Ένας πληθωρικός επιχειρηματίας, συλλέκτης έργων τέχνης και πρώην τραπεζίτης, ο Τullio Μasoni, δημιούργησε το μικρότερο αμπελώνα στον κόσμο στην ταράτσα ενός παλάτσο του 16ου αιώνα στην καρδιά του Ρέτζιο Εμίλια στην Βόρεια Ιταλία. 

 «Κληρονόμησα από τον πατέρα μου, ο οποίος ασχολιόταν με την οινοποιία, έναν πραγματικό αμπελώνα αλλά τον πούλησα» δήλωσε ο Τullio Μasoni σε τηλεφωνική συνέντευξη στο CNN. «Δυστυχώς το μετάνιωσα, και 20 χρόνια μετά έφτιαξα έναν αμπελώνα ποικιλίας Sangiovese σε “μέγεθος τσέπης“» (https://www.instagram.com/tullio_masoni/?hl=el)
 
Με έκταση μόλις 200 τετραγωνικά μέτρα, το «Via Mari 10» αποδίδει μόλις 29 φιάλες κόκκινου κρασιού το χρόνο, τις οποίες ο Masoni τιμολογεί την καθεμία με το εντυπωσιακό ποσό των 5.000 ευρώ. Οι φιάλες δεν πωλούνται σε οινοπωλείο, αλλά από μια γκαλερί τέχνης -Bonioni Arte- λίγα τετράγωνα πιο πέρα.
 
«Το κρασί μου είναι μια μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, μια φιλοσοφική πρόκληση, θέμα συζήτησης με τους φίλους στο σαλόνι αναφέροντας τον τρελό που έβαλε έναν αμπελώνα στην ταράτσα του», δήλωσε ο Masoni. «Αν δείτε μια ρόδα ποδηλάτου σε ένα σαλόνι και όχι σε ένα συνεργείο, συνειδητοποιείτε πόσο όμορφη είναι. Ο αμπελώνας μου είναι κάπως έτσι: Είναι απροσδόκητος, διεγείρει τον εγκέφαλο και πυροδοτεί νέες σκέψεις». 
 
Η σχέση του κρασιού με την τέχνη μεγάλη. Το αμπέλι αναπτύσσεται σε πέργκολες που στην πραγματικότητα είναι έργα τέχνης φτιαγμένα από έναν τοπικό γλύπτη, τον Oscar Accorsi. Το κρασί ωριμάζει σε δρύινα βαρέλια που είναι επίσης γλυπτά ενός άλλου τοπικού καλλιτέχνη, του Lorenzo Menozzi, που αναπαριστούν έναν άνδρα και μια γυναίκα. Ο καταξιωμένος καλλιτέχνης κόμικς της Marvel Giuseppe Camuncoli σχεδίασε την ετικέτα. Ως αποτέλεσμα, ο ιδιοκτήτης του αμπελώνα ενθαρρύνει τους αγοραστές του να μην ανοίγουν ποτέ τις φιάλες, αλλά να τις αντιμετωπίζουν σαν έργα τέχνης.
 
«Είμαι ο μόνος οινοπαραγωγός στον κόσμο που υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να πίνετε το κρασί μου», δήλωσε.
 
Σύμφωνα με τον ιστότοπό του, έχουν απομείνει μόνο 10 φιάλες από την τελευταία εσοδεία, ενώ από τις προηγούμενες χρονιές έχουν εξαντληθεί όλες.

Η χαρουπιά είναι ένα δέντρο που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία της Κρήτης. Για τον Κρητικό το χαρούπι στα δύσκολα χρόνια αποτέλεσε τροφή. Ήταν η σοκολάτα του φτωχού. Στην συνέχεια, υποβαθμίστηκε σε ζωοτροφή, πλούσια  σε θρεπτικά συστατικά για τα αιγοπρόβατα του νησιού. Επιπλέον, τον 21ο αιώνα κινδύνεψε με αφανισμό σε πολλές περιοχές, αφού χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον σαν ξύλο καύσης πολύ καλής θερμιδικής απόδοσης.

Αυτό που δεν ξέρουνε όμως πολλοί, είναι ότι η χαρούπια αποτελεί έναν πολύ καλό σύμμαχο για τον πυροσβέστη.

Επηρεασμένος και εγώ από τα πρόσφατα γεγονότα που διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στην πατρίδα, σκέφτομαι τρόπους προστασίας του περιβάλλοντος. Τι καλύτερο από ένα φυσικό πυροσβέστη που την τελευταία δεκαετία αναδεικνύεται από καυσόξυλο σε υπερτροφή (superfood) για τον άνθρωπο.

 Πώς αλλάζουν οι καιροί και καταλύονται οι χρόνοι! Από εκεί που το χαρούπι προοριζόταν αποκλειστικά για ζωοτροφή ή το δέντρο για καυσόξυλα, θα αποτελέσει έναν νέο, αστάθμητο, οικονομικό παράγοντα για τον Κρητικό αγρότη, ικανό να προσπεράσει σε οικονομικά οφέλη, την ναυαρχίδα του πρωτόγεννη τομέα στην Κρήτη, την ελιά.

Διαβάστε επίσης  Η καλλιέργεια της χαρουπιάς

Σίγουρα η χαρούπια δεν ευδοκιμεί σε όλες τις περιοχές του νησιού το ίδιο. Είναι μια καλλιέργεια που μπορεί να υπάρχει στην Κρήτη από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά στις μέρες μας έχει χαθεί η τεχνογνωσία στην καλλιέργειά της. Έχει ξεχαστεί, έχει παραιτηθεί το δέντρο, έχει περιθωριοποιηθεί από τους ανθρώπους της υπαίθρου.

Σήμερα, μας δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία με τεράστια οικονομικά οφέλη σε όσους επενδύσουν στο χαρούπι και στην ανάδειξή του. Οι παππούδες μας, οι προπαππούδες μας το έτρωγαν απευθείας από το δέντρο σαν σοκολάτα του φτωχού ενώ εμείς έχουμε την δυνατότητα να το εντάξουμε στην διατροφική μας αλυσίδα σαν κανονική σοκολάτα σε περιτύλιγμα.

Την τελευταία δεκαετία, η Κρήτη και κατά κύριο λόγο ο Νομός Χανίων, ζουν την επανάσταση του αβοκάντο. Όπως και το χαρούπι, έτσι και το αβοκάντο θέλει τον τόπο του. Στο χέρι μας είναι να ξεκινήσουμε την επανάσταση του χαρουπιού, μιας καλλιέργειας που είναι η λιγότερο απαιτητική και σε θέμα εργατοωρών και σε θέμα νερού εν αντιθέσει με άλλες καλλιέργειες.

Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δύο το πρόσωπο. Τα οικονομικά οφέλη σε συνδυασμό με την πυροπροστασία που προσφέρει το δέντρο, αποτελούν τον τέλειο συνδυασμό για να επαναφέρουμε το χαρούπι στο προσκήνιο. 

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com

Πώς θα ξεκινήσει μια επιχείρηση να εξάγει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της με επιτυχία; Πώς θα επιλέξει τις αγορές-στόχους; Πώς θα αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό και θα προσαρμόσει το προϊόν της στις τοπικές ιδιαιτερότητες; Ποιες πληροφορίες χρειάζεται και ποια εργαλεία θα χρησιμοποιήσει για να αυξήσει την εξαγωγική της δραστηριότητα;

Δείτε τον οδηγό για τους Έλληνες εξαγωγείς, που σας οδηγεί βήμα προς βήμα ώστε να ξεκινήσετε ή/και να αυξήσετε τις εξαγωγές με άρτιες μεθοδικές κινήσεις. Ο οδηγός έχει σχεδιαστεί από την Enterprise Greece, που είναι ο αρμόδιος εθνικός φορέας, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εξωτερικών, που προσελκύει ξένες άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα και προωθεί τις εξαγωγές ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών στο εξωτερικό. 

Η εξαγωγή προϊόντων σε διεθνείς αγορές και ο ανταγωνισμός με άλλα προϊόντα του ίδιου κλάδου προϋποθέτει την μελέτη και δημιουργία ενός προϊόντος που έχει λάβει υπόψη του τις παρακάτω τρεις προϋποθέσεις: 

– Σωστό σχεδιασμό (design) 

– Μελετημένη συσκευασία 

– Πιστοποίηση (προϊόντος και υλικών συσκευασίας) 

Η παγκοσμιοποίηση των αγορών έχει ως αποτέλεσμα, περισσότερο από ποτέ την είσοδο πολλών επιχειρήσεων είτε είναι έτοιμες να διεθνοποιηθούν, είτε όχι. Η είσοδος στην παγκόσμια αγορά παρουσιάζει ευκαιρίες, αλλά μπορεί να εγκυμονεί και κινδύνους, οπότε πρέπει να μελετηθεί προσεχτικά η στρατηγική επιλογή εξαγωγής προϊόντων και να μην αντιμετωπιστεί ως ευκαιριακή προοπτική. 

Τα πλεονεκτήματα εξαγωγής προϊόντων σε ξένες αγορές περιλαμβάνουν: 

– Οικονομίες κλίμακας 

– Αύξηση των πωλήσεων 

– Αύξηση των κερδών 

– Μείωση της εξάρτησης της επιχείρησης από την εγχώρια αγορά 

– Απόκτηση τεχνογνωσίας 

– Ενδυνάμωση της θέσης του προϊόντος στην εγχώρια αγορά 

Εκτός όμως από τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται στην επιχείρηση, για ανάπτυξη και επέκταση, υπάρχουν και προκλήσεις και απειλές πολλές φορές, που πρέπει να διαγνωστούν έγκαιρα και να αντιμετωπιστούν. 

– Αυξημένα κόστη παραγωγής ή λειτουργίας 

– Προσαρμογές στη διοίκηση της επιχείρησης 

– Ανταγωνισμός 

– Μακροπρόθεσμη απόδοση της επένδυσης 

– Γραφειοκρατικές διαδικασίες 

Ξεκινώντας, πρέπει να αναφερθεί ότι ο επιχειρηματίας θα πρέπει να γνωρίζει και να λάβει υπόψη του: 

– Την ανταγωνιστικότητα του προϊόντος 

– Τους ανθρώπινους πόρους της επιχείρησης 

– Τη χρηματοδότηση της επιχείρησης 

– Τις προσδοκίες και τους στόχους 

Προκειμένου ο επιχειρηματίας να ερευνήσει τη θέση του προϊόντος του στις ξένες αγορές πρέπει να λάβει υπόψη του παράγοντες, όπως: 

– Ποιος είναι ο πιθανός πελάτης – στόχος 

– Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ίδιου του προϊόντος 

– Ποια είναι η παραγωγική δυναμικότητα της επιχείρησης 

Πως να προσαρμόσετε το προϊόν σας για εξαγωγή 

Σε πολλές περιπτώσεις, η επιλογή εξαγωγής κάποιου προϊόντος συνοδεύεται και από αναγκαίες τροποποιήσεις στο ίδιο το προϊόν. Οι μέθοδοι και τεχνικές ελέγχου της εξαγωγικής καταλληλότητας ενός προϊόντος, καλύπτουν ένα πολύ μεγάλο φάσμα διαδικασιών, αρχίζοντας από τις πολύ στοιχειώδεις, γρήγορες και ανέξοδες τεχνικές, μέχρι εκείνες που προϋποθέτουν περίπλοκες, πολυδάπανες και χρονοβόρες διαδικασίες. 

Είναι θέμα του ίδιου του εξαγωγέα, σε συνεννόηση με τον αντίστοιχο αντιπρόσωπό του ή τον αντίστοιχο υπεύθυνο διανομής του προϊόντος, να διαλέξει το μέγεθος, την τεχνική και τη διάρκεια της έρευνας, που θα πρέπει να διεξαχθεί σε κάθε περίπτωση. 

Μπορεί να ακολουθηθεί ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει έρευνα και που μπορεί να αφορά:

1.Μελέτη και καταγραφή των ανταγωνιστικών προϊόντων 

Τεχνικά χαρακτηριστικά: πρώτες ύλες, μορφή προϊόντος, ποικιλία, τύπος, μεγέθη, σήματα, χρώματα, τροποποιήσεις, βελτιώσεις, ανθεκτικότητα. 

Εκτίμηση της ποιότητας: αντοχή, ικανότητα, απόδοση, εμφάνιση, καταλληλότητα και ευκολία χειρισμού. 

Νομική κατοχύρωση: σχέδιο (μορφή του προϊόντος, δικαιώματα ευρεσιτεχνίας, εγκρίσεις). 

2. Συσκευασία/Παρουσίαση 

Τεχνικά χαρακτηριστικά: σχεδιασμός, σχήμα, υλικά κατασκευής, αντοχή στις κλιματολογικές συνθήκες, ευκολία και σταθερότητα στις διαδικασίες φόρτωσης και εκφόρτωσης, διακίνησης, αποθήκευσης και έκθεσης, προσαρμογής στους επίσημους κανόνες και νομοθετικές ρυθμίσεις. 

Ελκυστικότητα: μέγεθος, σχήμα, κατάλληλος χρωματισμός, σφραγίδα ποιότητας και σχεδιασμός ετικέτας (επιγραφής). 

Στοιχεία ταυτότητας: σχήμα, χρώμα, ετικέτα σήμα κατατεθέν. 

Πληροφορίες: περιγραφή προϊόντος, σύνθεση περιεχομένου, οδηγίες χρήσης, 

Παροχή υπηρεσιών: το είδος των υπηρεσιών που προσφέρονται από τα ανταγωνιστικά προϊόντα – παράδοση, εγκατάσταση, προετοιμασία, κύρια μέρη και εξαρτήματα, εκπαίδευση για τη χρήση, επισκευές, ανταποδοτικά αγαθά. 

3. Ανταγωνιστικές Τιμές 

Τιμές καταναλωτή: κατάλογος βασικών τιμών – συνήθεις τιμές πώλησης – φόροι (προστιθέμενης αξίας, κοινοτικός ή δημοτικός) – εκπτώσεις (λόγω ποσότητας ή πληρωμής μετρητοίς) – τρόπος πληρωμής (μετρητοίς, πίστωση, δόσεις) – εκπτώσεις λόγω κατεστραμμένων εμπορευμάτων – ποικιλία προϊόντων, τομείς αγοράς και τύπος πώλησης (πρατήρια και καταστήματα). 

Τιμές για το εμπόριο: διαφορετικές τιμές – εκπτώσεις – όροι πληρωμής – ειδικές εκπτώσεις για τους εισαγωγείς χονδρεμπόρους και λιανοπωλητές, λόγω προϊόντων, τομέων, μεγέθους παραγγελίας, είδος εμπόρων. 

4. Αποδοχή προϊόντος 

Θα πρέπει ο εξαγωγέας να παρουσιάσει το προϊόν του στους υποψήφιους εισαγωγείς και να συζητήσει μαζί τους για τις συνθήκες στην πώληση και διακίνηση παρεμφερών προϊόντων. Έτσι θα μπορέσει να έχει μια πρώτη ένδειξη και θα μπορέσει να προχωρήσει σε προσθήκες ή αλλαγές του προϊόντος του, όπου αυτό είναι αναγκαίο να γίνει. Το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η παρουσίαση του προϊόντος σε μια ομάδα χονδρεμπόρων και λιανοπωλητών, έτσι ώστε να πάρει τη γνώμη τους και να συνεχίσει στη λήψη αποφάσεων. 

Μπορεί, επίσης, να ζητήσει πληροφορίες απευθείας από τους καταναλωτές. Παράλληλα, θα πρέπει να εξετασθεί: 

– Το μέγεθος και οι διαστάσεις που θα πρέπει να έχει το προϊόν. 

– Ο τύπος του εξωτερικού περιβλήματος, στο οποίο θα πρέπει να συσκευαστεί. 

– Ο τρόπος, που θα πρέπει να είναι συσκευασμένο, ώστε να υπάρχει ευκολία για τη διακίνησή του μέσα στην αποθήκη. 

– Η ευκολία που θα παρέχει η συσκευασία για εύκολη τοποθέτηση σε ψύξη, αν χρειαστεί. 

– Το θέμα της τιμής πώλησης και η ευκολία ανάλογων παροχών. 

Πώς να τιμολογήσετε το προς εξαγωγή προϊόν σας 

Η τιμολόγηση των προϊόντων που εξάγονται, αποτελεί ιδιαίτερης σημασίας διαδικασία, καθώς λαμβάνονται υπόψη, εκτός από παράγοντες κόστους παραγωγής, κι άλλοι που αφορούν στη μεταφορά και παράδοση των εμπορευμάτων στις ξένες αγορές. 

Τέτοιοι παράγοντες μπορεί να είναι: 

– Οι διαφορές στις ισοτιμίες νομισμάτων 

– Η μεταφορά των εμπορευμάτων 

– Η ειδική συσκευασία των εξαγόμενων προϊόντων 

– Η ασφάλιση εμπορευμάτων 

– Οι προμήθειες και άλλες χρεώσεις που αφορούν τους ενδιάμεσους κλπ. 

Η ζήτηση του προϊόντος, όπως και στις τοπικές αγορές, είναι καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση των τιμών. Για τα περισσότερα καταναλωτικά προϊόντα, το κατά κεφαλήν εισόδημα αποτελεί ένα δείκτη δυναμικής της αγοράς, ενώ λίγα θεωρείται ότι είναι τα προϊόντα για τα οποία η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη, που δεν επηρεάζεται από το χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα των καταναλωτών. 

Ο ανταγωνισμός, όπως και στις τοπικές αγορές, επηρεάζει οπωσδήποτε τις τιμές πώλησης των προϊόντων. Ένα νέο προϊόν σε μια καινούρια αγορά μπορεί να έχει υψηλή τιμή, ενώ η εισαγωγή ενός προϊόντος σε μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά μπορεί να απαιτεί μειωμένη τιμή προκειμένου να κερδιθεί άμεσα μερίδιο αγοράς. 

Για τον προσδιορισμό των τιμών όμως λαμβάνονται υπόψη και οι στόχοι των εξαγωγών σε κάθε αγορά. Τέτοιοι στόχοι μπορεί να είναι η γρήγορη εξάπλωση στην αγορά, η αντικατάσταση υπαρχόντων προϊόντων, η αργή αλλά σταθερή διείσδυση κ.ά. Οι στόχοι αυτοί και η συνολική στρατηγική τιμολόγησης επηρεάζονται κι από τη φάση ανάπτυξης της αγοράς-στόχου και το κατά κεφαλήν εισόδημα των πιθανών καταναλωτών. 

Κάποιες εναλλακτικές μορφές τιμολόγησης είναι οι ακόλουθες: 

– Στατική τιμολόγηση – ίδια τιμή για όλους τους πελάτες. 

– Ευέλικτη τιμολόγηση – προσαρμογή των τιμών για τα διαφορετικά είδη πελατών. 

– Τιμολόγηση βάσει κόστους – τιμολόγηση, για την απόλυτη κάλυψη των σταθερών και μεταβλητών δαπανών παραγωγής και εξαγωγής των προϊόντων. 

– Τιμολόγηση βάσει μεταβλητού κόστους – τιμολόγηση, για την κάλυψη των μεταβλητών δαπανών παραγωγής και εξαγωγής των προϊόντων, ενώ οι σταθερές δαπάνες καλύπτονται από τις πωλήσεις στην εσωτερική αγορά. 

– Τιμολόγηση διείσδυσης – χαμηλή τιμή, για γρήγορη εισαγωγή στην αγορά και αποθάρρυνση των ανταγωνιστών. 

– Τιμολόγηση αγορών με μικρό ανταγωνισμό – υψηλή τιμή προϊόντων, με μεγάλο περιθώριο κέρδους σε αγορές με μικρό ανταγωνισμό. 

Αφού έχει καθοριστεί η στρατηγική τιμολόγησης και έχουν υπολογιστεί τα διάφορα κόστη, τιμολογούνται τα προϊόντα και με βάση το επιθυμητό περιθώριο κέρδους για την επιχείρηση.

Προσπαθώντας να τιμολογήσει η επιχείρηση όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά τα προϊόντα της, θα πρέπει να λάβει υπόψη όλα τα πιθανά κόστη. 

Ακολούθως παρουσιάζεται μια λίστα των περισσοτέρων από αυτά: 

– Κόστη μάρκετινγκ και προώθησης: διανομής, διαφήμισης, ταξιδιών, έντυπου διαφημιστικού υλικού, συμμετοχής σε εκθέσεις κλπ. 

– Κόστη παραγωγής: κόστος παραγωγής ανά προϊόν, κόστος συσκευασίας ή συναρμολόγησης ανά προϊόν 

– Κόστος συσκευασίας: υλικά, μακέτα, ετικέτα κλπ. 

– Κόστη οργάνωσης και διοίκησης: ασφάλεια μεταφορών, πιστοποιήσεις κλπ. 

– Κόστη μεταφοράς εμπορευμάτων: κόστη αποθήκευσης, ασφάλισης, μεταφοράς.

– Χρηματοοικονομικά κόστη: κόστη χρηματοδότησης των εξαγωγών, κόστη από μεταβολές στις ισοτιμίες νομισμάτων, κόστη από μεταβολές επιτοκίων, κλπ. 

Πώς να διεισδύσετε σε ξένες αγορές 

Εφόσον η επιχείρηση έχει επιλέξει τις «καλύτερες» αγορές για τα προϊόντα της, η επόμενη απόφαση αφορά στη μέθοδο διείσδυσης στις αγορές-στόχο. 

Οι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την απόφαση αυτή είναι: 

– Τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των προϊόντων στις αγορές του εξωτερικού και οι πιθανοί κίνδυνοι. 

– Η χρηματοοικονομική δυναμική της επιχείρησης. 

– Οι περιορισμοί και τα εμπόδια που πιθανόν θα συναντήσει η επιχείρηση στην προσπάθειά της. 

– Το είδος του προϊόντος ή υπηρεσίας που θα εξαχθεί. 

– Οι ιδιαιτερότητες της κάθε αγοράς. 

Σε γενικές γραμμές, οι μέθοδοι εισαγωγής ενός προϊόντος σε μια αγορά του εξωτερικού μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι οι: 

– Απευθείας εξαγωγές. 

– Εξαγωγές μέσω τρίτων. 

– Σύναψη συνεργασίας με επιχειρήσεις του εσωτερικού ή του εξωτερικού. 

Οι απευθείας εξαγωγές αφορούν στην πώληση των προϊόντων απευθείας από την επιχείρηση στον τελικό πελάτη. Τα κύρια πλεονεκτήματα της μεθόδου αυτής, αφορούν στην εξασφάλιση μεγαλύτερου περιθωρίου κέρδους λόγω της απουσίας ενδιαμέσων, τη δυνατότητα καθορισμού χαμηλών τιμών και την άμεση επαφή και γνώση των τελικών πελατών/ καταναλωτών των προϊόντων της επιχείρησης. 

Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα όπως το ότι η επιχείρηση πρέπει να έχει άριστη γνώση της αγοράς, καθώς και η αναγνωρισιμότητα του προϊόντος και της επιχείρησης να είναι αργή. 

Πώς να προωθήσετε το προϊόν σας σε ξένες αγορές 

Τα μέσα προώθησης που έχει στη διάθεσή της η επιχείρηση στις αγορές του εξωτερικού είναι σε γενικές γραμμές τα ίδια με τις αγορές του εσωτερικού. Αυτά είναι: 

– Διαφήμιση: ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην επιλογή των κατάλληλων μέσων που θα έχουν αντίκτυπο στον πιθανό καταναλωτή. 

– Προωθητικό υλικό: υλικό που έχει αναπτυχθεί και διανέμεται στην τοπική αγορά πιθανόν να πρέπει να τροποποιηθεί τόσο σε ό,τι αφορά στο σχεδιασμό του, όσο και τα κείμενα που περιέχονται σε αυτό. 

– Μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: η αποστολή μηνυμάτων απευθείας σε πιθανούς πελάτες-στόχο μπορεί να γίνει μόνο μετά από εμπειρία στη συγκεκριμένη αγορά και αποτελεσματική έρευνα αγοράς. 

– Προσωπικές επισκέψεις: οι προσωπικές επαφές με πιθανούς πελάτες αποτελεί πιθανόν τον καλύτερο τρόπο προώθησης. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό εξαρτάται και από την επιχειρηματική κουλτούρα της αγοράς-στόχου. 

– Συμμετοχή σε εκθέσεις: η συμμετοχή σε εκθέσεις, εκτός από την προώθηση των προϊόντων και της επιχείρησης, συμβάλλει και στην γνωριμία με την αγορά και τους ανταγωνιστές. Σε περίπτωση που η συμμετοχή σε μια έκθεση είναι δύσκολη, αρκεί μόνο η επίσκεψη του επιχειρηματία στην έκθεση. 

– Ιστοσελίδα της επιχείρησης: κάθε εξαγωγική επιχείρηση οφείλει να έχει ιστοσελίδα για λόγους διαφημιστικούς και για να συμβάλλει στην εξυπηρέτηση των πελατών εξωτερικού. Απαραίτητη όμως είναι η παρακολούθηση και συνεχής ανατροφοδότησή της, ώστε οι πληροφορίες που περιέχονται να είναι επικαιροποιημένες. Στόχος δεν είναι η απλή ύπαρξη δικτυακού τόπου αλλά και η συχνή ενημέρωσή του, καθώς μια ιστοσελίδα με μη επίκαιρα στοιχεία, περισσότερο μπορεί να βλάψει παρά να ωφελήσει μια επιχείρηση.

Πηγή – Αγροτικός Συνεταιρισμός Ένωση Αγρινίου

Το τηγάνισμα αποτελεί έναν από τους πιο διαδεδομένους τρόπους προετοιμασίας φαγητού σε όλο τον κόσμο εξαιτίας της γεύσης, του χρώματος και της τραγανιστής υφής που προσδίδει στο τρόφιμο. Είναι μια διαδικασία μαγειρέματος σε καυτό έλαιο, καθώς η θερμότητα μεταφέρεται από το έλαιο στο τρόφιμο, το νερό του τροφίμου εξατμίζεται και το έλαιο απορροφάται από το τρόφιμο.

Τα έλαια κατά το τηγάνισμα υφίστανται υποβάθμιση εξαιτίας φυσικοχημικών διεργασιών, όπως οξείδωση, πολυμερισμός, κυκλοποίηση και υδρόλυση με αποτέλεσμα τον σχηματισμό ενός πολύπλοκου μίγματος ανεπιθύμητων παραπροϊόντων. Κατά το τηγάνισμα συντελούνται σταδιακά διάφορες φυσικές και χημικές μεταβολές. 

Στα λίπη και έλαια οι σπουδαιότερες είναι:

– Αναστροφή χρώματος, Οξείδωση, Πολυμερισμός, Υδρόλυση

Στο τρόφιμο οι σπουδαιότερες είναι:

– Αφυδάτωση, Μετουσίωση, Καραμελοποίηση, Αντιδράσεις Maillard.

Η θερμοκρασία αποτελεί το σημαντικότερο παράγοντα οξείδωσης των ελαίων. Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τον βαθμό οξείδωσης είναι:

– Το μέγεθος της επιφάνειας του ελαίου που εκτίθεται στο οξυγόνο της ατμόσφαιρας
– Ο ρυθμός απορρόφησης του ελαίου από το τρόφιμο και η συχνότητα αντικατάστασης ή προσθήκης φρέσκου ελαίου
– Η παρουσία μετάλλων, όπως χαλκού ή σιδήρου, επιταχύνουν την οξείδωση
– Η ύπαρξη αντιοξειδωτικών ουσιών
– Η ποιότητα του ελαίου

Οι χημικές αλλαγές που υφίστανται τα έλαια κατά το τηγάνισμα έχουν σαν αποτέλεσμα τον σχηματισμό προϊόντων διάσπασης, όπως πτητικές ή μη πτητικές μονομερείς ή πολυμερείς ενώσεις. Η πλειονότητα των μη πτητικών συστατικών κατηγοριοποιούνται ως ολικά πολικά συστατικά (TPM), ενώ τα τριγλυκερίδια στην διμερή, τριμερή ή πολυμερή μορφή συχνά αναφέρονται ως πολυμερισμένα τριγλυκερίδια (PTG) και αποτελούν περίπου το 50% του
κλάσματος των TPM. Τα ΤΡΜ και τα PTG έχουν τοξική και καρκινογόνο δράση. Στις
περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν θεσπιστεί όρια συμπλήρωσης και αντικατάστασης για έλαια τηγανίσματος, που κυμαίνονται μεταξύ 20-24% για τα ΤΡΜ και 10-12% για τα PTG. Σε έρευνα που έγινε από το εργαστήριο μας περίπου στα 1 από τα 4 εστιατόρια της Αττικής χρησιμοποιούνται λάδια τηγανίσματος κοντά σε αυτά τα όρια.

Τα πτητικά συστατικά αποτελούνται κυρίως από υδρογονάνθρακες, κετόνες, αλδεΰδες, αλκοόλες, εστέρες και λακτόνες. Από τα πιο σημαντικά πτητικά παραπροϊόντα είναι η trans,trans-2,4-δεκαδιενάλη (ή απλά δεκαδιενάλη), η οποία δίνει τη χαρακτηριστική μυρωδιά της «τηγανίλας» και εντοπίστηκε από το εργαστήριο μας σε σημαντικά επίπεδα σε έλαια από εστιατόρια της Αττικής. Τα επίπεδα της trans,trans-2,4-δεκαδιενάλης σε δείγματα ελαίων οικιακού τηγανίσματος είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με τα έλαια από μονάδες μαζικής εστίασης. Στα πτητικά συστατικά του τηγανίσματος όπως η trans, trans-2,4 δεκαδιε-
νάλη οφείλεται και ο καρκίνος των επαγγελματιών μαγείρων στα κινέζικα εστιατόρια.

Ένα άλλο παραπροϊόν του τηγανίσματος είναι διάφορα οξιράνια τα οποία, ως ενδιάμεσα προϊόντα, προκύπτουν κατά την οξείδωση των διπλών δεσμών των λιπαρών οξέων. Η παρουσία ακρυλαμίδιου σχετίζεται περισσότερο με το τρόφιμο που τηγανίζεται παρά με το έλαιο ή τις συνθήκες τηγανίσματος. Κυρίως σχηματίζεται με αντιδράσεις Maillard, από αντίδραση μεταξύ της άμινο ομάδας της ασπαραγίνης και της καρβονυλικής ομάδας ενός ανάγοντος σακχάρου, π.χ. γλυκόζη. Δευτερευόντως, μπορεί να σχηματιστεί από τη συμπύκνωση ακρολεΐνης με κάποια ελεύθερη αμινομάδα. Η δε ακρολεΐνη παράγεται από την θερμική διάσπαση των τριγλυκεριδίων και κυρίως από το στέλεχος της γλυκερόλης. Το ακρυλαμίδιο δεν αποτελεί σημαντικό κίνδυνο εκτός αν τρώμε μια μερίδα τηγανιτές πατάτες
κάθε μέρα για 30 χρόνια.

Άρα οι κυριότεροι χημικοί κίνδυνοι είναι:
– ολικά πολικά συστατικά (tpm)
– πολυμερισμένα τριγλυκερίδια (ptg)
– trans λιπαροί εστέρες
– οξειδωμένα τριγλυκερίδια (οξιράνια)
– trans,trans-2,4-δεκαδιενάλη
– ακρυλαμίδιο

Τα έλαια τηγανίσματος

Ελαιόλαδο: ο πράσινος χρυσός της πατρίδας μας είναι πολύ καλός για το τηγάνισμα. Αποτελείται κυρίως από μονοακόρεστα τριγλυκερίδια τα οποία αντέχουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες τηγανίσματος (180οC). Το ελαιόλαδο ακόμη περιέχει και φυσικά αντιοξειδωτικά (πολυφαινόλες) τα οποία προστατεύουν το λάδι και το τρόφιμο από την οξείδωση. Δυστυχώς τα αντιοξειδωτικά αυτά καταστρέφονται εν είδη αυτοθυσίας κατά το τηγάνισμα σε σημαντικό βαθμό. Γι’αυτό φροντίστε ο συνολικός χρόνος τηγανίσματος να μην είναι παραπάνω από 30 λεπτά (3 – 4 τηγανιές). Έρευνες στο εργαστήριο μας έδειξαν ότι τα τρόφιμα τηγανισμένα σε ελαιόλαδο κρατάνε σε ικανοποιητικό βαθμό κάποια από τα ευεργετικά συστατικά του ελαιολάδου (όχι όσο όταν χρησιμοποιείται φρέσκο αλλά σε σημαντικό βαθμό). Όσο πιο καλό είναι το ελαιόλαδο τόσο καλύτερο είναι για το τηγάνισμα ενώ όσο πιο χαμηλής ποιότητας είναι τόσο πιο ευαίσθητο στην οξείδωση. Μπορεί να στοιχίζει παραπάνω το τηγάνισμα σε εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο αλλά είναι το καλύτερο μέσο για τηγάνισμα (μπορούμε απλά να μειώσουμε το μέγεθος της μερίδας και τη συχνότητα κατανάλωσης).

Πυρηνέλαιο: το εμπορικό πυρηνέλαιο αποτελείται από μείγμα εξευγενισμένου πυρηνελαίου και παρθένων ελαιολάδων οπότε προκύπτει το βρώσιμο πυρηνέλαιο με μέγιστη οξύτητα 1%. Το πυρηνέλαιο είναι ένα λάδι ελαφρύ, εύπεπτο και κατάλληλο για μαγείρεμα, τηγάνισμα ή και φρέσκες σαλάτες. Η διατροφική του αξία διαφοροποιείται ελάχιστα από το ελαιόλαδο
γιατί διατηρεί τα υψηλά ποσοστά μονοακόρεστων τριγλυκεριδίων. Η χημική του σύσταση το καθιστά πιο ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος σε σχέση με τα σπορέλαια και μπορεί να χρησιμοποιηθεί άφοβα για τηγανίσματα. Θα μπορούσε να θεωρηθεί μια φτηνή λύση για τηγάνισμα όταν το παρθένο ελαιόλαδο θεωρείται ακριβό.

Σπορέλαια: (ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο, βαμβακέλαιο, σογιέλαιο κ.τλ.) είναι πλούσια σε πολυακόρεστα τριγλυκερίδια τα οποία στις υψηλές θερμοκρασίες (πάνω από 160οC) τηγανίσματος οξειδώνονται εύκολα παράγοντας ανεπιθύμητες χημικές ενώσεις. Το ηλιέλαιο είναι ακατάλληλο για τηγάνισμα γιατί οξειδώνεται στις υψηλές θερμοκρασίες και παράγονται καρκινογόνα παραπροϊόντα. Το βαμβακέλαιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τηγάνισμα, αλλά με μέτρο (μέχρι 30 λεπτά) γιατί και αυτό οξειδώνεται όπως το ηλιέλαιο, αλλά σε λιγότερο βαθμό. Το σησαμέλαιο και το σογιέλαιο είναι καλά έλαια σαλάτας, αλλά όχι για τηγάνι, γιατί είναι πλούσια σε πολυακόρεστα τα οποία καταστρέφονται και οξειδώνονται στο τηγάνισμα.

Σπορέλαια με ένδειξη για τηγάνισμα: (συνήθως σε μπουκάλια με κόκκινο ή βαθύ πορτοκαλί χρώμα). Έχουν υποστεί χημική επεξεργασία (υδρογόνωση) για να γίνουν λιγότερα πολυακόρεστα για να αντέχουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Αν και ύποπτα για την παρουσία trans λιπαρών εστέρων, τα επώνυμα προϊόντα ελέγχονται συχνά γιατί υπάρχει αυστηρή νομοθεσία σχετικά με τα επιτρεπόμενα όρια. Πολλές φορές είναι εμπλουτισμένα και σε βιταμίνη Ε, η οποία όμως κατά το τηγάνισμα καταστρέφεται σε σημαντικό βαθμό. Αν το
ελαιόλαδο σας φαίνεται ακριβό χρησιμοποιείστε τα λάδια με ένδειξη για τηγάνισμα.

Φοινικέλαιο ή Παλμολίνη: το φοινικέλαιο προέρχεται από τη σάρκα του φοίνικα και αποτελεί ένα από τα πιο επαγγελματικά λάδια για τηγάνισμα. Δεν κυκλοφορεί στη λιανική αλλά χρησιμοποιείται ευρέως στα εστιατόρια ιδίως τις αλυσίδες fastfood. Σε συνήθεις συνθήκες θερμοκρασίας είναι στερεό και λευκό σα σαπούνι. Η τήξη του γίνεται πάνω από τους 30°C όπου και προκύπτει ένα καθαρό, διάφανο και άοσμο. Το φοινικέλαιο είναι πιο πλούσιο σε
κορεσμένα και πιο φτωχό σε ακόρεστα τριγλυκερίδια από τα σπορέλαια οπότε αποκτά πολύ καλή αντοχή στις υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος. Το τηγάνισμα σε φοινικέλαιο δίνει τηγανητά προϊόντα που είναι ιδιαίτερα τραγανά και με λιγότερα λιπαρά. Επειδή συμβάλει στην διατροφική πρόσληψη σε κορεσμένα λιπαρά τα τηγανητά αυτά δεν συνιστώνται για άτομα με καρδιακές παθήσεις.

Μαργαρίνη και φρέσκο βούτυρο: Αυτά τα προϊόντα δεν συνιστώνται για τηγάνισμα αλλά μόνο για τσιγάρισμα. Έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό και μικρή αντοχή σε υψηλές θερμοκρασίες. Προσοχή στα προϊόντα επάλειψης στο ψωμί (μιναρίνες, light βούτυρα, αυτά που μειώνουν τη χοληστερόλη κτλ), δε κάνουν ούτε για τσιγάρισμα, πολύ περισσότερο δε για τηγάνισμα.

Και μια πρωτότυπη ιδέα για τηγάνισμα: 

– Βάλτε σε μεγάλο στεγνό τηγάνι στη φωτιά 8 – 10 επιτραπέζιες ελιές Καλαμών ή Αμφίσσης τις οποίες έχετε χαράξει πολλές φορές με μαχαίρι. Αφήστε τες να βγάλουν το λάδι τους πάνω στο ζεστό τηγάνι και όταν ζαρώσουν αρκετά τσιγαρίστε σε αυτό χοιρινά φιλετάκια, φιλέτο ψαριού, πιπεριές, μελιτζάνες, αμύγδαλα, σκόρδο κ.ά. Προσθέστε βρασμένα ζυμαρικά ή ρύζι και λίγη σάλτσα ντομάτας και ανακατέψτε. Στο τέλος προσθέστε και μια κουταλιά της σούπας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και είναι έτοιμο για σερβίρισμα.

*  Άρθρο των Μπόσκου Γεωργίου, Σάλτα Φωτεινής και Ανδρικόπουλου Νικολάου,
Τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο
Από το Ελιά & Ελαιόλαδο τεύχος 60, ΜΑΪΟΣ / ΙΟΥΛΙΟΣ 2008

Πηγή – olivenews.gr

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Μεσόγειο προκαλούν ανεπάρκεια των αποθεμάτων με επακόλουθο νέες αυξήσεις στις ήδη υπέρογκες τιμές του λαδιού.

Σε παρατεταμένη κρίση εισέρχεται πιθανότατα η παραγωγή ελαιόλαδου στην Ευρώπη, καθώς οι αλλεπάλληλοι καύσωνες, οι πλημμύρες και τα άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα «τσακίζουν» για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τις σοδειές. Σε συνδυασμό με το υψηλότερο κόστος παραγωγής και εμφιάλωσης εκτοξεύουν τις τιμές, καθιστώντας το πολύτιμο για την ανθρώπινη υγεία προϊόν είδος πολυτελείας.

Η Ισπανία, η μεγαλύτερη παράγωγος ελαιόλαδου στον κόσμο, βρίσκεται σε τροχιά μιας δεύτερης κακής συγκομιδής, ενώ ανάλογες τάσεις εμφανίζουν Ιταλία και Πορτογαλία. Η χώρα της Ιβηρικής χτυπήθηκε αρχικά από ένα πρώτο κύμα καύσωνα την περασμένη άνοιξη, που επηρέασε αρνητικά την ανθοφορία των ελαιόδεντρων. Η συγκομιδή εκτιμήθηκε μετά τον καύσωνα ότι θα είναι μόλις 28% υψηλότερη από την περσινή, τη χειρότερη των τελευταίων περίπου δέκα ετών.

Η Ισπανία είναι υπεύθυνη για το 50% της παγκόσμιας καλλιέργειας ελιάς και σε μια κανονική χρονιά παράγει περί τα 1,3 εκατ. τόνους ελαιόλαδου. Το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιόλαδου προέβλεψε ωστόσο μετά τον ανοιξιάτικο καύσωνα ότι η φετινή της παραγωγή θα προσεγγίσει μόνο τους 850.000 τόνους από 660.000 πέρυσι. Καθώς η πρόβλεψη αυτή έγινε πολύ πριν από την τρέχουσα περίοδο υψηλών θερμοκρασιών, αρκετοί εκφράζουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο ακόμη χαμηλότερης παραγωγής.

Το δεύτερο κύμα καύσωνα σε διάστημα μιας εβδομάδας αυτόν τον μήνα και οι υψηλές θερμοκρασίες πάνω από τους 40 βαθμούς σε κάποιες περιοχές της Νότιας Ισπανίας αναγκάζουν τα ελαιόδεντρα να ρίξουν τον άγουρο ακόμη καρπό τους προκειμένου να κρατήσουν κάποια υγρασία.

Αυτό συμβαίνει ενώ οι κάσες φέτος είναι στεγνές. Κάτι που σημαίνει ότι, σε αντίθεση με πέρυσι, τα αποθέματα ενδέχεται φέτος να μην επαρκέσουν για να καλύψουν τη ζήτηση ελαιόλαδου. Ακόμη και αν η Ισπανία καταφέρει να παράξει φέτος τους 850.000 τόνους που προβλέπει το Συμβούλιο, η αγορά θα παραμείνει σφιχτή και πιθανότατα ελλειμματική, υποστηρίζουν οι ειδικοί.

Προειδοποιούν μάλιστα ότι δεν αποκλείεται να σημειωθεί έλλειψη ελαιόλαδου στα σουπερμάρκετ ακόμη και τον Οκτώβριο καθώς τα αποθέματα του περασμένου έτους αναμένεται να εξαντληθούν -με βάση τους τρέχοντες ρυθμούς κατανάλωσης- έως τον Σεπτέμβριο, ενώ η φθινοπωρινή συγκομιδή δεν θα παράσχει νέο λάδι πριν από τον Νοέμβριο.

Ας σημειωθεί ότι οι οικονομολόγοι του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας εκτιμούσαν στο τέλος της άνοιξης πως η παγκόσμια παραγωγή θα αγγίξει την τρέχουσα περίοδο 2023/24 τα 3,2 εκατομμύρια τόνους, καταγράφοντας άνοδο 24% σε σύγκριση με την ιστορικά κακή συγκομιδή του 2022, και σε επίπεδο κοντά στον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας (3,14 εκατ. τόνοι). Σε αυτή την εκτίμηση είχε θεωρηθεί δεδομένη η άνοδος της παραγωγής στις χώρες της Ε.Ε. και την Τυνησία.

Ωστόσο, οι οικονομολόγοι του αμερικανικού υπουργείου είχαν προειδοποιήσει παράλληλα και για το ενδεχόμενο η παραγωγή να είναι χαμηλότερη ανάλογα με το πώς θα εξελιχθεί η ξηρασία στη Μεσόγειο. Καθώς εκτός της Ισπανίας κακές σοδειές ενδέχεται να έχουν φέτος και η Ιταλία και η Πορτογαλία, οι αμφιβολίες για το αν αυτές οι προβλέψεις θα επαληθευτούν αυξάνονται. Στα αρνητικά θα πρέπει να συνυπολογιστούν και οι εκτιμήσεις ότι η Τουρκία δεν θα καταφέρει να έχει και φέτος τις υψηλές επιδόσεις της περσινής χρονιάς (421.000 τόνοι).

Οι εξελίξεις αυτές συνηγορούν σε περαιτέρω άνοδο των τιμών, οι οποίες σε επίπεδο χονδρικής έχουν αυξηθεί κατά 80% σε σχέση με έναν χρόνο πριν και έχουν σχεδόν εξαπλασιαστεί από τα τέλη του 2020. Πάρα τη μεγάλη άνοδο των τιμών αρκετοί παράγοντες της αγοράς υποστηρίζουν πάντως ότι σε αυτή τη φάση κανείς δεν πλουτίζει.

Αιτία είναι το αυξανόμενο κόστος της ενέργειας, εργασίας και συσκευασίας που προκαλεί άνοδο του συνολικού κόστους παραγωγής εμφιαλωμένου λαδιού με ρυθμό ο οποίος δεν μπορεί να συγκριθεί με τις τιμές του προϊόντος στα ράφια των σουπερμάρκετ. Εκτιμάται δε ότι αν αυτό συνεχιστεί για καιρό ακόμη, οι μικροί παραγωγοί δεν θα αντέξουν.

(Μπάμπης Μιχάλης – efsyn.gr)

Στη ζήτηση των Αμερικανών καταναλωτών για ρίγανη και τσάι του βουνού σε ματσάκι, το οποίο θα τρίβεται εκείνη ακριβώς τη στιγμή που θέλουν να το καταναλώσουν, ανταποκρίνονται τα νέα προϊόντα που δημιούργησε η νεαρή αγρότισσα αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, Αργυρώ Κουτσουράδη από το Χαλκειό της Χίου.

Η ypaithros συνάντησε για πρώτη φορά την Αργυρώ το 2019, όταν καλλιεργούσε 14 είδη αρωματικών φυτών και βοτάνων σε 25 στρέμματα και τα προωθούσε σε επτά πόλεις της Ελλάδας και στη Γερμανία.

Σήμερα, έχει αυξήσει τα είδη που καλλιεργεί, προσθέτοντας στη λίστα και το χαμομήλι, αλλά και τα στρέμματα φτάνοντας τα 40, ενώ τα προϊόντα της ταξιδεύουν πλέον σε 25 πόλεις της Ελλάδας και 7 χώρες του εξωτερικού σε επιλεγμένα ντελικατέσεν. Τα προϊόντα της κυκλοφορούν με την επωνυμία Μyrovolos organics

τσάι του βουνού

Μία από τις πιο πρόσφατες συνεργασίες της την οδήγησαν και στη δημιουργία μίας νέας σειράς προϊόντων, η οποία απαρτίζεται από δύο κωδικούς, τη ρίγανη και το τσάι του βουνού. Όπως εξηγεί στην ypaithros, «η νέα σειρά matsaki δημιουργήθηκε έπειτα από την επιθυμία των καταναλωτών-πελατών μας, πρωτίστως για τους πελάτες μας στην Αμερική, αλλά και όχι μόνο, διότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση από την Ευρώπη και την Ελλάδα, οι οποίοι προτιμούν ιδιαίτερα τη ρίγανη σε ματσάκι για να τρίβεται την ώρα που απολαμβάνουν το γεύμα τους στο εστιατόριο.

Εμείς δημιουργήσαμε μια τελείως καινοτόμο συσκευασία, όμοια της οποίας δεν υπάρχει στην αγορά και με έμφαση στη βιολογική ιδιότητα των προϊόντων. Θέλαμε μια γκουρμέ συσκευασία, αλλά ταυτόχρονα προσιτή στην τιμή για τον καταναλωτή μας. Πλέον, η συσκευασία μας διατίθεται και στο εξωτερικό και στην Ελλάδα». Το πλεονέκτημα τόσο της συγκεκριμένης συσκευασίας, όσο και της μορφής των προϊόντων είναι η ανάδυση όλων εκείνων των αρωμάτων της φρέσκιας ρίγανης και του τσαγιού που προσδίδουν στο φαγητό ή στο ρόφημα.

ρίγανη

Η αρχή της επιτυχίας

Η αγάπη της ίδιας για τα αρωματικά φυτά προήλθε από ένα μάθημα στο πανεπιστήμιο κατά τη διάρκεια των σπουδών της. Όπως εξηγεί, «η αγάπη μου για τα αρωματικά φυτά ξεκίνησε με την επιλογή ενός μαθήματος κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στη Γεωπονική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης. Έπειτα, ταξίδεψα στη Γαλλία, στο πλαίσιο του Erasmus, για να ασχοληθώ με μια έρευνα στην ιατρική στην κατηγορία των αρωματικών φυτών, ενώ για μεγαλύτερη εξειδίκευση συνέχισα τις σπουδές μου σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, με αντικείμενο τα αρωματικά φυτά», αναφέρει
η Αργυρώ.

Αν και της δόθηκε η ευκαιρία να παραμείνει για δουλειά στη Γαλλία, εκείνη επέλεξε να επιστρέψει στον τόπο της και να αρχίσει το 2015 να καλλιεργεί αρωματικά φυτά σε οκτώ αναξιοποίητα στρέμματα, τα οποία διέθετε η οικογένειά της.

«Μου δόθηκε τότε η ευκαιρία να μείνω στο εξωτερικό, δεν ήθελα όμως να αφήσω τη δυνατότητα να γυρίσω στον τόπο μου και να αξιοποιήσω τη χλωρίδα της Χίου, η οποία ήταν ανεκμετάλλευτη. Η οικογένειά μου δεν είχε καμία σχέση με την αγροτική παραγωγή, παρά μόνο μερικά στρέμματα, με τα οποία και ξεκίνησα. Ήξερα, όμως, ότι για να βγω στην αγορά θα έπρεπε να τα αυξήσω.

Έτσι, λοιπόν, βρήκα συγχωριανούς, οι οποίοι μου παραχώρησαν τα ανεκμετάλλευτα χωράφια τους, μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο το κόστος της επένδυσης», τονίζει η ίδια, η οποία με μεγάλη ευγνωμοσύνη αναφέρει ότι οι γονείς της ήταν εκείνοι που τη στήριξαν σε όλους τους τομείς, ενώ ήταν απολύτως θετικοί από την αρχή για την ενασχόλησή της με την καλλιέργεια αρωματικών φυτών.

Μετά από δύο χρόνια καλλιέργειας, η Αργυρώ πέρασε και στην τυποποίηση με το όνομα «Myrovolos organics». «Ήθελα ένα όνομα το οποίο να προβάλλει την καταγωγή του προϊόντος, αλλά και το είδος της καλλιέργειας, καθώς έχει πιστοποιηθεί ως βιολογική. Περάσαμε στην τυποποίηση, όταν πλέον είχαμε παραγωγή, ενώ εντάχθηκα στο πρόγραμμα νέων αγροτών, το οποίο ήταν ένα σημαντικό βοήθημα για τη δημιουργία του εργαστηρίου μας. Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με τον σχεδιασμό της ετικέτας, την εύρεση της κατάλληλης συσκευασίας και το όλο εγχείρημα πήρε μπρος στις αρχές του 2017, όταν και βγήκαμε στην αγορά», τονίζει η Αργυρώ.

Τα επόμενα σχέδια της ίδιας επικεντρώνονται στο να είναι δημιουργική και να εξασφαλίζει πάντα τη μέγιστη ποιότητα των προϊόντων για τους πελάτες της, αναζητώντας νέες ιδέες για προϊόντα και συνεργασίες.

(Βικτωρία Αποστολοπούλου – ypaithros.gr)

O επιχειρηματίας που κυνήγησε το όνειρο του: «Ποτέ μην παρατάς το όνειρο. Εάν πραγματικά πιστεύεις σε κάτι, κυνήγησε το. Και εάν πέσεις, μη μείνεις εκεί. Σήκω και συνέχισε».

Ήταν μόλις 10 ετών ο Ναπολέων Τσάνης, όταν το 1978 μπήκε  στο αεροπλάνο προκειμένου να ταξιδέψει ολομόναχος στο μακρινό Σίδνεϊ. 

Γεννημένος στο Ελευθέρι Θεσπρωτίας, δεν τρόμαξε ούτε από την απόσταση, ούτε από τα νέα δεδομένα, ούτε από το ότι δεν γνώριζε την αγγλική γλώσσα.

Θεωρώντας πως το μικρό και φτωχικό χωριό του δεν είχε κάτι να του προσφέρει, δεν άκουσε κανέναν από την οικογένειά του και πέταξε μακρυά για την Αυστραλία, έχοντας την υποστήριξη του θείου του.

Πώς δημιουργήθηκε η επιχείρηση

Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, ο Ν. Τσάνης αποφάσισε να αλλάξει και πάλι όλη του τη ζωή. Να επιστρέψει στην πατρίδα και πιο συγκεκριμένα στον τόπο καταγωγής του, τη Θεσπρωτία, ώστε μαζί με άλλους ελληνο – αυστραλούς επενδυτές να δημιουργήσουν στην Ηγουμενίτσα μία πρότυπη μονάδα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη, βιοασφαλούς εκτροφής γαρίδας.

«Γεννήθηκα σε ένα πολύ μικρό χωριό με κύρια απασχόληση την κτηνοτροφία και όσα προϊόντα καλλιεργούνταν στον κάμπο. Θεωρούσα πως δεν έχω προοπτική και το ’78 σε ηλικία 10 ετών, πήρα την απόφαση να φύγω για το Σίδνεϊ, εκεί όπου ζούσε ο θείος μου.

Όταν μπήκα για πρώτη φορά σε αεροπλάνο το ταξίδι ήταν ατελείωτο, 24 ώρες διήρκησε η πτήση και η εμπειρία ήταν μοναδική», εξιστόρησε ο επιχειρηματίας σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού/Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9Fm».

πρότυπη μονάδα βιοασφαλούς εκτροφής γαρίδας, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη

Παρά το νεαρό της ηλικίας και τα εμπόδια που παρουσιάστηκαν στην Αυστραλία ο Ν.Τσάνης δεν θεώρησε ποτέ πως έκανε λάθος επιλογή.

Τελείωσε το δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο και μάλιστα σε αυστραλιανά σχολεία, ενώ στο πανεπιστήμιο σπούδασε μοριακός βιολόγος.

Όπως, όμως ο ίδιος ανέφερε, «γρήγορα κατάλαβα ότι έπιασα ταβάνι. Όσο ασχολείσαι με την έρευνα απομακρύνεσαι από την κοινωνία. Είχα πάντα το επιχειρηματικό δαιμόνιο κι έτσι άφησα τη μοριακή βιολογία και άρχισα δικές μου επιχειρήσεις».

Στην Αυστραλία σε αυτά τα 40 χρόνια απέκτησε και δεύτερο πτυχίο στη διοίκηση των επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα, εργάστηκε ως φωτογράφος, στον τραπεζικό κλάδο αλλά και στη διαχείριση των έργων. Το μόνο όμως επάγγελμα που κράτησε όλες αυτές τις δεκαετίες σταθερά ήταν η γαρίδα.

Στη ζωή μου δεν έχω ασχοληθεί με τίποτα παραπάνω από ότι η γαρίδα. Από το 1998 όταν αγόρασα μετοχές και έγινα συνεργάτης σε μία επιχείρηση με γαρίδες ξεκίνησε η συγκεκριμένη ιστορία», υπογράμμισε.

Η επιστροφή στην πατρίδα

Η απόφαση του για επιστροφή στην πατρίδα και για δημιουργία χερσαίας μονάδας εκτροφής γαρίδας στην Ηγουμενίτσα ήρθε με αφορμή την επίσκεψη ενός εκλεγμένου της αυτοδιοίκησης στο Σίδνεϊ, ο οποίος στη διάρκεια ενός γεύματος δοκίμασε τις γαρίδες και έμαθε πως δεν ήταν κατεψυγμένες αλλά από υδατοκαλλιέργεια.

Ο Ν.Τσάνης μαζί με άλλους ελληνο – αυστραλούς αποφάσισαν άμεσα να ξεναγήσουν τον αυτοδιοικητικό στην επιχείρηση γαρίδας στην οποία είχαν μετοχές και συνεργασία, στο Κουίνσλαντ. Αυτή ήταν και η αφορμή ώστε ο πολιτικός να ρίξει την ιδέα στο τραπέζι … πως η Θεσπρωτία είναι ο κατάλληλος τόπος για μία ανάλογη επένδυση.

Μία σκέψη που άρχισε σιγά σιγά να ωριμάζει στο μυαλό τόσο του Ν. Τσάνη, όσο και των υπολοίπων ελληνο – αυστραλών.

«Η Θεσπρωτία για πολλά χρόνια ήταν ο φτωχότερος νομός σε ανάπτυξη, απομονωμένος και χωρίς οδικούς άξονες έως ότου δημιουργήθηκαν η Εγνατία και τώρα η Ιόνια Οδός.

Η απόφαση του για επιστροφή στην πατρίδα και για δημιουργία χερσαίας μονάδας εκτροφής γαρίδας στην Ηγουμενίτσα ήρθε με αφορμή την επίσκεψη ενός εκλεγμένου της αυτοδιοίκησης στο Σίδνεϊ, ο οποίος στη διάρκεια ενός γεύματος δοκίμασε τις γαρίδες και έμαθε πως δεν ήταν κατεψυγμένες αλλά από υδατοκαλλιέργεια

‘Οταν πήραμε την απόφαση με άλλους τέσσερις μετόχους και ολοκληρώσαμε όλες τις μακροχρόνιες ενέργειες για να στηθεί η μονάδα εκτροφής γαρίδας, επέλεξα να γυρίσω μόνιμα πίσω», προσθέτει ο Ν. Τσάνης που κατέχει σήμερα τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου στην εταιρεία «Ιχθυοκαλλιέργειες Europrawn Ελλάς».

Φέτος, μετά από πολλούς κόπους, ήταν η πρώτη χρονιά παραγωγής και η ποσότητα της νωπής γαρίδας «μαύρη τίγρης», που καταναλώνεται κυρίως ωμή ή βραστή, καλύπτει προς το παρόν μόνο την ελληνική αγορά. Ωστόσο η εταιρεία έχει συνάψει συμφωνίες με Ευρώπη και Μέση Ανατολή και πιο συγκεκριμένα Ντουμπάι και Ντόχα.

«Κάνοντας την έρευνα μας είδαμε ότι έλειπε η νωπή γαρίδα από την αγορά της Ευρώπης, Το 95% της γαρίδας που καταναλώνετε στην Ευρώπη είναι εισαγόμενη και κατεψυγμένη.

Λίγη είναι η νωπή ποσότητα και αντιληφθήκαμε ότι υπάρχει τεράστια ζήτηση νωπής γαρίδας, όμως δεν υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής. Κι έτσι ξεκινήσαμε… Αυτή τη στιγμή η μόνη εκτροφή γαρίδας «μαύρη τίγρης» στην Ευρώπη γίνεται στην Ελλάδα», είπε ο διευθύνων σύμβουλος.

Απασχολεί 24 εργάτες και προβλέπεται να φτάσει στους 150

Σήμερα η πρώτη πτέρυγα εκτροφής γαρίδας απασχολεί 24 εργάτες αλλά στην πλήρη ανάπτυξή της οι εργαζόμενοι της μονάδας προβλέπεται να φτάσουν τους 150.

Η άδεια που έχουν λάβει προβλέπει τη συνολική λειτουργία πέντε παραγωγικών μονάδων και όλων των λοιπών βοηθητικά έργα (συσκευαστήριο, χώρος παραγωγής ζωντανής τροφής) στο παλαιό δέλτα του ποταμού Καλαμά και οι μέτοχοι είναι αποφασισμένοι να τεθεί το έργο σε πλήρη λειτουργία.

Το Βιοασφαλές Κέντρο Υδατοκαλλιέργειας Θεσπρωτίας «παντρεύει» τεχνολογίες υδατοκαλλιέργειας με νέες καινοτόμες τεχνολογίες κλειστών κυκλωμάτων, ανακυκλοφορείας υδάτων και διαχείριση αποβλήτων με αποτέλεσμα τη μηδενική εκροή προς το περιβάλλον τόσο λυμάτων όσο και νερού.

Ο Τσάνης πέρα από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες ενδιαφέρεται και για τον αθλητισμό και ανέλαβε τη θέση του αντιπροέδρου της ποδοσφαιρικής ομάδας «Θεσπρωτός», που φέτος αγωνίζεται στη Super League 2, έχοντας στον πάγκο της, τον παλιό γνώριμο των γηπέδων, Χουάν Ραμόν Ρότσα.

Με αφορμή όλη την διαδρομή του και τη ζωή από την μία ήπειρο στην άλλη, το μήνυμα που έστειλε ο κ.Τσάνης στα νέα παιδιά αλλά και σε όσους διαθέτουν καινοτόμες επιχειρηματικές ιδέες είναι:

«Ποτέ μην παρατάς το όνειρο. Εάν πραγματικά πιστεύεις σε κάτι, κυνήγησε το. Και εάν πέσεις, μη μείνεις εκεί. Σήκω και συνέχισε».

Πηγή – in.gr

Σύνδρομο κατάρρευσης μελισσιών…Όταν βρίσκουμε άδεια την κυψέλη από πληθυσμό και γεμάτη τροφές .

Το αποκαλούμενο σύνδρομο κατάρρευσης μελισσών (Colony Collapse Disorder) που χαρακτηρίζεται από τη μαζική ξαφνική απώλεια μελισσών δεν οφείλεται στην επίδραση ενός μόνο παράγοντα, αλλά στην αλληλεπίδραση παραγόντων, όπως τα γενετικώς τροποποιημένα φυτά, τα εντομοκτόνα κ.ά.

Η μέλισσα χρησιμοποιήθηκε από πολλούς παραδοσιακούς πολιτισμούς σαν σύμβολο αθανασίας (τη βλέπουμε σκαλισμένη στους τάφους), της εργατικότητας, της τάξης, της επαγρύπνησης (επειδή θεωρείται ότι δεν κοιμάται ποτέ), της αγνότητας (επειδή οι μέλισσες γεννιούνται και με παρθενογένεση) και της ψυχής (επειδή πετάει στον αέρα).

Η μέλισσα υπήρξε επίσημο έμβλημα του Ναπολέοντα στην περίοδο της αυτοκρατορίας του, αλλά και πιο πριν κοσμούσε το οικόσημο των Μελισσηνών, ενός ευγενούς βυζαντινού οίκου της Πελοποννήσου που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε όλη τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου.

Ο Βιργίλιος, στα Γεωργικά προσφέρει μια αλληγορία ιδανικής κοινωνίας εστιάζοντας το ποιητικό του μικροσκόπιο στο θαυμαστό κόσμο των μελισσών. Αποκαλώντας τις μέλισσες «Quirites» (το όνομα τον ρωμαίων πολιτών με παράλληλες στρατιωτικές συνδηλώσεις) αφήνει λίγες αμφιβολίες για το ότι η κοινωνία των μελισσών είναι η ιδανική ρωμαϊκή κοινωνία που οραματίζεται. 

Εργατική, πειθαρχημένη, γενναία όταν το καλούν οι συνθήκες, παραγωγική, αναπαραγωγική και κατά συνέπεια αθάνατη. 

Ο Βιργίλιος παρουσιάζει επίσης την κοινωνία των μελισσών παρόμοια με αυτή των θεών, ενάρετη και μακάρια. Αναπαράγοντας μια αρχαία παρανόηση, δεν ξεχνά να τονίσει ότι οι μέλισσες αναπαράγονται χωρίς σεξουαλική επαφή, γεγονός που τις θέτει υπεράνω πόθων και παθών. Ο μοναδικός έρωτας των μελισσών είναι ο έρωτας της απόκτησης αγαθών: «Cecropias innatus apes amor urget habendi munere quamquam suo», Γεωργικά 4: 175-176 («έμφυτος έρωτας κτήσης εγείρει τις αττικές μέλισσες, την κάθε μια για τη δική της επιβράβευση»). 

Οι στίχοι αυτοί έχουν προσελκύσει λιγότερο ενδιαφέρον από όσο αξίζουν. Στην ιδανική κοινωνία των μελισσών, όπου η ατομικότητα θυσιάζεται στο βωμό του κοινωνικού αγαθού, ο Βιργίλιος τονίζει ότι το προσωπικό καθήκον, που στα Λατινικά είναι ίδιο με την προσωπική ανταμοιβή, είναι ένας έμφυτος έρωτας ιδιοτελούς κτήσης και απόκτησης. 

Οι στίχοι αυτοί αντιπαρατίθενται στις λεγεώνες χωρίων ελλήνων και ρωμαίων ποιητών, οι οποίοι επανειλημμένα όρισαν τον πόθο για απόκτηση πλούτου, ως τη ρίζα κάθε δεινού που μαστίζει την ανθρωπότητα. 

Ο πόθος αυτός είναι έμφυτος, λέει ο Βιργίλιος, και είναι αυτός που εξασφαλίζει την «par excellence» αρμονική κοινωνία των μελισσών. 

Οι μέλισσες είναι φυσικά Αττικές, λόγω του περίφημου μελιού, αλλά μέσα σε αυτά τα συμφραζόμενα, ο Βιργίλιος (που δεν συνηθίζει να ξοδεύει λέξεις για να γεμίσει το στίχο) ανακαλεί την αθηναϊκή αυτοκρατορία, ένα καθεστώς που καθιέρωσε τη δημοκρατία μέσα από την ανάδειξη της ατομικότητας σε όλο της το μεγαλείο.

Η κοινωνία των μελισσών

Οι μέλισσες είναι ιδιαίτερα σημαντικές γιατί παίζουν σημαντικό ρόλο στην επικονίαση, τόσο των αυτοφυών, όσο και των καλλιεργούμενων φυτών, δηλαδή στην παραγωγή τροφής στον πλανήτη μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι είναι από τα αρχαιότερα είδη του ζωικού βασιλείου.

Ο θαυμαστός αυτός κόσμος των μελισσών, πέρα από τα παράξενα φαινόμενα και τη χρησιμότητα του, μας δίνει το παράδειγμα ενός τέλειου σε οργάνωση συστήματος κατανομής έργων, ενός μοντέλου ιδανικής κοινωνίας από την οποία έχουμε να μάθουμε πολλά

Κάθε μέλισσα, ανάλογα με την ηλικία της, έχει και μία συγκεκριμένη εργασία:τις πρώτες μέρες της ζωής της παράγει το βασιλικό πολτό. Αργότερα αναλαμβάνει να φτιάχνει κηρήθρες, ύστερα γίνεται καθαρίστρια της κυψέλης ή φρουρός στην είσοδο και τέλος αναλαμβάνει δουλειές έξω από την κυψέλη όπως το να μεταφέρει γύρη, νερό ή νέκταρ. 

Η έννοια της επιβίωσης και της προσαρμογής στο περιβάλλον αφορά την ομάδα και όχι το άτομο. Δεν έχει καμία σημασία να χαθούν άτομα όταν η κοινωνία τους επιβιώσει. 

Η πρόσφατη χαρτογράφηση του γονιδιώματος της μέλισσας, έδειξε και τα γονίδια της κοινωνικής της συμπεριφοράς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος επικοινωνίας μέσα από το «χορό» τους. Έρευνες έδειξαν ότι οι ασιατικές και ευρωπαϊκές μέλισσες μπορούν να μάθουν η μία τον χορό της άλλης.

Η κατάρρευση των μελισσιών

Το φαινόμενο μαζικής εξαφάνισης μελισσών, το αποκαλούμενο σύνδρομο κατάρρευσης μελισσών (ή αποικιών) (Colony Collapse Disorder) που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις Η.Π.Α. το φθινόπωρο του 2006, είχε ονομαστεί στην αρχή Ασθένεια της Βαθμιαίας Πτώσης (Fall Dwindle Disease) και χαρακτηριζόταν από τη μαζική ξαφνική απώλεια μελισσών. Το φαινόμενο αυτό αργότερα πήρε την ονομασία σύνδρομο κατάρρευσης μελισσών (ή αποικιών) (C.C.D.). Οι πρώτες καταγραφές έδειξαν ότι οι μελισσοκόμοι οι οποίοι ανέφεραν το φαινόμενο, μετακινούσαν τα μελίσσια τους από τη μία περιοχή στην άλλη, γεγονός που συνέβαλε ενδεχομένως στην προσβολή των μελισσιών από νέους παθογόνους οργανισμούς σε συνδυασμό με την προσπάθεια των μελισσών να προσαρμόζονται σε καινούργιο για αυτές περιβάλλον.

Οι πιθανές αιτίες της κατάρρευσης

Πρόσφατες έρευνες Αμερικανών ερευνητών που δημοσιεύτηκαν στο διεθνούς κύρους επιστημονικό περιοδικό «Science», το Σεπτέμβριο του 2007, έδειξαν ότι ενδεχομένως οι μαζικές απώλειες μελισσιών συσχετίζονται με την προσβολή από έναν ιό, ο οποίος ονομάζεται Ισραηλιτικός Ιός της Οξείας Παράλυσης (Israeli Acute Paralysis Virus).

Όμως δεν είναι μόνον οι παθογόνοι οργανισμοί που επηρεάζουν αρνητικά τις μέλισσες. Άλλος παράγοντας, ο οποίος ενδεχομένως έχει αρνητική επίδραση είναι τα γενετικώς τροποποιημένα φυτά. Η ποικιλία που κυρίως καλλιεργείται, είναι η ποικιλία καλαμποκιού Bt. Η ποικιλία αυτή του καλαμποκιού περιέχει γενετικό υλικό από το βακτήριο Bacillus thuringiensis, το οποίο παράγει τοξίνες, οι οποίες δρουν ως εντομοκτόνα. Η γενετική τροποποίηση προκαλεί απρόβλεπτες αλλαγές στο γονότυπο και το μεταβολισμό των φυτών. Η τοξίνη που παράγει η ποικιλία καλαμποκιού Bt γίνεται μόνιμο συστατικό της διατροφής της μέλισσας. Έρευνες έχουν δείξει πιθανή αρνητική επίδραση στις μέλισσες, οι οποίες αποπροσανατολίζονται ακόμη και όταν παύουν να τρέφονται με την τοξίνη.

Μία άλλη αρνητική παράμετρος, είναι η χρήση εντομοκτόνων. Λαμβάνοντας υπόψη ότι μία ενήλικη εργάτρια μέλισσα καταναλώνει περίπου 60mg γύρης τις 10 πρώτες ημέρες της ζωής της, αντιλαμβανόμαστε ότι εάν η γύρη είναι μολυσμένη, οι μέλισσες κινδυνεύουν. Εντομοκτόνα με ψεκασμό έχουν άμεση επίδραση στις μέλισσες ή όταν οι μέλισσες μεταφέρουν γύρη από φυτά τα οποία έχουν ψεκαστεί.

Εκτός από τους παραπάνω παράγοντες, τομείς ανοιχτοί για το αν και σε τι βαθμό επιδρούν αρνητικά, είναι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία και η ατμοσφαιρική ρύπανση.

Η εργασία κάθε μέλισσας καθορίζεται από την αλληλεπίδραση του γενετικού υλικού και του περιβάλλοντος.

Σήμερα το κέντρο βάρους των ερευνών είναι η διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων όλων αυτών των παραγόντων, διότι μάλλον τα έντονα φαινόμενα που σχετίζονται με τις απώλειες μελισσιών δεν οφείλονται απλά στην επίδραση ενός μόνο παράγοντα.

Παράδειγμα κοινωνικής κατάρρευσης

Η κοινωνία των μελισσών προσπαθεί να επιβιώσει σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, ενός περιβάλλοντος που ακολουθεί φθίνουσα πορεία και οδηγείται στην κατάρρευση: είδη οργανισμών εξαφανίζονται, η ρύπανση αέρα, νερού και εδάφους έχει πλέον πολλαπλή προέλευση, οι πηγές ενέργειας και τροφίμων αρχίζουν να εξαντλούνται. Η κατάρρευση, με μαζικές απώλειες, της άριστα οργανωμένης κοινωνίας των μελισσών μήπως δείχνει ότι η κοινωνία αυτή έφτασε στα όρια αντοχής της; Μήπως, γενικότερα, οι κοινωνίες έχουν ανελαστικά όρια; Πρέπει σοβαρά να προβληματιστούμε και να προσέχουμε περισσότερο τις εκκλήσεις, όπως αυτή για τη διατήρηση των μελισσών:

Πηγή melissocosmos.blogspot.com

Ένα δηλούμενο αγροτεμάχιο δεν πληροί τους όρους επιλεξιμότητας της ενωσιακής νομοθεσίας και ένα μέρος του ή ολόκληρο θεωρείται ως μη επιλέξιμο, άρα δεν ενισχύεται, όταν:  

⇒ η επιλέξιμη έκταση είναι μικρότερη από 0,05 εκτάρια πλην ελαιοτεμαχίων. 

⇒ η επιλέξιμη έκταση είναι μικρότερη από 0,03 εκτάρια αν πρόκειται για αγροτεμάχιο. 

⇒ η επιλέξιμη έκταση είναι μικρότερη από 0,01 εκτάρια αν πρόκειται για ελαιοτεμάχιο που βρίσκεται στα μικρά νησιά του Αιγαίου. 

⇒ δεν καλλιεργείται από τον αιτούντα ή αυτός δεν μπορεί να αποδείξει ότι το καλλιεργεί. 

⇒ αποτελεί αντικείμενο πολλών δηλώσεων από πολλούς/-ές παραγωγούς. 

⇒ αποτελεί αντικείμενο αίτησης ενιαίας ενίσχυσης και δεν πληροί τους όρους επιλεξιμότητας που προβλέπονται. 

⇒ η σπορά και η καλλιέργεια δεν έχουν γίνει σύμφωνα με τους συνήθεις αγρονομικούς κανόνες ή δεν πληρούνται οι όροι επιλεξιμότητας της, προκειμένου για το βαμβάκι. 

⇒ η σπορά δεν είχε ολοκληρωθεί το αργότερο πριν από τις 31 Μαΐου 2022, προκειμένου για το βαμβάκι. 

⇒ η καλλιέργεια, κατά περίπτωση, δεν έχει φτάσει στο στάδιο ανθοφορίας ή δεν παρέμεινε έως 06, όπου απαιτείται, ή η συγκομιδή δεν έγινε μετά το στάδιο της γαλακτικής ωρίμανσης. 

⇒ το τιμολόγιο αγοράς πιστοποιημένου σπόρου σποράς, για τις ενισχύσεις που προβλέπεται η προσκόμισή του φέρει ημερομηνία μετά τις 31 Ιανουαρίου2023 ή μετά τις 15/2/2023 στην περίπτωση που υπάρχει δελτίο αποστολής έως 31/1/2023. 

⇒ η χρησιμοποιούμενη ποικιλία είναι μη επιλέξιμη σύμφωνα με τα οριζόμενα στις σχετικές υπουργικές αποφάσεις για τα συνδεδεμένα καθεστώτα και την ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι. 

⇒ έχει καλλιέργεια για την οποία απαιτείται η χρήση πιστοποιημένου σπόρου σποράς και δεν έχουν υποβληθεί σχετικά παραστατικά.

Πηγή – Αγροτικός Συνεταιρισμός Ένωση Αγρινίου

Δεκαπέντε μήνες μετά η επιχείρησή του HRVSTS συνεργάζεται με περισσότερους από 100 παραγωγούς με θερμοκηπιακές καλλιέργειες και κερδίζει διαρκώς έδαφος στην αγορά, σε μεγάλες πολιτείες των ΗΠΑ.

Η λειτουργία της χρησιμοποιεί την τεχνολογία της Amazon web services. Όταν η επιχείρηση εστίασης, ένα εστιατόριο για παράδειγμα, «περάσει» την παραγγελία στην πλατφόρμα, αυτόματα ο αλγόριθμος βρίσκει τους παραγωγούς με υδροπονικά θερμοκήπια (ανάμεσα στα οποία και κάθετες φάρμες – vertical farms) που είναι σε κοντινή απόσταση (συνήθως μεταξύ 25 – 50 χιλιομέτρων).

Η επιχείρηση έχει να επιλέξει μεταξύ 1.000 ειδών από φυλλώδη λαχανικά, αρωματικά, μανιτάρια και φαγώσιμα άνθη (διαδεδομένα στη σύγχρονη κουζίνα). Εφ’ όσον η παραγγελία οριστικοποιηθεί, η HRVSTS αναλαμβάνει να στείλει στον παραγωγό πιστοποιημένους σπόρους, εποπτεύει την καλλιέργεια ώστε να διασφαλίζει το ποιοτικό αποτέλεσμα και εντός 24 ωρών από τη συγκομιδή διανέμει την παραγγελία, τα παραχθέντα προϊόντα, μέσω (τρίτης) εταιρείας υπηρεσιών logistics.

Επισημαίνεται ότι στην περίπτωση που οι κοντινοί στο εστιατόριο παραγωγοί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην παραγγελία, ο αλγόριθμος εντοπίζει άλλους, ενώ εάν προκύψουν δυσκολίες στην παραγωγή των προϊόντων από έναν παραγωγό, μπορούν να τον καλύψουν άλλοι.

Airbnb farms @Linkedin / Ali Daniali

Ο κ. Ali Daniali υποστηρίζει ότι με το σύστημα που εφαρμόζει και αποκαλεί «Airbnb των θερμοκηπίων» έχει στόχο να ξαναφέρει στο επίκεντρο της αγοράς τις μικρές και μεσαίες φάρμες κάνοντάς τες ξανά δημοφιλείς καθώς με το νέο σύστημα έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν τα έσοδά τους, άρα και την κερδοφορία τους, παράγοντας με βάση τις παραγγελίες που έχουν, εξαλείφοντας, συνεπώς, την αδιάθετη παραγωγή.

Αυτός είναι, άλλωστε, όπως διηγείται, ο βασικός λόγος που τον ώθησε να προχωρήσει στην υλοποίηση της ιδέας του: οι μικρομεσαίοι αγρότες, πολύ περισσότερο όσοι έχουν επενδύσει σε υδροπονικά θερμοκήπια που απαιτούν σημαντικά κεφάλαια ως αρχική επένδυση, καλούνται διαχρονικά να απαντήσουν σε δύο ερωτήματα:

• τι θα καλλιεργήσουν
• σε ποιον θα πωλήσουν τα προϊόντα τους (και σε ποια τιμή).

Με το νέο σύστημα της ψηφιακής διασύνδεσής τους με την αγορά, οι μικρομεσαίες φάρμες έχουν στην ουσία τα οφέλη μιας πολύ μεγάλης φάρμας αλλά σε πιο αποκεντρωμένη βάση.

Προσπαθούν να μειώσουν τα «μίλια τροφής»

Νευραλγικής σημασίας για το νέο σύστημα είναι και η περιβαλλοντική διάσταση. Τόσο οι επιχειρήσεις παραγωγής όσο και εμπορίας τροφίμων αλλά και του κλάδου της εστίασης προσπαθούν να μειώσουν το ανθρακικό αποτύπωμα των τροφίμων όπως εκφράζεται με τα «food miles», την απόσταση που διανύει το τρόφιμο από τον τόπο παραγωγής έως τον τόπο κατανάλωσης σε συνδυασμό με τη μείωση της ποσότητας τροφίμων που δεν καταναλώνονται (food waste). Σε αυτό το πλαίσιο, το νέο σύστημα ιδιαίτερα χρήσιμο για όλες τις πλευρές.

(Γιώργος Μακρής – powergame.gr