Εθεωρείτο εξαφανισμένο είδος από την ελληνική και την παγκόσμια χλωρίδα για περισσότερο από έναν αιώνα. Κι όμως, η Micromeria acropolitana, το ενδημικό φυτό της Ακρόπολης που ζει μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο, ανακαλύφθηκε ξανά στον Ιερό Βράχο.

Η χαμένη για πάνω από έναν αιώνα «μικρομέρια της Ακρόπολης», «το στενότοπο ενδημικό της φυτό, ένα φυτό που ζει μόνο σε αυτή την περιοχή και πουθενά αλλού στο κόσμο», καταγράφεται και πάλι στην εν ζωή χλωρίδα του Ιερού Βράχου. Χάρη στον Έλληνα βιολόγο Γρηγόρη Τσούνη και τον 17χρονο γιο του Λάμπρο, που εντοπίζουν στην Ακρόπολη μικρό πληθυσμό από μικρομέριες. Και που μόλις ανακαλύπτουν ότι είναι ο «χαμένος θησαυρός της Ακρόπολης», καταφεύγουν άμεσα στους ειδικούς.

Η πρώτη ιστορική αναφορά στη Micromeria acropolitana σημειώνεται από τον Αυστριακό βοτανολόγο Halacsy το 1908. Από τότε μέχρι σήμερα τα ίχνη της χάνονται. Ντύνεται με ένα πέπλο μυστηρίου και χαρακτηρίζεται «φυτό-φάντασμα». Μάλιστα, το 1998, ο καθηγητής Βοτανικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Αρτέμης Γιαννίτσαρος κάνει λόγο για «εξαφανισθέν είδος από την ελληνική και γενικά την παγκόσμια χλωρίδα». Και πιο πρόσφατα, το 2003, ο βοτανολόγος Θεοφάνης Κωνσταντινίδης σε άρθρο του στην «Καθημερινή» αναφέρεται στη «μυστηριώδη Micromeria acropolitana (Μικρομέρια της Ακρόπολης)», την οποία «εδώ και έναν αιώνα κανένας δεν έχει ξαναδεί ούτε στο βράχο της Ακρόπολης ούτε κάπου αλλού». Ή μήπως όχι;

Από το 2004 ο Γρηγόρης Τσούνης, καθώς γράφει το βιβλίο του «Γύρω από την Ακρόπολη», παρατηρεί και καταγράφει το πλούσιο οικοσύστημα της περιοχής. Και δύο χρόνια αργότερα, σε βόλτα μαζί με τον γιο του, «σκοντάφτουν» επάνω. «Μόλις το είδα από μακριά λέω «να μια μικρομέρια» – γιατί τα φύλλα του έχουν μικρά μέρη. Αλλά ποια μικρομέρια ακριβώς;».

Το ραντεβού δίνεται στην Ακρόπολη. Η Δρ Κιτ Ταν από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης είναι πρόσωπο – κλειδί. Διεθνώς αναγνωρισμένη και συγγραφέας ενδελεχούς τόμου για τα ενδημικά φυτά της Πελοποννήσου. Τώρα μπροστά τους προβάλλει ένας μικρός πληθυσμός από 200 φυτά. Με ύψος 5 έως 20 εκ., με ανατολικό προσανατολισμό -για να «βλέπει» ήλιο- και σε ύψος 156 μέτρα. Ανθισμένος από Μάιο έως Ιούνιο και με μικρά ροζ άνθη. Πάνω σε πέτρες τειχών και σχισμές με λίγο χώμα. Κι όλα αυτά στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης. Ναι, είναι το πολυετές φυτό-«μύθος»: η Micromeria acropolitana Halacsy, της οικογένειας Labiatae.

Το φυτό κινδυνεύει από την ανθρώπινη παρουσία, την τουριστική δραστηριότητα, την εκρίζωση και τον καθαρισμό του αρχαιολογικού χώρου. «Όπως δείχνουμε ενδιαφέρον για τα μνημεία του πολιτισμού μας, οφείλουμε να δείξουμε το ανάλογο ενδιαφέρον και για τους θησαυρούς της φυσικής μας κληρονομιάς».

«Το φυτό δεν είδαμε να το επισκέπτονται μέλισσες, σφήκες ή πεταλούδες. Κοντά του πολλές φορές συναντήσαμε μυρμηγκοφωλιές. Είδαμε μυρμήγκια να μεταφέρουν τους μαύρους μικρούς σπόρους της», όπως καταγράφουν. «Και φύεται συχνά πολύ κοντά ή μαζί με την πικραλίδα Picris sp. που την επισκέπτονται συχνά διάφορα είδη από πεταλούδες».

Πηγή – dasarxeio.com

 Το κελυφωτό φιστίκι είναι μία υπόθεση περίπου 70 χρόνων στην Ελλάδα. Μπορεί τα πρώτα δέντρα φυτεύτηκαν στην Αίγινα στα τέλη του 19ου αιώνα όμως η πιο συστηματική του παραγωγή ξεκίνησε στο νησί στην δεκαετία του ‘60 ενώ στην υπόλοιπη χώρα εδραιώθηκε σε κάποιες περιοχές την τελευταία εικοσαετία. Μία από αυτές είναι και η Φθιώτιδα όπου εκτιμάται ότι αγγίζει σχεδόν το 50% της εθνικής παραγωγής του προϊόντος. Πρωταγωνιστές είναι οι περιοχές Θερμοπυλών – Μώλου και Μάκρης όπου υπάρχουν και δύο ιδιαίτερα δυναμικοί συνεταιρισμοί που ασχολούνται αποκλειστικά με το προϊόν.

Ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κελυφωτού Φιστικιού Μώλου – Θερμοπυλών, κ. Ζυγομήτρος Βασίλης ανέφερε στο Power Game ότι η φετινή χρονιά είναι πολύ καλή από άποψη παραγωγής στην χώρα μας κάτι το οποίο μπορεί και να επηρεάσει αρνητικά τις τιμές παραγωγών στην περίπτωση που είναι υψηλή η σοδειά και σε μεγάλες παραγωγικές χώρες όπως είναι το Ιράν και η Τουρκία. Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη παραγωγός φιστικιού στην Ευρώπη με ετήσια παραγωγή της τάξης των 10.000 τόνων. Η εθνική παραγωγή αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια καθώς συνεχίζουν να φυτεύονται νέα δέντρα. Σε αρκετές περιπτώσεις καλλιεργητές αντικαθιστούν ελαιόδεντρα με φιστικιές κάτι που οδήγησε και τον νομό Φθιώτιδος να είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός φυστικιού. Το φαινόμενο αυτό είναι έντονο και στην Ισπανία όπου αναμένεται να ρίξει την Ελλάδα από την πρώτη θέση καθώς σε βάθος χρόνου εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 100.000 σε ετήσια παραγωγή.

Ο Συνεταιρισμός Μώλου – Θερμοπυλών συστάθηκε πριν από 11 χρόνια και σήμερα αριθμεί 50 μέλη. Σύμφωνα με τον κ. Ζυγομήτρο τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία στασιμότητα στην αύξηση του αριθμού των συνεταιριστών κάτι που έχει να κάνει με τις καλές τιμές που απολάμβαναν παραγωγοί σε χρονιές με μικρή παραγωγή αλλά στην επιθυμία αρκετών από αυτούς να λειτουργούν στα όρια της παραοικονομίας. Σύμφωνα με τον κ. Ζυγομήτρο υπάρχει μία ελπίδα αυτή η κατάσταση να αναστραφεί καθώς το κράτος δίνει κίνητρα για την ένταξη των αγροτών σε συνεταιρισμούς.

Ο Συνεταιρισμός, όπως αναφέρει ο κ. Ζυγομήτρος, διαθέτει μηδενικό τραπεζικό δανεισμό ενώ όσες επενδύσεις έχει πραγματοποιήσει αυτές έχουν γίνει με ίδια κεφάλαια. Πέρυσι που ήταν μία χρονιά με περιορισμένη παραγωγή ο Συνεταιρισμός διαχειρίστηκε 220 τόνους φιστικιού. Φιλοξενείται σε εγκαταστάσεις στην ΒΙΠΕ Λαμίας (γραφεία, συσκευαστήριο, αποθήκες, ψυκτικοί χώροι) και πρόσφατα επενδυτικό του σχέδιο που αφορά την μετεγκατάσταση σε ιδιόκτητους χώρους εντάχθηκε στον Αναπτυξιακό Νόμο. Διαθέτει μακροχρόνιες συνεργασίες με δύο μεγάλες ελληνικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ και συγκεκριμένα με την Σκλαβενίτης για την οποία παράγει προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας και με τα My Market με επώνυμο προϊόν. Παράλληλα ένα σημαντικό ποσοστό, της τάξης του 20% κινείται στις διεθνείς αγορές και σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Ιταλία.

Πηγή – lamianow.gr (powergame.gr)

Ανατρέπει τα δεδοµένα στην ευρωπαϊκή αγορά ελαιολάδου η αποδοχή της ζηµιάς που αφήνει πίσω της η ξηρασία στην Ιβηρική και η επίσης προβληµατική επερχόµενη παραγωγή της Ιταλίας, µε τα πρώτα πορτογαλικά συµβόλαια για τα ελαιόλαδα της νέας σεζόν να κυκλοφορούν στην ισπανική αγορά µε τιµή στα 3,90 ευρώ το κιλό

Είναι η µοναδική σε αυτή τη φάση της καλλιεργητικής περιόδου χειροπιαστή ένδειξη για την προοπτική που θα έχει το προϊόν τη νέα σεζόν, σε µια εξέλιξη που αφήνει σηµαντικά περιθώρια διεκδίκησης τιµής στους παραγωγούς των ποιοτικών αγουρέλαιων στην Ελλάδα, που αξιώνουν επίπεδα πάνω από τα 4,50 ευρώ το κιλό για τα πρώτα που αναµένονται σε περίπου έναν µήνα. Οι ελλείψεις για τη νέα περίοδο θεωρούνται δεδοµένες στα περισσότερα εµπορικά κέντρα της Ευρώπης, κάτι που φέρνει σε ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση την εγχώρια παραγωγή, η οποία όπως όλα δείχνουν θα κινηθεί σε ικανοποιητικά επίπεδα τόσο από άποψη όγκου όσο και ποιότητας, αρκεί να µην υπάρξουν ανατροπές της τελευταίας στιγµής. Βέβαια, η δυναµική του ελαιώνα φέτος δεν είναι αυτή που θα επέτρεπε η χρονιά, αφού αρκετοί παραγωγοί έπαιξαν άµυνα ως προς τις φροντίδες, εξαιτίας και της αδυναµίας τιµολόγησης από την αγορά των ανατιµήσεων στα καλλιεργητικά έξοδα. Προς το παρόν, το µόνο που ανησυχεί είναι ο πληθυσµός του δάκου, ιδίως στην Κρήτη και το άνοιγµα που αφήνει στο γλοιοσπόριο. Μένει να φανεί και η επίδραση που θα έχει στους ελαιώνες ο βροχερός καιρός της περασµένης εβδοµάδας. Αν και η χρονιά είναι όψιµη, δεν αποκλείεται αρκετοί παραγωγοί να επισπεύσουν τη συγκοµιδή, ιδίως στη Λακωνία, προκειµένου να αποφευχθεί συµφόρηση στα ελαιοτριβεία αλλά και για να προλάβουν τις καλές τιµές στην αρχή της περιόδου, που δεν αποκλείεται να δοκιµάσει επίπεδα πάνω από τα 4,50 ευρώ το κιλό, όταν πέρυσι η αρχή έγινε µε 4,20 ευρώ πριν υποχωρήσει στα 3,80 ευρώ µετά από µερικές εβδοµάδες. Είναι µια εκτίµηση την οποία στηρίζουν αρκετοί παράγοντες. Το γενικό αίσθηµα στην ισπανική αγορά, υπαγορεύει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος η αγορά να κινηθεί σε χαµηλότερα από τα σηµερινά επίπεδα. Τα συµβόλαια της Πορτογαλίας βρίσκονται ήδη πολύ κοντά στα 4 ευρώ και πρόκειται για ελαιόλαδα από αρδευόµενους, πυκνής φύτευσης ελαιώνες, ενώ και οι καλλιεργητικές δαπάνες της προηγούµενης χρονιάς διευκόλυναν ένα κοινό µέτωπο στις µεγάλες συνεταιριστικές οργανώσεις Ιταλίας και Ισπανίας για διεκδίκηση υψηλότερων επιπέδων στις τιµές παραγωγού. Έπειτα από µια µάλλον υποτονική χρονιά, οι τιµές για το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο ξεκίνησαν µια ανοδική πορεία περί τα µέσα Ιουλίου, µε την ισπανική αγορά που ρυθµίζει εν πολλοίς τα πράγµατα, να σπάει το φράγµα των 4 ευρώ και µάλιστα σε µια περίοδο κατά την οποία παραδοσιακά οι εµπορικές πράξεις είναι περιορισµένες. Η ελληνική αγορά ακολούθησε µέχρις ενός σηµείου στην άνοδο, αφού οι πράξεις στα 4 ευρώ περιορίστηκαν σε 1 βυτίο ελαιολάδου στη Λακωνία, που κινείται γενικά γύρω από τα 3,80 ευρώ το κιλό για τα έξτρα παρθένα ελαιόλαδα που διατηρούνται στις δεξαµενές. Την ίδια στιγµή η ισπανική αγορά άγγιξε τα 4,10 ευρώ το κιλό µε τη µέση τιµή να διαµορφώνεται στα 3,85 ευρώ το κιλό, κάτι που δείχνει ότι ο βασικός όγκος των ισπανικών ελαιολάδων διακινείται µε τιµές παραγωγού αρκετά πάνω από τα επίπεδα που δίνουν σηµαντικές ζώνες παραγωγής στην Ελλάδα όπως είναι η Μεσσηνία και η Κρήτη που κινούνται µεταξύ των 3,65 και 3,70 ευρώ το κιλό για τις µεγάλες ποσότητες έξτρα παρθένων ελαιολάδων. Μειωµένη 30% η παραγωγή στην Ισπανία, στηρίζει σενάριο για 4,25 ευρώ στα συµβατικά Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκτιµήσεις συντελεστών της ισπανικής αγοράς, οι οποίοι προεξοφλούν πως η αγορά για τα συµβατικά έξτρα παρθένα ελαιόλαδα της ιβηρικής, δύσκολα θα υποχωρήσει από τη ζώνη των 4 ευρώ το κιλό, εξαιτίας της ξηρασίας. Σε συνδυασµό µε τα µοντέλα της Κοµισιόν που εκτιµούν διατήρηση των συνθηκών ξηρασίας στη δυτική Μεσόγειο µέχρι και το Νοέµβριο, ο Ραφαέλ ντε Πουέρτας, πρόεδρος της ένωσης συνεταιρισµών ελαιολάδου Cooperativas Agro-alimentarias, δεν αποκλείει η ισπανική παραγωγή να βρεθεί κάτω από τους 1 εκατ. τόνους έναντι των 1,5 εκατ. πέρυσι. Ο Κάιλ Χόλαντ, αναλυτής της Mintec, εταιρείας αναλύσεων αγοράς, είναι πεπεισµένος πως η αγορά θα κινηθεί σε ένα εύρος µε χαµηλά τα 3,80 ευρώ το κιλό για όσο τα ελαιοτριβεία της Ισπανίας θα βρίσκονται στο πικ της παραγωγής και θα µπορούσε να υπερβεί τα 4,25 ευρώ για τις πρώτες ποσότητες και καθώς τα αποθέµατα θα περιορίζονται.

Πόσο δυνατό είναι η φύση να ποτίσει ένα ολόκληρο πάρκο; Αυτή ήταν η ερώτηση που έθεσαν στους εαυτούς τους οι προγραμματιστές της ιδέας στην Ολλανδία και που χάρη στις προσπάθειές τους κατάφεραν να την κάνουν πραγματικότητα.

Το Ρότερνταμ έγινε η πρώτη πόλη στον κόσμο που διαθέτει πάρκο με φωτισμό που τροφοδοτείται με φυτά, μια εντελώς φιλική προς το περιβάλλον και διαδραστική ιδέα και ελπίζουν να το χρησιμοποιήσουν σε μεγάλη κλίμακα.

Το Park of Tomorrow είναι ένας μικρός χώρος πρασίνου στην περιοχή IJsselmonde στο Reyeroord που έχει γίνει ένα από τα πιο τουριστικά σημεία της πόλης. Το καινοτόμο αστικό πάρκο εγγυάται για μια ιδιαίτερη εμπειρία για τους επισκέπτες του.

Οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αντιδρούν στην παρουσία του κόσμου, κάνοντας την επίσκεψη διασκεδαστική και διαφορετική. 

Αυτό που επιδιώχθηκε να επιτευχθεί είναι ότι μικρά φώτα που τροφοδοτούνται από μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μεταδίδουν το φως τους, μια τεχνολογία που ισχυρίζονται ότι είναι εντελώς πράσινη. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας γίνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας για να προσφέρει μαι παράσταση το απόγευμα.

Για όσους εξακολουθούν να έχουν αμφιβολίες για τη λειτουργία του, θα εξηγήσουμε εν συντομία. Όπως όλοι γνωρίζουμε, τα φυτά παράγουν οργανική ύλη μέσω φωτοσύνθεσης επομένως μέρος της αποβάλλεται στο έδαφος μέσω των ριζών τους. Το έδαφος περιέχει βακτήρια που βοηθούν στη διάσπαση του υλικού και με τη σειρά τους, απελευθερώνουν ηλεκτρόνια κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Ουσιαστικά λοιπόν τα ηλεκτρόνια, θα συλληφθούν και θα μεταφερθούν μέσω ενός σύρματος σε όλα τα φώτα. Μπορεί να ακούγεται λίγο ακατόρθωτο αλλά είναι πραγματικό.

” Εκτός από το γεγονός ότι αυτή η τεχνολογία είναι εξαιρετικά υψηλής τεχνολογία, είναι επίσης πολύ ποιητική. Γιατί η ενέργεια ζωντανεύει ξαφνικά και έτσι φέρνει πιο κοντά τους ανθρώπους και τη φύση.

Όταν περπατάς μέσα σε αυτή τη πράσινη λωρίδα στο σκοτάδι, νιώθεις ότι ο φωτισμός είναι ζωντανός και αφήνεις τον εαυτό σου να εκπλαγεί από τη δύναμη της φύσης. ” σχολίασε ο σχεδιαστής Ermi van Oers.

Μια από τις πρωτοβουλίες που υλοποιήθηκαν με το έργο είναι η αξιοποίηση της επιφάνειας της πόλης με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υποστήριξαν επίσης την βιοποικιλότητα και το σημαντικότερο, μείωσαν σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου δημιουργώντας ταυτόχρονα φως.

” Στη Reyeroord επιλέξαμε μια προσέγγιση που εστιάζει στις επιθυμίες και τα όνειρα των κατοίκων. Εδώ, οι κύριες καινοτομίες της πόλης μεταφέρονται στο δρόμο. Από την ενεργειακή μετάβαση, την κλιματική προσαρμογή, την καταπολέμηση της φτώχειας μέχρι την εφαρμογή του περιβαλλοντικού νόμου. έτσι βλέπουμε τη Reyeroord ως μια υποδειγματική γειτονιά του μέλλοντος. Είναι ένα απο τα καινοτόμα έργα στην περιοχή IJsselmonde σχολίασε ο σύμβουλος Bert Wijbenga.” 

Tο πρωτότυπο ή η ιδέα αυτού του τύπου πάρκου βρίσκεται ακόμα στην περίοδο έρευνας και ανάπτυξης, ωστόσο αποτελεί μια ενδιαφέρουσα επιλογή για τις μελλοντικές γενιές.

Δεν πρόκειται μόνο για τη δυνατότητα να έχουμε πράσινη ηλεκτρική ενέργεια αλλά και για να ευαισθητοποιηθούν οι άνθρωποι για την υπερβολική χρήση της.

Εν το μεταξύ, θα πρέπει να περιμένουμε τα αποτελέσματα αυτής της φανταστικής ιδέας, αφού οι υπεύθυνοι του έργου σχολίασαν ότι το ποσοστό επιτυχίας εξαρτάται απο πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ο καιρός. 

Πηγή – https://giorgoskatsadonis.blogspot.com

 Κοντά στα 340 ευρώ ο τόνος βρίσκεται η τιµή βάσης στη φυσική αγορά της Ευρώπης για τα λιγοστά αποθέµατα καλαµποκιού, µε τα συµβόλαια της νέας σοδειάς µε ηµεροµηνία παράδοσης το Νοέµβριο του 2022 να διεκδικούν τα 316 ευρώ.

 Συστάσεις από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ηρακλείου

Μειωμένες συλλήψεις της Μύγας Μεσογείου στα εσπεριδοειδή παρατηρούνται στις περιοχές του δικτύου παγίδευσης (Φόδελε, Σίσεες, Χανιά).

Προληπτικά για περιορισμό του πληθυσμού της μύγας στην επόμενη φθινοπωρινή γενιά συστήνεται στους οπωρώνες με ασυγκόμιστα όψιμα πορτοκάλια ή γκρέιπ φρουτ να απομακρύνονται και να καταστρέφονται οι προσβεβλημένοι από τη μύγα καρποί. Επίσης να απομακρύνονται οι προσβεβλημένοι καρποί άλλων καρποφόρων δέντρων – ξενιστών που βρίσκονται μέσα ή κοντά στους οπωρώνες.

Διαλευρώδης

Ο διαλευρώδης απομυζά χυμούς από τα νεαρά φύλλα και από τα μελιτώδη εκκρίματα του ευνοείται η ανάπτυξη καπνιάς με συνέπεια την υποβάθμιση της ποιότητας των καρπών. Η ανάπτυξη πυκνών πληθυσμών εξαρτάται από την ύπαρξη άφθονης νέας τρυφερής βλάστησης αυτή την περίοδο και μέχρι τον Οκτώβριο. Ελλιπή καλλιεργητικά μέτρα και απουσία αποτελεσματικών φυσικών εχθρών λόγω συχνής χρήσης μη εκλεκτικών εντομοκτόνων συντελούν στην εκδήλωση ισχυρών και απρόβλεπτων προσβολών που περιορίζονται με δυσκολία. 

Παρατηρείται αύξηση των νεαρών προνυμφικών σταδίων που είναι τα ευαίσθητα βιολογικά στάδια του εντόμου στην χημική καταπολέμηση.

Στα προσβεβλημένα δέντρα συστήνεται άμεσα ψεκασμός με κατάλληλα εγκεκριμένα σκευάσματα που μπορούν να εφαρμοστούν και σε μείγμα με παραφινικό λάδι. Ο ψεκασμός για να είναι αποτελεσματικός πρέπει να στοχεύει στην τρυφερή νέα βλάστηση, στα νέα φύλλα όπου βρίσκονται τα ευαίσθητα στην καταπολέμηση νεαρά προνυμφικά στάδια και να συνδυάζεται με κλάδεμα για τον περιορισμό της υγρασίας του αέρα.

Επιλέγετε εκλεκτικά σκευάσματα με περιορισμένη δράση σε ωφέλιμα έντομα (παρασιτοειδή, αρπακτικά). Οι γενικευμένοι ψεκασμοί μειώνουν σημαντικά τους φυσικούς εχθρούς και οδηγούν στην ανάπτυξη επιζήμιων πληθυσμών τους αλευρώδεις.

Ψεκασμοί με παραφινικό λάδι γίνονται σε δέντρα ποτισμένα που βρίσκονται σε καλή θρεπτική κατάσταση όταν οι θερμοκρασίες δεν ξεπερνούν τους 30οC τουλάχιστον για ένα διήμερο μετά τον ψεκασμό.

Φυλλοκνίστης

Προσβάλει από τα μέσα Ιουνίου μέχρι τον Οκτώβριο τη θερινή και τη φθινοπωρινή ακραία τρυφερή βλάστηση και τους λαίμαργους βλαστούς.

Τα φύλλα αποκτούν αργυρόχρωμη όψη, συστρέφονται και ξηραίνονται.

Η προσβολή σε νεαρά δενδρύλλια των φυτωρίων και σε νεαρά εμβόλια προκαλεί σοβαρή ζημιά που μπορεί να είναι καταστρεπτική.

Να συνεχιστεί η προστασία των νεαρών δέντρων (φυτώρια, νέες φυτείες) με επεμβάσεις σε διαστήματα ανάλογα με τη διάρκεια δράσης των σκευασμάτων που χρησιμοποιούνται.

Τα μεγάλα παραγωγικά δέντρα ανέχονται σημαντικό βαθμό προσβολής. Δεν  συστήνονται επεμβάσεις, παρά μόνο σε έντονη προσβολή κατευθυνόμενος ψεκασμός στη νεαρή βλάστηση.

Η απομάκρυνση των προσβεβλημένων βλαστών και των λαίμαργων και το κλάδεμα για ελάττωση της νέας βλάστησης τους επόμενους μήνες περιορίζουν τη δράση του εντόμου.

https://www.in.gr

Μέχρι τώρα αναφέρονται καταστροφές σε καλλιέργειες καλαμποκιών, αμπελιών, οπωροκηπευτικών, δενδροκαλλιέργειες (αχλαδιές, μηλιές κλπ).

Αγέλες από αγριόχοιρους, που δεν αφήνουν τίποτε όρθιο μέχρι την εποχή της συγκομιδής, έχουν κάνει την εμφάνισή τους σε διάφορες περιοχές της χώρας, με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους να βρίσκονται σε απόγνωση. Κάθε βράδυ αλωνίζουν στην κυριολεξία τις καλλιέργειες των αγροτών, καταστρέφοντας τα φυτά στο πέρασμά τους.

Οι αγρότες και κτηνοτρόφοι παραγωγοί, βλέποντας μέρα με τη μέρα να προξενούνται συνεχώς νέες μεγαλύτερες καταστροφές, χωρίς να μπορούν να κάνουν κάτι για την αποτροπή της σύγχρονης αυτής μάστιγας, που μάλλον θα αφήσει νηστικά τα αιγοπρόβατά τους τον ερχόμενο χειμώνα, καθώς το καλαμπόκι αποτελεί τη βασική διατροφή των ζώων τους.

Μέχρι τώρα αναφέρονται καταστροφές σε καλλιέργειες καλαμποκιών, αμπελιών, οπωροκηπευτικών, δενδροκαλλιέργειες (αχλαδιές, μηλιές κλπ).

Πολλοί παραγωγοί έχουν επιβαρυνθεί, επίσης, με επιπλέον κόστος λόγω των μέτρων που προσπαθούν από μόνοι τους να λάβουν πχ περίφραξη και άλλα απωθητικά μέσα.

Όπως επισημαίνουν αγρότες από διάφορες περιοχές της χώρας που πλήττονται από τον ανεξέλεγκτο πληθυσμό των αγριογούρουνων, σε ενημέρωση που είχαν από τον ΕΛΓΑ, δεν έχει ενταχτεί στον κανονισμό του Οργανισμού αποζημίωση από τις καταστροφές από τα αγριογούρουνα.

Επιθετικότητα αγριόχοιρων

Ο αγριόχοιρος δεν είναι επιθετικός προς τον άνθρωπο, αντιθέτως όταν αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη παρουσία τρέπεται σε φυγή.

Οι μόνες περιπτώσεις που ο αγριόχοιρος γίνεται επιθετικός είναι: Όταν το θηλυκό θηλάζει τα μικρά Όταν τραυματισθεί κατά την διάρκεια της άσκησης θήρας

Συστάσεις προς δημότες ορεινών και ημιορεινών περιοχών

Οι δημότες ορεινών και ημιορεινών περιοχών θα πρέπει:

• Να μην αντιμετωπίζουν τον αγριόχοιρο ως κατοικίδιο ζώο και να μην του προσφέρουν τροφή.
• Να μην αφήνουν σκουπίδια στις αυλές τους. Οι οδηγοί πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις περιοχές διέλευσης αγριογούρουνων.
• Να αφήνουν κάποιο φως ανοικτό στον εξωτερικό χώρο του σπιτιού τους.
• Να υπάρχει σκύλος φύλαξης μέσα στην περιφραγμένη αυλή τους εφόσον αυτό είναι εφικτό.
• Να χρησιμοποιούν διάφορα απωθητικά μέσα, τα οποία νόμιμα κυκλοφορούν στην αγορά, όπως σπρέι με συμπυκνωμένες μυρωδιές ιδιαίτερα δυσάρεστες για το αγριογούρουνο, κόκκοι φυσικών αιθέριων ελαίων κατάλληλοι για εφαρμογή σε γκαζόν και δένδρα, κανονάκια ήχου.
• Να φέρουν κατά τον περίπατό τους αντικείμενα που προκαλούν θόρυβο (αεροζόλ θορύβου, σφυρίχτρες κλπ.)