Αρχική Blog Σελίδα 736

Τεχνικές Πρακτικές για Υγιείς Ελαιώνες: Ψεκασμοί κατά του Κυκλοκονίου και της Καρκίνωσης


 

Απαιτείται η διενέργεια ψεκασμών με χαλκούχα σκευάσματα για το κυκλοκόνιο και την καρκίνωση μετά το πέρας της συγκομιδής στους ελαιώνες καθώς επικρατούν συνθήκες υψηλής σχετικής υγρασίας και έντονων βροχοπτώσεων με τις θερμοκρασίες να διατηρούνται σε μέτρια επίπεδα

Διπλοί ψεκασμοί για το κυκλοκόνιο

Η γνωστή μυκητολογική ασθένεια, κυκλοκόνιο (Spilocaea oleagina), ενδημεί στην περιοχή́ μας και εμφανίζεται κυρίως στα φύλλα των ελαιόδεντρων σχηματίζοντας χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες στην πάνω επιφάνεια, γνωστές και ως <<μάτια παγωνιού>>. Προκαλεί επίσης, φυλλόπτωση, μειωμένη καρποφορία και κατ’ επέκταση εξασθένιση των δέντρων.

Λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα χρονική περίοδο, όπου έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η συγκομιδή του ελαιόκαρπου, σύσταση προς τους παραγωγούς, η διενέργεια ψεκασμού με κατάλληλο φυτοπροστατευτικό προϊόν ή με χαλκούχο σκεύασμα για την καταπολέμηση του μύκητα. Τονίζουν πως παρόλο που τα συμπτώματα δεν είναι ακόμα διακριτά, αυτό δεν αναιρεί την ύπαρξη του μύκητα και την δυνατότητά του να προσβάλλει άμεσα τα δέντρα. Οι ελαιώνες που μένουν αψέκαστοι ή δεν τυγχάνουν ιδιαίτερα εντατικής καλλιέργειας καθώς και εκείνοι εντός οικοπέδων ή αυλών και κήπων, πολλές φορές εξελίσσονται σε εστίες από όπου ο μύκητας εξαπλώνεται και διαδίδεται ευρύτερα στις επιμέρους περιοχές.

Τούτων δοθέντων, οι ελαιοπαραγωγοί θα πρέπει να προβούν στον ψεκασμό των ελαιώνων τους και ιδιαίτερα εκείνων, στους οποίους λόγω του γεωμορφολογικού ανάγλυφου, επικρατούν υψηλές τιμές σχετικής υγρασίας σε συνδυασμό με θερμοκρασίες που είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη της ασθένειας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ειδικοί προτείνουν την υλοποίηση δύο ψεκασμών με την μεσολάβηση ενός περίπου μήνα. Η διενέργεια ψεκασμών είναι επίσης, απαραίτητη και σε ελαιώνες που δεν έφεραν σημαντικό φορτίο ηρτημένης εσοδείας κατά την φετινή χρονιά.    

Αξίζει να σημειωθεί, πως η γενικευμένη προσβολή από κυκλοκόνιο μπορεί να επιδράσει καθοριστικά στην καρποφορία των ελαιόδεντρων για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η τεχνική άποψη των γεωπόνων καθώς και το ιστορικό κάθε ελαιώνα.  

Προσοχή στις καλλιεργητικές εργασίες και απολυμάνσεις πληγών για την καρκίνωση

Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να παρέχεται στην καταπολέμηση του κυκλοκονίου και στις περιπτώσεις των ελαιώνων όπου υφίσταται η ασθένεια της καρκίνωσης. Η καρκίνωση οφείλεται στο βακτήριο (Pseudomonas syringae pv. savastanoi) το οποίο προσβάλλει τα πληγωμένα δέντρα μέσα από πληγές που προκαλούνται από καλλιεργητικές εργασίες ή δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα είναι η δημιουργία όγκων στα κλαδιά, στον κορμό και στις ρίζες. Ο χαλκός συμβάλλει στον περιορισμό της διάδοσης του βακτηρίου.  

Στις περιπτώσεις ελαιώνων με τέτοια προσβολή, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να παρέχεται στο κλάδεμα όπου καλό θα ήταν να πραγματοποιείται με ξηρό καιρό και τα κλαδευτικά εργαλεία να απολυμαίνονται. Παράλληλα, είναι αναγκαία η απολύμανση των τομών και ευρύτερα των πληγών με πυκνό διάλυμα χαλκούχου σκευάσματος ή με αλοιφές επικάλυψης. Η τυχόν ύπαρξη προσβολής σε ελαιώνες επιβάλλει ακόμη πιο επισταμένη προσοχή στην υλοποίηση του ψεκασμού με χαλκούχα σκευάσματα, ασχέτως του φορτίου ηρτημένης εσοδείας που έφερε ο συγκεκριμένος ελαιώνας, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω

Η Ελληνίδα Οινολόγος που Μεταμορφώνει τα Κουκούτσια των Σταφυλιών σε Προϊόντα Ομορφιάς

0


 

Ξεκίνησε το δικό της brand πριν από περίπου 6 χρόνια. Από τότε πολλά έχουν μεσολαβήσει: Οικονομική κρίση, πανδημία, πόλεμοι, πλημμύρες, πυρκαγιές κ.α. Η Ευαγγελία Σωτηροπούλου είναι ακόμα εδώ και ο Oinosporos έχει αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο, φτάνοντας έως την Αυστρία. Το brand περιλαμβάνει από σαπούνια μέχρι κρέμες ενυδάτωσης. Και όλα έχουν σαν βάση -όσο κι αν μοιάζει απίστευτο- τα κουκούτσια των σταφυλιών.

Σήμερα η ίδια μιλά στο It’s Possible

Ξεκινήσατε το brand σας το 2018. Τι θυμάστε από εκείνες τις πρώτες ημέρες λειτουργίας; Πως ήταν τα προϊόντα, ο χώρος σας, οι σκέψεις σας;

Θυμάμαι σίγουρα την χαρά της παραγωγής, την χαρά της έρευνας, και φυσικά υπήρχε ενθουσιασμός. Νομίζω αυτό είναι το βασικό κομμάτι σε ένα τέτοιο ξεκίνημα: Ο ενθουσιασμός και η ανάγκη να δεις πως θα είναι στην πράξη αυτό που έχεις σκεφτεί. Μία διαδικασία που φυσικά έχει πολύ ενδιαφέρον. Κάνεις πειραματισμούς, τροποποιήσεις και βλέπεις τις ανάγκες που υπάρχουν.

Υπήρχε άγχος για την είσοδο σε ένα … άγνωστο μονοπάτι;

Νομίζω ότι η ανάγκη μου για κάτι δημιουργικό και η προσμονή μου για να δω την ιδέα μου να πραγματοποιείται, ήταν πάνω από όλα τα υπόλοιπα σε εκείνη την φάση. Σαφώς υπήρχε ένα άγχος, αλλά νομίζω ότι το άγχος είναι κάτι που δεν φεύγει ποτέ από έναν επιχειρηματία.


Μετά από περίπου 6 χρόνια, πολλά έχουν συμβεί. Οικονομική κρίση, πανδημία, πόλεμοι, πλημμύρες, πυρκαγιές κ.α. Τελικά τι πρέπει να κάνει κάποιος για να επιβιώσει επιχειρηματικά μέσα σε ένα τέτοιο απρόβλεπτο περιβάλλον;

Το κομμάτι της ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας νομίζω είναι αυτό που πρέπει να μας μείνει, μετά από όλα αυτά. Είναι σημαντικό να προσαρμόζεσαι στις ανάγκες της κάθε εποχής. Τα τελευταία χρόνια βέβαια ζήσαμε … πολλές διαφορετικές εποχές.

Πρέπει πάντα να βλέπεις μπροστά και να αλλάζεις το πως δουλεύεις. Για παράδειγμα, όταν μας είπαν ξαφνικά ότι πάμε σε lockdown, αυτό ήταν κάτι που δεν το είχαμε ξανά ζήσει. Εμείς στο brand είδαμε τα νέα δεδομένα και προσπαθήσαμε να προσαρμοστούμε. Εστιάσαμε, για παράδειγμα, στα ψηφιακά κανάλια για να συνεχίσουμε να κάνουμε πωλήσεις. Βεβαίως αυτή η μετάβαση χρειάστηκε τον χρόνο της. Και ο κόσμος δηλαδή χρειαζόταν χρόνο για να καταλάβει πως θα λειτουργούν όλα και να αλλάξει τις συνήθειες του.

 Ξεκινήσατε μάλιστα μόνη σας την επιχείρηση σας. Πως ήταν αυτό και τι συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον/α που σκέφτεται να ξεκινήσει μόνος/η αλλά διστάζει;

Σε κάποιους μπορεί να φαίνεται κάπως τρομακτικό. Αλλά η ανάγκη σου να φτιάξεις κάτι που σου αρέσει και κάτι που εσύ έχεις σκεφτεί, καλύπτει όλα τα υπόλοιπα. Εγώ θα έλεγα ότι όποιος έχει μια ιδέα, πρέπει να την δοκιμάζει. Αυτό έχει σημασία. Να προχωράς και να δοκιμάζεις. Και στο τέλος να παίρνεις μία απάντηση για το αν τελικά άξιζε τον κόπο ή όχι.

Εμένα θυμάμαι στο ξεκίνημα με είχαν δυσκολέψει τα γραφειοκρατικά κομμάτια. Αλλά νομίζω και σε αυτό γίνεται σιγά – σιγά μία πρόοδος. Βλέπουμε μία ψηφιοποίηση.

Και σίγουρα όταν ξεκινάς μόνος, υπάρχει και η προσωπική έρευνα που πρέπει να κάνεις. Για διάφορα πράγματα που πριν σου ήταν άγνωστα.

Για κάποιον που δεν γνωρίζει, σήμερα τι περιλαμβάνει το brand σας;

Περιλαμβάνει μία ολοκληρωμένη σειρά περιποίησης, με βάση το λάδι που βγαίνει από το κουκούτσι του σταφυλιού. Στο brand θα βρει κάποιος διάφορα προϊόντα, όπως λάδια, κρέμες και σαπούνια που ήταν και το πρώτο προϊόν μας. Επίσης έχουμε αρωματικά χώρου που σε παραπέμπουν σε αρώματα κρασιού. Και κεριά.

Μπορείτε εύκολα να βρείτε τα προϊόντα μας στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα και να κάνετε τις παραγγελίες σας. Έχουμε και κάποιους συνεργάτες που διαθέτουν καταστήματα ή οινοποιία και πουλάνε τα προϊόντα μας.

Παράλληλα έχουμε και το κομμάτι του κρασιού. Κάνουμε εκπαιδεύσεις πάνω στο κρασί και γευσιγνωσίες. Γίνονται στο χώρο μας σε μικρά γκρουπ.

Κινείστε σε ένα πεδίο με έντονο ανταγωνισμό, μεγάλες εταιρίες και Ομίλους. Πως έχετε καταφέρει να διαφοροποιηθείτε; Τι διαφορετικό έχουν τα προϊόντα σας;

Η βασική διαφοροποίηση είναι το βασικό συστατικό μας, το γιγαρτέλαιο ή σταφυλέλαιο. Αυτός ήταν ο βασικός άξονας στον οποίο στήθηκε όλη η ιδέα. Πρόκειται για ένα έλαιο ιδιαίτερα ευεργετικό για την επιδερμίδα μας. Το κομμάτι της φυσικότητας σαφώς υπάρχει. Όπως και τα κομμάτια της έρευνας και του εργαστηρίου. Υπάρχει και αδειοδότηση από τον ΕΟΦ.

Σε ότι αφορά τους μεγάλους Ομίλους, ο καθένας έχει το κοινό του. Δεν είμαστε δηλαδή άμεσα ανταγωνιστές δηλαδή.

Όταν ξεκινάς ένα brand από το μηδέν, πως μπορείς να το κάνεις γνωστό στο κοινό;

Εμάς μας βοήθησαν αρχικά τα βραβεία που πήραμε. Αυτά μας έφεραν μεγάλη δημοσιότητα. Ήταν κάτι που μας βοήθησε στα πρώτα βήματα.

Από εκεί και πέρα σταδιακά με κάποιες εκθέσεις που συμμετείχαμε, γίναμε πιο γνωστοί. Είναι σημαντικό να έχεις στοχευμένη παρουσία στα μέρη που θα είναι άνθρωποι που πιστεύεις ότι θα σε επιλέξουν. Και σαφώς η επικοινωνία με τον κόσμο είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Μετά από όλη αυτή τη διαδρομή, ποια είναι τα επόμενα βήματα και τι άλλο θα θέλατε να πετύχετε;

Είμαστε πολύ χαρούμενοι γιατί ήδη έχουμε ξεκινήσει συνεργασία με την Αυστρία και εξάγονται εκεί τα προϊόντα μας. Μέσω συνεργατών με τους οποίους έχουμε κάνει συμφωνίες. Στόχος μας είναι να επεκταθούμε και σε άλλες χώρες. Χτίζοντας μάλιστα και το κομμάτι της λιανικής.

Πηγή – itspossible.gr

Ο αγρότης που φτιάχνει βότκα … από πρόβειο γάλα

0

 

Εάν ο δρόμος σας βγάλει ποτέ στο Haverfordwest στο Pembrokeshire της Ουαλίας, ίσως δοκιμάσετε λίγη βότκα από πρόβειο γάλα.

«Φτιάχνεις τη βότκα σου από… πρόβειο γάλα;» ρώτησε ο δημοσιογράφος του BBC, Neil Prior. Ο βραβευμένος νεαρός αγρότης Μπριν Πέρι χρησιμοποιεί μια καινοτόμο μέθοδο ανακύκλωσης του υπολείμματος ορού γάλακτος από την τυροκομία του για να πάρει το απόσταγμα.

Η αρχή είναι παρόμοια με το milk stout, εξηγεί. Τα σάκχαρα του ορού γάλακτος ζυμώνονται για να παραχθεί ένα είδος μπύρας, το οποίο στη συνέχεια γίνεται απόσταξη για να παραχθεί η τελική βότκα.

«Στην πραγματικότητα είναι αρκετά παρόμοιο με μια κανονική βότκα, αλλά πιο απαλή -κάτι που μπορείς να απολαύσεις με λίγο stilton και σταφύλια», αναφέρει.

photo/ Facebook @Ewenique Spirits

Όπως λέει στο BBC, η ιδέα του ήρθε μετά τον πόνο που ένιωσε, όταν έριχνε ποσότητες ορού γάλακτος στα σκουπίδια. «Περιβαλλοντικά, οικονομικά, ηθικά, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη σπατάλη οποιουδήποτε αγροτικού υποπροϊόντος αυτές τις μέρες», δηλώνει.

«Από την ίδρυσή μας, φτιάχναμε πέντε διαφορετικές ποικιλίες τυριού από πρόβειου γάλακτος, αλλά καθημερινά πετάγαμε τα μισά από ό,τι μαζεύαμε», προσθέτει.

Μια μυστική διαδικασία

Εάν αναρωτιέστε πώς γίνεται η διαδικασία, ο Μπριν δεν αποκαλύπτει στο BBC. «Η ακριβής διαδικασία είναι ένα επτασφράγιστο μυστικό – μετά από όλη την προσπάθεια που καταβάλλαμε σε αυτήν, δεν πρόκειται να πούμε σε όλους πώς έγινε», τονίζει.

«Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούμε ολλανδικά πρόβατα επειδή έχουν τις καλύτερες αποδόσεις γάλακτος, αλλά προσπαθούμε να τα διασταυρώσουμε με γηγενή πρόβατα της Ουαλίας των οποίων τα πόδια είναι πιο σκληρά για τις λόφους μας».

Ο Μπριν υποστηρίζει ότι πήρε την ιδέα από κάποιον στη Νέα Ζηλανδία, τονίζοντας ότι όταν άρχισε τη σχετική έρευνα κανένας δεν ασχολούνταν με αυτό στην Ευρώπη.

«Πήρα την ιδέα από κάποιον στη Νέα Ζηλανδία, ο οποίος νομίζω ότι ήταν ο πρώτος στον κόσμο εκείνη την εποχή. Όταν άρχισα να το ερευνώ, κανείς στην Ευρώπη δεν έκανε το ίδιο πράγμα, αν και μια άλλη εταιρεία τελικά μας κέρδισε. Παρόλα αυτά, είμαστε ακόμα αρκετά εξειδικευμένοι», αναφέρει.

Βέβαια, ο δημοσιογράφος του BBC, σχολιάζει ότι η ιδέα της αλκοόλης από πρόβειο γάλα προβλήθηκε στο The Archers όταν ο κατασκευαστής τζιν Toby Fairbrother προσπάθησε να προμηθευτεί τον απορριπτόμενο ορό γάλακτος για να φτιάξει τζιν γάλακτος.

Πηγή – lifo.gr

Χύμα Ελαιόλαδο vs Τυποποιημένο: Οι καταναλωτές προτιμούν τους παραγωγούς

0


 

Το «χύμα» ελαιόλαδο του τενεκέ, κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος ως εναλλακτικό και οικονομικότερο έναντι του τυποποιημένου. Και αυτό γιατί σύμφωνα με τις εκτιμήσεις οι ποσότητες του τυποποιημένου ελαιόλαδου που θα καταναλωθούν τον επόμενο χρόνο δεν θα υπερβούν τους 11.000 τόνους, καθώς οι καταναλωτές στρέφονται στο λάδι σε τενεκέ με τιμή μόλις 10 ευρώ το κιλό.

Η κατανάλωση τυποποιημένου ελαιόλαδου στην εσωτερική αγορά βρίσκεται υπό ισχυρή πίεση, κυρίως λόγω των υψηλών τιμών που έχουν διαμορφωθεί στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου. Στη διάρκεια του 2023, η μέση τιμή αυξήθηκε κατά 30%. Αντιθέτως ευνοείται κατά κύριο λόγο η συσκευασία του δεκαεξάκιλου τενεκέ με το χύμα ελαιόλαδο και, σε δεύτερο επίπεδο, η κατανάλωση των σπορελαίων. Και σύμφωνα με όλες τις προγνώσεις η κατάσταση αυτή αναμένεται να επιδεινωθεί στη διάρκεια του 2024. Εκτιμάται ότι οι ποσότητες του τυποποιημένου ελαιόλαδου που θα καταναλωθούν τον επόμενο χρόνο δεν θα υπερβούν τους 11.000 τόνους.

Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί ότι το 50% της αξίας των πωλήσεων τυποποιημένου ελαιόλαδου πραγματοποιείται στην Αττική και την Κεντρική Ελλάδα, το 45% πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη, την υπόλοιπη Μακεδονία και την Θράκη, ενώ η Κρήτη και η Πελοπόννησος έχουν πολύ μικρό τζίρο.

Σύμφωνα με στοιχεία της Nielsen, στη διάρκεια του 2022 η κατανάλωση τυποποιημένου ελαιολάδου ανήλθε σε 18.000 τόνους – με την αξία των πωλήσεων του να έχει διαμορφωθεί στα 100 εκατ. ευρώ – και η πρόβλεψη για το 2023 είναι μείωση ύψους περίπου 18%. Δηλαδή η κατανάλωση του τυποποιημένου, που διακινείται κυρίως από τα σούπερ μάρκετ, έχει χάσει περισσότερους από 3.000 τόνους.

Υπολογίζεται ότι δεν θα υπερβεί τους 14.760 τόνους – βεβαίως λόγω της μεγάλης αύξησης της τιμής οι πωλήσεις θα αυξηθούν κατά 6%. Αλλά και οι εκτιμήσεις για το 2024 είναι ακόμη πιο οδυνηρές για τους παραγωγούς τυποποιημένου ελαιόλαδου. Υπολογίζεται ότι θα χάσουν περίπου το 20% του όγκου των πωλήσεων τους.

Οι καταναλωτές προτιμούν – όπως είναι φυσικό – την συσκευασία του ενός λίτρου. Ωστόσο η κατάρρευση της εν λόγω κατηγορίας αντισταθμίζεται από την αύξηση των εξαγωγών, λόγω της δραματικής μείωσης της ισπανικής παραγωγής. Οι ποσότητες που χάνονται από την εσωτερική αγορά, κερδίζονται από την διεθνή αγορά.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι Έλληνες καταναλωτές σταμάτησαν να καταναλώνουν ελαιόλαδο. Αντιθέτως κερδίζει μερίδιο – μετά από χρόνια υποχώρησης – ο δεκαεξάκιλος τενεκές. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η τιμή του έξτρα παρθένου – ελαιολάδου στο ράφι του σούπερ μάρκετ πλησιάζει τα 17 ευρώ το λίτρο, ενώ ο τενεκές πωλείται προς 160, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις προς 170 ευρώ. Δηλαδή, η τιμή του προϊόντος είναι 10 ευρώ το λίτρο.

Η διαφορά είναι εμφανής και αποτελεί ισχυρό κίνητρο για σημαντική μερίδα καταναλωτών. Όμως στη προκειμένη περίπτωση εξίσου υψηλό με το κίνητρο είναι και το ρίσκο του νοθευμένου προϊόντος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Nielsen, από τις συνολικές ποσότητες του τυποποιημένου που καταναλώνονται στην εσωτερική αγορά, το 60% αφορά στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και το 40% στο κλασικό παρθένο ελαιόλαδο.

Πηγή – businessdaily.gr

Τα Χριστούγεννα ακριβαίνουν: Αύξηση 20% στα Έξοδα του Εορταστικού Τραπεζιού

0


 

Κατά, περίπου, 20 %, ακριβότερα σε σχέση με πέρυσι, θα κοστίσει φέτος το τραπέζι των Χριστουγέννων, όπως υπολογίζει το ΙΝΚΑ – Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας.

Σε ανακοίνωσή της η οργάνωση καταναλωτών αναφέρει ότι διενήργησε έρευνα τιμών και προκύπτει ότι, το φετινό τραπέζι των Χριστουγέννων θα κοστίσει, περίπου, 147,15 ευρώ ενώ πέρυσι την πρωτοχρονιά, για τα ίδια είδη, το κόστος ήταν 119,25 ευρώ.

Επιπλέον υπογραμμίζεται ότι στον υπολογισμό του κόστους δεν έχει ληφθεί υπόψη η τιμή για το ελαιόλαδο, το ηλεκτρικό ρεύμα και για τα λεμόνια.

Πιο αναλυτικά αναφέρονται οι εξής τιμές για ένα τραπέζι 4 ατόμων:

  • 2 κιλά γαλοπούλα (11 ευρώ το κιλό) 22 ευρώ
  • 2 κιλά παϊδάκια (13 ευρώ το κιλό) 26 ευρώ
  • 1 κιλό λουκάνικα (9 ευρώ το κιλό) 9 ευρώ
  • Ντομάτες 300 γραμμάρια ( 2,5 ευρώ το κιλό) 0,75 ευρώ
  • Αγγούρι 1 ×0,70 ευρώ
  • Κρεμμύδια φρέσκα το ματσάκι 0,70 ευρώ
  • Λάχανο μάπα 1,5 ευρώ
  • Καρότα ( 2 το κιλό ) 1 ευρώ
  • Πατάτες 1,2 το κιλό
  • Τυρί φέτα (13 ευρώ το κιλό) 6,5 ευρώ
  • Κασέρι γραβιέρα (17,90 ευρώ το κιλό) 9 ευρώ
  • Κρασί εμφιαλωμένο (0,750 ml) 14 ευρώ
  • Αναψυκτικά (8 × 0,85 ευρώ) 7 ευρώ
  • Μπύρες (2 ×2,10 ευρώ) 4,20 ευρώ
  • Μελομακάρονα Κουραμπιέδες (1 κιλό) 16 ευρώ
  • Γλυκά 12 ευρώ
  • Φρούτα 3 ευρώ
  • Γέμιση γαλοπούλας 12 ευρώ

Σύνολο: 147,15.


Πηγή www.iefimerida.gr

Χωρίς ταβάνι η τιμή του ελαιόλαδου :Ρεκόρ πώλησης ελαιολάδου με 9,36


 

Σε μια ακόμα πράξη πώλησης, που έγινε τη Δευτέρα (11/12), προχώρησε ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Μεταμόρφωσης Λακωνίας.Την πράξη, επιβεβαίωσε μιλώντας στον agrotypos ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού, κ. Γιάννης Λάγγης.

Συγκεκριμένα πωλήθηκαν 20 τόνοι έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, φετινής εσοδείας, στην τιμή των 9,36 ευρώ το κιλό. Το ελαιόλαδο κατέληξε στην ελληνική εταιρεία εμπορίας ελαιολάδου Χελιώτης αν και υπήρξαν και άλλες προσφορές. Όπως τονίζει ο συνεταιρισμός Μεταμόρφωσης το θετικό είναι φέτος το ελαιόλαδο έχει χαμηλή οξύτητα και είναι καλής ποιότητας για αυτό και κατάφερε να έχει μια τόσο καλή τιμή. Η συγκομιδή στην περιοχή αναμένεται να ολοκληρωθεί σε περίπου ένα μήνα.

Επίσης, ο διαχειριστής του Αγροτικού Συνεταιρισμού Φοινικίου της Λακωνίας κ. Γιώργος Κρητικός, ανέφερε στον agrotypos ότι «ο συνεταιρισμός συμφώνησε για την πώληση 15 τόνων παρθένου ελαιολάδου, εσοδείας 2023-2024, με την εταιρεία Χελιώτης. Το έξτρα αυτό παρθένο ελαιόλαδο πωλήθηκε στην τιμή 9,36 ευρώ το κιλό».

Πάντως μετά την ελαφρά πτώση που παρουσίασαν οι τιμές παράγωγου διεθνώς από τις αρχές Νοεμβρίου, ήδη στις αρχές Δεκεμβρίου αρχίζει μια ανάκαμψη.

Θυμίζουμε ότι την προηγούμενη εβδομάδα ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Αγίων Αποστόλων ανακοίνωσε ότι προχώρησε στην πώληση 2 βυτίων εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, εσοδείας 2023-2024, στην εταιρεία ALTA MAREMMA, στην τιμή των 9,05 ευρώ το κιλό.

Επίσης ο Αγροτικός Ελαιουργικός Συνεταιρισμός Ασωπού έκανε πώληση 10 τόνων εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, εσοδείας 2023-2024, στην εταιρεία Χελιώτης, στην τιμή των 9 ευρώ το κιλό. 

με πληροφορίες  agrotypos.gr

Από τον Ολύμπο στο Τραπέζι μας: Η Συναρπαστική Ιστορία των Αδελφών Λιάνου


 

Γράφει

ΛΟΥΚΙΑ ΧΡΥΣΟΒΙΤΣΑΝΟΥ – olivemagazine.gr

Στη σκιά του Ολύμπου, με άρωμα αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, τα αδέρφια Βάιος και Αντώνης Λιάνος, μυούν τις ελληνικές αγορές στη νοστιμιά και την παράδοση των ντόπιων καρυδιών που οι ίδιοι καλλιεργούν, συλλέγουν και μεταποιούν στο επισκέψιμο κτήμα τους στη Μαγούλα Ελασσόνας.

«Οι γονείς μας, αγρότες από το 1990» μου εξηγεί ο Βάιος «ξεκίνησαν να ασχολούνται με τη γη, καλλιεργώντας αρχικά καλαμπόκι και έπειτα κυδώνια και ροδιές. Ώσπου ένας φίλος γεωπόνος και καρυδοπαραγωγός, παρατηρώντας τα δέντρα που ευδοκιμούσαν στην περιοχή, μας προέτρεψε να ασχοληθούμε με τα καρύδια». 

Η καλλιέργεια της καρυδιάς, όπως μαθαίνω από τον Βάιο, δεν ήταν μία άγνωστη, στο χωριό, καλλιέργεια. «Απλώς, κανείς τότε, δεν σκεφτόταν ότι θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τους καρπούς αυτού του δέντρου και εμπορικά» παρατηρεί. Σήμερα, βέβαια, τα πράγματα στο χωριό είναι εντελώς διαφορετικά. Η κίνηση των δύο αδελφών να ασχοληθούν σοβαρά με την παραγωγή καρυδιών (ήταν η πρώτη οικογένεια στο χωριό), βρήκε αρκετούς μιμητές, τόσο στην περιοχή τους όσο και στα γειτονικά χωριά.

Ήταν αυτή ακριβώς η κίνηση που αφενός έφερε επέκταση στην καλλιεργητική τους δράση και από τα δεκαπέντε πατρογονικά στρέμματα γης που παρέλαβαν το 2007, να φτάσουν σήμερα να έχουν υπό την ιδιοκτησία και την εποπτεία τους, 60, και αφ’ ετέρου τους έδωσε το κίνητρο ώστε να πάνε το όραμα των γονιών τους, ένα βήμα παραπέρα, ειδικά στο κομμάτι της μεταποίησης.

από τα δεκαπέντε πατρογονικά στρέμματα γης που παρέλαβαν το 2007, να φτάσουν σήμερα να έχουν υπό την ιδιοκτησία και την εποπτεία τους, 60 (φωτογραφία/olivemagazine.gr)

Από τις 200 καρυδιές έφτασαν γρήγορα στις 600

«Ξεκινήσαμε με 200 καρυδιές και γρήγορα τις κάναμε 600, με έναν σταθερό όγκο παραγωγής τα τελευταία χρόνια που κυμαίνεται στους 15-25 τόνους καρυδιών ανά έτος» διευκρινίζει ο Βάιος. Τα μεγέθη, ωστόσο, της ετήσιας παραγωγής διαμορφώνονται εν πολλοίς και από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή, ειδικά την άνοιξη και καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. «Δεν θέλουμε βροχές τον Μάιο και τον Ιούνιο, την περίοδο της ανθοφορίας» μου λέει. «Αν βρέξει τότε, τα δέντρα γεμίζουν με καρπούς αλλά οι καρποί δεν δένουν και πέφτουν. Επίσης δεν θέλουν πολύ υψηλές θερμοκρασίες κατά τους θερινούς μήνες. Το κακό είναι ότι φέτος είχαμε έντονο και παρατεταμένο καύσωνα με αποτέλεσμα τα καρύδια να μην προλάβουν να «δέσουν» και στο εσωτερικό τους να μείνουν αγέμιστα» συμπληρώνει.

Αυτή την περίοδο έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος της παραγωγικής διαδικασίας, τα καρύδια έχουν συλλεγεί με ειδικές βέργες και βάση των παλιών πατροπαράδοτων μεθόδων συγκομιδής και πλέον από τις αρχές του νέου έτους θα ξεκινήσουν τα κλαδέματα (φωτογραφία/olivemagazine.gr)

Η συγκομιδή και η εποχή του κλαδέματος

Αυτή την περίοδο έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος της παραγωγικής διαδικασίας, τα καρύδια έχουν συλλεγεί με ειδικές βέργες και βάση των παλιών πατροπαράδοτων μεθόδων συγκομιδής και πλέον από τις αρχές του νέου έτους θα ξεκινήσουν τα κλαδέματα. «Πριν από τα κλαδέματα όμως προσδοκούμε την έλευση του χιονιά» μου λέει ο Βάιος. «Το χιόνι» μου εξηγεί «το χρειάζονται και τα δέντρα για να ξεκουραστούν. Το θέλουμε όμως στην ώρα του και όχι αργότερα, αν και ο καιρός τα τελευταία δύο χρόνια μάς επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις και δεν είναι σύμμαχός μας».

Πώς ξεχωρίζουμε ένα ποιοτικά καλό καρύδι

Όταν τον ρωτώ για το πώς μπορεί ο καταναλωτής να ξεχωρίσει ένα καλό ποιοτικά καρύδι, με συμβουλεύει: «Πάνω απ’ όλα το καλό καρύδι δεν πρέπει να πικρίζει. Αν πικρίζει σημαίνει ότι δεν έχει στεγνώσει καλά, δεν έχει γίνει σωστά η αποξήρανση. Επίσης πρέπει να είναι γεμάτο, όταν δηλαδή σπάσεις το κέλυφός του και το ανοίξεις στη μέση, να μην έχει εγκοπές, κοινώς, να μην είναι αγέμιστο».

Ωδή στο καρύδι: Από ψίχα μέχρι βούτυρο και λάδι

Έτσι, λοιπόν, εμπνευσμένο από την μυθολογική ιστορία του τόπου τους, τα δύο αδέρφια κατέληξαν στο brand name, Καρυάτις Ολύμπου, που κοσμεί τόσο τις συσκευασίες με την ψίχα του καρπού όσο και τα γυάλινα βαζάκια με βούτυρο και λάδι από καρύδι. «Πρώτα γεννήθηκε η ιδέα του βουτύρου και έπειτα του καρυδέλαιου, σε μία προσπάθεια να καινοτομήσουμε και να πάμε το προϊόν μας, μέσω της μεταποίησης σε ένα άλλο επίπεδο», μου εξηγεί ο Βάιος. Στην ουσία, το βούτυρο καρυδιού, γνωστό για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες, είναι ένα άλειμμα που καταναλώνεται όπως το ταχίνι ή το αμυγδαλοβούτυρο. «Μπορούμε να το αλείψουμε πάνω στο ψωμί» με κατευθύνει ο Βάιος «ή και πάνω στην φρυγανιά και μάλιστα, αν δεν φοβόμαστε τις θερμίδες, να προσθέσουμε και λίγο μέλι ή μερέντα. Επίσης ταιριάζει καταπληκτικά σε γλυκές παρασκευές όπως π.χ. σε κρέπες και για τους πιο τολμηρούς, μπορεί να καταναλωθεί ακόμα και σκέτο, με το κουτάλι». 

Το καρυδέλαιο, από την άλλη, όπως μαθαίνω, ταιριάζει ιδανικά σε σαλάτες, επειδή όμως έχει έντονη και κάπως βαριά γεύση, ιδανικά θα ισορροπούσε σε κάποιο dressing που θα συνδύαζε και άλλα υλικά όπως χυμό πορτοκαλιού ή lime.

Τα σχέδια για το μέλλον

Επόμενοι στόχοι του Αντώνη και του Βάιου, οι αγορές του Εξωτερικού και ειδικά της Ευρώπης (προς το παρόν τα προϊόντα τους διατίθενται μόνο διαδικτυακά και μόνο στην Ελλάδα), αλλά και η ενίσχυση του αγροτουριστικού τους προφίλ, ως επιχείρηση, μιας και ήδη το κτήμα τους είναι ανοικτό σε οποίον επιθυμεί να το επισκεφτεί (ιδιώτες, σχολεία κλπ) και να παρακολουθήσει τα δύο αδέρφια επί το έργον.

Νέοι κανόνες για τη βελτίωση της διαβίωσης των ζώων κατά τη μεταφορά τους

0


 

Νέους κανόνες για τη βελτίωση της διαβίωσης των ζώων κατά τη μεταφορά τους πρότεινε σήμερα Κομισιόν, στο πλαίσιο της στρατηγικής «Από το αγρόκτημα στο πιάτο», το θεματολόγιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας για βιώσιμη γεωργία και παραγωγή τροφίμων

Η δέσμη μέτρων περιλαμβάνει αναθεώρηση των ισχυόντων κανόνων της ΕΕ για τα ζώα κατά τη μεταφορά, η οποία θα βελτιώσει την ευημερία των 1,6 δισεκατομμυρίων ζώων που μεταφέρονται εντός και από την ΕΕ κάθε χρόνο. Οι νέοι κανόνες αντικατοπτρίζουν τα τελευταία επιστημονικά στοιχεία και πληροφορίες αλλά και τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Τέλος, η Επιτροπή προτείνει και άλλες ενέργειες ως απάντηση στην Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών: «Fur Free Europe» (Ευρώπη χωρίς γούνες) με την οποία ζητείται η απαγόρευση της εκτροφής γουνοφόρων ζώων από την ΕΕ και της πώλησης στην ενιαία αγορά προϊόντων που περιέχουν τέτοια γούνα. Η Επιτροπή χαιρετίζει την πρωτοβουλία και αναγνωρίζει ότι η καλή διαβίωση των ζώων εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό μέλημα για τους Ευρωπαίους πολίτες

Καλύτεροι κανόνες για τη μεταφορά ζώων

Οι ισχύοντες κανόνες της ΕΕ για τη μεταφορά ζώων είναι 20 ετών. Δεν αντικατοπτρίζουν πλέον την τρέχουσα πραγματικότητα, τις τελευταίες επιστημονικές γνώσεις και συμβουλές, τους στόχους βιωσιμότητας ή τις θεμιτές ανησυχίες των πολιτών μας όσον αφορά την καλή διαβίωση των ζώων. Η σημερινή πρόταση επικεντρώνεται σε βασικούς τομείς, ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της καλής διαβίωσης των ζώων κατά τη μεταφορά:

  • Οι χρόνοι ταξιδιού θα μειωθούν και, κατά τη διάρκεια μεγάλων ταξιδιών, τα ζώα πρέπει να εκφορτώνονται για περιόδους ανάπαυσης, σίτισης και ποτίσματος. Ειδικοί κανόνες θα ισχύουν για τα ζώα που προορίζονται για σφαγή και για τα ευάλωτα ζώα, όπως οι μη απογαλακτισμένοι μόσχοι και τα κυοφορούντα ζώα.
  • Τα δικαιώματα για τη διασφάλιση του ελάχιστου χώρου για τα διάφορα ζώα θα αυξηθούν και θα προσαρμοστούν σε κάθε είδος.
  • Η μεταφορά σε ακραίες θερμοκρασίες θα υπόκειται σε αυστηρούς όρους, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς μόνο τη νύχτα, εάν οι θερμοκρασίες υπερβαίνουν τους 30 βαθμούς. Επιπλέον, όταν οι θερμοκρασίες είναι κάτω των 0 °C, τα οχήματα θα πρέπει να καλύπτονται και να ελέγχεται η κυκλοφορία του αέρα στο διαμέρισμα των ζώων, προκειμένου να προστατεύονται τα ζώα από την έκθεση στον παγωμένο αέρα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Εάν οι θερμοκρασίες πέσουν κάτω των -5 °C, μαζί με τα προαναφερθέντα μέτρα, η διάρκεια του ταξιδιού δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 9 ώρες.
  • Οι κανόνες για την εξαγωγή ζώντων ζώων από την Ένωση θα καταστούν αυστηρότεροι, συμπεριλαμβανομένων καλύτερων ελέγχων σε τρίτες χώρες ώστε να πληρούνται ισοδύναμα πρότυπα με εκείνα της ΕΕ.
  • Θα πρέπει να αξιοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερο τα ψηφιακά εργαλεία για να διευκολυνθεί η παρακολούθηση της εφαρμογής των κανόνων για τη μεταφορά των ζώων (π.χ. εντοπισμός της θέσης των οχημάτων σε πραγματικό χρόνο· κεντρική βάση δεδομένων).

Απάντηση στην Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών: «Fur Free Europe» (Ευρώπη χωρίς γούνες)

Η Επιτροπή ανταποκρίθηκε επίσης σήμερα σε μια Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών. Η πρωτοβουλία «Ευρώπη χωρίς γούνες» καλεί την Επιτροπή να αναλάβει δράση για την απαγόρευση:

i) της διατήρησης και της θανάτωσης ζώων με μοναδικό ή κύριο σκοπό την παραγωγή γούνας και

ii) τη διάθεση στην αγορά της ΕΕ γούνας εκτρεφόμενων ζώων και προϊόντων που περιέχουν τέτοια γούνα. Η πρωτοβουλία εγείρει σημαντικά ζητήματα σχετικά με την προστασία της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος, τα οποία θα αξιολογήσει η Επιτροπή ακολουθώντας την προσέγγιση «Μία υγεία», η οποία έχει ως βασική αρχή την παραδοχήότι η υγεία των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος είναι έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες.

Η Επιτροπή έχει αναθέσει στην EFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων) να εκδώσει επιστημονική γνώμη σχετικά με την καλή διαβίωση των ζώων που εκτρέφονται για τη γούνα τους.  Με βάση αυτή την επιστημονική συμβολή και την εκτίμηση των οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων, η Επιτροπή θα ανακοινώσει στη συνέχεια τις ενέργειες που θεωρεί καταλληλότερες.

Να σημειωθεί ότι οι νομοθετικές προτάσεις θα υποβληθούν για έγκριση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών, η EFSA θα αρχίσει την επιστημονική αξιολόγησή της με βάση το αίτημα της Επιτροπής και θα εκδώσει επιστημονική γνώμη έως τον Μάρτιο του 2025.

Η Επιτροπή θα συνεχίσει επίσης τις προπαρασκευαστικές εργασίες της σχετικά με άλλες προτάσεις για την καλή διαβίωση των ζώων, όπως ανακοινώθηκε στη στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο».


Πηγή www.in.gr

Αποτελεσματικές στην επικονίαση των οπωρώνων και οι άγριες μέλισσες

0

 

Εξίσου αποτελεσματικές μπορεί να είναι οι άγριες μέλισσες στην επικονίαση οπωρώνων μήλων, παράγοντας ακόμα και καρπούς καλύτερης ποιότητας.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε νέα έρευνα, στην οποία επισημαίνεται ότι η χρήση των διαχειριζόμενων μελισσών για την επικονίαση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι περιττή.

Παγκοσμίως, περίπου 87 δισεκατομμύρια τόνοι μήλων παράγονται εμπορικά κάθε χρόνο, αξίας άνω των 41 δισ. ευρώ – καθιστώντας τα μια από τις πιο σημαντικές οικονομικά καλλιέργειες στον κόσμο. Τα μήλα βασίζονται στην επικονίαση των εντόμων για την παραγωγή καρπών. Αν και αυτή η υπηρεσία αγρο-οικοσυστήματος μπορεί να παρέχεται από ένα ευρύ φάσμα επικονιαστών, οι καλλιεργητές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από διαχειριζόμενες αποικίες της δυτικής μέλισσας, που μεταφέρονται σε οπωρώνες μηλιάς κατά την περίοδο της ανθοφορίας.

Ωστόσο, οι μελέτες δείχνουν όλο και περισσότερο ότι η στήριξη σε ένα μόνο διαχειριζόμενο είδος επικονιαστή είναι μια επικίνδυνη στρατηγική στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής. Αντίθετα, ορισμένες έρευνες έχουν βρει ότι ο πλούτος των ειδών και η ποικιλομορφία των άγριων μελισσών στην περιοχή των οπωρώνων σχετίζεται θετικά με την απόδοση, το βάρος και την ποιότητα των μήλων, ανεξάρτητα από την αφθονία των μελισσών.

Αναγνωρίζοντας ότι άλλοι παράγοντες – για παράδειγμα ο καιρός και οι πρακτικές διαχείρισης  – έχουν επίσης επιρροή, οι ερευνητές σε αυτή τη νέα μελέτη προσπάθησαν να διερευνήσουν περαιτέρω τον ρόλο των άγριων μελισσών.  Για τον λόγο αυτό έλαβαν δείγματα σχεδόν 13.000 μελισσών από 46 συμβατικούς και βιολογικούς οπωρώνες στο Βέλγιο, τη Γαλλία, το Μαρόκο, την Ολλανδία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο κατά την περίοδο ανθοφορίας το 2019 και ανέλυσαν δεδομένα από την κοινότητα των μελισσών για τον πλούτο των ειδών και την ποικιλότητα (π.χ. χαρακτηριστικά και γενετικές πληροφορίες).

Κατέγραψαν επίσης τα χαρακτηριστικά του τοπίου μαζί με τις κλιματικές μεταβλητές και τις πρακτικές διαχείρισης (όπως η χρήση φυτοφαρμάκων). Οι παραγωγοί παρείχαν στοιχεία για τις αποδόσεις των καλλιεργειών τους το 2019 (σε τόνους ανά εκτάριο) ενώ έγινε δειγματοληψία 1.210 μήλων από 22 τοποθεσίες. Ο αριθμός των σπόρων, το βάρος και η δυσμορφία των μήλων καταγράφηκαν ως δείκτες της αποτελεσματικότητας της επικονίασης και της ποιότητας των καρπών.

Συνολικά, οι ερευνητές βρήκαν 173 είδη μελισσών. Η Apis mellifera αντιπροσώπευε το 40% των συνολικών μελισσών. Τα επόμενα πιο κοινά είδη ήταν οι μέλισσες (Bombus terrestris και B. lucorum), οι μέλισσες με αυλάκι (Lasioglossum malachurum), οι μέλισσες εξόρυξης (Andrena  haemorrhoa) και οι μέλισσες (Osmia  bicornis).

Η ανάλυση με λογισμικό μοντελοποίησης έδειξε ότι η απόδοση οφείλεται κυρίως σε πρακτικές διαχείρισης (π.χ. έλεγχος ζιζανίων και λίπανση). Η βιολογική διαχείριση συνδέθηκε με χαμηλότερες αποδόσεις, πιθανώς λόγω μεγαλύτερης ζημιάς από παράσιτα και ασθένειες.

Τα βασικά ευρήματα σε σχέση με την επικονίαση ήταν ότι η μεγαλύτερη συμμετοχή άγριων ειδών μέλισσας συνδέθηκε με ένα καλύτερο σύνολο σπόρων μήλου (αριθμός σπόρων μέσα στα φρούτα), το οποίο επίσης επηρεάζει την ποιότητα. Οι ερευνητές προτείνουν ότι τα σύνολα άγριων μελισσών (δηλαδή όλα τα είδη που υπάρχουν σε ένα συγκεκριμένο βιότοπο) έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν υπηρεσίες επικονίασης και ο τρόπος με τον οποίο συλλέγουν τη γύρη μπορεί να είναι επωφελής.

Πηγή – in.gr

Καλλιέργειες Με Ελάχιστες Απαιτήσεις Νερού: Ο Οδηγός για τους Αγρότες του Μέλλοντος

0


 

Αυτές είναι οι καλλιέργειες που δεν απαιτούν πολύ νερό

Αυτές είναι οι καλλιέργειες που δεν απαιτούν πολύ νερό (photo/messiniapress.gr)

Αρκετή συζήτηση γίνεται τον τελευταίο καιρό για αναδιάρθρωση «υδροβόρων» καλλιεργειών (αυτές που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες νερού για την άρδευσή τους), ώστε η ελληνική γεωργία να προσαρμοστεί στην «κλιματική κρίση» βάσει της Νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), που εφαρμόζεται στη χώρα μας από την 1η Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους.

Ποιες είναι όμως αυτές οι μη υδροβόρες καλλιέργειες και με ποια φυτά, τα οποία ίσως και να μην θέλουν καθόλου νερό για την άρδευσή τους (παρά μόνο το νερό των βροχοπτώσεων) προτείνεται να αντικατασταθούν; Σε αυτό το ερώτημα απαντά στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δρ Αλέξανδρος Παπαχατζής, καθηγητής Δενδροκομίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, πρόεδρος του τμήματος Γεωπονίας – Αγροτεχνολογίας και διευθυντής του Εργαστηρίου «Δενδροκηπευτικών & Εδαφικών Πόρων, HORTLAB».

Στην κορυφή των «επικηρυγμένων» ετήσιων υδροβόρων καλλιεργειών, τονίζει ο κ. Παπαχατζής, είναι κυρίως ο αραβόσιτος (καλαμπόκι), η μηδική (τριφύλλι), το βαμβάκι, αλλά και η βιομηχανική ντομάτα, παρόλο που η τελευταία συνεχίζει να επιδοτείται (Συνδεδεμένη ενίσχυση, περίπου 51,2 € /στρέμμα). Η αλήθεια βέβαια είναι ότι όντως, οι ετήσιες απαιτήσεις και η κατανάλωση νερού για την άρδευσή τους, ανέρχονται σε περίπου 700 κυβικά μέτρα (όπου 1 κ.μ. = με 1.000 λίτρα νερού)/στρέμμα για τον αραβόσιτο, πάνω από 700 κ.μ./στρέμμα για την μηδική, 600 κ.μ./στρέμμα για το βαμβάκι και 500 κ.μ./στρέμμα για την βιομηχανική ντομάτα.

Μπορεί τα παραπάνω νούμερα να προκαλούν δέος, αλλά στην πραγματικότητα, αυτό που θα πρέπει να προσέξουμε και να συνυπολογήσουμε είναι ότι το «υδατικό αποτύπωμα» που αφήνουν, ίσως να μην είναι τόσο μεγάλο, αν το συνδυάσουμε με τις «υψηλές αποδόσεις» που μας δίνουν, αναλογικά με άλλα λιγότερο υδροβόρα φυτά.

Το πρόβλημα με αυτές τις «εαρινές» καλλιέργειες, εξηγεί, είναι ότι σπέρνονται την άνοιξη, από Απρίλιο και μετά και επομένως καλλιεργούνται κατά την περίοδο του καλοκαιριού, όπου οι ανάγκες για νερό είναι ιδιαίτερα αυξημένες, αλλά χωρίς αυτές, να συνοδεύονται στη χώρα μας, εκείνη την εποχή, από τις απαραίτητες βροχοπτώσεις. Άρα, χρειάζονται αναγκαστικά άρδευση.

Οι προτάσεις για αντικατάσταση αυτών των υδροβόρων καλλιεργειών, συμπεριλαμβάνουν, «εξωτικά» είδη κάποιων «αρχέγονων» φυτών, από τη Λατινική Αμερική, την Ασία, την Αφρική και την Νότια Ευρώπη, που είναι ανθεκτικά σε ξηροθερμικές συνθήκες και στις επερχόμενες κλιματικές μεταβολές, λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Ενδεικτικά, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αναφέρει: την Κινόα, την Τσία, το Τεφ, το Μαύρο Σινάπι, την Νιγκέλα, την Καμελίνα, την Μουκούνα, το Σιταροκρίθαρο, την Γλυκοπατάτα, την Τσουκνίδα για ίνα και το Λινάρι για λάδι και για ίνα.

Πιο αναλυτικά, ο κ. Παπαχατζής στη συνέχεια παρουσιάζει αυτά τα νέα είδη, τις «μη υδροβόρες καλλιέργειες» ένα προς ένα περιληπτικά:

– Η κινόα (Quinoa), προέρχεται από τη Νότια Αμερική, από την περιοχή της οροσειράς των Άνδεων, δηλαδή από το Περού, Ισημερινό, Χιλή κ.ά., ενώ καλλιεργείται εκεί, τα τελευταία τρεις έως και τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Το συγκεκριμένο σιτηρό, ήταν μαζί με τις πατάτες και τον αραβόσιτο, οι κύριες τροφές αυτών των λαών.

Στη δική μας σύγχρονη διατροφή, τη συναντάμε σε διάφορες gourmet σαλάτες με κινόα.

– Η τσία (Chia) καλλιεργούνταν από τους Μάγια και τους Αζτέκους, στην προ-Κολομβιανή εποχή, ενώ σήμερα καλλιεργείται στην Νότια Αμερική και συγκεκριμένα στο Μεξικό, την Γουατεμάλα, στην Αργεντινή, την Βολιβία, τον Ισημερινό, την Νικαράγουα αλλά και στην μακρινή Αυστραλία. Οι σπόροι της Τσία, συνήθως χρησιμοποιούνται σε ενεργειακές μπάρες δημητριακών και για γαρνιτούρα σε γιαούρτια.

– Το τεφ (Teff), είναι το σιτάρι της Κεντρικής Αφρικής και αποτελεί μία πατροπαράδοτη καλλιέργεια εδώ και 4 χιλιετίες στην Αιθιοπία.

Χρησιμοποιείται σε προϊόντα αρτοποιίας, όπως τορτίγιες, κέικ, ενώ υπερτερεί από το κοινό αλεύρι στο ότι δεν περιέχει γλουτένη.

– Το μαύρο σινάπι, γνωστό τόσο από την αρχαία Ελλάδα όσο και από την κεντρική Ασία.

Οι σπόροι του, χρησιμοποιούνται για την παρασκευή της μουστάρδας, αλλά και για θεραπευτικά σκευάσματα (καταπλάσματα), παρασκευή σιναπόλαδου, ακόμη και για αφεψήματα.

– Η νιγκέλα (Nigella), λέγεται και «Μελάνθιον το ήμερον», όπως και «Μαύρο Κύμινο». Είναι ένα κοσμοπολίτικο φυτό και απαντάται στη Νότια Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και στη Νότια Ασία. Οι σπόροι του χρησιμοποιούνται σαν καρυκεύματα, αλλά και θεραπευτικά (το έλαιο της).

– Η καμελίνα (Camelina) απαντάται στην λεκάνη της Μεσογείου. Το έλαιό της είναι βασικό συστατικό «βιοκαυσίμων», ειδικά για αεροπλάνα.

– Την μουκούνα (Mucuna) την συναντάμε συνήθως σε τροπικά και υποτροπικά δάση της νοτίου Αμερικής, στην Υποσαχάρια Αφρική, στην νοτιοανατολική Ασία, και τα νησιά του Ειρηνικού. Βοτανικά, είναι ένα όσπριο (φασόλι), ενώ η σκόνη της από το άλεσμα των καρπών της, χρησιμοποιείται σαν αφροδισιακό. Βοηθά επίσης και στην θεραπεία της νόσου Πάρκινσον.

– Το σιταροκρίθαρο (tridorteum), είναι μία σύγχρονη διασταύρωση μεταξύ σκληρού σιταριού με άγριο κριθάρι που επιτεύχθηκε στην Ισπανία. Οι δημιουργοί του, αποσκοπούσαν στην απόκτηση ενός λιτοδίαιτου σιτηρού, που θα παρέμεινε όμως παραγωγικό, ενώ το αλεύρι του θα μας έδινε άρτους με τα χαρακτηριστικά που έχουμε συνηθίσει. Ίσως, κατά την άποψη του γράφοντα, είναι το πιο ελπιδοφόρο και με εμπορικό ενδιαφέρον από τα φυτά για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

– Η γλυκοπατάτα είναι από τη Νότια Αμερική και δεν έχει καμία σχέση με την κοινή πατάτα. Καλλιεργείται στην Νότια Αμερική, την Αφρική και στα νησιά του Ειρηνικού. Καταναλώνονται όπως οι κοινές πατάτες, αλλά και σαν γαρνιτούρα, ή σαν ορεκτικό.

– Η τσουκνίδα για ίνα, είναι παγκοσμίου διάδοσης αυτοφυές φυτό και στις πέντε ηπείρους, αρχής γενομένης από όλη την Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία, την Αυστραλία, και τη Βόρεια Αμερική. Πέρα από τη χρήση της για την παρασκευή νοστιμότατης χορτόπιτας, χρησιμοποιήθηκε ακόμη και στην εποχή του Βυζαντίου, σαν κλωστικό φυτό, για την κατασκευή υφασμάτων με πολύ καλές ιδιότητες.

– Το λινάρι καλλιεργείται για παραγωγή κλωστικών ινών και νημάτων που χρησιμοποιούνται για υφάσματα, αλλά και για την παραγωγή λινέλαιου, πλούσιου σε Ω3 λιπαρά, από τον λιναρόσπορο.

Ο καθηγητής είναι περισσότερο από σίγουρος, ότι και τα παρακάτω είδη θα «πέσουν στο τραπέζι» των συζητούμενων καλλιεργειών, στο απώτερο μέλλον, ενώ επιγραμματικά αναφέρει κάποια από αυτά, όπως: τον αμάραντο με εδώδιμα τα φύλλα και τους σπόρους του (περιέχει 9 αμινοξέα απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό), το φόνιο (ένα είδος κεχριού), το τάρο που είναι μια εδώδιμη ρίζα και τέλος, την κέρνζα, ένα πολυετές σιτηρό, που προέρχεται από ερευνητικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ για να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή.

Θα ήταν παράληψη, επισημαίνει ο καθηγητής κ. Παπαχατζής, να μην αναφερθούν τα διάφορα όσπρια (φασόλια κάθε είδους, ρεβίθια, φακές, φάβα, κ.ά), που πρέπει να εμπλουτίσουν περεταίρω τη διατροφή μας και που χρειάζονται πολύ λιγότερο αρδευτικό νερό, ενώ ταυτόχρονα αφήνουν στους παραγωγούς και ένα αξιόλογο εισόδημα.

Τέλος, σύμφωνα με τον ίδιο, στη νέα ΚΑΠ, θα πρέπει να δοθεί βαρύτητα στην επέκταση της καλλιέργειας της ελιάς (ενός καθαρά μεσογειακού δέντρου), ενώ κλείνει επισημαίνοντας ότι, για ακόμη μεγαλύτερη καλλιεργητική πρόσοδο, θα μπορούσαμε να φυτεύσουμε και δεντροκομικές καλλιέργειες, προσαρμοσμένες απόλυτα στην κλιματική αλλαγή, όπως οι χαρουπιές, οι συκιές, οι δαμασκηνιές, οι αμυγδαλιές, οι φιστικιές Αιγίνης (κελυφωτό Φιστίκι), ακόμη και θαμνώδεις, όπως τα φραγκόσυκα και η κάπαρη.

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com