Αρχική Blog Σελίδα 604

Ζάμπλουτος Σεΐχης αγόρασε 25 χιλ. ρίζες ελιές στη Μεσσηνία .

Johnny Ch.
-
0

Βρήκε χρυσάφι στο ελληνικό ελαιόλαδο στην Ερμιόνη και τη Μεσσηνία ζάμπλουτος σεΐχης από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και βγάζει εκατομμύρια.

Ο Ταχνούν Μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναϊάν, σεΐχης από τα Εμιράτα αγόρασε εκτάσεις με ελιές στην Ερμιόνη και στη Μεσσηνία και πουλάει το ελαιόλαδο της περιοχής «χρυσάφι».

«Οι ελαιώνες του βρίσκονται στην Ερμιόνη όπου διαθέτει 28.000 ρίζες και στη Μεσσηνία, όπου διαθέτει άλλες 6.500, η καλλιέργεια είναι παραδοσιακή ενώ η συγκομιδή γίνεται με σεβασμό στο περιβάλλον», γράφει το newmoney.gr.

Βρήκε χρυσάφι στο ελληνικό ελαιόλαδο ζάμπλουτος σεΐχης από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Όμως αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι πως ο Ταχνούν Μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναϊάν ονόμασε το λάδι που παράγει «Hermioni» και «Hrysos» και τα πουλάει στο εξωτερικό με τιμή 36 ευρώ το λίτρο.

Μάλιστα η εταιρεία του Olivian Groves έχει κατακλίσει τις μεγαλύτερες εκθέσεις του εξωτερικού και έχει κλεψει τις εντυπώσεις με το ελληνικό λάδι.

Ακτινίδιο Καβάλας: Πάει να ξεπεράσει το 1€ το κιλό

Johnny Ch.
-
0

Με θετικό πρόσημο ολοκληρώνεται η συγκομιδή για το ακτινίδιο της Καβάλας που διαχειρίζεται η ΕΑΣ. Έχουν συγκομιστεί 8.000 τόνοι, εκ των οποίων ορισμένες ποσότητες προωθήθηκαν στην αγορά και άλλες είναι αποθηκευμένες στα ψυγεία. Μένει να συγκομιστούν άλλοι 1.200 τόνοι, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης, Κώστα Λεπίδα.

Ο ίδιος χαρακτηρίζει τη χρονιά «πάρα πολύ καλή», αναφέροντας ότι φέτος τα μεγέθη των καρπών είναι μεγάλα. «Η αγορά είναι άδεια, τόσο από τη Νέα Ζηλανδία όσο και από τη Χιλή. Στο Zespri Green, γνωστό και ως Hayward, ‘‘παίζουμε’’ μόνοι μας στην ευρωπαϊκή αγορά. Οι Ιταλοί έχουν φέτος πολύ λίγα Hayward και σταδιακά προσπαθούν να φύγουν». Όπως εξηγεί, τα αντικαθιστούν με το κίτρινο και το κόκκινο ακτινίδιο, αφήνοντας την αγορά του πράσινου στην Ελλάδα.

Για πολλοστή φορά, ο κ. Λεπίδας μεταφέρει τον προβληματισμό του για την απουσία οργάνωσης και υποδομών στην Ελλάδα, με συνέπεια το εκλεκτό εθνικό προϊόν να μην έχει την τιμή που του αξίζει. «Είμαστε δεύτεροι στον κόσμο σε ποσότητα ακτινιδίου, αλλά δεν θα πετύχουμε ποτέ αυτό που πετυχαίνουν οι Νεοζηλανδοί. Στα ελληνικά σούπερ μάρκετ της Νέας Ζηλανδίας πωλείται προς 6 ευρώ το κιλό και το ελληνικό είναι χαμηλότερα χωρίς να έχουν καμία διαφορά στην ποιότητα».

Εστιάζοντας στον πρωταγωνιστικό ρόλο του ακτινιδίου της Νέας Ζηλανδίας στα ελληνικά σούπερ μάρκετ, ο κ. Λεπίδας αναφέρει ότι δεν είναι αποκλειστικά δικό της, αλλά στα πακέτα «Zespri» περιλαμβάνονται ελληνικά και ιταλικά ακτινίδια. «Το ακτινίδιο που βλέπουμε στο Lidl ως Νέας Ζηλανδίας μπορεί να είναι Καβάλας που το φέρνει άλλη εταιρεία». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι τιμές είναι καλές, κινούνται στα 80 με 85 λεπτά, αλλά θα έπρεπε να ξεπερνούν το 1 ευρώ και αυτό θα επιδιώξουν στην εκκαθάριση, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα έχει μείωση της παραγωγής.

Εξαγωγές
Η ΕΑΣ Καβάλας έχει εξαγάγει ήδη 1.000 τόνους στους πελάτες της και σταδιακά η φετινή παραγωγή θα προωθηθεί μέχρι τον Απρίλιο, που θα έρθουν ακτινίδια από το Νότιο Ημισφαίριο, τη Νέα Ζηλανδία και τη Χιλή. «Απαιτείται να έχουμε μια συνέχεια και συνέπεια στην αγορά όλοι οι Έλληνες και όχι μόνο η ΕΑΣ Καβάλας, ώστε να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα», λέει.

Στους προορισμούς του καβαλιώτικου ακτινιδίου περιλαμβάνεται η Αμερική και η Ένωση επιδιώκει να κάνει κίνηση στη Βραζιλία, ενδεχομένως και στην Ινδία, πλην όμως εκεί προτιμούν καρπό με μικρό μέγεθος. Η φετινή παραγωγή εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τους 300.000 τόνους και την επόμενη διετία αναμένεται να προστεθούν άλλοι 100.000.

Πηγή ypaithros.gr

Καινοτόμες βιολογικές μέθοδοι καταπολέμησης του Δάκου που προτείνει το Ελληνικό ΙΤΕ

Johnny Ch.
-
0


 

Η ελληνική και η παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου κινούνται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα

Ανάμεσα στους παράγοντες που ευθύνονται για το πρόβλημα, η κλιματική αλλαγή με την αύξηση της θερμοκρασίας, η μειωμένη βροχόπτωση και η γενικότερη αστάθεια στην εκδήλωση καιρικών φαινομένων, αλλά και οι εχθροί της ελαιοκαλλιέργειας, όπως ο δάκος της ελιάς. 

Η επιτυχής αντιμετώπιση του δάκου αποτελεί ιστορικά τον κύριο παράγοντα διαμόρφωσης του όγκου και της ποιότητας του παραγόμενου λαδιού στην Ελλάδα, ενώ η καταπολέμηση του σύμφωνα με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας του ΙΤΕ και καθηγητή στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιάννη Βόντα, βασίζεται στα χημικά εντομοκτόνα.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Βόντας, τόνισε ότι η ανάπτυξη ανθεκτικότητας, μετά από πολλούς ψεκασμούς με τα ίδια σκευάσματα, καθώς και η δέσμευση της Ευρώπης στο πλαίσιο της «Πράσινης Συμφωνίας» για τη δραστική μείωση των χημικών εντομοκτόνων κατά 50% μέχρι το 2030 επιβάλλουν την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων φυτοπροστασίας.

«Η ανάπτυξη βιολογικών και βιοτεχνολογικών μεθόδων για την αντιμετώπιση του δάκου έχει μπει στο στόχαστρο της ερευνητικής ομάδας του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας τα τελευταία χρόνια. 

Οι εναλλακτικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν την ανάπτυξη μοριακών μεθόδων μέσω γενετικών παρεμβάσεων, την καταπολέμηση μέσω της εξάλειψης των υποχρεωτικών συμβιωτικών βακτηρίων του δάκου, την ανάπτυξη νέων βιοεντομοκτόνων μικροβιακής προέλευσης και βελτιωμένων σκευασμάτων, αλλά και την κλασική βιολογική καταπολέμηση» τόνισε ο κ. Βόντας, συμπληρώνοντας ότι «οι μοριακές προσεγγίσεις με βάση τη γενετική μηχανική έχουν σημειώσει εντυπωσιακή πρόοδο, σε επίπεδο τεχνολογίας.

 Για παράδειγμα, η ομάδα του ΙΜΒΒ, σε συνεργασία με Βρετανούς ερευνητές (OXITEC) έχει καταφέρει να αναπτύξει βιοτεχνολογική μέθοδο στείρου εντόμου: χάρη στην εισαγωγή ενός γονιδίου που προκαλεί αυστηρή γενετική επιλογή αρσενικών εντόμων, όταν τα διαγονιδιακά αρσενικά έντομα απελευθερωθούν στο περιβάλλον και συζευχθούν με φυσικούς πληθυσμούς, μειώνονται εντυπωσιακά οι πληθυσμοί του δάκου».


Καινοτόμος μέθοδος βιολογικής καταπολέμησης του δάκου της ελιάς. 

Α. Εργαστηριακή αναπαραγωγή των βιοτεχνολογικά βελτιωμένων εκτροφών Psyttalia ponerophaga. 

Β. Το ακμαίο έντομο του παρασιτοειδούς. 

Γ. Απελευθέρωση παρασιτοειδών σε μικρής κλίμακας πειράματα, για την εκτίμηση βιολογικών παραμέτρων και αρμοστικότητας. 

Δ. Συλλήψεις παρασιτισμένου δάκου στον αγρό, μετά από μαζικές απελευθερώσεις (>10000 ατόμων), που υποδεικνύουν την εγκατάσταση των παρασίτων σε ελαιώνες του Νομού Ηρακλείου

Όπως σημείωσε ο διευθυντής του Ινστιτούτου, η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για καταπολέμηση κουνουπιών – φορέων ασθενειών, ωστόσο η εφαρμογή της στο δάκο και σε έντομα γεωπονικού ενδιαφέροντος θα πρέπει να υπερπηδήσει σημαντικά εμπόδια βιοηθικής και νομοθεσίας, πριν εφαρμοστεί, πιθανότατα μετά από αρκετά χρόνια, στην Ευρώπη.

Οι τεχνολογίες που αφορούν στη στόχευση των συμβιωτικών βακτηρίων, μέσω για παράδειγμα νανοσωματιδίων χαλκού, είτε στην ανάπτυξη νέων μικροβιακών βιοεντομοκτόνων και βελτιωμένων σκευασμάτων, με την ενσωμάτωση συνεργιστικών ουσιών για την αντιμετώπιση της ανθεκτικότητας είναι σε εξέλιξη, με ελπιδοφόρα αποτελέσματα.

«Μια προσέγγιση που φαίνεται να είναι πολύ κοντά στο τελικό στάδιο εφαρμογής είναι η κλασική βιολογική καταπολέμηση, με τη χρήση ωφέλιμων εντόμων (παρασιτοειδών). Στο παρελθόν(δεκαετία ’60 και ’70) είχαν γίνει προσπάθειες μαζικής παραγωγής και απελευθέρωσης του ενδημικού παρασιτοειδούςτου δάκου, Psyttalia concolor σε ορισμένα νησιά της χώρας. Ωστόσο, οι πληθυσμοί του συγκεκριμένου παρασιτοειδούς «αδρανοποιούνται» το καλοκαίρι στις υψηλές θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα την περιορισμένη τους αποτελεσματικότητα στον έλεγχο των πληθυσμών του «θηράματός» τους (ξενιστή), του Δάκου».

Στο πλαίσιο ενός ερευνητικού προγράμματος που χρηματοδοτήθηκε από την Περιφέρεια Κρήτης, όπως επισήμανε ο κ. Βόντας, δοκιμάστηκαν ως εναλλακτικοί φορείς της βιολογικής καταπολέμησης, συγγενή ήδη παρασιτοειδών, τα Psyttalia ponerophaga και Psyttalialounsburyi, τα οποία προέρχονται από το Πακιστάν και την Υποσαχάρια Αφρική. Τα συγκεκριμένα επιλέγησαν με τη βοήθεια και της βιοτεχνολογίας, προκειμένου για τη βελτίωση της εντερικής τους μικροχλωρίδας, ώστε να αντέχουν σε υψηλέςθερμοκρασίες και διαθέτουν πολύ καλή αρμοστικότητα(προσαρμοστικότητα) στον αγρό.

«Έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στην αντιμετώπιση του δάκου στην Καλιφόρνια, από το USDA. Οι πληθυσμοί αυτοί αναπτύχθηκαν μετά από επίμονη προσπάθεια την τελευταία τριετία σε πολύ μεγάλους αριθμούς στα εργαστήρια του ΙΜΒΒ-ΙΤΕ, σε στενή συνεργασία με το USDA (εικόνα 1). Η αποτελεσματικότητά τους αρχικά αξιολογήθηκε σε πειραματικούς κλωβούς. Μετρήθηκαν βιολογικές παράμετροι για τη βελτίωση των πρωτόκολλων εκτροφής και απελευθέρωσης και αξιολογήθηκαν τα πιθανά εμπόδια για την επιτυχή εγκατάστασή τους. Εν συνεχεία, πραγματοποιήθηκε απελευθέρωση μεγάλων πληθυσμών των παρασιτοειδών στον αγρό (>10.000 έντομα), με τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥπΑΑΤ). Λίγους μήνες μετά, άρχισαν να συλλέγονται πληθυσμοί δάκου, οι οποίοι διαπιστώθηκε ότι είναι παρασιτισμένοι από τα Psyttalia lounsburyi και επομένως δεν θα αναπαραχθούνπεραιτέρω» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, προσθέτοντας ότι «το γεγονός αυτό αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη για την επιτυχή εγκατάσταση στην Κρήτη, του νέου «βιολογικού όπλου» ενάντια στον δάκο, ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, που θα αξιολογηθεί και ποσοτικοποιηθεί την ερχόμενη χρονιά, κατά την οποία και θα ενισχυθούν οι πληθυσμοί του παρασιτοειδούς και σε άλλες περιοχές, με στόχο την αντιμετώπιση του δάκου.».

Η εισαγωγή καινοτόμων μεθόδων και σύγχρονων τεχνολογιών στα προγράμματα δακοκτονίας, υπό το πρίσμα των εξελίξεων στη βιοτεχνολογία και στις σύγχρονες τεχνολογίες, είναι επιβεβλημένη στην εποχή της Πράσινης Συμφωνίας της ΕΕ, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία ελαιοπαραγωγής, συμβάλλοντας παράλληλα στην προστασία του περιβάλλοντος και στην εξοικονόμηση πόρων, κατέληξε ο κ. Βόντας.

Η επιστημονική ομάδα του ΙΜΒΒ-ΙΤΕ που εστιάζει στον δάκο αποτελείται από τον επικεφαλής της ομάδας Γιάννη Βόντα (επίσης καθηγητή στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), την Αναστασία Καμπουράκη, τον Γιάννη Λειβαδάρα και την Inga Siden Kiamos. Συνεργάζεται με το USDA (Javid Kashefi), τον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ (Αργυρώ Καλαϊτζάκη και Αναστασία Τσαγκαράκου) και το ΕΛΜΕΠΑ (Εμμανουήλ Ροδιτάκη).

Με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μετά το ελαιόλαδο έρχεται και κρασί-χρυσάφι;

Johnny Ch.
-
0


 

Στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 60 ετών η παγκόσμια παραγωγή

Η παγκόσμια παραγωγή κρασιού αναμένεται να πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 60 ετών το 2023 λόγω της πολύ πτωχής συγκομιδής στο νότιο ημισφαίριο αλλά και σε ορισμένους μεγάλους παραγωγούς της Ευρώπης.

Τις σχετικές ανακοινώσεις έκανε ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (OIV) σήμερα.

Στις αρχικές προβλέψεις, ο OIV προσδιόρισε την παγκόσμια παραγωγή κρασιού, μεταξύ 241,7 και 246,6 εκατομμυρίων εκατόλιτρων (mhl), με εκτίμηση μεσαίου εύρους στα 244,1 εκατόλιτρα.

Αυτό σημαίνει μία πτώση της τάξης του 7% σε σχέση με πέρυσι ενώ ο συνολικός όγκος παραγωγής θα είναι μικρότερος από εκείνον του 1961, όταν η παγκόσμαι «σοδειά» είχε πέσει στα 214 εκατόλιτρα (Ένα εκατόλιτρο ισοδυναμεί με 133 τυπικά μπουκάλια κρασιού).

Ο 36χρονος πολιτικός μηχανικός που … κερνά ελιά Χαλκιδικής στην Αυστραλία

Johnny Ch.
-
0


 

Η οικογενειακή επιχείρηση από την Πορταριά, που βρίσκεται στα χέρια του Αντώνη Νάτσιου και του πατέρα του Παύλου, είναι 90% εξαγωγική

Αν θες να μεγαλώσεις τη δουλειά σου, πρέπει να εξασφαλίσεις συνέχεια στις γενιές. Με αυτό κατά νου ο 36χρονος πολιτικός μηχανικός Αντώνης Νάτσιος από την Πορταριά Χαλκιδικής θέλησε μαζί με τον πατέρα του Παύλο να πάει σε άλλο επίπεδο την πολυετή αγροτική παράδοση της οικογένειας του στην ελιά και να περάσει από την απλή καλλιέργειά της στη μεταποίηση.

Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά την απόφαση αυτή, η οικογενειακή επιχείρηση «Ελιά Νάτσιος» έχει καταφέρει να είναι κατά 90% εξαγωγική και να ταξιδεύει την πράσινη ελιά Χαλκιδικής από τη Γερμανία και την Κύπρο μέχρι την Ιταλία και την Ισπανία –αμφότερες ελαιοπαραγωγικές χώρες- αλλά και τη μακρινή Αυστραλία. Αξιοποιώντας περί τις 5.000 ρίζες ελαιόδεντρων σε Πορταριά, Σήμαντρα, Όλυνθο και Νέα Μουδανιά, έχει παραγωγική δυναμικότητα περίπου 1.000 τόνων ετησίως στη μονάδα της στην Πορταριά.

Στην προϊόντική της γκάμα περιλαμβάνονται από ελιές πράσινες ολόκληρες, εκπυρηνωμένες, σε ροδέλες, αλλά και γεμιστές με αμύγδαλο, με πιπεριά και σκόρδο μέχρι μαύρες ελιές Χαλκιδικής (σταφίδα και βαρελίσιες), αλλά και ελιές Καλαμών ολόκληρες, εκπυρηνωμένες και σε ροδέλες. Η εταιρεία μάλιστα έχει στα πλάνα της και περαιτέρω προϊοντική επέκταση, ενώ σχεδιάζει να μπει σε επόμενη φάση και στο κομμάτι της μικροσυσκευασίας, που σήμερα αποτελεί μόλις το 5% της δραστηριότητάς της.

η οικογενειακή επιχείρηση «Ελιά Νάτσιος» έχει καταφέρει να είναι κατά 90% εξαγωγική και να ταξιδεύει την πράσινη ελιά Χαλκιδικής από τη Γερμανία και την Κύπρο μέχρι την Ιταλία και την Ισπανία –αμφότερες ελαιοπαραγωγικές χώρες- αλλά και τη μακρινή Αυστραλία

Η Ελιά Νάτσιος δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ποιότητα, ένα παζλ που συντίθεται σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας, από τη συγκομιδή και τη μεταφορά μέχρι τη μεταποίηση. Αυτή την περίοδο μάλιστα ολοκληρώνεται η συγκομιδή της πράσινης ελιάς, με τους καρπούς να συλλέγονται χειρονακτικά μία προς μία. Δίνεται δε μεγάλη προσοχή στο στάδιο αυτό, ώστε οι ελιές να συλλεχθούν χωρίς χτυπήματα και σημάδια. 


Η μεταφορά γίνεται άμεσα στις εγκαταστάσεις, ώστε ταχύτατα να ξεκινήσει η μεταποίηση και ο καρπός να είναι φρέσκος, διατηρώντας τα θρεπτικά του συστατικά και τους χυμούς του, ενώ στη συνέχεια γίνεται η ταξινόμηση και ο καθαρισμός από ξένα σώματα προτού οι ελιές τοποθετηθούν στις δεξαμενές. 

Ο πλήρης έλεγχος της παραγωγής, από το χωράφι μέχρι τη συσκευασία, όπως λέει ο Αντώνης Νάτσιος, δίνει στην εταιρεία και τη δυνατότητα να ελέγχει την ποιότητα.

Η αγροτική καθημερινότητα και το επόμενο βήμα

Ο Αντώνης Νάτσιος μεγάλωσε μέσα στους ελαιώνες και τις καλλιέργειες με βερίκοκα που διέθετε η οικογένειά του. Ο πατέρας του Παύλος από την ηλικία των 20 ετών ασχολούνταν με τη γη και θέλησε να μεταδώσει στον γιο του την αγάπη του για τον αγροτικό κλάδο, αλλά και να του διδάξει ένα μάθημα, πως, αν δεν κοπιάσεις και δεν ιδρώσεις, δεν μπορείς να πετύχεις το κάτι παραπάνω. Κάπως έτσι το χωράφι έγινε η καθημερινότητα του Αντώνη Νάτσιου. Μικρός μάλιστα θυμάται να φτιάχνει σπιτάκια από τα κλαδιά που περίσσευαν μετά το κλάδεμα των ελιών και να μπαίνει μέσα για να παίξει.

«Όσο ήμουν μικρότερος δεν μπορούσα να αντιληφθώ τα μαθήματα που μου έδινε ο πατέρας μου. Εκ των υστέρων όμως εκτίμησα την επιμονή του να ασχοληθώ και με τη γη» λέει στη Voria ο Αντώνης Νάτσιος, που δεν αμέλησε όμως τη γνώση και ολοκλήρωσε παράλληλα τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο, ασκώντας μέχρι και σήμερα το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού. «Αυτό που εγώ βρήκα ήταν χωράφια. Ποιο θα έπρεπε να είναι το επόμενο βήμα, να τα πουλήσω για να γίνουν οικόπεδα; Ήθελα να δημιουργήσω τη συνέχεια της οικογενειακής αγροτικής παράδοσης, τη συνέχεια στις γενιές» εξηγεί στη Voria.

Αυτή την περίοδο μάλιστα ολοκληρώνεται η συγκομιδή της πράσινης ελιάς, με τους καρπούς να συλλέγονται χειρονακτικά μία προς μία. Δίνεται δε μεγάλη προσοχή στο στάδιο αυτό, ώστε οι ελιές να συλλεχθούν χωρίς χτυπήματα και σημάδια

(Μαρία Μαθιοπούλου – voria.gr)

Οι καλύτερες σαλάτες στον κόσμο – Στη 2η θέση μια ελληνική και δεν είναι η χωριάτικη

Johnny Ch.
-
0


 

Στη λίστα με τις δέκα καλύτερες σαλάτες στον κόσμο περιλαμβάνονται δύο ελληνικά πιάτα.

Οι σαλάτες αποτελούν αγαπημένο πιάτο για τους περισσότερους ενώ πολλές φορές αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της κουζίνας κάθε χώρας ή κάποιου συγκεκριμένου τόπου.

Το TasteAtlas παρουσίασε μία λίστα με τις «100 καλύτερες σαλάτες» με βάση τις αξιολογήσεις του κοινού.

Συνολικά, χαρακτηρίστηκαν έγκυρες 5.832 αξιολογήσεις ενώ όπως αναφέρει η ιστοσελίδα, στόχος των αξιολογήσεων της TasteAtlas είναι η προώθηση τοπικών φαγητών, η «περηφάνεια» για τα παραδοσιακά πιάτα αλλά και η διέγερση της περιέργειας για γεύσεις που κάποιος δεν έχει δοκιμάσει.

Όπως ήταν επόμενο, διάφορες ελληνικές σαλάτες φιγουράρουν σε διάφορες θέσεις της λίστας, όπως η τονοσαλάτα, η χωριάτικη και ο ντάκος, που μάλιστα βρίσκεται στη δεύτερη θέση της αξιολόγησης.

Στον κατάλογο περιγράφεται αναλυτικά και η διαδικασία παρασκευής της κάθε σαλάτας, τα υλικά που χρησιμοποιούνται και ο τόπος προέλευσής τους.



Η πρώτη δεκάδα

Στην πρώτη δεκάδα βρίσκονται δύο ελληνικές σαλάτες ενώ το «top 10» περιλαμβάνει τα παρακάτω πιάτα:

  1. Pesel από την Ινδονησία: Μία αρωματική σάλτσα φιστικιού ή συνδυασμός της σάλτσας και διαφόρων λαχανικών.
  2. Ο ελληνικός ντάκος: Το δημοφιλές πιάτο με τα παξιμάδια, τη μυζήθρα ή φέτα και τις ντομάτες.
  3. Šopska από τη Βουλγαρία: Κρύα σαλάτα με ψιλοκομμένες ντομάτες, αγγούρια, κρεμμύδια, ψητές ή ωμές πιπεριές και βουλγαρικό τυρί.
  4. Mechouia από την Τυνησία: Γίνεται με ψητά, χοντροκομμένα κρεμμύδια, πιπεριές, ντομάτες και σκόρδο, περιχυμένη με ελαιόλαδο και καρυκευμένη με κύμινο, αλάτι και μαύρο πιπέρι. Γαρνίρεται συνήθως με βραστά αυγά, ελιές ή τόνο.
  5. Η περίφημη «χωριάτικη»: Η κλασσική ελληνική σαλάτα με ντομάτες, κρεμμύδια, αγγούρια, ελιές και φέτα. Μπόλικο λαδάκι και ρίγανη.
  6. Fattoush από τον Λίβανο: Με παραδοσιακό ψωμί πίτα ως βάση πάνω στην οποία χτίζονται τα υπόλοιπα υλικά. Αναμειγνύεται με μια ποικιλία λαχανικών όπως μαρούλι, ραπανάκι, τραγανά αγγούρια, ντοματίνια ή κανονικές ντομάτες, πιπεριές, κρεμμύδια και (περιστασιακά) σκόρδο.
  7. Vcharska από τη Βουλγαρία: Ουσιαστικά πρόκειται για σαλάτα Shopska (αγγούρια, ντομάτες, κρεμμύδια, πιπεριές και τυρί) με την προσθήκη μανιταριών, αυγών και ζαμπόν.
  8. Caprese από την Ιταλία: Συνδυασμός από ώριμες, λιαστές ντομάτες, κρεμώδη μοτσαρέλα και φρέσκο ​​βασιλικό.
  9. Som tam από την Ταϊλάνδη: Εκτός από λεπτές λωρίδες πράσινης παπάγιας, αυτή η σαλάτα περιλαμβάνει συνήθως ψητά φιστίκια, πράσινα φασόλια, ντομάτες και μια πικάντικη σάλτσα.
  10. Goma Wakame από την Ιαπωνία: Παρασκευάζεται με φύκια wakame, σάλτσα σόγιας, mirin, σησαμέλαιο, χυμό yuzu, τριμμένο τζίντζερ, σουσάμι, ξύδι ρυζιού και νιφάδες τσίλι ή πιπέρι καγιέν.

Απίστευτη πατέντα: Πως με ένα τσαγιέρο βγάζει λάδι από ελιές (Βίντεο)

Johnny Ch.
-
0


 

Στην εποχή της αυξανόμενης αυτοεπάρκειας και της επιστροφής στις ρίζες της παραδοσιακής ζωής, η παραγωγή ελαιολάδου στο σπίτι αποτελεί μια ιδιαίτερα ελκυστική ιδέα. 

Το ελαιόλαδο, αυτό το πολύτιμο δώρο της Μεσογείου, είναι συνώνυμο της υγείας και της γεύσης. 

Μέσα από αυτό το άρθρο, θα εξερευνήσουμε μια απλή, αλλά επαναστατική πατέντα που επιτρέπει σε κάθε οικογένεια να μετατρέψει τις ελιές της σε λάδι.

Μια απλή πατέντα με ένα τσαγιέρο και ένα τροχό μας δείχνει πως βγάζει λάδι μόνος του χωρίς μηχανήματα.





Πηγή Tiktok 

Νέα χαμηλά τεστάρει το βαμβάκι, κάτω από τα 60 λεπτά το σύσπορο

Johnny Ch.
-
0

Σε αναζήτηση νέων σημείων αντίστασης βρίσκεται το Χρηματιστήριο Βάμβακος μετά και την κατάρρευση του «φράγματος» των 80 σεντς/λίμπρα, που έχει συμπαρασύρει και τις εγχώριες τιμές του σύσπορου κάτω από τα 60 λεπτά/κιλό.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, η αγορά «έγραψε» χαμηλά έξι μηνών, φτάνοντας να διασπά την Τετάρτη ακόμα και τα 75 σεντς. Πρόκειται για επίπεδα που «μεταφράζονται» σε νούμερα της τάξης των 56-57 λεπτών/κιλό (δίχως να λαμβάνονται υπόψη τυχόν ποιοτικά πριμ) στην πύλη των περισσότερων εκκοκκιστηρίων, τα οποία, φυσικά, φαντάζουν απαγορευτικά για κλεισίματα από την πλευρά των παραγωγών.

Μάλιστα, ανησυχητικές είναι οι προβλέψεις κάποιων αναλυτών ότι, μετά τη μακρά παραμονή στη ζώνη των 82-90 σεντς, τα 75-80 σεντς φαντάζουν ως το πλέον πιθανό εύρος τιμών στο οποίο θα κινηθεί η αγορά για το επόμενο δίμηνο, τεστάροντας ενίοτε το άνω άκρο του φάσματος. Στον πυρήνα του προβλήματος βρίσκεται, φυσικά, η ασθενική παγκόσμια ζήτηση που συνδέεται με την επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας. Στην εξίσωση έρχονται να προστεθούν και οι γεωπολιτικές αναταραχές, οι οποίες βαραίνουν έτι περαιτέρω το κλίμα.

Στη χώρα μας, η συγκομιδή δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, με κάποια υπόλοιπα από το δεύτερο χέρι να έχουν μείνει στις περισσότερες παραγωγικές περιοχές όπου εξακολουθεί να κυριαρχεί το μοτίβο των χαμηλών αποδόσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, οι παραγωγοί αναμένουν να εγκριθεί από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης το αίτημα της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Βάμβακος για μείωση 30% του ελάχιστου πλαφόν (ηρτημένης).

Ρεκόρ αποδόσεων στον Έβρο

Εξαίρεση στον γενικό κανόνα των χαμηλών παραγωγών (λόγω καιρικών συνθηκών, έκτακτων φαινομένων και προσβολών) φαίνεται ότι αποτελεί φέτος ο Νότιος Έβρος, όπου οι φετινές αποδόσεις βαμβακιού ξεπερνούν κάθε προσδοκία, αλλά και τα προβλήματα που προκάλεσε το λεγόμενο «φαινόμενο του σεσουάρ», το οποίο μείωσε σημαντικά τις αποδόσεις στη Θράκη. Ο βαμβακοπαραγωγός Κώστας Αλεξανδρής μεταφέρει ότι στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης, με εξαίρεση αυτή των Λουτρών-Απαλού, η παραγωγή είναι πάρα πολύ καλή. «Ενδεχομένως να έχουμε και ρεκόρ εικοσαετίας. Οι αποδόσεις ξεκινούν από τα 400 κιλά/στρέμμα και φτάνουν μέχρι τα 650 κιλά/ στρέμμα σε ποτιστικά χωράφια. Τη φετινή χρονιά είναι εξαιρετική και η ποιότητα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Αυτή την εβδομάδα, η συγκομιδή ολοκληρώθηκε και για το δεύτερο χέρι. Ως προς τις τιμές, ο κ. Αλεξανδρής εξηγεί ότι ο κάθε παραγωγός κάνει τη δική του συμφωνία με το εκκοκκιστήριο. «Οι περισσότεροι επέλεξαν να κλείσουν μια συμφωνία με μια τιμή βάσης και να αφήσουν ανοιχτή την τιμή, περιμένοντας αύξηση», εξηγεί, λέγοντας ότι η τρέχουσα ανοιχτή τιμή είναι στα 50 λεπτά/κιλό.

Το «φαινόμενο του σεσουάρ» πλήγωσε τη Θράκη

Στη Ροδόπη, οι καλλιεργητές μετρούν πληγές και απώλειες στην παραγωγή, αλλά και στην τσέπη τους. Ο πρόεδρος του τοπικού Αγροτικού Συλλόγου, Νίκος Μποτρότσος, αναφέρει ότι πρόκειται για τη χειρότερη χρονιά που θυμάται και το ίδιο μεταφέρουν συνάδελφοί του, οι οποίοι καλλιεργούν 30 χρόνια τον «λευκό χρυσό» της Θράκης.

«Μετρημένοι είναι οι παραγωγοί που έχουν μέτρια έως καλή χρονιά. Είναι όσοι έτυχε να έχουν πολλά νερά και λίγα στρέμματα και μπόρεσαν να τα φροντίσουν ιδιαίτερα. Η πολύ χαμηλή παραγωγή οφείλεται στο λεγόμενο ‘‘φαινόμενο του σεσουάρ’’. Οι πολύ ισχυροί βόρειοι ξηροί άνεμοι, που έπνεαν από το τέλος Ιουλίου μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, σε συνδυασμό με τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες αγγίζαν τους 35 έως και 40 βαθμούς, οδήγησαν το φυτό σε ένα υδατικό στρες, με αποτέλεσμα από τη μέση και πάνω να ρίξει όλα τα καρποφόρα όργανά του», τονίζει ο κ. Μποτρότσος .

Ο ίδιος κάνει λόγο και για το πρόβλημα που αντιμετώπισαν με το ρόδινο σκουλήκι, το οποίο τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν πολύ έντονο, με αποτέλεσμα να το έχουν «παραμελήσει». Όπως εξηγεί, το αντιλήφθηκαν στη συγκομιδή του προϊόντος, οπότε διαπίστωσαν ότι τα ανώτερα καρύδια δεν άνοιγαν, επειδή είχαν προσβληθεί από το ρόδινο. Αντίθετα με την εξαιρετική εικόνα στον Νότιο Έβρο, ο κ. Μποτρότσος αναφέρει ότι, στη Ροδόπη τα χωράφια που απέδιδαν 400-450 κιλά, φέτος έπεσαν στα 250-300 κιλά, ενώ αυτά που έδιναν 300-400 κιλά, φέτος βρέθηκαν στα 200-250 κιλά. Επομένως, η μείωση της παραγωγής κυμαίνεται στο 30%-40%, παρά τις υψηλές εισροές.

Ανησυχία εκφράζουν οι παραγωγοί και για τις τιμές. Ο κ. Μποτρότσος λέει ότι η τιμή ήταν σταθερή, στα 60 με 65 λεπτά στο σύσπορο και στην πλειονότητά τους δεν αποφάσιζαν να την κλείσουν. «Τις τελευταίες, όμως, δέκα μέρες, το χρηματιστήριο παρουσιάζει σημαντική πτώση. Από τα 85-90 σεντς η λίμπρα, έπεσε στα 76 σεντς και δεν γνωρίζουμε πού θα σταματήσει», καταλήγει.


Λήγει το ελαιόλαδο; Που να το αποθηκεύσετε σωστά

Johnny Ch.
-
0


 

Στην πραγματικότητα, αν και διαρκεί για πολύ καιρό, το ελαιόλαδο έχει ημερομηνία λήξης.

Ποια είναι όμως η διάρκεια ζωής του ελαιόλαδου και πώς μπορείτε να καταλάβετε πότε έχει χαλάσει;


Διάρκεια ζωής
Η ελιά (Olea europaea) θεωρείται καρπός. Τα φρούτα έχουν διάρκεια ζωής άρα και το ελαιόλαδο. Έρχεται κάποια στιγμή που χαλάει και απλά χάνει την υπέροχη γεύση του.

Στις περισσότερες περιπτώσεις το ελαιόλαδο έχει διάρκεια ζωής 18-24 μήνες από τη στιγμή που εμφιαλώνεται. Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο είναι λιγότερο επεξεργασμένο και συνήθως έχει μικρότερη διάρκεια ζωής, περίπου 12-18 μήνες από τη στιγμή που εμφιαλώνεται.


Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, το ελαιόλαδο μπορεί να αναπτύξει σκληρές ή πικρές νότες, οι οποίες μπορεί να είναι εμφανείς στα φαγητά που μαγειρεύετε, με αποτέλεσμα να μην τα απολαμβάνετε.


Σε ορισμένα μπουκάλια ελαιόλαδου αναφέρεται η ημερομηνία εμφιάλωσης ή η προτιμώμενη ημερομηνία κατανάλωσης. Εάν δεν βλέπετε αυτές τις ημερομηνίες, ίσως είναι καλή ιδέα να γράψετε στα μπουκάλια την ημερομηνία αγοράς τους. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να έχετε κάποια αίσθηση για το χρονικό διάστημα που ένα μπουκάλι βρίσκεται στο ντουλάπι σας.


Πώς να αποθηκεύσετε το ελαιόλαδο

Θα πρέπει να αποθηκεύετε το ελαιόλαδο σε δροσερό και σκοτεινό μέρος – όπως σε μία αποθήκη τροφίμων, σε ένα ντουλάπι ή στο ψυγείο. Λάβετε υπόψη σας ότι εάν το αποθηκεύσετε στο ψυγείο σας, μπορεί να φαίνεται λίγο θολό. Αυτή είναι μια φυσιολογική αντίδραση για το ελαιόλαδο όταν βρίσκεται σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, δεν σημαίνει ότι έχει ταγγίσει.


Γενικά, βοηθά επίσης αν το μπουκάλι είναι κατασκευασμένο από πιο σκούρο γυαλί, όπως σκούρο πράσινο ή πορτοκαλί, καθώς αυτό μπορεί να αποκλείσει το φως, το οποίο επισπεύδει την οξείδωση. Αυτό είναι και κάτι που είναι καλό να προσέχετε όταν αγοράζετε το ελαιόλαδο στο παντοπωλείο ή το σούπερ μάρκετ.


Εκτός από το φως, το ελαιόλαδο μπορεί επίσης να οξειδωθεί όταν έρθει σε επαφή με οξυγόνο, ενώ «εχθρός» του είναι και η έκθεση σε θερμότητα.


Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένα δροσερό, σκοτεινό μέρος είναι ιδανικό για την αποθήκευση του ελαιόλαδου. Επίσης, όταν το ανοίγετε βεβαιωθείτε ότι είχε σφραγιστεί καλά.


Τέλος, εάν το ελαιόλαδο διατίθεται συσκευασμένο σε πλαστικό δοχείο πολυαιθυλενίου και σκοπεύετε να το κρατήσετε για λίγο καιρό, ίσως είναι καλό να το μεταφέρετε σε ένα σκούρο γυάλινο ή τσίγκινο δοχείο. Διατηρείται καλύτερα με αυτόν τον τρόπο. Εάν δεν μαγειρεύετε συχνά, μπορεί επίσης να είναι καλή ιδέα να αγοράσετε μικρότερα μπουκάλια.


enikos.gr

Γιατί κρυσταλλώνει το μελί;

Johnny Ch.
-
0



 Η ποιοτική κρυστάλλωση είναι ένα φυσικό φαινόμενο που δεν προκαλεί απολύτως καμία αλλαγή στην διατροφική αξία αλλά και τη βιολογική ουσία του μελιού.

Οι παράγοντες που συντελούν στην κρυστάλλωση των μελιών είναι:

  • Η υγρασία που εμπεριέχεται στο μέλι
  • Το είδος των άνθεων που συλλέγουν το νέκταρ οι μέλισσες
  • Οι κόκκοι γύρης που εμπεριέχονται
  • Η θερμοκρασία αποθήκευσης

Το κρυσταλλωμένο μέλι δεν αλλοιώνεται αλλά ούτε έχει ημερομηνία λήξεως και μπορεί να ρευστοποιηθεί εύκολα σε ένα μπεν μαρί χωρίς απώλειες συστατικών από τη βιολογική ή θρεπτική ποιότητα του.

Χρώμα και ποιότητα
Το χρώμα του μελιού εξαρτάται άμεσα από την τοποθεσία και την ανθοφορία που συλλέγουν οι μέλισσες.

Τα σκούρα ανθόμελα έχουν μεγαλύτερη διατροφική αξία αφού είναι πλούσια σε ωφέλημα συστατικά για τον ανθρώπινο οργανισμό (κάλιο, μαγνήσιο, φωσφόρος, σίδηρος, νάτριο κλπ). Τα ανοιχτόχρωμα μέλια έχουν καλύτερο άρωμα και προτιμούνται για το φωτεινό και λαμπερό τους χρώμα!

Μέλι θυμαριού
Έντονα αρωματικό, εξαιρετικά ευχάριστο στην γεύση ενώ προτιμάται και για το λαμπερό ανοιχτόχρωμο χρώμα του. Ευρίσκεται στην κορυφή των προτιμήσεων όλων των ποικιλιών μελιού στην χώρα μας, σαν η κορυφαία ποιότητα. Κρυσταλλώνει σε 8 έως 18 μήνες μετά από την παραγωγή του.

Μέλι πορτοκαλιάς
Θαυμάσιο άρωμα και μια άριστη προτίμηση. Κρυσταλλώνει πολύ σύντομα, από τον έναν έως δύο μήνες μετά από την παραγωγή του. Το χρώμα του είναι ανοικτό και φωτεινό κίτρινο. Η γεύση διαφέρει με την ποικιλία  του πορτοκαλιού. Όταν κρυσταλλώνει λαμβάνει ένα άσπρο χρώμα το οποίο επανέρχεται κατά την αποκρυστάλλωση.

Μέλι πεύκου
Αποτελεί το 65% της συνολικής παραγωγής μελιού στην Ελλάδα. Δεν είναι τόσο γλυκό και έχει λιγότερο ωφέλημα συστατικά από τα ανθόμελα. Έχει όμως λιγότερες θερμίδες από τα μέλια ανθέων. Είναι από τις ποικιλίες μελιού που αργεί πολύ να κρυσταλλώσει.

Τάσεις κρυστάλλωσης σε θερμοκρασία δωματίου
(των χωρίς καμία απολύτως επεξεργασία αμιγών μελιών)

Μέλι θυμαριού, από 10 έως 18 μήνες

Μέλι πορτοκαλιάς, από 25 ημέρες έως 3 μήνες

Μέλι βαμβακιού, από 1 έως 2 μήνες

Μέλι καστανιάς, από 12 έως 18 μήνες

Μέλι ερείκης, από 1,5 έως 4 μήνες

Μέλι πεύκου, από 20 έως 30 μήνες

Μέλι κουμαριάς, από 3 έως 6 μήνες

Μέλι ηλίανθου, από 1 έως 2 μήνες

Μέλι ελάτης, δεν κρυσταλλώνει

1...603604605...757Σελίδα 604 από 757

ABOUT US

Στο e-Agrotis.gr, παρέχουμε ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών αγροτικής ενημέρωσης, αγροτικών νέων και αγροτικών ειδήσεων 24/7. Είμαστε εδώ για να καλύψουμε κάθε πτυχή του αγροτικού τομέα, από τη γεωργία και την κτηνοτροφία μέχρι την αγροτική οικονομία και τις νέες τεχνολογίες.

Contact us: [email protected]

FOLLOW US