Μεγάλη κλοπή σημειώθηκε σε ελαιοτριβείο στην ευρύτερη περιοχή του Αιτωλικού, όπου άγνωστοι δράστες αφαίρεσαν 600 κιλά ελαιόλαδου. Σύμφωνα με πληροφορίες του messolonghivoice.gr, οι δράστες εισέβαλαν στην αποθήκη του ελαιοτριβείου και κατάφεραν να αποσπάσουν το ελαιόλαδο, το οποίο βρισκόταν αποθηκευμένο σε μεγάλες κάδες.
Η αξία του κλεμμένου ελαιόλαδου εκτιμάται σε περίπου 5.000 ευρώ, ενώ το περιστατικό σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, συνέβη στο διάστημα από τις 19 έως τις 21 Οκτωβρίου 2024. Οι αρχές διεξάγουν έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών, με την τοπική κοινωνία να εκφράζει έντονη ανησυχία.
Οργιάζει η νοθεία στο μέλι – Το 50% ως 80% των συσκευασιών νοθεύονται με φθηνά κινέζικα μέλια
Σε κρίση βρίσκεται η εγχώρια και η ευρωπαϊκή αγορά μελιού εδώ και αρκετά χρόνια, με τους μελισσοκόμους να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, ότι η μελισσοκομία δεν θα καταφέρει να επιβιώσει στον αθέμιτο ανταγωνισμό, που έχει δημιουργηθεί από τη νοθεία στο μέλι και τις αθρόες εισαγωγές.
Αυτή την στιγμή η Ευρώπη κινδυνεύει ακόμα και να χάσει το ρόλο της ως βασικός παραγωγός μελιών, με τους επαγγελματίες μελισσοκόμους να προειδοποιούν ότι η ΕΕ θα μετατραπεί απλώς σε έναν κόμβο για την επεξεργασία εισαγόμενου μελιού.
Ταυτόχρονα, οι ευρωπαίοι και Έλληνες μελισσοκόμοι βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς η εισροή φθηνών εισαγωγών, μια αγορά που κατακλύζεται από νοθευμένο μέλι και ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής, έχει γονατίσει τον κλάδο της μελισσοκομίας, απειλώντας τα προς το ζην.
Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας στοιχεία για το μέγεθος της απάτης που πραγματικά σοκάρουν. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδόν το 50% του μελιού στην αγορά είναι νοθευμένο από κινέζικα και ουκρανικά φθηνά μέλια, αμφιβόλου ποιότητας. Αντίστοιχα, τα στοιχεία από ευρωπαϊκές μελισσοκομικές οργανώσεις ανεβάζουν αυτό το ποσοστό της νοθείας ακόμα και στο 80%.
Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Ένωση Επαγγελματιών Μελισσοκόμων (EPBA) διεξήγαγε έρευνα στη Γερμανία, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν πραγματικά αποκαλυπτικό: Περίπου το 80% του μελιού στα σούπερ-μάρκετ βρέθηκε νοθευμένο, όπως ακριβώς συνέβη και στη Σερβία.
Αθέμιτος ανταγωνισμός
Ο αθέμιτος ανταγωνισμός με τα εισαγόμενα «σιρόπια» και τις γλυκαντικές ουσίες, που πωλούνται ως μέλια, έχει οδηγήσει τόσο τους Έλληνες όσο και τους ευρωπαίους μελισσοκόμους σε οικονομικό αδιέξοδο και εγκατάλειψη. Και αυτό γιατί, τα τελευταία χρόνια δυσκολεύονται να πουλήσουν το μέλι τους στη χονδρική, καθώς η τιμή του είναι σημαντικά υψηλότερη από το εισαγόμενο. Μάλιστα, σύμφωνα με τελευταία στοιχεία ευρωπαϊκών μελισσοκομικών οργανώσεων, σε ορισμένες χώρες το ποσοστό εγκατάλειψης αγγίζει το 75%, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει ολόκληρη η ΕΕ από έλλειψη επικονιαστών.
Περίπου το 80% του μελιού στα σούπερ-μάρκετ της Γερμανίας βρέθηκε νοθευμένο, όπως ακριβώς συνέβη και στη Σερβία
«Η νοθεία αυτή τη στιγμή είναι ένα ευρωπαϊκό φαινόμενο που χτυπά όχι μόνο τον πρωτογενή τομέα, αλλά και το καταναλωτικό κοινό», επισημαίνει στον ΟΤ, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος Κώστας Λεονταράκης, τονίζοντας ότι βασικός κίνδυνος παραμένει ο αφανισμός του πρωτογενή τομέα, ο οποίος είναι αθωράκιστος σε τέτοιου είδους φαινόμενα και πρακτικές.
Δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά, πώς το μέλι μπορεί να πωλείται τόσο φτηνά και ταυτόχρονα να παραμένει κερδοφόρο
Με τι τιμές εισάγεται το μέλι
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι και τα στοιχεία για τις τιμές των μελιών που κυκλοφορούν στην αγορά. Σύμφωνα με στοιχεία από τις ευρωπαϊκές συνεταιριστικές οργανώσεις Copa-Cogeca, το πρώτο εξάμηνο του 2024, η μέση τιμή του μελιού που εισάγεται στην ΕΕ ήταν μόλις 2,17 ευρώ ανά κιλό, μια πτώση 14% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Το κινεζικό και το ουκρανικό μέλι αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% αυτών των εισαγωγών, με συγκλονιστικά χαμηλές τιμές 1,28 ευρώ/κιλό και 1,75 ευρώ/κιλό, αντίστοιχα.
Αντίστοιχα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, που πραγματοποιήθηκε σε σούπερ μάρκετ της Γερμανίας, προκύπτει ότι το μέλι πωλείται ακόμα και με 1,93 το μισό κιλό (3,86 ευρώ το κιλό). «Με έναν μόνο μεσάζοντα, θα πρέπει να έχει αγοραστεί στα 83 λεπτά από το μελισσοκόμο! Δεν υπάρχει απολύτως καμία περίπτωση να παραχθεί μέλι με τόσο χαμηλό κόστος πουθενά στον κόσμο», τονίζει χαρακτηριστικά η EPBA.
Εν τω μεταξύ, η παραγωγή ενός κιλού μελιού κοστίζει μεταξύ 3 και 4 ευρώ. Με αυτό το τεράστιο χάσμα τιμών, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το μέλι συσσωρεύεται στις αποθήκες, απούλητο. Ταυτόχρονα, δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά, πώς το μέλι μπορεί να πωλείται τόσο φτηνά και ταυτόχρονα να παραμένει κερδοφόρο.
Πώς περνά τους ελέγχους το νοθευμένο μέλι
«Η νοθεία ευημερεί καθώς κάποιοι επιτήδειοι έμποροι κυκλοφορούν κινέζικα και ουκρανικά μέλια, τα οποία επέτρεψε η Ευρώπη να εισάγονται χωρίς δασμούς μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο. Αυτά τα μέλια είναι πάμφθηνα και μηδαμινής θρεπτικής αξίας», σημειώνει στον ΟΤ ο κ. Λεονταράκης, εξηγώντας ότι «τα μέλια αυτά είναι επικίνδυνα, καθώς φιλτράρονται για να μπορούν εύκολα να περνούν τους ελέγχους ως γλυκαντικές ουσίες. Στη συνέχεια οι ουσίες αυτές αναμειγνύονται με μικρές ποσότητες μελιού, παίρνοντας τη θέση στην αγορά από τα ελληνικά ντόπια και καθαρά μέλια».
Στη συνέχεια οι μελισσοκόμοι πέφτουν «θύματα» κατά την πώληση στη χονδρική, που όπως εξηγεί στον ΟΤ, ο κ. Λεονταράκης:
«Όταν εμείς προσπαθούμε να πουλήσουμε τα δικά μας τα μέλια αυτά υποτιμούνται, καθώς είναι πλέον εύκολο ένας έμπορος να προμηθευτεί μέλια τέτοιου τύπου με 1 και 2 ευρώ. Έτσι, τα δικά μας είτε μένουν αδιάθετα είτε τα παίρνουν οι έμποροι όποτε θέλουν και τα πληρώνουν όσο θέλουν».
Σε δεινή κατάσταση οι μελισσοκόμοι στην Ελλάδα
Τη φετινή χρονιά οι παραγωγές ήταν ισχνές ή μηδαμινές στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας μας, με τους μελισσοκόμους να δίνουν μάχη να κρατήσουν εν ζωή τα μελισσοσμήνη τους, λόγω ελλείψεως ανθοφορίας ή μελιττοφορίας, φέρνοντάς τους έτσι σε οικονομικό αδιέξοδο, με τα κόστη να πολλαπλασιάζονται.
Επίσης, κατασταλτικός παράγοντας ήταν και είναι η έξαρση ασθενειών και μελισσοφάγων που αποδεκατίζουν τα μελισσοσμήνη, έχοντας τεράστιες απώλειες και εισοδήματος αλλά και ζωικού κεφαλαίου, κάτι που θα συνεχίσει ως τη νέα σεζόν.
«Χάνουμε τα μελίσσια από λιμοκτονία, καθώς η φυσική τους τροφή το νέκταρ και η γύρη, δεν υπήρχαν φέτος στη φύση και δεν μπορέσαμε να τα καλύψουμε με τα υποκατάσταση που δίνουμε», προειδοποιεί ο κ. Λεονταράκης, τονίζοντας στον ΟΤ ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για καθυστερήσεις, καθώς οι μελισσοκόμοι έχουν φτάσει στα όρια τους.
«Μέχρι τώρα όλη η Ευρώπη απλά διαχειρίζεται την κατάσταση, ενώ υπάρχει νομοθετικό κενό με τους ελέγχους. Στη χώρα μας η έλλειψη πρόνοιας από τα αρμόδια υπουργεία και των εκάστοτε κυβερνήσεων απέναντι στον κλάδο μας, έχει φέρει τη μελισσοκομία σε αδιέξοδο. Το φωνάξαμε και συνεχίζουμε να φωνάζουμε: Πάρτε μέτρα. Μέχρι σήμερα όμως, δεν έχει ληφθεί κανένα», σημειώνει ο κ. Λεονταράκης, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη μελισσοκομική δύναμη στην Ευρώπη, με έναν τεράστιο αριθμό επαγγελματιών και μελισσοσμηνών και μια πολύ καλή παραγωγή όταν το επιτρέψει η φύση και οι καιρικές συνθήκες.
Τόσο η ΟΜΣΕ στη χώρα μας όσο και οι ευρωπαϊκές μελισσοκομικές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας να αλλάξει η κατάσταση με την κατάλληλη νομοθεσία, που θα προβλέπει αυστηρούς ελέγχους και μέτρα κατά του νοθευμένου μελιού. Ταυτόχρονα, ζητούν να θεσπιστούν άμεσα εναρμονισμένες μεθόδους ανίχνευσης της νοθείας, με ένα ισχυρό σύστημα ιχνηλασιμότητας για την καλύτερη παρακολούθηση της αλυσίδας εφοδιασμού μελιού και τον εντοπισμό περιπτώσεων απάτης.
Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίζουν οι Copa-Cogeca, «απέχουμε ακόμη πολύ από την επίτευξη του στόχου που προτείναμε για 0% νοθεία έως το 2030.
∆οκιµαστικό «ντεµπούτο» και σε χωράφια της Μακεδονίας έκανε φέτος ο «θησαυρός των Ίνκας», όπως αποκαλείται ο σπόρος της κινόας και τα πρώτα δείγματα φαίνεται πως αφήνουν ενθαρρυντικές υποσχέσεις, για όσους αναζητούν εναλλακτικές καλλιέργειες, µε άξονα τα δηµητριακά.
Στο νέο «πυρήνα» της καλλιέργειας, που πάει να σχηµατιστεί στη χώρα µας, µετά τον πρωταρχικό της Θεσσαλίας, ανήκει ο 29χρονος Μιχάλης ∆εληαντώνης, παραγωγός 3ης γενιάς, από την περιοχή της Χαλκηδόνας Θεσσαλονίκης, όπου και διατηρεί, µε την οικογένειά του, εκµετάλλευση µε περίπου 800 στρέµµατα βαµβάκι, ρύζι, καλαµπόκι και µηδική.
«Τον περασµένο Φεβρουάριο και νοµίζω πως ήµουν ο πρώτος σε όλη τη Μακεδονία, αποφάσισα να δοκιµάσω την καλλιέργεια της κινόας, ως εναλλακτική. Έσπειρα 20 στρέµµατα, για να δούµε τί συµπεριφορά θα έχει το φυτό στα χώµατά µας και στο κλίµα της περιοχής και θεωρώ ότι δικαιώθηκα», αναφέρει στην Agrenda ο νεαρός παραγωγός.
Η σπορά έγινε στις 15 Φεβρουαρίου και ο κύκλος ζωής της καλλιέργειας ολοκληρώθηκε περίπου τέσσερις µήνες αργότερα, στα µέσα Ιουνίου µε τον αλωνισµό. «Είναι ένα φυτό χωρίς µεγάλες απαιτήσεις σε νερό και άλλες εισροές, µε αποτέλεσµα να έχει χαµηλό κόστος παραγωγής, αλλά απαιτεί τεχνογνωσία στις καλλιεργητικές φροντίδες», εξηγεί ο αγρότης, ενώ συµπληρώνει ότι σε σχέση µε τον µηχανολογικό εξοπλισµό, πρέπει να αποκτηθεί µια πνευµατική σπαρτική για τη σπορά.
Από την εµπειρία που αποκόµισε κατά την πρώτη χρονιά καλλιέργειας της κινόας, όπως επισηµαίνει, διαπίστωσε πως η σπορά µπορεί να γίνει απευθείας, χωρίς το χωράφι προηγουµένως να έχει ξεκουραστεί, ενώ µετά το φύτρωµα, εάν βρέξει µια – δυο φορές, δεν χρειάζεται πότισµα.
Ως προς τη ζιζανιοκτονία, οι επεµβάσεις πραγµατοποιούνται µηχανικά, µε σκάλισµα δύο φορές, χωρίς χηµική φυτοπροστασία, αφού, συν τοις άλλοις, λέει πως η καλλιέργεια δεν προσβλήθηκε από µύκητες, ούτε και από ψείρες ή άλλους εχθρούς.
«Ουσιαστικά το κόστος παραγωγής το υπολόγισα γύρω στα 70-80 ευρώ το στρέµµα, από τα οποία τα 35 ευρώ το στρέµµα είναι για το σπόρο. Τα υπόλοιπα αντιστοιχούν στη βασική λίπανση, τα σκαλίσµατα και τα καύσιµα», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Οι στρεµµατικές αποδόσεις που έδωσε η καλλιέργεια ήταν στα 300 κιλά το στρέµµα, η οποία χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, αν και όπως εκτιµά ο κ. ∆εληαντώνης, σε ένα πιο δυνατό και φροντισµένο χωράφι µπορεί να πιάσει ακόµη και τα 400 κιλά το στρέµµα.
«Με δεδοµένο ότι η καλλιέργεια γίνεται συµβολαιακά και η τιµή που είχαµε συµφωνήσει µε τη συνεργαζόµενη εταιρεία ήταν στα 50 λεπτά το κιλό, έµεινε ένα καλό µεροκάµατο και κυρίως δεν προβληµατίζεσαι αν θα απορροφηθεί η παραγωγή. ∆εν πρέπει επίσης να µας διαφεύγει της προσοχής πως η καλλιέργεια λαµβάνει και ένα ποσό της τάξης των 62 ευρώ το στρέµµα από τα οικολογικά σχήµατα», µας ανέφερε ο παραγωγός, µε την υποσηµείωση, όµως, πως ανάλογα µε τη χρονιά και τις συνθήκες στην αγορά, η τιµή στα συµβόλαια µεταβάλλεται.
Ξεκούραστη, µε χαµηλές εισροές και αφήνει µεροκάµατο
Έχοντας βάλει θετικό πρόσηµο στη κινόα, µετά το πρώτο crash test στο χωράφι, για την νέα καλλιεργητική περίοδο, τον ερχόµενο Φεβρουάριο, ο Μιχάλης ∆εληαντώνης αποφάσισε να πολλαπλασιάσει την έκταση της οικογενειακής εκµετάλλευσης που θα αφιερώσει στην καλλιέργεια. «Θα βάλουµε αυτή τη φορά 80 στρέµµατα κι αν πάµε εξίσου καλά, το πλάνο είναι τη µεθεπόµενη χρονιά να σπείρουµε περισσότερα χωράφια γιατί φαίνεται πως αξίζει», αναφέρει ο παραγωγός και σηµειώνει πως όσοι τον ρωτούν τους παροτρύνει «να ασχοληθούν µε την κινόα και για αρχή να βάλουν από 20-30 στρέµµατα δοκιµαστικά για να τη µάθουν. Θα δουν ότι είναι πιο ξεκούραστη από άλλες καλλιέργειες, έχει χαµηλές εισροές και στο τέλος αφήνει και µεροκάµατο».
Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει σημαντικά την επισιτιστική ασφάλεια, ιδιαίτερα στην Κεντρική Ευρώπη, όπου οι μεγάλες περίοδοι ξηρασίας γίνονται όλο και πιο συχνές. Σε απάντηση σε αυτό το πιεστικό ζήτημα, μια διεθνής ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή μοριακής Wolfram Weckwerth στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, διεξήγαγε μια κομβική μελέτη διερευνώντας τη φυσική ποικιλία μεταξύ διαφορετικών γονότυπων ρεβιθιών και την αντοχή τους στο στρες της ξηρασίας.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο εξειδικευμένο περιοδικό The Plant Biotechnology. Η μελέτη ρίχνει φως στη μείωση της γενετικής ποικιλότητας των φυτών, η οποία αποτελεί σημαντική απειλή για την παραγωγικότητα και τη συγκομιδή των φυτών. Παρά την ύπαρξη περίπου 7.000 εδώδιμων καλλιεργειών, τα δύο τρίτα της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων βασίζεται σε μόλις εννέα είδη. «Αυτή η στενή γενετική βάση μπορεί να έχει αρκετές αρνητικές συνέπειες, όπως αυξημένη ευαισθησία των φυτών σε ασθένειες και παράσιτα, μειωμένη αντοχή σε παράγοντες όπως η ξηρασία και η κλιματική αλλαγή και αυξημένη οικονομική ευθραυστότητα», εξηγεί ο Weckwerth. Τονίζει τη σημασία της διατήρησης της γενετικής ποικιλότητας στη γεωργία για την προσαρμογή στις μελλοντικές κλιματικές προκλήσεις.
Επί του παρόντος, τα ρεβίθια δεν συγκαταλέγονται στις πρωταρχικές καλλιέργειες στην παγκόσμια δίαιτα. Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε πειράματα πεδίου στην αστική Βιέννη, καλλιεργώντας διάφορες ποικιλίες ρεβιθιών υπό συνθήκες ξηρασίας. Τα αποτελέσματά τους δείχνουν ότι τα ρεβίθια, ένα όσπριο με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, μπορεί να είναι μια βιώσιμη εναλλακτική λύση στα συστήματα καλλιέργειας σιτηρών, ειδικά σε αστικές περιοχές.
«Οι διαφορετικές ποικιλίες και οι άγριοι τύποι δείχνουν πολύ διαφορετικούς μηχανισμούς για την αντιμετώπιση του επίμονου στρες ξηρασίας. Αυτή η φυσική γενετική μεταβλητότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική για να αντέξει την κλιματική αλλαγή και να εξασφαλίσει την επιβίωση του φυτού», λέει ο Weckwerth.
Η μελέτη χρησιμοποίησε έναν δείκτη ευαισθησίας στο στρες (SSI) για να αξιολογήσει τον αντίκτυπο της ξηρασίας στην απόδοση, προσδιορίζοντας τους γονότυπους που αποδίδουν καλύτερα και χειρότερα υπό πίεση. Ο επικεφαλής συγγραφέας Palak Chaturvedi επεξεργάζεται περαιτέρω τη μεθοδολογία τους, δηλώνοντας, «Στη μελέτη μας, χρησιμοποιήσαμε έναν δείκτη ευαισθησίας στο στρες (SSI) για να αξιολογήσουμε τις επιπτώσεις της ξηρασίας στην απόδοση», ο οποίος επέτρεψε τον προσδιορισμό τόσο των ανθεκτικών όσο και των ευαίσθητων γονότυπων. Η έρευνα χρησιμοποίησε προηγμένες τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης και των πολυπαραγοντικών στατιστικών, για να αποκαλύψει γενετικούς δείκτες που ενισχύουν την ανθεκτικότητα στην ξηρασία.
Ο Weckwerth δήλωσε ότι τα όσπρια όπως τα ρεβίθια, με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνη και την αντοχή τους στην ξηρασία, είναι μια «τροφή του μέλλοντος», προσθέτοντας ότι η ενσωμάτωση υψηλότερου ποσοστού οσπρίων στα γεωργικά συστήματα μιας χώρας βελτιώνει τη συνολική αποτελεσματικότητα της χρήσης αζώτου.
Ο Γιώργος και ο Βασίλης Παναγάκος έχουν χτίσει μια μεγάλη αγροτική εκμετάλλευση, επικεντρωμένη στην καλλιέργεια ελαιόδεντρων, ποικιλίας Καλαμών, Κορωνέικης, αλλά και Αθηνοελιάς.
Καλλιεργούν 900 στρέμματα, τα οποία, όπως μας λέει ο ένας από τα δυο αδέρφια, ο Γιώργος, είναι και ιδιόκτητα, στην περιοχή των Κροκεών Λακωνίας, αφορούν δε 14.000 ρίζες Καλαμών, 15.000 Κορωνέικηw και μερικές Αθηνοελιές. Ο ελαιώνας απαρτίζεται εξ ολοκλήρου από παραγωγικά δέντρα, νεαρής ηλικίας και έως 150 έτη σε ηλικία, γεγονός που επηρεάζει ελάχιστα την ποσότητα της παραγωγής.
Στην επιχείρηση απασχολούνται ως επί το πλείστον τα δυο αδέρφια που προείπαμε, αλλά και τέσσερις μόνιμοι εργάτες. Στο δυναμικό των δυο αδερφών ανήκουν επίσης μια ιδιόκτητη αποθήκη 600 τετραγωνικών μέτρων με κάδους με βυθιζόμενο καπάκι για τις ελιές, αλλά και πλήρης στόλος μηχανημάτων, τρακτέρ, ακόμα και δονητικό για τη συγκομιδή, προκειμένου να μην υπάρχουν προβλήματα στη συγκομιδή. Επ’ αυτού, όπως μας λέει ο Γιώργος: ”εργάτες δεν υπάρχουν και εκτός αυτού, μας ζητούν και μεροκάματα άνω των 50 – 60 ευρώ, δηλαδή πολύ υψηλές αμοιβές”.
Παραγωγή και διάθεση
Η ελιά Καλαμών του αγροκτήματος πωλείται νωρίς το Μάιο τα τελευταία πέντε χρόνια σε καλή τιμή, όπως μας εξηγεί ο κ. Παναγάκος, μέσω τοπικού εμπόρου και συγκεκριμένα του Π. Δρούσια. ”Το κόστος παραγωγής στις Καλαμών έχει φτάσει τα 1,5 ευρώ, ενώ στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο έχει περάσει τα 4,5 ευρώ”, προσθέτει. ”Ένας τόνος λίπασμα έχει 900 ευρώ πλέον. Με 650 ευρώ δεν αγοράζεις λίπασμα”, μας λέει, ενώ μας αναφέρει πως το μεγαλύτερο πρόβλημα πλέον και στις Κροκεές, δεν είναι άλλο από τη συνεχιζόμενη ξηρασία και ανομβρία.
Την έχουν … ακούσει οι γεωτρήσεις
”Για τις ανάγκες των λιόδεντρων έχουμε 4 γεωτρήσεις, αλλά γενικώς τα πράγματα δεν πάνε καλά, καθώς έχει μήνες να βρέξει”, τονίζει ο Γιώργος Παναγάκος, σημειώνοντας επίσης στα προβλήματα αυτό των ασθενειών, όπως το γλοιοσπόριο για παράδειγμα, αλλά και της έλλειψης υποστήριξης από την περιφέρεια για το δάκο.
Δεν υπάρχει λόγος να πέσει η τιμή στο ελαιόλαδο
Αναφορικά με τις τιμές και την εμπορία, ο κ. Παναγάκος, που διοχετεύει το ελαιόλαδό του κυρίως στα νησιά τονίζει: ”Η αγορά ελαιολάδου είναι σταθερή. Εκτιμώ πως η τιμή του ελαιολάδου δεν θα πέσει, κυρίως λόγω της μειωμένης παραγωγής στην Ιταλία, το Μαρόκο και σε άλλα κράτη και τη μείωση έως ελαχιστοποίηση των αποθεμάτων. Ακόμα και στην Ισπανία υπάρχουν μεγάλα προβλήματα. Η ξηρασία είναι μεγάλη και η παραγωγή θα είναι μέτρια σε όγκο. Από την άλλη, η ζήτηση για καλό ελαιόλαδο, όχι μόνο δεν έχει πέσει, αλλά αντιθέτως αυξάνει. Τα καλά και όχι μόνο εστιατόρια κάνουν καλό μαρκετινγκ με το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και το αγουρέλαιο που χρησιμοποιούν και ειδικά ως Λακωνία είμαστε πολύ ψηλά στις προτιμήσεις. Αυτό οφείλεται στο ρόλο των συνεταιρισμών που επενδύουν στην ποιότητα και βγάζουν αυθημερόν το ελαιόλαδο”, συμπληρώνει.
Επιχειρηματικές κινήσεις
Για το μέλλον ο Γιώργος μας αναφέρει ότι σκοπεύει να κάνει ετικέτες με brand name για τα προϊόντα της εταιρείας Φύση Αγροκτήματα Παναγάκος, ενώ για το … παρόν μας εξηγεί: ”Έχουμε αρχίσει και βγάζουμε τα φρέσκα αγουρέλαια από Κορωνέικη και Αθηνοελιά και οι αποδόσεις πάνε στα 4,5 κιλά καρπός προς 1 ελαιόλαδο”.
Σε επικίνδυνα μονοπάτια φαίνεται να βαδίζουν τα φυτώρια που μετράνε απώλειες όχι μόνο στην Κορινθία, αλλά και σε όλη τη χώρα, καθώς δεν μπορούν να προσαρμοστούν με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Όπως εξηγεί στην «ΥΧ» από το Ξυλόκαστρο ο πρόεδρος της Ένωσης Φυτωριούχων Ελλάδος, Σωτήρης Σαλής, «με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία, που ισχύει από τον Δεκέμβριο του 2019, μπαίνει πλέον σε απόλυτη εφαρμογή ο νόμος για τη διαχείριση του φυτικού υλικού. Αυτό σημαίνει ότι κανένα φυτικό είδος δεν μπορεί να διακινείται, εάν δεν έχει φυτοϋγειονομικό διαβατήριο. Για να μπορεί ένα φυτό να κινείται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να τηρεί ορισμένες προϋποθέσεις και ο παραλήπτης να γνωρίζει τον χρόνο διάρκειας ζωής του, την προέλευσή του, αλλά και τις καλλιεργητικές φροντίδες που χρειάζεται. Πρέπει, δηλαδή, να διαθέτει όλα όσα χρειάζεται για να είναι κατάλληλο, ώστε να φυτευτεί από το φυτώριο σε χωράφι».
Εφαρμογή του νόμου
Αναφερόμενος στα δεδομένα που ισχύουν πλέον με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία, ο κ. Σαλής σημειώνει ότι «η εφαρμογή του νόμου προϋποθέτει την ύπαρξη μητρικών φυτειών και οι φυτείες να είναι έτοιμες να αποδείξουν από πού έχουν το μητρικό υλικό –εάν είναι πιστοποιημένο–, αλλά και μια σειρά άλλων προαπαιτούμενων για τη λειτουργία της φυτείας».
Το κόστος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι πλέον πολύ υψηλό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι το κόστος ελέγχου για παθογόνο επιβαρύνει την επιχείρηση, ενώ παλαιότερα το κράτος. «Επίσης, πρέπει να υπάρχει γεωπόνος που να απασχολείται στην επιχείρηση και αυτό είναι, επίσης, ένα επιπλέον κόστος. Τέλος, υπάρχει και το θέμα των εργατών που πρέπει πλέον να υπάγονται στο ΙΚΑ αντί να καλύπτονται από το εργόσημο», αναφέρει ο κ. Σαλής.
Μείωση φυτωρίων
Όπως ο ίδιος τονίζει, από τις περίπου 400 επιχειρήσεις φυτωρίων που λειτουργούσαν στην Κόρινθο, «τα τελευταία χρόνια έχουν μείνει οι μισές». Και συμπληρώνει: «Δυστυχώς, αυτήν τη στιγμή, από τις επιχειρήσεις που λειτουργούν, ζήτημα είναι εάν καλύπτουν τις προϋποθέσεις τα μισά φυτώρια. Για ακόμα μία φορά είμαστε ανέτοιμοι. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να διακινήσουν νόμιμα φυτά και αυτό μεταφράζεται σε ιδιαίτερα σημαντικές απώλειες εισοδήματος. Στη Γαλλία, όπου υπήρχαν 500 φυτώρια αμπέλου, σε μία νύχτα έμειναν μόλις τρία. Η μη προσαρμογή στην ευρωπαϊκή νομοθεσία θα οδηγήσει σε αδιέξοδα και λουκέτα».
Μια γευστική εμπειρία, που περικλείει όλα τα αρώματα της γρεβενιώτικης βιοποικιλότητας και, ταυτόχρονα, αφηγείται ιστορίες από την πλούσια γεωλογική κληρονομιά της περιοχής, προσφέρει το «Μέλι Γρεβενών», σε φίλους και λάτρεις της πιο γλυκιάς παραγωγής της φύσης. Το συγκεκριμένο μέλι είναι ένα τοπικό προϊόν, βραβευμένο για την ποιότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, αλλά και γευστικός εκπρόσωπος του Γεωπάρκου Γρεβενών – Κοζάνης, το οποίο είναι ενταγμένο από το 2021 στην UNESCO.
Εμπνευστές αυτού του γαστρονομικού αφηγήματος είναι οι μελισσουργοί Κωνσταντίνος Ντούνας και Θωμάς Τσιάλτας, που είναι οι πρώτοι μελισσοκόμοι στη Δυτική Μακεδονία και γενικότερα στην Ελλάδα που έχουν ενταχθεί στο Γεωπάρκο Γρεβενών και στην πρωτοβουλία GEOfood, η οποία αφορά φιλικές προς το περιβάλλον επιχειρήσεις τροφίμων που βρίσκονται εντός των παγκόσμιων γεωπάρκων της UNESCO για την προώθηση και την υποστήριξη των τοπικών παραγωγών και των προϊόντων τους μέσα από μια παγκόσμια πλατφόρμα.
GEOfood
Για την ένταξη των αγροδιατροφικών προϊόντων στο GEOfood, θα πρέπει οι παραγωγοί να έχουν ένα προϊόν που η «διαδρομή» του να ορίζεται αποκλειστικά εντός των ορίων του γεωπάρκου, εξηγεί η γεωλόγος και υπεύθυνη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Γεωπάρκου Γρεβενών-Κοζάνης, Ντίνα Γκίκα. Όπως λέει, υπάρχει ενδιαφέρον για την ένταξη των τοπικών παραγωγών στο GEOfood, ενώ διευκρινίζει πως, στην περίπτωση του μελιού, ο καταναλωτής μπορεί να χρησιμοποιήσει το λογότυπο του GEOfood, πάνω στις ετικέτες, με ένα QR code και να τον οδηγήσει σε μια ιστοσελίδα όπου μπορούν να βλέπουν την ιστορία των παραγωγών και τα προϊόντα τους.
«Στην ετικέτα μας, έχουμε την αντίστοιχη σήμανση που παραπέμπει με κατάλληλο QR code στην ιστοσελίδα του γεωπάρκου. Αυτό μας δίνει μια πρόσθετη ταυτότητα αξίας για το προϊόν και την πηγή καταγωγής του. Στόχος μας είναι να γνωρίζει ο κόσμος ότι το μέλι μας προέρχεται από τον συγκεκριμένο τόπο που είναι το γεωπάρκο», αναφέρει ο παραγωγός Κωνσταντίνος Ντούνας.
Μέλι με ιδιαίτερη διατροφική αξία
Οι δύο παραγωγοί διαθέτουν περίπου 350 μελισσοσμήνη, τα οποία είναι εγκατεστημένα μόνιμα στην περιοχή των Γρεβενών. Παράγουν ανθόμελο, καθώς και μέλι βελανιδιάς, ακακίας, παλιουριού και λεβάντας. Το μέλι που προέρχεται από τα Γρεβενά είναι ξεχωριστό και έχει ιδιαίτερη διατροφική αξία, όπως της βελανιδιάς, που είναι το ισχυρότερο σε ό,τι αφορά την αντιοξειδωτική του δράση. «Δίνουμε έμφαση στην τροφή, καθώς θεωρούμε ότι είναι ένα Γεωπάρκο Γαστρονομίας. Οι γεύσεις της περιοχής μας είναι μοναδικές, δεν τις συναντάς αλλού, καθώς η μεγάλη γεωποικιλότητα επηρεάζει τη βιοποικιλότητα το μικροκλίμα, τη σύσταση των εδαφών και αυτά με τη σειρά τους τις τροφές και πώς τις χρησιμοποιεί ο κόσμος, πώς τις μαγειρεύει», σημειώνει η κα Γκίκα. «Μέσα από τη φύση, τον τόπο, την περιοχή μας, σκοπός μας είναι να παράγουμε προϊόντα της περιοχής μας και μόνον αυτά», προσθέτει ο κ. Ντούνας.
Παγκόσμιο Γεωπάρκο Γρεβενών Κοζάνης
Το Παγκόσμιο Γεωπάρκο Γρεβενών Κοζάνης είναι ένα από τα εννέα που υπάρχουν στη Ελλάδα, το καθένα με τα δικά του χαρακτηριστικά. Έχει ενταχθεί στην UNESCO το 2021 μετά από δεκαετή προσπάθεια. Η έκτασή του είναι 2.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει σπάνια γεωλογικά φαινόμενα και σημαντική σχέση/αλληλεπίδραση βιοτικού-αβιοτικού χαρακτήρα που επηρεάζει όλο το οικοσύστημα της περιοχής.
«Πολιτισμός, ιστορία, έθιμα και παραδόσεις είναι βασισμένα στο γεωλογικό υπόβαθρο. Το γεωπάρκο έχει αξεπέραστη, παγκοσμίως, βιοποικιλότητα και επισκεπτόμενος την έκταση θα συναντάς διαφορετικά οικοσυστήματα, πετρώματα, μορφές, εδάφη, παραδόσεις, πολιτισμό ιστορία, έθιμα, παραδόσεις. Όλα είναι βασισμένα στο γεωλογικό υπόβαθρο», καταλήγει η κα Γκίκα.
Μετά τις έντονες βροχοπτώσεις παρατηρούνται προσβολές Φόμοψης σε καλλιέργειες αμυγδαλιάς που βρίσκονται σε χαμηλές και υγρές περιοχές στους νομούς Μαγνησίας, Λάρισας, Καρδίτσας και Φθιώτιδας.
Η Φόμοψη προκαλεί ξήρανση των κλαδίσκων του έτους, νέκρωση των οφθαλμών και καστανές ακανόνιστες έως κυκλικές κηλίδες στα φύλλα. Η ζημιά ξεκινάει με τον σχηματισμό νεκρωτικής κηλίδας στη βάση ή γύρο από ένα οφθαλμό.
Σε μεγαλύτερους κλάδους και βραχίονες προκαλεί έλκη στα οποία και διαχειμάζει. Διαχειμάζει επίσης στα προσβεβλημένα φύλλα που πέφτουν στο έδαφος.
Η εγκατάσταση του παθογόνου στους βλαστούς του έτους γίνεται κατά την περίοδο της πτώσης των φύλλων ή των ανθέων από τις ουλές αυτών.
Συνθήκες ανάπτυξης: Υγρός και βροχερός καιρός (κατά την βλαστική περίοδο) είναι απαραίτητος για την πραγματοποίηση των μολύνσεων.
Οι θερμοκρασίες για την ανάπτυξη του μύκητα είναι 5 – 36°C (άριστη 27-29°C).Τα μολύσματα διασπείρονται με το νερό (βροχή, δρόσος) σε μικρές αποστάσεις, ενώ με τον άνεμο, τα έντομα και το πολλαπλασιαστικό υλικό σε μεγάλες αποστάσεις.
Καταπολέμηση: Α) Καλλιεργητικά μέτρα: Αφαίρεση και καταστροφή με φωτιά όλων των προσβεβλημένων βλαστών (ανεξαρτήτου εποχής). Αυτό το μέτρο πρέπει να εφαρμόζεται από όλους τους καλλιεργητές της περιοχής μόλις εμφανισθούν τα συμπτώματα της ασθένειας, για την μείωση και εξάλειψη των εστιών διαχείμασης του παθογόνου.
Β) Να γίνει ψεκασμός με εκλεκτικά και εγκεκριμένα για την καλλιέργεια φυτοπροστατευτικά σκευάσματα σε συνδυασμό με την καταπολέμηση της πολυστίγμωσης και επανάληψη μετά από βροχή.
Πολυστίγμωση
Συνεχίζεται η εμφάνιση της πολυστίγμωσης σε Αμυγδαλεώνες του Ν. Μαγνησίας (Ν. Αγχίαλος, Κανάλια) καθώς και σε περιοχές του Ν. Λάρισας – Καρδίτσας και Ν. Φθιώτιδας.
Καταπολέμηση: Να γίνει ψεκασμός των δένδρων με εγκεκριμένα για την καλλιέργεια φυτοπροστατευτικά σκευάσματα.
Καπνώδης
Πρόκειται για ένα μεγάλο μαύρο σκαθάρι με λευκή απόχρωση στη ράχη του. Η νεαρή προνύμφη μπαίνει στο λαιμό ή στη βάση μίας ρίζας και ανοίγει στοά. Το δένδρο εξασθενίζει σιγά – σιγά και ξηραίνεται Τα εξασθενημένα δένδρα έχουν μεγαλύτερη ευπάθεια στον καπνώδη.
Συστάσεις: Συνιστάται κάθε μέτρο που διατηρεί τα δένδρα σε καλή κατάσταση ζωηρότητας βλάστησης, όπως είναι η κατάλληλη λίπανση, άρδευση, και κλάδευση. Για την καταπολέμηση των προνυμφών του καπνώδη αυτή την εποχή συνιστάται αμέσως μετά την συγκομιδή πότισμα γύρω από τον κορμό των δένδρων σε απόσταση 50 εκατοστών με σκόνη διαλύματος ισχυρού εντομοκτόνου.
Σκολύτες
Είναι μικρού μεγέθους έντομα τα οποία δημιουργούν μικρές τρύπες στον κορμό και στους κλάδους της αμυγδαλιάς ιδιαίτερα στα εξασθενημένα δένδρα, προκαλώντας έτσι το θάνατό τους. Τα έντομα έχουν Scolytus amygdali Προσβολές από Scolytus Scolytus rugulogus δύο γενεές το χρόνο, η πρώτη από μέσα Σεπτεμβρίου έως μέσα Οκτωβρίου και η δεύτερη από μέσα Απριλίου ως αρχές Ιουνίου.
Συστάσεις: Συνιστάται κάθε μέτρο που διατηρεί τα δένδρα σε καλή κατάσταση βλάστησης, όπως είναι η κατάλληλη λίπανση, άρδευση, και κλάδευση (αφαίρεση και καταστροφή με φωτιά των μισόξερων και προσβεβλημένων βλαστών ή κλάδων, καθώς και ολόκληρων ξερών δένδρων). Η καταπολέμηση με εντομοκτόνα επαφής μεγάλης διάρκειας και επιτρεπόμενα για να σκοτωθούν τα ενήλικα έντομα πριν μπουν μέσα στο φυτό, συνιστάται μόνο όταν διαπιστωθούν τα ακμαία έντομα στους βλαστούς και κλάδους των δένδρων.
Για περισσότερες πληροφορίες και ειδήσεις από τον αγροτικό τομέα, επισκεφθείτε το e-agrotis.gr και μείνετε ενημερωμένοι για όλα τα τελευταία νέα!
Κατευθυντήριες γραμμές για τη φυτοπροστασία της ελιάς από βασικές ασθένειες δίνει το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ηρακλείου.
Κυκλοκόνιο
Όσον αφορά το κυκλοκόνιο, οφείλεται σε μύκητα που ευνοείται από συνθήκες πολύ υψηλής υγρασίας ή βροχερό καιρό και σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες (16-20 βαθμοί Κελσίου). Οι μολύνσεις και η εξάπλωση της ασθένειας γίνονται με τη βοήθεια του νερού κυρίως το φθινόπωρο και την άνοιξη, που οι κλιματολογικές συνθήκες είναι κατάλληλες, και λιγότερο τον χειμώνα. Κατά την ξηρή και θερμή περίοδο του καλοκαιριού, η δράση του μύκητα αναστέλλεται. Κύριο σύμπτωμα είναι ο σχηματισμός κυκλικών καστανών κηλίδων, τα «μάτια παγωνιού», στην πάνω επιφάνεια των φύλλων.
Σύμφωνα με τις οδηγίες, η αντιμετώπιση βασίζεται σε προληπτικό ψεκασμό με χαλκούχα ή άλλα εγκεκριμένα μυκητοκτόνα πριν από την έναρξη των βροχών στις περιοχές όπου επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες μολύνσεων (αυξημένη υγρασία, πυκνή φύτευση) και στις ευπαθείς ποικιλίες. Απαιτείται προσοχή στην τήρηση του χρόνου ασφαλείας από την επέμβαση έως τη συγκομιδή, όπως αναγράφεται στις ετικέτες των φυτοπροστατευτικών.
Επίσης, καλλιεργητικοί χειρισμοί που μειώνουν τη σχετική υγρασία στον ελαιώνα και βοηθούν στον καλό αερισμό των δέντρων περιορίζουν την ασθένεια (αραιή φύτευση, κλάδεμα, κατεργασία εδάφους, καλή στράγγιση). Τέλος, το Περιφερειακό Κέντρο προτείνει να αποφεύγεται η εγκατάσταση ελαιώνων σε θέσεις χαμηλές και υγρές στις περιοχές όπου ενδημεί η ασθένεια.
Κερκόσπορα
Μυκητολογική ασθένεια που εκδηλώνεται με σοβαρή πρόωρη φυλλόπτωση είναι η κερκόσπορα. Σε πολλές περιοχές παρατηρήθηκαν την άνοιξη προσβολές μεγάλης έντασης που συνοδεύτηκαν από σημαντική φυλλόπτωση μέσα στο καλοκαίρι. Στην πάνω επιφάνεια των φύλλων σχηματίζονται χλωρωτικές ή κίτρινες περιοχές που εξελίσσονται σε ξηράνσεις και τα φύλλα πέφτουν. Παράλληλα, στην κάτω επιφάνεια των φύλλων, παρουσιάζεται σκούρος μεταχρωματισμός που μοιάζει με καπνιά.
Στους άωρους πράσινους καρπούς, σχηματίζονται ακανόνιστες καστανές κηλίδες ελαφρά βυθισμένες. Στους ώριμους, η συνένωση γειτονικών κηλίδων πιο ανοιχτού χρώματος καλύπτει μεγάλο μέρος του καρπού και προκαλείται σήψη. Σε ελαιώνες προσβεβλημένους και σε ελαιώνες περιοχών με συνθήκες ευνοϊκές για μολύνσεις (υγρές, με ανεπαρκή αερισμό) συστήνεται επέμβαση με εγκεκριμένα μυκητοκτόνα που έχουν ταυτόχρονη δράση κατά του κυκλοκονίου. Προτείνονται τα καλλιεργητικά μέτρα που αναφέρονται στο κυκλοκόνιο.
Μείνετε ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στον αγροτικό τομέα με συνεχή κάλυψη στο e-Agrotis.gr.
Ο κ. Βιαννιτάκης επεσήμανε ότι μια μέτρια χρόνια στην περιοχή της Ιεράπετρας, μόνο σε έναν συνεταιρισμό, θα μπορούσαν να παραχθούν περίπου 500 τόνοι ελαιόλαδου
Την εκτίμηση ότι δεν θα μειωθούν οι τιμές στο ελαιόλαδο φέτος, καθώς θα υπάρχει πίεση για τις ποσότητες που θα είναι διαθέσιμες προς πώληση στον καταναλωτή, εξέφρασε ο γενικός γραμματέας του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας, Μιχάλης Βιαννιτάκης, μιλώντας στο Naftemporiki TV και την εκπομπή Rush Hour με τον Τάκη Σπηλιόπουλο.
Καλύτερη από πέρσι, αλλά στο μισό μιας μέτριας χρονιάς η φετινή παραγωγή
Ο κ. Βιαννιτάκης επεσήμανε ότι μια μέτρια χρόνια στην περιοχή της Ιεράπετρας, μόνο σε έναν συνεταιρισμό, θα μπορούσαν να παραχθούν περίπου 500 τόνοι ελαιόλαδου. Την περσινή χρονιά, όπως τόνισε, η παραγωγή ήταν στους 200 τόνους, δηλαδή περίπου 70% κάτω. «Η φετινή χρονιά αναμένεται περίπου στους 250 τόνους, δηλαδή λίγο καλύτερα σε σχέση με πέρσι, αλλά και πάλι στο μισό μιας μέτριας χρόνιας» συμπλήρωσε.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Βιαννιτάκης ανέφερε ότι και τη φετινή χρονιά θα υπάρχει πίεση για τις ποσότητες ελαιολάδου που θα είναι διαθέσιμες προς πώληση στον καταναλωτή, ενώ εμφανίστηκε απαισιόδοξος πως θα καρποφορήσουν οι προσπάθειες να μειωθεί κατά πολύ η τιμή.
Η λειψυδρία, το εργατικό κόστος και η εκτίμηση για την τιμή στο ράφι
Ο κ. Βιαννιτάκης ανέφερε ότι η λειψυδρία έχει προκαλέσει πολλά προβλήματα, ενώ πέρα από την ξηρασία, σημείωσε ότι υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, όπως το εργατικό κόστος, που σπρώχνουν προς τα πάνω την τιμή. Ενδεικτικά, ανέφερε ότι «το εργατικό κόστος το 2022 ήταν γύρω στα 30 ευρώ, ενώ το 2024 αναμένεται να πάει μεροκάματο στα 70 και 75 ευρώ».
«Αν θέλουμε να έχουμε συνέχεια στην παραγωγή ελαιολάδου στην Ελλάδα, είναι αναπόφευκτο να στηριχθεί ο Έλληνας αγρότης» σημείωσε και πρόσθεσε: «Αν λάβουμε υπόψη ότι το ελαιόλαδο δεν ανήκει στην κατηγορία των αμιγώς ευπαθών αγροτικών προϊόντων, όπως είναι για παράδειγμα τα κηπευτικά, θεωρούμε ότι μια τελική τιμή θα πρέπει να αγγίζει το 50% επιπλέον από ό,τι παίρνει στα χέρια ο παραγωγός».
Ερωτηθείς αν η τιμή αυτή θα πρέπει να είναι στα 10 με 12 ευρώ το κιλό, είπε ότι «εκεί νομίζω ότι είναι καλυμμένη όλη η αλυσίδα, για να μπορέσει και ο καταναλωτής να το αγοράσει, γιατί το να βγάζουμε ελαιόλαδο το οποίο θα φτάνει σε μια τιμή που δεν θα μπορεί ο καταναλωτής να το αγοράσει, δεν έχει νόημα».
Σημείωσε, εξάλλου, ότι όλοι καταλαβαίνουμε τη διατροφική αξία που έχει το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και κάποιες επόμενες κατηγορίες, άρα όπως τόνισε, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχει υποκατάστατο. «Κυρίως όμως αυτό που πρέπει να έχουμε υπόψη είναι ότι οι διατροφικές μας συνήθειες έχουν στηριχθεί στην Ελλάδα με βάση το ελαιόλαδο» ανέφερε, ενώ επεσήμανε ότι «νομίζω πως πολύ δύσκολα ο Έλληνας καταναλωτής μπορεί να βγάλει το ελαιόλαδο από την καθημερινότητά του και αυτό θα διαρκέσει για πολλά χρόνια».
