους ελαιώνες εσπεριδοειδών, κατακτώντας ολόκληρο το νησί, κάνοντας τη Χίο γνωστή τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ως μυρωδάτο νησί.

Με χαμηλούς ρυθμούς εξελίσσονται οι εξαγωγές μανταρινιών και μήλων, ενώ τη δυναμική πορεία τους συνεχίζουν τα ακτινίδια.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει επεξεργαστεί ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Φρούτων και Λαχανικών Incofruit Hellas, οι εξαγωγές μήλων από 1/9 έως 8/12/223ανέρχονται σε 17.234 τόνους έναντι 30.942 τόνων την αντίστοιχη περσινή περίοδο, με τις ποσότητες που κατευθύνθηκαν προς Αίγυπτο να φτάνουν τους 8.769 τόνους έναντι 21.641 τόνων πέρσι, προς Σαουδική Αραβία 1.288 τόνους έναντι 1.377 τόνων, προς Ιορδανία 1.056 τόνους έναντι 2.179 τόνων.

Αυτή η μειωμένη ροή των εξαγωγών σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερα αυξημένες εισαγωγές μήλων, οι οποίες ανήλθαν σε 10.655 τόνους έναντι 2.735 τόνων πέρσι, εκ των οποίων οι 7.095 τόνοι ήταν από Βόρεια Μακεδονία, σύμφωνα με τους εξαγωγείς «δημιουργεί ερωτήματα για την διάθεση τους. Σε τυχόν περιπτώσεις εξαγωγής των εισαγομένων μήλων εφιστάται να αναγράφεται η χώρα καταγωγής τους και να συνοδεύονται από αναλύσεις τους για υπολείμματα φυτοφαρμάκων».

Μειωμένες κατά 25% είναι οι εξαγωγές μανταρινιών, οι οποίες φτάνουν τους 38.375 τόνους έναντι 51.177 τόνων την περίοδο 2022/23, ενώ αυξημένες κατά 4,2% είναι οι εξαγωγές πορτοκαλιών, οι οποίες ανέρχονται σε 44.265 τόνους έναντι 42.469 τόνων πέρσι.

Τα ακτινίδια

Αυξημένες κατά 20,9% είναι οι εξαγωγές ακτινιδίων, οι οποίες από 1/9/2023 έως και 8/12/2023 ανέρχονται σε 76.800 τόνους έναντι 63.533 τόνων το αντίστοιχο διάστημα 2022.

Προς Καναδά κατευθύνθηκαν 3.514 τόνοι έναντι 2.384 τόνων πέρσι, προς ΗΠΑ 6.684 τόνοι έναντι 4.539 τόνων, προς Ισπανία 13.735 τόνοι έναντι 11.892 τόνων και προς Ιταλία 18.142 έναντι 11.296 τόνων, συμπεριλαμβανομένων και φορτίων για βιομηχανική χρήση (προς Ιταλία, κ.α. σε άλλους προορισμούς).

«Εντύπωση προκαλεί η εισαγωγή το ίδιο χρονικό διάστημα 855 τόνων, από τους οποίους οι 230 τόνοι ήταν ακτινίδιο από το Ιράν το οποίο έφτασε στην Πέλλα», σχολιάζει ο ειδικός σύμβουλος του Incofruit Hellas Γιώργος Πολυχρονάκης.

Επίσης, συνεχίσθηκαν και αυτή την εβδομάδα οι φορτώσεις ακτινιδίων με προορισμό την Βραζιλία, οι οποίες ανήρθαν σε 2.272 τόνους αλλά «επαληθεύεται η πρόβλεψη για μηδενισμό των εξαγωγών μας μετά την είσοδο του Ιράν στην Ινδία καταγράφοντας τις σε 1.507 τόνους έναντι 5.126 πέρσι», σημειώνουν οι εξαγωγείς.

Σημειώνουν δε, ότι  παρά τις σχετικές επισημάνσεις η ροή των ατυποποίητων ακτινιδίων, κυρίως προς Ιταλία αντιστοιχούν στο 30% του συνόλου των εξαγωγών με ότι σημαίνει τόσο για την ελληνική ταυτότητα των προϊόντων μας όσο και στην απώλεια της μετασυλλεκτικής προστιθέμενης αξίας τους.

«Βάσει των αναφερομένων φορτίων – ποσοτήτων διακινουμένων φρούτων και λαχανικών ζητείται από τις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες η αύξηση και εντατικοποίηση των ελέγχων προς κάλυψη ικανοποιητικού αντιπροσωπευτικού ποσοστού σε σχέση με τις διακινούμενες ποσότητες, στις περιφέρειες παραγωγής και στα σημεία εξόδου της χώρας για τον ποιοτικό και υγειονομικό έλεγχο των διακινουμένων-εξαγομένων προϊόντων μας προς αποφυγή δυσφήμησης των προϊόντων μας και κυρίως από την μη τυποποίηση-συσκευασία σε πιστοποιημένους προς τούτο φορείς τυποποίησης που παρέχουν πλήρη ιχνηλασιμότητα όσο και της τύχης – μη ελληνοποίησης- των εισαχθέντων ακτινιδίων από το Ιράν», σημειώνει ο κ. Πολυχρονάκης, τονίζοντας ότι «στόχος μας οφείλει να είναι η εκμετάλλευση  της μείωσης της παραγωγής της Ιταλίας και Ισπανίας για διεύρυνση του πελατολογίου των προϊόντων μας με ταυτοποίηση της προέλευσης τους τυποποίηση και ποιότητα και όχι η  διακίνηση πρώτης ύλης (χωρίς μετασυλλεκτική προστιθέμενη αξία) στο ιταλικό-ισπανικό εξαγωγικό εμπόριο για διατήρηση της παρουσίας του στα ράφια των λιανικών καταναλωτικών αγορών».

Τα αγγούρια και οι ντομάτες

Οι εξαγωγές αγγουριών από 1/9 έως 8/12/23 ανέρχονται σε 14.143 τόνους έναντι 12.894 τόνων την περίοδο 2022 καταγράφοντας άνοδο 9,7%.

Μετά την 9η Σεπτεμβρίου οι εισαγωγές ντομάτας στην χώρα μας αυξάνονταν αλματωδώς και ενδεικτικά: από 1/9 έως 7/12 οι εισαγωγές ανήλθαν σε 10.276 τόνους έναντι 4.560 τόνων το 2022, εκ των οποίων από Τουρκία ήρθαν 6.932 τόνοι έναντι 3.111 τόνοι πέρσι.

Αποτελέσματα υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων

Tα αποτελέσματα ελέγχου υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων του Οκτωβρίου 2023 αναρτήθηκαν στο site του ΥπΑΑΤ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, στα 450 δείγματα που ελέγχθηκαν, εντοπίστηκαν 13 υπερβάσεις Mrls και απορρίφθηκαν 3 φορτία με πιθανή επικινδυνότητα για τους καταναλωτές. Στην πράξη και στα 3 απαγορεύθηκε η εισαγωγή τους γιατί ήταν σε έλεγχο στα σύνορα.

«Η εξέλιξη είναι σημαντική και την χαιρετίζουμε δεδομένου ότι η δημοσιοποίηση των ελέγχων συμβάλει στην ενημέρωση των Ελλήνων καταναλωτών. Ελπίζουμε σε περαιτέρω σταδιακή βελτίωσή τους αλλά και σε εντατικοποίηση των ελέγχων και των ανιχνευομένων δραστικών ουσιών κυρίως στα εισαγόμενα και διαμετακομιζόμενα φρούτα και  λαχανικά στο άμεσο μέλλον όπως και την δημιουργία ιστότοπου, ως έχουμε υποχρέωση, μέχρι 15 Δεκεμβρίου, για την κοινοποίηση των Εθνικών Διατάξεων για τις κυρώσεις, για δόλιες και παραπλανητικές πρακτικές όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας με βάση το άρθρο 139 του Καν 2017/625/15.3.2017. Αυτό αφορά και αυτές (τις δόλιες & παραπλανητικές πρακτικές) για τα νωπά οπωροκηπευτικά διασφαλίζοντας την εφαρμογή των ενωσιακών εμπορικών προδιαγραφών και στην εγχώρια αγορά της χώρας μας», τονίζει ο κ. Πολυχρονάκης.

Οι ελιές είναι πολύτιμες για τη μεσογειακή διατροφή και πολιτισμό, με την καλλιέργειά τους να αποτελεί μια αιώνια παράδοση.

Ένα από τα κρίσιμα στοιχεία για μια επιτυχημένη ελαιοκαλλιέργεια είναι το σωστό κλάδεμα καρποφορίας.

Σε αυτό το βίντεο, που βρήκαμε στο κανάλι PlantAdvisor Greece στο YouTube, παρουσιάζουνε λεπτομερώς τις τεχνικές και τις βέλτιστες πρακτικές για το κλάδεμα των ελαιοδέντρων, με στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας και της ποιότητας των καρπών.

Μέσα από το βίντεο, θα μάθετε πώς να διατηρείτε τα δέντρα σας υγιή και παραγωγικά, ενισχύοντας την απόδοσή τους και διασφαλίζοντας την επιτυχία της επόμενης σεζόν. Είτε είστε ερασιτέχνης κηπουρός είτε έμπειρος ελαιοπαραγωγός, αυτό το βίντεο θα σας προσφέρει άφθονες γνώσεις και πρακτικές συμβουλές για την ανάπτυξη και φροντίδα των ελαιοδέντρων σας

Πηγή PlantAdvisor Greece

Πώς είναι η καθημερινότητα στο χωριό για μια νεαρή γεωπόνο που έφυγε από την Αθήνα της πανδημίας για να ξεκινήσει απ’ την αρχή; Η 28χρονη Χάρις Αρκουμάνη, από τα Σαρδίνια της Αμφιλοχίας, αφηγείται την ιστορία της στο iefimerida.

Η μεγάλη ηρωική έξοδος από την Αθήνα και η αναζήτηση μιας νέας ζωής στην επαρχία ακούγεται για όλο και περισσότερους ανθρώπους πιο θελκτική από ποτέ. Η πανδημία, τα lockdowns και η έλλειψη επαφής με τη φύση κατά την περίοδο της καραντίνας έκαναν πάρα πολλούς ανθρώπους να αναθεωρήσουν τη ζωή τους, να δουν τα πάντα -τις σχέσεις, τα όνειρα, την καριέρα, το σπίτι, την καθημερινότητα, την πόλη- με άλλο μάτι. Σε πολλές περιπτώσεις νέοι άνθρωποι που είχαν έρθει στην Αθήνα για να σπουδάσουν και να εργαστούν, εν μέσω πανδημίας πήραν μια τολμηρή απόφαση: να επιστρέψουν στο χωριό τους και να χτίσουν εκεί τη ζωή τους από την αρχή. 

Η Χάρις Αρκουμάνη στο εργαστήριό της όπου φτιάχνει γλυκό του κουταλιού

Η περίπτωση της 28χρονης Χ. Αρκουμάνη είναι χαρακτηριστική. Είχε έρθει από τα Σαρδίνια -ένα μικρό χωριό έξω από την Αμφιλοχία- για να φοιτήσει στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών. Σπουδάζοντας και παράλληλα χτίζοντας ένα σταθερό επαγγελματικό περιβάλλον στην πόλη, συνειδητοποίησε ότι η ζωή στην Αθήνα δεν της ταίριαζε καθόλου.

Επιστρέφοντας κάθε βράδυ στο σπίτι της ένιωθε πιεσμένη, απογοητευμένη – αισθανόταν ότι δεν ήταν αυτή η ζωή που είχε ονειρευτεί, μακριά από τη φύση, σε μια πολύβοη πυκνοκατοικημένη πόλη με εξαντλητικούς ρυθμούς. Τα lockdowns επιδείνωσαν πολύ τα πράγματα, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά και κάνοντας την απλή δυσαρέσκεια ολόκληρη πυρκαγιά.

Έτσι, η Χάρις αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της και να επιστρέψει πίσω στο χωριό της, ξεκινώντας από το μηδέν. Πολύ γρήγορα, αξιοποιώντας τις παραδοσιακές συνταγές της μητέρας της, έφτιαξε το δικό της εργαστήριο παραγωγής μαρμελάδων και γλυκών του κουταλιού, χρησιμοποιώντας αγνούς καρπούς από τη γη της οικογένειάς της, από τα μποστάνια, τ’ αμπέλια, τους πορτοκαλεώνες του εύφορου χωριού της έξω από την Αμφιλοχία.

Για τα γλυκά και τις μαρμελάδες που φτιάχνει η Χάρις χρησιμοποιεί καρπούς από τα δέντρα του κήπου της και από μικρούς παραγωγούς του χωριού της, τα Σαρδίνια Αμφιλοχίας

Το brand charismama απέκτησε το δικό του κοινό και συνεχώς επεκτείνεται, αποκτώντας ένα δίκτυο συνεργατών σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Η Χάρις εμπιστεύτηκε τις δυνάμεις της και πίστεψε στις ικανότητες των χεριών της. Όπως έμαθε να φτιάχνει παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού, έκανε σεμινάρια, έστησε το site της, δικτυώθηκε, και σήμερα απολαμβάνει μια ζωή κοντά στη φύση, η οποία δεν είναι εύκολη αλλά είναι μια ζωή πλήρης, γεμάτη αρώματα, χρώματα, γεύσεις, γεμάτη με την απλότητα που χαρακτηρίζει τη μεσογειακή ύπαιθρο.

Το iefimerida εντόπισε τη Χ. Αρκουμάνη κάπου μεταξύ χωραφιού όπου μάζευε λεμόνια, και εργαστηρίου, συνομίλησε μαζί της και καταγράφει την ιστορία της, μια ιστορία έμπνευσης, ελευθερίας και δημιουργικότητας.

Γλυκά του κουταλιού φτιαγμένα από τη 28χρονη Χ. Αρκουμάνη

Πώς πήρατε την απόφαση να αφήσετε τη ζωή σας στην Αθήνα, όπου εργαστήκατε μετά τις σπουδές Γεωπονικής, και να επιστρέψετε στα 27 σας χρόνια στα πάτρια εδάφη, στα Σαρδίνια, ένα χωριό έξω από την Αμφιλοχία;

Για την ακρίβεια, στην Αθήνα εργαζόμουν σχεδόν από την πρώτη στιγμή, παράλληλα με τις σπουδές μου. Αυτό με βοήθησε να ανεξαρτητοποιηθώ πολύ σύντομα, αλλά ταυτόχρονα μου δημιούργησε ένα πολύ ασφυκτικό πρόγραμμα στην καθημερινότητά μου, αφού μια πολύ απαιτητική σχολή συνδυαζόταν με το άγχος και τις ευθύνες της δουλειάς σε καθημερινή βάση. Πάντα σε στιγμές έντονης κούρασης αναπολούσα την ηρεμία της ζωής στην επαρχία.

Η απογοήτευση από τις συνθήκες εργασίας στην Αθήνα, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου αλλά και το stress που δημιουργούσε ο έντονος ρυθμός αυτής της πόλης, αναπόφευκτα με οδήγησαν να σκέφτομαι μέρα με τη μέρα όλο και πιο έντονα την επιστροφή στη γενέτειρά μου. Η πανδημία ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Πέρα από τον περιορισμό στις μετακινήσεις και στις δραστηριότητες, πλέον ένιωθα και περιορισμό στη δημιουργικότητα, στα όνειρα, στην προσωπική και επαγγελματική μου εξέλιξη.

Ταυτόχρονα, σκεφτόμουν ότι στην Αθήνα ζει ο μισός πληθυσμός της χώρας και η πανέμορφη επαρχία μας ερημώνει, κι αυτό δεν της αξίζει, αλλά ούτε και σε εμάς αξίζει να ζούμε μόνο για να δουλεύουμε σε μια τσιμεντένια πόλη. Αν γύριζαν σε κάθε χωριό της επαρχίας δυο-τρεις νέοι, η χώρα μας θα ήταν εντελώς διαφορετική και οι άνθρωποι πιο χαρούμενοι.

Τι σας λείπει και τι όχι από τη ζωή σας στην πόλη;

Το διάστημα του lockdown ήταν καταλυτικό, γιατί εκείνη την περίοδο είχα τον χρόνο να σκεφτώ αυτή την προοπτική και να μελετήσω τις πιθανές επαγγελματικές ευκαιρίες που θα είχα εδώ. Πλέον, περισσότερο απ’ όλα μου λείπουν τα αδέρφια μου και οι φίλοι μου που ζουν μόνιμα στην Αθήνα. Ακόμα, μου λείπει το να έχω τη δυνατότητα να επισκεφθώ έναν κινηματογράφο ή ένα μεγάλο θέατρο και να παρακολουθήσω μια παράσταση, χωρίς να χρειαστεί να διανύσω πολλά χιλιόμετρα προκειμένου να φτάσω στην πλησιέστερη πόλη που διαθέτει κάτι τέτοιο.

Από την άλλη, δεν μου λείπει καθόλου η φασαρία της πόλης, οι αγχωτικά γρήγοροι ρυθμοί της, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και τα όσα συμβαίνουν καθημερινά σε αυτά. Στο σπίτι μου πλέον νιώθω ήρεμη και ελεύθερη, για παράδειγμα η μουσική μου δεν θα ενοχλήσει τον γείτονα, γιατί πολύ απλά δεν μας χωρίζει ένας τοίχος αλλά μια μεγάλη αυλή και ένας ακόμη μεγαλύτερος καταπράσινος κήπος.

Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στο χωριό; Ποιες μνήμες, βιώματα, εμπειρίες, συναισθήματα έχουν χτίσει τη φιλοσοφία και την οπτική σας; Αφηγηθείτε μας την ιστορία τη δική σας και της οικογένειάς σας.

Τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό ήταν ξέγνοιαστα. Ειδικά τα καλοκαίρια που δεν είχαμε σχολείο περνούσα ατελείωτες ώρες παίζοντας έξω στη φύση, στην αυλή ή στη θάλασσα παρέα με τα αδέρφια μου, τα ξαδέρφια μου και τους φίλους μας. Ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια ήταν να στήνω τον δικό μου πάγκο από καφάσια μπύρας απέναντι από το μαγαζί του μπαμπά μου και να «πουλάω» από παιχνίδια μέχρι φρούτα και φαγητά που έβρισκα στην κουζίνα μας. Επιχειρηματίας, θα έλεγε κανείς, από μικρή. 

Οι γονείς μου δούλευαν καθημερινά στο παντοπωλείο που διατηρούσε ο μπαμπάς μου, μια οικογενειακή επιχείρηση που πρωτοξεκίνησε από τον παππού του πατέρα μου. Στον χώρο αυτόν βρίσκεται σήμερα η charismama.

Η μαμά μου παράλληλα φρόντιζέ την οικογένειά μας, η κουζίνα μάλιστα ήταν ο χώρος στον οποίο αποφορτιζόταν και δημιουργούσε με πολλή αγάπη και μεράκι φαγητά και γλυκά για όλους μας. Το σπίτι μας μύριζε πάντα φρεσκομαγειρεμένο φαγητό, στις γιορτές δε έδινε ρεσιτάλ με τις γλυκές της δημιουργίες.

Όντας ιδιαίτερα φιλόξενοι άνθρωποι οι γονείς μου, δεν χρειαζόταν χρειάζονταν κάποια ιδιαίτερη αφορμή, μια γιορτή, για να στήσουμε ένα τραπέζι και η μαμά μου να δημιουργήσει στη στιγμή φανταστικά πιάτα. Ακόμη και μια καθημερινή, παρά την κούραση της ημέρας, δεν δίσταζαν να καλέσουν φίλους και συγγενείς για ένα γεύμα. Μέχρι και σήμερα συμβαίνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα. 

”Αν γύριζαν σε κάθε χωριό της επαρχίας δυο-τρεις νέοι, η χώρα μας θα ήταν εντελώς διαφορετική και οι άνθρωποι πιο χαρούμενοι”

Σίγουρα, όλα αυτά τα ερεθίσματα από την παιδική μας ηλικία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή τόσο τη δική μου όσο και των αδερφών μου, οι οποίοι μάλιστα ασχολούνται επαγγελματικά με τη ζαχαροπλαστική. Έτσι και εγώ με τη σειρά μου, με τη charismama, αξιοποίησα όσα μας δίδαξαν οι γονείς μας όλα αυτά τα χρόνια. Ο μπαμπάς μου με μύησε στον επαγγελματισμό ενός επιχειρηματία και στον σεβασμό στον πελάτη, και η μαμά μου μου έδειξε τη χαρά που προσφέρει η δημιουργία ενός κεράσματος τόσο στον δημιουργό όσο και στον άνθρωπο που το γεύεται.

Η Χάρις Αρκουμάνη μαζεύοντας κυδώνια για τα γλυκά της

Πώς είναι η ζωή και η καθημερινότητά σας τώρα; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποιες οι δυσκολίες του να ζεις στην επαρχία;

Η καθημερινότητά μου είναι απαιτητική, καθώς στην επιχείρησή μου περνούν όλα από τα χέρια μου και οι ευθύνες είναι πολλές, αλλά ταυτόχρονα και απολαυστική, καθώς η δουλειά μου με ευχαριστεί, με γεμίζει και με κάνει να νιώθω δημιουργική και γεμάτη ενέργεια και αισιοδοξία. Η ζωή στην επαρχία είναι πιο ήρεμη. Ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας αρκετά πιεστικής ημέρας έχεις τον χρόνο να περπατήσεις μέσα στη φύση ή δίπλα στη θάλασσα και να αποφορτιστείς.

Στην επαρχία η συνάντηση με ένα αγαπημένο σου πρόσωπο είναι υπόθεση έως δέκα λεπτών, οι αποστάσεις είναι μικρές και οι άνθρωποι ξεκλέβουν πιο εύκολα χρόνο για μια σύντομη βόλτα ή έναν καφέ. Επίσης, σε μια μικρή πόλη ή σε ένα χωριό έχεις εύκολη πρόσβαση σε ποιοτικά και φρέσκα τρόφιμα.

Από την άλλη πλευρά, στην επαρχία οι δομές της Υγείας και της Εκπαίδευσης τις περισσότερες φορές υπολειτουργούν και είναι επιτακτική η ανάγκη να αλλάξει αυτό. Ταυτόχρονα, οι επιλογές στη διασκέδαση είναι περιορισμένες.

Στο εργαστήριο η Χάρις διαλέγει μία-μία τις ρώγες από τα τσαμπιά του σταφυλιού για να φτιάξει γλυκό του κουταλιού

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με τις μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού; Τι παράγετε ακριβώς στο charismama; Ποια είναι τα πιο δημοφιλή προϊόντα σας;

Τα γλυκά του κουταλιού της μητέρας μου είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο, είτε ως κέρασμα είτε ως επιδόρπια στα τραπέζια και στις συγκεντρώσεις μας. Για εμένα τα γλυκά του κουταλιού συνοδεύουν όλες αυτές τις μνήμες, τις μαζώξεις, τα γέλια και τις χαρές του σπιτικού μας, γι’ αυτό έχουν και τόσο μεγάλη θέση στην καρδιά μου και τώρα πλέον και στην επιχείρησή μου.

Ταυτόχρονα, παρατήρησα ότι, ενώ αρκετές νοικοκυρές στην περιοχή ασχολούνταν με τη δημιουργία γλυκών του κουταλιού, δεν υπήρχε κάποια επιχείρηση με αυτό το αντικείμενο προκειμένου κάποιος που δεν ασχολείται με αυτά να μπορεί να τα προμηθευτεί με ευκολία και να είναι βέβαιος για την ποιότητά τους. Βλέποντας αυτό το κενό, αποφάσισα να δημιουργήσω τη charismama.

Σε εμάς μπορείτε να βρείτε παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού του τόπου μας, όπως είναι το καρυδάκι, το νερατζάκι, το σύκο το άγριο, το κυδώνι με καβουρδισμένο αμύγδαλο και πολλά ακόμη, αλλά και αρωματικές μαρμελάδες με πλούσια γεύση. Να είστε βέβαιοι πως τα προϊόντα μας θα ξυπνήσουν όμορφες αναμνήσεις από τη δική σας μητέρα ή τη γιαγιά, γιατί είναι φτιαγμένα με την ίδια αγάπη, το ίδιο μεράκι, αλλά και εξαιρετικές πρώτες ύλες.

Τα σταφύλια βράζουν στην κατσαρόλα

Tα πιο δημοφιλή προϊόντα μας είναι το καρυδάκι, το γλυκό λεμόνι καθώς και το νεραντζάκι, αλλά και η μαρμελάδα εσπεριδοειδών, γι’ αυτό και είναι σχεδόν sold out αυτοί οι κωδικοί, ωστόσο ανανεώνουμε συνεχώς τα προϊόντα μας. Έτσι, πλέον, μπορείτε να βρείτε και γλυκό σταφύλι και πολύ σύντομα και γλυκό του κουταλιού κυδώνι.

H charismama είναι η αρχή. Θέλω πολύ να βοηθήσω να αναβαθμιστεί γαστρονομικά, πολιτιστικά και τουριστικά η περιοχή μας. Πλέον έχουν ξεκινήσει και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση οργανωμένες δράσεις, κάτι πολύ ελπιδοφόρο.

Ποια είναι η καθημερινή σας ρουτίνα; Πώς λειτουργεί το εργαστήριο και ποια είναι η διαδικασία παραγωγής; Περιγράψτε μας τα δημιουργικά στάδια για την παραγωγή ενός γλυκού του κουταλιού.

Η μέρα μας ξεκινάει αρκετά νωρίς συνήθως, ώστε είτε να συλλέξουμε εμείς οι ίδιοι τα φρούτα είτε να παραλάβουμε από τον συνεργάτη παραγωγό. Το πρωινό μας θα το αφιερώσουμε στο να καθαρίσουμε προσεκτικά τους καρπούς έναν προς έναν, προκειμένου να είναι έτοιμοι και να μπουν στις κατσαρόλες. Εκεί, ξεκινάει το πιο δημιουργικό μέρος, όπου με μεράκι και υπομονή δημιουργούμε τα γλυκά και τις μαρμελάδες μας. Πολλές φορές ένα γλυκό μπορεί να χρειαστεί πολύ περισσότερο από μια ημέρα προκειμένου να ετοιμαστεί και να μπει στο βάζο. Όταν όμως μπει στο βάζο, περνάμε στη φάση της διακόσμησης, η οποία περιλαμβάνει την ετικέτα καθώς και το χαρακτηριστικό χαρτάκι που δένουμε με σπάγκο στο καπάκι του βάζου. Τα γλυκά μας είναι κυριολεκτικά χειροποίητα από την αρχή μέχρι το τέλος τους.

Γλυκό σταφύλι φτιαγμένο στο εργαστήριο της Χ. Αρκουμάνη με παραδοσιακή συνταγή από το χωριό της

Από πού προμηθεύεστε πρώτες ύλες για τις μαρμελάδες και τα γλυκά σας; Τα φρούτα και τα εσπεριδοειδή είναι από το χωριό σας και την ευρύτερη περιοχή ή αναζητάτε προμηθευτές σε όλη την Ελλάδα;

Ως επί το πλείστον, οι καρποί που χρησιμοποιούμε είναι από δικά μας δέντρα, ωστόσο σε κάποια είδη χρειάζεται να συνεργαστούμε με άλλους παραγωγούς. Σε αυτή την περίπτωση επιλέγουμε να στηρίζουμε τον τόπο μας και τους μικρούς παραγωγούς που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.

Ποιες είναι οι αγαπημένες σας διαδρομές, πεζοπορίες, γωνιές, στάσεις στην περιοχή όπου ζείτε; Πού θα άξιζε να επισκεφθεί κανείς για ευεξία και ευεργετική επαφή με τη φύση;

Η περιοχή μας συνδυάζει μοναδικά τη θάλασσα με το βουνό. Το ηλιοβασίλεμα στον Αμβρακικό κόλπο είναι μοναδικό, ο ήλιος βουτά στη θάλασσα και ο ουρανός βάφεται με πορτοκαλοκόκκινα χρώματα. Κάθε ηλιοβασίλεμα είναι και μια μοναδική εμπειρία.

Από την άλλη πλευρά, ο ορεινός βάλτος προσφέρεται για φανταστικές πεζοπορίες μέσα στο δάσος και παράλληλα στην Τεχνητή Λίμνη των Κρεμαστών. Το φθινόπωρο και την άνοιξη η αγαπημένη μου διαδρομή είναι αυτή για το εκκλησάκι του Άγιου Ανδρέα του Ερημίτη, ενώ το καλοκαίρι μια βαρκάδα στη λίμνη, κάτι που προσφέρεται και δωρεάν από τον δήμο μας.

Η Τεχνητή Λίμνη των Κρεμαστών, ένα μέρος σπάνιας ομορφιάς κοντά στο χωριό της Χ. Αρκουμάνη

Η μητέρα σας, όπως υποδηλώνει και το brand name του εργαστηρίου σας, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη φιλοσοφία του charismama. Οι παραδοσιακές συνταγές της είναι αυτές στις οποίες βασίζεστε για τα γλυκά κουταλιού που φτιάχνετε;

Η μητέρα μου είναι ο πυρήνας όλου αυτού του εγχειρήματος. Στηρίζομαι στις συνταγές της και στις συμβουλές της, τα μικρά μυστικά της είναι αυτά που δίνουν ταυτότητα στα προϊόντα της charismama και τα διαφοροποιούν.

Χειροποίητη σπιτική μαρμελάδα με μανταρίνι, πορτοκάλι και λεμόνι, από τη Χ. Αρκουμάνη

Τι θα λέγατε σε κάποιον που δεν αντέχει άλλο τη ζωή στην πόλη και ονειρεύεται να στήσει μια νέα ζωή στην επαρχία;

Ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να μένουμε σε μέρη και με ανθρώπους που δεν μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά. Χάνει μόνο όποιος δεν δοκιμάζει και όποιος δεν τολμά.

Τι θα μας συμβουλεύατε να κάνουμε για να μας πετύχει ένα σπιτικό γλυκό του κουταλιού;

Να διαλέξετε μια καλή πρώτη ύλη, να βάλετε μεράκι, να έχετε υπομονή και να μη βιάζεστε. Extra tip, ακολουθήστε τη συνταγή της μαμάς ή της γιαγιάς, εκείνες ξέρουν καλύτερα …

(Μάνος Λειβαδάρος – iefimerida.gr)

Σειρά καινοτομιών περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το οποίο εντός των επόμενων ημερών αναμένεται να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, και τις επόμενες εβδομάδες θα έρθει προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή.

   Σε αυτό προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η δημιουργία Αγροτικών Τμημάτων εντός των Επιμελητηρίων, η ενίσχυση των Ομάδων Παραγωγών, η ίδρυση Κτηνοτροφικών Πάρκων καθώς και το νέο πλαίσιο για τα Διαχειριστικά Σχέδια Βόσκησης.

   Στελέχη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ανέφεραν ότι «η ίδρυση των αγροτικών τμημάτων στα Επιμελητήρια όλης της χώρας έχει ως πρωταρχικό στόχο να συμβάλλουν στην ενδυνάμωση του αγροτικού τομέα μέσω καινοτόμων πρακτικών, ώστε το φυτικό και ζωικό κεφάλαιο να συμβαδίσει με τις αγοραστικές απαιτήσεις των καιρών μας».

   Οι αγρότες θα μπορούν να στηριχθούν μέσω συμβουλευτικών κέντρων για να ακολουθήσουν τη σωστή προώθηση των προϊόντων τους τόσο στην εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

   «Παράλληλα μέσα από την εγγραφή των αγροτών μας στα αντίστοιχα Τμήματα των Επιμελητηρίων, θα ξεκαθαρίσει ποιοι και πόσοι είναι, τελικά, οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και πώς η πολιτεία πρέπει να επενδύσει περισσότερο επάνω τους» ανέφεραν τα ίδια στελέχη.

   Ωστόσο όπως σημειώνουν υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι είναι αντίθετοι σχετικά με αυτή τη μεταρρύθμιση καθώς όπως λένε «θεωρούν ότι η είσοδος των αγροτών σε αυτά θα λειτουργήσει σε βάρος τους και θα χάσουν τα officia τους».

   Ομάδες Παραγωγών

   Μέσω του νομοσχεδίου του ΥΠΑΑΤ, στοχεύεται και η ενίσχυση των Ομάδων Παραγωγών, μέτρο το οποίο έχει βοηθήσει τον αγροτικό κόσμο, όμως στο οποίο παρατηρούνται κάποια προβλήματα.

   Για την επίλυση αυτών στο νομοσχέδιο θα περιλαμβάνεται διάταξη που θα δίνει τη δυνατότητα στις Ομάδες Παραγωγών, που υλοποιούν επενδύσεις ή παρέχουν υπηρεσίες προς όφελος των μελών τους, να αντιμετωπίζονται ως γεωργική εκμετάλλευση και όχι ως επιχείρηση του δευτερογενούς ή του τριτογενούς τομέα.

   «Θα τους δίνουμε τη δυνατότητα τη δυνατότητα να μπορούν να αναγείρουν γεωργικές εγκαταστάσεις (πχ αποθήκες, ποιμνιοστάσια, κ.λ.π.) σε γη υψηλής παραγωγικότητας, να απαλλάσσονται του ΦΠΑ, να ηλεκτροδοτούνται με αγροτικό ρεύμα, να επιδοτούνται με αγροτικό πετρέλαιο κ.λ.π.» είπαν αρμόδια στελέχη του υπουργείου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

   Κτηνοτροφικά Πάρκα

   Μια μεγάλη «τομή» που φέρνει το νομοσχέδιο του ΥΠΑΑΤ στον κτηνοτροφικό κλάδο είναι η ίδρυση των Κτηνοτροφικών Πάρκων.

   Συγκεκριμένα υπάρχει μέριμνα απλοποίησης στην ίδρυση και λειτουργία των κτηνοτροφικών πάρκων τα οποία θα λειτουργούν με συγκεκριμένους κανόνες που πληρούν την ευζωία, και την υγιεινή των ζώων.

   Με τη δημιουργία τους προβλέπεται ότι θα υπάρξουν οικονομίες κλίμακας και βελτιστοποίηση της παραγωγής και της οικονομικής βιωσιμότητας των κτηνοτρόφων.

   Επίσης, θα δώσουν τη δυνατότητα στους κτηνοτρόφους να μειώσουν τα κόστη τους ενώ θα έχουν και για τρία χρόνια δωρεάν συμβουλευτική.

   Η υπηρεσία αυτή θα παρέχεται από καθηγητές της Κτηνιατρικής Σχολή του ΑΠΘ, της Κτηνιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και συγκεκριμένα με το τμήμα Ζωικής Παραγωγής.

   Επιπλέον, έχει προβλεφθεί η δημιουργία ομάδων που θα είναι υπεύθυνες για τη παρακολούθηση και την παροχή συμβουλών προς τους κτηνοτρόφους ώστε να είναι βιώσιμοι και παραγωγικοί.

   Διαχειριστικά Σχέδια Βόσκησης

   Στη ολιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων για τα διαχειριστικά Σχέδια Βόσκησης στοχεύει το νέο πλαίσιο το οποίο περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του ΥΠΑΑΤ.

   Στόχος είναι μεταξύ άλλων η εξάλειψη ή η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση της γραφειοκρατίας, η κωλυσιεργία από πλευράς Περιφερειών, και κυρίως τα προβλήματα υλοποίησης.

   Στις σχετικές προτεινόμενες διατάξεις του νομοσχεδίου, υπάρχει ρητή πρόβλεψη ανάληψης εκπόνησης των Διαχειριστικών Σχεδίων Βόσκησης από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με ειδική μνεία στους λόγους μη συμμόρφωσης των περιφερειών με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.

   Παράλληλα, υπάρχει σχετική μέριμνα από την πλευρά του ΥΠΑΑΤ για ανάληψη εξ΄ αρχής της διαγωνιστικής διαδικασίας προς εξυπηρέτηση του σκοπού της ενιαίας διαχείρισης, αλλά και της ταχύτερης υλοποίησης ενός τόσο σημαντικού έργου.

   Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα, μόλις δυο Περιφέρειες, αυτή της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας έχουν προχωρήσει στην έκδοση της διακήρυξης του έργου των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης. Όπως είχε κάνει γνωστό το υπουργείο, οι υπόλοιπες Περιφέρειες αρνήθηκαν να τα εκπονήσουν, επικαλούμενες, η κάθε μία από αυτές, ποικίλους λόγους ως προς την μη δυνατότητα υλοποίησης

Πηγη www.amna.gr