Από τη Χίο στην κορυφή της Ευρώπης

Το πρώτο master plan, λέει γελώντας, ήταν ένα κομμάτι χαρτί πάνω στο οποίο εκείνη και ο πατέρας της, που είναι δίπλα της από την αρχή και τη βοηθά, σημείωναν με ένα μολύβι τις μελλοντικές κινήσεις της επιχείρησης.

Από τότε, η πορεία για την 31χρονη Αργυρώ Κουτσουράδη, η οποία πριν από λίγες μέρες αναδείχθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο κορυφαία «Νέα Ευρωπαία Αγρότισσα για το 2023» στην κατηγορία «Most Resilient Project» («Το πιο ανθεκτικό έργο»), χαράχθηκε με μικρά και μελετημένα βήματα.

Οπως λέει η ίδια: «Δεν είχαμε ως οικογένεια πολλά χρήματα, κι αυτό με βοήθησε να πηγαίνω σιγά σιγά, να μην κάνω μεγάλα και βιαστικά βήματα».

Ξεκίνημα με έξι είδη

Η Αργυρώ, που είναι μητέρα ενός γιου 60 ημερών, είναι εντελώς αυτοδημιούργητη.

Ούτε οι γονείς της (ο πατέρας δημόσιος υπάλληλος και η μητέρα ελεύθερος επαγγελματίας), ούτε οι παππούδες της είχαν σχέση με τις καλλιέργειες.

Οταν αποφοίτησε από τη Γεωπονική Σχολή του Δημοκριτείου στην Ξάνθη, έκανε μεταπτυχιακό στο Γεωπονικό Αθηνών και μέσω Erasmus πήγε στη Λίλλη της Γαλλίας για έρευνα πάνω στα αρωματικά φυτά.

Παρά το γεγονός ότι είχε πρόταση να μείνει στο εξωτερικό, αποφάσισε να επιστρέψει στο χωριό της, το Χαλκειό στον Κάμπο της Χίου.

«Εμείς οι νέοι πρέπει να γυρίζουμε στον τόπο μας. Σκέφτηκα πως η Χίος οφείλει το προσωνύμιο «Μυροβόλος» στις σπάνιες ευωδιές της χλωρίδας της και πως κανείς μέχρι τότε στο νησί δεν είχε ασχοληθεί με τα αρωματικά φυτά και τα βότανα».

Η αρχή έγινε με 8 στρέμματα που είχε η οικογένειά της, απολύτως ακαλλιέργητα. Ξεκίνησε με έξι είδη, τα πιο εμπορικά – ρίγανη, θυμάρι, δίκταμο, κάππαρη, λεβάντα και δεντρολίβανο.

Στη συνέχεια εντάχθηκε σε διάφορα προγράμματα (π.χ. νέων αγροτών) «περισσότερο για να περάσω στον εκσυγχρονισμό της μονάδας τυποποίησης».

Γιατί μέχρι τότε όλα τα έκαναν με το χέρι.

Αγόρασαν μερικά μηχανήματα (ετικετέζες, τριβείο κ.λπ.) και όταν το 2018 πήραν την πιστοποίηση ότι τα προϊόντα τους αλλά και η τυποποίησή τους είναι βιολογικά, βγήκαν στις αγορές.

Την ίδια χρονιά η Myrovolos Organics βραβεύτηκε ως «καινοτόμος επιχείρηση» από το Επιμελητήριο Χίου, ενώ το 2020 έλαβε πιστοποίηση ISO 2200.

Στην αρχή η Αργυρώ αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες.

Το 2015 που ξεκίνησε ήταν η εποχή των capital controls. Δεύτερη μεγάλη δυσκολία ήταν πως τα κανάλια προώθησης των προϊόντων δεν ήταν οργανωμένα. «Αυτό το πρόβλημα παραμένει», επισημαίνει. «Είναι η πιο δύσκολη πρόκληση για μένα».

Η γη, αντίθετα, δεν τη δυσκόλεψε καθόλου.

«Το να είμαι στο χωράφι είναι μια δημιουργική δουλειά, σου δίνει ηρεμία. Τα δύο πρώτα χρόνια πήγαινα με τον πατέρα μου και κάναμε οι δυο μας τη συγκομιδή. Το εμπόριο ήταν αυτό που με δυσκόλεψε, δεν ήταν και ο τομέας μου. Φυσικά και χρειάζεται η θέληση και το μεράκι, αλλά ένα βασικό κομμάτι, το εργαλείο για να επιτύχει μια επιχείρηση, είναι το μάρκετινγκ».

Εξάγει κρίταμο στο Ντουμπάι

Σήμερα η οικογενειακή επιχείρησή τους καλλιεργεί 15 είδη φυτών σε 40 στρέμματα.

Παράγουν προϊόντα που φτάνουν σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, αλλά και εξάγονται σε επτά χώρες στην Ευρώπη και την Αμερική, ενώ το κρίταμο τους πηγαίνει και στο Ντουμπάι!

Το κρίταμο, εξάλλου, και η κάππαρη είναι τα best seller προϊόντα τους «γιατί είμαστε λίγοι στην Ελλάδα που τα καλλιεργούμε».

Φέτος μέσω της ΠΕΝΑ (Πανελλήνια Ενωση Νέων Αγροτών) ανακηρύχθηκε «Νέος Αγρότης της Χρονιάς» και έτσι πήγε εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Ευρωκοινοβούλιο με αποτέλεσμα την πρόσφατη βράβευσή της.

«Ενιωσα μεγάλη τιμή και συγκίνηση γιατί εκπροσωπούσα τη χώρα μου, το νησί μου αλλά και τους νέους αγρότες.

Ταυτόχρονα άντλησα κουράγιο και δύναμη για τη συνέχεια.

Ξέρετε, πρέπει να δίνονται κίνητρα αλλά και να παροτρύνονται νέοι να επιστρέψουν στον πρωτογενή τομέα και να καταλάβουν ότι ο αγρότης πρέπει να είναι και επιχειρηματίας, ότι ο πρωτογενής τομέας έχει ανάγκη από επιστημονικά καταρτισμένους νέους».

Στόχοι για το μέλλον;

«Να δημιουργήσουμε καινοτόμα προϊόντα σε συνδυασμό με τα άλλα χιώτικα προϊόντα, τη μαστίχα και το μανταρίνι μας, και να ανοιχτούμε και σε άλλες αγορές».

Πηγή www.in.g

Σε δύσκολα μονοπάτια… πορεύεται το κόκκινο κρασί σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς τις δύο τελευταίες δεκαετίες τόσο η παραγωγή όσο και η κατανάλωση έχει στραφεί στα λευκά και ροζέ.

Στον κλάδο της οινοποιίας έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σημαντικές αλλαγές, ενώ οι καταναλωτικές προτιμήσεις, οι οποίες επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, αλλάζουν και διαμορφώνουν νέες συνθήκες στις αγορές. Χαρακτηριστικό είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες ο αμπελοοινικός τομέας σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει στραφεί στην παραγωγή και την κατανάλωση λευκών και ροζέ κρασιών, ενώ στα κόκκινα κρασιά παρατηρείται μείωση.

Πού οφείλεται όμως αυτό; Μια επισκόπηση της εξέλιξης της παγκόσμιας παραγωγής και κατανάλωσης κρασιού ανά χρώμα κατά την περίοδο 2000-2021, έχει εκπονήσει το Τμήμα Στατιστικής του Διεθνούς Οργανισμού Αμπέλου και Οίνου (OIV), σύμφωνα με την οποία οι αυξομειώσεις στις παραγωγές, μπορεί να αποδοθεί κυρίως στις συνολικές αλλαγές στις προτιμήσεις των καταναλωτών.

Κόκκινο κρασί

Σημαντικό έδαφος φαίνεται ότι έχασε το κόκκινο κρασί την τελευταία 20ετία, καθώς η παγκόσμια προσφορά και ζήτηση έχει μειωθεί σημαντικά. Το 2021 η παραγωγή μειώθηκε κατά 25% συγκριτικά με το 2004, έτος που έφτασε στην κορύφωσή της. Η μείωση αυτή, σύμφωνα με την έκθεση, είναι αξιοσημείωτη καθώς στις αρχές του αιώνα, τα κόκκινα κρασιά αντιπροσώπευαν κατά μέσο όρο το 48% της συνολικής παραγωγής κρασιού, ενώ τα τελευταία χρόνια υποχώρησαν στο 43%.

Αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης κατά την περίοδο 2000-2021 παρατηρούνται σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής κόκκινου κρασιού, με πρώτες στη λίστα τη Γαλλία (η οποία στις μέρες μας παράγει 50% λιγότερο κόκκινο κρασί από ό,τι στις αρχές του αιώνα) και στην Ιταλία.

Οι μειώσεις αυτές φαίνεται ότι αντισταθμίζονται μόνο εν μέρει από μη ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής, όπως η Χιλή, η Αργεντινή, η Αυστραλία, οι ΗΠΑ και η Νότια Αφρική, οι οποίες παρουσιάζουν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης στην παραγωγή κόκκινου κρασιού. Μεταξύ των 10 κορυφαίων χωρών, με το υψηλότερο ποσοστό κόκκινου κρασιού στην εθνική τους παραγωγή κρασιού, οι εφτά είναι εκτός Ευρώπης.

Την ίδια στιγμή, η ζήτηση για κόκκινο κρασί τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει μειωθεί κυρίως σε μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές – ιδίως στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, χώρες στις οποίες έχουν καταγραφεί ρυθμοί ανάπτυξης με αρνητικό πρόσημο από το 2000.

Αντίθετα, θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης τα τελευταία είκοσι χρόνια καταγράφονται στην Κίνα, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και τη Βραζιλία. Οι έξι κορυφαίες χώρες, οι οποίες καταναλώνουν περισσότερο κόκκινο κρασί βρίσκονται εκτός Ευρώπης, ιδίως στη Νότια Αμερική και την Ανατολική Ασία.

Λευκό κρασί

Στον αντίποδα η ζήτηση και η προσφορά λευκού κρασιού σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν αυξηθεί από το 2000. Η παραγωγή λευκού κρασιού αυξήθηκε το 2021 κατά 13% από το χαμηλότερο επίπεδό της το 2002, ξεπερνώντας το κόκκινο κρασί από το 2013. Στις αρχές του αιώνα, το λευκό κρασί αντιπροσώπευε κατά μέσο όρο το 46% του παγκόσμιου συνόλου, ενώ τα τελευταία χρόνια το μερίδιο αυτό ανήλθε στο 49%. Μία από τις κύριες κινητήριες δυνάμεις πίσω από αυτή την αύξηση είναι η άνθηση του αφρώδους οίνου.

Οι κύριες χώρες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η Ιταλία (καθοδηγούμενη από την παγκόσμια επιτυχία της Prosecco), οι ΗΠΑ, η Νότια Αφρική και η Αυστραλία. Αντίθετα, ορισμένες άλλες μεγάλες χώρες παραγωγής λευκού κρασιού, όπως η Γαλλία και η Ισπανία (δεύτερη και τρίτη χώρα παραγωγής λευκού κρασιού σε παγκόσμιο επίπεδο, αντίστοιχα), καταγράφουν σταθερά νούμερα από τις αρχές του αιώνα.

Την ίδια στιγμή η αύξηση της ζήτησης για λευκό κρασί οφείλεται κυρίως σε τρεις σημαντικές αγορές αφρώδους οίνου: τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η άνοδος της κατανάλωσης σε αυτές τις χώρες, αντιστάθμισαν τη μείωση που καταγράφηκε σε μεγάλες οινοκαταναλωτικές χώρες, όπως η Γαλλία και η Ισπανία.

Ροζέ κρασί

Τα τελευταία είκοσι χρόνια, το ροζέ κρασί έχει αυξηθεί σημαντικά τόσο από πλευράς ζήτησης όσο και προσφοράς σε παγκόσμιο επίπεδο. Η παγκόσμια παραγωγή σημείωσε αύξηση κατά 25% μεταξύ 2001 και 2021. Στις αρχές του αιώνα, τα ροζέ κρασιά αντιπροσώπευαν μεταξύ 6 και 7% της παγκόσμιας παραγωγής, ενώ τα τελευταία χρόνια αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 8% κατά μέσο όρο.

Στην περίπτωση του ροζέ, οι χώρες του βορείου ημισφαιρίου, είναι αυτές που οδηγούν στην ανάπτυξη (ιδίως η Γαλλία), παρόλο που χώρες όπως η Χιλή και η Νότια Αφρική έχουν επίσης παρουσιάσει πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Όπως και στην περίπτωση των λευκών κρασιών, η ανάπτυξη της αγοράς ροζέ μπορεί να αποδοθεί κυρίως στην αύξηση της ζήτησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Η Γαλλία είναι μακράν η κύρια αγορά σε παγκόσμιο επίπεδο, αντιπροσωπεύοντας περισσότερο από το ένα τρίτο της παγκόσμιας ζήτησης.

Τι κρύβεται πίσω από τα χρώματα

Το κρασί, αιώνες τώρα αποτελεί σημείο αναφοράς για τις αγροτικές περιοχές σε όλες τις κοινωνίες στο κόσμο, δρώντας δυναμικά στην οικονομία, την ανάπτυξη, τον τουρισμό ακόμα και στην κουλτούρα των λαών που τις απαρτίζουν.

Με μια πρώτη ματιά η διαφοροποίηση των κρασιών, επικεντρώνεται στο χρώμα. Λευκό, κόκκινο, ροζέ. Όμως πίσω από κάθε χρώμα κρύβονται πολλοί παράγοντες. Το πιο σημαντικό είναι η ποικιλία που χρησιμοποιείται – κάθε είδος σταφυλιού παράγει κρασί με ξεχωριστή απόχρωση. Άλλοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν το χρώμα του κρασιού περιλαμβάνουν τον βαθμό οξείδωσης (έκθεση σε οξυγόνο), τη διάρκεια παλαίωσης του κρασιού και το εάν έχει φιλτραριστεί ή όχι.

Διαφορετικές περιοχές παράγουν κρασί με διαφορετικά χαρακτηριστικά, και αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό του χρώματος του κρασιού. Για παράδειγμα, τα κρασιά από πιο ψυχρές περιοχές θα είναι συνήθως πιο ανοιχτόχρωμα, ενώ τα κρασιά από θερμότερες περιοχές τείνουν να είναι πιο σκούρα.

Πηγή: ΟΤ

Ο πρωτοπόρος «ελαφρού κλαδέματος», Marco Simonit, ισχυρίζεται ότι η τεχνική του, όχι μόνο μπορεί να ενισχύσει την παγκόσμια τράπεζα γενετικού υλικού της αμπέλου, αλλά και να αντιμετωπίσει ασθένειες από παθογόνους μύκητες και άλλα σημαντικά ζητήματα που έχουν προκληθεί από την κλιματική αλλαγή στους αμπελώνες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Από τότε που ίδρυσε την συμβουλευτική εταιρεία Simonit & Sirch το 1998, ο Ιταλός Marco Simonit έχει δημιουργήσει ένα πελατολόγιο που περιλαμβάνει τα κτήματα Bordeaux Yquem & Latour, Champagne’s Louis Roederer, Domaine Leflaive στη Βουργουνδία, Muga στην Ισπανία, Biondi-Santi στην Ιταλία και Cathy Cori.

Το κλάδεμα είναι ένα από τα πιο επεμβατικά καλλιεργητικά μέτρα με τις μεγαλύτερες επιπτώσεις στην υγεία των αμπελώνων, επισήμανε ο Simonit σε ένα σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε στο φεστιβάλ Arlberg Weinberg στο αυστριακό χιονοδρομικό θέρετρο Lech.

Στη βάση της η τεχνική ελαφρού κλαδέματος του Simonit βρίσκει αυτό που ονομάζει ο ίδιος ”Δυναμική εξέλιξη της αρχιτεκτονικής του αμπελώνα στο χρόνο και τον χώρο.“

Στην πράξη, αυτό σημαίνει βελτίωση του αγγειακού συστήματος εφαρμόζοντας κλάδεμα μόνο από τη μία πλευρά και, αντί να κόβουμε κοντά στον κύριο κλάδο, να αφήνουμε μια απόσταση περίπου διπλάσια από τη διάμετρο του βλαστού. Αυτή η μικρότερη παραφυάδα είναι που φέρει την πληγή, προστατεύοντας έτσι το πρέμνο.

“Η ροή του χυμού μέσα στο φυτό είναι σαν το υδραυλικό σύστημα,” εξήγησε ο Simonit. “Ο τρόπος που ο χυμός ρέει είναι περιορισμένος όταν υπάρχει νεκρό ξύλο.“

Αν οι καλλιεργητές της αμπέλου μπορούν να βελτιώσουν τη ροή του χυμού στα πρέμνα, υποστήριξε, μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλούνται σε πολλές περιοχές λόγω της ξηρασίας.

“Εκεί που υπάρχει λιγότερο νερό διαθέσιμο για το φυτό, για μένα, η λύση δεν είναι μόνο περισσότερο νερό, αλλά αύξηση της αποδοτικότητας του,” εξήγησε ο Simonit.

Επίσης, σε περιοχές όπου οι αυξανόμενες θερμοκρασίες προκαλούν προβλήματα ηλιοκάματος στα σταφύλια, ο Simonit ανέφερε πώς η τεχνική του μπορεί να “σχεδιάσει μια νέα αρχιτεκτονική για το πρέμνο για τη βελτίωση της διαχείρισης του φυλλώματος.”

Με τις μυκητολογικές ασθένειες, όπως η ίσκα, να αυξάνονται σε περιοχές όπως το Μπορντό και η Βουργουνδία, ο Simonit υποστήριξε ότι η τεχνική κλαδέματος του βοηθά στην αντιμετώπιση αυτού του καίριου εχθρού. “Ο μόνος τρόπος για να εισέλθουν οι μύκητες στον αμπελώνα είναι μέσω των πληγών από τις τομές κλαδέματος,” παρατήρησε.

Ο Simonit παραδέχτηκε ότι οι συμβουλευτικές υπηρεσίες της εταιρείας του χρησιμοποιούνται κυρίως από παραγωγούς υψηλής ποιότητας και μεγάλης παραγωγικής κλίμακας.

Ωστόσο, ο Simonit τόνισε ότι κάθε παραγωγός που είναι πρόθυμος να επενδύσει χρόνο σε αυτό το είδος κλαδέματος μπορεί να επωφεληθεί από τα αποτελέσματα του.

Ακαδημία κλαδέματος

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο Simonit ήθελε να δικτυωθεί σε ένα ευρύτερο κοινό, μέσω ενός διαδικτυακού μαθήματος, της Ακαδημίας Περιποίησης Αμπελώνα Simonit & Sirch.

Επιπλέον, πρόσφατα παρουσίασε τα πρωτότυπα γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας, τα οποία χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθήσουν τους εργαζομένους στον αμπελώνα.

Πάνω απ’ όλα, ο Simonit τόνισε την αξία του να επενδύει κανείς χρόνο και εργατικό δυναμικό στη διαχείριση του αμπελώνα. Επισημαίνοντας την ευρέως διαδεδομένη εξάρτηση της βιομηχανίας από την ακανόνιστη μεταναστευτική εργασία, σχολίασε: “Κάθε χρόνο αλλάζει. Έρχονται μια σεζόν αλλά όχι την επόμενη. Έρχονται για το χειμερινό κλάδεμα αλλά όχι για το κλάδεμα καρποφοριάς. Προτείνω να επενδύσετε περισσότερο χρόνο στον αμπελώνα. Να κατασκευάσετε μια τυποποιημένη διαδικασία λειτουργίας και να τους την διδάξετε.” Τέλος, ο Simonit τόνισε ότι οι παραγωγοί θα πρέπει να προσαρμόζουν την τεχνική του στις τοπικές συνθήκες και ποικιλίες σταφυλιών.

Πηγή – thedrinksbusiness.com

Εν αναμονή των εφαρμοστικών αποφάσεων και μιας πιθανής παράτασης βρίσκονται χιλιάδες αγρότες και ελεύθεροι επαγγελματίες οι οποίοι τις τελευταίες εβδομάδες βρίσκονται στην σκιά ενός βουνού μηχανογραφικών απαιτήσεων τις οποίες εισάγει στην καθημερινότητά τους το φορολογικό νομοσχέδιο με την καθολική και οριζόντια απαίτηση τήρησης ψηφιακών βιβλίων.

Αυστηρά πρόστιμα για επαγγελματίες αγρότες χωρίς τακτοποιημένα τιμολόγια στο MyData, πρώτες ποινές το 2024

Αν και ο κρατικός μηχανισμός και εν προκειμένω η πλατφόρμα του MyData δεν είναι επίσης σε θέση να εισέλθουν σε αυτή τη νέα φορολογική πραγματικότητα, οι κατευθύνσεις είναι σαφείς και σοβαρά πρόστιμα φαίνονται στον ορίζοντα για όσους επαγγελματίες αγρότες δεν προσαρμοστούν εγκαίρως στις νέες απαιτήσεις.

Έστω ότι ένας αγρότης παραδίδει βαμβάκι με κλειστή τιμή. Για μια μέση σοδειά από 100 στρέμματα, με βάση τις σημερινές τιμές, το τιμολόγιο θα είναι της τάξης των περίπου 20.000 ευρώ. Αν δεν αναρτήσει εντός 24ωρου το τιμολόγιο αυτό, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα πρόστιμο που αναλογεί στο 10% του τιμολογίου

Φυσικά, δεν έχει ξεκαθαριστεί στην συγκεκριμένη περίπτωση αν ο παραγωγός θα χρεωθεί με 2.000 ευρώ ή με 250 ευρώ, μιας και τα 250 ευρώ είναι το ημερήσιο ταβάνι για μια τέτοιου είδους απόκλιση από τους νέους κανονισμούς.

Στους κύκλους φοροτεχνικών, αναφέρουν ότι το σύστημα ποινών θα καθυστερήσει να ενεργοποιηθεί, αφού το σύστημα δεν είναι έτοιμο. Ακόμα εκκρεμεί διευθέτηση της αναγραφής κωδικού QR στα τιμολόγια. Δεν αποκλείεται δηλαδή η υπόθεση να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή μετά το δεύτερο μισό του 2024.

Σύμφωνα με το φορολογικό νομοσχέδιο, εντός του 2024 γίνεται υποχρεωτική η ανάρτηση εσόδων και δαπανών στο MyData. Τα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα δεν μπορεί να είναι μικρότερα από τα έξοδα που έχουν διαβιβαστεί στην πλατφόρμα. Επίσης, οι δαπάνες μιας επιχείρησης που δεν έχουν διαβιβαστεί δεν θα εκπίπτουν.

Το νομοσχέδιο προβλέπει, ότι σε οντότητα που παραβιάζει την υποχρέωση της ηλεκτρονικής διαβίβασης δεδομένων στην ΑΑΔΕ, παραλείποντας να διαβιβάσει ή διαβιβάζοντας εκπρόθεσμα τα δεδομένα των εκδιδόμενων λογιστικών αρχείων επιβάλλονται οι ακόλουθες κυρώσεις:

1.  Αν, ως εκδότης, δεν διαβιβάσει συνόψεις εκδοθέντων παραστατικών εσόδων τιμολόγησης, εξόδων αυτοτιμολόγησης, τίτλων κτήσης και λογιστικών στοιχείων που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή ειδικών φορολογικών διατάξεων, τιμωρείται με πρόστιμο ίσο με το 10% της καθαρής αξίας κάθε μη διαβιβασθέντος στοιχείου, που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 250 ευρώ σε ημερήσια βάση και τις 100.000 ευρώ ανά φορολογικό έτος.

2.  Αν δεν διαβιβάσει δεδομένα που αφορούν εγγραφές μισθοδοσίας, αποσβέσεων και λοιπές εγγραφές τακτοποίησης εσόδων και εξόδων για σκοπούς προσδιορισμού του λογιστικού και φορολογικού αποτελέσματος ή δεν διαβιβάσει, ως εκδότης τιμολόγησης ή ως λήπτης αυτοτιμολόγησης, χαρακτηρισμούς δεδομένων εσόδων, με αποτέλεσμα οι χαρακτηρισμοί αυτοί να μην περιληφθούν στην οικεία δήλωση φορολογίας εισοδήματος, του επιβάλλεται πρόστιμο ύψους 250 ευρώ ανά φορολογικό έτος για κάθε παράβαση, εφόσον πρόκειται για υπόχρεο τήρησης απλογραφικού λογιστικού συστήματος, και πρόστιμο 500 ευρώ ανά φορολογικό έτος για κάθε παράβαση, εφόσον πρόκειται για υπόχρεο τήρησης διπλογραφικού λογιστικού συστήματος.

3.  Αν διαβιβάσει ως εκδότης σύνοψη εκδοθέντος παραστατικού, μετά από διαβίβαση παράλειψης ή απόκλισης από τον λήπτη, εφόσον η αρχική διαβιβασθείσα αξία είναι μικρότερη της πραγματικής, πρόστιμο ίσο με το 5% της καθαρής αξίας κάθε μη διαβιβασθέντος στοιχείου.

4.  Αν δεν διαβιβάσει ψηφιακά παραστατικά διακίνησης, το πρόστιμο ανέρχεται σε 100 ευρώ για κάθε παράβαση μη διαβίβασης, που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 500 ευρώ σε ημερήσια βάση και τις 20.000 ευρώ ανά φορολογικό έτος.

5.  Αν δεν διαβιβάσει λοιπά παραστατικά είσπραξης, επιστροφής ή παραγγελίας, επιβάλλεται πρόστιμο 100 ευρώ, για κάθε παράβαση μη διαβίβασης.

6.  Δεν επιβάλλεται πρόστιμο αν το παραστατικό εσόδου με το οποίο τα λοιπά παραστατικά είσπραξης συσχετίζονται έχει εκδοθεί προ κάθε φορολογικού ελέγχου.

7.  Σε περίπτωση παραβάσεων εκπρόθεσμης διαβίβασης των ανωτέρω στοιχείων, επιβάλλεται πρόστιμο ίσο με το 50% του αντίστοιχου προστίμου που προβλέπεται σε περίπτωση μη διαβίβασης.

με πληροφορίες  agronews.gr

Η Θεσσαλία καταγράφει την πρωτιά στην παραγωγή πρόβειου γάλακτος στο σύνολο της χώρας κατά την διάρκεια του 2023, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε ο ΕΛ.ΓΟ Δήμητρα, στις 16 Νοεμβρίου.

Αναλυτικά

Οι περιφέρειες με το μεγαλύτερο όγκο παραγωγής είναι η Θεσσαλία που παράγει το 22,37% της συνολικής παραγωγής και 140.754 τόνους, η Δυτική Ελλάδα με ποσοστό 18,07% και 113.713 τόνους, η Κεντρική Μακεδονία με ποσοστό 12,80% και 80,524 τόνους, η Κρήτη με 9,48% και 59.616 τόνους και το Βόρειο Αιγαίο με ποσοστό 7,33% και 46.109 τόνους.

Δυο αδέλφια, ένας οικονομολόγος και ένας γεωπόνος εγκατέστησαν ένα φωτοβολταϊκό για το θερμοκήπιο τους, στο οποίο έχουν εφαρμόσει την τεχνική της υδροπονίας.

Η πρότυπη μονάδα βρίσκεται στο Δροσερό Πτολεμαΐδας.

”Παράγουμε ντομάτες υδροπονικής καλλιέργειας και ότι άλλο μπορεί να καλλιεργηθεί σε οπωροκηπευτικά”, εξηγεί ο Κωνσταντίνος Γκόσης, οικονομολόγος.

Το θερμοκήπιο είναι 100% αυτόνομο ενεργειακά, με μηδέν κόστος, αλλά και για τις καλλιέργειες που εκτείνονται σε 90 στρέμματα.

Στην υδροπονική καλλιέργεια το φυτό παίρνει τα θρεπτικά συστατικά, τα λιπάσματα που χρειάζεται, και ότι απομένει, καθώς δεν χρησιμοποιείται το 100%, προωθείται στο χωράφι με τα οπωροκηπευτικά.

Ο Άγγελος Γκόσης, γεωπόνος επισημαίνει ότι πρόκειται για μια ακριβή επένδυση, γύρω στις 400.000 ευρώ. «Με τον Αναπτυξιακό νόμο πήραμε μια χρηματοδότηση και με ένα δάνειο ξεκίνησε η μονάδα». Κατόπιν όπως αναφέρει ο κ. Γκόσης, απευθύνθηκαν σε μια εταιρεία κατασκευής φωτοβολταϊκών, που τα εγκατέστησε.

Η καλλιέργεια είναι δυόμιση μηνών, είναι ένα ερευνητικό θερμοκήπιο και κρίνοντας από την εμπειρία, άλλων παραγωγών και επιστημόνων στο εξωτερικό αποτελεί μια λύση για την εξοικονόμηση νερού και ενέργειας.

Η υδροπονία προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα, στη μείωση της χρήσης νερού. Ενδεικτικά για την καλλιέργεια ενός κιλού ντομάτας χρησιμοποιώντας μεθόδους εντατικής καλλιέργειας απαιτούνται 214 λίτρα νερού, με την χρήση υδροπονίας, 70 λίτρα. δηλαδή το ένα τρίτο της συνήθους ποσότητας.

εγκατέστησαν ένα φωτοβολταϊκό για το θερμοκήπιο τους, στο οποίο έχουν εφαρμόσει την τεχνική της υδροπονίας (photo/ertnews.gr)

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της γεωργίας είναι η χρήση φυτοφαρμάκων, τα οποία ραντίζονται στα φυτά σε ποσότητες μεγαλύτερες από τις ανάγκες τους, που δεν μπορούν να τις απορροφήσουν, με αποτέλεσμα η εναπομείνασα ποσότητα να  καταλήγει στο έδαφος και στον υδροφόρο ορίζοντα, γεγονός που προκαλεί την μόλυνση των υδάτων, που καταλήγουν στις βρύσες των σπιτιών ή στην θάλασσα, καταστρέφοντας την ζωή των βυθών, δηλητηριάζοντας τα ψάρια με τοξικές ουσίες και τους ανθρώπους. 

Έτσι, το θέμα είναι αν χρησιμοποιούντα οργανικά λιπάσματα ή ανόργανες ενώσεις στα συμβατικά υδροπονικά συστήματα. Τα πρώτα προκαλούν πολλά προβλήματα ως προς την θρεπτική τους σύνθεση, την προέλευσή τους και την πρόκληση ασθενειών στα φυτά, ενώ τα δεύτερα κουβαλούν το βαρύ, τοξικό τους αποτύπωμα. Οι επιλογές πλέον αφορούν το μικρότερο κακό.   

Ο πρωτοποριακός συνδυασμός της παραγωγής ενέργειας και του πρωτογενούς τομέα δημιουργεί ένα ενεργειακά αποδοτικό θερμοκήπιο, με μηδενικό αποτύπωμα στο περιβάλλον. Προσφέρει ενέργεια φιλική στο περιβάλλον, αποτελεί οικονομική λύση και παράλληλα αυξάνει την ποσότητα και ποιότητα της καλλιέργειας.

Στο ίδιο πλαίσιο η αεροπονική, η διαδικασία καλλιέργειας φυτών σε περιβάλλον αέρα ή ομίχλης, χωρίς την ανάγκη για χώμα ή κάποιο άλλο αδρανές μέσο, επιτρέπει στα φυτά να ευδοκιμήσουν και να αναπτυχθούν ταχύτερα, ενώ σε μεγάλο βαθμό διατηρεί ένα περιβάλλον απαλλαγμένο από παράσιτα και ασθένειες.

Η ανάπτυξη της τεχνικής της καλλιέργειας χωρίς έδαφος είναι μια παλαιά υπόθεση και ο πρώτος που ξεκίνησε τα σχετικά πειράματα ήταν ο φιλόσοφος Φράνσις Μπέικον (Francis Bacon). Έκτοτε, κύλησε πολύ νερό στους μύλους της έξυπνης καλλιέργειας και σήμερα στα σύγχρονα θερμοκήπια στην Γερμανία, την Βρετανία, την Ιαπωνία κ.α. η ρομποτική ανέλαβε την καθημερινή φροντίδα των φυτών, την συλλογή και τυποποίηση τους, και μάλιστα σε κάθετες πολυώροφες μεταλλικές πέργκολες ή Tower Farms.

κάθετες πολυώροφες μεταλλικές πέργκολες ή Tower Farms (photo/ertnews.gr)

Οι ασχολούμενοι με το θέμα βλέπουν τέτοιου είδους καλλιέργειες να ταξιδεύουν στο διάστημα και να αποτελούν την λύση για τις επόμενες γενιές που θα αποικίσουν αφιλόξενα περιβάλλοντα σε άλλους αστερισμούς.  

Πηγή – ertnews.gr

Πηγή video – Brite Hellas