Στροφή σε εναλλακτικές δενδροκαλλιέργειες κάνουν οι αγρότες τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να αυξήσουν το εισόδημά τους, καθώς αφενός έχουν χαμηλότερο κόστος εγκατάστασης και παραγωγής από τις παραδοσιακές και αφετέρου είναι πιο αποδοτικές.

Οι καλλιέργειες αυτές αφορούν κυρίως σε ακρόδρυα, δηλαδή δέντρα ξηρών καρπών, όπως η καρυδιά, η φιστικιά, η αμυγδαλιά, η καστανιά και η φουντουκιά, που οι στρεμματικές αποδόσεις κυμαίνονται από 400 έως και 1.000 ευρώ.

Βασικό κριτήριο για την επιλογή του δένδρου που θα καλλιεργήσουν οι γεωργοί αποτελεί η ζήτηση που έχει το προϊόν που παράγει τόσο στην εγχώρια όσο και στη διεθνή αγορά. Γι’ αυτό και η καλλιέργεια των ξηρών καρπών φαντάζει ιδανική, δεδομένου δε ότι δεν έχουν ιδιαίτερες δυσκολίες στη συγκομιδή, αλλά και στην αποθήκευση. Επιπλέον, η επιλογή γίνεται με βάση τα έξοδα παραγωγής, την ευκολία της καλλιέργειας, αλλά και με το αν μπορούν να κάνουν χρήση των μηχανημάτων που χρησιμοποιούσαν στις εκτατικές καλλιέργειες, καθώς και με το πόσο νερό απαιτούν.

Καρυδιά

Η καρυδιά είναι μια καλλιέργεια ιδιαίτερα αποδοτική, ωστόσο απαιτεί τουλάχιστον 5 χρόνια για να δώσει μια καλή παραγωγή, ενώ φτάνει στο peak στο 8ο έτος. Οι ποικιλίες που προτιμούν οι Ελληνες καλλιεργητές είναι οι Καλιφόρνιας ή γαλλικές, οι οποίες προσαρμόζονται σε κάθε έδαφος και υψόμετρο, από τον κάμπο μέχρι και τα 1.300 μέτρα, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος καταστροφών από τους ανοιξιάτικους παγετούς.

Οι συγκεκριμένες ποικιλίες αφορούν μεν  σε πιο μικρά δέντρα, αλλά σαφώς πιο παραγωγικά, και σε 3-4 χρόνια μπορούν να αποδώσουν καρπούς φτάνοντας στο 7ο έτος τους σε πολύ καλές αποδόσεις.

Η στρεμματική παραγωγή κυμαίνεται στα 400-600 κιλά το στρέμμα μετά το 8ο έτος, αρχίζοντας από το 5ο κιόλας έτος με μία παραγωγή περίπου στα 100 κιλά και άνω, που σταδιακά αυξάνεται.

Ωστόσο, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή για τα δέντρα τουρκικής προέλευσης, τα οποία παράγουν καρπούς και κατά το παρελθόν έχουν καταστρέψει οικονομικά όσους τα επέλεξαν.

Σε ό,τι αφορά τα έξοδα που έχει η καλλιέργεια της καρυδιάς, η τιμή αγοράς κάθε δενδρυλλίου κυμαίνεται από 15-30 ευρώ, ενώ το κόστος για την πρώτη εγκατάσταση κινείται μεταξύ 400-600 ευρώ το στρέμμα. Αντίστοιχα, οι ανάγκες λίπανσης, ενώ ήταν στα 40-50 ευρώ ανά στρέμμα, με την εκτόξευση του κόστους των λιπασμάτων λόγω του πολέμου στην Ουκρανία ξεπερνούν τα 100 ευρώ. Σημαντική επιβάρυνση για τους παραγωγούς καρυδιών θεωρούνται τα εργατικά και ο μηχανολογικός εξοπλισμός, ωστόσο αφορούν μόνο στην περίοδο συγκομιδής και ανέρχονται στα 400-500 ευρώ ανά στρέμμα.

Ως προς τις τιμές που θα εξασφαλίσει ο καρυδοπαραγωγός, οι ποικιλίες Καλιφόρνιας, όπως είναι η Chandler, που δίνει κατάλευκη ψίχα, ακόμη και στα δέντρα που καλλιεργούνται κάτω από τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες του κάμπου, αναμένεται να ξεπεράσει τα 2,70-2,80 ευρώ και να κυμανθεί πάνω από τα 3 ευρώ το κιλό για το άσπαστο, ενώ για την ψίχα μπορεί να διαμορφωθεί περίπου στα 12 ευρώ το κιλό.

Φιστικιά (Αιγίνης)

Υψηλά κέρδη στους αγρότες μπορεί να αποφέρει και η φιστικιά που παράγει τα κελυφωτά φιστίκια, γνωστά ως Αιγίνης, καθώς προσαρμόζεται εύκολα στην κλιματική αλλαγή και μπορεί να δώσει παραγωγή ακόμα και χωρίς άρδευση. Γι’ αυτό είναι περισσότερο κατάλληλη για περιοχές με μεγάλη ξηρασία, καθώς η υγρασία μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα. Η φιστικιά ευδοκιμεί στη χώρα μας όχι μόνο στα νησιά, όπως η Αίγινα, αλλά και σε ηπειρωτικές περιοχές, όπως τα Μέγαρα Αττικής και η Κεντρική και Ανατολική Θεσσαλία.

Η παραγωγή ανά στρέμμα για εντελώς ξερική καλλιέργεια κυμαίνεται στα 100 με 150 κιλά, ανάλογα τη χρονιά, ενώ για τις αρδευόμενες φυτείες μπορεί να φθάσει και τα 250 με 300 κιλά. Αντίστοιχα, το καθαρό κέρδος κυμαίνεται από 500 μέχρι 800 ευρώ ανά στρέμμα.

Ωστόσο, οι παραγωγοί πρέπει να κάνουν υπομονή αρκετά χρόνια μέχρι να δουν τις καλλιέργειές του να δίνουν καρπούς. Ενδεικτικά, οι φιστικιές τα πρώτα έτη παράγουν 1-2 κιλά ανά δέντρο, ενώ σε πλήρη παραγωγή μπαίνουν μετά από 8-10 χρόνια. Σημειώνεται ότι μια κανονική απόδοση ανέρχεται στα 6-10 κιλά, ενώ τα μεγαλύτερης ηλικίας (15 ετών) μπορεί να δώσουν ακόμα και 15 κιλά καρπό, και τα άνω των 20 ετών ενδέχεται να αποδώσουν ακόμα και 20-30 κιλά ανά δέντρο.

Σχετικά με το ύψος της επένδυσης, το κόστος ενός «ενήλικου» δέντρου κυμαίνεται στα 3-4 ευρώ, ενώ τα έξοδα για λιπάσματα και φυτοπροστασία διαμορφώνονται στα 80-150 ευρώ το στρέμμα (με τις σημερινές αυξημένες τιμές) και 180-250 ευρώ αντίστοιχα.

Οι τιμές που απολαμβάνουν οι παραγωγοί την τρέχουσα περίοδο κυμαίνονται στα 6,5-6,8 ευρώ ανά κιλό για το ανοικτό φιστίκι και στα 5,5 ευρώ για το κλειστό, παρά την αυξημένη ζήτηση, όταν πέρυσι οι τιμές για το ανοιχτό ξεκινούσαν από τα 8 ευρώ και έφταναν ακόμη και στα 9,30 ευρώ το κιλό, ενώ για το κλειστό ήταν γύρω στα 8 ευρώ.

Αμυγδαλιά

Εύκολη και σχετικά φθηνή είναι και η καλλιέργεια της αμυγδαλιάς, ενώ στα θετικά προσμετρώνται οι νέες ποικιλίες, οι αυτογόνιμες, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι όψιμης άνθισης, γεγονός που εξασφαλίζει μια σταθερή ετήσια παραγωγή.

Η αμυγδαλιά μπορεί να αποδώσει τον πρώτο της καρπό συντομότερα σε σύγκριση με άλλα δέντρα, καθώς αρχίζει να παράγει καρπούς από το 3ο έτος φύτευσης μέχρι και το 70ό έτος, ενώ στην κορύφωση της καρποφορίας της βρίσκεται μετά το 7ο-8ο και οι στρεμματικές αποδόσεις κινούνται από 400 έως 700 κιλά.

Στα «ατού» της αμυγδαλιάς είναι και το γεγονός ότι οι νέες ποικιλίες μπορούν να αναπτυχθούν και σε εκτατική, πλήρως εκμηχανισμένη γη, καλύπτοντας ακόμα και εκατοντάδες στρέμματα. Μάλιστα, στην περίπτωση αυτή μία αμυγδαλιά μπορεί να αποδώσει ακόμα και 25 κιλά, με τον παραγωγό να κερδίζει μέχρι και 800 ευρώ το στρέμμα.

Το κόστος δε για τα δέντρα ανέρχεται στα 100 ευρώ το στρέμμα, ενώ για λίπανση, άρδευση και φυτοπροστατευτικά μπορεί να φτάσει και τα 450 ευρώ.

Ως προς την τιμή, παρότι διεθνώς καταγράφεται μια μείωση της παραγωγής αμυγδάλου, η οποία φτάνει το 30% για την Ισπανία λόγω της ξηρασίας και το 11%-12% για τις ΗΠΑ, οι έμποροι προσέφεραν χαμηλές τιμές, δίνοντας κάτω από 2 ευρώ για το άσπαστο και περίπου 6 ευρώ για περυσινή ψίχα.

Για φέτος εκτιμάται ότι οι τιμές παραγωγού θα διαμορφωθούν πάνω από τα 2,20 ευρώ το κιλό και για την ποικιλία Φυρανιά κοντά στα 2,40-2,60 ευρώ, που μεταφράζονται σε τιμές ψίχας 6 και ίσως κοντά στα 7 ευρώ αντίστοιχα.

Φουντουκιά

Σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης παρουσιάζει και η φουντουκιά, κυρίως σε περιοχές που βρίσκονται κοντά σε θάλασσα ή είναι ημιορεινές.

Η καλλιέργειά της μπορεί να αποφέρει έσοδα στον παραγωγό ακόμα και 700 ευρώ ανά στρέμμα, καθώς έχει περιορισμένα έξοδα σε σχέση με άλλες καλλιέργειες. Αν και μία φουντουκιά είναι πλήρως παραγωγική στο 6ο με 7ο έτος από τη φύτευσή της, από το 3ο έτος αρχίζει να αποδίδει καρπούς. Υπό κανονικές συνθήκες παράγει 150-250 κιλά ανά στρέμμα, ενώ μετά την «ενηλικίωση» των δέντρων μπορεί να αγγίξει ακόμα και τα 300 κιλά, χωρίς να αποκλείονται στους σύγχρονους οπωρώνες και τα 400 κιλά.

Ως προς το κόστος πρώτης εγκατάστασης καλλιέργειας φουντουκιάς, διαμορφώνεται στα 550 ευρώ ανά στρέμμα, ενώ κάθε δενδρύλλιο πωλείται από 2-4,5 ευρώ. Αν κι έχει χαμηλά έξοδα για λίπανση και φυτοπροστασία, το κόστος άρδευσης είναι αυξημένο στα 100 ευρώ το στρέμμα.

Όσον αφορά στις τιμές χονδρικής στον παραγωγό, «παίζουν» συνήθως πάνω από τα 3 ευρώ, ωστόσο φέτος δεν αποκλείεται να αγγίξουν τα 5 ευρώ το κιλό.

Μάλιστα, πολλοί παραγωγοί φουντουκιών, εκτός από την καλλιέργεια, ασχολούνται όχι μόνο με την εμπορία, αλλά και τη μεταποίηση του προϊόντος σε βούτυρο, με σημαντική προστιθέμενη υπεραξία.

Καστανιά

Μια πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια είναι και η καστανιά, δεδομένης της υψηλής ζήτησης που εμφανίζει το προϊόν κυρίως στις αγορές του εξωτερικού, ενώ στα «συν» είναι το χαμηλό κόστος εγκατάστασης και η υψηλή απόδοση. Κάθε δέντρο μπορεί να δώσει από 30-50 κιλά κάστανα, ενώ στο μέγιστο της απόδοσης φτάνει στο 50ό-60ό έτος της ηλικίας του. Συγκεκριμένα, η παραγωγή για τα παραδοσιακά υπεραιωνόβια δέντρα καστανιάς κυμαίνεται από 500 έως και 700 κιλά το στρέμμα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει ακόμα και τα 1.000 κιλά το στρέμμα.

Ωστόσο, φέτος οι τιμές από τους εμπόρους είναι ιδιαίτερα χαμηλές, κατρακυλώντας στα 1,5-2 ευρώ για τα έξτρα (30-40 κομμάτια το κιλό), ενώ για τα μικρότερα μεγέθη δόθηκε ακόμα και 1 ευρώ, κι όλα αυτά λόγω των προβλημάτων ποιότητας που παρουσιάστηκαν την τρέχουσα καλλιεργητική σεζόν. Αντίστοιχα πέρυσι, τα μεν έξτρα πουλήθηκαν μέχρι και 4,5 ευρώ το κιλό, ενώ μια μέση τιμή για τα κάστανα ήταν τα 2-3 ευρώ το κιλό.

Τέλος, επισημαίνεται ότι η καστανιά, για να ευδοκιμήσει, πρέπει να καλλιεργείται σε περιοχές με υψόμετρο πάνω από 500 μέτρα και σε κλίμα δροσερό έως ψυχρό. Επιπλέον, η σύσταση του εδάφους πρέπει να είναι αμμώδης και να είναι βαθύ με καλή στράγγιση, ενώ «εχθρός» της είναι η παρουσία ανθρακικού ασβεστίου. Γι’ αυτό και το pH του εδάφους δεν πρέπει να ξεπερνά το 6,5.

(Γωγώ Κατσέλη – eleftherostypos.gr)

Η αίτηση υποβάλλεται αποκλειστικά ηλεκτρονικά

Αλλαγές στα κριτήρια και τους κανόνες για την κατανομή βοσκοτόπων στους κτηνοτρόφους της χώρας προβλέπει ΚΥΑ των υπουργείων Περιβάλλοντος και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥπΑΑΤ), η οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Οι αλλαγές αφορούν την κατανομή επιλέξιμων εκτάσεων για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης για τους κτηνοτρόφους που κατέχουν ή μισθώνουν βοσκήσιμες γαίες, καθώς και για τις ιδιωτικές εκτάσεις που δηλώθηκαν κατά το χρόνο απόκτησης των δικαιωμάτων βοσκότοπου.

Αναλυτικά σύμφωνα με την τροποποιητική απόφαση στην παρ. 12 του άρθρου 5 προστίθεται νέο εδάφιο και η παρ. αυτή διαμορφώνεται ως ακολούθως:

«Στους κτηνοτρόφους που κατέχουν ή μισθώνουν βοσκήσιμες γαίες κατανέμονται επιλέξιμες εκτάσεις μόνο για το μέρος που υπολείπεται για την πλήρη ενεργοποίηση των δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης περιφέρειας βοσκότοπου (ΠΕ1). Οι ιδιωτικές εκτάσεις που δηλώθηκαν κατά το χρόνο απόκτησης των δικαιωμάτων βοσκότοπου εξαιρούνται από την κατ’ έτος απαίτηση κατανομής της παρούσας. Η ανωτέρω εξαίρεση από την κατ’ έτος απαίτηση κατανομής δεν εφαρμόζεται για τις ιδιωτικές εκτάσεις που είχαν δηλωθεί από κτηνοτρόφους, που από το έτος ενίσχυσης 2021 και εφεξής,

α) διαθέτουν πάνω από 100 αιγοπρόβατα ή 15 βοοειδή κατά περίπτωση και

β) λαμβάνουν συνδεδεμένη ενίσχυση ή τεκμηριώνουν την παραγωγική δραστηριότητά τους βάσει ετήσιου κύκλου εργασιών μεγαλύτερου ή ίσου των 2.000,00 ευρώ».

Πηγή www.in.gr

Τι προβλέπεται στο Στρατηγικό Σχέδιο της ΚΑΠ 2023-2027

Την υλοποίηση επενδύσεων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις για την προστασία από τις φυσικές καταστροφές προβλέπει παρέμβαση στο Στρατηγικό Σχέδιο της νέας ΚΑΠ 2023-2027.

Ειδικότερα, η παρέμβαση στοχεύει στην προστασία του εισοδήματος των αγροτών, των οποίων οι εκμεταλλεύσεις πλήττονται από ακραία καιρικά φαινόμενα (παγετό, χαλάζι, καταιγίδες, άνεμοι) μέσω της  παροχής δημόσιας οικονομικής στήριξης (ενίσχυσης) για την  υλοποίηση επενδύσεων ενεργητικής προστασίας, ώστε να επιτραπεί  στις εκμεταλλεύσεις να διατηρήσουν τα επίπεδα ποιότητας και  εμπορευσιμότητας των προϊόντων τους και συνεπώς τη θέση τους  στην αγορά.

Δικαιούχοι της παρέμβασης είναι φυσικά και νομικά πρόσωπα καθώς και συλλογική σχήματα γεωργών, ενώ η διαθέσιμη δημόσια δαπάνη για την ενίσχυση της παρέμβασης ανέρχεται σε 17.742.647ευρώ. 

Ο συνολικός επιλέξιμος προϋπολογισμός ανά αίτηση ανέρχεται για τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα έως τις 400.000 ευρώ και για το συλλογικό σχήμα γεωργών ανέρχεται έως το 1.000.000 ευρώ.

Ύψος/ Ποσοστό Ενίσχυσης

Στο πλαίσιο της παρέμβασης θα υλοποιηθούν μόνο νέα έργα και εκτιμάται ότι:

• Για νέα έργα ενεργητικής προστασίας μεμονωμένων γεωργικών εκμεταλλεύσεων:
• Αριθμός επενδυτικών σχεδίων που θα ενισχυθούν: 945 έργα
• Μέση ενίσχυση ανά επενδυτικό σχέδιο: 15.000ευρώ ανά έργο

Σύνολο Δημόσιας Δαπάνης: 14.185.294 ευρώ

Για νέα έργα ενεργητικής προστασίας συλλογικών σχημάτων:

• Αριθμός επενδυτικών σχεδίων που θα ενισχυθούν: 42 έργα
• Μέση ενίσχυση ανά επενδυτικό σχέδιο: 500.000ευρώ ανά έργο

Σύνολο Δημόσιας Δαπάνης: 21.102.941ευρώ

Το ποσοστό ενίσχυσης ανέρχεται στο 80% των επιλέξιμων δαπανών  και αφορά στη μέγιστη ένταση ενίσχυσης για επενδύσεις στις  γεωργικές εκμεταλλεύσεις φυσικών ή νομικών προσώπων και των συλλογικών σχημάτων γεωργών.

Πηγή www.in.gr

Ποιες καλλιέργειες εξαρτώνται σε μεσαίο ή μεγάλο βαθμό από την επικονίαση των εντόμων

Τα τελευταία χρόνια, οι μελισσοκόμοι αναφέρουν απώλειες στους πληθυσμούς των μελισσών, κυρίως στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ολλανδία. Ωστόσο, το ίδιο συμβαίνει και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Βραζιλίας, γεγονός που κάνει το συγκεκριμένο πρόβλημα παγκόσμιο ζήτημα.

Μόνο στην ΕΕ, το 84% περίπου των ειδών καλλιεργούμενων φυτών και το 78 % των ειδών άγριων λουλουδιών εξαρτώνται, τουλάχιστον εν μέρει, από την επικονίαση από ζώα. Η επικονίαση από έντομα ή άλλα ζώα ευνοεί την αύξηση των ποικιλιών και της ποιότητας φρούτων και λαχανικών, ξηρών καρπών και σπόρων.

Η απειλή της εξαφάνισης επικονιαστών

Το συγκεκριμένο θέμα έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, καθώς οι μέλισσες και άλλοι επικονιαστές είναι απαραίτητοι για τα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα. Χωρίς αυτούς, πολλά είδη φυτών θα μειωθούν και εντέλει θα εξαφανιστούν, μαζί με τους οργανισμούς που εξαρτώνται από αυτά. Επιπλέον, η μείωση του αριθμού και της ποικιλομορφίας των επικονιαστών έχει αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων, με άμεσες επιπτώσεις στη γεωργία.

Η «Πρωτοβουλία της ΕΕ για τους επικονιαστές» είναι η πρώτη ολοκληρωμένη πρωτοβουλία σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η βελτίωση των επιστημονικών γνώσεων σχετικά με τη μείωση των επικονιαστών, η αντιμετώπιση των κυριότερων αιτιών και η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων φορέων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο.

Στο πλαίσιο της νέας Στρατηγικής Βιοποικιλότητας 2030, οι ευρωβουλευτές ενέκριναν, μεταξύ άλλων, τον στόχο μείωσης της χρήσης των πιο επικίνδυνων και χημικών φυτοφαρμάκων κατά 50%. 

Ποιοι είναι οι επικονιαστές

Λίγα φυτά αυτοεπικονιάζουν, καθώς η αναπαραγωγή της συντριπτικής πλειοψηφίας των φυτών εξαρτάται από ζώα, τον άνεμο ή το νερό. Ζώα που επικονιάζουν είναι κυρίως οι μέλισσες και πολλά έντομα, οι νυχτερίδες, τα πουλιά, οι μαϊμούδες και οι σκίουροι. Σε ορισμένα μέρη του πλανήτη όπως η Κίνα, οι αγρότες αναγκάζονται να επικονιάζουν οι ίδιοι τα φυτά, καθώς οι πληθυσμοί των μελισσών μειώνονται δραματικά.

Οι καλλιέργειες που εξαρτώνται σε μεσαίο ή μεγάλο βαθμό από την επικονίαση των εντόμων, είναι μήλα, πορτοκάλια, φράουλες, βερίκοκα, κεράσια, φασόλια, αγγούρια, κολοκύθες, βότανα όπως ο βασιλικός, το θυμάρι ή το χαμομήλι αλλά και καλλιέργειες όπως η ντομάτα, το πιπέρι και τα εσπεριδοειδή αποκομίζουν επίσης οφέλη από την επικονίαση των ζώων.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, περίπου 5 έως 8% της παγκόσμιας καλλιέργειας φυτών αποδίδεται άμεσα στην επικονίαση από ζώα. Οι επικονιαστές συμβάλλουν επίσης άμεσα στα φάρμακα, στα βιοκαύσιμα, στις ίνες και στα δομικά υλικά. 

Οι μέλισσες στην Ευρώπη

Στην Ευρώπη κατά κύριο λόγο επικονιάζουν οι μέλισσες, οι πεταλούδες, τα δίπτερα (hoverflies), οι νυχτοπεταλούδες και ορισμένα ακόμη έντομα. Η δυτική μέλισσα είναι το πιο γνωστό είδος μέλισσας, το οποίο διαχειρίζονται οι μελισσοκόμοι για την παραγωγή μελιού και άλλων προϊόντων μελισσοκομίας.

Στην Ευρώπη ζουν περίπου 2.000 άγρια είδη μελισσών. Η άποψη ότι οι «διαχειριζόμενοι επικονιαστές» συνεισφέρουν στην πλειοψηφία της γονιμοποίησης των καλλιεργειών, έχει πρόσφατα αμφισβητηθεί από έρευνα που δείχνει ότι οι μέλισσες κυρίως συμπληρώνουν παρά υποκαθιστούν τους άγριους επικονιαστές.

Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που να παρέχουν πλήρη εικόνα, αλλά υπάρχουν ενδείξεις σημαντικής μείωσης των επικονιαστών, κυρίως λόγω των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

Οι μέλισσες και οι πεταλούδες είναι τα είδη για τα οποία υπάρχουν τα περισσότερα διαθέσιμα στοιχεία, και δείχνουν ότι ένα στα δέκα είδη μελισσών και πεταλούδων απειλείται με εξαφάνιση στην Ευρώπη. Ωστόσο δεν παρουσιάζεται κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τη δραστική μείωσή τους. Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τους πληθυσμούς των επικονιαστών.

Βασική απειλή είναι οι αλλαγές στη χρήση του εδάφους εξαιτίας της αστικοποίησης και της γεωργίας, γεγονός που οδηγεί στη υποβάθμιση των φυσικών οικοτόπων. Η εντατική γεωργική εκμετάλλευση του εδάφους οδηγεί σε ομοιογενή τοπία και στην εξαφάνιση της ποικιλίας χλωρίδας, μειώνοντας τις επιλογές των ζώων για διατροφή και κατασκευή φωλιών.

Τα φυτοφάρμακα και άλλοι ρύποι επηρεάζουν επίσης τους επικονιαστές – άμεσα (εντομοκτόνα και μυκητοκτόνα) και έμμεσα (ζιζανιοκτόνα). Γι’ αυτό το ΕΚ χαρακτηρίζει ως βασική προτεραιότητα τη μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων. Ξενιστικά είδη όπως το είδος σφήκας Vespa velutina, αλλά και διάφορα παράσιτα αποτελούν επίσης σημαντικό κίνδυνο για τις μέλισσες. Ένας ακόμη παράγοντας είναι η αλλαγή του κλίματος και η αύξηση της θερμοκρασίας. 

Πηγή www.in.gr

 Το χρώμα του μελιού καθορίζεται από φυτό ή τα φυτά ή το μέρος του φυτού από τα οποία τράφηκαν οι μέλισσες. Το χρώμα του μελιού ποικίλει από σχεδόν διάφανο μέχρι σκούρο καφέ (σχεδόν μαύρο) με αποχρώσεις κίτρινου, ξανθού, ασπρουδερού, χρυσαφένιου, χρώμα καραμέλας, καστανό, χάλκινο, ανοιχτό καφέ, πρασινοκαφέ, πρασινωπού, κοκκινωπού, ακόμα και μπλε χρώματος.