Η βιωσιμότητα αποτελεί πλέον έναν περιβαλλοντικό, οικονομικό και κοινωνικό μοχλό που αλλάζει την καθημερινή μας ζωή με αμέτρητους διαφορετικούς τρόπους. Αυτό είναι προφανές σε όλη την επιχειρηματική κοινότητα. Η δέσμευση για βιώσιμες πρακτικές δεν είναι πλέον κάτι που απλά «πρέπει να γίνει», αφού οι αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής γίνονται πιο εμφανείς και δυσοίωνες και μπορούν να επηρεάσουν κυριολεκτικά κάθε κομμάτι, από την παραγωγή και την εφοδιαστική αλυσίδα, μέχρι και την κατανάλωση και τα μετέπειτα στάδια.

Επιχειρήσεις σε βιομηχανικούς τομείς όπως η μεταποίηση, οι μεταφορές, η γεωργία και οι κατασκευές – βιομηχανικοί τομείς που καθορίζουν το πού εργαζόμαστε και ψυχαγωγούμαστε, τι τρώμε και πώς μεταφέρονται αγαθά και υπηρεσίες – ανταποκρίνονται στο κάλεσμα αυτό της βιωσιμότητας.

Αν και οι βιομηχανικές επιχειρήσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, οι δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους είναι σημαντικές. Για να ελαχιστοποιήσουμε πραγματικά τις επιβλαβείς επιπτώσεις που προκύπτουν από αυτές, πρέπει να υπάρξει ευρύτερη κατανόηση του προβλήματος. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί, ωστόσο είναι κρίσιμο για τη θέσπιση νέων στόχων, πόσο μάλλον και για την επίτευξη ή την υπέρβαση.

Παρόλο που η λύση σε αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα είναι πολύπλοκη και θα ξεδιπλωθεί μέσα στις επόμενες γενιές, το σίγουρο είναι ότι η τεχνολογία θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Η τεχνολογία έχει τη δύναμη να αυξήσει την παραγωγικότητα, την αποδοτικότητα και την εξοικονόμηση κόστους, αλλά και να μειώσει τα απόβλητα προϊόντων, τα χημικά και τους απαιτούμενους πόρους. Μπορεί παράλληλα να μετρήσει, να αναλύσει και να παρακολουθήσει την πρόοδο, καθώς όλα τα παραπάνω μπορούν να βοηθήσουν στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον.

Για παράδειγμα, η επίδραση της τεχνολογίας στον κατασκευαστικό κλάδο είναι καταλυτική για τη βελτίωση της βιωσιμότητας. Τα κτίρια και οι υποδομές είναι ο ιστός της κοινωνίας μας, που μας δίνουν τη δυνατότητα να συγκεντρωνόμαστε στα σχολεία, να αναζητούμε φροντίδα στα νοσοκομεία και να παραλαμβάνουμε τρόφιμα. Δεν μπορούμε να υπάρχουμε χωρίς αυτά, ωστόσο, σύμφωνα με αποτελέσματα έρευνας από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Πράσινων Κτιρίων, τα κτίρια ευθύνονται για το 39% των παγκόσμιων εκπομπών άνθρακα. Η πλειονότητα – το 28% – προκαλείται από ενεργό άνθρακα, ο οποίος προκύπτει από τη λειτουργία ενός κτιρίου μόλις κατασκευαστεί και περιλαμβάνει τη θέρμανση, την ψύξη και τον φωτισμό. Το υπόλοιπο 11% χρησιμοποιείται για την κατασκευή του κτιρίου και των υλικών του.

βιωσιμότητα( sustainability)

Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός συνεχίζει να αυξάνεται, αυτός ο αριθμός θα επιδεινώνεται, με την κάθε χώρα να επιδιώκει την ανάπτυξη της οικονομίας της, δημιουργώντας υποδομές που σχεδιάζονται για να βοηθήσουν τους πολίτες. Ωστόσο, η τεχνολογία που κυκλοφορεί σήμερα μπορεί να συμβάλει δραστικά στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της κατασκευής κτιρίων και υποδομών. Οι πρώιμες διαδικασίες σχεδιασμού, η συνεχής υιοθέτηση της μοντελοποίησης πληροφοριών κτιρίου (BIM) και ο πολλαπλασιασμός τεχνολογιών όπως η μικτή και η επαυξημένη πραγματικότητα που επιτρέπουν την οπτικοποίηση των έργων πριν αυτά κατασκευαστούν, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της επανάληψης εργασίας, της χρήσης υλικών, των καυσίμων και άλλων πόρων, αλλά και στη συνολική κατανάλωση ενέργειας.

Αντίστοιχα είναι τα οφέλη στον κλάδο της γεωργίας. Όλοι πρέπει να τρώνε, γεγονός που καθιστά τη γεωργία τη μεγαλύτερη βιομηχανία στον κόσμο σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για την Άγρια Ζωή, με τα βοσκοτόπια και τις καλλιέργειες να αποτελούν περίπου το 50% του κατοικήσιμου εδάφους στον πλανήτη. Αυτό την καθιστά επίσης μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης σε πολλές χώρες, καθώς οι αγρότες καταναλώνουν περίπου το 70% του γλυκού νερού του πλανήτη και χρησιμοποιούν γεωργικές πρακτικές που συμβάλλουν στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου – από την καύση αγρών και την εκκαθάριση δασικών εκτάσεων έως τη χρήση μεγάλου αριθμού από φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες για την αύξηση των γεωργικών αποδόσεων.

Αλλά η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει και εδώ. Ο εξοπλισμός εφαρμογής ακριβείας, για παράδειγμα, μπορεί να μειώσει την ποσότητα νερού και χημικών που απαιτούνται για τη λειτουργία των σημερινών αγροκτημάτων και προηγμένες τεχνολογίες όπως τα ρομπότ, τα drones και διάφοροι τύποι αισθητήρων μπορούν να βοηθήσουν τις γεωργικές επιχειρήσεις να γίνουν πιο φιλικές προς το περιβάλλον. Τα περιβαλλοντικά οφέλη της τεχνολογίας στη γεωργία περιλαμβάνουν μειωμένο αντίκτυπο στα φυσικά οικοσυστήματα και μικρότερη απορροή χημικών ουσιών σε ποτάμια και υπόγεια ύδατα, καθώς και ασφαλέστερες συνθήκες καλλιέργειας και ασφαλέστερα τρόφιμα.

Ο ακρογωνιαίος λίθος του εμπορίου, οι μεταφορές, μπορούν επίσης να επωφεληθούν. Τεράστια ποσότητα ορυκτών καυσίμων, κυρίως με βάση το πετρέλαιο όπως η βενζίνη και το ντίζελ, καταναλώνονται για τις μεταφορές. Η συγκεκριμένη βιομηχανία είναι υπεύθυνη για μεγάλο μέρος των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, αυξάνοντας περισσότερο τις απόλυτες τιμές από οποιονδήποτε άλλο τομέα, μεταξύ 1990 και 2018.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των μεταφορών αναμένεται να αυξηθούν καθώς αυξάνεται η ζήτηση για ταξίδια, η οποία επηρεάζεται από μια σειρά παραγόντων όπως η πληθυσμιακή και η οικονομική ανάπτυξη, η αστική εξάπλωση κ.α. Όπως ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος του τομέα των μεταφορών είναι ουσιαστικός, έτσι είναι και η ευκαιρία να βελτιωθεί. Ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν οι τεχνολογικές εξελίξεις εδώ είναι τεράστιος, που κυμαίνεται από εξελιγμένες υποδομές για τα ηλεκτρικά οχήματα έως και εργαλεία για βελτιωμένη συντήρηση των στόλων, απόδοση καυσίμου και δρομολόγηση για τη βασική χρήση των αυτόνομων οχημάτων.

Η λύση για τον αντίκτυπο της εκβιομηχάνισης στο περιβάλλον δεν θα είναι εύκολη και δεν θα βρεθεί άμεσα. Αλλά μπορεί στηθεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, στο οποίο η τεχνολογία θα είναι αναμφίβολα μέρος της λύσης.

Πηγή – zougla.gr

 Στις αρχές Ιουλίου, ο δήμος Τεμπών διοργάνωσε ένα πολύ όμορφο καλλιτεχνικό δρώμενο στην κοιλάδα. Η πιανίστρια του Μουσείου της Ακρόπολης Ελενα Ξυδιά έπαιξε πιάνο στον … αέρα, σε μια πλατφόρμα που κρεμόταν με γερανό πάνω από το ποτάμι, με σκοπό να δημιουργηθεί ένα βίντεο για την προώθηση της φυσικής κληρονομιάς της περιοχής. Όμως, μια πιο προσεκτική ματιά αρκούσε για να διαπιστώσει κάποιος ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στο πανέμορφο πλατανόδασος των Τεμπών. «Δυστυχώς, πάρα πολλά δέντρα έχουν προσβληθεί με το μεταχρωματικό έλκος του πλατάνου και έχουν ήδη ξεραθεί», εξηγεί ο δασολόγος Παναγιώτης Τσόπελας, ο οποίος για χρόνια ασχολείται μέσω του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων (ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ) με τη συγκεκριμένη ασθένεια.

Η ασθένεια εισήχθη στη χώρα μας πριν από μια 20ετία και έχει ήδη νεκρώσει χιλιάδες δέντρα σε όλη την Ελλάδα. «Προκαλείται από τον μύκητα Ceratocystis platani, ένα εισβλητικό είδος ιθαγενές στη Βόρεια Αμερική, που προσβάλλει μόνο είδη πλατάνου. Στην Ευρώπη, ο μύκητας εισήχθη κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με ξύλο πλατάνου που είχε χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή κιβωτίων για τη μεταφορά πολεμικού εξοπλισμού από τις ΗΠΑ. Στην Ιταλία και στη Γαλλία, όπου αρχικά εισήχθη το παθογόνο στέλεχος, η ασθένεια έχει πάρει μεγάλη έκταση νεκρώνοντας χιλιάδες δένδρα πλατάνου», εξηγεί ο κ. Τσόπελας.

Μόνος τρόπος για την αντιμετώπιση της ασθένειας είναι η καταστροφή του προσβεβλημένου δέντρου. «Η ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου είναι θανατηφόρα και μία από τις πλέον καταστρεπτικές ασθένειες δασικών δένδρων διεθνώς. Εάν ένα δένδρο προσβληθεί από την ασθένεια είναι καταδικασμένο και δεν υπάρχει τρόπος ίασης. Επίσης, προσβάλλονται και τα δένδρα που γειτνιάζουν άμεσα με ένα προσβεβλημένο, διότι ο μύκητας επεκτείνεται στις ρίζες των γειτονικών υγιών δένδρων μέσω αναστομώσεων (συνενώσεων) των ριζών», επισημαίνει ο κ. Τσόπελας.

Έγκαιρη διάγνωση

«Η αντιμετώπιση της ασθένειας είναι εφικτή όταν γίνει έγκαιρη διάγνωση και ο αριθμός των προσβεβλημένων δένδρων είναι περιορισμένος. Επειδή η ασθένεια είναι θανατηφόρος, ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης είναι η άμεση υλοτομία και καταστροφή όλων των προσβεβλημένων δένδρων, αλλά και των γειτονικών τους υγιών, στα οποία επιπλέον πρέπει να νεκρωθεί το ριζικό τους σύστημα με τη χρήση χημικών σκευασμάτων (ζιζανιοκτόνων). Ετσι εμποδίζεται η διάδοση του παθογόνου στα γειτονικά δένδρα διαμέσου των ριζών, διότι ο μύκητας δεν μπορεί να αποικίσει τις νεκρές από το ζιζανιοκτόνο ρίζες. Με αυτόν τον τρόπο η ασθένεια αντιμετωπίστηκε με επιτυχία σε μικρές εστίες προσβολής σε αρκετές περιοχές της χώρας. Όταν όμως η ασθένεια πάρει μεγάλη έκταση, η αντιμετώπισή της είναι πολύ δύσκολη έως αδύνατη». Η ασθένεια έχει ήδη καταστρέψει υπέροχα πλατανοδάση σε όλη την Ελλάδα. «Ένα από τα μεγαλύτερα πλατανοδάση της Ελλάδας στον ποταμό Σπερχειό στη Φθιώτιδα, όπου φύονται εκατοντάδες χιλιάδες δένδρα πλατάνου, απειλείται με αφανισμό.

Στη βόρεια Εύβοια, κατά μήκος του ποταμού Κηρέα τα νεκρά δένδρα από την ασθένεια είναι χιλιάδες. Μεγάλες καταστροφές έχουν σημειωθεί στα παρόχθια πλατανοδάση κατά μήκος των ποταμών Αράχθου, Αχέροντα, Αώου, Βοϊδομάτη και Καλαμά στην Ηπειρο. Σε αρκετά τμήματα αυτών των ποταμών έχει καταστραφεί πλήρως η παρόχθια βλάστηση πλατάνου», εξηγεί ο κ. Τσόπελας.

Παράλληλα, ο μύκητας C. platani έχει νεκρώσει εμβληματικά δένδρα πλατάνου που κοσμούσαν πλατείες, δρόμους και χώρους αναψυχής, σε πολλές περιοχές της χώρας. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καταστροφή από την ασθένεια των δένδρων ενός μεγάλου τμήματος στο παραλίμνιο αστικό τοπίο των Ιωαννίνων.

Πώς διαδόθηκε

Στα Τέμπη, υπάρχουν ήδη δεκάδες νεκρά δέντρα δίπλα από το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής και γύρω από τη γέφυρα της παλαιάς εθνικής οδού, που ανακατασκευάστηκε πρόσφατα. Είναι εμφανές ότι η ασθένεια διαδόθηκε στην κοιλάδα των Τεμπών με τα μηχανήματα εκσκαφής που εργάστηκαν στην ανακατασκευή της γέφυρας, καθώς και σε άλλες εργασίες που έγιναν στη γύρω περιοχή», εκτιμά ο κ. Τσόπελας. «Αν δεν γίνουν άμεσες επεμβάσεις, με εκτεταμένες κοπές δέντρων, το πλατανόδασος στα Τέμπη θα χαθεί και αυτό».

Πηγή – kathimerini.gr

 Παραµένουν οι επιπλοκές στην αγορά λιπασµάτων στην Ευρώπη και τον κόσµο, µε τα στοιχεία να αποτυπώνουν µια υποχώρηση της κατανάλωσης τόσο λόγω των υψηλών τιµών, όσο -κυρίως- εξαιτίας της περιορισµένης διαθεσιµότητας.

Με φόντο τον επερχόµενο χειµώνα και το ενδεχόµενο η Ρωσία να κλείσει την κάνουλα εφοδιασµού της ΕΕ µε φυσικό αέριο, ήδη η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει οδηγίες στα κράτη µέλη ώστε να δώσουν προτεραιότητα στην εξασφάλιση ενέργειας σε βιοµηχανίες που σχετίζονται άµεσα µε την παραγωγή τροφίµων, σε µια κίνηση που προδίδει την αγωνία των Βρυξελλών για µεγαλύτερα εµπόδια στο πεδίο της αγροτικής παραγωγής.

Πρόσφατο δηµοσίευµα του Politico, επικαλείται δηλώσεις CEO της Yara,ο οποίος πριν από έναν µήνα περίπου ανέρε πως «είναι ξεκάθαρος ο κίνδυνος για έλλειµµα αζώτου και περαιτέρω ενίσχυση των τιµών, σε περίπτωση που η κατάσταση µε τη ροή φυσικού αερίου στην Ευρώπη περιπλεχθεί περαιτέρω». Στο ίδιο δηµοσίευµα, αναφέρεται ότι η Yara, παρέδωσε 22% λιγότερο λίπασµα κατά το δεύτερο τρίµηνο του έτους, κάτι που αποδίδεται στα ενεργειακά κόστη που έχουν τινάξει στον αέρα κάθε έννοια οικονοµικότητα στο πεδίο της βιοµηχανίας αλλά και της αγροτικής παραγωγής.

Προς το παρόν πάντως, οι τιµές για τις βασικές πρώτες ύλες που συµµετέχουν στην παραγωγή λιπασµάτων έχουν αποκλιµακωθεί από τα υψηλά επίπεδα που διαµορφώθηκαν την περασµένη άνοιξη, µε την τιµή της ποτάσας να εισέρχεται στον Αύγουστο σε τιµές λίγο κάτω από τα 600 δολάρια ο τόνος, όσο η ουρία υποχωρεί στα 600 δολάρια από τα 950 µε 1000 δολάρια ο τόνος που διαµόρφωνε πριν από µερικούς µήνες. Μικρή είναι και η υποχώρηση για το φώσφορο που υποχωρεί λίγο κάτω από τα 800 δολάρια ο τόνος.

Απειλείται η επισιτιστική επάρκεια

Όπως επισηµαίνεται, µια κρίση στο πεδίο των λιπασµάτων έρχεται σε παγκόσµια κλίµακα να απειλήσει την επισιτιστική επάρκεια σε έναν πλανήτη που ήδη δείχνει πεινασµένος. Το πρόβληµα είναι εντονότερο στις αναπτυσσόµενες γειτονιές του πλανήτη, όπου η αγροτική δραστηριότητα δυσκολεύεται ακόµα περισσότερο να ανταποκριθεί στις διεθνείς τιµές που διαµορφώνει η παγκόσµια αγορά. Εκπρόσωποι των Ηνωµένων Εθνών, καταγράφουν ένα έλλειµµα λιπασµάτων της τάξης των 2 εκατ. τόνων στην αφρικανική ήπειρο, όπου δραστηριοποιούνται ως επί το πλείστον µικρές αλλά πολλές αγροτικές εκµετταλλεύσεις, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την παραγωγή τροφίµων που καλύπτουν τις ανάγκες του µεγαλύτερου µέρους του πληθυσµού.

Μείωση της παραγωγικότητας

Η ισορροπία αυτή, µε το ενδεχόµενο µιας απότοµης µείωσης της παραγωγικότητας σε περιοχές του πλανήτη όπου υπάρχουν σηµαντικά ελλείµµατα αλλά και ισχυρή ζήτηση για τρόφιµα, έρχεται να επιβαρύνει περαιτέρω την εξαντληµένη παγκόσµια παραγωγή τροφίµων αλλά και να διαµορφώσει συνθήκες κοινωνικής αναταραχής, κάτι το οποίο φοβούνται πολύ σε κέντρα εξουσίας όπως είναι η Ευρώπη.

Οι µετρήσεις δείχνουν πως η παραγωγή τροφίµων στην Αφρική θα µπορούσε να περιοριστεί κατά 20% τους επόµενους µήνες (στο καλό σενάριο), κάτι που µεταφράζεται σε απώλειες της τάξης των 11 δισ. δολαρίων στην αλυσίδα παραγωγής τροφίµων. Οι αριθµοί αυτοί θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο σε 980 εκατ. ανθρώπους, κάτι που έχει κινητοποιήσει τους Ευρωπαίους Αξιωµατούχους, αφού βλέπουν µια νέα ανθρωπιστική κρίση προ των πυλών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Οι αυξηµένες τιµές λιπασµάτων, αποτελούν εµπόδιο για όλους τους αγρότες ανά τον κόσµο, αλλά το βάρος είναι µεγαλύτερο για αγρότες του αναπτυσσόµενου κόσµου που έχουν λιγότερες χρηµατοδοτικές ικανότητες όσο υστερούν και σε επίπεδο οργάνωσης, ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτές µε τον τρόπο που γίνεται στην Ευρώπη» αναφέρει Ευρωπαίος αξιωµατούχος στο Politico.

Φυσικά και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα πράγµατα είναι δύσκολα, µε χώρες όπως η Πολωνία να έχουν προχωρήσει σε επιδότηση της αγοράς λιπασµάτων προκειµένου να διατηρήσουν το παραγωγικό τους αποτύπωµα. 

Η κρίση πλέον µεταφέρεται και στις προοπτικές της επόµενης εµπορικής περιόδου, αρχής γενοµένης των επερχόµενων φθινοπωρινών σπορών. «Εκτός από τις καιρικές προκλήσεις που είχαµε στην Ευρώπη όλο το καλοκαίρι, τα κόστη για τη λίπανση των καλλιεργειών, αναµένεται να επιβαρύνουν ακόµα περισσότερο τις ισορροπίες προσφοράς αγροτικών προϊόντων από την επόµενη χρονιά» αναφέρει δεύτερη πηγή από τις Βρυξέλλες στο Politico, το οποίο προχώρησε σε ένα εκτεταµένο ρεπορτάζ για την «κρίση λιπασµάτων» όπως περιγράφει την κατάσταση.

Πηγή (Πέτρος Γκόγκος – agronews.gr)

Αντιμέτωπη με μια διπλή πρόκληση, αυτή της μείωσης της κατανάλωσης και του κόστους λειτουργίας λόγω της αύξησης των πρώτων υλών και της ενέργειας, βρίσκεται η εγχώρια γαλακτοβιομηχανία. Μόνο πέρυσι οι πωλήσεις φρέσκου γάλακτος υποχώρησαν 10,7% ενώ αντίστοιχες απώλειες καταγράφονται από τις αρχές της χρονιάς.

Οι πιέσεις αυτές έχουν αποτυπωθεί στα μεγέθη μεγάλων παικτών της αγοράς όπως της ΔΕΛΤΑ. Με βάση τις δημοσιευμένες οικονομικές της καταστάσεις, στη συνολική κατηγορία του λευκού γάλακτος το μερίδιο της ΔΕΛΤΑ υποχώρησε πέρυσι κατά 0,4% σε αξία και στο στραγγιστό γιαούρτι έχασε 1 ποσοστιαία μονάδα. Ακόμη μεγαλύτερες είναι οι απώλειες που “γράφει” στην εσωτερική αγορά η ΦΑΓΕ. Οι πωλήσεις της σε όγκο υποχώρησαν το πρώτο εξάμηνο της φετινής χρονιάς 16,3% και 15,8% το δεύτερο τρίμηνο.

Όμως αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος. Διότι υπάρχει μια μεσαία οικογενειακή γαλακτοβιομηχανία της περιφέρειας, η Φάρμα Κουκάκη από το Κιλκίς, που κατάφερε σε μια δύσκολη χρονιά, την περσινή, να ενισχύσει όλους τους δείκτες της. Όπως μεταδίδει το Euro2day.gr, οι πωλήσεις της αυξήθηκαν 7,82% και ανήλθαν στα 32,8 εκατ. ευρώ, το EBIDTA ενισχύθηκε 27,27% στα 4,5 εκατ. ευρώ, τα κέρδη προ φόρων ξεπέρασαν τα 2,77 εκατ. ευρώ καταγράφοντας ανάπτυξη 42,85% και τα καθαρά κέρδη ανήλθαν στα 2,143 εκατ. ευρώ από 1,3 εκατ. ευρώ το 2021.

Στο κανάλι της μικρής λιανικής και του Horeca, πέτυχε αύξηση πωλήσεων +6,7%, ενώ στο οργανωμένο λιανεμπόριο επέδειξε ανθεκτικότητα στο σύνολο των κατηγοριών, και ανάπτυξη 0,5% στην κατηγορία του φρέσκου γάλακτος. Σημαντική ήταν και η αύξηση των εξαγωγών της κατά 41,05% καθώς άγγιξαν πέρυσι τα 4,6 εκατ. ευρώ ενώ ο στόχος για τη φετινή χρονιά είναι η περαιτέρω ανάπτυξη τους κατά 20% με την είσοδο των προϊόντων της και σε άλλες διεθνείς αγορές.

Η πρόβλεψη για την πορεία των εξαγωγών της τη φετινή χρονιά είναι και η μοναδική εκτίμηση που κάνει η διοίκηση της. Όπως λέει ”οποιαδήποτε πρόβλεψη για την πορεία των οικονομικών αποτελεσμάτων του 2022 είναι επισφαλής, παρά την αναμενόμενη αύξηση των πωλήσεων, με δεδομένες τις πολύ σημαντικές αυξήσεις τιμών σε βασικές πρώτες ύλες και το κόστος της ενέργειας”.

Αυτό βέβαια δεν την εμποδίζει να συνεχίσει τις επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και θα ολοκληρωθούν έως το 2023. Σε αυτό το πλάνο εντάσσεται επένδυση 4,998 εκατ. ευρώ για μείωση ενέργειας/πλαστικού που αφορά στις φιάλες γάλακτος αλλά και στην επισυσκευασία γιαούρτης και επένδυση 3,124 εκατ. ευρώ για αντικατάσταση του λεβητοστάσιου με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, αλλά και του ενεργειακού αποτυπώματος της.

Πηγή – itspossible.gr (euro2day.gr)

 Από τα δεδομένα του δικτύου φερομονικών παγίδων του Περιφερειακού Κέντρου Φυτοπροστασίας Καβάλας προκύπτει ότι συνεχίζεται η πτήση της καρπόκαψας μηλιάς, καταγράφοντας ικανούς αριθμούς συλλήψεων σε επιμέρους περιοχές.

Οι γεωπόνοι από την Καβάλα συνιστούν να γίνει ένας επαναληπτικός ψεκασμός, ιδιαίτερα σε οπωρώνες μηλοειδών και καρυδιάς με βεβαρημένο ιστορικό προσβολών, αλλά και όπου δεν πραγματοποιήθηκε ο προηγούμενος ψεκασμός. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στις περιπτώσεις που υφίσταται ήδη προσβολή στους οπωρώνες, η οποία για τον οποιονδήποτε λόγο δεν έχει αντιμετωπισθεί με πλήρη επιτυχία, ως σήμερα.

Τονίζεται, επίσης, ότι σε οποιαδήποτε περίπτωση διενέργειας ψεκασμού αναγκαία και ικανή συνθήκη είναι η αυστηρή τήρηση του χρονικού ορίου ημερών τελευταίας εφαρμογής κάθε σκευάσματος πριν την συγκομιδή (phi). Συνιστάται να χρησιμοποιούνται μόνο σκευάσματα μικρής υπολειμματικής διάρκειας, ιδιαίτερα σε ποικιλίες (Starking) που βρίσκονται κοντά στην ωρίμανση.

Επίσης θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την ενημέρωση των μελισσοκόμων της περιοχής πριν την εκτέλεση οποιουδήποτε ψεκασμού.

Το παρόν δελτίο εκδίδεται μόνο ηλεκτρονικά σε συνεργασία με τις ΔΑΟΚ ΑΜΘ και τη ΔΑΟΚ Σερρών

Λοιπές γεωργικές συμβουλές αποτελούν:

• Οι παραγωγοί θα πρέπει να τηρούν τα αναγραφόμενα στις ετικέτες έγκρισης των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και ιδιαίτερα τον προβλεπόμενο μέγιστο αριθμό επεμβάσεων με το ίδιο εντομοκτόνο. Οι επόμενοι ψεκασμοί να γίνονται με σκευάσματα που έχουν διαφορετικό τρόπο δράσης για την αποφυγή ανάπτυξης ανθεκτικότητας.
• Συνδυασμός καλλιεργητικών μέτρων και χημικής καταπολέμησης όπου απαιτείται δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα.
• Οι ψεκασμοί να είναι επιμελημένοι με διαβροχή όλης της φυλλικής επιφάνειας ιδιαίτερα στα ψηλά τμήματα των δένδρων.
• Η εφαρμογή γεωργικών φαρμάκων να γίνεται από κατόχους πιστοποιητικού γνώσεων Ο.Χ.Γ.Φ.

 Οι αποστολές δεν αναγγέλθηκαν ως προβλέπεται στο ΜΕΝΟ προκειμένου να υποστούν τους απαραίτητους ελέγχους ποιότητος

Φαινόμενα παράνομης συγκομιδής και διακίνησης – εξαγωγή στις αγορές της Ολλανδίας και της Ισπανίας ακτινιδίων ποικιλίας Τσεχελίδης, σημειώθηκαν από ορισμένους εμπόρους. Αυτή την περίοδο η συγκομιδή των Τσεχελίδη δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις ωριμότητας ή εμπορικής ποιότητας.

Και αυτά συμβαίνουν, όταν έχουν προηγηθεί δύο σεζόν κατά τις οποίες καταγράφηκε ρεκόρ εξαγωγών, αλλά και σε μία χρονιά, στην οποία όλα δείχνουν – σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των εξαγωγέων – ότι το ελληνικό ακτινίδιο θα έχει μία καλή παραγωγική και εμπορική σεζόν, με την ζήτηση να συνεχίσει να αυξάνεται.

«Αυτή η πρόωρη συγκομιδή είναι μια πράξη ανευθυνότητας, η οποία απειλεί και θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τις προοπτικές μιας προσπάθειας προώθησης των εξαγωγών των ακτινιδίων, όταν μάλιστα  τα πάντα δείχνουν ότι η ζήτηση θα συνεχίσει να αυξάνεται και μετά την πραγματοποίηση επί δύο συνεχόμενες περιόδους ρεκόρ εξαγωγών», επσιημαίνει ο ειδικός σύμβουλος του Συνδέσμου Εξαγωγέων Incofruit Hellas κ. Γιώργος Πολυχρονάκης.

Σημειώνεται ότι αυτές οι αποστολές δεν αναγγέλθηκαν ως προβλέπεται στο Μητρώο Εμπόρων Νωπών Οπωροκηπευτικών (ΜΕΝΟ) προκειμένου να υποστούν τους απαραίτητους ελέγχους ποιότητος.

Μη τήρηση των προδιαγραφών για τις εξαγωγές ακτινιδίων

Η συγκομιδή του καρπού νωρίτερα χωρίς να πληροί τις κατάλληλες  προδιαγραφές ωριμότητας, (δηλ. βαθμούς ωρίμανσης 6,2ο Brix, μέση περιεκτικότητα ξηράς ουσίας 15%, που προβλέπεται από την ενωσιακή και εθνική νομοθεσία) είναι «μια πραγματική απερισκεψία και εμφανής ανευθυνότητα, η οποία μπορεί να καταστρέψει την εν όψει εμπορική περίοδο, αποθαρρύνοντας τους πελάτες μας για επαναλαμβανόμενες αγορές με ότι θα σημάνει αυτό για την ελληνική οικονομία», σημειώνει ο κ. Πολυχρονάκης, τονίζοντας ότι φέτος λόγω εμπάργκο της Λευκορωσίας (418 τόνους) , μειωμένης δυναμικότητος της αγοράς της Ουκρανίας (5.040 τόνους) αλλά και τις τελευταίες δυσκολίες που σημειώθηκαν στην έγκαιρη χορήγηση άδειας εισαγωγής στην Αίγυπτο (7.698 τόνοι) «απαιτείται η ποιότητα των εξαγομένων προϊόντων μας να διατηρείται στα υψηλότερα επίπεδα».

Με βάση τα παραπάνω, οι εξαγωγείς θεωρούν απαραίτητο ότι πρέπει να κινητοποιηθούν οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές, πραγματοποιώντας ελέγχους τόσο στα διακινηθέντα ακτινίδια όσο και στα φορολογικά και τα σχετικά συνοδευτικά πιστοποιητικά συμμόρφωσης και φυτουγείας. Επίσης, ζητούν να αναζητηθούν και ελεγχθούν αν οι προμηθευτές των εν λόγω προϊόντων είναι καλλιεργητές ακτινιδίων ποικιλίας Τσεχελίδης που θα πρέπει να αναγράφεται στα πιστοποιητικά και να ελεγχθούν οι αναλύσεις των εξαχθέντων φορτίων ως προς την ύπαρξη των προβλεπομένων ορίων για σάκχαρα και  ξηράς ουσίας.

Τονίζουν δε, ότι τα παραπάνω πρέπει να ερευνηθούν, άμεσα ως προβλέπονται στις σχετικές διατάξεις προκειμένου να μη δυσφημισθούν τα ελληνικά ακτινίδια και χαθούν για τα ελληνικά οπωροκηπευτικά προϊόντα αγορές-πελάτες της χώρας μας.

Πηγή https://www.in.gr

Είναι γνωστό ότι η διακοπή λειτουργίας μιας καφετέριας για λίγες ή περισσότερες μέρες, όπως για παράδειγμα λόγω covid, δεν αποτελεί απροσπέλαστο εμπόδιο για την επαναλειτουργία της επιχείρησης, καθώς η παρασκευή του καφέ είναι επί της ουσίας μία παροχή υπηρεσίας, η οποία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παραγωγική διαδικασία. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν ισχύει για τη γεωργική παραγωγή, φυτικής ή ζωικής κατεύθυνσης. Η αγροτική παραγωγή απαιτεί την ύπαρξη μίας διαρκούς και σταθερής υποδομής. Με λίγα λόγια, δεν μπορεί κανείς να πατήσει έναν διακόπτη και απλά να είναι σε θέση να παράγει αγροτικά προϊόντα.

Στην τρέχουσα συγκυρία για ακόμη μια φορά αναδεικνύεται η τρωτότητα της χώρας μας. Αυτή τη φορά ο πόλεμος επιφέρει την ανάδειξη της αδυναμίας μας στην παραγωγή ακόμη και βασικών προϊόντων που σχεδόν για κανένα δεν διαθέτουμε αυτάρκεια.

Η επαφή μου με τον αγροτικό κλάδο είναι στενή: Έχω εργαστεί στον αγροτικό τομέα και πιο συγκεκριμένα στη σκληρή εργασία καλλιέργειας του καπνού. Επίσης, έχω εργαστεί επί 14 χρόνια στην Αγροτική Τράπεζα, ενώ μέχρι και σήμερα συνεχίζω να έχω συχνές επαφές με αγρότες και έτσι γνωρίζω για το συνεχή μαρασμό της αγροτικής παραγωγής και την ανέχεια των αγροτών.

Τώρα διαπιστώσαμε λόγω του πολέμου ότι η αυτάρκεια σε μαλακό σιτάρι κυμαίνεται από έτος σε έτος στο 10% έως 15%. Η καλλιέργεια των σιτηρών στη χώρα μας είναι ασύμφορη ακόμη και σήμερα που οι τιμές είναι σχετικά αυξημένες. Επίσης, ο πόλεμος έχει οδηγήσει σε μια συνεχή άνοδο των τιμών των πρώτων υλών, των καυσίμων και του ρεύματος. Ως εκ τούτου, το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί σε σχέση με πέρυσι και συνακόλουθα οι τιμές στο ράφι εμφανίζονται τρεις και τέσσερις φορές πάνω.

Τώρα έρχεται η ώρα της κρίσης, προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα, με γενικούς αφορισμούς. Διαχρονικά οι ηγεσίες των Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης δεν έχουν πάρει κανένα αναπτυξιακό μέτρο, ενώ τα λίγα μέτρα που πάρθηκαν συνάντησαν την άρνηση των κοινοτικών οργάνων.

Κυριαρχικό μοντέλο παραγωγής και ανάπτυξης είναι η σύνδεση του αγρότη με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και τις ενώσεις αυτών. Όμως, οι περισσότεροι αγροτικοί συνεταιρισμοί χαρακτηρίζονται ως συνεταιρισμοί «σφραγίδες», ενώ οι ενώσεις βρίσκονται σε τέλμα, βουτηγμένες στα χρέη, λόγω του πλημμελούς τρόπου διαχείρισης αυτών, όλα αυτά τα χρόνια.

Το μοντέλο συνεργασίας μέσω των συνεταιρισμών κάθε βαθμίδας απέτυχε παταγωδώς και δυστυχώς ο Νόμος 4384/2016 είναι στο μεγαλύτερο τμήμα του άτολμος και δεν έδωσε και δεν πρόκειται να δώσει ώθηση και προοπτικές πραγματικής ανασύνταξης της αγροτικής παραγωγής. Οι Αγροτικές Εταιρικές Συμπράξεις (Ανώνυμες Αγροτικές εταιρείες) και οι Διεπαγγελματικές Οργανώσεις (μη κερδοσκοπικές ομάδες αγροτικών παραγωγών) είναι οι κύριοι καθοδηγητές του συνεταιρισμού και ίδρυσης μεγάλων μονάδων, παρέχονται ως εργαλεία δηλαδή από τον προαναφερθέντα νόμο.

Αλήθεια, για ποιους αγρότες μιλάμε; Το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο των περισσότερων αγροτών και της επί μακρόν δραστηριότητας της πλειονότητας αυτών σε ατομικό μόνο επιχειρηματικό επίπεδο, θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει τη Πολιτεία σε μια προσπάθεια συνεχούς ενημέρωσης και επιμόρφωσης, ώστε οι αγρότες να μπορέσουν να ασπαστούν το νέο καθεστώς. Αντ’ αυτού, οι ιδιωτικές επιχειρήσεις έχουν αναλάβει τα καθήκοντα της Πολιτείας, παρέχοντας συμβουλευτικές υπηρεσίες και άρα εμμέσως προωθούν τα προϊόντα τους στους Έλληνες αγρότες.

Σήμερα, οι αγρότες πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως για να επιβιώσουν πρέπει να φύγουν από την πεπατημένη και να κατευθυνθούν προς την επιχειρηματικού τύπου γεωργία, με σύγχρονες μεθόδους καλλιέργειας. 

Για να γίνει αυτό όμως, πρέπει:

• Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με νομοθετικές παρεμβάσεις να δώσει κατευθύνσεις, να στηρίξει τις ομάδες παραγωγών, καθώς και να τους προστατεύσει από τη γραφειοκρατία που τους εμποδίζει.

• Να υπάρξουν ενισχύσεις στον αγροτικό τομέα για να προσελκυστούν κεφάλαια. Με τον τρόπο αυτό, οι επιχειρηματίες μπορούν να επενδύσουν πιο εύκολα στον αγροτικό τομέα, που γι’ αυτούς μπορεί να είναι αποδοτικός και κερδοφόρος, καθώς θα επιτύχουν μαζική παραγωγή. Αντίθετα, ο μεμονωμένος αγρότης με μικρό κλήρο και σε πολλές περιπτώσεις μεγάλης ηλικίας δεν μπορεί πλέον να ανταπεξέλθει στο υψηλό κόστος παραγωγής. Ας πάρουμε ως παράδειγμα την καλλιέργεια καπνού: αγρότης χωρίς δυνατότητα μεγάλων επενδύσεων βρίσκεται σε αδυναμία καλλιέργειας καπνού γιατί η απόδοση του θα είναι 150 έως 250 ευρώ ανά στρέμμα. Ο μικροκαλλιεργητής που θα καλλιεργήσει από 10 έως 20 στρέμματα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τον επιχειρηματία αγρότη, που θα καλλιεργήσει 200 στρέμματα και ο οποίος θα καθετοποιήσει την παραγωγή π.χ. θα το συσκευάσει και μπορεί και ο ίδιος να εξάγει το προϊόν. Το παράδειγμα αυτό το αντλώ από πραγματικό γεγονός, αφού στην ιδιαίτερη πατρίδα μου πλέον μόνο λίγα άτομα (μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού) ασκούν την καλλιέργεια καπνού, ενώ 20 – 25 χρόνια πριν όλος ο αγροτικός πληθυσμός της περιοχής ασχολείτο με τη καλλιέργεια του καπνού.

• Το Υπουργείο Γεωργικής Ανάπτυξης σε συνεργασία με επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων, οφείλει να προσπαθήσει να μετατρέψει τον αγρότη σε επαγγελματία αν όχι επιχειρηματία, δίνοντας κίνητρα με παρεμβάσεις στο κόστος παραγωγής, όπως μείωση φόρου κατανάλωσης καυσίμων, μείωση ΦΠΑ, επιδότησης ηλεκτρικού ρεύματος κ.λπ. Τα μέχρι σήμερα ληφθέντα μέτρα σε καμία περίπτωση δεν επαρκούν.

• Να ιδρυθεί μια τράπεζα γης. Δεν αναφερόμαστε σε όργανο παροχής πιστώσεων, αλλά σε κεντρικό/συντονιστικό όργανο, το οποίο θα αποτελεί το μέσο για την αξιοποίηση γαιών ανά την επικράτεια. Η ανάγκη δημιουργίας ενός τέτοιου οργάνου στην Ελλάδα είναι επιτακτική. Στο ν. 4384/2016, προβλέπεται η καταγραφή της δημόσιας αγροτικής γης με σκοπό την παραχώρηση δημοσίων γαιών σε αγρότες και συνεταιρισμούς έναντι συμβολικού τιμήματος. Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκεται και η δυνατότητα μίσθωσης δημοτικής αγροτικής γης σε ακτήμονες, ανέργους και οικονομικά αδύναμους όπως και η εκποίηση δημοτικών ακινήτων σε αστέγους που προβλέπει το παράλληλο πρόγραμμα του ν. 4368/2016. Πέραν όμως αυτών των πρωτοβουλιών, εμείς αναφερόμαστε κυρίως στον άγνωστο αριθμό των αναξιοποίητων και σε πολλές περιπτώσεις εγκαταλειμμένων ιδιωτικών εκτάσεων που ανήκουν ενδεχομένως σε αποδημήσαντες, ή σε ιδιοκτήτες γης που κατοικούν σε πόλεις που δεν απασχολούνται και ούτε πρόκειται στο μέλλον να ασχοληθούν με την αγροτική καλλιέργεια. Η πλειονότητα από αυτούς θα ήθελαν να μισθώσουν έναντι ασήμαντου τιμήματος σε ενδιαφερόμενους τη γη που κατέχουν ώστε να μην επιβαρύνονται με ΕΝΦΙΑ, και το κυριότερο μην μείνει χέρσα και απαξιωθεί. Για να είναι λειτουργική μια τέτοια τράπεζα γης, ανεξάρτητα από το φορέα διαχείρισης που θα ιδρυθεί, πρέπει να κατασκευαστεί μια σύγχρονη ηλεκτρονική πλατφόρμα στην οποία θα καταχωρούνται με λεπτομέρεια οι εκτάσεις που υπάρχουν αλλά και οι πιθανές αγροτικές υποδομές που υπάρχουν πάνω σε αυτές. Η δημιουργία αυτού του φορέα και η αξιοποίησή του σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να έχει περιουσιακά ή άλλα ταξικά κριτήρια. Χρήση της τράπεζας και αξιοποίηση των γαιών θα πρέπει να μπορεί να κάνει τόσο μια ομάδα μικρότερων αγροτών όσο και μεγαλοαγρότες (που σήμερα είναι δακτυλοδεικτούμενοι) ή επιχειρηματίες που θα ήθελαν να επενδύσουν στον αγροτικό τομέα.

• Να δημιουργηθούν «αγροτικοί σύμβουλοι». Γεωτεχνικοί με εξειδικευμένες γνώσεις που θα παρέχουν δωρεάν συμβουλές στους νεοσύστατους αγρότες – επιχειρηματίες. Με το μέτρο αυτό, όχι μόνο οι αγρότες θα αισθάνονται σιγουριά για τα επιχειρηματικά τους βήματα, αλλά και θα δημιουργηθούν δομές στη χώρα μας και άρα καινούργιες θέσεις εργασίας.

• Να αξιοποιηθεί η περιουσία του δημοσίου προς στήριξη της αγροτικής δραστηριότητας. Στοιχεία καταγραφής της αγροτικής περιουσίας του δημοσίου παρουσιάζουν πως έχει κυριότητα σε περισσότερα από 640.000 στρέμματα αγροτικών εκτάσεων. Η περιουσία του Δημοσίου βρίσκεται εγκαταλελειμμένη, καθώς μετά τη διάλυση των αγροτικών συνεταιρισμών δεν αξιοποιήθηκε από κανέναν και ρημάζει. Η Πολιτεία οφείλει όχι μόνο να δώσει κίνητρο για να αξιοποιηθούν αυτές οι εκτάσεις γης, αλλά και να τις παραχωρήσει σε νέους αγρότες.

• Στήριξη ελληνικών αγροτικών προϊόντων μέσω αύξησης τελωνειακών ελέγχων. Ο Υπουργός Οικονομικών οφείλει να παρέμβει και να αυξήσει τους τελωνειακούς ελέγχους στις πύλες εισόδου της χώρας μας.

• Να σταματήσει η διακίνηση προϊόντων από άλλες χώρες που βαφτίζονται Ελληνικά (π.χ. τα Βουλγάρικα αρνιά κυκλοφορούν ως Ελληνικά).

Είναι καιρός να προσεγγίσουμε τον αγροτικό τομέα ρεαλιστικά με επιχειρηματική λογική και αναπτυξιακή προοπτική. Ο αγροτικός τομέας αποτελεί, ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα οικονομικής ανέλιξης στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια σημαντικές εξελίξεις έχουν επιφέρει αλλαγές στον τρόπο και κόστος παραγωγής, με αποκορύφωμα τον πόλεμο που ανέδειξε την αδυναμία μας ως χώρα, για ακόμη μια φορά. Η πολιτεία οφείλει να μεριμνήσει επί του θέματος και να μην αποφεύγει διαρκώς να πάρει θέση στα διάφορα αιτήματα και τις κινητοποιήσεις των αγροτών.

*Ο κ. Γιώργος Δαλιάνης είναι Διευθύνων Σύμβουλος της Artion Α.Ε. & ιδρυτής του Ομίλου Artion, Οικονομολόγος  – Φοροτεχνικός

*Το ανωτέρω κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες

Πηγή – capital.gr

 Την Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου ξεκινούν οι Μεγάλες Ημέρες οίνου της Νεμέας στον αρχαιολογικό χώρο στην αρχαία Νεμέα, που θα διαρκέσουν ως της 4 Σεπτεμρβίου. Η εκδήλωση (19:00 μ.μ) πραγματοποιείται από τον Σύνδεσμο Οινοποιών Νεμέας, τον Δήμο Νεμέας και τον ΑΟΣ Νεμέας.

Η τελετή έναρξης θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου (19:00). Στο πλαίσιο του… εναρκτήριου λακτίσματος, θα πραγματοποιηθεί ένα ενδιαφέρον masterclass καθοδηγούμενο από τον MW κ. Γιάννη Καρακάση και συναυλία με την σοπράνο κα. Μπέτυ Χαρλαύτη – με τη συνοδεία πιάνου από τον Γιώργο Τσοκάνη- και τη συμμετοχή του Πάνου Περιβολάρη (Final Act) στον Αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Νεμέας.

Τα οινοποιεία που θα ανοίξουν για να μας υποδεχτούν στις Μεγάλες Μέρες της Νεμέας με γευστικές δοκιμές, ξεναγήσεις άλλα και διάφορες εκδηλώσεις είναι:

-Κτήμα Αναγέννηση
-Barafakas Winery
-Cooperative Winery of Nemea
-Gaia Wines
-Κτήμα Καραμήτσος
-Lafazanis Winery
-Lafkiotis Winery
-Κτήμα Βασιλείου-Κτήμα Νέμειον
-Domaine Nikolaou
-Palivou Estate
-Papantonis Winery
-Estate Raptis
-Semeli Estate
-Sellas Winery
-Domaine Skouras
-Κτήμα Πυργάκη
-Σοφία της Φύσης
-Papaioannou Estate
-Opsimos Winery

Αναλυτικότερα το πρόγραμμα έχει ως εξής:

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου (19:45)

Masterclass υπό την καθοδήγηση του Master of Wine Γιάννη Καρακάση

Ο Σύνδεσμος Οινοποιών Νεμέας και το Επιμελητήριο Κορινθίας μας προσκαλούν να λάβουμε μέρος σε αυτό το ξεχωριστό masterclass υπό την καθοδήγηση του Master of Wine Γιάννη Καρακάση, ξεδιπλώνοντας όλα τα μυστικά της Νεμέας, δίνοντας έμφαση στα ξεχωριστά terroir της, με σκοπό να αναδείξει την διαφορετικότητα της περιοχής γιατί όπως χαρακτηριστικά έχει αναφερθεί “η Νεμέα είναι ένα μωσαϊκό αμπελοτοπίων διαφορετικών εκθέσεων, υψομέτρων και εδαφών και αυτή η σύνθεση εκφράζεται στο κρασί μέσα από μεγάλη ποικιλία στυλ και ποιοτήτων”.

Το Masterclass περιλαμβάνει 12 κρασιά από διαφορετικά terroir:

-Νεμέα 2019, Κτήμα Παλυβού

-Nεμέα 2019, Κτήμα Παπαϊωάννου

-Νεμέα 2019, Κτήμα Μπίζιος

-Grand Cuvee 2017, Κτήμα Σκούρα

-Μαύρος Κώνος Νεμέα 2020, Κτήμα Στροφιλιά

-Νεμέα 2019, Κτήμα Σπυρόπουλου

-Νεμέα 2020, Κτήμα Μητραβέλα

-Νεμέα 2017, Κτήμα Ράπτη

-Νεμέα Classic 2019, Κτήμα Δρυόπη

-Γη φωτός Νεμέα 2019, Οινοποιείο Αθανασίου

-Νεμέα Reserve 2019, Οινοποιείο Σεμέλη

-Κτήμα Γαίας Νεμέα 2019, Γαία Οινοποιητική

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου – Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου

Γευσιγνωσία στον Σύνδεσμο Οινοποιών Νεμέας

Ο Σύνδεσμος Οινοποιών Νεμέας μας υποδέχεται από 11:00-19:00, ξεκινώντας την περιήγησή μας στον κόσμο του κρασιού της Νεμέας με την καθιερωμένη γευσιγνωσία όπου μπορούμε να δοκιμάσετε μεγάλο αριθμό ετικετών.

Πηγή https://winetrails.gr

 Το καρπούζι αποτελεί εδώ και χιλιάδες χρόνια το αγαπημένο φρούτο που δροσίζει και γλυκαίνει τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Διεθνής ομάδα αρχαιολόγων κατά τη διάρκεια μιας αρχαιολογικής ανασκαφής στη Λιβύη εντόπισαν σπόρους έξι χιλιάδων ετών και πραγματοποίησαν μια γενετική μελέτη στο καρπούζι η οποία αποκαλύπτει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για το καρπούζι.

Η μελέτη που παρουσιάζεται στο περιοδικό Molecular Biology and Evolution δείχνει ότι πριν από έξι χιλιάδες έτη τα καρπούζια δεν είχαν ακόμη «εξημερωθεί» και οι άνθρωποι που θα αποφάσιζαν να δοκιμάσουν να τα φάνε θα το μετάνιωναν. «Όχι μόνο ήταν πολύ δυσάρεστη η γεύση τους αλλά μπορούσε κάλλιστα να σκοτώσει αυτόν που τα έτρωγε» αναφέρει ο Όσκαρ Περέζ Εσκομπάρ, επιστήμονας των Βασιλικών Βοτανικών Κήπων της Βρετανίας και μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Σύμφωνα με τη μελέτη στη νεολιθική εποχή τα καρπούζια βρίσκονταν ακόμη στην άγρια εκδοχή τους και ήταν πικρά αλλά και επικίνδυνα στην κατανάλωση για τον άνθρωπο. Παρόλα αυτά ο άνθρωπος αποφάσισε να ξεκινήσει την καλλιέργεια του καρπουζιού και τις διασταυρώσεις με αποτέλεσμα τη παραγωγή του ζουμερού και γλυκού φρούτου που γνωρίζουμε σήμερα.

Η έρευνα έδειξε ότι τα καρπούζια κατάγονται από περιοχές της δυτικής Αφρικής και πραγματοποιήθηκαν στην πορεία από τους αρχαίους αγρότες σειρά διασταυρώσεων ώστε να μπορεί το φρούτο να καλλιεργείται σε περιοχές της βόρειας Αφρικής όπως την Αίγυπτο όπου επικρατούν ερημικές συνθήκες. Άρα δημιουργήθηκαν ποικιλίες ανθεκτικές στη ξηρασία αλλά και σε ασθένειες και στη διαδικασία αυτή το καρπούζι έχασε κάποια από τα χαρακτηριστικά του και απέκτησε κάποια άλλα, αναφέρει το Futurity

Οι επιστήμονες δημιούργησαν αλληλουχίες γονιδιώματος από τους σπόρους από τη Λιβύη, το Σουδάν και από άλλες συλλογές βοτάνων. Στη συνέχεια ανέλυσαν αυτά τα δεδομένα μαζί με τα γονιδιώματα από σημαντικές συλλογές βλαστοπλασμάτων.

Ανακάλυψαν ότι οι παλαιότεροι σπόροι προέρχονταν από ένα φυτό γνωστό ως πεπόνι egusi, ένα συγγενικό καρπούζι που επί του παρόντος περιορίζεται στη δυτική Αφρική.

Η νέα μελέτη εκτός από ιστορική έχει και επιστημονική αξία αφού δεδομένης της κλιματικής αλλαγής η αποκωδικοποίηση της εξέλιξης που είχε το καρπούζι από το πιο εύκρατο στο πιο ξηρό κλίμα μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη μεθόδων ανάπτυξης νέων πιο ανθεκτικών στις νέες συνθήκες ποικιλιών.

Πηγή – huffingtonpost.gr