Στην απόφασή του να αφήσει πίσω του τα γήπεδα ποδοσφαίρου, για την αγροτική ζωή, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο πρώην τερματοφύλακας Αλέξανδρος Τζόρβας σε συνέντευξη που παραχώρησε.

Γνωστός για τις ποδοσφαιρικές του εμφανίσεις σε μεγάλες ομάδες σε Ελλάδα και εξωτερικό, η σημερινή καθημερινότητα του Αλέξανδρου Τζόρβα διαφέρει κατά πολύ από εκείνη του τερματοφύλακα της Εθνικής Ελλάδος υπό τον Ότο Ρεχάγκελ.

Ο ίδιος μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή για την απόφαση που πήρε να κρεμάσει τα γάντια του τερματοφύλακα, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι πλέον νιώθει «100% αγρότης».

Όσα χρήματα έβγαλα από το ποδόσφαιρο, τα επένδυσα στις ελιές

«Βρισκόμαστε στον Ασωπό Λακωνίας, είναι τα μέρη της συζύγου μου που υιοθέτησα και εγώ ο ίδιος. Το κτήμα μας έχει κατά βάση ελιές που παράγει το ελαιόλαδό μας και τώρα ετοιμάζουμε και τους αμπελώνες μας. Σταμάτησα το ποδόσφαιρο το 2014-2015 και ξεκίνησα ένα χρόνο μετά να ασχολούμαι με τη γη, το 2016. Σήμερα έχουμε 200 στρέμματα. Δεν γεννήθηκα με αγρότες γονείς, εγώ το ξεκίνησα από την αρχή. Είναι κάτι που πραγματικά λατρεύω. Μου αρέσει πάρα πολύ να ιδρώνω, να λερώνομαι, να δουλεύω πολύ σκληρά», ανέφερε αρχικά ο Αλέξανδρος Τζόρβας.

«Είχε τεράστιο οικονομικό ρίσκο όταν ξεκίνησα. Όσα χρήματα έβγαλα από το πρώτο κομμάτι της ζωής μου, από το ποδόσφαιρο, χρειάστηκε να τα επενδύσω στο δεύτερο, στις ελιές. Τα παιδιά έρχονται μαζί μου στο κτήμα για τρεις μήνες το καλοκαίρι και εγώ ανεβοκατεβαίνω», συνέχισε ο ίδιος.

«Πλέον είμαι 100% αγρότης. Πολλοί το έχουν ταμπού να πουν ότι είναι αγρότες. Εγώ πρώτα είμαι αγρότης και μετά επιχειρώ. Το “ποδοσφαιριστής” έχει τελειώσει εδώ και 8 χρόνια», τόνισε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο πρώην τερματοφύλακας.

Μιλώντας για την απόφασή του να σταματήσει το ποδόσφαιρο, ο ίδιος αποκάλυψε ένα περιστατικό με τον γιο του.  

«Τελευταία μου διαδρομή ήταν στην Ινδία. Γυρνώντας ο γιος μου, ο Μάξιμος, που ήταν τότε 2,5 χρονών, μού άρπαξε το πόδι και με κρατούσε τρεις ώρες. Εκεί πήρα την απόφαση να σταματήσω το ποδόσφαιρο», είπε χαρακτηριστικά.

«Αρκετές φορές κινδύνευσα μέσα στο γήπεδο. Είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους αποφάσισα να σταματήσω νωρίτερα. Είδαμε τελευταία δύο φρικτά γεγονότα, σκέψου να είσαι με το παιδί σου. Όλη αυτή η κατάσταση περνάει από τον αθλητισμό σε καταστάσεις φρικτές, τις οποίες δεν ξέρω πλέον πώς μπορώ να διαχειριστώ. Και αυτός είναι ο λόγος που αρνούμαι κατηγορηματικά να παρακολουθήσω ποδόσφαιρο, δεν μπορώ πλέον», σημείωσε ο ίδιος ακόμα.

Ο Αλέξανδρος Τζόρβας μίλησε και για τη σύζυγό του, Χρυσαυγή Ατσιδάκου.

«Με τη σύζυγό μου είμαστε μαζί από ηλικία 22 ετών, σχεδόν 20 χρόνια. Από όταν γνωριστήκαμε, ταίριαξαν οι χημείες μας πάρα πολύ, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα πορευτούμε μαζί στη ζωή. Όταν γνωριστήκαμε, η Χρυσαυγή έκανε δημοσιογραφία σε ένα κανάλι του Παναθηναϊκού, έτυχε να κάνουμε μαζί μία συνέντευξη και το ένα έφερε το άλλο. Θαυμάζω υπερβολικά πολλά πράγματα σε εκείνη. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι ότι είναι μία εξαιρετική μητέρα, είναι πολύ δραστήρια, έχει το συμβολαιογραφείο της, έχει μορφωθεί πάρα πολύ στη ζωή της, και είναι ο ορισμός της σύγχρονης νέας μητέρας», είπε.

Πηγή – iefimerida.gr

Η οινοποιία παράγει 20 εκατομμύρια τόνους υποπροϊόντων ετησίως, που αντιστοιχούν στο 30% περίπου της συνολικής ποσότητας οινοποιημένων σταφυλιών. Υγιή βιοενεργά μόρια (π.χ. πολυφαινόλες) υπάρχουν σε αφθονία σε αυτά τα παραπροϊόντα. Αυτό ανοίγει μια πολλά υποσχόμενη λεωφόρο για την παραγωγή θρεπτικών τροφίμων στο μέλλον…

απόδοση Ζήσης Πανάγος

Ένα πρόσφατο άρθρο για τα Αντιοξειδωτικά εξέτασε τα διάφορα οφέλη για την υγεία και τις εφαρμογές της βιομηχανίας τροφίμων των υποπροϊόντων της οινοποιίας.

Ιστορικό

Ο πυρήνας (GP) και οι οινολάσπες είναι οι βασικές ροές απορριμμάτων με επισιτιστικό ενδιαφέρον. Ο GP αποτελείται από μίσχους, δέρματα και σπόρους και είναι μια εξαιρετική πηγή φαινολικών ενώσεων. Η υγρή φάση είναι επίσης πλούσια σε αιθανόλη και οργανικά οξέα. Οι οινολάσπες έχουν επίσης σημαντικές βιολογικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Δεδομένης της υψηλής θρεπτικής αξίας των υποπροϊόντων του κρασιού, αυτές οι ενώσεις θα πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τροφίμων και για τον εμπλουτισμό των προϊόντων που καταναλώνονται στη μεσογειακή διατροφή (MD). Η MD είναι χαμηλή σε κατανάλωση ζωικών προϊόντων και είναι κυρίως μια φυτική διατροφή. Επιπλέον, έχει χαμηλές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και μικρό περιβαλλοντικό αντίκτυπο. Η χρήση υποπροϊόντων, όπως οι πολυφαινόλες από τον πυρήνα, έχει το διπλό όφελος ότι είναι καλό για την ανθρώπινη υγεία και είναι επίσης φιλικό προς το περιβάλλον.

Εφαρμογές στη βιομηχανία τροφίμων

Τα υποπροϊόντα κρασιού έχουν καλή γεύση και ελκυστικό χρώμα, διευκολύνοντας τη χρήση τους στην ανάπτυξη νέων προϊόντων διατροφής με πολλά οφέλη για την υγεία. Τα νέα προϊόντα διατροφής θα μπορούσαν επίσης να υποκαταστήσουν τα παραδοσιακά συνθετικά πρόσθετα.

Οι ρίζες, τα φύλλα και οι σπόροι αμπέλου έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως ως συντηρητικά τροφίμων και αρωματικοί παράγοντες. Σε ορισμένους πολιτισμούς, αποτελούν επίσης μέρος της παραδοσιακής ιατρικής. Το συστατικό υψηλής πολυφαινόλης είναι υπεύθυνο για τις αντιοξειδωτικές, αντιμικροβιακές, αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις. Αυτές οι ενώσεις μπορούν επίσης να εξαχθούν από υποπροϊόντα κρασιού και να εφαρμοστούν στη βιομηχανία τροφίμων για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των προϊόντων, να αυξηθεί η διάρκεια ζωής και να αποφευχθεί η μικροβιακή αλλοίωση.

Η προσθήκη σκόνης GP σε υποκατάστατο αλεύρι κατά τη διαδικασία εμπλουτισμού του ψωμιού σίτου έχει ενισχύσει τις φυσικές ιδιότητες και το βιοενεργό δυναμικό των ζυμαρικών και του ψωμιού. Στην περίπτωση των ενισχυμένων νερών και των αφεψημάτων, έχει επίσης αξιολογηθεί η βιοδραστικότητα του GP.

Έπειτα, στο πλαίσιο των γαλακτοκομικών προϊόντων, η GP έχει χρησιμεύσει ως πηκτικό στην παραγωγή τόφου και μείωσε την περιεκτικότητα του τυριού σε λιπαρά. Ευρύτερα, τα υποπροϊόντα του κρασιού έχουν χρησιμεύσει ως πηγή λειτουργικών ενώσεων στη σύνθεση γιαουρτιών, παγωτών και γάλακτος που έχει υποστεί ζύμωση, μεταξύ άλλων προϊόντων.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η προσθήκη σκόνης GP στα μπισκότα αυξάνει την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και μειώνει τα ελεύθερα λιπαρά οξέα. Το GP είναι μια βασική πηγή φυτικών ινών και πολυφαινολών και η προσθήκη GP θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική λύση στα προϊόντα χωρίς γλουτένη. Όσον αφορά τα μη αλκοολούχα και αλκοολούχα ποτά, υπάρχουν περιορισμένες μελέτες σχετικά με τον ρόλο των υποπροϊόντων του κρασιού. Ακόμα, πρόσφατα, εκχυλίσματα GP έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενός λειτουργικού ροφήματος καρύδας. Παρά τις αμφιλεγόμενες επιπτώσεις της μπύρας στην υγεία, έχει αποδειχθεί ότι οι μπύρες με λευκό GP έχουν μεγαλύτερες συγκεντρώσεις φαινολικών ενώσεων και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Επιπλέον, αυτές οι μπύρες διαθέτουν επίσης χαμηλότερες ποσότητες μιας τοξικής ένωσης, δηλαδή της ακεταλδεΰδης.

Οφέλη για την υγεία

 Αρκετές in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες έχουν τεκμηριώσει τα οφέλη για την υγεία από τον εμπλουτισμό των τροφίμων με τα υποπροϊόντα της οινοποιίας. Πιο συγκεκριμένα, έρευνες έχουν δείξει ότι τα τρόφιμα με υποπροϊόντα ή εκχυλίσματα κρασιού εμφάνιζαν αντιφλεγμονώδεις, καρδιοπροστατευτικές, αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

Η ικανότητα των παραπροϊόντων του κρασιού να ρυθμίζουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και να καθαρίζουν τις ελεύθερες ρίζες έχει αποδειχθεί σε προκλινικές μελέτες. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της αναστολής του βασικού μεσολαβητή της φλεγμονής, του NFκB. Προφλεγμονώδη ένζυμα, όπως MAPK, COX-2 και πρωτεϊνική κινάση-C, αναστέλλονται επίσης.

Τα υποπροϊόντα του κρασιού αυξάνουν τις αντιφλεγμονώδεις κυτοκίνες και έχουν μετριαστική επίδραση στις φλεγμονώδεις κυτοκίνες. Τα τρόφιμα με αυτές τις ενώσεις υπόσχονται τεράστια υποσχέσεις για την πρόληψη χρόνιων ασθενειών. Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τον μοριακό μηχανισμό δράσης, τη φύση των ενώσεων παραπροϊόντων του κρασιού και τους κατάλληλους συνδυασμούς τους για την πρόκληση βιοδραστικότητας. Απαιτούνται περισσότερες επιδημιολογικές, προκλινικές και μετέπειτα μελέτες για να διερευνηθεί το μέγιστο θρεπτικό δυναμικό των υποπροϊόντων του κρασιού.

Συμπέρασμα

Η εφαρμογή βιώσιμων πρακτικών είναι σπάνια, παρά το γεγονός ότι επιστήμονες, οινοποιοί και πολιτικοί μιλούν για βιωσιμότητα. Η χρήση των υποπροϊόντων του κρασιού είναι μια χρυσή ευκαιρία για εμπλουτισμό των τροφίμων και αποκομίζοντας οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Η τρέχουσα μελέτη υποστήριξε ότι οι παραγωγοί και η επιστημονική κοινότητα πρέπει να αναζητήσουν κερδοφόρες και βιώσιμες επιλογές μεγιστοποιώντας τη χρήση των υποπροϊόντων και ελαχιστοποιώντας τη διάθεση των απορριμμάτων.

Η διοίκηση των οινοποιείων πρέπει να αγκαλιάσει την ανάκτηση και ανακύκλωση πολύτιμων συστατικών και την παραγωγή νέων προϊόντων. Ο στόχος αυτού του άρθρου ανασκόπησης είναι να συγκεντρώσει όλους τους σχετικούς συμμετέχοντες και να τους εμπνεύσει να αναπτύξουν πραγματικές εμπορευματοποιημένες εφαρμογές.

Πηγή https://winetrails.gr

Ο δάκος της ελιάς, αποτελεί τον σοβαρότερο εχθρό της καλλιέργειας της ελιάς στη χώρα μας και διεθνώς. 

Έρευνα του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ

Η αντιμετώπιση του δάκου της ελιάς με τη χρήση ειδικής ποιότητας φυσικού ζεόλιθου, ανέπτυξαν εισηγητές στη διάρκεια του 9ου Πανελλήνιου Συνεδρίου που διεξάγεται στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Το συνέδριο, με θέμα «Οι Νέες Τεχνολογίες ως Μοχλός Βιώσιμης Ανάπτυξης της Γεωργίας», συνδιοργανώνουν στο πλαίσιο της 29ης Agrotica, η ΔΕΘ – Helexpo και το τμήμα Γεωπονίας, σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ.

Η χρήση ειδικής ποιότητας φυσικού ζεολίθου προστατεύει από τον δάκο ελιάς

Την υψηλή αποτελεσματικότητα του ειδικής ποιότητας φυσικού ζεολίθου στην προστασία της ελαιοπαραγωγής από τον δάκο της ελιάς, επιβεβαιώνουν οι πειραματισμοί που εξακολουθούν να γίνονται στην ύπαιθρο στο πλαίσιο της εργασίας των Νικολάου Κουλούση, Νικολάου Καντηράνη, Ανέστη Φιλιππίδη, Σουλτάνας-Κυριακής Κωβαίου, Αναστασίας Κοκκάρη και Σάββα Φιλιππίδη από τα Εργαστήρια Εφαρμοσμένης Ζωολογίας και Παρασιτολογίας, Τμήμα Γεωπονίας και Ορυκτολογίας και Πετρολογίας, Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ.

Στον αντίποδα, τα κοιτάσματα φυσικών ζεολίθων που περιέχουν μεταξύ άλλων χαλαζία (SiO2), ινώδεις ζεολίθους και άλλα ινώδη ορυκτά, αργιλικά ορυκτά, καθώς και χημικά στοιχεία όπως ραδιονουκλίδια, είναι επικίνδυνοι (με εισπνοή ή κατάποση), για την υγεία του ανθρώπου και των ζώων, ως έτσι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διενέργεια ψεκασμών.

Ο δάκος της ελιάς, αποτελεί τον σοβαρότερο εχθρό της καλλιέργειας της ελιάς στη χώρα μας και διεθνώς και η αντιμετώπισή του γίνεται κυρίως με τη χρήση εντομοκτόνων και παράλληλα φυσικών εχθρών, προσελκυστικών ουσιών και φερομονών, μαζικής παγίδευσης και εξαπόλυσης στειρωμένων εντόμων. Έτσι, η ανεύρεση αποτελεσματικών, εναλλακτικών προς τη χημική, μεθόδων αντιμετώπισης του δάκου της ελιάς, θα έχει σημαντικά οφέλη τόσο για το περιβάλλον, όσο και για τον καταναλωτή, λόγω κυρίως του περιορισμού της χρήσης χημικών εντομοκτόνων.

Στο πλαίσιο αυτό, την τελευταία τριετία η προαναφερόμενη διεπιστημονική ερευνητική ομάδα ερευνά τη δράση ορισμένων ειδών φυσικού ζεολίθου (ηφαιστειοκλαστικό πέτρωμα με ένα ή περισσότερα από τα 67 διαφορετικά είδη ζεολίθου) στην αντιμετώπιση του δάκου της ελιάς, κυρίως με την αποτροπή ωοτοκίας του εντόμου σε ελαιόκαρπους.

Από τα πειράματα προέκυψε ότι φυσικός ζεόλιθος ειδικής σύνθεσης και μορφής μετά από κατάλληλη επεξεργασία, όταν εφαρμόζεται με ψεκασμό υδατικού διαλύματος σε ανάμιξη με κατάλληλη διαβρεκτική ουσία, αποτρέπει την απόθεση αυγών και προστατεύει τους ελαιοκάρπους από την προσβολή του εντόμου. Η δράση αυτή του ειδικής ποιότητας φυσικού ζεολίθου, διαρκεί για πολλές ημέρες, ακόμη και μετά από βροχή.

Πηγή – cibum.gr

Δεν είναι τυχαίο που τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότεροι -τόσο διατροφολόγοι, όσο και άνθρωποι που γενικότερα προσέχουν τη διατροφή και της υγεία τους- μιλούν για τις ιδιότητες του κουρκουμά και γιατί τον έχουν εντάξει στη διατροφή τους, τόσο για πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό όσο και στα επιδόρπια.

Ο κουρκουμάς και τα πολλαπλά οφέλη του

Το μαρούλι είναι ένα εύκολο στην καλλιέργεια λαχανικό. Είναι βασικό συστατικό σε πολλές σαλάτες. Τα πλούσια σε χλωροφύλη φύλλα του είναι πολύ θρεπτικά.

Η μηλιά είναι από τα πιο δημοφιλή καρποφόρα δέντρα που μας δίνει τα μήλα, τους υπέροχους τραγανούς καρπούς με τη γλυκιά ή υπόξινη γεύση.

Φυλλοβόλο δέντρο που ανήκει στα μηλοειδή, η καλλιέργεια της μηλιάς είναι συγγενές φυτό με την καλλιέργεια της αχλαδιάς και την καλλιέργεια της κυδωνιάς που έχουν πολλά κοινά στην καλλιεργητική φροντίδα.

Στον ελληνικό χώρο, συναντάμε μηλιές σε περιοχές που διαθέτουν ψυχρό χειμώνα ή σχετικό υψόμετρο, ενώ οργανωμένες καλλιέργειες υπάρχουν, κυρίως στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία και την Πελοπόννησο.

Εκτός από υπέροχη γεύση, τα μήλα διαθέτουν σημαντική διατροφική αξία, καθώς είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικές ουσίες και βιταμίνες, ενώ ανήκουν στα φρούτα που διαθέτουν χαμηλές θερμίδες. 

Ας δούμε αναλυτικά ποιες είναι οι πιο δημοφιλείς ποικιλίες μηλιάς, καθώς και χρήσιμες συμβουλές για την καλλιέργεια τους για να απολαύσουμε νόστιμα και τραγανά μήλα. 

1. Ποιες είναι οι πιο γνωστές ποικιλίες μηλιάς που καλλιεργούνται στη χώρα μας;

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες μηλιάς για να επιλέξουμε να φυτέψουμε στον κήπο μας με διαφορετικό σχήμα, μέγεθος και χρώμα καρπού καθώς και εποχή ωρίμανσης. Οι πιο γνωστές ποικιλίες μηλιάς που καλλιεργούνται στον ελληνικό χώρο και μπορούμε να φυτέψουμε στον κήπο μας είναι οι παρακάτω: 

Red Delicious (Starking): Ποικιλία μηλιάς με μεγάλο μέγεθος καρπού, κιτρινο-κόκκινου χρώματος με έντονες κόκκινες ραβδώσεις, συνεκτική σάρκα, γλυκειά και χυμώδης, ωριμάζει στα τέλη Σεπτεμβρίου. 

Golden Delicious (Μπανανόμηλο): Ποικιλία μηλιάς με σχετικά μεγάλο μέγεθος καρπού, κιτρινο-πορτοκαλί χρώματος φλοιού και τραγανή αρωματική σάρκα, ελαφρά υπόξινη γεύση που ωριμάζει στα μέσα Σεπτεμβρίου. 

Granny Smith (Πράσινο μήλο): Ποικιλία μηλιάς ζωηρής πλαγιόκλαδης ανάπτυξης με μέτριο μέγεθος καρπού, βαθυπράσινου χρώματος, με συνεκτική χυμώδης σάρκα και υπόξινη γεύση, ωριμάζει μέσα στον Οκτώβριο. 

Delicious Πιλαφά (Αρκαδίας ή Τρίπολης): Ποικιλία ΠΟΠ μηλιάς, με μεγάλο μέγεθος καρπού, πρασινοκίτρινο φλοιό με κεραμιδί αποχρώσεις και καστανά φακίδια, συνεκτική γλυκιά αρωματική σάρκα που ωριμάζει στις αρχές Οκτωβρίου. 

Fuji: Ποικιλία μηλιάς με μεγάλο μέγεθος καρπών, κόκκινου χρώματος με απαλές ρίγες κιτρινοπράσινου χρώματος, τραγανή και χυμώδης σάρκα, γλυκιά γεύση, ωριμάζει από τέλη Σεπτεμβρίου ως τα μέσα Οκτωβρίου. 

Φιρίκι όψιμο: Ποικιλία μηλιάς μέτριου μεγέθους, πολύ ανθεκτική, με παχύ πρασινοκίτρινο φλοιό και κόκκινο επίχρωμα με συνεκτική, γλυκιά και αρωματική σάρκα, ωριμάζει τον μήνα Οκτώβριο. 

Φιρίκι πρώιμο: Ποικιλία μηλιάς μικρού ή μετρίου μεγέθους, με παχύ πρασινοκίτρινο φλοιό, αφράτη σάρκα και πολύ γλυκιά γεύση που ωριμάζει μέσα στον Αύγουστο. 

2. Τι συνθήκες χρειάζεται η καλλιέργεια της μηλιάς για να αναπτυχθεί και να καρποφορήσει; 

Η μηλιά είναι κατάλληλο καρποφόρο δέντρο για ορεινές περιοχές καθώς είναι ανθεκτική στο ψύχος και την παγωνιά του χειμώνα. Αποζητά το χειμερινό κρύο και το υψόμετρο για να μπορέσει να εμφανίσει πλούσια ανθοφορία, να καρποφορήσει και να μας χαρίσει πλούσια συγκομιδή. 

Όσο για τα καλοκαίρια, η καλλιέργεια της μηλιάς θέλει σχετικά δροσερό κλίμα για να ευδοκιμήσει και να σχηματίσει νόστιμους και υγιείς καρπούς. Οι ψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού σε συνδυασμό με έλλειψη υγρασίας στο έδαφος, προκαλεί σημαντική ζημιά στην ποιότητα και την ποσότητα της παραγωγής. 

Η μηλιά προτιμά ελαφρύ έδαφος για να φυτευτεί που να διαθέτει καλή αποστράγγιση ώστε να απομακρύνεται το νερό που περισσεύει από το πότισμα και τις βροχοπτώσεις. Για παράδειγμα, σχετικά επικλινή εδάφη είναι κατάλληλα για φύτευση μηλιάς, καθώς εξασφαλίζουν καλή στράγγιση και καλό αερισμό λόγω ρευμάτων.

3. Πότε φυτεύουμε τις μηλιές και σε τι αποστάσεις;

Aν ακούσει κανείς τη φράση ”εξωτικό φρούτο”, σίγουρα το μυαλό του θα πάει σε passion fruit, drangonfruit ή κάτι παρεμφερές. Αλλά γνωρίζατε πως στα εξωτικά φρούτα ανήκει και μια κατηγορία μήλου;

Πρόκειται για την ποικιλία μήλων Black Diamond (μαύρο διαμαντένιο μήλο) ή στα ελληνικά μαύρο μήλο. Το μήλο αυτό πωλείται μόνο σε συγκεκριμένες αγορές στη Σαγκάη, το Θιβέτ, το Πεκίνο και ακόμα πιο σπάνια στις ΗΠΑ. Είναι σχεδόν απίθανο να βρείτε ένα αυθεντικό μαύρο μήλο στην Ελλάδα και όπου και να το βρείτε θα είναι εξαιρετικά ακριβό. Αλλά γιατί;

Το κόστος οφείλεται στις αυστηρές απαιτήσεις καλλιέργειας. Στην πραγματικότητα, το χρώμα τους είναι ένα πολύ σκούρο μωβ. Πρόκειται για μια ασυνήθιστη ποικιλία μήλων Huaniu ή κινέζικου Red Delicious, που είναι εγγενή στην απομακρυσμένη ορεινή κοινότητα του Nyingchi στο Θιβέτ. Τα μήλα αποκτούν το μοναδικό χρώμα τους απορροφώντας τις ακτίνες του ήλιου σε μεγάλα υψόμετρα κατά τη διάρκεια της ημέρας και αντέχοντας τις ψυχρές θερμοκρασίες τη νύχτα.

Χάρη στο διαρκώς μεταβαλλόμενο κλίμα, λοιπόν, αποκτούν το έντονο μωβ χρώμα τους. Αν και μπορούν να αντέχουν μεγάλες κλιματικές αλλαγές μέσα σε ένα 24ωρο, δεν μπορούν να αντέξουν θερμοκρασίες πάνω από 26,6 βαθμούς Κελσίου ή κάτω από -1 βαθμούς για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Για αυτό και στην Ελλάδα θα ήταν κάπως δύσκολο να επιβιώσουν.

Τα πράγματα δεν είναι πάντα ευκολότερα και για τους ίδιους τους αγρότες των Ιμαλαΐων, οι οποίοι παλεύουν σκληρά να καλλιεργήσουν μαύρα μήλα. Χρειάζονται 8 χρόνια μέχρι να είναι έτοιμα για συγκομιδή, ενώ η εποχή συγκομιδής τους είναι αποκλειστικά δύο φορές το χρόνο!

Αλλά όσον αφορά στη γεύση, μερικοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι αξίζουν την αναμονή. Τα μαύρα μήλα Black Diamond έχουν υψηλή συγκέντρωση γλυκόζης, καθιστώντας τα πιο γλυκά από ορισμένες κοινές ποικιλίες. Επιπλέον, η μοναδική, μωβ όψη τούς προσδίδει μια παραπάνω γοητεία.

Δυστυχώς, ο μόνος τρόπος να τα αποκτήσετε είναι η επίσκεψη σε κάποιο premium σούπερ μάρκετ στην Ασία, αφορμή και για ένα ταξίδι σε όσους έχουν τη δυνατότητα.

Πηγή – cibum.gr

Αύξηση 10 έως 27 ευρώ το μήνα θα προκύψει σε περίπου 1,3 εκατ. μη μισθωτούς ασφαλισμένους, οι οποίοι θα διαπιστώσουν με το νέο έτος ότι οι ασφαλιστικές εισφορές θα έχουν υποστεί άνοδο. 

Με δεδομένο ότι το 90% των μη μισθωτών επιλέγει την 1η ασφαλιστική κατηγορία, πρακτικά αυτό σημαίνει ότι από 230 ευρώ που είναι σήμερα, από 1/1/2024, λόγω πληθωρισμού 4,3%, θα αυξηθούν οι εισφορές στα 240 ευρώ.

Πρόκειται για αύξηση που θα κυμανθεί από 120 ευρώ (1η ασφαλιστική κατηγορία) έως 324 ευρώ ετησίως (6η ασφαλιστική κατηγορία).

Οι αγρότες για κύρια σύνταξη, υγεία και Αγροτική Εστία από 137,6 ευρώ τον μήνα στην κατώτατη ασφαλιστική κλάση του πρώην ΟΓΑ, θα κληθούν να καταβάλλουν 143 ευρώ τον μήνα.

Πέρσι, οι εισφορές είχαν υποστεί αύξηση 9,6% λόγω πολύ υψηλότερου πληθωρισμού το 2022.

Τα ποσά μηνιαίας ασφαλιστικής εισφοράς αγροτών το 2023, ως εξής:

1η κατηγορία ποσά εισφορών κύριας σύνταξης 99,78 ευρώ, ποσά εισφορών Αγροτικής Εστίας 2,19 ευρώ

2η κατηγορία ποσά εισφορών κύριας σύνταξης 120,61 ευρώ, ποσά εισφορών Αγροτικής Εστίας 2,19 ευρώ

3η κατηγορία ποσά εισφορών κύριας σύνταξης 152,41 ευρώ, ποσά εισφορών Αγροτικής Εστίας 3,29 ευρώ

4η κατηγορία ποσά εισφορών κύριας σύνταξης 191,88 ευρώ, ποσά εισφορών Αγροτικής Εστίας 3,29 ευρώ

5η κατηγορία ποσά εισφορών κύριας σύνταξης 239,03 ευρώ, ποσά εισφορών Αγροτικής Εστίας 4,39 ευρώ

6η κατηγορία ποσά εισφορών κύριας σύνταξης 323,45 ευρώ, ποσά εισφορών Αγροτικής Εστίας 6,58 ευρώ

Ποσά εισφορών υγειονομικής περίθαλψης του πρώην ΟΓΑ το 2023:

1η κατηγορία Υγείας σε χρήμα 3,29 ευρώ, Υγείας σε είδος 31,80 ευρώ

2η κατηγορία Υγείας σε χρήμα 3,29 ευρώ, Υγείας σε είδος 38,38 ευρώ

3η κατηγορία Υγείας σε χρήμα 3,29 ευρώ, Υγείας σε είδος 38,38 ευρώ

4η κατηγορία Υγείας σε χρήμα 3,29 ευρώ, Υγείας σε είδος 38,38 ευρώ

5η κατηγορία Υγείας σε χρήμα 3,29 ευρώ, Υγείας σε είδος 38,38 ευρώ

6η κατηγορία Υγείας σε χρήμα 3,29 ευρώ, Υγείας σε είδος 38,38 ευρώ

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ, σχεδόν το 90% του συνόλου των μη μισθωτών βρίσκεται στα κατώτατα όρια καταβαλλόμενων ασφαλιστικών εισφορών. Η συγκεκριμένη αύξηση που προκύπτει σε σχέση με το δείκτη τιμών καταναλωτή του προηγούμενου έτους, θα είναι η τελευταία που θα γίνει το 2024. Από το 2025, η όποια μεταβολή στις ασφαλιστικές κατηγορίες θα προκύπτει κατά το δείκτη μεταβολής μισθών, όπως αυτός θα καθοριστεί τότε.

(Παϊσιάδης Σταύρος – agrotypos.gr)

Γιατί να αγοράσετε ελιές από το σουπερ μάρκετ όταν μπορείτε να τις φτιάξετε μόνοι σας. Το μόνο που χρειάζετε είναι μεράκι.

ΕΛΙΕΣ ΞΥΔΑΤΕΣ

Υλικά:
5 κιλά ελιές Καλαμών
Για την άλμη:
5 λίτρα νερό
1/2 κιλό αλάτι χοντρό
100 γρ. ξύδι
2 κουταλιές χυμό λεμονιού

Εκτέλεση:
Τοποθετούμε τις ελιές σε μεγάλη λεκάνη. Τις ξεπλένουμε καλά και χύνουμε το νερό τους. Στη συνέχεια, τις ρίχνουμε ξανα στη λεκάνη και προσθέτουμε καθαρό νερό αρκετό για να τις σκεπάζει. Αλλάζουμε νερό στις ελιές ανά 2-3 μέρες και για διάστημα 20 ημερών. Στη συνέχεια αφού ξεπικρίσουν, τις διαλύουμε σε 5 λίτρα νερό και 1/2 κιλό χοντρό αλάτι.

Για την άλμη: Για να δοκιμάζουμε αν η άλμη είναι σε σωστό επίπεδο, ρίχνουμε μέσα ένα αυγό ωμό. Αν το αυγό ανέβει στην επιφάνεια του νερού και ένα μικρός μέρος του εξέχει από το νερό, σημαίνει ότι η άλμη είναι στο επιθυμητό επίπεδο.

Αφαιρούμε το αυγό, προσέτουμε στην άλμη το λεμόνι και το ξύδι και ανακατεύουμε καλά μέχρι να διαλυθούν. Ρίχνουμε τις ελιές και τις συντηρούμε στην άλμη μέχρι να τις καταναλώσουμε. Μπορούμε ένα μέρος από τις ελιές που χρειάζόμαστε για άμεση κατανάλωση, να τις τοποθετούμε λίγες ημέρες πριν σε ένα δοχείο με ελαιόλαδο και αρωματικά της αρεσκείας μας, για καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα.

ΠΑΤΕ ΕΛΙΑΣ

Τοποθετείτε σε ένα μπολ 250 γρ. μαύρες ελιές χωρίς το κουκούτσι, 80 γρ. αντσούγιες πλυμένες και ψιλοκομμένες 50 γρ. κάπαρη και τα πολτοποιείτε. Προσθέτετε το χυμό ενός λεμονιού, μια κουταλιά σούπας μπράντι, 200 γρ. ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι και ανακατεύετε καλά. Διατηρείτε το πατέ σε κλειστό βάζο στο ψυγείο και το καταναλώνετε πάνω σε ψωμί κατά προτίμηση ελαφρά φρυγανισμένο.

ΕΛΙΕΣ ΘΡΟΥΜΠΕΣ

Βάλτε σε απλωτό καλάθι 1-2 κιλά μαύρες ελιές, λίγες- λίγες, πασπαλίζοντας κάθε στρώση με μπόλικο χοντρό αλάτι. Βάλτε μια λεκάνη κάτω από το καλάθι, τοποθετήστε το σε δροσερό μέρος, και κουνάτε τις ελιές 1-2 φορές τη μέρα. Τη δεύτερη ή τρίτη μέρα θα αρχίσουν να βγάζουν σκούρο ζουμί. Συνεχίστε να τις κουνάτε, έτσι που να έρχονται οι πάνω κάτω.

Μετά απο 8-10 μέρες, οι ελιές θα έχουν ζαρώσει. Χαράξτε μια-δυό ελιές, και αν η σάρκα τους έχει σκουρήνει μέχρι το κουκούτσι, και δεν είναι πια λευκή, είναι έτοιμες. Αλλιώς συνεχίστε να τις κουνάτε μερικές μέρες ακόμη.
Όταν γίνουν, στραγγίστε τις, απλώστε τις σε χάρτινη πετσέτα και αφήστε τις να στεγνώσουν τελείως, μια νύχτα.

Την επομένη βάλτε λίγες-λίγες σε γαβάθα, περιχύστε με μερικές κουταλιές ελαιόλαδο και πασπαλίστε με θρούμπι, ρίγανη ή ξερό δεντρολίβανο. Ανακατώστε, αφήστε τις ελιές να μείνουν 1-2 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου, και κατόπιν κλείστε τις σε πλαστικές σακκούλες, και διατηρήστε τις στην κατάψυξη. Αν τις κρατήσετε στο ψυγείο θα πρέπει να τις αλατίσετε πολύ, αλλιώς μουχλιάζουν γρήγορα.

Βγάλτε κάθε φορά από την κατάψυξη όσες ελιές θέλετε να καταναλώσετε, και αφήστε τις να ξεπαγώσουν μισή ώρα περίπου.

ΕΛΙΕΣ ΤΣΑΚΙΣΤΕΣ

Περίπου τον μήνα Οκτώβριο μαζεύτετε ή αγοράζετε ελιές άγουρες (πράσινες). Με τη βοήθεια μιας πέτρας τις τσακίζετε, σπάτε δηλαδή την σάρκα τους και τις βάζετε σε δοχείο μέσα σε νερό.
Τις αφήνετε 4 – 5 μέρες αλλάζωντας το νερό τους καθημερινά, ίσως και δυο φορές την ημέρα για να “ξεπικρίσουν”.
Στη συνέχεια ρίχνετε στο δοχείο “άρμη” (νερό με μπόλικο αλάτι) και σε δυο τρεις μέρες είναι έτοιμες για φάγωμα.

Για να ελένξετε την ποσότητα αλατιού ρίξτε στο δοχείο που έχει τις ελιές με την άρμη ένα αυγό. Αν αυτό επιπλέει και η επιφάνεια του που ξεχωρίζει έξω από το νερό είναι περίπου ίση με την επιφάνεια ενός τάληρου τότε τα έχετε καταφέρει τέλεια.

Ομως επειδή οι τσακιστές ελιές έτσι και αλλιώς δεν μπορούν να διατηρηθούν για πολύ και αλμυρίζουν γρήγορα, χρειάζονται “άρμη” με πολύ λιγότερη περιεκτικότητα σε αλάτι απ’ αυτή που προαναφέρθηκε. Ετσι αραιώστε το προηγούμενο διάλυμα.