Πολυετής πόα αυτοφυής στην Ελλάδα, απαντάται σε ξηροθερμικές συνθήκες και πετρώδη λιβάδια με ασβεστολιθικά πετρώματα, σε υψηλό υψόμετρο. Βλαστοί απλοί ή διακλαδιζόμενοι, ύψους 10-30cm, υπόλευκοι και καλύπτονται από πυκνό τρίχωμα. Άνθη χρώματος ανοιχτού κίτρινο, από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αφεψημάτων με ευεργετικές ιδιότητες.

Τρόπος αναπαραγωγής – Συνιστάται αγενής αναπαραγωγή παρόλο που οι σπόροι του σιδερίτη φυτρώνουν εύκολα. Πολλαπλασιασμός με σπόρο δημιουργεί μεγάλη ανομοιομορφία φυτικού υλικού στην ανάπτυξη την εποχή άνθισης αλλά και στην ποσότητα των ανθοφόρων στελεχών.Αρχικό υλικό υψηλής ποιότητας μπορεί να δημιουργηθεί με ιστοκαλλιέργεια και στη συνέχεια στον αγρό να προκύψουν νέα φυτά από παραφυάδες.

Τρόπος καλλιέργειας

Προετοιμασία εδάφους στον αγρό – Δεν απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς καθώς φυτεύεται σε ορεινά, επικλινή, πετρώδη, εδάφη. Πριν τη φύτευση γίνεται κατεργασία με το χέρι στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό.

Εποχή – πυκνότητα φύτευσης – Μέσα φθινοπώρου, μετά τις πρώτες βροχές. Εναλλακτικά αρχές άνοιξης. Πυκνότητα φύτευσης 2.000 – 2.500 φυτά το στρέμμα (0,70 – 1 m μεταξύ των γραμμών Χ 0,50 – 0,60 m επί των γραμμών).

Εδαφικές απατήσεις – Λίπανση – Προσαρμόζεται καλά σε εδάφη πετρώδη, στραγγερά εδάφη και απαιτεί υψηλό υψόμετρο (>500m). Ακατάλληλες οι ζεστές περιοχές, με επίπεδα αγροτεμάχια που «νεροκρατούν».

Άρδευση – Μπορεί να καλλιεργηθεί και ως ξηρικό, αξιοποιεί όμως πολύ καλά το νερό όταν του δοθεί αρκεί να είναι σε μικρές δόσεις και να μην παραμένει στο ριζικό σύστημα του φυτού καθώς είναι ευαίσθητο σε σηψηριζίες.

Εχθροί – Ασθένειες – Στα υψηλά υψόμετρα που καλλιεργείται συνήθως δεν αντιμετωπίζονται προβλήματα  εντομολογικών προσβολών. Προσοχή στην υπερβολική άρδευση για τυχόν ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών στο ριζικό σύστημα (σηψιριζίες).

Συγκομιδή – Ξήρανση – Συγκομιδή στην πλήρη άνθιση τους μήνες Ιούνιο – Αύγουστο ανάλογα με το υψόμετρο καλλιέργειας. Συγκομίζονται τα ανθοφόρα στελέχη μόνο. Ξήρανση σε δεμάτια, κρεμασμένα ανάποδα σε σκιερό δροσερό μέρος.

s scardica (Τσάι του βουνού, σιδερίτης) – Διάρκεια καλλιέργειας 10-12 έτη. Η απόδοση σε ξηρό προϊόν μπορεί να φτάσει τα 150 kg/στρ στον τρίτο χρόνο καλλιέργειας.

Η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο είναι χαμηλή. Κυμαίνεται από 0,05 – 1%. Τα κύρια συστατικά του αιθέριου ελαίου είναι μινθόλη, γερανιόλη, β-καρυοφυλλένιο και νερολιδόλη.

Τσάι του βουνού (Σιδερίτης), Sideritis scardica Griseb., οικογένεια Labiatae

Βιολογικές ιδιότητες – Το αιθέριο έλαιο του σιδηρίτη παρουσιάζει σημαντική αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Το τσάι του βουνού παρουσιάζει ευεργετικές ιδιότητες και στη διατροφή των αγροτικών ζώων. Προσθήκη φύλλων τσαγιού του βουνού σε ποσοστό 5 ή 10g/kg τροφής στα σιτηρέσια εγκύων – θηλαζουσών χοίρων δεν επηρέασε τις αποδόσεις των χοιρομητέρων αλλά είχε σαν αποτέλεσμα:

– Την αύξηση του βάρους των χοιριδίων στον τοκετό και ιδιαίτερα στον απογαλακτισμό σε επίπεδα παραπλήσια με εκείνα της προσθήκης βιταμίνης Ε (200mg/kg τροφής).

– Την αύξηση του βάρους της τοκετοομάδας σε σύγκριση με μάρτυρες.

– Την ευζωία χοιρομητέρων και χοιριδίων λόγω της ήπιας ηρεμιστικής δράσης.(in.gr)

Οι συνεργάτες της Ισπανικής Ένωσης Ελαιοκομικών Δήμων παρουσιάζουν τους 5 κυριότερους μύθους που αφορούν την επιλογή της κατάλληλης στιγμής για τη συγκομιδή του ελαιοκάρπου και τους καταρρίπτουν.

1. Όσο περισσότερο αργεί η συγκομιδή, τόσο περισσότερο ελαιόλαδο θα παραλάβουμε από τις ελιές μας. ⇒ ΛΑΘΟΣ

Στις περισσότερες ποικιλίες ελιάς τα μόρια του ελαιολάδου παράγονται την περίοδο ανάμεσα στον Ιούλιο και τον Νοέμβριο. Στη συνέχεια υπάρχει μείωση της υγρασίας στον ελαιόκαρπο. Έτσι, η απόδοση φαίνεται αυξημένη, σαν ποσοστό επί του υγρού, στη πραγματικότητα, όμως, δεν είναι, αφού η τελική ποσότητα του ελαιολάδου δεν αυξάνεται. 

Οι ειδικοί λένε ότι η ελαιοπεριεκτικότητα του ελαιόκαρπου φτάνει στο μέγιστο σημείο της το αργότερο μέχρι τέλος Νοεμβρίου (για τις πιο πολλές ποικιλίες).

2. Όσο καθυστερούμε το μάζεμα της ελιάς, τόσο πιο εύκολη και οικονομική θα είναι η συγκομιδή. ⇒ ΛΑΘΟΣ 

Όσο ο καρπός της ελιάς ωριμάζει, η δύναμη που κρατά τους καρπούς στα κλαδιά μειώνεται και, άρα, συλλέγεται πιο εύκολα. Ωστόσο, για τον ίδιο λόγο ο ελαιόκαρπος πέφτει στο έδαφος πριν τη συγκομιδή και εκτίθεται στις καιρικές συνθήκες, οι οποίες ενδέχεται να είναι δυσχερείς. Αυτό μπορεί να επιφέρει ποιοτικές και άλλες αλλοιώσεις στον ελαιόκαρπο που στη συνέχεια μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τα έσοδα από το ελαιόλαδο που θα παραχθεί.

3. Ο διαχωρισμός του ελαιοκάρπου που έχει πέσει στο έδαφος, από αυτόν που μαζεύεται από το δέντρο είναι ”άδικος κόπος”. ⇒ ΛΑΘΟΣ 

Έτσι κι αλλιώς η συλλογή του ελαιοκάρπου που έχει πέσει στο έδαφος από τον ελαιόκαρπο που παραμένει στο δέντρο γίνεται χωριστά και εμείς είμαστε που στη συνέχεια αναμειγνύουμε τα δύο είδη ελαιοκάρπου. Δεν υπάρχει επιπλέον κόστος ή κόπος στην ξεχωριστή τους αποθήκευση και είναι μόνο θέμα οργάνωσης.

4. Η ποιότητα του ελαιολάδου δεν έχει αντίκρισμα στο εισόδημα του παραγωγού. Επομένως, δεν αποτελεί σημαντικό κριτήριο όταν έρθει η ώρα της συγκομιδής. ⇒ ΛΑΘΟΣ 

Πολλοί παραγωγοί λένε ότι εφόσον δεν πληρώνονται επιπλέον για την ποιότητά του ελαιολάδου, δεν αξίζει τον κόπο η επιπλέον προσπάθεια που γίνεται για να φτάσει ελαιόκαρπος στο ελαιοτριβείο στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει. Ελαιόλαδα από ισπανικές επαρχίες όπου εφαρμόζονται ορθές πρακτικές κατά τη συγκομιδή έχουν κερδίσει την αναγνώριση των καταναλωτών, κάτι που έχει θετική επίδραση και στην τιμή τους και στο κέρδος των παραγωγών.

5. Η όψιμη συγκομιδή δεν επηρεάζει τη σοδειά της επόμενης χρονιάς. ⇒ ΛΑΘΟΣ

 Αυτό το επιχείρημα από μόνο του θα έφτανε για να πείσει έναν παραγωγό να μαζέψει τις ελιές στην ώρα τους. Έχει αποδειχτεί ότι η όψιμη συγκομιδή είναι από τα βασικά αίτια που ενισχύουν το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας. Η συγκομιδή του ελαιοκάρπου την κατάλληλη στιγμή, μπορεί να επηρεάσει αποφασιστικά τη σοδειά της επόμενης χρονιάς.

Πηγή – e-ea.gr

Στα παλιά τα χρόνια, η ζωή των γυναικών στο χωριό Γέρμας Καστοριάς ήταν πολύ δύσκολη. Όλη την ημέρα εργάζονταν σκληρά στα κτήματα και το βράδυ επέστρεφαν κατάκοπες στις οικίες τους, όπου όμως δεν ξεκουράζονταν, αλλά φρόντιζαν τον αφέντη σύζυγο, τα μικρά παιδιά και τη γκρινιάρα πεθερά τους. Επίσης, μαγείρευαν το φαγητό τής άλλης ημέρας και «φοκαλνούσαν» (σκούπιζαν) και καθάριζαν ολόκληρο το σπίτι και την αυλή του.
Το φοκάλισμα (σκούπισμα) το έκαναν με τριών ειδών φοκάλες (σκούπες), που κατασκεύαζαν οι ίδιες οι αγρότισσες με (από) κατάλληλα φυτά των βουνών και των χωραφιών τους. Αυτά τα τρία είδη της γερμανιώτικης φοκάλης παρουσιάζονται εν ολίγοις παρακάτω.

Η κουκουδοφόκαλη φτιάχνεται από το ομώνυμο φυτό, που είναι μία πόα αυτοφυούμενη στις βουνοπλαγιές και στις ακροποταμιές του Γέρμα. Απ΄ τη ρίζα του εν λόγω φυτού ξεπετιούνται κάθε Άνοιξη 5 – 10 λεπτοί βλαστοί ύψους περίπου 30 – 40 εκατοστών, που έχουν φύλλα χνουδωτά και σταχτοπράσινα, τα οποία όταν ξεραθούν ομοιάζουν με κουκούδια (κόμβους), εξ ου και η ονομασία κουκουδοφόκαλη. Οι βλαστοί αυτοί βγάζουν στην κορυφή τους λευκά και άοσμα άνθη.
Οι Γερμανιώτισσες κόβουν κάθε Καλοκαίρι αρκετούς βλαστούς κουκουδοφόκαλης, σχηματίζουν μ’ αυτούς ένα μάτσο, που το δένουν γερά με σπάγκο και φτιάχνουν τη σκούπα «κουκουδοφόκαλη», με την οποία παλαιότερα «φοκαλνούσαν» τ’ αλώνια και ξεδιάλεγαν το σιτάρι απ’ τα σκύβαλα.

Εικ. 3. Το φυτό κουκουδοφόκαλη

Η πικροφόκαλη κατασκευάζεται από ένα είδος άκανθας (γαϊδουράγκαθου), που έχει λεπτούς και σκληρούς βλαστούς, ύψους 40 – 50 εκατοστών περίπου, και που αυτοφύεται στ’ αμπέλια του Γέρμα. Η εν λόγω άκανθα λέγεται πικροφόκαλη, διότι ο χυμός των βλαστών της είναι πολύ πικρός. Οι αγρότισσες του Γέρμα έφτιαχναν, έως το έτος 1965, φοκάλες απ’ τους βλαστούς του αναφερόμενου φυτού, σκούπιζαν με αυτές τις αυλές των σπιτιών τους και απομάκρυναν τα σκύβαλα από τ’ αλωνισμένα σιτηρά τους.

Εικ. 4. Η σκούπα κουκουδοφόκαλη

Η ψωμοφόκαλη κατασκευάζεται από το ομώνυμο φυτό, που το σπέρνουν κάθε χρόνο ανάμεσα στις καλαμποκιές τους οι γεωργοί του Γέρμα. Το εν λόγω φυτό αποτελείται από ένα καλάμι πολύ λεπτό, που φτάνει σε ύψος το 1,5 μ. περίπου, και που βγάζει στην κορυφή του μία ταξιανθία σε διάταξη κορύμβου.
Η ψωμοφόκαλη ήταν παλαιότερα η καλύτερη σκούπα του σπιτιού. Μ’ αυτήν σκούπιζαν οι γυναίκες το μαγειριό και τον φούρνο και μάζευαν τις ψίχες του ψωμιού απ’ τον «τράπεζο»  (:κυκλικό τραπέζι ύψους 20 εκατοστών περίπου) και γι’ αυτό πήρε την υπόψη ονομασία. Οι αγρότισσες του Γέρμα έκοβαν τα στελέχη – καλάμια της ψωμοφόκαλης και τα μετέφεραν σε ορισμένες γυναίκες του χωριού, οι οποίες – μόνον αυτές – γνώριζαν να τα δένουν και να τα «ράβουν» με σακοράφα και σπάγκο και να φτιάχνουν τις όμορφες ψωμοφόκαλες.

Εικ. 5. Η σκούπα πικροφόκαλη

Εικ. 6. Πικροφόκαλη

Εικ. 7. Άνθη του φυτού πικροφάκαλη

Εικ. 8. Ψωμοφόκαλη του εμπορίου

Εικ. 9. Ψωμοφόκαλη

Πηγή – kepegerma.blogspot.com

 Βρισκόμαστε στο ”παρά πέντε” της νέας χρονιάς και οι εκτιμήσεις για την παραγωγή ελαιολάδου ”δίνουν και παίρνουν”. Οι πιο αξιόπιστοι αναλυτές και γνώστες της αγοράς προβλέπουν μια ποσότητα από 300 έως 330 χιλ.τόνους,  αν όλα πάνε καλά. Δηλαδή τονάζ ελαιόκαρπου και υψηλή ελαιοπεριεκτικότητα. Μιλάμε προφανώς σε πανελλαδική κλίμακα.

Αυτό σημαίνει ότι με βάση τα παραπάνω νούμερα προβλέπεται μία αύξηση από 60 έως 77% σε σύγκριση με την περσινή εσοδεία με δεδομένο ότι η 2021/22 έφτασε στους, πραγματικούς, 187 χιλ. τόνους.

Από εκεί και πέρα αξίζει να σημειώσουμε, για σήμερα τουλάχιστον, ότι η Κρήτη είναι η μόνη γεωγραφική περιφέρεια που αναφέρει προβλήματα δακοπροσβολής, άγνωστης έκτασης, με ποικίλες απόψεις σχετικά με τα αίτια, άρα και τους τρόπους αντιμετώπισης.

Πηγή – olivenews.gr

Παρατείνεται η προθεσμία ανανέωσης παραγωγικών και επαγγελματικών αδειών για τις λαϊκές αγορές. 

Όπως αναφέρεται σε ανάρτηση του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Υπ.ΑΝ.ΕΠ συναντήθηκε με τους εκπροσώπους παραγωγών λαϊκών αγορών Χ. Μπάκα και Απ. Γιώργαρη και διαβεβαίωσε ότι καμία παραγωγική και επαγγελματική άδεια δεν πρόκειται να χαθεί.

Σύμφωνα με το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, η προθεσμία παρατείνεται έως 31/12/2022.

Στο ζενίθ έχει εκτοξευτεί η ζήτηση για καυσόξυλα στη Θεσσαλονίκη, όπου οι παραγγελίες παραδίδονται μετά από έναν μήνα και πλέον λόγω του φόρτου εργασίας, ενώ ανάρπαστα έχουν γίνει ήδη τα καυσόξυλα και τα παράγωγά τους στη Δυτική Μακεδονία, όπου οι ανάγκες για θέρμανση ξεκινούν ήδη από τον Σεπτέμβριο. Πολύ αυξημένο, όμως, όπως επισημαίνουν έμποροι ξυλείας από τη Βόρεια Ελλάδα είναι φέτος το ενδιαφέρον για καυσόξυλα και από την Αττική και άλλες νότιες περιοχές της χώρας, γεγονός που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την ήδη υπάρχουσα έλλειψη ξυλείας, καθώς φέτος δεν έχουν εισαχθεί καυσόξυλα από τη Βουλγαρία.

“Η Βουλγαρία έχει σταματήσει να φέρνει καυσόξυλα, τα κρατούν προφανώς για τις δικές τους ανάγκες λόγω της ενεργειακής κρίσης, οπότε έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Μόνο τα δικά μας δεν φτάνουν, εξάλλου δεν υπάρχουν και υλοτόμοι“, επισημαίνει στη naftemporiki ο κ.Σάκης Νικολούδης, έμπορος καυσόξυλων με επιχείρηση στην Πυαλία Θεσσαλονίκης, ο οποίος δεν δουλεύει ο ίδιος – όπως σημειώνει – με ξύλα από τη Βουλγαρία, αλλά η μη εισαγωγή καυσόξυλων φέτος από τη Βουλγαρία εντείνει σημαντικά την αδυναμία κάλυψης της αυξημένης φετινής ζήτησης. Ο ίδιος εκτιμά ότι τον Νοέμβριο είναι πολύ πιθανόν να μην υπάρχουν πια ξύλα προς διάθεση, καθώς “ο κόσμος έχει πανικοβληθεί” και η ζήτηση είναι αυξημένη αλλά οι διαθέσιμες ποσότητες δεν επαρκούν.

Χαρακτηριστικό είναι, εξάλλου, το γεγονός ότι στη Θεσσαλονίκη, όπου καταγράφεται πολύ αυξημένη ζήτηση φέτος για καυσόξυλα και πέλλετ, παραγγελίες που δόθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα θα παραδοθούν από την 1η Οκτωβρίου και εξής λόγω του φόρτου εργασίας, ενώ κάποιες από τις εταιρείες έχουν σταματήσει τη δωρεάν μεταφορά ή ακόμη και τη μεταφορά συνολικά και οι πελάτες πρέπει να φορτώσουν στην “πηγή”.

Λόγω, δε, της έλλειψης πρώτης ύλης από κύκλους της αγοράς, πολλά από τα ξύλα που διατίθενται φέτος δεν έχουν προλάβει να αποκτήσουν την επιθυμητή ξηρότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά την οξιά, ενώ ο φετινός μεσές (δρυς) έχει συγκριτικά καλύτερη ξηρότητα.

Όπως είναι φυσικό, η αύξηση της ζήτησης σε συνδυασμό με την έλλειψη πρώτης ύλης έχει επιφέρει ήδη σημαντικές αυξήσεις στις τιμές. Όπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά έμποροι ξυλείας της Δυτικής Μακεδονίας, λόγω της ενεργειακής κρίσης καταγράφεται φέτος πολύ αυξημένη ζήτηση για καυσόξυλα και πέλλετ και από την Αθήνα και γενικότερα από τη νότια Ελλάδα και οι ίδιοι εύχονται να πέσει η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, ώστε να μπορέσει να θερμανθεί η Αθήνα και οι άλλες περιοχές του Νότου με πετρέλαιο, για να μπορέσουν οι ίδιοι να εξυπηρετήσουν τους τακτικούς πελάτες τους από τη Βόρεια Ελλάδα. Επίσης επισημαίνουν ότι σε κάθε δημοπρασία ξύλων οι τιμές ανεβαίνουν και έχουν αυξηθεί συνολικά πέντε φορές τους τελευταίους μήνες.

Ένα νοικοκυριό στη Δυτική Μακεδονία, όπου ειδικά στις ορεινές περιοχές τα τζάκια ανάβουν από τον Σεπτέμβριο, εκτιμάται ότι χρειάζεται από δέκα έως είκοσι τόνους για να βγάλει το χειμώνα, με το κόστος να έχει αυξηθεί ήδη κατά 20 ή ακόμη και κατά 30 ευρώ από πέρυσι ανά κυβικό μέτρο, ενώ στα ύψη έχει εκτοξευθεί η τιμή του πέλλετ, που επίσης καταγράφει σημαντικές ελλείψεις και έχει ξεπεράσει τα 500 ευρώ ο τόνος έναντι 390 πέρυσι και 310 πρόπερσι. Υπάρχουν μαρτυρίες πολιτών για αγορές πέλλετ φέτος με 580 ευρώ τον τόνο και στο διαδίκτυο υπάρχουν αναρτήσεις εταιρειών που το διαθέτουν ακόμη και προς 650 ευρώ τον τόνο.

(της Βάσω Βεγίρη – naftemporiki.gr)

Οι ποδηλάτες μπορεί σύντομα να υποχρεωθούν να ακολουθήσουν νέους κανόνες οδικής συμπεριφοράς και κυρίως, να επανέλθουν οι υποχρεωτικές πινακίδες κυκλοφορίας.

Σε πολλές χώρες στον πλανήτη η αύξηση της χρήσης ποδηλάτων και ηλεκτρικών ποδηλάτων έχει ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουν και πάλι οι συζητήσεις ώστε οι ποδηλάτες να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες με τους μοτοσικλετιστές.

Στη Μεγάλη Βρετανία για παράδειγμα, ήδη η αύξηση της χρήσης του ποδηλάτου οδήγησε στη κατασκευή περισσότερων ποδηλατοδρόμων, αλλά και στη δημιουργία ζωνών με όριο ταχύτητας 20 μιλίων/ώρα (32 χλμ./ώρα) για όλα τα οχήματα, σε μια προσπάθεια μείωσης των ατυχημάτων με ποδηλάτες.

Ωστόσο και από την άλλη πλευρά, έχουν αυξηθεί οι φωνές οι οποίες κάνουν λόγο για αντίστοιχο σεβασμό των ποδηλατών προς τον Κ.Ο.Κ. που ισχύει για όλα τα υπόλοιπα οχήματα.

Σύμφωνα μάλιστα με άρθρο της Daily Mail, σύντομα θα έρθουν νέες αλλαγές στο Κ.Ο.Κ. της χώρας, που θα προβλέπουν ξεκάθαρα πρόστιμα και πόντους ποινής στους ποδηλάτες που δεν σέβονται τα όρια ταχύτητας ή υποπίπτουν σε μια σειρά από άλλες παραβάσεις, όπως είναι αυτή του κόκκινου φαναριού.

Και για να το καταφέρει αυτό, η κυβέρνηση θα επαναφέρει το μέτρο της υποχρεωτικής χρήσης πινακίδας κυκλοφορίας για τα ποδήλατα, ενώ θα πρέπει όλοι οι ποδηλάτες να πληρώνουν και ασφάλεια, στην περίπτωση που για παράδειγμα υπάρξει τραυματισμός με πεζό.

Με τον τρόπο αυτό θα κλείσει μια «τρύπα» στο νομικό σύστημα της Μεγάλης Βρετανίας, αφού με βάση τη σημερινή νομοθεσία, εάν ένας πεζός χάσει τη ζωή του σε ατύχημα με ποδήλατο, τότε η ποινή φυλάκισης για τον ποδηλάτη εφόσον φταίει είναι μόνο 2 χρόνια.

Πηγή – ilarissa.gr

Πρόκειται για ένα σημαντικό μελισσοκομικό φυτό το οποίο δίνει στις μέλισσες γύρη, νέκταρ και πρόπολη. Εκτινάσσει την γέννα της βασίλισσας λόγω της πλούσιας γύρης που προσφέρει σε συνδιασμό με το πολύ θρεπτικό αρωματικό νέκταρ.

Σύμφωνα με διάφορες αναλύσεις που έχουν γίνει η γύρη του κισσού είναι χαμηλή σε διατροφική αξία, όμως η μέλισσες συλλέγουν τόσο μεγάλη ποσότητα που καλύπτει πλήρως όλες τις ανάγκες του γόνου. Τα μελίσσια που βρίσκονται στον κισσό γεμίζουν τον γονοθάλαμο με γύρες, ρίχνουν ακατάπαυστα γόνους και τα στεφανώματα (στο πάνω μέρος των πλαισίων) γεμίζουν μέλι!

Το μέλι του κισσού είναι ανοιχτόχρωμο και η ανθοφορία βοηθά τους καταπονημένους πληθησμούς των μελισσιών να ανανεωθούν και να πάρουν τα πάνω τους πολύ γρήγορα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κουρασμένα αδυνατισμένα μελίσσια που βρίσκονται στο πεύκο και επισκέπτονται αυτή την ανθοφορία μετά.

Ο κισσός είναι ένα ιδιαίτερα ανθεκτικό φυτό, όμως για να δώσει νέκταρ και να δουλέψουν τα μελίσσια πρέπει να προηγηθούν βροχές. Είναι αναρριχητικό φυτό που συναντάται κυρίως σε ρεματιές, πηγές και μέρη με ίσκιο και υγρασία. Έχει ιδιαίτερη αδυναμία να αναρριχάται πάνω σε πλατάνια τα οποία και αποξηραίνει εφόσον απορροφά τους χυμούς από τον φλοιό και τον ήλιο από τα φύλλα τους!

Οι μέλισσες όταν επισκέπτονται τα άνθη του κισσού είναι ιδιαίτερα χαρούμενες και ακούγεται ένα όμορφο βουιτό. Τα άνθη του κισού σχηματίζουν μεγάλες ταξιανθίες με άυθονη γύρη πράγμα που συντελεί στο να μαζέψουν οι μέλισσες μεγάλη ποσότητα πολύ γρήγορα. Γνωρίζετε άλλωστε οτι το κάθε φυτό έχει διαφορετικό βαθμό δυσκολίας για την συλλογή του.

Όταν ο κισσός δουλεύει βλέπουμε ανάμεσα απο τους κηρηθροφορείς λευκά παρακτίσματα, πλαίσια γεμάτα κατακίτρινη γύρη, και γόνους που μπορούν να φτάσουν έως 8 ανά μελίσσι!

Πως θα σας φαινόταν να γυρίζατε ένα κλειδί ροής (flow key) στην κυψέλη σας και από έναν ειδικό σωλήνα να έτρεχε κατευθείαν αγνό, καθαρό μέλι κατευθείαν στο βάζο;

Για πολλά χρόνια, ο Σένταρ Άντερσον και ο πατέρας του, Στιούαρτ από το Byron’s Bay της Αυστραλίας, τελειοποιούσαν στο υπόγειο του σπιτιού τους μια εφεύρεση που θα τους άλλαζε τη ζωή.

Ο λόγος για μια ειδική κυψέλη που ο μελισσοκόμος επεμβαίνει ελάχιστα κατά τη διάρκεια της παραγωγικής περιόδου και παίρνει το τελικό προϊόν κατευθείαν στο βάζο, προς κατανάλωση ή πώληση. Η ”κυψέλη ροής” (Flow Hive) όπως ονομάζεται επιτρέπει στον παραγωγό να παρακολουθεί όλη την παραγωγική διαδικασία από τα ειδικά τζάμια που υπάρχουν στα πλαϊνά της κάθε κυψέλης και να βλέπει πότε το μέλι είναι έτοιμο για συλλογή χωρίς χωρίς να χρειάζεται να την ανοίξει.

Ο παραγωγός δεν χρειάζεται να φοράει πια την ειδική στολή, να καπνίσει το μελίσσι του, να ανοίγει και να συλλέγει ο ίδιος το μέλι, να αποσυναρμολογεί και να σηκώνει κομμάτια της βαριάς κατασκευής, ταλαιπωρώντας έτσι κα θανατώνοντας, πολλές φορές, μέρος από τον πληθυσμό των εντόμων. Επίσης, το ότι η συγκεκριμένη κυψέλη δεν χρειάζεται να ανοιχτεί κατά την παραγωγική διαδικασία, σημαίνει λιγότερο στρες για τη μέλισσα που κάνει τη ”δουλειά” της πιο αποδοτικά.

Το λανσάρισμα της πρώτης κυψέλης με την τελική μορφή της έγινε το Φεβρουάριο 2015 και μέσα σε οχτώ εβδομάδες, η εταιρεία πια, με τους 35 υπαλλήλους και και τα τρία εργοστάσια σε Αυστραλία και Αμερική, είχε δεχτεί πάνω από 25.000 παραγγελίες από 130 χώρες, ύψους 12,2 εκατ. δολαρίων. 

(Κυριάκος Λάμπρου – ypaithros.gr)

Είναι ο μόνος τρόπος για να μάθουμε μια σειρά από χαρακτηριστικά του εδάφους που καθορίζουν το επίπεδο της γονιμότητας του, δηλαδή την ικανότητά του να διαθέτει στα φυτά τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία σε επαρκείς ποσότητες και στις σωστές αναλογίες. Με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης και τους άλλους εξωγενείς παράγοντες όπως μικροκλίμα, καλλιεργητικές τεχνικές , ποικιλία κλπ καθορίζονται όλες εκείνες οι επεμβάσεις που είναι απαραίτητες για την βελτίωση της γονιμότητας του εδάφους καθώς και η καταλληλότερη (και οικονομικότερη) λιπαντική αγωγή που πρέπει να εφαρμοστεί στην καλλιέργεια. 

Αφορά τη μέτρηση μιας σειράς φυσικών και χημικών χαρακτηριστικών του εδάφους, όπως pH, αγωγιμότητα, οργανική ουσία κ.α. καθώς και στοιχείων που χρειάζονται στη θρέψη των φυτών , σε πολύ μεγαλύτερες (μακροστοιχεία) ή σε μικρές (ιχνοστοιχεία) ποσότητες όπως ασβέστιο , μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορος σίδηρος, βόριο, ψευδάργυρος κ. α.

Βέβαια μια ανάλυση εδάφους δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω. Μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από αυτά, ανάλογα με το πρόβλημα που κατά περίπτωση ο παραγωγός αντιμετωπίζει. 

Πως ερμηνεύονται τα αποτελέσματα μιας ανάλυσης εδάφους 

Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μιας ανάλυσης εδάφους γίνεται από γεωπόνους με γνώση και εμπειρία σε θέματα εδαφολογίας και θρέψης φυτών. 

Δεν υπάρχουν απόλυτοι κανόνες για την αξιολόγηση των αναλύσεων παρά μόνο κάποιες γενικές αρχές. Κάθε έδαφος έχει τις ιδιομορφίες του , το δικό του ιστορικό (προηγούμενες καλλιέργειες, λιπάνσεις που έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν, ποιότητα εφαρμοζόμενου νερού άρδευσης, κ.α.)και αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση. 

Με βάση τα αποτελέσματα των αναλύσεων μπορούν να αντιμετωπισθούν θέματα όπως:

– Χαμηλές αποδόσεις που οφείλονται στη μειωμένη γονιμότητα του εδάφους ή υποβαθμισνένης ποιότητας προϊόντα 

– Προβλήματα ανισορροπίας θρέψης των φυτών από εφαρμογή λανθασμένης λιπαντικής αγωγής, και 

– Επιβάρυνση του κόστους παραγωγής λόγω υπερβολικής κατανάλωσης λιπασμάτων στην εφαρμογή στο χωράφι. 

Αποστολή εδαφικών δειγμάτων στο εργαστήριο 

Το δείγμα προσκομίζεται στο Εργαστήριο από τον ίδιο τον παραγωγό εκτός και αν αυτό είναι απαγορευτικό λόγω απόστασης. Εκεί, εκτός από την προσωπική επαφή, που είναι πάντα χρήσιμη, θα ζητηθούν μια σειρά από σημαντικές πληροφορίες για την μετέπειτα σωστή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων από τους γεωπόνους του Εργαστηρίου. 

Τα αποτελέσματα παραλαμβάνονται γραπτώς με αλληλογραφία, ΦΑΞ ή αυτοπροσώπως. Στην τελευταία περίπτωση προηγείται τηλεφωνική συνεννόηση για την ακριβή ημέρα και ώρα. Έτσι θα υπάρξει καλύτερη εξυπηρέτηση και ενημέρωση από το επιστημονικό προσωπικό για την συνιστώμενη λίπανση. 

Διαδικασία ορθής δειγματοληψίας 

Αρχικά ελέγχουμε τα χαρακτηριστικά του χωραφιού που φαίνονται με το μάτι, όπως χρώμα, σύσταση, κλίση, φυσική βλάστηση και με βάση αυτά το χωράφι χωρίζεται σε ομοιόμορφες ζώνες. Από κάθε ομοιόμορφη ζώνη παίρνουμε 2-3 υποδείγματα εδάφους ανά στρέμμα από θέσεις που απέχουν μεταξύ τους 25- 50 μέτρα. Η δειγματοληψία είναι το πρώτο ίσως και το πιο σημαντικό στάδιο για μια σωστή ανάλυση. Σκοπός είναι να αποκτηθεί ένα δείγμα χώματος που να είναι όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό του χωραφιού. 

Συνήθως το τελικό δείγμα εδάφους που αποστέλλεται στο εργαστήριο ζυγίζει 1-2 κιλά. Κατά συνέπεια είναι πολύ σημαντικό το δείγμα να προέρχεται από όσο το δυνατόν περισσότερα σημεία του χωραφιού. 

Από ποια σημεία του χωραφιού παίρνουμε δείγμα 

Σε δενδρώδεις καλλιέργειες η δειγματοληψία γίνεται κάτω από την κόμη των δέντρων ενώ σε κηπευτικές από την γραμμή φύτευσης, εκεί δηλαδή που πέφτουν τα λιπάσματα και «δουλεύει» το ριζικό σύστημα των φυτών. 

Για την δειγματοληψία αποφεύγονται μη χαρακτηριστικές περιοχές , όπως κοντά σε δρόμους , τα σύνορα του χωραφιού, περιοχές που νεροκρατούν, σαμάρια, σημεία με πρόσφατη λίπανση, κ.α. Η δειγματοληψία θα πρέπει να γίνεται σε απόσταση τουλάχιστον 2 μ. από τις παραπάνω θέσεις. Επίσης αποφεύγουμε να παίρνουμε δείγμα μετά από μια έντονη βροχή ή μετά από πότισμα της καλλιέργειας. Περιμένουμε το χώμα που θέλουμε να αναλύσουμε να είναι «στον ρόγο του» 

– Για κηπευτικές – λαχανοκομικές καλλιέργειες, θερμοκηπιακές ή υπαίθριες παίρνουμε δείγματα από βάθος 0-20 εκατοστά. 

– Για δενδρώδεις καλλιέργειες και αμπέλια παίρνουμε δείγματα από βάθος 0-40 εκατοστά. 

– Για προσδιορισμό αναγκών μόνο σε ασβέστιο παίρνουμε δείγματα από βάθος 0-15 εκατοστά. 

– Για καλλιέργειες σε σαμάρια παίρνουμε δείγματα από τα σαμάρια (το ύψος των σαμαριών συνυπολογίζεται στο βάθος δειγματοληψίας). 

Σε χωράφια που εμφανίζουν διαφορετικές στρώσεις κατά βάθος παίρνονται δείγματα ξεχωριστά από κάθε στρώση και τοποθετούνται σε χωριστές σακούλες. Φυσικά για οποιαδήποτε απορία επικοινωνεί ο παραγωγός με τους ειδικούς Εδαφολόγους –  Γεωπόνους του Εργαστηρίου. 

Πως πρέπει να πάρουμε το δείγμα 

Αρχικά απορρίπτουμε την επιφανειακή στρώση (χορτάρια, υπολείμματα φύλλων, κλπ.) και με έναν κατάλληλο δειγματολήπτη παίρνουμε δείγμα από το επιθυμητό βάθος. Οι δειγματολήπτες είναι ουσιαστικά μεταλλικοί σωλήνες που βυθίζονται στο έδαφος και αφαιρούν ένα ομοιόμορφο δείγμα χώματος. 

Αν δεν υπάρχει δειγματολήπτης ανοίγουμε έναν λάκκο με το επιθυμητό βάθος χρησιμοποιώντας φτυάρι, τσάπα, πατόφτυαρο. Από μια πλευρά του λάκκου παίρνουμε μια φέτα χώματος από την επιφάνεια έως το βάθος που απαιτείται. Επαναλαμβάνεται η διαδικασία και στα υπόλοιπα σημεία δειγματοληψίας. Το χώμα που έχει συλλεχτεί ανακατεύεται για να ομογενοποιηθεί και σε μια σακούλα βάζουμε το τελικό δείγμα βάρους 1-2 κιλά. Η σακούλα να είναι καθαρή και όχι από λιπάσματα ή γεωργικά φάρμακα. 

Σε ένα χαρτί που συνοδεύει το μείγμα σημειώνουμε: ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, περιοχή δειγματοληψίας, ημερομηνία, καλλιέργεια, έκταση χωραφιού, βάθος δειγματοληψίας, τρόπος ποτίσματος και όποια άλλα στοιχεία κρίνουμε απαραίτητα. Ταυτόχρονα ειδοποιούμε το εργαστήριο για την αποστολή του δείγματος. 

Κάθε πότε να κάνουμε ανάλυση εδάφους 

Στις δενδρώδεις καλλιέργειες κάνουμε ανάλυση συνήθως κάθε 3-4 χρόνια. Σε αμμώδη εδάφη με πολλές βροχοπτώσεις, ανάλυση εδάφους θα πρέπει να γίνεται πιο συχνά. 

Στις κηπευτικές και θερμοκηπιακές καλλιέργειες γίνεται συνήθως κάθε χρόνο. 

Σε επαναληπτικές αναλύσεις θα πρέπει να παίρνουμε δείγμα από τις ίδιες περίπου θέσεις. 

Τι περιλαμβάνει η ανάλυση εδάφους 

Η ανάλυση περιλαμβάνει μια σειρά από μετρήσεις που αφορούν: 

– Μηχανική ή κοκκομετρική σύσταση, 

– Οξύτητα PH 

– Ηλεκτρική αγωγιμότητα 

– Περιεκτικότητα σε ανθρακικό ασβέστιο (ολικό & ενεργό) 

– Οργανική ουσία 

– Ανταλλάξιμα κατιόντα Ca, Mg,K & Na 

– Αφομοιώσιμο Φώσφορο 

– Ιχνοστοιχεία (Fe, Mn,Zn, Cu, B) και 

– Εκχυλίσιμο Κάλιο 

Μηχανική σύσταση του εδάφους 

Με τον όρο Μηχανική σύσταση του εδάφους εννοούμε τη σύστασή του με βάση των διαχωρισμό των συστατικών του ανάλογα με το μέγεθός τους. Το έδαφος που προσκομίζεται στο εργαστήριο κοσκινίζεται και ξεχωρίζει εκείνο το τμήμα που τα συστατικά του έχουν διάμετρο <2 χιλιοστά (λεπτή γη). Έτσι έχουμε : 

– Άμμος με διάμετρο από 0,02-2 χιλιοστά

– Ιλύς με διάμετρο από 0,002 εως 0,02 χιλιοστά 

– Άργιλος με διάμετρο <0,002 χιλιοστά. 

Ανάλογα με το ποσοστό περιεκτικότητας σε άμμο, ιλύ και άργιλο κατατάσσονται σε διάφορες κατηγορίες όπως αμμώδη, πηλώδη, αργιλοπηλώδη κλπ. 

Εδάφη με μεγάλο ποσοστό αργίλου, παρουσιάζουν μεγάλη ικανότητα συγκράτησης νερού, στραγγίζουν και κατεργάζονται δύσκολα, θερμαίνονται αργά και είναι πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία. Αντίθετα αμμώδη εδάφη συγκρατούν λιγότερο νερό και θρεπτικά στοιχεία , κατεργάζονται εύκολα και θερμαίνονται γρήγορα. 

Ένα έδαφος με ίση περίπου περιεκτικότητα σε άμμο, ιλύ και άργιλο θεωρείται ότι έχει όλες τις επιθυμητές ιδιότητες. 

PH εδάφους 

Επιπλέον τα διάφορα στοιχεία μετατρέπονται σε αφομοιώσιμες μορφές σε διαφορετικές τιμές . Κατά συνέπεια η μέτρηση του ΡΗ, αλλά και η διόρθωση του όπου χρειάζεται έχει μεγάλη σημασία στην γεωργική πρακτική. Ο όρος PH (οξύτητα) αφορά την συγκέντρωση των ιόντων του υδρογόνου και των υδοξυλίων στο έδαφος. Εκφράζεται σε μια κλίμακα από το 1-14. Στα καλλιεργήσιμα εδάφη οι τιμές του PH κυμαίνονται από 4 έως 8,5. Τα φυτά προσλαμβάνουν τα διάφορα θρεπτικά στοιχεία σε συγκεκριμένες μορφές που λέγονται αφομοιώσιμες. Υπάρχει περίπτωση κάποιο στοιχείο να υπάρχει στο έδαφος αλλά τα φυτά να μην μπορούν να το απορροφήσουν γιατί δεν βρίσκεται στην αφομοιώσιμη μορφή του. Το PH επηρεάζει σημαντικά τις διαδικασίες εκείνες που μετατρέπουν τις μη αφομοιώσιμες μορφές των στοιχείων σε αφομοιώσιμες για τα φυτά.

Διόρθωση PH

 Η διόρθωση μικρών αποκλίσεων από το άριστο PH για την ανάπτυξη της καλλιέργειας , δεν πρέπει να είναι πρωταρχικός στόχος. Απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς και συνεχή παρακολούθηση από τους ειδικούς. 

Διόρθωση PH όξινου εδάφους 

Σε ΡΗ μικρότερο του 6,5 μειώνεται η αφομοιωσιμότητα ορισμένων στοιχείων, κυρίως φωσφόρου, ασβεστίου και μολυβδαινίου γιατί σχηματίζονται δυσδιάλυτες ενώσεις με τα ιόντα σιδήρου, μαγγανίου και αργίλου. 

Η αύξηση του ΡΗ του εδάφους γίνεται συνήθως με την ασβέστωση. 

Υλικά ασβέστωσης 

Τα συνήθη υλικά που χρησιμοποιούνται για την ασβέστωση όξινων εδαφών είναι: ο λειοτριβημένος ασβεστόλιθος ή μαρμαρόσκονη (CaCO3), ο δολομίτης (που είναι μείγμα ανθρακικού ασβεστίου και ανθρακικού μαγνησίου), το οξείδιο του ασβεστίου ή μη σβησμένη άσβεστος (CaO) και το υδροξείδιο του ασβεστίου ή σβησμένη άσβεστος ( Ca(OH)2). 

H εφαρμογή της σβησμένης και της μη σβησμένης άσβεστου είναι δύσκολη λόγω της καυστικότητας τους και της αντίδρασης με το νερό που έχει σαν συνέπεια δέσμευση κάποιων στοιχείων και απότομη αύξηση της θερμοκρασίας του εδάφους. 

Για το λόγο αυτό πρέπει να αποφεύγεται η προσθήκη τους σε χρονικό διάστημα λιγότερο των 2-3 εβδομάδων πριν τη σπορά ή την μεταφύτευση για να μην προκληθεί ζημιά στους σπόρους και στα νεαρά φυτά. 

Η μαρμαρόσκονη είναι το πιο διαδεδομένο υλικό ασβέστωσης. Η δράση της είναι πιο αργή από τα δυο προηγούμενα υλικά , ενώ η αποτελεσματικότητά της εξαρτάται από την καθαρότητα και τον βαθμό κονιορτοποίησης της. Ο δολομίτης χρησιμοποιείται σε εδάφη που είναι φτωχά ταυτόχρονα σε Ca και Μg. Τα τεμαχίδια της μαρμαρόσκονης δεν μετακινούνται εύκολα στο έδαφος και συνεπώς πρέπει να τοποθετούνται στην περιοχή ανάπτυξης του ριζικού συστήματος των φυτών. 

Η ενσωμάτωση γίνεται στις δενδρώδεις καλλιέργειες το φθινόπωρο όταν το έδαφος βρίσκεται στον ρόγο του ενώ στις κηπευτικές και θερμοκηπιακές καλλιέργειες 3-4 εβδομάδες πριν την φύτευση. 

ΡΗ σε Αλκαλικά εδάφη 

Εδάφη με ΡΗ μεγαλύτερο του 7,5 μπορούν να οξινίσουν με προσθήκη θείου, θειικού σιδήρου, θειικής αμμωνίας και φωσφορικού οξέος. 

Ο τρόπος που θα επιτευχθεί η  οξίνιση που απαιτείται προσδιορίζεται από την εργαστηριακή ανάλυση με βάση την καλλιέργεια, το ΡΗ και τη σύσταση του εδάφους. 

Αγωγιμότητα του εδάφους 

Με τον όρο ηλεκτρική αγωγιμότητα εννοούμε τη συγκέντρωση των διαλυτών αλάτων στο έδαφος. Η μέτρηση γίνεται με το αγωγιμόμετρο και εκφράζεται σε mS/cm .Μπορεί να μετρηθεί σε αιώρημα εδάφους σε αναλογία με απιονισμένο νερό 1:2 ή 1: 5 (κυρίως για εδάφη πολύ πλούσια σε οργανική ουσία όπως τύρφη) αλλά η πιο ασφαλής μέθοδος είναι στο εκχύλισμα κορεσμού. 

Η αγωγιμότητα του εδάφους κυρίως επηρεάζεται από: 

– Την ποιότητα του νερού άρδευσης. Όταν περιέχει πολλά άλατα, αυτά συσσωρεύονται στο έδαφος αυξάνοντας την αγωγιμότητά του 

– Τον τρόπο άρδευσης. Άρδευση με σταγόνες αυξάνει την αγωγιμότητα 

– Τη μηχανική σύσταση του εδάφους για την ίδια ποσότητα αλάτων στο έδαφος, τα βαριά εδάφη που συγκρατούν περισσότερο νερό εμφανίζουν μικρότερη αγωγιμότητα συγκριτικά με τα ελαφριά. 

– Το είδος και την ποσότητα των λιπασμάτων που χρησιμοποιούνται. 

Η αγωγιμότητα του εδάφους δεν παραμένει σταθερή αλλά μεταβάλλεται κατά την διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου ανάλογα με τα ποτίσματα και τις λιπάνσεις. 

Στις δενδρώδεις καλλιέργειες κυμαίνεται από 0,7-1,5 και στα θερμοκήπια μπορεί να φτάνει το 2,5-3 μετρούμενη πάντα στο εκχύλισμα κορεσμού. 

Τα φυτά απορροφούν τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία με την μορφή ιόντων. Ιόντα είναι οι χημικές μορφές που προκύπτουν από την διάσπαση των αλάτων στο νερό του εδάφους ή εδαφικό διάλυμα. Με τον όρο «εδαφικό διάλυμα» εννοούμε το νερό που υπάρχει στο έδαφος και περιέχει διαλυμένα μια σειρά από ιόντα, μεταξύ των οποίων και αυτά που είναι απαραίτητα για την θρέψη των φυτών. Θρεπτικά στοιχεία υπάρχουν δεσμευμένα, λιγότερο ή περισσότερο ισχυρά και στην επιφάνεια των κολλοειδών που είναι τα πολύ μικρά σωματίδια του εδάφους.

Τα θρεπτικά στοιχεία που είναι δεσμευμένα στα κολλοειδή της αργίλου και αυτά που είναι στο εδαφικό διάλυμα βρίσκονται σε μια δυναμική ισορροπία. Δηλαδή συνεχώς στοιχεία απελευθερώνονται από τα κολλοειδή προς το εδαφικό διάλυμα και αντιστρόφως. Τα ιόντα που είναι δεσμευμένα στα κολλοειδή λέγονται ανταλλάξιμα και τα άλλα που υπάρχουν στο εδαφικό διάλυμα λέγονται υδατοδιαλυτά. Τα φυτά προσλαμβάνουν θρεπτικά στοιχεία κυρίως από το εδαφικό διάλυμα. 

Η συνεχής παρακολούθηση της αγωγιμότητας του εδάφους είναι πολύ σημαντική για τη σωστή θρέψη μιας καλλιέργειας. 

Στις περισσότερες των περιπτώσεων ιδιαίτερα στις κηπευτικές καλλιέργειες, προβλήματα δημιουργεί η υψηλή αγωγιμότητα παρά η χαμηλή. 

Η υψηλή αγωγιμότητα μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από προβλήματα όπως: 

– Μάρανση των φυτών, ακόμα και νέκρωσής τους λόγω χαμηλής απορρόφησης νερού από το έδαφος, ιδιαίτερα όταν η εδαφική υγρασία είναι χαμηλή και επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες.

– Ανωμαλίες στη φυσιολογική ανάπτυξη των φυτών, λόγω της παρουσίας ορισμένων ιόντων που σε υψηλές συγκεντρώσεις είναι τοξικά για τα φυτά. 

Τελικό αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η μείωση της παραγωγής που μπορεί σε ορισμένες καλλιέργειες να φτάσει σε υψηλά ποσοστά. 

Ταυτόχρονα γίνεται σπατάλη λιπασμάτων με όλες τις βλαπτικές συνέπειες (αυξημένο κόστος παραγωγής, μόλυνση υπογείων υδάτων κ.α.).

Πηγή – Αγροτικός Συνεταιρισμός Ένωση Αγρινίου