Με σημαντική αύξηση των εξαγωγών ελληνικών αποσταγμάτων και ειδικότερα του ούζου, ενώ ανοδική είναι η πορεία που καταγράφει και το τσίπουρο και η τσικουδιά έκλεισε το 2022. Την ίδια στιγμή, η ελληνική ποτοποιία εμφανίζεται σε γενικές γραμμές αισιόδοξη, παρά τις πρωτοφανείς καταστάσεις που βίωσε τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, από το 2019 έως το 2022 ο κλάδος καταγράφει ισχυρή ανοδική εξαγωγική δραστηριότητα,  απορροφώντας τους κραδασμούς που προκάλεσε στις επιχειρήσεις η πανδημία, με το 70% της παραγωγής να κατευθύνεται σε χώρες του εξωτερικού.

«Οι εξαγωγές διαδραματίζουν και το 2022 ουσιαστικό ρόλο για τον κλάδο μας, προάγοντας την ελληνική παράδοση σε όλο τον κόσμο και επιβεβαιώνοντας ότι τα ελληνικά ποτά αναγνωρίζονται διεθνώς, αναφέρει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Παραγωγών Αποσταγμάτων Αλκοολούχω Ποτών (ΣΕΑΟΠ) σε σχετική ανακοίνωσή του.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που επεξεργάσθηκε ο ΣΕΑΟΠ, το 2022 έκλεισε με σημαντική αύξηση των ελληνικών εξαγωγών των αλκοολούχων ποτών (εντός ΕΕ 27 & Τρίτες χώρες), που ξεπερνά και τα επίπεδα προ covid.

Συγκεκριμένα σε σύγκριση με το 2021, σημειώθηκε αύξηση κατά 11,8% σε αξία (από 86,5 εκ. € σε 96,7 εκ. €) και 5,6% σε ποσότητα (από 36 εκ. kg σε 38 εκ. kg).

Συγκρινόμενα με τα προ covid επίπεδα, τα εξαγωγικά μεγέθη παρουσιάζουν αλματώδη αύξηση και ως προς την αξία +27% αλλά και ως προς ποσότητα 10% (σε σχέση 2019).

Η σύγκριση με την τελευταία  5ετία καταδεικνύει φέτος διαχρονική αύξηση των εξαγωγών ελληνικών αλκοολούχων ποτών σε αξία κατά ≈28%, αλλά και σε ποσότητα κατά 15%. Η μέση τιμή πώλησης αλκοολούχων ποτών, καταγράφει αύξηση κατά 11% γεγονός που απεικονίζει τη συνεχόμενη αύξηση μέσης τιμής την προηγούμενη 5ετία.

Χώρες εξαγωγών

Σύμφωνα με τα στοιχεία, τα Κράτη Μέλη της ΕΕ-27, αποτελούν σταθερά τους σημαντικότερους προορισμούς των ελληνικών αποσταγμάτων, με ποσοστό 73% σε αξία και 75% σε ποσότητα.

Οι εξαγωγές εντός ΕΕ-27 του κλάδου της ελληνικής ποτοποιίας το 2022, παρουσιάζουν αύξηση σε απόλυτες τιμές κατά 5,5 εκ.€ (ποσοστιαία 8,57%) σε αξία και κατά 0,5 εκ Kg (ποσοστιαία 2%) σε ποσότητα, σε σύγκριση με το 2021.

Αναφορικά με τις εξαγωγές εκτός ΕΕ-27 σημειώνεται αύξηση 21,7% σε αξία (από 21,3 εκ. € το 2021 σε 26 εκ. € το 2022) και 17,9% σε ποσότητα  (από 8 εκ. kg το 2021 σε 9,5 εκ. kg το 2022)

Η Γερμανία εμφανίζεται στην πρώτη θέση, ως βασική χώρα εξαγωγής ελληνικών αλκοολούχων ποτών,  καθώς το 38,2% (36,9 εκ. €)  της ελληνικής ποτοποιίας σε αξία, οδηγείται στη Γερμανία . Ακολουθούν  το Ιράκ με 17,3 εκ. €, η Βουλγαρία με 8,1 εκ. €, η Τσεχία με 4,3 εκ. €, η Πολωνία με 3,9 εκ. € & Γαλλία με 3,5 εκ. €

Στο γράφημα που ακολουθεί (ΓΡΑΦΗΜΑ 2) παρουσιάζονται τα αντίστοιχα μερίδια των χωρών προορισμού των ελληνικών αλκοολούχων ποτών και αποσταγμάτων εντός και εκτός ΕΕ σε αξία.

Ούζο/τσίπουρο

Ναυαρχίδα είναι το ούζο, το οποίο παρ’ όλο που έχει να ανταγωνιστεί αντίστοιχα ποτά από χώρες όπως η Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, κλπ., έχει καθιερωθεί διεθνώς λόγω της υψηλής ποιότητάς του. Αποτελεί διαχρονικά το κυριότερο εξαγόμενο προϊόν της ελληνικής ποτοποιίας, καταλαμβάνοντας το τελευταίο έτος (2022) το 61 % της αξίας και το 70 % της ποσότητας του συνόλου των εξαγωγών των ελληνικών αποσταγμάτων. Το 2022 καταγράφει ποσοστιαία αύξηση της αξίας των εξαγωγών του διεθνώς κατά ≈11,93 % και σε  ποσότητα 3,65 %.

Οι εξαγωγές εντός ΕΕ-27 το 2022, παρουσιάζουν αύξηση σε αξία κατά 2,24% και ενώ σε  ποσότητα εμφανίζουν μείωση κατά  -3,52%, σε σύγκριση με το 2021.

Αναφορικά με τις εξαγωγές εκτός ΕΕ-27 σημειώθηκε σημαντική αύξηση ≈33,6% σε αξία και ≈23,2% σε ποσότητα.

Οι εξαγωγές του τσίπουρου/τσικουδιάς αν και αντιπροσωπεύουν ένα πολύ μικρό μερίδιο (≈2% σε αξία & ≈1% σε ποσότητα) του συνόλου των εξαγωγών καταγράφουν σταθερή άνοδο, η ποσοστιαία αύξηση σε σχέση με το 2021 είναι 1,7% σε αξία και 19,1% σε ποσότητα.

Οι εξαγωγές εντός ΕΕ-27 το 2022, εμφάνισαν μικρή πτώση σε σύγκριση με το 2021, όμως παρουσιάστηκε σημαντική αύξηση εκτός ΕΕ-27, 18,3% σε αξία και 29% σε ποσότητα. Σε σχέση με το 2020 η συνολική αύξηση είναι ≈40% σε αξία και 56% σε ποσότητα.

Τι ζητά ο ΣΕΑΟΠ

Οκλάδος της ποτοποιίας και της αποσταγματοποιίας, σύμφωνα με τον ΣΕΑΟΠ φαίνεται να είναι ένας από τους πιο εξωστρεφείς αναδεικνύοντας την ελληνική παράδοση σε όλο τον κόσμο, ενώ αποτελεί κινητήριο δύναμη για την εγχώρια οικονομία με ανοδική πορεία στις εξαγωγές. Η αναγνωρισμένη ποιότητα των ελληνικών αλκοολούχων ποτών είναι αδιαμφισβήτητη και αναγνωρίζεται όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο, αφού προτιμάται όλο και περισσότερο παγκοσμίως.

Ο ΣΕΑΟΠ στηρίζει ενέργειες για περαιτέρω ανάπτυξη, προώθηση της υψηλής ποιότητας των προϊόντων στο εξωτερικό, και ενδυνάμωση της ελληνικής αγοράς και ελπίζει να ξεκινήσει άμεσα:

• η προσαρμογή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης των αλκοολούχων ποτών στο μέσο όρο της ΕΕ, προσεγγίζοντας αναλογικότερα τη σχέση της φορολόγησης με το εισόδημα των Ελλήνων πολιτών,
• η διαύγεια του καθεστώτος απόσταξης διήμερων αποσταγματοποιών. Υιοθέτηση ενός νομοθετικού πλαισίου που θα θέτει συγκεκριμένους κανόνες σε σχέση με τη λειτουργία τους και τη διακίνηση των προϊόντων τους. Πρόβλεψη υποχρεώσεων, ανάλογων με αυτές που ισχύουν για τους συστηματικούς αποσταγματοποιούς. Εντοπισμός των παράνομων και επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων,
• ο εκσυγχρονισμός & η απλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου λειτουργίας των επιχειρήσεων του κλάδου σε θέματα παραγωγής & διακίνησης αλκοολούχων ποτών,
• η άρση των εμπορικών εμποδίων, όπως είναι η αδύναμη προστασία πνευματικών δικαιωμάτων, τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο και οι πολύπλοκες και χρονοβόρες τελωνειακές διαδικασίες, που ισχύουν για όλα τα ευρωπαϊκά αλκοολούχα ποτά,
• η σύναψη Εμπορικών Συμφωνιών με τρίτες χώρες οι οποίες δημιουργούν σημαντικές οικονομικές ευκαιρίες,
• η λήψη μέτρων στήριξης των νόμιμων επιχειρήσεων της ευρύτερης αλυσίδας αξίας του κλάδου ποτών, βραχυπρόθεσμα για να στηριχτεί άμεσα η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, όσο και μεσοπρόθεσμα,
• η θέσπιση προγραμμάτων προβολής & προώθησης ελληνικών αποσταγμάτων σε χώρες εντός και εκτός ΕΕ,
• η χρηματοδότηση προγράμματος στρατηγικής εισόδου σε αγορές εντός και εκτός ΕΕ,
• η αξιοποίηση του τουριστικού κύματος που δέχεται η Ελλάδα, μέσα από την ένταξη των αποσταγμάτων σε προγράμματα ανάδειξης γαστρονομικού τουρισμού.

Τα καλλωπιστικά δέντρα αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο στη διακόσμηση
των εξωτερικών χώρων και συμβάλλουν στη δημιουργία μιας όμορφης και
φιλικής ατμόσφαιρας. Είτε πρόκειται για μικρούς κήπους, πάρκα ή ακόμη
και για τους δρόμους της πόλης, τα καλλωπιστικά δέντρα μπορούν να
αναδείξουν τον χώρο και να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής.

Κατά την επιλογή των καλλωπιστικών δέντρων, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη
οι κλιματικές συνθήκες και η περιοχή καλλιέργειας, καθώς και οι ανάγκες
σε χώρο και φροντίδα. Υπάρχουν διάφορα είδη καλλωπιστικών δέντρων, από
τα μικρά και πολυετή δέντρα όπως οι κερασιές , οι λεμονιές και
οι καρυδιές, έως τα μεγάλα και ανθεκτικά δέντρα όπως οι δρυς κλπ.

Όταν επιλέγετε ένα διακοσμητικό δέντρο για τον κήπο ή το πάρκο σας, λάβετε υπόψη το μέγεθος του χώρου, το κλίμα και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Με το κατάλληλο δέντρο, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα όμορφο και γαλήνιο περιβάλλον που θα προσφέρει πολλά οφέλη για τα επόμενα χρόνια.

Οι αυξανόμενες τιμές έχουν αποδυναμώσει την παγκόσμια ζήτηση και κατανάλωση – Τι γίνεται με τα αποθέματα

Σε υψηλά επίπεδα αναμένεται να διατηρηθεί η τιμή του ελαιόλαδου, με τις ποσότητες στη νέα παραγωγική σεζόν να αναμένονται περιορισμένες συγκριτικά με τη φετινή χρονιά, όπου η ελληνική παραγωγή, σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή, εκτινάχτηκε στα ύψη.

Αυτή την περίοδο η μειωμένη διαθεσιμότητα, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος εισροών, οδηγεί σε υψηλότερες τιμές παραγωγού, οι οποίες μετακυλίονται κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού και οδηγούν σε υψηλότερες τιμές καταναλωτή και τιμές εξαγωγής. Έτσι, τόσο η κατανάλωση όσο και οι εξαγωγές της ΕΕ αναμένεται να  μειωθούν, παρά το επίπεδο ρεκόρ, που καταγράφηκε πέρυσι.

Την ίδια στιγμή τα ευρωπαϊκά αποθέματα είναι μειωμένα και οι προοπτικές της επόμενης παραγωγικής σεζόν τόσο στη χώρα μας όσο και στην μεγαλύτερη παραγωγό χώρα την Ισπανία, κατά γενική ομολογία, είναι περιορισμένες.

Η ανομβρία στην Ευρώπη, όπως όλα δείχνουν, θα συνεχίσει να επηρεάζει τις παραγωγικές χώρες, προδιαγράφοντας μία πορεία με μικρές σοδειές και το 2023.

Πάντως τη σεζόν 2022/23 η ευρωπαϊκή παραγωγή ελαιόλαδου είναι μειωμένη κατά 39%, φτάνοντας μόλις τους 1,4 εκατ. τόνους, κυρίως λόγω της σημαντικής μείωσης της Ισπανίας.

Πρωτοφανής παραγωγή

Αυξημένη κατά 42% ήταν η φετινή παραγωγή ελληνικού ελαιόλαδου, διανύοντας μία από τις καλύτερες χρονιές των τελευταίων ετών.

Τα Χανιά και το Ηράκλειο, η Μεσσηνία, η Ηλεία, η Λακωνία και η Αχαΐα, η Αιτωλοακαρνανία, η Πρέβεζα και η Θεσπρωτία ήταν από τις περιοχές όπου η παραγωγή χαρακτηρίζεται από μεγάλη ως και πρωτοφανή, ενώ και οι υπόλοιπες ελαιοκομικές περιοχές της χώρας παρουσίασαν καλές παραγωγές.

«Αυτό που θα θυμόμαστε από αυτή τη χρονιά είναι ότι είχαμε μια καλή παραγωγή με πρωτοφανές υψηλές τιμές, κυρίως λόγω της συγκυρίας που είχε να κάνει με τον πόλεμο αλλά και την δραματική άνοδο της τιμής των σπορέλαιων. Οι παράγοντες αυτοί βοήθησαν το ελληνικό ελαιόλαδο, που σε  συνδυασμό με την χαμηλή ισπανική παραγωγή οδήγησαν σε αυτές τις υψηλές τιμές», λέει στον ΟΤ ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιόλαδου κ. Μανώλης Γιαννούλης.

Σταθεροποιημένες οι τιμές

Οι τιμές παραγωγού για το ελληνικό ελαιόλαδο προς το παρόν φαίνονται να  έχουν σταθεροποιηθεί λίγο πάνω από τα 5 ευρώ/κιλό, τιμή σχεδόν διπλάσια απ’ αυτή των δύο τελευταίων ετών. Ειδικότερα την προηγούμενη σεζόν η τιμή παραγωγού έφτασε στα 3,30 ευρώ/κιλό, ενώ μία χρονιά πριν η τιμή αυτή ήταν στα 2,50 ευρώ/κιλό.

Πάντως όπως όλα δείχνουν, δεν θα υπάρξει αποκλιμάκωση και οι υψηλές τιμές θα διατηρηθούν έως και την άνοιξη του 2024, αφού από την μία η Ελλάδα τη νέα σεζόν αναμένεται να έχει μειωμένες ποσότητες λόγω της παρενιαυτοφορίας, ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο ακόμα και αν οι παραγωγές σε Ισπανία και Ιταλία κινηθούν σε φυσιολογικά επίπεδα, δεν θα υπάρχουν τα αποθέματα εκείνα ώστε να οδηγήσουν τις τιμές σε χαμηλότερα επίπεδα.

«Οι τιμές δεν πρόκειται να μειωθούν γιατί και τα αποθέματα είναι μικρά και η Ισπανία η οποία κατέχει το 50% της παραγωγής έχει μια ιστορικά χαμηλή παραγωγή. Άρα οι τιμές θα παραμείνουν ψηλά και για την επόμενη χρονιά», τονίζει ο πρόεδρος της ΕΔΟΕ στον ΟΤ, υπογραμμίζοντας ότι αν και είναι νωρίς ακόμα «οι προβλέψεις για την επόμενη ελαιοκομική περίοδο, δεν είναι αισιόδοξες όσο αφορά την Ισπανία, ενώ και η Ιταλία τα τελευταία χρόνια πάει με μέτριες παραγωγές. Οπότε πλημμύρα ελαιόλαδου δεν θα υπάρχει του χρόνου, οπότε και οι τιμές δεν φαίνεται να υποχωρούν. Σε κάθε περίπτωση αυτό είναι καλό για τους παραγωγούς, κακό όμως για την κατανάλωση». 

Τα αποθέματα

Παρά τα υψηλά αρχικά αποθέματα το 2022/23, αυτή την στιγμή σε ευρωπαϊκό επίπεδο η διαθεσιμότητα κινείται σε χαμηλά επίπεδα. Αυτό, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος παραγωγής, συμβάλλει σε ιστορικά υψηλές τιμές παραγωγού για όλους τους κατηγορίες ελαιόλαδου.

Έτσι, μπορεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα αποθέματα να μειώνονται, στην Ελλάδα κρατούνται σε υψηλά επίπεδα. «Αυτή την στιγμή ένα μεγάλο μέρος ελαιόλαδου έχει φύγει. Η Ελλάδα όμως δεν μένει ποτέ από αποθέματα κάτω από 70.000 με 80.000 τόνους. Φέτος, με μια πρόχειρη εκτίμηση, θεωρώ ότι τα αποθέματα πρέπει να είναι στα 150.000 τόνους, μιας και η παραγωγή κινήθηκε από 300.000 έως 350.000 τόνους», επισημαίνει ο κ. Γιαννούλης.

Οι εξαγωγές

Δυνατότητες αλλά και ευκαιρίες ανάπτυξης υπάρχουν στον ελαιοκομικό τομέα και ειδικά φέτος, οι μειωμένες παραγωγές των ευρωπαϊκών ελαιοπαραγωγικών χωρών έδωσαν χώρο να διευρυνθούν οι εξαγωγές του ελληνικού ελαιόλαδου, διαγράφοντας θετική πορεία. Αυτή την στιγμή όμως η ζήτηση έχει ατονήσει. «Με δεδομένο ότι οι Ισπανοί βιώνουν μία πάρα πολύ κακή χρονιά από πλευράς παραγωγής, η λογική λέει ότι μόλις υπάρξει ανάγκη για εμπόρευμα πάλι τα τηλέφωνα θα χτυπήσουν», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Γιαννούλης.

Πάντως, όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της ΕΔΟΕ, με δεδομένο ότι «σαν χώρα γενικότερα έχουμε ένα σημαντικό έλλειμα οργάνωσης», υπό προϋποθέσεις η Ελλάδα μπορεί να έχει μία πολύ καλή πορεία στις εξαγωγές, εφόσον υπάρξει και ένα κοστολόγιο ανταγωνιστικό: «Με τέτοιο υψηλό κόστος παραγωγής, δεν θα μπορεί ο παραγωγός να καλλιεργήσει». 

Μειωμένη η κατανάλωση

Οι αυξανόμενες όμως τιμές έχουν αποδυναμώσει την παγκόσμια ζήτηση αλλά και την κατανάλωση, η οποία αναμένεται να φτάσει έως και το 11% στις κύριες ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής.

«Υπάρχει μία πολύ μεγάλη πτώση στην κατανάλωση και αυτό συμβαίνει γιατί το ελαιόλαδο είναι ακριβό, ενώ οι τιμές στα σπορέλαια έχουν επανέλθει σε προ πολέμου επίπεδα. Η ψαλίδα ανάμεσα στο ελαιόλαδο και το σπορέλαιο είναι μεγάλη και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε μία μειωμένη κατανάλωση, κυρίως στις τρίτες χώρες, της μη ελαιοπαραγωγικές χώρες, όπου το ελαιόλαδο δεν είναι ενταγμένο στη διατροφική συνήθεια των κατοίκων, αλλά το αντιμετωπίζουν σαν ντελικατέσεν», εξηγεί ο κ. Γιαννούλης.

Η χύμα διακίνηση

Από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική ελαιοκομία αποτελεί η διακίνηση χύμα ποσοτήτων.

«Η Ελλάδα καταναλώνει 11 με 12 κιλά κατά κεφαλήν που σημαίνει περίπου 120.000 τόνους το χρόνο. Από τα ράφια το τυποποιημένο ελαιόλαδο που πωλείται δεν είναι πάνω από 35.000 με 40.000 τόνους. Αν από τους 80 χιλιάδες τόνους, που απομένουν, οι 10.000 είναι για ιδιοκατανάλωση των παραγωγών και των οικογενειών τους, τότε πάνω από το μισό λάδι που καταναλώνεται μέσα στη χώρα είναι ο χύμα τενεκές που όλοι γνωρίζουμε. Αυτό σημαίνει ένα προϊόν ανεξέλεγκτο, τόσο από πλευράς ποιότητας αλλά και από πλευράς υγιεινής κ.ά», επισημαίνει ο κ. Γιαννούλης.

Παραθέτοντας στοιχεία από έρευνα του παρελθόντος, τόνισε ότι σύμφωνα με δειγματοληψίες που έγιναν σε χύμα συσκευασίες βρέθηκε ότι το 70% των δειγμάτων ήταν μη κανονικά δηλαδή ήταν είτε νοθευμένα είτε μη κανονικά σε ότι αφορά τα χαρακτηριστικά του ελαιόλαδου, που υποστήριζαν οι πωλητές ότι ήταν το περιεχόμενο.

«Εδώ και δεκαετίες παρακαλεί ο ελαιοκομικός τομέας να πάρει μέτρα τα οποία δεν λαμβάνονται ποτέ», τονίζει ο πρόεδρος της ΕΔΟΕ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αύξηση των ελέγχων από τους εκλεκτικούς μηχανισμούς σε σημεία διακίνησης (λιμάνι Πειραιά, διόδια, ΚΤΕΛ, Μεταφορικές εταιρίες, κλπ).

Πηγή www.in.gr/

Ο αραβόσιτος, όπως αλλιώς ονομάζεται το καλαμπόκι, κατάγεται από την κεντρική Αμερική. Πρόκειται για ένα ψηλό φυτό που φτάνει τα δύο μέτρα, εμφανίζοντας αρσενικά άνθη στην κορυφή του φυτού, τα οποία επικονιάζουν τα θηλυκά που βρίσκονται σε χαμηλότερα σημεία. Το καλαμπόκι είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, περιέχει πολλές βιταμίνες, πρωτεΐνες και πλήθος αντιοξειδωτικών στοιχείων. 

Κι επειδή κανένα καλαμπόκι δε συγκρίνεται σε γεύση με το φρέσκο καλαμπόκι από τον κήπο μας, ας δούμε αναλυτικά ποιες είναι οι καλύτερες ποικιλίες για να φυτέψουμε μαζί με τα μυστικά της καλλιέργειας του καλαμποκιού.

Πώς προετοιμάζουμε το έδαφος για τη φύτευση του καλαμποκιού;

Η καλλιέργεια καλαμποκιού απαιτεί βαθύ και γόνιμο έδαφος που να είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και να διαθέτει καλή αποστράγγιση. Πριν τη φύτευση του καλαμποκιού, σκαλίζουμε βαθιά το χώμα και ενσωματώνουμε αρκετό κομπόστ, καλά χωνεμένη κοπριά και βιολογικό λίπασμα για να εμπλουτίσουμε το έδαφος με θρεπτικά συστατικά. Το καλαμπόκι χρειάζεται ηλιοφανείς θέσεις για να μας δώσει πλούσια παραγωγή. Κατάλληλη εποχή για να ξεκινήσουμε την φύτευση του καλαμποκιού είναι ο Απρίλιος για τις νοτιότερες περιοχές της χώρας και ο Μάιος στις πιο βόρειες.

Πώς φυτεύουμε το καλαμπόκι και σε τι αποστάσεις φύτευσης;

Το καλαμπόκι πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Αν και στα φυτώρια συναντούμε έτοιμα φυτά καλαμποκιού, αποφεύγουμε να φτιάχνουμε φυτά καλαμποκιού στο σπορείο, καθώς όταν το καλαμπόκι δεν ριζώσει απευθείας στο χώμα, μπορεί να «στρεσαριστεί» λόγω της μεταφύτευσης. Πριν την σπορά, βάζουμε τους σπόρους καλαμποκιού το προηγούμενο βράδυ σε ένα βρεγμένο πανί για να ενυδατωθούν και να φυτρώσουν γρηγορότερα. 

Φυτεύουμε λοιπόν τους σπόρους καλαμποκιού απευθείας στο χώμα, σε βάθος 4-5 εκατοστών, 2-3 σπόρους σε κάθε θέση, σε κατάλληλες αποστάσεις φύτευσης 20-40 εκατοστών μεταξύ των φυτών και 50-100 εκατοστών μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

 Πόσο συχνά χρειάζεται πότισμα η καλλιέργεια του καλαμποκιού;

Το καλαμπόκι θέλει τακτικό πότισμα και αρκετή ποσότητα νερού για να έχει μεγάλη ανάπτυξη και πλούσια παραγωγή καρπών. Ειδικά από την περίοδο της άνθησης μέχρι και την αύξηση των καρπών, οι ανάγκες σε πότισμα είναι αρκετά πιο αυξημένες. 

Εκτός από το στάδιο ανάπτυξης του καλαμποκιού, η ποσότητα και η συχνότητα του ποτίσματος εξαρτάται από τον τύπο του εδάφους και από τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή. Αμμώδη εδάφη χρειάζονται πιο συχνά ποτίσματα σε σχέση με βαρύτερα αργιλώδη εδάφη που συγκρατούν περισσότερο νερό.

Πόσο συχνά βάζουμε λίπασμα στα καλαμπόκια;

Η καλλιέργεια του καλαμποκιού έχει σημαντικές ανάγκες σε θρεπτικά στοιχεία για να εξασφαλίσουμε καλή ανάπτυξη φυτών και ικανοποιητική καρποφορία. Εκτός από την βασική λίπανση που ενσωματώνουμε στο χώμα κατά την φύτευση του καλαμποκιού, προσθέτουμε κάθε τρεις βδομάδες πλήρες βιολογικό λίπασμα για να έχουμε καλή καρποφορία.

 Συμπληρωματικά, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ψεκασμός στο φύλλωμα των καλαμποκιών με σκεύασμα πλούσιο σε λίπασμα ψευδάργυρο βοηθά στην ανθοφορία και την καλή παραγωγή των καρπών.

Πότε είναι ώριμο και έτοιμο για συγκομιδή το καλαμπόκι;

Ανάλογα την ποικιλία του καλαμποκιού που έχουμε φυτέψει, είναι διαφορετικός και ο χρόνος συγκομιδής του καλαμποκιού. Συνήθως, συλλέγουμε τους καρπούς (σπάδικες) του καλαμποκιού 2,5-3,5 μήνες μετά την φύτευση του καλαμποκιού και για αυτό είναι σημαντικό να σημειώνουμε . 

Σε κάθε περίπτωση, κατά την ωρίμανση του καλαμποκιού, ο σπάδικας, δηλαδή η ανθοταξία του καλαμποκιού, γίνεται σκληρή και γεμίζει με σπόρους ενώ τα φύλλα που το περιβάλλουν καθαρίζονται σχετικά εύκολα. Επίσης, αν πιέσουμε τους σπόρους του καλαμποκιού με το δάχτυλο μας και θα βγει ένα υγρό σα γάλα, τότε το καλαμπόκι είναι έτοιμο για συγκομιδή.

 Τα πλούσια εκθέματά του σχετίζονται με την τοπική αγροτική, πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά του θεσσαλικού κάμπου, και αποτελούν στην πλειοψηφία τους δωρεές των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να το ενισχύουν με αντικείμενα που έχουν στα σπίτια τους. Ο λόγος για το λαογραφικό-αγροτικό μουσείο Ιτέας, το οποίο βρίσκεται πάνω στον κύριο οδικό άξονα που συνδέει τις Περιφερειακές Ενότητες Καρδίτσας και Λάρισας, κομβικό σημείο του γεωγραφικού διαμερίσματος Θεσσαλίας.

Το μουσείο, τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η υπεύθυνη Θεοδώρα Μπλουγουρά, μπορούν να το επισκέπτονται καθημερινά μαθητές από ολόκληρη την Ελλάδα. Η συλλογή περιλαμβάνει αντικείμενα που έχουν σχέση με τον υλικό, κοινωνικό και πνευματικό βίο της περιοχής και τα οποία εκτίθενται τόσο στο εσωτερικό όσο και στον αύλειο χώρο του.

 Έτσι, ο επισκέπτης μπορεί να δει αλωνιστικές μηχανές προηγούμενων δεκαετιών, αδοκάνες, τις οποίες έσερναν άλογα και τις χρησιμοποιούσαν στον αλωνισμό, τα πρώτα τρακτέρ που έκαναν την εμφάνισή τους στη θεσσαλική πεδιάδα, μαγγανοπήγαδο, από το οποίο αντλούσαν νερό οι κάτοικοι για να ποτίζουν το περιβόλι, όπως και σνέκες, ξύλινες στάμνες μέσα στις οποίες αποθηκευόταν αλάτι. Επίσης, υπάρχει η σάλα με αναπαράσταση του καραγκούνικου δωματίου, διάφορα οικιακά σκεύη, αλλά και μυλόπετρες, τις οποίες χρησιμοποιούσε ο μυλωνάς για να αλέθει το σιτάρι. Επίσης, κυρίαρχη θέση κατέχει ο αργαλειός και οι παραδοσιακές στολές. 

Δίπλα στο Αγροτικό Μουσείο υπάρχει αθλητικό πάρκο όπου μπορούν να παίξουν οι μαθητές και χώρος όπου μπορούν να καθίσουν για φαγητό. Μέσα από τα εκθέματα, συνεχίζει η ίδια, προβάλλεται με τον καλύτερο τρόπο, η παραδοσιακή αγροτική ζωή, τα ήθη και έθιμα του τόπου. Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία του δήμου Παλαμά, έχουν συντηρηθεί και καταγραφεί πάνω από 4.000 αντικείμενα. 

Η συλλογή περιλαμβάνει αντικείμενα που έχουν σχέση με τον υλικό, κοινωνικό και πνευματικό βίο της περιοχής. Μάλιστα, εξηγεί η κ. Μπλουγουρά, είναι τόσα πολλά τα εκθέματα που δεν χωρούν στις αίθουσες του μουσείου, οι οποίες αυτό τον καιρό ανακαινίζονται, με αποτέλεσμα να έχουν μεταφερθεί σε αποθήκες. Το κτίριο του αγροτικού μουσείου είναι 560 μ2 και περιβάλλεται από κατάλληλα διαμορφωμένη έκταση 8,5 στρεμμάτων. Το μουσείο δημιούργησε ο πρώην Δήμος Φύλλου στην προσπάθειά του να διατηρήσει και να αναδείξει την πολιτιστική του κληρονομιά. Πρόκειται για έναν εκθεσιακό χώρο προστασίας και αξιοποίησης στοιχείων αγροτικής κληρονομιάς, καταλήγει η κ. Μπλουγουρά.

Πηγή www.amna.gr

Συστάσεις από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Θεσσαλονίκης

Από τα ακάρεα που προσβάλλουν την μηλιά, ο κόκκινος τετράνυχος αποτελεί το περισσότερο ζημιογόνο είδος. Το άκαρι ζει και στις δύο επιφάνειες των φύλλων προκαλώντας με την τροφική του δραστηριότητα μείωση της φωτοσυνθετικής ικανότητας των φύλλων και μείωση της ποσότητας και ποιότητας των παραγόμενων καρπών.

Να γίνει δειγματοληπτικός έλεγχος τουλάχιστον 30 οφθαλμών ή 10 βλαστών καρποφόρου ξύλου ενός μέτρου. Εντοπίστε και καταμετρήστε τα αυγά του τετράνυχου (τα διαπαύοντα αυγά αποτίθενται στη βάση των οφθαλμών).

Εάν καταμετρηθούν περισσότερα από 10 αυγά σε κάθε ανθοφόρο οφθαλμό ή 1000 αυγά σε βλαστό καρποφόρου ξύλου ενός μέτρου να γίνει άμεσα επέμβαση με εγκεκριμένα ακαρεοκτόνα σκευάσματα ωοκτόνου – προνυμφοκτόνου δράσης.

Φουζικλάδιο μηλιάς

Σε περισσότερες περιοχές αναμένεται αύξηση της θερμοκρασίας και υψηλά ποσοστά υγρασίας, συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη προσβολών. Επίσης, οι περισσότερες ποικιλίες βρίσκονται στα πλέον ευπαθή στάδια ανάπτυξης του δέντρου.

Συνιστάται επέμβαση με προστατευτικά ή θεραπευτικά μυκητοκτόνα έως και 96 ώρες μετά την περίοδο προσβολής.

Ωίδιο μηλιάς

Οι καιρικές συνθήκες των τελευταίων ημερών, ευνοούν την ανάπτυξη του ωιδίου. Οι νεαροί τρυφεροί ιστοί είναι ευπαθείς στις μολύνσεις. Η προστασία της νέας βλάστησης από τις αρχικές μολύνσεις, οι οποίες ξεκινούν από τους οφθαλμούς που είχαν μολυνθεί το προηγούμενο έτος, κρίνεται απαραίτητη.

Υπάρχει η δυνατότητα συνδυασμένης καταπολέμησης με το Φουζικλάδιο.

Πηγή www.in.gr