• Η Πολιτεία πρέπει να αναλάβει πιο ενεργό και υποστηρικτικό ρόλο στο επίπεδο των επενδύσεων για περισσότερες και πιο εξελιγμένες υποδομές, επιλύοντας από την άλλη και τα προβλήματα που υπάρχουν στην εξεύρεση εργατικών χεριών.
• Δυναμική μεν αλλά με σημαντικά προβλήματα που πρέπει να υπερκεράσει στην πορεία της είναι η καλλιέργεια του ακτινιδίου. Όπως αναφέρουν παράγοντες της αγοράς, προκειμένου να υποστηριχθεί η καλλιέργεια, η Πολιτεία πρέπει να αναλάβει πιο ενεργό και υποστηρικτικό ρόλο στο επίπεδο των επενδύσεων για περισσότερες και πιο εξελιγμένες υποδομές, επιλύοντας από την άλλη και τα προβλήματα που υπάρχουν στην εξεύρεση εργατικών χεριών.
• Όλοι μιλούν για τον δυναμισμό που έχει η καλλιέργεια του ακτινιδίου, αλλά για να συνεχίσει να είναι έτσι πρέπει να λυθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή, μας λέει ο κ. Βαγγέλης Χρηστάκης πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Παραγωγής και Εμπορίας Ακτινιδίων «ΠΥΡΡΟΣ» στην Άρτα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, καταρχήν η Πολιτεία πρέπει να δώσει κίνητρα για τη δημιουργία καινούργιων μεταποιητικών μονάδων και νέων ψυκτικών θαλάμων.
Όπως υποστηρίζει  οι ψυκτικοί θάλαμοι που σήμερα υπάρχουν επαρκούν για 120-130.000 τόνους αποθηκευμένου προϊόντος, όταν η εγχώρια παραγωγή ανέρχεται σε 300.000 τόνους περίπου. Από τη στιγμή, όμως που θα δημιουργηθούν επιπλέον ψυκτικοί θάλαμοι, αυτόματα και ο παραγωγός θα έχει τη δυνατότητα να αποθηκεύσει το προϊόν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα διεκδικώντας καλύτερη τιμή. Σημειώνεται ότι η χρονική διάρκεια αποθήκευσης μπορεί να φτάσει και το εξάμηνο. Όμως υπό τις παρούσες συνθήκες τρέχει να το δώσει για να μην του μείνει.

Παράλληλα, υπογραμμίζει ο ίδιος, πρέπει να βρεθεί λύση με τα εργατικά χέρια. Υπάρχει σημαντική έλλειψη εργατικών χεριών. Όπως υπογραμμίζει πρέπει να επιδοτηθεί η εργασία και όχι η ανεργία και επιπλέον να απλοποιηθεί η διαδικασία εισαγωγής ξένων εργατών στην Ελλάδα.

Άρα συνεχίζει ο ίδιος, οι παρεμβάσεις της Πολιτείας πρέπει να είναι άμεσες και στοχευμένες καθώς κάθε χρόνο προστίθενται και νέα στρέμματα στην καλλιέργεια επιβεβαιώνοντας τον δυναμισμό της. Εκτιμάται ότι σε 3-4 χρόνια από σήμερα, η συνολικά παραγόμενη ποσότητα στην Ελλάδα θα έχει φτάσει τους 400.000 τόνους.  

Σε γενικές γραμμές η φετινή καλλιέργεια εξελίχθηκε ικανοποιητικά υπογραμμίζει ο κ. Β. Χρηστάκης, αν και έχει αργοπορήσει η ολοκλήρωση της συγκομιδής,  εξαιτίας τόσο των άστατων καιρικών συνθηκών που επικράτησαν όσο και της έλλειψη συνεργείων για τη συγκομιδή. Σε επίπεδο τιμής, οι πρώτες συγκεντρώσεις προϊόντων που ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους διαμορφώθηκαν από 80 λεπτά το κιλό έως και 90 λεπτά το κιλό, ενώ υπήρχαν και κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις αγροτών που πληρώθηκαν στα 95 λεπτά το κιλό. Αυτά που τώρα συγκομίζονται και είναι δεύτερης κατηγορίας και άρα υποδεέστερης ποιότητας ‘έχουν τιμή από 50 λεπτά έως και 65 λεπτά το κιλό.

ΕΝΩ ΦΕΤΟΣ ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Με σημαντικό καλλιεργητικό κόστος τα ακτινίδια

Παρά το ότι τα παλιά κτήματα είχαν απώλειες στην απόδοσή τους από 10% έως και 15%, λόγω του παγετού του Απριλίου και της κακής γονιμοποίησης η συνολικά παραγόμενη ποσότητα κρατήθηκε στα επίπεδα των 300.000 τόνων, σημειώνει ο κ. Χρήστος Κολιός, πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Ακτινιδίου. Εξαιτίας του καιρού έχει καθυστερήσει περίπου 20 ημέρες η ολοκλήρωση της συγκομιδής, γεγονός που αναμένεται πια να έχει υλοποιηθεί μέχρι 20 Νοεμβρίου.

Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί ότι οι 300.000 τόνοι προέρχονται περίπου από 90.000 στρέμματα με το 70% αυτών να υπάρχουν στην Καβάλα, την Ξάνθη, την Κατερίνη, την Ημαθία, την Άρτα και τη Λάρισα. Επισημαίνεται δε ότι η κατά κεφαλήν κατανάλωση στην Ελλάδα είναι στα 900 γρ,. με 1 κιλό.

Σχετικά με την πορεία της τιμής, η πρώτη κατηγορία από πλευράς ποιότητας πληρώθηκε από 80 λεπτά έως και 92 λεπτά το κιλό -οι παραγωγοί ζητούσαν 1 ευρώ το κιλό- ενώ στην παρούσα φάση οι τιμές κυμαίνονται από 50 λεπτά έως και 70 λεπτά το κιλό.

Δυναμική μεν αλλά με σημαντικό καλλιεργητικό κόστος

Χωρίς να αποτελεί την εξαίρεση, το καλλιεργητικό κόστος έχει πραγματικά εκτοξευτεί. Συγκεκριμένα όπως μας λέει ο κ.  Χρήστος Κολιός το 60% της εγχώριας παραγωγής κατευθύνεται στην Ευρώπη. Τα προβλήματα έχουν δημιουργηθεί στα υπερατλαντικά ταξίδια όπου το κόστος μεταφοράς από 20 λεπτά το κιλό έχει ανέβει στα 45 λεπτά το κιλό. 

Όμως και τα λοιπά έξοδα έχουν ενισχυθεί σημαντικά, όπως ισχύει με τα υλικά συσκευασίας που έχουν ανατιμηθεί τουλάχιστον κατά 20%, την ενέργεια κατά 100%, ενώ οι τιμές στα λιπάσματα -φάρμακα έχουν υπερ-διπλασιαστεί. Ετσι ενώ πέρυσι το κόστος ήταν 400-500 ευρώ φέτος άνετα έπιασε τα 700 ευρώ. 

Ικανοποιητικές αποδόσεις και πολύ καλύτερες τιμές για τον παραγωγό έδειξε η φετινή καλλιέργεια ακτινιδίου, μας λέει ο κ. Κλέαρχος Σαραντίδης, Διευθυντής της Ένωσης Καβάλας. Σύμφωνα με τον ίδιο και σε σύγκριση με πέρυσι, όσον αφορά την ποσότητα που διαχειρίστηκε ο Συνεταιρισμός είναι στα ίδια επίπεδα περίπου δηλαδή 7-8 εκατ. κιλά. Συνολικά ο Νομός της Καβάλας παράγει 40-45.000 τόνους προϊόν. Βασιζόμενος στην δυναμική του προϊόντος που κάθε χρόνο κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον των παραγωγών να επεκτείνουν την παρουσία τους στην καλλιέργεια εκτιμά ότι ίσως και του χρόνου ο Νομός να παράξει 80.000 με 100.000 τόνους προϊόν. Σχετικά με την τιμή η φετινή βάση ήταν τα 80 λεπτά το κιλό και πληρώθηκαν κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις έως και 95 λεπτά το κιλό. 

Καλύτερη από πέρυσι ήταν η φετινή στρεμματική απόδοση για την  οικογένεια του κ. Τσικρίκη από τον Δήμο Τεμπών που διαχειρίζεται 50 στρέμματα με ακτινίδια. Όπως μας ανέφερε ο κ. Γιώργος Τσικρίκης φέτος η μέση στρεμματική απόδοση ήταν στους 4 τόνους από 3,5 τόνους που ήταν το 2020. Σχετικά με την πορεία της συγκομιδής έχει τουλάχιστον 10 ημέρες μπροστά της για να ολοκληρωθεί, καθώς σύμφωνα με τον παραγωγό, ο καιρός με τις βροχές πήγε την όλη διαδικασία πίσω. Όσον αφορά τις τιμές είναι πολύ καλύτερες από τις περυσινές, καθώς η βάση στην περιοχή ήταν τα 90 λεπτά και έφτασαν και μέχρι 1,10 ευρώ το κιλό. Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος λόγω της αυξημένης ζήτησης που φαινόταν ότι θα υπάρχει, πολλοί έμποροι είχαν κλείσει συμφωνίες με τους παραγωγούς από το Σεπτέμβριο. 

Εκτοξεύθηκαν οι φυτεύσεις και η παραγωγή

• Από  36.000 τόνους το 2001/2002 και 70.000 τόνους το 2007/08 αυξήθηκε η παραγωγή σε 307.440 τόνους το 2020/21,  με εκτίμηση για το 2021/22 να ανέλθει στους 310-320 χιλ. τόνους

Το 2019, συγκομίσθηκαν παγκοσμίως 4,12 εκατ. τόνοι καρπών ακτινιδίων, μας αναφέρει ο Ειδικός σύμβουλος του Incofruit Hellas κ. Γιώργος Πολυχρονάκης, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η Κίνα (2,065 εκατ. τόνοι) αποτελεί τη χώρα με τον μεγαλύτερο όγκο παραγωγής ακτινιδίων, αντιπροσωπεύοντας το 50% της συνολικής παραγωγής, ενώ έπεται ως δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο, η Ιταλία. Η Νέα Ζηλανδία  κατέλαβε την τρίτη θέση ως προς τη συνολική παραγωγή, ενώ στη τέταρτη θέση ανήλθε το Ιράν και ακολουθεί η Χώρα μας.
Η Ευρωπαϊκή παραγωγή διαμορφώθηκε το 2020 σε 952,2 χιλ. τόνους με την Ελλάδα να βρίσκεται στη δεύτερη θέση με 307,44 χιλ. τόνους.
Η καλλιέργεια του ακτινιδίου βρίσκεται σε διαρκή ανάπτυξη στη χώρα μας, αφού έχουν αυξηθεί εντυπωσιακά οι φυτεύσεις, ως προς την παραγωγή (από  36.000 t το 2001/2002 και 70.000 t το 2007/08 σε 307.440 t το 2020/21) με εκτίμηση για το 2021/22 να ανέλθει στους 310-320 χιλ. τόνους. Ειδικότερα τη τρέχουσα χρονιά, υπήρξε μείωση κατά 5% στις πράσινες ποικιλίες, αλλά αύξηση κατά 30% στις κιτρινόσαρκες ποικιλίες, ενώ ανοδικά κινήθηκαν και οι κόκκινες ποικιλίες.
Το 2020, οι παγκόσμιες εξαγωγές καρπών ακτινιδίου ανήλθαν σε 1,550 εκατ. τόνους, σημειώνοντας μείωση σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Η αύξηση των εξαγωγών ακτινιδίων της χώρας μας, παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον,  που κατά τα τελευταία δεκατρία χρόνια από 38.000 t το 2007/08 διαμορφώθηκε σε 176.059 τ. την περίοδο 2019/20 καταγράφοντας ρεκόρ τόσο σε αξία όσο και σε τονάζ. Στην περίοδο 2020/21 παρουσίασε ελαφρά μείωση ως προς τις ποσότητες αλλά κατέγραψε νέο ρεκόρ σε αξία και τιμή ήτοι 178.797.008 ευρώ και 160.066 τόνοι.

Πως κινούνται οι εξαγωγές;
Το ελληνικό ακτινίδιο, πρώτο στις ελληνικές εξαγωγές σε αξία στον κλάδο των φρούτων και λαχανικών είναι περιζήτητο στις διεθνείς αγορές και παρά το ρωσικό εμπάργκο αυξάνονται χρόνο με χρόνο οι εξαγόμενες ποσότητες.

Το 60% της εμπορεύσιμης παραγωγής ετησίως εξάγεται, κυρίως σε ευρωπαϊκές αγορές, όπως Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Πολωνία, Ρουμανία, Ολλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο και Τσεχία, ενώ από τις τρίτες χώρες ανοδικά κινούνται οι εξαγωγές στην Κίνα, Ινδία, ΗΠΑ, Καναδά, Ουκρανία,   Τουρκία και Αίγυπτο, σε μια προσπάθεια ανοίγματος σε νέες αγορές και διασπορά του κινδύνου των αγορών, μετά και τον αποκλεισμό από τη Ρωσική αγορά.

H εγχώρια παραγωγή ακτινιδίων την περίοδο 2019/20 ανήλθε σε 285,859 χιλ. τόνους, η δε λήξασα 2020/21 σε 307,44 χιλ. τόνους με τις εμπορικά κατάλληλες να έχουν άριστα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους με την πλειονότητα να είναι Χέιγουορντ. 

Η σε εξέλιξη συγκομιδή και εξαγωγή της νέας εμπορικής περιόδου 2021/2022 κινείται με ελαφρώς μειωμένους ρυθμούς λόγω οψίμησης της παραγωγής. 

Όσον αφορά τις τιμές έχουν διαμορφωθεί σε υψηλότερα επίπεδα από την αντίστοιχη περσινή περίοδο κατά 6-8%.  

Η Πολιτεία εκτιμώντας εγκαίρως, ότι το ακτινίδιο αποτελεί ένα σημαντικό ελληνικό εξαγώγιμο προϊόν του οποίου η καλή ποιότητα διασφαλίζει τη φήμη των ελληνικών προϊόντων στις αγορές του εξωτερικού και προστατεύει τα συμφέροντα τόσο των ελλήνων παραγωγών, όσο και των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεις που λειτουργούν με θεμιτό τρόπο και συμμορφώνονται με τις διατάξεις της ισχύουσας ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας, θέσπισε μέτρα για την διακίνηση και εμπορία των ακτινιδίων ακολουθώντας και την πρακτική ανταγωνιστριών παραγωγών χωρών.

Προς αντιμετώπιση των φαινομένων κυκλοφορίας ατυποποίητων  προϊόντων , χωρίς προστιθέμενη αξία, κατευθείαν από τον αγρό, και χωρίς σήμανση, στοιχεία που συμβάλλουν και στον αφελληνισμό των ελληνικών ακτινιδίων, εκδόθηκε η αριθ. 9475/136897/10.10.2018 Υπουργική Απόφαση σχετικά με «Ρυθμίσεις θεμάτων εμπορίας και διακίνησης των ακτινιδίων». Από τους μέχρι σήμερα ελέγχους το 1/3 των ελεγχθέντων φορτίων παρουσιάζει μη συμμορφώσεις προς την αναφερόμενη απόφαση.

Παρά την έκδοση απόφασης του ΥΠΑΑΤ με θέμα «Εντατικοί έλεγχοι σε αποστελλόμενα στην Ε.Ε. φορτία ακτινιδίων» εξακολουθούν να παρατηρούνται ,και την τρέχουσα εμπορική περίοδο 2021/22,φαινόμενα διακίνησης από «Έλληνες, Ιταλούς και Βαλκάνιους εμπόρους» ατυποποίητων φρούτων και λαχανικών (κατ ευθεία από τον αγρό) κυρίως προς τις γειτονικές αγορές και την τρέχουσα εμπορική περίοδο ακτινιδίων με το πρόσχημα ότι προορίζονται για «βιομηχανική χρήση» που υπονομεύουν όλη την προσπάθεια της χώρας για διατήρηση της φήμης των προϊόντων της και προς τούτο εισήχθησαν πολλά bins από την μολυσμένη Ιταλία για την πραγματοποίηση καταστρατήγησης της ΚΥΑ (που απαγορεύει ρητά την χρήση bins και σε συσκευασία μεγαλύτερη των 20 κιλών) κινδυνεύοντας να διατεθούν ακατάλληλα προς νωπή κατανάλωση προϊόντα. Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα 16/11/2021 οι αποστολές προς Ιταλία ανήλθαν σε 27.310 τ. το 56% των συνολικών εξαγωγών με ιδιαίτερη έμφαση πως αρκετοί «έμποροι-εξαγωγείς» διακίνησαν σε επαναχρησιμοποιηθέντα bins ακτινίδια 3.187 τόνους με προορισμό Ιταλικά συσκευαστήρια-τυποποιητήρια για «βιομηχανική χρήση» χωρίς να υποστούν έλεγχο για την συμμόρφωσή τους σε εμπορικές προδιαγραφές και διασφάλιση ότι θα μεταποιηθούν

Ζητείται να δοθούν εντολές στις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες για τον πολλαπλασιασμό και την εντατικοποίηση των ελέγχων στα σημεία εξόδου της χώρας τόσο για τον έλεγχο  των εξαγομένων προϊόντων μας για τον ποιοτικό και υγειονομικό έλεγχο των διακινουμένων-εξαγομένων προϊόντων μας προς αποφυγή δυσφήμισης των προϊόντων μας και κυρίως λόγω Covid από την μη τυποποίηση-συσκευασία σε πιστοποιημένους προς τούτο φορείς τυποποίησης που παρέχουν πλήρη ιχνηλασιμότητα, αλλά και όπως η  αρμόδια Δ/νση του Υπ.Α.Α.Τ. αποστείλει επιστολή-συνδρομής της αντίστοιχης Υπηρεσίας Υπουργείου Γεωργίας της Ιταλίας με τα στοιχεία των φορτίων και των Ιταλών παραληπτών για έλεγχο τους και πιστοποίησης  εγγράφως ότι τα αποσταλλέντα ακτινίδια προς Βιομηχανική χρήση έλαβαν τον προορισμό τους και δεν διατέθηκαν προς νωπή κατανάλωση (σχ μνεία της παρ.7 του άρθρου 4 του Καν 543/2011 ως τροποποιήθηκε που αναφέρει 7.   Προσκομίζεται η απόδειξη στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους ότι τα προϊόντα …………….. ανταποκρίνονται στις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, ιδίως όσον αφορά τον προορισμό τους.)

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των απωλειών είναι ότι το τελευταίο τετράμηνο του 2020, που υπάρχουν επίσημα στοιχεία, οι εξαχθείσες ποσότητες προς Ιταλία ανήλθαν σε  22.689 τόνους με μέση τιμή πώλησης  0,90 ευρώ/κιλό, προς Βουλγαρία 2.198 τόνοι με μέση τιμή 0,51 ευρώ/κιλό, προς Ουκρανία 2.847 τ. με μ.τ 0,45 ευρώ/κιλό, όταν οι αντίστοιχες τιμές π.χ. προς Γερμανία ήταν 1,302 ευρώ/κιλό,  ΗΠΑ 1,256 ευρώ/κιλό & Κίνα 1,611 ευρώ/κιλό. 

Συμπερασματικά ενώ δυνάμεθα να πουλήσουμε τυποποιημένο το προϊόν σε υψηλότερες τιμές το πουλάμε ατυποποίητο κατευθείαν από τον αγρό, όπως στην περίπτωση της Ιταλίας για «Ιταλοποίηση» ή υποτιμολογημένο (όπως στην περίπτωση Βουλγαρίας που είναι κάτω από την τιμή κτήσης της πρώτης ύλης) ή μη τιμολογημένο όπως στην περίπτωση της Ισπανίας, που οι μεν εξαγωγές μας το 2020 σε ετήσια βάση ανέρχονται σε 23.216 τ. οι εισαγωγές από Ελλάδα βάσει στοιχείων UN Comtrade ανήλθαν σε 27.070 τ.  

Ενδεικτικά το 2020 η Ιταλία, παρά τις ζημιές στην παραγωγή της, κατέγραψε εξαγωγές (βάσει στοιχείων UN Comtrade) προς όλο τον Κόσμο 273.288 τόνων, αξίας 461,791 εκατ. ευρώ ήτοι 1,69 ευρώ/κιλό κατά μέσο όρο ,έναντι 166.009 τόνων, αξίας 171,322 ευρώ δηλ.1,03 ευρώ/κιλό της χώρας μας δίνοντας το παράδειγμα του τι πρέπει να κάνει μια χώρα προκειμένου να αποκτούν τα εξαγόμενα απ αυτήν προϊόντα με υψηλή προστιθέμενη αξία.

Πηγή https://agroekfrasi.gr

•  Στη Βόρεια Ελλάδα ασκούνται πιέσεις σε Έλληνες παραγωγούς από Βούλγαρους εμπόρους να συνάψουν συμβάσεις με εταιρίες της Βουλγαρίας, υποσχόμενοι μάλιστα διόλου ευκαταφρόνητες τιμές πώλησης

Πιέσεις στους Έλληνες παραγωγούς ηλίανθου στη Βόρεια Ελλάδα να συνάψουν συμβάσεις με εταιρίες της Βουλγαρίας ασκούν το τελευταίο διάστημα έμποροι από τη γειτονική χώρα, οι οποίοι μάλιστα υπόσχονται διόλου ευκαταφρόνητες τιμές πώλησης. Με δεδομένη την ενεργειακή κρίση που προκαλεί ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλά και τον περιορισμό των εισαγωγών σε δημητριακά, στον πρωτογενή τομέα της χώρας έχει διαμορφωθεί ένα ιδιαίτερο κλίμα, το οποίο από τη μία ευνοεί τους παραγωγούς από την άλλη ωστόσο δημιουργεί μία έντονη αβεβαιότητα με το ράλι των ανατιμήσεων να εκτοξεύει το κόστος παραγωγής.

Ο ηλίανθος είναι μία καλλιέργεια στην οποία έστρεψαν φέτος το ενδιαφέρον τους οι παραγωγοί στη Βόρεια Ελλάδα και οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για αύξηση του αριθμού των στρεμμάτων που έχουν καλλιεργηθεί αλλά και της παραγωγής που αναμένεται φέτος, καθώς σε σχέση με άλλες καλλιέργειες το λειτουργικό κόστος είναι μικρότερο. Την ίδια στιγμή υπάρχουν εκτιμήσεις πως η τιμή πώλησης του ηλίανθου φέτος θα είναι υψηλότερη σε σχέση με πέρσι, ωστόσο οι αγρότες υπογραμμίζουν πως δεν είναι μέχρι στιγμής σίγουρο το εάν θα καταφέρουν να καλύψουν τη διαφορά με την αύξηση στο ενεργειακό κόστος και τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούν στις καλλιέργειες τους.

Μέσα σε αυτό το κλίμα οι έμποροι από τη Βουλγαρία επιχειρούν να μπουν «σφήνα» και να κλείσουν συμφωνίες με παραγωγούς από την Ελλάδα, ώστε να πωλήσουν σε αυτούς τον ηλίανθο τους. Προς το παρόν οι αγρότες διατηρούν στάση αναμονής, ενώ οι περισσότεροι παρουσιάζονται επιφυλακτικοί αλλά και απρόθυμοι να συνάψουν συμφωνίες με τη Βουλγαρία και ελπίζουν πως οι ελληνικές εταιρίες με τις οποίες συνεργάζονται θα ανταποκριθούν στο ύψος των περιστάσεων και θα προσφέρουν εξίσου ανταγωνιστικές τιμές.

Περισσότερες καλλιέργειες

Το θετικό κλίμα για την καλλιέργεια του ηλίανθου επιβεβαιώνει ο Λάμπρος Κουμπρίδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών Ορεστιάδας “Η Ένωση”, ο οποίος εξηγεί πως οι Βούλγαροι έμποροι έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην περιοχή του Έβρου, χωρίς ωστόσο να έχουν καταλήξει σε συμφωνίες.

«Εμείς σαν Συνεταιρισμός πουλήσαμε περισσότερους σπόρους φέτος συγκριτικά με πέρσι. Κρίνοντας απ’ αυτό και μόνο φαίνεται πως έχει διαμορφωθεί ένα θετικό κλίμα για τον ηλίανθο. Τώρα έχουμε τελειώσει με την σπορά και είμαστε στα πρώτα στάδια των ραντισμάτων στην περιοχή. Η αλήθεια είναι ότι ο πόλεμος έχει δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για άνοδο στις τιμές φέτος, μίας και οι εισαγωγές που γίνονταν από την Ουκρανία σταμάτησαν» τονίζει ο ίδιος, εξηγώντας ωστόσο πως «το κράτος έπρεπε να είχε υπογράψει ήδη την κατανομή του βιοντίζελ για να μπορέσει να υπάρξει μία τιμή, δεν το έχει πράξει ακόμη και άρα η τιμή είναι χαμηλή. Αυτή τη στιγμή μιλάμε για γύρω στα 50 λεπτά, ανοιχτή, ελάχιστη εγγυημένη. Περιμένουμε όμως τις εξελίξεις για να δούμε, κανείς δεν μπορεί να κάνει από τώρα εκτιμήσεις για την τιμή».

Κληθείς να σχολιάσει το «ζεστό» ενδιαφέρον των εμπόρων από τη Βουλγαρία για την αγορά του ελληνικού ηλίανθου ο Πρόεδρος του Συνεταιρισμού επιβεβαιώνει πως τον έχουν προσεγγίσει και τον ίδιο, ωστόσο κανείς δεν έχει προχωρήσει σε σύμβαση με Βουλγάρικες εταιρίες.

«Αυτή τη στιγμή που μιλάμε συμβόλαιο με τη Βουλγαρία δεν υπάρχει και εκτιμώ πως ούτε θα υπάρξει. Κανένας δεν θα υπογράψει συμβόλαιο χωρίς να ξέρει την τιμή και δεν μπορείς από τώρα να προδικάσεις το τι θα συμβεί σε 2-3 μήνες. Και εγώ είμαι σε επικοινωνία με Βουλγάρικες εταιρίες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να συνάψουν συμβόλαια στην περιοχή μας. Αυτό που ξέρουμε είναι αυτή τη στιγμή η τιμή εκεί είναι περίπου στα 80 λεπτά. Αυτές οι εταιρίες έχουν εκφράσει την επιθυμία τους εάν δεν υπάρξει καλή τιμή στην Ελλάδα να απορροφήσουν αυτοί τον ηλίανθο μας» εξηγεί ο κύριος Κουμπρίδης για να προσθέσει πως «είμαι αισιόδοξος όμως σε αυτό το κομμάτι και λέω ότι οι Ελληνικές εταιρίες δεν θα αφήσουν το προϊόν να φύγει έξω και θα δώσουν καλές τιμές. Δεν γίνεται να το δώσουμε εμείς στη Βουλγαρία και μετά να πάνε οι Ελληνικές εταιρίες να το πάρουν πίσω για να βγάλουν λάδι. Δεν συμφέρει αυτό. Η τιμή που θα διαμορφωθεί πάνω στα αλώνια, και λίγο μετά, πιστεύω ότι θα είναι ίδια με τις τιμές που υπάρχουν στο εξωτερικό και έτσι δεν θα έχουμε διαφορές». 

Προβληματισμός στους παραγωγούς

Το κλίμα γενικότερης ανησυχίας που επικρατεί στους παραγωγούς του ηλίανθου επιβεβαιώνει και ο Κώστας Δαλάτσης, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ξάνθης, τονίζοντας πως προς το παρόν οι έμποροι από τη Βουλγαρία δεν έχουν προσεγγίσει μεμονωμένα αγρότες και πως η πρώτη εικόνα είναι ότι έρχονται σε επαφή κυρίως με τους συνεταιρισμούς.

«Εμάς η ελπίδα μας είναι ότι θα πουλήσουμε ακριβότερα φέτος. Δεν γίνεται και διαφορετικά άλλωστε όταν έχει εκτιναχθεί το κόστος παραγωγής, έχουμε τις αυξήσεις στο ρεύμα, τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα, τα πάντα. Το κόστος έχει ξεφύγει και εκτιμώ ότι οι Ελληνικές εταιρίες θα δώσουν καλύτερες τιμές, και πιστεύω ότι έχουμε τόσα χρόνια μία καλή συνεργασία και τώρα θα φανούν στο ύψος των περιστάσεων. Εμείς δεν ζητάμε υψηλές τιμές για να κερδοσκοπήσουμε, αυτό που θέλουμε είναι να καλυφθεί το κόστος παραγωγής και να μείνει ένα μικρό κέρδος στον παραγωγό, όπως συμβαίνει με όλα τα άλλα επαγγέλματα. Πέρσι ξεκινήσαμε με χαμηλές συμβάσεις και τελικά οι τιμές ανέβηκαν αρκετά και εκτιμώ ότι φέτος οι αρχικές συμβάσεις θα είναι με αυξημένες τιμές συγκριτικά με πέρσι και πως στο τέλος θα ανέβουν και άλλο» τονίζει εμφατικά ο έμπειρος παραγωγός από την Ξάνθη.

Πηγή https://agroekfrasi.gr

Μαθαίνοντας πως στο Γαλλικό Χρηματιστήριο πριν από μερικά χρόνια (2009), ένα κιλό μέλι πουλήθηκε για 45 χιλιάδες ευρώ, αποφάσισα να κάνω μια έρευνα να βρω ποιο είναι αυτό το μέλι και τι το κάνει τόσο ακριβό.

Όμως, στην έρευνα μου αυτή μέσα στον παγκόσμιο ιστό, βρήκα μερικά από τα ακριβότερα μέλια που πωλούνται σ΄ ολόκληρο τον κόσμο. Έτσι αποφάσισα να αναρτήσω τα δέκα ακριβότερα μέλια για να τα γνωρίζουμε και όποιος διαθέτει βαθιά τσέπη ας τα δοκιμάσει.

Το υπέροχο αυτό μέλι είναι υψηλής ποιότητας, πλούσιο σε μεταλλικά στοιχεία και συλλέγεται από επαγγελματία ορειβάτη, αφού ευρίσκεται σε φυσική κατάσταση και σε βαθιά σπηλιά 1800 μέτρων στην βορειοανατολική Τουρκία στην κοιλάδα Saricayir κοντά στην πόλη Artbin.

Ο μελισσοκόμος που παρατήρησε μέλισσες να μπαινοβγαίνουν στο εσωτερικό της σπηλιάς είναι ο Gunay Gunduz γόνος 3ης γενιάς μελισσοκόμων, είναι και ο πρώτος που γεύθηκε αυτό το μέλι και ο πρώτος που διαχειρίστηκε τα πρώτα 18 κιλά που πήρε από το μελίσσι  αυτό. Το μέλι που ελέγχθηκε από Γαλλικό εργαστήριο, πιστοποιήθηκε πως η παλαιότητα του ήταν επτά ετών, υψηλής ποιότητας και μεγάλη θρεπτικής αξίας. Μπαίνοντας λοιπόν στο Γαλλικό χρηματιστήριο, έπιασε την τελική τιμή των 45.000 ευρώ ανά κιλό.

Ο Gunay λέει πως έπεσε η τιμή του στα 5000 ευρώ το κιλό, όμως πουλά και μικρότερες συσκευασίες σε πελάτες που κάνουν χρήση του συγκεκριμένου μελιού, σαν φάρμακο.

Μελισσοκόμος και γνώστης των φαρμακευτικών φυτών, δημιούργησε τροφές για τις μέλισσες οι οποίες με την προσθήκη των ενζύμων τους, κάνουν το ειδικό αυτό μέλι με το σκούρο χρώμα και την έντονη γεύση, να θεωρείται ελιξίριο για την υγεία κάθε ανθρώπου, η θαυμάσια επίγευση του δε, να παραμένει στο στόμα και τον λαιμό για αρκετή ώρα.

Παράγει αυτό το μέλι, ταΐζοντας υγιή μελίσσια με μείγματα τροφών βασισμένα σε φαρμακευτικά φυτά. Μια έρευνα που κράτησε πάνω από τριάντα χρόνια με σκοπό να βοηθήσει άτομα που έπασχαν από οξεία αναιμία και όχι μόνο.

Φυτά και μέρη αυτών όπως το Σιβηρικό Τσινσένγκ (Eleutherococcus Sentic), Λευκή Μουριά (Morus alba), Πορφυρή Εχινάκεια (Echinacea Purpureum), Ραδίκι (Cihcorium Intybus), Ουγκαρία η Εριώδης (Uncaria Tomentosa), Παντζάρι (Beta Vulgaris cicla), Καλεντούλα, Τσουκνίδα, κόκκινο τριφύλλι, Πικραλίδα κλπ, είναι τα κατ εξοχήν υλικά, συνδυαζόμενα με βασιλικό πολτό, πρόπολη, κερί ακόμη και δηλητήριο των μελισσών, για την παραγωγή των προϊόντων υγιεινής διατροφής της εταιρίας που πωλούνται σ’όλο τον κόσμο.

Οι μελισσοκόμοι ξεκινούν ένα κοπιαστικό ταξίδι, να συλλέξουν αυτό το μέλι που είναι χωρίς χημικές ουσίες, ραντίσματα ή φυτοφάρμακα. Δεν χρησιμοποιούν μηχανήματα, ούτε απολεπιστικά, μόνο φυσική αρχέγονη συλλογή.

Το μέλι Sidr είναι σκουρόχρωμο με λεπτή φίνα γεύση, έχει υψηλή αντιοξειδωτική δράση και δίνει σημαντική ενίσχυση στο ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Σε υψόμετρο 3.000 έως 3500 μέτρα στο Ανζέρ του νομού Ριζούντας του Πόντου, παράγεται το φημισμένο μέλι Ανζέρ. Οι μέλισσες έχουν στην διάθεση τους 500 είδη αλπικών λουλουδιών εκ των οποίων τα 90 ενδημικά, για να κάνουν αυτό το θαυμάσιο οικολογικό μέλι, χωρίς φυτοφάρμακα, λιπάσματα και ραντίσματα. Η τιμή του φτάνει τα 250 ευρώ το κιλό εξ αιτίας και των εργαστηριακών αναλύσεων που έχουν δείξει ότι ενδείκνυται για πνευμονικές παθήσεις, εγκεφαλοπάθειες, καρδιοπάθειες καθώς και για στυτικές δυσλειτουργίες.

Για να το προμηθευτεί κανείς το Honey Anzer πρέπει να κάνει αίτηση στον εκεί μελισσοκομικό συνεταιρισμό, ο οποίος κρατά σειρά προτεραιότητας για να ικανοποιήσει όλους τους καταναλωτές που επιθυμούν να αγοράσουν το αυθεντικό.  

Έχει κερδίσει πάνω από πενήντα χρυσά μετάλλια και διακρίσεις σε διεθνείς εκθέσεις μελιών και τροφίμων για την ιδιαίτερη χαρακτηριστική του γεύση καθώς επίσης και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Στην Ρωσία θεωρείται σαν πρώτο μέλι ενώ η τιμή του κυμαίνεται από 100 έως 200 ευρώ. Με αυτό ταΐζονται οι κοσμοναύτες στον διαστημικό σταθμό αλλά και οι ναύτες των πυρηνικών υποβρυχίων τους.

Το μέλι του κυρίου Paucton συλλέγεται από τα μελίσσια του, που ευρίσκονται στο κέντρο της μεγαλούπολης του Παρισιού και ακριβέστερα πάνω στην στέγη του εβδόμου ορόφου της Εθνικής Όπερας του Παρισιού.

Τι κάνει αυτό το μέλι και είναι τόσο ακριβό, απλά είναι μέλι με μεγάλη ποικιλία γυρεόκοκκων, λόγω της μεγάλης ποικιλίας λουλουδιών που ευρίσκονται στην πόλη του Παρισιού, τεράστιοι κήποι, μπαλκόνια, ταράτσες, άλση, πλατείες παντού υπάρχουν άνθη, όλες τις εποχές. Οι μέλισσες λοιπόν βρίσκουν μεγάλη ποικιλία στην συλλογή νέκταρος και πάντα είναι γεμάτες οι κυψέλες με θαυμάσιο μέλι, φυσικά χωρίς φυτοφάρμακα και άλλα επιβλαβή στην σύνθεσή του.

Το μέλι του κυρίου Jean έχει έντονο άρωμα με ανοιχτόχρωμο κίτρινο χρώμα και θαυμάσια απαλή γεύση.

Το Socotra είναι σύμπλεγμα τεσσάρων νησιών στον βορειοδυτικό Ινδικό Ωκεανό και ανήκει στην Υεμένη, ευρίσκεται σε μια στρατηγικής σημασίας θέση στην είσοδο του κόλπου του Άντεν, ανάμεσα στην Υεμένη και Σομαλία. Το ένα τρίτο της χλωρίδας του δεν βρίσκεται πουθενά στον πλανήτη. Το νησί χαρακτηρίστηκε σαν το πιο εξωγήινο τοπίο στην γη.

Αυτή την στιγμή υπάρχουν στο νησί περί τις 1500 κυψέλες που παράγουν μέλι από Αλόη, μέλι Εφορβία, και μέλι από τα δένδρα Δράκος. Όμως το Μέλι Balqees συλλέγεται από κάποιους κατοίκους με παραδοσιακό τρόπο και κίνδυνό της σωματικής τους ακεραιότητας, μέσα από σπηλιές και γρανιτένιες κοιλότητες του μοναδικού βουνού (1500μ υψ.) από άγρια μελίσσια. Αυτό το μέλι οι ντόπιοι κάτοικοι το πωλούν στα 15 ευρώ χονδρική στον έμπορα και οι μεταπωλητές το δίνουν στα Εμιράτα έως 150 ευρώ.

Το πολυανθές αυτό μέλι έχει μια παράξενη γλυκόπικρη γεύση, και στις ιδιότητες του ευρίσκεται και η καταπολέμηση του διαβήτη. Η σπανιότητα του το κάνει να είναι ένα από τα ακριβότερα μέλια του κόσμου.

Στο Νεπάλ υπάρχει η γιγάντια μέλισσα, Apis Dorsata με μήκος πάνω από 2 εκατοστά. Η  γιγάντια αυτή άγρια μέλισσα αρέσκεται να κατασκευάζει την φωλιά της σε ψηλά σημεία, μακριά από το έδαφος. Κατασκευάζει μόνον μια κηρήθρα σε κωνικό σχήμα και πλάτος ένα μέτρο περίπου. Το μέλι μιας τέτοιας κηρήθρας φθάνει τα 45 με 50 κιλά. Το ότι επιλέγει να κάνει την αποικία της σε υψηλά σημεία αυτό κάνει και την συλλογή του μελιού μια πολύ δύσκολη και επίπονη εργασία για τους κυνηγούς μελιού, που δεν διαθέτουν σύγχρονα μηχανήματα και εργαλεία προφύλαξης παρά μια μαντήλα για να αποφεύγουν τα τσιμπήματα που είναι πολύ δυνατά.

Το μέλι λοιπόν του Νεπάλ, αποκαλείται τρελό μέλι, γιατί οι μέλισσες το συλλέγουν από τα δηλητηριώδη άνθη του Ροδόδενδρου (Rhododendron luteum και Rhododendron ponticum). Το μέλι από τα ροδόδεντρα είναι ισχυρό παραισθησιογόνο και ναρκωτικό αναψυχής. Έχει όμως και πολλές θεραπευτικές ιδιότητες, είναι πολύ καλό για την υπέρταση, τον διαβήτη και την κακή σεξουαλική απόδοση όταν λαμβάνεται σε μικρές δόσεις. Μεγάλες δόσεις μπορεί να αποφέρουν μέχρι και θάνατο. Το χρώμα του είναι κόκκινο και η λήψη του δίνει μια αίσθηση χαλάρωσης και ευχάριστη ζάλη.

Το μέλι που παράγεται από το νέκταρ των λουλουδιών, έχει χρώμα σκούρο και κάποιες χρονιές ποικίλει από χρυσό έως καφέ. Το ιξώδες του είναι πολύ υψηλό, δυνατή και ελαφρώς πικρή γεύση που στο τέλος αφήνει μια νόστιμη και πλούσια επίγευση από αγριολούλουδα.

Η ισχυρή αντιβακτηριδιακή δύναμη του μελιού Manuka, είναι υπεύθυνη για τις αμέτρητες έρευνες προς όφελος της υγεία των ανθρώπων

Trigona είναι ένα είδος αυτής της οικογενείας που περιλαμβάνει περί τα 150 είδη που παράγουν το μέλι Trigona Honey. Οι μέλισσες αυτές δεν έχουν κεντρί όπως έχουν οι υπόλοιπες, αλλά όταν αμύνονται δαγκώνουν με τα σαγόνια τους, προκαλώντας μικρές φλεγμονές στο δέρμα και πόνο.

Το μέλι τους περιέχει πολλές βιταμίνες, λιγότερα ζάχαρα από όλα τα άλλα μέλια, η γεύση του δε είναι γλυκόξινη και ευχάριστη. Παρότι περιέχει περισσότερη υγρασία από το κανονικό μέλι και κινδυνεύει να ξινίσει αν δεν καταναλωθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα, είναι περισσότερο θρεπτικό από τα κοινά μέλια μας λέει το Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών και Ανάπτυξης της Μαλαισίας.

Οι μέλισσες αυτές είναι πολύ μικρότερες (5 έως 6 χιλ) από τις κοινές μέλισσες. Το μέλι που συλλέγουν είναι 50 φορές λιγότερο από μια κανονική κυψέλη. Η σπανιότητα του, συμπεριλαμβανομένων της αντί οξειδοτικότητας του καθώς και τα οφέλη που εντοπίστηκαν από εργαστήρια και φαρμακευτικές εταιρίες το καθιστούν τόσο ακριβό.

Πηγή http://www.e-melissokomos.gr/

Η πρώτη – πανελλαδικά – εγκατάσταση επιτραπέζιου σταφυλιού της ποικιλίας ACS V 01 «Pristine» πραγματοποιήθηκε στον αμπελώνα της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς και συγκεκριμένα στην Τέρπυλλο.

Ειδικότερα, η εγκατάσταση της προαναφερόμενης ποικιλίας έγινε από την ομάδα παραγωγών «Μακεδονικοί Αμπελώνες» σε 25 στρέμματα, με την προοπτική να εγκατασταθούν περισσότερα από 500 στρέμματα στην εν λόγω περιοχή.

Η πολλά υποσχόμενη – για τον ελληνικό αμπελώνα – ποικιλία πήρε την έγκριση του γραφείου φυτικών ποικιλιών (CPVO) της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Οκτώβριο του 2021, έξι χρόνια μετά την κατάθεση αίτησης για έγκριση στην Ισπανία.

Τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας

Πρόκειται για λευκή, άσπερμη ποικιλία, που «γεννήθηκε» μετά από πολλές διασταυρώσεις και από τις ποικιλίες Red Glob και Crimson SDLS, το 1992, στην περιοχή του San Joaquin της κεντρικής Καλιφόρνιας.

Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της νέας ποικιλίας έχουν κοινά χαρακτηριστικά μ’ αυτά της ποικιλίας Thompson Seedless που καλλιεργείται, κυρίως στην Πελοπόννησο. Διαφοροποιείται από την Thompson στην περίοδο ωρίμανσης που οριοθετείται για τη νέα ποικιλία τον Οκτώβριο, την πολύ καλή μετασυλλεκτική της συμπεριφορά, καθώς και στα γευστικά της χαρακτηριστικά που «ξεκινούν» με γεύσης βανίλιας στο ξεκίνημα και «κλείνουν» με τα αρώματα μήλου.

Τα χαρακτηριστικά αυτά – σε συνδυασμό με την υποδειγματική τραγανότητα που χαρακτηρίζει την ποικιλία – την κατατάσσουν στις πρώτες προτεραιότητες των ευρωπαϊκών σούπερ μάρκετ, τα οποία προμηθεύονταν τα σταφύλια μόνο από χώρες εκτός Ε.Ε.

Από το 2021 κι έπειτα από την έγκριση που πήρε η ποικιλία για να ενταχθεί στον ευρωπαϊκό αμπελώνα, θα μπορούν, πλέον, οι Ευρωπαίοι αμπελοκαλλιεργητές να την καλλιεργήσουν, αφού πρώτα εξασφαλίσουν και τα δικαιώματα από τον κάτοχο της πατέντας.

«Αναμένουμε τα επόμενα χρόνια τα αποτελέσματα της ελπιδοφόρας αυτής προσπάθειας, που μπορεί να προσθέσει ξανά την ελληνική ετικέτα παραγωγής στα ράφια της ευρωπαϊκής αγοράς» δηλώνει σχετικά ο aντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Κιλκίς Ανδρέας Βεργίδης, συγχαίροντας τους γεωπόνους της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Π.Ε. Κιλκίς για την συστηματική τους εργασία και προσπάθεια η οποία οδηγεί σε εξαιρετικά αποτελέσματα, καθώς και την ομάδα παραγωγών «Μακεδονικοί Αμπελώνες» που προέβη στο συγκεκριμένο «εγχείρημα».

Πηγή: ΑΜΠΕ

 ΥΠΗΡΞΕ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ

Μικρότερες στρεμματικές αποδόσεις αλλά και τιμές έδειξε η τελευταία καλλιεργητική περίοδος για τη πιπεριά, όπως μας λένε παραγωγοί από την Κρήτη, τη Λάρισα αλλά και την Ημαθία. Στον αντίποδα όσον αφορά την τιμή είναι οι πιπεριές που πάνε στη βιομηχανία για τουρσί, όπου η ζήτηση είναι σταθερά αυξητική. 

H καλλιέργεια έχει πάει 20 με 25 ημέρες πίσω λόγω του καιρού, μας λέει ο παραγωγός από την Hμαθία, κ. Βένος Σπυριδωνίδης, ο οποίος είναι και πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Φρουτοπηγή. Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκομιδή στην καλλιέργεια της πιπεριάς (ποικιλία κέρατο) ξεκίνησε τώρα και όπως φαίνεται θα πάει μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, ενώ από πλευράς κιλών θα είναι μία η άλλη με πέρυσι. Σήμερα οι τιμές κατά τον ίδιο είναι στα 90 λεπτά με πτωτικές τάσεις, συμβάλλοντας σε αυτό και το γεγονός ότι σε λίγο καιρό θα βγει μαζικά παραγωγή και από άλλες περιοχές. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί ότι το 90% της καλλιέργειας προωθείται στη λαχαναγορά στη Θεσσαλονίκη. 

Πάντως, όπως λέει η τιμή είναι χαμηλή, καθώς υπήρχε χρονιά που ήταν στο 1,5 ευρώ το κιλό.

Γενικώς δεν είναι μόνο η χαμηλή τιμή που έχει προβληματίσει τους αγρότες μας αναφέρει ο ίδιος, αλλά και το ότι χάνονται αρκετές μέρες από την πώληση, όπως για παράδειγμα θα συμβεί τώρα με το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. 

Σίγουρα η τρέχουσα περίοδο, επισημαίνει ο κ. Β. Σπυριδωνίδης, είναι δύσκολη για τους αγρότες. Οι δυσμενείς εξελίξεις σε οικονομικό, κοινωνικό και γεωπολιτικό επίπεδο έχουν προκαλέσει μια καθίζηση στη κατανάλωση. H μειωμένη ζήτηση από τη μία και η εκρηκτική αύξηση του κόστους που στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι 50% και κορυφώνεται με τα λιπάσματα έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα για τους αγρότες που πραγματικά δεν ξέρουν πως θα τα βγάλουν πέρα, μας λέει ο ο κ. Βένος Σπυριδωνίδης. 

Μειωμένες ποσότητες και μειωμένη τιμή έδειξε η τελευταία σοδειά της πιπεριάς και συγκεκριμένα ποικιλίας Φλωρίνης, μας λέει ο κ. Μανώλης Μηλολιδάκης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Τυμπακίου.Σύμφωνα με τον ίδιο για τις περιορισμένες αποδόσεις ευθύνονται οι καιρικές συνθήκες, ενώ για την τιμή η μειωμένη ζήτηση από τους καταναλωτές, η οποία αποτελεί και φυσική απόρροια της γενικότερης δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βιώνουν τα νοικοκυριά. Στο πλαίσιο αυτό, η τιμή του κιλού είναι μειωμένη μεσοσταθμικά κατά 50% περίπου. Σημειώνεται ότι ο ΑΣ Τυμπακίου διαχειρίζεται κάθε χρόνο από 200 έως 300 στρέμματα με πιπεριά και η απόδοση ανά στρέμμα κυμαίνεται στους 8 τόνους περίπου. 

Για μεγάλες μειώσεις και στην παραγωγή αλλά και στις τιμές μας κάνει λόγο και ο κ. Μάριος Γενιατάκης από την Ανατολή στην Ιεράπετρα. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τον ίδιο, στην πιπεριά κέρατο η παραγωγή εμφανίζεται μειωμένη λόγω των καιρικών φαινομένων που επικράτησαν το προηγούμενο διάστημα σε ποσοστό έως και 30%, ενώ πτωτικά κατά 15% κινείται και η τιμή .Σήμερα η τιμή κινείται κατά μέσο όρο στα 80 με 90 λεπτά το κιλό. Όσον αφορά τις αποδόσεις κυμαίνονται από 13 τόνους έως και 17 τόνους. 

Σχετικά με τις πιπεριές φλωρίνης, η παραγωγή είναι μειωμένη κατά 40%, ενώ πτωτικές τάσεις κυριαρχούν και στην τιμή που σήμερα φτάνει στα 50-60 λεπτά το κιλό. Οι αποδόσεις ανά στρέμμα ανέρχονται στους 12 με 13 τόνους. 

Στις πιπεριές κουπάτες (σκουρόχρωμες πράσινες) η μείωση στην παραγωγή εκτιμάται στο 20%, ενώ από πλευράς τιμής μολονότι τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο ξεκίνησαν οι πωλήσεις στα 2 ευρώ το κιλό -μιλάμε για ελάχιστες ποσότητες εκείνη την περίοδο- σήμερα είναι στα 50 λεπτά το κιλό. 

Τέλος στην ποικιλία ντολμά (πράσινες ανοιχτόχρωμες) σήμερα η τιμή είναι στα 30 λεπτά το κιλό για τον αγρότη, ενώ στις αρχές του έτους οι πωλήσεις (ελάχιστες ποσότητες) ήταν στα 2 ευρώ. 

Κατά μέσο όρο, υποστηρίζει ο κ. Μ. Γενιατάκης, η τιμή σε όλες τις ποικιλίες είναι μεταξύ 80 λεπτών με 1 ευρώ το κιλό. 

Το θέμα κατά τον ίδιο είναι ότι οι τρέχουσες τιμές είναι εξαιρετικά χαμηλές για να μπορέσει ο αγρότης να καλύψει τα έξοδα που έχει στη θερμοκηπιακή του καλλιέργεια. Το κόστος στα θερμοκήπια, όπως αναφέρει έχει κυριολεκτικά εκτοξευτεί φτάνοντας σήμερα στα 10.000 ευρώ το στρέμμα, όταν πριν από ένα χρόνο ήταν στα 7.500 με 8.000 ευρώ. 

Αν και τα λιπάσματα αντιπροσωπεύουν το 50 % του συνολικού κόστους σημαντική είναι η επιβάρυνση που έχει ο καλλιεργητής από τα ενοίκια της γης, υποστηρίζει ο ίδιος. Οπως λέει το ενοίκιο για ένα στρέμμα ανέρχεται σε 2.500 με 3.000 ευρώ (το χρόνο), επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για μία σημαντική επιβάρυνση. 

Αν και η καλλιέργεια της πιπεριάς είναι δυναμική με έντονα εξαγωγικό προσανατολισμό, στη Λάρισα το ενδιαφέρον των αγροτών είναι συγκρατημένο, μας λέει ο κ. Λάζαρος Αποστόλου. Ο βασικότερος λόγος είναι οι υψηλές θερμοκρασίες. Η ιδανική θερμοκρασία για την καλλιέργεια είναι οι 25 βαθμοί και όχι οι 40 βαθμοί που πιάνει η Λάρισα την περίοδο του Καλοκαιριού. Τόσο υψηλές θερμοκρασίες καίνε το φυτό. 

Ο δεύτερος λόγος αλλά εξίσου σημαντικός που εξηγεί το συγκρατημένο ενδιαφέρον έχει να κάνει με το καλλιεργητικό κόστος το οποίο έχει ξεπεράσει ακόμη και το κόστος της ντομάτας. Σήμερα, με τις αυξήσεις και ανατιμήσεις που έχουν γίνει εκτιμά ο κ. Λ. Αποστόλου, το κόστος σε ένα στρέμμα με υπαίθρια πιπεριά έχει φτάσει και ξεπεράσει τα 1.200 ευρώ. Αν κανείς σκεφτεί ότι ένα στρέμμα παίρνει περίπου 5.000 υβρίδια με την αύξηση των 10 λεπτών στο κόστος του φυτού την τελευταία χρονιά η επιπλέον επιβάρυνση είναι 500 ευρώ. 

Επίσης, η καλλιέργεια της πιπεριάς επειδή είναι πυκνή φύτευση είναι πολύ απαιτητική κατά την συγκομιδή της. Πως όμως αναρωτιέται ο ίδιος να εξελιχθεί ομαλά η καλλιέργεια αυτή, όταν δεν υπάρχουν εργάτες γης. 

Αρα καταλήγει ο ίδιος, η καλλιέργεια της πιπεριάς αν και είναι δυναμική δεν ταιριάζει τόσο στην περιοχή της Λάρισας με πρώτο και βασικότερο λόγο τις θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στην περιοχή. 

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΩΠΟΝΟ -ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΚΩΣΤΑ ΚΑΚΟΥΣΙΟ 

Με μεγάλη ζήτηση οι πιπεριές τουρσί

Δύο είναι τα σημαντικότερα θέματα που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα ένα καλλιεργητής βιομηχανικής πιπεριάς, μας λέει ο γεωπόνος  κ. Κώστας Κακούσιος από τo «Αγροκήπιο» του Δήμου Κιλελέρ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορά το πολλαπλασιαστικό υλικό, το οποίο έχει πληγεί από μία ασθένεια και χρόνο με το χρόνο φθίνει. Δεν είναι, όπως αναφέρει τωρινό πρόβλημα, είναι πρόβλημα ετών και δύσκολα πια διαχειρίσιμο. Είναι ενδεικτικό ότι εξαιτίας αυτής της ασθένειας, η απόδοση στις πιπεριές που πάνε για τη βιομηχανία πέφτει σταθερά. Δηλαδή, στο Καμπανάκι, από 3 τόνους στο στρέμμα έχει πέσει στον 1,5 τόνο. Την ίδια στιγμή στο Μακεδονικό η απόδοση από 5-6 τόνους έχει περιοριστεί στους 2,5 τόνους. 

Το δεύτερο πρόβλημα που είναι εξίσου βασικό αφορά τους εργάτες γης, που δεν υπάρχουν με ότι αυτό συνεπάγεται για την καλλιέργεια είτε κατά την φύτευση είτε κατά την συγκομιδή. 

Όσον αφορά την τιμή, υπογραμμίζει ο κ. Κ. Κακούσιος σε αντίθεση με το επιτραπέζιο προϊόν, η πιπεριά που βιομηχανοποιείται για τουρσί επειδή είναι ένα προϊόν υψηλής προστιθέμενης αξίας και επί της ουσίας απευθύνεται σε ένα άλλο κοινό, έχει ζήτηση και μάλιστα αυτή αυξάνεται σταθερά. Το θέμα είναι ότι λόγω του προαναφερθέντος προβλήματος με την ασθένεια δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες ποσότητες. Η τιμή για τον καλλιεργητή και στις δύο ποικιλίες -αν και στους 100 καλλιεργητές οι 99 ασχολούνται μόνο με την ποικιλία μακεδονικό- είναι στα 60 λεπτά το κιλό.  

Πηγή https://agroekfrasi.gr

 Κυκλοφόρησε στο Google Play η πέμπτη έκδοση της εφαρμογής Αgronote. Οι δυνατότητες της εφαρμογής επιτρέπουν την εύκολη διαχείριση προϋπολογισμού έτσι ώστε να έχετε τον οικονομικό έλεγχο των αγροτικών σας εκμεταλλεύσεων, όπου και όταν το επιθυμείτε. Η εφαρμογή σας επιτρέπει να αποθηκεύεται κάθε είδους αγροτικής εκμεταλλεύσεως και κάθε είδους αγροτικής εργασίας ώστε να μην χρειάζεται να τις αποθηκεύεται κάθε φορά που θέλετε να τις χρησιμοποιήσετε.

Παρακολουθήστε τα γεωργικά σας έσοδα και έξοδα

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της αγροτικής εφαρμογής;

1. Καθορίζετε τα έξοδα της καλλιέργειάς σας
2. Αναγνωρίζετε τις πηγές εσόδων σας
3. Δημιουργήστε και ελέγξτε τον αγροτικό σας προϋπολογισμό, ώστε να είστε σε θέση κάθε φορά να ελέγχετε αν μπορείτε να καλύψετε όλες τις αγροτικές σας δαπάνες
4. Δείτε το ενημερωμένο αγροτικό βιβλίο καλλιέργειας εσόδων εξόδων χωρίς τη χρήση ίντερνετ
5.  Κρατήστε το προσωπικό αρχείο του αγροτικού σας προϋπολογισμού
6. Διατηρήστε τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις σας βιώσιμες, ελέγχοντας τη χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων

Το κατέβασμα της εφαρμογής είναι δωρεάν και είναι διαθέσιμη και στα ελληνικά.

Agronote

Πώς ξεκινάω να χρησιμοποιήσω την αγροτική εφαρμογή;

Κάθε τέλη της άνοιξης, εδώ και μερικά χρόνια, ο αγρόκηπος του νεαρού παραγωγού Γιώργου Φλόκαρη μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής. Με καμβά τα χώματα του κτήματος του ”Κολοκύνθη’ στη νέα Μαγνησία Θεσσαλονίκης και φόντο τη χρωματική παλέτα του ήλιου και της φύσης, τα ντελικάτα άνθη της κολοκυθιάς απλώνονται πλούσια και μεγαλόπρεπα στην έκταση 15 στρεμ. που καλλιεργεί.

Με τους τόνους του κίτρινου, του πορτοκαλί και του πράσινου να δίνουν χρώματα και κυρίως γεύση στο τραπέζι Ελλήνων και ξένων καταναλωτών, ο 27χρονος Γιώργος έκανε στροφή στην επαγγελματική πορεία του και αποφάσισε να εξελίξει τα οικογενειακά κτήματα δίνοντας βαρύτητα σε μία και μόνο καλλιέργεια, αυτή των κολοκυθοανθών. Μάλιστα, είναι από τις λίγες φάρμες στην Ελλάδα, που εξειδικεύεται στην καλλιέργεια του ανθού του κολοκυθιού. 

Μετά από αρκετές δουλειές σε … ξένα χωράφια, και έχοντας σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων, ο Γιώργος Φλόκαρης αποφάσισε να κάνει το άλμα της πίστης και να επενδύσει στην οικογενειακή επιχείρηση που από το 1980 έως και σήμερα καλλιεργεί διάφορα λαχανικά. Ο νεαρός παραγωγός ασχολείται με την καλλιέργεια των κολοκυθοανθών εδώ και πέντε χρόνια. ”Είναι η ίδια καλλιέργεια που με έκανε να στραφώ σε αυτήν. Είναι κάτι νέο, εξειδικευμένο και διαφορετικό και δεν μοιάζει με τα άλλα λαχανικά και κηπευτικά που έχουμε στο κτήμα” λέει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Φλόκαρης.

Όπως εξηγεί, η γνωριμία του με ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στο χώρο των τροφίμων ήταν αυτή που τον έκανε να στραφεί στον ανθό του κολοκυθιού. Με τους επαγγελματίες αυτούς, ήρθε σε συμφωνία ώστε να καλλιεργεί κολοκυθοανθούς και να τους παραδίδει για επεξεργασία και μεταποίηση. Έτσι σήμερα, όλη σχεδόν η παραγωγή του οδεύει στο συγκεκριμένο Εργαστήριο Τροφίμων, προκειμένου να επεξεργαστεί, να μεταποιηθεί, να τυποποιηθεί και να βρει τη θέση της σε κάποιο κατάστημα της Ελλάδας ή του εξωτερικού.

”Το εργαστήριο ζήτησε και απορροφά τη μεγαλύτερη παραγωγή μου. Έτσι, δεν έκανα έρευνες για την εμπορικότητα του προϊόντος. Διαπίστωσα όμως, ότι οι πωλήσεις των κολοκυθοανθών είναι μεγάλες στα εργαστήρια όπου επεξεργάζονται και γίνονται γεμιστοί. Το ενδιαφέρον για αυτό το προϊόν ανεβαίνει ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Αρέσει στον κόσμο, γι αυτό και ξενοδοχεία και εστιατόρια θέλουν να τα εντάξουν στο μενού τους” επισημαίνει. 

Η καλλιέργεια του κολοκυθοανθού

Ο φρέσκος ανθός του κολοκυθιού ξεκινά από τα τέλη της άνοιξης έως και τις αρχές του φθινοπώρου. Όπως λέει ο παραγωγός, η συγκομιδή γίνεται σταδιακά και με αύξηση των στρεμμάτων από τα 15 στα 20 στη διάρκεια της χρονιάς. ”Είναι δύσκολο να γίνει υπολογισμός της σοδειάς, γιατί τα τα λουλούδια είναι πάρα πολλά. Υπολογίστε όμως, ότι ένα στρέμμα μπορεί να δώσει γύρω στους 1.500 ανθούς την ημέρα” αναφέρει ο Γιώργος Φλόκαρης και προσθέτει ότι οι ποικιλίες που χρησιμοποιούνται είναι σύγχρονες και όχι παραδοσιακές, γιατί δεν είναι αποδοτικές. ”Είναι στη διακριτική ευχέρεια του παραγωγού να χρησιμοποιήσει όποια ποικιλία θέλει. Όμως, εάν θέλεις να κάνεις σωστή καλλιέργεια, τότε απαιτείται περισσότερη δουλειά και εργαλεία, χέρια και άλλες δοκιμασίες”.

Άν και το κολοκύθι είναι σχετικά μια εύκολη καλλιέργεια και χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, ωστόσο η συγκομιδή των λουλουδιών έχει συγκεκριμένη διαδικασία. Γίνεται χειρωνακτικά και όχι με μηχανικά μέσα, γιατί μπορεί να καταστραφεί ο ανθός και μόνο τις πολύ πρωινές ώρες. Το λουλούδι είναι ευαίσθητο στη μεγάλη ζέστη του καλοκαιριού αλλά και στο κρύο της άνοιξης προκαλώντας προβλήματα όπως κιτρίνισμα των φύλλων και μη ανάπτυξη του καρπού. Διακρίνεται σε αρσενικό που βγαίνει ανάμεσα από τους βλαστούς και το θηλυκό που είναι επάνω στο κολοκυθάκι.     

  ”Το λουλούδι της κολοκυθιάς είναι όπως άλλα λουλούδια που ανοίγουν την ημέρα και κλείνουν την νύχτα. Το μειονέκτημα είναι, όμως, ότι ο κολοκυθοανθός ανοίγει μόνο μια φορά στη ζωή του και εκεί γίνεται η συγκομιδή. Εάν κλείσει όταν είναι ανοιχτό, τότε δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις” 

Σε ότι αφορά τις τιμές του προϊόντος, ο νεαρός παραγωγός επισημαίνει ότι είναι σχετικά ικανοποιητικές αλλά θα μπορούσαν να είναι και καλύτερες. ”Ο υπολογισμός γίνεται με ποσότητες. Δηλαδή, κάτω από 300 ανθούς, ενδεικτικά μιλάμε για 20 – 25 λεπτά το τεμάχιο. Όσο ανεβαίνουμε σε ποσότητα, τόσο κατεβαίνει η τιμή. Ένα εργαστήριο, μπορεί να πάρει την ημέρα 3.000 ανθούς οπότε εκεί γίνονται άλλες συμφωνίες”. 

Εκτός των κολοκυθοανθών, ο 27χρονος αγρότης ασχολείται και με την καλλιέργεια του πράσου, του σέλινου, του φρέσκου κρεμμυδιού (το οποίο και αυτό δίνεται σε εργαστήρια τροφίμων), του μαϊντανού και του άνηθου. 

Μελλοντικά σχέδια

Η ευφυής γεωργία εντάσσεται στα μελλοντικά σχέδια του Γιώργου Φλόκαρη, γιατί όπως λέει βοηθάει στην εξέλιξη και στην καινοτομία μιας αγροτικής επιχείρησης αλλά και στο καταστήσει το αγρόκτημά του επισκέψιμο. Όντας πρόσκοπος και έχοντας γαλουχηθεί από τις ιδέες και τη φιλοσοφία του προσκοπισμού μέσα του, αυτό που θέλει πάνω από όλα είναι να αφήσει τον κόσμο λίγο καλύτερο από ό,τι τον βρήκε. Στο πλαίσιο αυτό και βοηθώντας το προσκοπικό έργο, κάνει εκπαιδευτικές επισκέψεις σε μικρά παιδιά, φέρνοντας τα σε επαφή με τον πρωτογενή τομέα. 

Την ίδια ώρα, στέλνει μήνυμα και σε άλλους συνομήλικούς του, τους οποίους παρακινεί να ασχοληθούν με τη γεωργία, αλλά και νέους ηλικιακά συναδέλφους του. ”Να αλλάξουμε την εικόνα της γεωργίας στην Ελλάδα. Να μη μείνουμε σε κουτιά και να μη συνεχίσουμε να κάνουμε πράματα που μάθαμε από παλιά. Δε λέω … είναι δύσκολη η γεωργία και δεν έχει εύκολο χρήμα η γη. Όμως, κάτι κερδίζεις, όπως το να βλέπεις κάτι δικό σου να εξελίσσεται, και, σίγουρα κάτι χάνεις”, καταλήγει.

Πηγη Αφροδίτη Χρυσοχόου – ypaithros.gr

KOINH ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΔΕΛΤΑ – ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ UMC

Η Δέλτα Τρόφιμα και η Ελληνικά Γαλακτοκομεία ανακοινώνουν ότι ολοκληρώθηκε και υπογράφηκε η συμφωνία πώλησης του 100% των μετοχών της United Milk Co., θυγατρικής εταιρίας της Δέλτα στη Βουλγαρία στην TYRBUL S.A., μέλος του ομίλου των Ελληνικών Γαλακτοκομείων.

Η UMC που εδρεύει στο Plovdiv της Βουλγαρίας αποτελεί ηγέτιδα δύναμη στον κλάδο των γαλακτοκομικών στην αγορά της γείτονας χώρας με κύρια παρουσία στο γάλα και στο γιαούρτι. Το 2021 ο κύκλος εργασιών της ανήλθε στα 52,5 εκ. €, τα κέρδη EBITDA στα 5,15 εκ. € και τα κέρδη προ φόρων στα 1,65 εκ. €. Επίσης, η UMC απασχολεί 500 εργαζομένους.

Σημειώνεται ότι η συναλλαγή τελεί υπό την αίρεση ολοκλήρωσης των απαραίτητων εγκρίσεων από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας.

Πηγη https://agroekfrasi.gr

Μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης εμφανίζει η καλλιέργεια της ρίγανης. Ικανοποιητικό το εισόδημα για τους παραγωγούς. Υπερδιπλάσια τα κέρδη όταν η καλλιέργεια είναι βιολογική.

Η καλλιέργειά της εντοπίζεται κυρίως στη Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θεσσαλία. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα και η Γερμανία είναι εκείνες με τις περισσότερες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ρίγανης, με τις κυριότερες χώρες προορισμού των ελληνικών εξαγωγών να είναι οι ΗΠΑ και η Γερμανία. Οι εισαγωγές προέρχονται από την Τουρκία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία.

Tα δέκα μυστικά για την καλλιέργεια της ρίγανης

• Η ρίγανη αναπτύσσεται σε ποικιλία εδαφών, με καλή στράγγιση.
• Δεν είναι φυτό απαιτητικό σε θρεπτικά στοιχεία, καθώς έχει μικρές απαιτήσεις σε άζωτο, φώσφορο και κάλιο, με τη λίπανση να εφαρμόζεται στο τέλος φθινοπώρου έως τις αρχές του χειμώνα.
• Η ρίγανη αντέχει στην ξηρασία και μπορεί να καλλιεργηθεί ως ξηρικό είδος.
• Σε περίπτωση παρατεταμένης ξηρασίας, ιδίως την περίοδο της άνοιξης, ένα ή και δύο ποτίσματα είναι ωφέλιμα, αυξάνοντας την απόδοση, χωρίς να μειώνεται ιδιαίτερα η ποιότητα.
• Η καλλιέργειά της αποδίδει ικανοποιητικά από το τρίτο έτος και μετά, φτάνοντας έως 300 κιλά στο στρέμμα όταν η καλλιέργεια είναι αρδευόμενη.
• Η περιεκτικότητα σε ριγανέλαιο είναι δυνατόν να φτάσει μέχρι και 7%, με τον μέσο όρο να κυμαίνεται από 3 έως 4%.
• Η οικονομική απόδοση της ρίγανης φτάνει να είναι υπερδιπλάσια όταν η καλλιέργεια είναι βιολογική.
• Τα έσοδα ανά στρέμμα ξεκινούν από 400 ευρώ και μπορούν να ξεπεράσουν τα 1.000 ευρώ, όταν η καλλιέργεια είναι πιστοποιημένη βιολογικά.
• Το κόστος εγκατάστασης μίας φυτείας ρίγανης εκτιμάται στα 220 ευρώ ανά στρέμμα, συμπεριλαμβανομένων και των δαπανών του φυτωρίου, με την τιμή της ξηρής δρόγης να κυμαίνεται από 1,8 ευρώ έως 2,3 ευρώ όταν αφορά σε συμβατική καλλιέργεια και τα 5-6 ευρώ όταν πρόκειται για βιολογική καλλιέργεια.
• Το μέσο κόστος παραγωγής ανέρχεται στα 1,04 ευρώ το κιλό.

Ένα από τα βασικά ατού της καλλιέργειας ρίγανης είναι ότι μπορεί να αξιοποιήσει πολλές κατηγορίες εδαφών, ακόμη και ορεινών αλλά και μειονεκτικών περιοχών Για να είναι βιώσιμη η καλλιέργεια, η τιμή πώλησης του προϊόντος θα πρέπει να είναι πάνω από 0,7 ευρώ ανά κιλό, προκειμένου να καλυφθούν οι δαπάνες παραγωγής του προϊόντος.

• Όσο πιο συχνά ποτίζεται, τόσο μειώνεται η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο.
• Ο σπόρος σπέρνεται σε σπορεία, όπως ο καπνός, που ετοιμάζεται είτε τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου (φθινοπωρινή εγκατάσταση), είτε μέσα Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου (ανοιξιάτικη εγκατάσταση).
• Η άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης της ρίγανης κυμαίνεται από 18 – 22°C με όρια ανάπτυξης από 4 έως 33°C, ενώ το ριζικό της σύστημα σε καλά ανεπτυγμένα φυτά αντέχει σε ακραίες θερμοκρασίες.
• Η ποιότητα της ρίγανης καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το συστατικό καρβακρόλη που βρίσκεται στο ριγανέλαιο και κυμαίνεται από 70 έως 85%, ενώ σε αυτοφυείς πληθυσμούς μπορεί να ξεπεράσει και το 90%.
• Η απόδοση σε ριγανέλαιο και το ποσοστό της καρβακρόλης έχουν σχέση με τον καλλιεργούμενο πληθυσμό, ποικιλία ή κλώνο, το κλίμα, το έδαφος, το υψόμετρο, καθώς και τις συνθήκες της καλλιέργειας (άρδευση, λίπανση κ.λπ.). 
• Πηγή in.gr)