Την περίοδο αυτή τα δένδρα εξέρχονται από το στάδιο του ληθάργου. Οι επεμβάσεις κατά την περίοδο αυτή έχουν ως στόχο την μείωση των πληθυσμών των εντόμων και των αρχικών μολυσμάτων των μυκητολογικών και βακτηριολογικών ασθενειών. Σχετικό Τεχνικό Δελτίο Γεωργικών Προειδοποιήσεων με χρήσιμες συμβουλές προς τους παραγωγούς εξέδωσε το Περιφερειακό Κέντρο Φυτοπροστασίας Καβάλας για την αντιμετώπιση ποικίλων ασθενειών σε πυρηνόκαρπα και μηλοειδή.

Ασθένειες Πυρηνοκάρπων

Ενίσχυση με αζωτούχο λίπασμα, περιοδικές αρδεύσεις και αραίωση καρπών κατά του εξώασκου

Ο εξώασκος (Taphrina deformans), γνωστός και ως «καρούλιασμα των φύλλων» προσβάλλει κυρίως τα φύλλα και δευτερευόντως τους νεαρούς βλαστούς και καρπούς. Τα προσβεβλημένα φύλλα λόγω υπερπλασίας και υπερτροφίας, παρουσιάζουν τοπική ή ολική πάχυνση του ελάσματος, «κατσάρωμα» και παραμόρφωση. Αρχικά παίρνουν κόκκινο χρώμα και αργότερα σταχτοκίτρινο. Τα φύλλα γίνονται καστανά, μαραίνονται, ξηραίνονται και πέφτουν προκαλώντας έως και πλήρη φυλλόπτωση του δέντρου. Στους καρπούς εμφανίζονται τοπικές κιτρινοπράσινες διογκώσεις και πρόωρη πτώση. Ο μύκητας δεν ευνοείται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από 7 οC, ενώ μολύνσεις παρατηρούνται σε θερμοκρασίες μεταξύ 10ο και 20ο Cσε συνδυασμό με υψηλή σχετική υγρασία. Το παθογόνο διαχειμάζει στους οφθαλμούς ή σε πτυχώσεις του φλοιού των κλάδων και του κορμού.

Η καταπολέμηση του εξώασκου γίνεται την χειμερινή περίοδο πριν την μόλυνση της νέας βλάστησης των δέντρων (φθινόπωρο μέχρι φούσκωμα οφθαλμών). Σε περίπτωση εξασθένησης του δέντρου λόγω σοβαρής προσβολής συνιστάται η ενίσχυσή του με αζωτούχο λίπασμα, περιοδικές αρδεύσεις και αραίωση των καρπών. Μετά την είσοδο του παθογόνου στους ιστούς είναι, ουσιαστικά, αδύνατη η καταπολέμηση της ασθένειας.

Χειμερινοί ψεκασμοί λίγο πριν τη διόγκωση των οφθαλμών για το κορύνεο

Το κορύνεο (Stigmina carpophilla) προσβάλλει τα φύλλα, τους καρπούς, τους βλαστούς και λιγότερο τους οφθαλμούς και τα άνθη. Ο μύκητας εγκαθίστανται στους επιφανειακούς ιστούς των οργάνων και προκαλεί νεκρωτικές κηλιδώσεις, μικρά έλκη στους βλαστούς και νεκρώσεις οφθαλμών. Τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα εμφανίζονται στο έλασμα των τρυφερών φύλλων και στην επιφάνεια των νεαρών καρπών. Στην πάνω πλευρά των φύλλων εμφανίζονται συνήθως κυκλικές, ερυθροκάστανες, κηλίδες που βαθμιαία γίνονται καστανές και ξηραίνονται. Οι αποξηραμένοι ιστοί πέφτουν, οπότε σχηματίζονται πολλές οπές στα φύλλα συνήθως με ένα ερυθροεϊδές «δακτυλίδι» γνωστές ως «τρύπες από σκάγια».

Αποτέλεσμα της έντονης προσβολής είναι η φυλλόπτωση. Στους μολυσμένους βλαστούς σχηματίζονται μικρές κοκκινωπές ελλειψοειδείς κηλίδες που στην συνέχεια εξελίσσονται σε μικρά έλκη. Από τα έλκη συχνά εκκρίνεται κόμι και εάν περιβάλλουν τους κλαδίσκους το πάνω
μέρος τους ξηραίνεται. Τέλος οι οφθαλμοί μαυρίζουν και νεκρώνονται.

Για την καταπολέμηση της ασθένειας συνιστάται το ακόλουθο πρόγραμμα ψεκασμών:

• το φθινόπωρο και κατά την πτώση των φύλλων
• κατά την χειμερινή περίοδο και λίγο πριν την έναρξη διόγκωσης των οφθαλμών
• την άνοιξη κατά την πτώση των πετάλων
• 20 ημέρες από τον τελευταίο ψεκασμό
• επιπλέον συνιστάται η αφαίρεση και το κάψιμο των προσβεβλημένων κλαδίσκων

Ψεκασμός για προστασία του άνθους από μονίλια

Για τη μονίλια (Monilia fructicola) των πυρηνοκάρπων θα πρέπει να γίνει ένας ψεκασμός λίγο πριν τη διόγκωση των οφθαλμών για να προστατευτούν τα ευαίσθητα τμήματα του άνθους (σέπαλα, πέταλα, ανθήρες) ιδιαίτερα όταν επικρατεί βροχερός καιρός. Θα επαναληφθεί, εφόσον απαιτείται, λόγω επικράτησης ευνοϊκών συνθηκών κατά την διάρκεια της άνθησης.

Ασθένειες και εχθροί μηλιάς – αχλαδιάς

Αποφυγή αζωτούχου λίπανσης για βακτηριακό κάψιμο και εγκεκριμένοι ψεκασμοί για φουζικλάδιο  

Oι σημαντικότερες ασθένειες των μηλοειδών είναι το φουζικλάδιο (Venturia inaequalis) και το βακτηριακό κάψιμο (Εrwinia amylovora).

To φουζικλάδιο αντιμετωπίζεται κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου με ψεκασμούς εξειδικευμένων φυτοπροστατευτικών προϊόντων. Κατά την διάρκεια του χειμώνα πρέπει, επίσης, να γίνεται κλάδεμα και καταστροφή των προσβεβλημένων κλάδων. Επίσης τα πεσμένα φύλλα θα πρέπει να συλλέγονται και να ενσωματώνονται, όπου είναι εφικτό ή να ψεκάζονται, μετά την πτώση με ουρία που ευνοεί την αποσύνθεσή τους.

Το βακτηριακό κάψιμο αντιμετωπίζεται κυρίως προληπτικά με τα παρακάτω καλλιεργητικά μέτρα, όπως:

1. Απομάκρυνση – καταστροφή των έντονα προσβεβλημένων δένδρων (προσβολή του κορμού ή των βραχιόνων σε απόσταση μικρότερη από 50 εκ. από τον κορμό), ακόμη και των γειτονικών που είναι ύποπτα για προσβολή
2. Αυστηρό κλάδεμα των προσβεβλημένων δένδρων όλη τη βλαστική περίοδο με αφαίρεση και υγιούς τμήματος
3. Κατά το κλάδεμα ή τον καθαρισμό τα εργαλεία θα πρέπει να απολυμαίνονται συνεχώς
4. Αποφυγή λήψης εμβολίου από μολυσμένους οπωρώνες,
5. Ψεκασμός πριν τη διακοπή του ληθάργου με εγκεκριμένο χαλκούχο σκεύασμα
6. Επεμβάσεις με εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά προϊόντα σε καλλιέργειες όπου υπάρχει ιστορικό προσβολής από την ασθένεια
7. Αποφυγή υπερβολικής αζωτούχου λίπανσης λόγω του ότι ευνοείται η ασθένεια από την περίσσεια αζώτου.

Με παραφινέλαια ή πυρεθρινοειδή η καταπολέμηση της ψύλλας

Η ψύλλα (Cacopsylla sp.) είναι από τους σημαντικότερους εχθρούς της αχλαδιάς. Για την σωστή αντιμετώπιση του εντόμου θα πρέπει να γίνει αποτελεσματική καταπολέμηση των πληθυσμών της διαχειμάζουσας γενιάς με εφαρμογή παραφινελαίων ή πυρεθρινοειδών ή με μείγμα και των δύο.

Καλή διαβροχή δέντρων και εφαρμογές παραφινελαίου στο λήθαργο για τον κόκκινο τετράνυχο

Επίσης οι χειμερινοί ψεκασμοί είναι απαραίτητοι και εναντίον του κόκκινου τετράνυχου (Panonychusulmi), εφόσον υπάρχει καταγραφή με ιστορικό προσβολής. Θα πρέπει να γίνει καλή διαβροχή των δένδρων, επειδή τα αβγά του κόκκινου τετράνυχου εναποτίθενται σε προφυλαγμένες θέσεις στα κλαδιά. Οι εφαρμογές παραφινελαίων πραγματοποιούνται κατά την διάρκεια του ληθάργου μέχρι και το φούσκωμα των οφθαλμών.

Δείτε αναλυτικά τη Γεωργική Προειδοποίηση εδώ.

Πηγή fresher.gr/

Σύμφωνα με τον Santiago Lyons, Διευθυντή Πωλήσεων της Fruit World, η φετινή σεζόν χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και υψηλή αισθητική στα παραγόμενα φρούτα. «Τα πρώτα σημάδια από τις αγορές δείχνουν ενδιαφέρον για τις ποικιλίες William’s, Beurre D´Anjou και αχλάδια του Packham. Αναμένουμε μια υπέροχη σεζόν 2024, με την Ευρώπη να έχει υψηλή ζήτηση λόγω των χαμηλών αποθεμάτων στην αγορά.», είπε.

Η Fruit World εξάγει 15 000 τόνους προϊόντων παγκοσμίως, με το 30% του τρέχοντος όγκου να αποστέλλεται στην Ασία και τη Μέση Ανατολή, το 24% στην Ευρώπη, το 40% στη Λατινική Αμερική και το 6% στη Βόρεια Αμερική. «Ενδιαφερόμαστε για την περαιτέρω ανάπτυξη της Βόρειας Αμερικής και των ασιατικών αγορών. Είμαστε ανοιχτοί να γνωρίσουμε νέους συνεργάτες σε όλο τον κόσμο που μοιράζονται τις βασικές μας αξίες να προσφέρουμε στους πελάτες μόνο την καλύτερη ποιότητα προϊόντων», δηλώνει ο Lyons.

Η εταιρεία καλλιεργεί διαφορετικές ποικιλίες αχλαδιών, εκ των οποίων ξεχωρίζει η ποικιλία William’s/Bartlett ως η πιο πολυπόθητη και απαιτητική, όπως επισημαίνει ο Lyons: « Πρόκειται για την ποικιλία που διαθέτει μια “αληθινή” γεύση αχλαδιού, με τη συγκομιδή να ξεκινά τον Ιανουάριο. Από την άλλη, η Packham’s Triumph είναι μια γενικά μεγάλη ποικιλία με πράσινο φλοιό που συλλέγεται τον Φεβρουάριο. Η ποικιλία Beurre D´Anjou αποτελεί ένα παραδοσιακό γαλλικό αχλάδι με πράσινη φλούδα, με τη συγκομιδή να ξεκινά στα τέλη Ιανουαρίου έως αρχές Φεβρουαρίου. Όσον αφορά την ποικιλία Red Bartlett είναι μια μετάλλαξη του William, αλλά με κόκκινο δέρμα που αποκτά πολύ λαμπερή όψη όταν ωριμάζει και η συγκομιδή ξεκινά στα τέλη Ιανουαρίου έως αρχές Φεβρουαρίου.

Πέραν των ποικιλιών αχλαδιών, η εταιρεία εκτός από την επωνυμία Fruit World, διαθέτει επίσης τις διάσημες μάρκες Don Elias και Los Andes. Σήμερα, αποτελεί μια εκλεπτυσμένη εταιρεία με έδρα την υψηλή κοιλάδα του Ρίο Νέγκρο, στην Παταγονία, Αργεντινή, υπό τη διεύθυνση του ιδιοκτήτη τρίτης γενιάς, Damian Zetone. «Κάθε χρόνο, πελάτες από όλο τον κόσμο βιαστικά επιζητούν προγράμματα με την Fruit World, προκειμένου να εξασφαλίσουν τον εφοδιασμό τους με τα καλύτερα αχλάδια στην Αργεντινή,” σημειώνει ο Lyons, αναδεικνύοντας το υψηλό επίπεδο ποιότητας της εταιρείας.

Η Fruit World προσφέρει επίσης τις ποικιλίες μήλων Royal Gala, Red Delicious, Cripps Pink και GrannySmith. Η τρέχουσα παραγωγή τους αποτελείται κυρίως από αχλάδια (80%) και μήλα (20%), τα οποία εξάγονται σε πολλούς προορισμούς σε όλο τον κόσμο.

Πηγή fresher.gr

 Η ελιά είναι μακράν το πιο δημοφιλές δέντρο στην ελληνική επικράτεια. Δύσκολα θα βρει κάποιος μια οικογένεια που να μην είχε κάποια στιγμή έστω ένα μικρό μερίδιο από έναν ελαιώνα κάπου στην Ελλάδα. 

Τα αποξηραμένα σύκα είχαν σπουδαία θέση στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων, καθώς συχνά τα απολάμβαναν ως επιδόρπιο, τα λεγόμενα ”τραγήματα”.

Μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να τα λατρεύουμε, καθώς αποξηραμένα στον ήλιο, γεμισμένα με ξηρούς καρπούς, βρασμένα σε ελαφρύ σιρόπι με μέλι, αλλά και στο φαγητό ή τις σαλάτες, τα ξερά σύκα είναι ένας πραγματικός θησαυρός για την υγεία.

Τι είναι: Τα αφυδατωμένα φρούτα της συκιάς, του φυλλοβόλου δέντρου που ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές της χώρα μας. Τα δημιούργησε η ανάγκη του ανθρώπου να τα διατηρήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα πρώτα ξερά σύκα βρέθηκαν σε ανασκαφή μινωικής έπαυλης, στις Στέρνες Ακρωτηρίου Χανίων, και χρονολογούνται το 1340-1190 π.Χ.

Από τότε μέχρι και σήμερα η παραγωγή τους συνεχίζεται χωρίς διακοπή και με την ίδια σχεδόν μέθοδο. Τα ξερά σύκα, ασκάδες ή ισχάδες, στην αρχαιότητα και το Βυζάντιο, ήταν πάντα το πρόχειρο χειμωνιάτικο κέρασμα – τα έβαζαν σε μεταλλικό τάσι και μετά στη φωτιά για να μελώσουν.

Τα αποξηραμένα σύκα είχαν σπουδαία θέση στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων, καθώς συχνά τα απολάμβαναν ως επιδόρπιο, τα λεγόμενα ”τραγήματα”

Πώς & πού παράγονται: Για αιώνες τα ξερά σύκα ήταν αγαπητά στα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου, την Πελοπόννησο και την Κρήτη. Στις μέρες μας, το ξερό σύκο της Κύμης είναι αυτό που κατέχει ξεχωριστή θέση και μοναδικότητα στην εγχώρια παραγωγή. Από το 1980 και μετά, η συγκέντρωση, συσκευασία και εμπορία του σύκου Κύμης γίνεται αποκλειστικά από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Περιφέρειας Κύμης που εδραίωσε τη συκοκαλλιέργεια και έσωσε το σπάνιο τοπικό προϊόν που έχει χαρακτηριστεί από την Ε.Ε. ως Π.Ο.Π.! 

Έχει σαν μέλη του όλους τους συκοπαραγωγούς της περιοχής Κύμης και ο μέσος όρος της ποσότητας που συγκεντρώνεται σήμερα είναι 150 τόνοι! Το «Σύκο Κύμης» έχει δύο τύπους: τον κλιβανισμένο, με σύκα που έχουν υποστεί το στάδιο της θείωσης, με λευκό χρώμα και είναι ο πιο γνωστός τύπος στον καταναλωτή, και τον ακλιβάνιστο ή φυσικό, με σύκα που δεν έχουν υποστεί θείωση. Έχουν σκούρο καφέ χρώμα και δεν κυκλοφορούν σε μεγάλες ποσότητες στην αγορά.

Ιδιότητες & χρήσεις: Τα ξερά σύκα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και σάκχαρα, σίδηρο, κάλιο, σελήνιο και ασβέστιο. Περιέχουν ακόμα μικρές ποσότητες βιταμίνης Α και C. Η αντιοξειδωτική τους σύνθεση προστατεύει το καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ αποτελούν έναν από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους ”καθαρισμού” του οργανισμού. 

Οι φυτικές ίνες που περιέχονται σε αυτά απορροφούν το νερό, τη χοληστερίνη, το τοξικό λίπος και τα περιττά στοιχεία που έχουν ”τρυπώσει” στον οργανισμό σου, ενώ βοηθούν στην αποβολή τους ενισχύοντας γερά τη λειτουργία του εντέρου. Το πιο δυνατό τους όπλο μάλιστα στον εν λόγω καθαρισμό είναι τα ταπεινά τους σπόρια! Όσο για τις θερμίδες, που θα προσδώσουν, δεν χρειάζεται να ανησυχείς στο παραμικρό, καθώς τα σύκα είναι τα ξερά φρούτα με τις λιγότερες θερμίδες (109 θερμίδες ανά δύο σύκα) έχοντας ταυτόχρονα τη μαγική ιδιότητα να σε κάνουν να αισθάνεσαι χορτάτος λόγω της υψηλής περιεκτικότητας τους σε φυτικές ίνες.

Τα καλά σύκα πρέπει να έχουν μαλακή υφή. Διατηρούνται σε δροσερό στεγνό μέρος. Τα τοποθετείτε σε σειρές μέσα σε μεταλλικό κουτί που έχετε στρώσει λαδόκολλα και βάζετε ενδιάμεσα φύλλα δάφνης. Τα ξερά σύκα μπαίνουν σε γεμίσεις για κρεατικά, εμπλουτίζουν κομπόστες και σαλάτες, μπαίνουν σε κέικ, γίνονται τρουφάκια, μπισκότα και τάρτες. Ταιριάζουν με άλλα αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και σουσάμι, αλλά η γαστρονομική τους αποθέωση είναι με προσούτο και γραβιέρα ή γαλλικό σεβρ.

Πηγή – olivemagazine.gr

Στην έρευνα, που έκανε η Όλγα Παχή διδάκτωρ Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου, για το αγροτικό ζήτημα της Κέρκυρας, εντόπισε σημαντικά στοιχεία για την ιστορία του κερκυραϊκού ελαιώνα.