«Οι εκτιμήσεις για την φετινή ελαιοκομική συγκομιδή κυμαίνονται γύρω στους 4.400 τόνους, ποσότητα καλύτερη από την περσινή, με εξαίρεση ορισμένους παραγωγούς που αντιμετωπίζουν χειρότερες αποδόσεις», δήλωσε στους Olive Oil Times η Alexandra Paris, διευθύντρια επικοινωνίας και οικονομίας στην ένωση παραγωγών France Olive.

«Οι συνθήκες διαφέρουν σημαντικά από τη μια περιοχή στην άλλη, ακόμη και από το ένα περιβόλι στον άλλο», πρόσθεσε. «Έχουμε μερικούς ελαιώνες με ιδιαίτερα υψηλή δυναμική και άλλους με σχεδόν καθόλου ελιές».

Εάν αυτές οι αρχικές εκτιμήσεις επαληθευτούν, η συνολική παραγωγή της Γαλλίας θα ξεπεράσει τους 3.500 τόνους ελαιολάδου που παρήχθησαν την περίοδο καλλιέργειας 2022/23, αλλά θα παραμείνει κάτω από τον πενταετή μέσο όρο των 4.620 τόνων.

Σύμφωνα με τον François Aurouze, ειδικό στη γη και τη γεωργία στο Vignoble Conseil, οι περισσότεροι παραγωγοί στη Νότια Γαλλία ξεκίνησαν τη συγκομιδή στα μέσα Οκτωβρίου, με τους περισσότερους παραγωγούς πρώιμης συγκομιδής να αναμένεται να ολοκληρώσουν την εργασία τους έως τα τέλη Νοεμβρίου.

«Η συγκομιδή έγινε σε άριστες συνθήκες φέτος», ανέφερε. «Η μεγάλη διαφορά σε σύγκριση με πέρυσι μπορεί να συνοψιστεί σε δύο σημεία για τη Νότια Γαλλία». «Υπήρχε άφθονη συγκομιδή … ανάλογα με την περιοχή και εξαιρετική κατάσταση ποιότητας με μειωμένες προσβολές από το δάκο της ελιάς και πολύ λίγο μαύρισμα», πρόσθεσε ο Aurouze. «Ως εκ τούτου, οι ελιές δεν ήταν πολύ επιρρεπείς σε πρόωρη πτώση, ιδιαίτερα υπό την επίδραση των βίαιων ανέμων».

Μαζί με τη βελτιωμένη ποσότητα, ο Aurouze αναμένει ένα έτος υψηλής ποιότητας με βάση πολλά εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα που έχει δοκιμάσει. «Οι πρώτες δοκιμές του ελαιολάδου του 2023 μας επιτρέπουν να δούμε την εξαιρετική ποιότητα, με πυκνά και επίμονα αρώματα με μέτρια ή ασθενή πικράδα», είπε.

Παρά την αύξηση της παραγωγής που αναμένεται φέτος, η παραγωγή ελαιολάδου στη Γαλλία δεν έχει ανακτήσει τα υψηλά επίπεδα της προηγούμενης δεκαετίας, συμπεριλαμβανομένου του ρεκόρ των 6.200 τόνων που παρήχθησαν το 2017 /18.

Η πόλη του Παρισιού αποδίδει αυτή την υστέρηση στη συνεχιζόμενη ξηρασία που αντιμετωπίζει η νότια Ευρώπη, η οποία επιδεινώθηκε λόγω της έλλειψης χιονόπτωσης στις Άλπεις τον προηγούμενο χειμώνα.

«Η έλλειψη νερού κατά τη διάρκεια του έτους και η ξηρασία το καλοκαίρι είχαν αντίκτυπο στην παραγωγή», δήλωσε. «Γνωρίζουμε ότι η βροχή είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη μείωση της απόδοσης, αλλά οι περιοχές έχουν ανόμοιες καταστάσεις όσον αφορά τις βροχοπτώσεις. Είναι, επομένως, ακόμα πολύ νωρίς για να προβλέψουμε τη φετινή παραγωγή ελαιολάδου».

Πηγή – elaiaskarpos.gr (Olive Oil Times)

Ούτε πέντε εργάσιµες ηµέρες δεν έµειναν µέχρι την προγραµµατισµένη, άνευ απροόπτου για την ερχόµενη Παρασκευή 22 του µήνα, πληρωµή του υπόλοιπου 30% της βασικής ενίσχυσης και της αναδιανεµητικής

Το σύστηµα άνοιξε για διορθώσεις µε πολύ στενά περιθώρια ενώ ήδη έκλεισε ξανά-κατά το σύνηθες- προκειµένου να ολοκληρωθούν οι διασταυρωτικοί έλεγχοι και οι σχετικές δοκιµαστικές πληρωµές ώστε να καταστεί εφικτό το χρονοδιάγραµµα, που θέλει τα χρήµατα στους παραγωγούς να έχουν µπει πριν τις αργίες των εορτών. Σε κάθε περίπτωση, δεν µιλάµε πλέον για εξόφληση της ενιαίας ενίσχυσης, αφού το πρασίνισµα, που έχει πλέον περάσει στα οικολογικά σχήµατα όλα δείχνουν πως µετατίθεται για την άνοιξη του 2024. Άγνωστο εν τω µεταξύ παραµένει ακόµα και το θέµα της πληρωµής των νέων γεωργών µε ένα ποσό περί τα 28 εκατ. ευρώ, αφού δεν υπάρχει καµία σχετική επίσηµη ανακοίνωση.

Βέβαια, σε αυτή τη φάση το µεγάλο ζήτηµα αφορά το monitoring και τις διορθώσεις που κλήθηκαν να κάνουν οι αγρότες. Αφενός δεν είναι σίγουρο ότι όσοι ήθελαν να προχωρήσουν σε διορθώσεις πρόλαβαν να τις κάνουν και αφετέρου το κατά πόσο οι όποιες αλλαγές θα ενσωµατωθούν τελικά στις λίστες για την εξόφληση της βασικής.

Κατά τα λοιπά, σύµφωνα πάντα µε τις σχετικές ανακοινώσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ:

Η συνολική βασική ενίσχυση που προβλέπεται για το 2023 είναι 829 εκατ. ευρώ έναντι 1.068 εκατ. ευρώ το 2022. Η διαφορά των 239 εκατ. ευρώ έχει µεταφερθεί στην αναδιανεµητική ενίσχυση (178 εκατ. ευρώ), τις νέες συνδεµένες ενισχύσεις και τα τοµεακά προγράµµατα. Εξ αυτών, ο αρχικός υπολογισµός της πληρωµής για το 70% ττης βασικής ενίσχυσης µε βάσει τις υποβληθείσες αιτήσεις ΟΣΔΕ του 2023, αντιστοιχεί στα 519.269.910 ευρώ.

Για τις βοσκοτοπικές εκτάσεις, που δηλώνονται ως βοσκότοποι σε καλή γεωργική κατάσταση, προκειµένου να είναι επιλέξιµες προς ενίσχυση, αυτό επιτυγχάνεται µόνο µε τη δήλωση ζωικού κεφαλαίου. Για τον λόγο αυτό ήδη από το 2022 δεν έχει κατανεµηθεί Εθνικό Απόθεµα σε βοσκοτόπια χωρίς ζώα, γεγονός που αποτέλεσε τη βασικότερη αιτία δέσµευσης των δικαιούχου αυτών, την µη πληρωµή τους και εν τέλει την αποµείωση του συνολικού ποσού της πληρωµής της βασικής ενίσχυσης κατά 14,5 εκατ. ευρώ.

με πληροφορίες  agronews.gr

Λόγω του πληθωρισμού και των καιρικών συνθηκών η τιμή του ελαιόλαδου έχει εκτοξευθεί. Για τους παραγωγούς αυτό αποτελεί μία μεγάλη ευκαιρία – αλλά και μία πρόκληση.

Το φθινόπωρο ξεκινάει μία δύσκολη περίοδος για τα ελαιόδεντρα στην Ισπανία. Οι ελιές μπορούν να αντέξουν τις περιόδους ξηρασίας μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου, όπως και το ξαφνικό ψύχος του Νοεμβρίου. Όταν όμως μεταξύ Οκτωβρίου και Φεβρουαρίου υφίσταται το τράνταγμα για να ρίξει τους καρπούς της και αμέσως μετά κλαδεύεται, «τότε πραγματικά υποφέρει», λέει ο Ρουμπέν Γκόμεζ, ο οποίος επιβλέπει την παραγωγή και τη συγκομιδή στην εταιρεία García de la Cruz. «Μέχρι τώρα τα δέντρα μπορούσαν να ξεκουραστούν μία χρονιά, όμως αυτό πρόκειται πλέον να αλλάξει».

Στις εκτάσεις της εταιρείας στο Τολέδο η συγκομιδή έχει ξεκινήσει ήδη από τις αρχές Οκτωβρίου. Ένα τρακτέρ με τον κατάλληλο εξοπλισμό πιάνει και ταρακουνάει κάθε κορμό, ενώ οι εργαζόμενοι χτυπάνε τα κλαδιά με μακριά κοντάρια.

«Για το δέντρο είναι μία πολύ πιεστική διαδικασία. Γι’ αυτό και το τράνταγμα δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 15 δευτερόλεπτα και τα χτυπήματα στα κλαδιά θα πρέπει να γίνονται προσεκτικά», εξηγεί ο Γκόμεζ. Κάθε δέντρο προσφέρει κατά κανόνα 40 κιλά ελιές.

Οι επιπτώσεις της ξηρασίας

Η πρωτοφανής ξηρασία σε ορισμένες περιοχές της Ισπανίας ζημιώνει σημαντικά τις σοδειές. Η ελιά δεν χρειάζεται πολύ νερό, όταν όμως καρποφορεί τον Μάιο δεν μπορεί να αντέξει υπερβολικούς καύσωνες. Αυτό ακριβώς συνέβη το 2023 – γι’ αυτό και οι τιμές από το καλοκαίρι βρίσκονται στα ύψη.

Η García de la Cruz είναι μεταξύ των ελάχιστων παραγωγών στην Ισπανία που καταφέρνει να εξασφαλίσει τη βέλτιστη δυνατή καρποφορία, βασιζόμενη σε μία ήπια τεχνική συγκομιδής και στη μερική άρδευση. Το 25% της φυτείας αρδεύεται πλέον με τη βοήθεια της τεχνολογίας, με αισθητήρες που αντιλαμβάνονται ακριβώς πότε και για πόσο πρέπει να ποτιστούν τα δέντρα.

Η τιμή του ελαιόλαδου εξαρτάται από την Ισπανία

Η τεχνογνωσία των Ισπανών στις ελαιοκαλλιέργειες και την παραγωγή ελαιόλαδου είναι περιζήτητη σε όλον τον κόσμο. Στη Μέκκα της ελιάς, στη Χαέν, καθορίζονται οι παγκόσμιες τιμές της αγοράς. Τη συγκεκριμένη περίοδο η τιμή των παραγωγών βρίσκεται στα 8 ευρώ ανά λίτρο, ενώ στα καταστήματα ένα μπουκάλι λάδι κοστίζει πλέον 10 ευρώ – η τιμή έχει υπερδιπλασιαστεί συγκριτικά με δύο χρόνια πριν.

«Κι όμως η ζήτηση στην παγκόσμια αγορά παραμένει υψηλή», δηλώνει ο Γκόμεζ, ο οποίος βλέπει στις σημερινές συνθήκες και μία μεγάλη ευκαιρία. Πλέον, οι Ισπανοί έχουν ελαιοκαλλιέργειες με δικά τους είδη ελιάς στις Η.Π.Α., ενώ προμηθεύουν με ελαιόλαδο και την Ιταλία, η οποία θεωρείται ανταγωνίστρια.

Επειδή όμως οι αγοράστριες χώρες επανεξάγουν το μισό περίπου ελαιόλαδο που παίρνουν από την Ισπανία, η τιμή καταλήγει να είναι πολύ υψηλή για τον τελικό καταναλωτή, όπως εξηγεί ο Αντόνιο Κανιαντίγια, πρόεδρος της Cooperativa San Sebastián-Aceites Umbrión. «Γι’ αυτό η Ισπανία θα έπρεπε να ελέγχει η ίδια την αλυσίδα εφοδιασμού της». Επιπλέον, οι Ιταλοί πουλάνε συχνά το ισπανικό λάδι υπό δικά τους εμπορικά σήματα, με αποτέλεσμα οι καταναλωτές παγκοσμίως να νομίζουν ότι αυτοί είναι οι ηγέτες της αγοράς του λαδιού και όχι οι Ισπανοί.

Το ελαιόλαδο γίνεται είδος πολυτελείας

Πάντως υπάρχουν κι άλλα προβλήματα. Οι ισπανικοί γεωργικοί συνεταιρισμοί έχουν συχνά απαρχαιωμένες δομές, ταυτοχρόνως όμως ελέγχουν το 80% της ισπανικής αγοράς. Επίσης, υπάρχουν λίγες γυναίκες στον κλάδο – κάτι στο οποίο η García de la Cruz αποτελεί εξαίρεση, μιας και ιδρύθηκε προ 150 ετών από μία γυναίκα. Σήμερα, η εταιρεία είναι από τους ελάχιστους παραγωγούς που ελέγχει η ίδια την αλυσίδα εφοδιασμού της, καταφέρνοντας έτσι να μεγιστοποιεί το κέρδος της, αλλά και να εξασφαλίζει πιο ανταγωνιστικές τιμές στα προϊόντα.

Η εταιρεία εξάγει σχεδόν ολόκληρη την παραγωγή της στην Ιαπωνία και τις Η.Π.Α. Εκεί τα μπουκάλια με ελαιόλαδο πωλούνταν για χρόνια σε διπλάσια τιμή συγκριτικά με την εγχώρια. Στην Ισπανία όμως τα διαρθρωτικά προβλήματα της εγχώριας αγοράς ελιάς και οι ζημιές στις σοδειές έχουν συμβάλει στην αύξηση του πληθωρισμού, που την τελευταία διετία πλήττει διαρκώς περισσότερο την ισπανική αλυσίδα τροφίμων.

Ακόμη και στην Ισπανία το ελαιόλαδο έχει γίνει πλέον προϊόν πολυτελείας. Σύμφωνα με μελέτη του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, οι τιμές για τα βασικά τρόφιμα στην Ισπανία αυξήθηκαν πέρυσι κατά 15,7% και φέτος η ακρίβεια παραμένει περίπου στα ίδια επίπεδα. Ως αποτέλεσμα οι Ισπανοί αλλάζουν τις συνήθειές τους. «Η εθνική κατανάλωση ελαιόλαδου μειώθηκε φέτος κατά 38%», εκτιμά ο Κανιαντίγια.

Ο Ραφέλ Παμπιγιόν, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο San Pablo CEU της Μαδρίτης, είναι πεπεισμένος πως η αύξηση των τιμών έχει να κάνει και με την κερδοσκοπία: «Είναι γεγονός ότι το ελαιόλαδο στη Γαλλία και την Πορτογαλία είναι φθηνότερο».

Εν αντιθέσει με τη Γερμανία, το ελαιόλαδο δεν είναι προϊόν πολυτελείας στην Ισπανία, αλλά συγκαταλέγεται μεταξύ των βασικών τροφίμων. Γι’ αυτό και ορισμένες αλυσίδες σούπερ-μάρκετ εισάγουν φθηνότερο ελαιόλαδο από την Πορτογαλία, για να μειώσουν την πίεση στις τιμές. Όπως τονίζει ο Παμπιγιόν, αυτό μπορούν να το κάνουν επειδή έχουν ήδη διαμορφώσει δίκτυα διανομής στην Πορτογαλία. «Οι αλυσίδες εφοδιασμού δεν μπορούν απλώς να αλλάξουν, το κόστος είναι πολύ υψηλό». Ο ίδιος δεν πιστεύει πως το 2024 θα υποχωρήσουν οι τιμές των γεωργικών προϊόντων στην Ισπανία – λόγω και των κλιματικών προοπτικών.

Υπάρχει λύση στην ξηρασία;

Λόγω της ξηρασίας οι ελαιοκαλλιέργειες υποφέρουν από την έλλειψη νερού. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας όμως η Ισπανία ενδέχεται να μην αναγκαστεί να μειώσει την παραγωγή της.

Μάλιστα, ο Ενρίκε Γκαρσία-Τενόριο πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα. Είναι αυτός που κατοχύρωσε την ονομασία προέλευσης D.O. για το ελαιόλαδο από την περιοχή “Monte de Toledo” και πιστεύει πως η παραγωγή ελαιόλαδου πρέπει να γίνει πιο ευέλικτη: «Δεν υπάρχει παντού στην Ισπανία έλλειψη νερού. Εμείς εδώ στο Τολέδο δεν έχουμε υποφέρει τόσο όσο οι άλλοι καλλιεργητές στη Χαέν». Ο ίδιος υπολογίζει ότι η αγορά θα ανακάμψει το 2025 και μαζί με αυτήν και η τιμή του ελαιόλαδου. Θα στοιχημάτιζε μάλιστα πως η τιμή του λίτρου θα έπεφτε και πάλι στα 3 με 4 ευρώ.

Πηγή hellasjournal.com

Παρακάτω ακολουθούν τρεις (3) εύκολοι τρόποι, για να διαπιστώσει κανείς, εάν το ελαιόλαδο είναι νοθευμένο

Ειδικότερα, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Realfm 97,8, ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ορμύλιας Χαλκιδικής, Χρήστος Τσιπέλης, ανέφερε: “το ελαιόλαδο έχει την ιδιότητα να ομογενοποιείται όταν αναμειγνύεται με σπορέλαιο. Δηλαδή. οπτικά και γευστικά δεν μπορεί να καταλάβει κάποιος τη διαφορά, εάν είναι νοθευμένο ακόμη και στο 50%“.

#   Ο πιο απλός τρόπος είναι να βάλουμε σε ένα ποτήρι – όχι γυάλινο κατά προτίμηση- το ελαιόλαδο που αγοράσαμε και να το βάλουμε στο ψυγείο. Αν αυτό το ελαιόλαδο είναι έστω και 5% νοθευμένο, δεν θα παγώσει. Το καθαρό ελαιόλαδο παγώνει στο ψυγείο.

#   Ένας δεύτερος τρόπος είναι να ελέγξει κάποιος τον κωδικό του συσκευαστηρίου. Εδώ και κάποια χρόνια για να καταπολεμηθεί η νοθεία κάθε συσκευαστήριο νόμιμου ελαιολάδου έχει έναν κωδικό. Αυτός ξεκινάει από EL και ακολουθεί ο αριθμός. Αν πληκτρολογήσει κάποιος τον κωδικό στην Google βγάζει αμέσως σε ποιο συσκευαστήριο συσκευάστηκε το λάδι. Δεν μπορεί λοιπόν ένα λάδι που πωλείται στον Έβρο, να συσκευάστηκε στην Κρήτη, να έκανε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι. Οπότε από εκεί που συσκευάστηκε το λάδι θα πρέπει να υπάρχει ο κατάλληλος κωδικός και αυτός να συμπίπτει όσο γίνεται και με τις αποστάσεις.

#   Τέλος, υπάρχει και ένα κόλπο ελέγχου του ελαιολάδου που έκαναν οι παλαιότεροι, με το καντήλι. ”Αν κάποιος γεμίσει ένα ποτηράκι ελαιόλαδο και καεί όλο το λάδι, αυτό σημαίνει ότι είναι πεντακάθαρο“, ανέφερε ο ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ορμύλιας Χαλκιδικής.

Ο κ. Τσιπέλης είπε ακόμη ότι “πολλοί φέρνουν μια παλετοδεξαμενή ενός τόνου από την Βουλγαρία. Αυτή κοστίζει 850 ευρώ δηλ. 50 ευρώ είναι το κόστος της δεξαμενής, άρα το λάδι κοστίζει 0,80 ευρώ το λίτρο. Υπάρχει ένα ποσοστό κέρδους τεράστιο“. Στην παλετοδεξαμενή βάζουν μέσα το σπορέλαιο, γίνεται μια ανάμειξη “καλή” και έχει βγει ένα… καλό αποτέλεσμα για τους επιτήδειους. Λόγω της νοθείας που κάνουν, ρίχνουν και την τιμή για να πείσουν τους καταναλωτές να αγοράσουν το λάδι τους“.

Πηγή – thetoc.gr

ΝΕΟ πρόγραμμα για ενίσχυση ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ στα πλαίσια της δράσης eco-schemes με τίτλο «Δασολιβαδικά οικοσυστήματα» με ύψος ενίσχυσης 10 ευρώ το στρέμμα,

Η δράση συνίσταται στη βελτίωση των υφιστάμενων δασολιβαδικών συστημάτων. Το πεδίο εφαρμογής της παρέμβασης είναι συστήματα μερικώς δασοσκεπών βοσκότοπων που συνδυάζουν εκτάσεις βοσκοτόπων με κάλυψη δένδρων μέχρι 40% και υποόροφο με ποώδη, θαμνώδη ή ξυλώδη βλάστηση, όπως αυτές αποτυπώνονται στο γεωχωρικό περιβάλλον της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης, σε περιοχές που είναι χαρακτηρισμένες ως ορεινές, με βάση ευρωπαϊκή οδηγία ή σε ημιορεινές περιοχές, με βάση τον σχετικό χαρακτηρισμό της ΕΛΣΤΑΤ.

Επίσης, η δράση συνίσταται στη συστηματική φροντίδα/καθαρισμό των δένδρων του δασολιβαδικού συστήματος.

Να σημειωθεί ότι με βάση τροποποιητική απόφαση, η νέα δράση περιλαμβάνει και τις δηλώσεις ΟΣΔΕ 2023.

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ανέρχεται στα 100 €/εκτάριο (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.5-1).

Η πληρωμή θεωρείται ενίσχυση πρόσθετη της βασικής ενίσχυσης, λόγω των σημαντικών οικοσυστημικών υπηρεσιών που παρέχονται. Σε κάθε περίπτωση εκτός των λοιπών όρων στήριξης για την καταβολή της ενίσχυσης πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης. Ειδικά για την παρέμβαση 31.5-Β στην οποία οι ενισχύσεις λαμβάνονται ως πρόσθετες της βασικής εισοδηματικής στήριξης, ο δικαιούχος ενεργός γεωργός θα πρέπει να λαμβάνει βασική εισοδηματική στήριξη για τη βιωσιμότητα της παρέμβασης Π1-21, για το σύνολο ή μέρος των επιλέξιμων εκταρίων του για το σχετικό οικολογικό σχήμα.

Yποxρεωτικές απαιτήσεις

Στις υποχρεωτικές απαιτήσεις περιλαμβάνεται η τήρηση του προτύπου για την Καλή Γεωργική και Περιβαλλοντική Κατάσταση (ΚΓΠΚ) 8, όπως αυτό καθορίζεται στην υπουργική απόφαση για την εφαρμογή του καθεστώτος της αιρεσιμότητας και ειδικότερα:

α) της δεύτερης απαίτησης του ΚΓΠΚ 8 περί διατήρησης των στοιχείων του τοπίου,

β) της τρίτης απαίτησης του προτύπου ΚΓΠΚ 8 περί απαγόρευσης της κοπής φυτοφρακτών και δένδρων κατά την περίοδο αναπαραγωγής των πτηνών μεταξύ 1ης Μαρτίου και 30ης Ιουνίου,

γ) της τέταρτης απαίτησης του προτύπου ΚΓΠΚ 8 περί λήψης μέτρων για την αποφυγή χωροκατακτητικών φυτικών ειδών.

Δεσμεύσεις γεωργών

–  Οι γεωργοί υποχρεούνται να προβαίνουν στη συστηματική φροντίδα και καθαρισμό των δένδρων του δασολιβαδικού συστήματος.

–  Η κάλυψη των δένδρων κυμαίνεται από 1% έως και 40% και ελέγχεται σε επίπεδο βοσκοτόπου.

–  Η ελάχιστη βοσκοφόρτωση στους επιλέξιμους βοσκοτόπους, ορίζεται σε 0,2 ΜΜΖ/ εκτάριο.

Πηγή – in.gr

Η διαφυλλική λίπανση , όπως γνωρίζουν καλά οι ελαιοπαραγωγοί, δεν αντικαθιστά τη λίπανση του εδάφους, αλλά τη συμπληρώνει, με το διπλό πλεονέκτημα της μείωσης των δόσεων που πρέπει να χρησιμοποιούνται και της άμεσης κάλυψης των αναγκών του φυτού. 

Ο στόλος των εν λειτουργία ελκυστήρων στη χώρα μας υπολογίζεται σε 160.000, με ποσοστό άνω του 50% αυτών να μετρά μέχρι και 40 χρόνια, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΑΜ

Σειρά επιμορφωτικών ημερίδων, με στόχο να αφυπνίσουν ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα για την αναγκαιότητα των νέων τεχνολογιών στη χρήση των γεωργικών μηχανημάτων, αλλά και τη σημασία του ελέγχου, της προληπτικής συντήρησης και της ασφαλούς χρήσης αυτών, αναδεικνύοντας τα πολλαπλά οφέλη της υιοθέτησής τους θα πραγματοποιήσει, ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Μηχανημάτων (ΣΕΑΜ) και ο ΕΛΓΟ – Δήμητρα.

Ο στόλος των εν λειτουργία ελκυστήρων στη χώρα μας υπολογίζεται σε 160.000, με ποσοστό άνω του 50% αυτών να μετρά μέχρι και 40 χρόνια, όπως επισήμανε, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο πρόεδρος του ΣΕΑΜ, σημειώνοντας ότι η μέση ηλικία τους διαμορφώνεται στα 25-27 έτη, τη στιγμή που η αντίστοιχη στην ΕΕ είναι τα 15 έτη.

«Αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ελλάδα, ουσιαστικά αντιστοιχεί μισός ελκυστήρας ανά γεωργική εκμετάλλευση, όταν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες φτάνει μέχρι και ενάμισης» ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΕΑΜ διευκρινίζοντας ότι στα προαναφερόμενα νούμερα συμπεριλαμβάνονται και οι αγρότες που καλλιεργούν ώς και δέκα στρέμματα.

«Η πολιτεία και όλοι όσοι απασχολούνται στον πρωτογενή τομέα, αλλά κι αυτοί που θα έρθουν αύριο και μεθαύριο, πρέπει να καταλάβουν ότι για να έχει μέλλον ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας και να είναι ανταγωνιστικός, η χρήση και υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών είναι μονόδρομος» σημείωσε.

Στο πλαίσιο αυτό, ερωτηθείς για τις πωλήσεις του ΣΕΑΜ το τρέχον έτος συγκριτικά με το 2022, εκτίμησε ότι η φετινή χρονιά εξελίσσεται μέτρια, εκπλήσσοντας μάλιστα τους ανθρώπους του συνδέσμου που την ανάμεναν «πραγματικά άσχημη».

Έτσι, οι φετινές πωλήσεις αναμένεται να σημειώσουν κάμψη έως και 10% συγκριτικά με πέρυσι και να διαμορφωθούν σε 1.650 από 1.880 το 2022, προσθέτοντας ότι «το 2024 περιμένουμε να πάμε λίγο καλύτερα, δεδομένου ότι θα έχουμε υλοποιήσεις των σχεδίων βελτίωσης, με την έγκριση να αναμένεται έως τέλος του τρέχοντος έτους». Γενικά, όπως τόνισε ο πρόεδρος του ΣΕΑΜ, οι προοπτικές μεσομακροπρόθεσμα είναι καλές για τον κλάδο «γιατί υπάρχουν πολύ μεγάλες ανάγκες στον πρωτογενή τομέα σε επίπεδο εκμηχάνισης».

Πάντως, όπως επισήμανε ο ίδιος, για ποιότητα ζωής και περισσότερο προσωπικό χρόνο, μεγαλύτερες αποδόσεις ανά στρέμμα κι έτσι καλύτερο μεροκάματο για την τσέπη- και όλα αυτά με την άσκηση των εργασιών στον πρωτογενή τομέα να γίνεται με σεβασμό στο περιβάλλον και την προστασία του εδάφους, «η χρήση και υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών στον κλάδο είναι απολύτως αναγκαία».

με πληροφορίες  Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Μπορεί άραγε ένα παραδοσιακό επάγγελμα όπως αυτό του κτηνοτρόφου να συνδεθεί… με τις νέες τεχνολογίες; Η απάντηση είναι ναι. Ο Ian Pullen από το Ηνωμένο Βασίλειο είναι κτηνοτρόφος. Ξεκίνησε να ανεβάζει βίντεο σχετικά με τις καθημερινές δραστηριότητές του στο YouTube το 2018. Σήμερα το κανάλι του, Farmer P, έχει 40.000+ συνδρομητές.

Το αποτέλεσμα; Βγάζει περισσότερα χρήματα από το YouTube παρά από τα ζώα του.

«Πριν δυόμιση χρόνια πήρα ένα μήνυμα από την Google που έλεγε ότι μόλις σας πληρώσαμε £47. Από που ήρθαν αυτά αναρωτήθηκα. Η επόμενη πληρωμή ήταν £80 και έπειτα £300. Τώρα βγάζω περισσότερα από του YouTube παρά από τα 40 ζώα μου… ποιος να το έλεγε;» εξηγεί ο ίδιος.

Με τα χρήματα που κέρδισε από το YouTube αγόρασε καινούριο στάβλο και επένδυσε σε εξοπλισμό κάμερας, καθώς και σε ένα drone για εναέρια πλάνα.

«Είναι αρκετά αβέβαιοι καιροί για τους αγρότες και θα είναι και στο μέλλον. Αν μπορούν να βγάλουν χρήματα από το vlogging ενώ ταυτόχρονα εκπαιδεύουν το κοινό για τις δραστηριότητές τους και τη σημασία της παραγωγής τροφής και της προστασίας του περιβάλλοντος, τόσο το καλύτερο» τονίζει.

Πηγή – itspossible.gr