Αρχική Blog Σελίδα 572

Αύξηση Τιμών Λιπασμάτων στην Ελλάδα και Ευρώπη : Οι Αριθμοί της Eurostat


 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, oι τιμές των λιπασμάτων το 2023 ήταν χαμηλότερες από ό,τι το 2022 σε 22 χώρες της ΕΕ (από τις 26 με διαθέσιμα στοιχεία).

Όπως μπορείτε να δείτε και στον παρακάτω πίνακα, οι τιμές μειώθηκαν ταχύτερα στο Λουξεμβούργο (-46%), τη Σουηδία (-41%) και τη Φινλανδία (-39%).

Αντίθετα, οι τιμές ήταν υψηλότερες στην Κύπρο (14%), τη Μάλτα (9%), την Ελλάδα (6%) και τη Ρουμανία (3%).




Τι αλλάζει στη διαδικασία ένταξης/απένταξης από το ειδικό καθεστώς αγροτών


 

Μέσω ειδικής ψηφιακής εφαρμογής όλες οι αλλαγές στη διαδικασία

Αλλαγές στη διαδικασία ένταξης στο ειδικό καθεστώς του άρθρου 41 του Κώδικα ΦΠΑ (ειδικό καθεστώς αγροτών) φυσικών προσώπων που ξεκινούν να ασκούν τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις και υπηρεσίες και επιθυμούν την ένταξή τους σε αυτό, όσο και η διαδικασία απένταξής τους από αυτό, καθορίζεται με απόφαση της ΑΑΔΕ.

Δυνατότητα υποβολής δήλωσης για την ένταξη στο ειδικό καθεστώς αγροτών ή την απένταξη από αυτό έχουν τα πρόσωπα, τα οποία πρόκειται να ενταχθούν στο ειδικό καθεστώς αγροτών ή επιθυμούν να απενταχθούν από αυτό. Η σχετική δήλωση δύναται να υποβληθεί και από λογιστές και λογιστικά γραφεία, τα οποία έχουν εξουσιοδοτηθεί από τους αγρότες μέσω της ενότητας «Εξουσιοδοτήσεις» στη ψηφιακή πύλη myAADE.

Η διαδικασία υποβολής δήλωσης

Η διαδικασία υποβολής δήλωσης για την ένταξη στο/απένταξη από το ειδικό καθεστώς αγροτών γίνεται με ηλεκτρονική μέθοδο μέσω ειδικής ψηφιακής εφαρμογής, με τη χρήση των διαπιστευτηρίων (όνομα χρήστη και κωδικός πρόσβασης) που οφείλουν να έχουν τα δικαιούχα πρόσωπα για την πρόσβαση στις ψηφιακές υπηρεσίες της ΑΑΔΕ.

Με την είσοδο στην εφαρμογή για την υποβολή της δήλωσης ο δηλών μεταβαίνει στη σελίδα «Αλλαγή Στοιχείων Μητρώου», όπου υπάρχει η επιλογή «Ειδικό Καθεστώς Αγροτών» και επιλέγοντάς την εισέρχεται στη νέα ψηφιακή εφαρμογή όπου μπορεί να υποβάλει τη σχετική δήλωσή του καθώς και να δει τις δηλώσεις που έχει υποβάλει ηλεκτρονικά μέσω της εφαρμογής στο παρελθόν για ένταξη στο ειδικό καθεστώς αγροτών ή απένταξη από αυτό.

Με την επιλογή «Υποβολή Δήλωσης» στην οθόνη της σελίδας «Ειδικό Καθεστώς Αγροτών» εμφανίζονται προσυμπληρωμένα τα πεδία με τα στοιχεία του δηλούντος (ΑΦΜ/Δ.Ο.Υ./Επώνυμο/Όνομα/Επώνυμο πατέρα/ Πατρώνυμο/Στοιχεία ταυτοποιητικού εγγράφου/Διεύθυνση μόνιμης κατοικίας-έδρας/Στοιχεία επικοινωνίας) και ο δηλών επιλέγει τον Δήμο μόνιμης κατοικίας/έδρας. Στην περίπτωση που τα στοιχεία διεύθυνσης μόνιμης κατοικίας που είναι καταχωρημένα στο Φορολογικό Μητρώο καθώς και τα στοιχεία επικοινωνίας δεν είναι ορθά, ο δηλών οφείλει πρώτα να προβεί στην επικαιροποίησή τους μέσω της ψηφιακής πύλης myAADE και έπειτα να εισέλθει εκ νέου στην εφαρμογή.

Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την υποβολή της δήλωσης. Η δήλωση λαμβάνει μοναδικό αριθμό και μπορεί να εκτυπωθεί από την επιλογή «Υποβληθείσες Δηλώσεις».

Πότε υποβάλλονται οι δηλώσεις

Η δήλωση ένταξης στο ειδικό καθεστώς αγροτών υποβάλλεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ως ημερομηνία ένταξης θεωρείται η ημερομηνία υποβολής της σχετικής δήλωσης, με εξαίρεση την περίπτωση που η δήλωση υποβάλλεται μέχρι και την 15η Δεκεμβρίου εκάστου έτους και ορίζεται με αυτήν ως ημερομηνία ένταξης στο ειδικό καθεστώς αγροτών η 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εκδοθεί παραστατικά προς το φυσικό πρόσωπο από άλλους υποκείμενους στον φόρο κατά το προηγούμενο φορολογικό έτος.

Η δήλωση απένταξης από το ειδικό καθεστώς αγροτών υποβάλλεται οποτεδήποτε καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ως ημερομηνία απένταξης από το ειδικό καθεστώς αγροτών θεωρείται είτε η ημερομηνία υποβολής της σχετικής δήλωσης, είτε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία ορίζεται στη δήλωση και ανατρέχει σε προγενέστερο χρόνο υπό την προϋπόθεση ότι:

  • Ο δηλών αγρότης ειδικού καθεστώτος δεν έχει λάβει επιδοτήσεις για το έτος που ζητά την απένταξη και εφεξής,
  • δεν έχουν εκδοθεί παραστατικά στο όνομά του από άλλους υποκείμενους στον φόρο σε ημερομηνία μεταγενέστερη της δηλωθείσας ημερομηνίας απένταξης και
  • ο δηλών αγρότης δεν έχει λάβει επιστροφή ΦΠΑ με τον κατ’αποκοπή συντελεστή για το έτος που ζητά την απένταξη και εφεξής.

Πώς διαμορφώθηκαν οι τιμές αγροτικών προϊόντων , Τι δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat


 

Αν και το 2023 καταγράφηκαν σημαντικές αυξήσεις στην τιμή του ελαιολάδου, της πατάτας, του χοιρινού και των αυγών, παρόλα αυτά, οι πρώτες εκτιμήσεις των δεικτών τιμών των αγροτικών προϊόντων δείχνουν μια τάση για περιορισμό των απότομων αυξήσεων, που χαρακτήριζαν το 2021 και το 2022.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2023, η μέση τιμή των αγροτικών προϊόντων στο σύνολό τους (παραγωγή) στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 2% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, ενώ η μέση τιμή των αγαθών και υπηρεσιών που καταναλώνονται σήμερα στη γεωργία (εισροές) μειώθηκε κατά 5%.

Η μέτρια συνολική αύξηση της τιμής των αγροτικών αγαθών στο σύνολό τους αντανακλά αντιθέσεις μεταξύ των επιμέρους προϊόντων. Ενώ σημαντικές αυξήσεις τιμών καταγράφηκαν για το ελαιόλαδο (54%), τις πατάτες, συμπεριλαμβανομένων των πατατόσπορων (23%), το χοιρινό (22%) και τα αυγά (20%), σημαντική μείωση (26%) καταγράφηκε για τα δημητριακά (ένα σύνολο που καλύπτει το σιτάρι, το κριθάρι, τον αραβόσιτο, τη σίκαλη και τη βρώμη καθώς και άλλα είδη δημητριακών).



Μεταξύ των εισροών που δεν σχετίζονται με επενδύσεις, η μέση τιμή των λιπασμάτων και των βελτιωτικών εδάφους μειώθηκε κατά 23% και η τιμή των ενεργειακών λιπαντικών μειώθηκε κατά 12%. Από την άλλη πλευρά, η μέση τιμή των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και των φυτοφαρμάκων αυξήθηκε κατά 9%, όπως και των σπόρων και του φυτευτικού υλικού.

Αυξημένες οι τιμές πατάτας σε 24 χώρες της ΕΕ

Μια εκτεταμένη ξηρασία το 2023 επηρέασε τα επίπεδα παραγωγής πολλών καλλιεργειών, συμπεριλαμβανομένων των πατατών. Αυτό με τη σειρά του επηρέασε τις τιμές, οι οποίες αυξήθηκαν σε 24 από τις χώρες της ΕΕ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι τιμές αυξήθηκαν ταχύτερα στη Γερμανία (49%), τη Σλοβακία (48%) και την Κροατία (44%). Αυξημένες όμως, ήταν και οι τιμές κατά 14,46% και για την Ελλάδα.

Όμως, μειώσεις καταγράφηκαν σε τρεις χώρες: Βέλγιο (-18%), Κύπρος (-14%) και Αυστρία (-4%).



Οι τιμές των λιπασμάτων

Οι τιμές των λιπασμάτων το 2023 ήταν χαμηλότερες από ό,τι το 2022 σε 22 χώρες της ΕΕ (από τις 26 με διαθέσιμα στοιχεία). Οι τιμές μειώθηκαν ταχύτερα στο Λουξεμβούργο (-46%), τη Σουηδία (-41%) και τη Φινλανδία (-39%).

Αντίθετα, οι τιμές ήταν υψηλότερες στην Κύπρο (14%), τη Μάλτα (9%), την Ελλάδα (6%) και τη Ρουμανία (3%).


Αφήνουν την καλλιέργεια βαμβακιού και γυρνάνε στα όσπρια

Ρεβίθια και φασόλια «κλέβουν» εκτάσεις από το βαμβάκι

Αυξημένα, ιδιαίτερα στην περίπτωση των ρεβιθιών, δείχνουν να είναι τα στρέμματα των οσπρίων για την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο. Η σπορά τους, ανάλογα και με την περιοχή, ξεκινά σε λίγες ημέρες και όλα δείχνουν ότι οι καλλιεργούμενες εκτάσεις θα είναι περισσότερες σε σύγκριση με την περσινή χρονιά. Οι περιβαλλοντικές πολιτικές, οι χαμηλές τιμές του βαμβακιού, αλλά και οι τιμές στο ίδιο το προϊόν συντελούν στις τελικές αποφάσεις των παραγωγών για την καλλιέργειά τους.
Μπορεί η ποιότητα των ελληνικών οσπρίων να είναι καλύτερη σε σύγκριση με τα εισαγόμενα, ωστόσο, μέχρι και σήμερα, οι καλλιέργειές τους έρχονται επικουρικά, απλά για να συμπληρώσουν το εισόδημα των παραγωγών. Για τον λόγο αυτόν, δεν τους έχει δοθεί η δυνατότητα να αναδείξουν τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα.
Το πολλαπλασιαστικό υλικό που χρησιμοποιείται από τους παραγωγούς, το οποίο έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία μας, δύναται να καλύψει από μόνο του τις εσωτερικές ανάγκες της παραγωγής. Πολύ δε περισσότερο να προσαρμοστεί και στα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής, έτσι όπως αυτή διαμορφώνει τις συνθήκες το τελευταίο διάστημα.
Έως και 30% μεγαλύτερη η φετινή έκταση του ρεβιθιού στην Αττική
Ο Άρης Πέππας, παραγωγός από τις Ερυθρές Αττικής, είναι ένθερμος υποστηρικτής της ποικιλίας ρεβιθιού Γαύδος και προσπαθεί με κάθε τρόπο να την αναδείξει στις αγορές, λόγω των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων, αλλά και της γεύσης της.
«Μπορεί μακροσκοπικά οι καταναλωτές να επιλέγουν τις μεγαλόσπερμες ποικιλίες, αλλά η Γαύδος αποτελεί μια ενδιαφέρουσα ποικιλία, η οποία μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην αγροτική μας οικονομία. Θέλει στήριξη όχι μόνο από εμάς, αλλά και από την ίδια την πολιτεία, ώστε να μπορέσουμε να ανοίξουμε περισσότερες αγορές, και πολύ περισσότερο να προσαρμοστούμε με τα νέα δεδομένα, είτε αυτά αφορούν το περιβάλλον, είτε ακόμα και την ίδια την οικονομία».
Όπως μας ενημερώνει ο ίδιος, η περσινή χρονιά ήταν μία από τις καλύτερες, κινούμενη μεσοσταθμικά στα 250 κιλά το στρέμμα, με τιμή πώλησης πάνω από 1,3 ευρώ το κιλό. Υποστηρίζει, επίσης, ότι «στην ευρύτερη περιοχή, το ρεβίθι θα πάρει σημαντικές εκτάσεις από το βαμβάκι. Μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και κατά 30% την έκταση της περσινής χρονιάς».
Κλείνοντας, ο κ. Πέππας επισημαίνει ότι το ρεβίθι που παράγει ο ίδιος σε εκατοντάδες στρέμματα καλλιεργείται μόνο σε ξερικά χωράφια, σε εναλλαγή με σιτηρά. Στόχος του για το επόμενο διάστημα είναι να ενταχθεί στη βιολογική γεωργία, ώστε να προσδώσει προστιθέμενη αξία στο παραγόμενο προϊόν και να αναδείξει το ρεβίθι στις ξένες αγορές
Χάνει χωράφια το βαμβάκι στο Μαντούδι
Για στροφή στην περιοχή του από το βαμβάκι προς το ρεβίθι κάνει λόγο ο Αντώνης Λάμπρου, παραγωγός από το Μαντούδι Ευβοίας. Όπως αναφέρει, η περσινή χρονιά έκλεισε με ικανοποιητικά αποτελέσματα για τον ίδιο και άλλους συναδέλφους του, τόσο σε θέματα τιμών όσο και αποδόσεων, οι οποίες κυμαίνονται πάνω από τα 200 κιλά το στρέμμα.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, τη νέα περίοδο θα υπάρξει αύξηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων. «Λόγω των χαμηλών τιμών που εισπράξαμε από το βαμβάκι, επιλέγουμε για την τρέχουσα περίοδο να αντικαταστήσουμε μεγάλο ποσοστό με όσπρια, κυρίως ρεβίθια και φασόλια», εξηγεί.
Ο ίδιος, μαζί με μία άτυπη ομάδα παραγωγών, έχει ξεκινήσει την καλλιέργεια των οσπρίων εδώ και μερικά χρόνια, εφαρμόζοντας ορθές γεωργικές πρακτικές. «Άμεσος στόχος μας είναι η πιστοποίηση των προϊόντων μας ως ΠΓΕ, ώστε μέσα από αυτή την πρακτική να δώσουμε προστιθέμενη αξία», καταλήγει.
Περισσότερα τα στρέμματα των οσπρίων και στις Σέρρες

Για αυξημένες καλλιεργούμενες εκτάσεις που ξεπερνούν ακόμα και το προαναφερθέν 30% σε σύγκριση με πέρυσι κάνει λόγο ο Θωμάς Πρέντσιος, παραγωγός από το Σιδηρόκαστρο Σερρών. Ο ίδιος διατείνεται ότι τα όσπρια θα καλύψουν εκτάσεις που καλλιεργούνται με βαμβάκι, λόγω της χαμηλής του τιμής.
«Τα περιβαλλοντικά μέτρα, όπως επίσης και οι τιμές των οσπρίων, έτσι όπως διαμορφώνονται το τελευταίο διάστημα, ενισχύουν ακόμα περισσότερο τις επιλογές των παραγωγών να στραφούν προς αυτή την κατεύθυνση», δηλώνει.
Αναφερόμενος σε θέματα ποικιλιών, ο κ. Πρέντσιος ισχυρίζεται ότι η συντριπτική πλειονότητα των χωραφιών καλύπτεται από χονδρόσπερμα ρεβίθια τύπου Μακαρένα, γιατί «το προτιμά η αγορά». Πιστεύει, όμως, ότι και «οι ελληνικές ποικιλίες, εφόσον βελτιωθούν ακόμα περισσότερο, μπορούν να έχουν σημαντικά πλεονεκτήματα λόγω των γευστικών τους χαρακτηριστικών, υστερούν όμως σε μέγεθος και για αυτόν τον λόγο οι παραγωγοί προτιμούν τον τύπο Μακαρένα».
Ξηρασία και αγριογούρουνα μείωσαν τις αποδόσεις στα Γρεβενά

Για μειωμένες αποδόσεις τη χρονιά που πέρασε κάνει λόγο ο Χρήστος Τσιαρσιώτης, παραγωγός οσπρίων από τα Γρεβενά. Όπως υποστηρίζει, από την έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου, οι κλιματολογικές συνθήκες δεν βοήθησαν την καλλιέργεια. Οι όψιμες παγωνιές και η ξηρασία έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.
Μεγάλο, επίσης, πρόβλημα αποτελούν για τον ίδιο και τα αγριογούρουνα, που με τις επιθέσεις τους καταστρέφουν σημαντικό αριθμό καλλιεργούμενων εκτάσεων με ρεβίθια. Αναφερόμενος σε θέματα τιμών, σημειώνει ότι «το ρεβίθι κινήθηκε στα 1,20 με 1,30 ευρώ το κιλό, όμως υπάρχουν σημαντικά περιθώρια ανόδου, εξαιτίας και της αυξημένης ζήτησης που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα».
Κλείνοντας, ο κ. Τσιαρσιώτης αναφέρει ότι, όσον αφορά την τρέχουσα περίοδο, ένας σημαντικός αριθμός καλλιεργούμενων εκτάσεων θα καλυφθεί και με φασόλι. «Μαζί με τις φακές, που ήδη έχουν σπαρθεί, θα έχουμε μία ολοκληρωμένη πρόταση οσπρίων για τον τόπο μας», τονίζει

Μεταμόρφωση Ορυχείων Λιγνίτη σε Αμπελώνες: Το Επαναστατικό Εγχείρημα του Αμυνταίου


 

Συνάντηση με τους αμπελουργούς θα έχει σήμερα η νέα δημοτική αρχή του Αμυνταίου για να γνωρίσουμε τα προβλήματα και να σχεδιάσουμε το μέλλον της παραγωγής, δήλωσε στην ΕΡΤ3 ο Δημήτρης Μιχαηλίδης, εντεταλμένος σύμβουλος αγροτικής ανάπτυξης Δ. Αμυνταίου. 

Στόχος μας είναι να κρατήσουμε τους νέους στην περιοχή και γι’ αυτό ζητήσαμε τη μετατροπή των παλιών ορυχείων λιγνίτη της Βεγόρας Αμυνταίου σε αμπελώνα. 

Μάλιστα ζητάμε από το Υπουργείο περισσότερα στρέμματα για το εγχείρημά μας, πρόσθεσε ο κ. Μιχαηλίδης.

Η μετατροπή του ορυχείου σε αμπελώνα σε μια έκταση 1000 στρεμμάτων, με την συνδρομή του Μετσόβιου και την γεωπονική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης απαιτεί μελέτες για την καταλληλότητα των εδαφών, που αν χρειαστεί θα επιστρωθούν με χώματα ενός μέτρου και θα ενισχυθούν με λιπάσματα προκειμένου να γίνουν γόνιμα προς καλλιέργεια, ενώ θα λυθεί και το πρόβλημα των αυταναφλέξεων του λιγνίτη όταν έρχεται σε επαφή με τον αέρα.

Το τεράστιο ενδιαφέρον της πολιτείας για την περιοχή ανοίγει νέες προοπτικές για τους νέους, με την δημιουργία 100 θέσεων εργασίας, καθώς με το κλείσιμο των λιγνιτωρυχείων η ανεργία είχε εκτοξευθεί και τώρα θα μπορούν να αναπληρώσουν το εισόδημα τους. 

Θα δημιουργηθούν 100 συνεταιριστικές μερίδες των 10 στρεμμάτων, οι οποίες θα δοθούν σε κάθε οικογένεια, που έχει πληγεί από την απολιγνιτοποίηση προς καλλιέργεια.

Πηγή – ertnews.gr

Με τα «κοµµένα» δικαιώµατα του 2023 θα λειτουργήσει ο µηχανισµός επιδοτήσεων και το 2024


 

Ως εκ τούτου οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι για φέτος θα πρέπει να περιµένουν διαφοροποίηση της µέσης αξίας δικαιωµάτων τους µόνο λόγω του µηχανισµού σύγκλισης. ∆ηλαδή τα δικαιώµατα που αποκλίνουν από το µέσο όρο ανά αγρονοµική περιφέρεια θα τον πλησιάσουν κατά 25% είτε µε µείωση είτε µε αύξηση της αξίας τους.

O µέσος όρος δεν έχει ακόµη δηµοσιοποιηθεί από τον ΟΠΕΚΕΠΕ καθώς θα πρέπει να λήξει το όλο ζήτηµα µε τις διορθώσεις, τις ενστάσεις, τους ελέγχους κ.λπ και να οριστικοποιηθεί ο αριθµός των δικαιωµάτων που τελικώς ενεργοποιούνται και πληρώνονται. Σύµφωνα µε τις πρώτες εκτιµήσεις, ο µέσος όρος θα κινηθεί στα επίπεδα που προβλέπεται στο στρατηγικό σχέδιο της ΚΑΠ δηλαδή κοντά στα 21 ευρώ για τις αροτραίες, στα 27 ευρώ για τις µόνιµες-δενδρώδεις και στα 17 ευρώ για τα βοσκοτόπια.

Υπενθυµίζεται ότι η µείωση που επήλθε το 2023 ήταν ανά αγρονοµική περιφέρεια η εξής:

  • Βοσκότοποι: 27% µείωση βασικής ενίσχυσης.
  • Αρόσιµες: 17% µείωση βασικής ενίσχυσης.
  • Μόνιµες καλλιέργειες: 19% µείωση βασικής ενίσχυσης.

Η περίπτωση επιστροφής κονδυλίων στις άµεσες ενισχύσεις

Για το αν τώρα επιστρέψουν τελικώς κονδύλια από τον Πυλώνα του Προγράµµατος Αγροτικής Ανάπτυξης σε εκείνον των άµεσων ενισχύσεων, για το 2024 τέτοιο ενδεχόµενο µοιάζει σχεδόν αδύνατο µε τις όποιες τέτοιες «µεγάλες» αλλαγές στο φάκελο να αναµένονται για το έτος ενίσχυσης 2025. Σύµφωνα µε πληροφορίες, συνολικά πρόκειται για ένα ποσό ύψους 189.167.000 ευρώ που έχει µετακινηθεί. Εφόσον αυτό επιστρέψει οι άµεσες ενισχύσεις διαµορφώνονται ως εξής:

  • Βασική ενίσχυση: Αύξηση από 829.567.104 ευρώ στα 956.306.474 ευρώ. Οπότε ο µέσος όρος των δικαιωµάτων αυξάνεται αντίστοιχα στα 24,7 ευρώ το στρέµµα στις αροτραίες, στα 31,1 ευρώ για τις δενδρώδεις και στα 20,2 ευρώ για τα βοσκοτόπια.
  • Αναδιανεµητική ενίσχυση: Αύξηση από τα 174.032.766 ευρώ στα 189.167.000 ευρώ.
  • Eco-schemes (οικολογικά σχήµατα-πρώην πρασίνισµα): Αύξηση από τα 426.444.327 ευρώ στα 473.736.727 ευρώ.

Από την άλλη, σταθερό θα παραµείνει το ποσό των επιδοτήσεων για τη συµπληρωµατική ενίσχυση νεαρών αγροτών (28 εκατ. ευρώ), για τις συνδεδεµένες ενισχύσεις (245.270.569 ευρώ) και για την ειδική ενίσχυση βάµβακος (183.996.000 ευρώ).


Πηγη  Γιώργος Κοντονής www.agronews.gr

Μπορούμε να έχουμε κόστος παραγωγής ελαιόλαδου στο 1,0 ευρώ το λίτρο;


 

Τι είναι το «Υπέρπυκνο Σύστημα Φύτευσης» της ελιάς και πώς θα βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος της ακαρπίας; – Καθηγητής Δενδροκομίας εξηγεί

Ανοδικές είναι οι τιμές του ελαιόλαδου, προκαλώντας πονοκεφάλους στους καταναλωτές, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά παγκοσμίως, με αποτέλεσμα από βασικό καθημερινό διατροφικό προϊόν για τις παραμεσογειακές χώρες, να γίνεται πλέον είδος πολυτελείας.

Τιμές πώλησης από τον παραγωγό, που ξεκινούν από τα 9,50 ευρώ το λίτρο και φθάνουν σχεδόν τα 10,50 για τα «έξτρα» (διπλάσια τιμή παραγωγού, από την περυσινή των 4 έως 5 ευρώ), «εγγυώνται» ότι η τιμή στον καταναλωτή, θα είναι, στην καλύτερη περίπτωση από 12,0 ευρώ και γιατί όχι να ξεπεράσει τα 17,0 ευρώ (!) και το χειρότερο, υπάρχουν ελαχιστότατες ποσότητες τόσο εγχώρια, όσο και διεθνώς.

Μπορούμε να έχουμε κόστος ελαιόλαδου στο 1,0 ευρώ το λίτρο;

Κι όμως μπορούμε, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δρ Αλέξανδρος Παπαχατζής, καθηγητής Δενδροκομίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, εξηγώντας πως αυτό μπορεί να επιτευχθεί, με την πλήρη εκμηχάνιση που μας παρέχει το «Υπέρπυκνο Σύστημα Φύτευσης» της ελιάς, ή όπως διεθνώς λέγεται «Super High Density» (SHD). Πρόκειται για ένα σύστημα καλλιέργειας, που έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα στην καλλιέργεια της ελιάς, που ξέραμε τα τελευταία 3.500 χρόνια. Ήδη, έχει σχεδόν 30 χρόνια που ξεκίνησε, αρχικά στην Ισπανία και τα τελευταία περίπου 18 χρόνια, στη χώρα μας.

Αναφερόμενος στο παρόν και το μέλλον της ελαιοπαραγωγής στη χώρα μας, αλλά και το πώς θα εξασφαλίσουμε φθηνές τιμές στους καταναλωτές ο Δρ Αλέξανδρος Παπαχατζής, καθηγητής Δενδροκομίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, πρόεδρος του τμήματος Γεωπονίας – Αγροτεχνολογίας και διευθυντής του Εργαστηρίου «Δενδροκηπευτικών & Εδαφικών Πόρων, HORTLAB», δίνει τις δικές του επιστημονικές εξηγήσεις στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σύμφωνα με τον καθηγητή, το πρόβλημα ξεκίνησε από το καλοκαίρι του 2022, όπου οι ελληνικοί ελαιώνες, είχαν μία υπερπαραγωγή καρπού, δίνοντας όπως ήταν λογικό όλη τη δύναμή τους τα ελαιόδεντρα, στο να θρέψουν την «αναρτώμενη» παραγωγή τους, εις βάρος όμως της καλής κατάστασής τους και της βλαστικής προετοιμασίας τους, για την επόμενη χρονιά, δηλαδή για το 2023.

Αν σε όλα τα παραπάνω, προσθέσουμε και τις δυσμενείς και ακραίες κλιματικές συνθήκες του καλοκαιριού του 2023, δηλαδή τους παρατεταμένους καύσωνες, τη λειψυδρία, αλλά και τα πλημμυρικά φαινόμενα του Daniel και του Elias (έντονες βροχοπτώσεις), που κατακρήμνισαν και παρέσυραν τον εναπομείναντα ελάχιστο ελαιόκαρπο, μας οδήγησαν σε μία παραγωγή, μόνο του 5 έως 10% (σε σπάνιες περιπτώσεις, φθάσανε το 20%) της παραγωγής του 2022.

Η εικόνα, σύμφωνα με τον καθηγητή, δεν είναι καλύτερη ούτε στις άλλες ευρωπαϊκές ελαιοπαραγωγικές χώρες, όπως η Ιταλία, η Τουρκία και κυρίως η Ισπανία (η πρώτη σε παραγωγή), η οποία, λόγω της λειψυδρίας και των καυσώνων στην Ιβηρική χερσόνησο, τα δύο τελευταία χρόνια (το 2022 και το 2023), την οδήγησαν σε τραγικά μειωμένα αποθέματα. Ενδεικτικά λέει ο καθηγητής, για την Ισπανία, ότι από τα 2 εκατομμύρια τόνους ελαιόλαδου που ήταν η ετήσια μέση παραγωγή της, φέτος κυμαίνεται, με εντελώς αισιόδοξους υπολογισμούς, μόλις και μετά βίας στους 650.000 τόνους, εκτινάσσοντας προς τα πάνω τις τιμές παραγωγού και κατ’ επέκταση και στον τελικό καταναλωτή.

Το ότι η τιμή παραγωγού στη φετινή ελαιοκομική περίοδο 2023/24, κυμάνθηκε όπως προαναφέρει ο κ. Παπαχατζής, στα 9,5 ευρώ, αυτό δεν συνεπάγεται και υπερκέρδη στους Έλληνες παραγωγούς, γιατί απλούστατα, είχαν σχεδόν μηδενική παραγωγή. Χωρίς αμφισβήτηση, τονίζει, ήταν προτιμότερο να είχαν μία κανονική παραγωγή με τιμή ελαιόλαδου 3,0 με 4,0 ευρώ και ας μην ξεχνάμε ότι το κόστος παραγωγής ενός (1) λίτρου ελαιόλαδου, με τη χειρωνακτική, ή έστω την ελαφρά εκμηχανοποιημένη καλλιέργεια και συγκομιδή, ειδικά σε ημιορεινούς ελαιώνες σε επικλινείς απότομες πλαγιές, ανέρχεται, όπως είχα δημοσιεύσει πριν από μία 10ετία, σχεδόν στα 2,0 ευρώ. Βέβαια, φέτος, με την έλλειψη εργατικών, ή έστω όπου αυτά υπάρχουν, δεν είναι της τάξης των 20 – 25 ευρώ, που ήταν τότε, αλλά σήμερα, ίσως να ξεπερνούν και τα 60 ευρώ.

Μπορούμε να έχουμε κόστος ελαιόλαδου στο 1,0 ευρώ το λίτρο;

Κι όμως μπορούμε, επιμένει ο καθηγητής, εξηγώντας πως γίνεται, με την πλήρη εκμηχάνιση που μας παρέχει το «Υπέρπυκνο Σύστημα Φύτευσης» της ελιάς.

Το συγκεκριμένο σύστημα φύτευσης, όπως προανέφερε, δεν είναι καινούργιο. Έχει πρωτοεφαρμοστεί στη χώρα μας το 2006 και ο Κ. Παπαχατζής είχε την επιστημονική επίβλεψη, γράφοντας αρκετά άρθρα και δημοσιεύσεις σε ελληνικά και ξένα περιοδικά, δίνοντας σωρεία διαλέξεων και παρουσιάσεων ανά το πανελλήνιο, όπως και εκτός Ελλάδος.

Θυμάται, το 2011, το κόστος παραγωγής ανά λίτρο ελαιόλαδου, ήταν μόνο 0,68 ευρώ. Όσο και να ακρίβυναν οι «συντελεστές» παραγωγής (καύσιμα, αγροεφόδια, εργατικά, κλπ.), το σημερινό κόστος, υπολογίζουμε ότι κυμαίνεται μεταξύ 1,0 με 1,20 ευρώ.

Σε τι συνίσταται λοιπόν, αυτό το «Υπέρπυκνο Σύστημα Φύτευσης»; Είναι, εξηγεί ο ίδιος, ένα πλήρως εκμηχανοποιημένο Σύστημα, τόσο η καλλιέργειά του, αλλά κυρίως η συγκομιδή του.

Τα ελαιόδεντρα δεν φυτεύονται όπως τα παραδοσιακά σε αποστάσεις 6Χ6 μέτρα, ή και περισσότερο, αλλά μόλις ανά 1,5 μέτρο πάνω στη σειρά και 3,5 με 4,0 μέτρα μεταξύ των σειρών, σχηματίζοντας μια «γραμμική» καλλιέργεια, θα μπορούσαμε να την πούμε και «παλμέτα» (για όσους γνωρίζουν), δίνοντας μια πυκνότητα φύτευσης, των 166 έως και 200 δέντρων το στρέμμα (!), αντί των 28 (ή και κάτω των 20) δέντρων στις παραδοσιακές φυτεύσεις.

Εννοείται ότι το «Υπέρπυκνο Σύστημα», δεν είναι για επικλινείς εκτάσεις με κλίση πάνω από 15ο μοίρες, αλλά θα έλεγα ότι είναι πιο πολύ, ένα σύστημα για τον «κάμπο». Το μόνο που θέλει, είναι εκτάσεις και μόνο εκτάσεις.

Πού μπορούμε να τις βρούμε αυτές τις εκτάσεις; Μα προφανώς σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, σε περιοχές που γειτνιάζουν με τη θάλασσα, για πιο ήπιο κλίμα, χωρίς παγωνιές, ξεκινώντας από την Πελοπόννησο, περνώντας από την Αττική και την Στερεά Ελλάδα, δυτικά, στην παραλιακή Ήπειρο, ανεβαίνουμε στην Ανατολική Θεσσαλία και την Κεντρική Μακεδονία (Πιερία, Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική), ενώ καταλήγουμε στις παραλιακές εκτάσεις τις Δυτικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Όσον αφορά στις αποδόσεις, που είναι υπεράνω κάθε σύγκρισης με τις παραδοσιακές φυτεύσεις. Μεταξύ άλλων ο καθηγητής τονίζει:

«Μπαίνει στην παραγωγή από το 2ο μόλις έτος, ενώ στο 3ο με 4ο έτος στην πλήρη παραγωγή, παράγοντας, ανάλογα με την ποικιλία, από 900 έως 1.200 κιλά ελαιόκαρπου, ενώ σε κάποιες ποικιλίες, όπως η ελληνική, κορυφαία ποιοτικά “κορωνέικη”, παράγει 1.500 με 1.700 κιλά το στρέμμα και κάθε χρόνο. Αν μετατρέψουμε αυτήν την παραγωγή σε ελαιόλαδο, τότε έχουμε 200 με 300 λίτρα ανά στρέμμα. Για πολλαπλασιάστε το με τα 9 ευρώ ανά λίτρο, που είναι φέτος οι τιμές… Αν και ακόμη και με 3 ευρώ, πάλι θα άφηνε κέρδη στον παραγωγό, που με άλλες ετήσιες καλλιέργειες, δεν θα είχαν ούτε το 1/4 αυτών των εσόδων. Και το μεγάλο κέρδος, θα ήταν κυρίως και για τον τελικό καταναλωτή, όταν θα είχε εξασφαλισμένη σταθερά χαμηλή τιμή αγοράς του ελαιόλαδου στο ράφι των supermarkets.

Επίσης, σε αυτό το “Υπέρπυκνο Σύστημα”, τα δέντρα δεν “παρενιαυτοφορούν”, όπως λέμε, δηλαδή μία χρονιά να δίνουν και μία όχι, όπως περιέγραψα στην αρχή της συνέντευξης, για τους παραδοσιακούς ελαιώνες». Για να καταλήξει τονίζοντας:

«Και για τους δύσπιστους, να τους εξηγήσω γιατί αυτό το Σύστημα δεν παρενιαυτοφορεί. Απλούστατα, γιατί με τη μηχανική συγκομιδή, μαζεύεται όλη η παραγωγή σε μία και μόνο ημέρα, ίσως και σε ώρες και όχι σε μήνες όπως συμβαίνει με τη χειρωνακτική συγκομιδή. Άρα, δεν εξαντλείται το δέντρο, δίνοντας πλέον όλη την ικμάδα του, όχι μόνο στον καρπό, που έχει συγκομισθεί νωρίς και στην ώρα του, αλλά και στην καλή θρέψη του δέντρου και στα καρποφόρα όργανά του, για την επόμενη χρονιά».

Τι απόδοση συγκομιδής έχει η σχετική μηχανή σε αυτό το σύστημα;

Μαζεύει περίπου 5 στρέμματα την ώρα, δηλαδή 900 με 1.000 δέντρα την ώρα, ενώ στα παραδοσιακά συστήματα, η χειρωνακτική συγκομιδή, έστω και με δονητές, κυμαίνεται από 2, άντε το πολύ 10 δέντρα.

Πώς μεταφράζεται αυτό σε κιλά ελαιόκαρπου; Συγκομίζονται 6 με 8 τόνοι την ώρα, δηλαδή, μέσα σε 1 με 2 ώρες, γεμίζεις ένα ολόκληρο φορτηγό, που πηγαίνει κατευθείαν στο ελαιοτριβείο, άρα σε άλλη 1 ώρα, αυτός ο καρπός είναι “έξτρα παρθένο” ελαιόλαδο, με κόστος, όπως προανέφερα σχεδόν 1 ευρώ.

Όπως σε κάθε τι το τεχνολογικά καινοτόμο, υπάρχει πάντα και ο σχετικός αντίλογος, επισημαίνει ο κ. Παπαχατζής.

Θα τους προλάβω όμως, κάνοντας εγώ τον «δικηγόρο του διαβόλου», δίνοντας και τις τεκμηριωμένες απαντήσεις, αναφέρει χαρακτηριστικά:

•Θέλει νερό για άρδευση αυτό το σύστημα; Ναι θέλει, περίπου 180 κυβικά ανά στρέμμα και ανά έτος, όπως θέλουν και όλες οι παραδοσιακοί ελαιώνες που αρδεύονται, σε αντίθεση με τα διάσπαρτα ελαιόδεντρα στις επικλινείς περιοχές, τα οποία όμως είναι πλήρως ευάλωτα στην «κλιματική αλλαγή», δηλ. στους παρατεταμένους καύσωνες και τη λειψυδρία και είναι θέμα τύχης το να μας δώσουν παραγωγή.

Ποια είναι η πρότασή μας: κάλλιστα θα μπορούσε να μπει σε ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης «υδροβόρων» καλλιεργειών, στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ποιος ο λόγος να καλλιεργούμε «υδροβόρα» βαμβάκια με περίπου 500 κυβικά ανά στρέμμα κατανάλωση νερού, ή καλαμπόκια με 700 κυβικά και την τεράστια κατανάλωση ενέργειας για την υπεράντληση του, ακόμη και από βάθος 300 μέτρων.

• Οι ελληνικές ποικιλίες ελιάς είναι καλύτερες. Μα, η κυριότερη ποικιλία σε αυτό το σύστημα, είναι η ελληνικότατη κορωνέικη, χωρίς να υποτιμούμε τις υπόλοιπες ισπανικές ποικιλίες, που όμως πολλές από αυτές, έχουν ελληνικές ρίζες και προέλευση, που χάνεται στο βάθος των αιώνων. Εξάλλου, οι περισσότερες ποικιλίες έχουν προέλευση τη λεκάνη της Μεσογείου.

• Τι θα απογίνουν οι ήδη υπάρχοντες παραδοσιακοί και διάσπαρτοι ελαιώνες; Τίποτε δεν θα πάει χαμένο. Μπορούνε να παράγουνε ελαιόλαδο, βιολογικό «ειδικών ημιορεινών περιοχών». Η ελληνική πραγματικότητα όμως, είναι εντελώς διαφορετική. Οι πιο πολλοί απ’ αυτούς τους ελαιώνες είναι παρατημένοι και φυτοζωούν. Επειδή συνήθως είναι μικρές εκμεταλλεύσεις, οι ιδιοκτήτες τους, τους έχουν παρατήσει και δεν πάνε να μαζέψουν ούτε το «λάδι του σπιτιού» για τη χρονιά.

Κι άλλη μία επαναστατική πρόταση του Εργαστηρίου «Δενδροκηπευτικών & Εδαφικών Πόρων, HORTLAB» που διευθύνω, είναι να συμβάλλουν αυτοί οι παραδοσιακοί ελαιώνες, στο ισοζύγιο από το «Χρηματιστήριο άνθρακα». Θα μπορούνε οι «ρυπογόνες» βιομηχανίες, να αγοράζουν δικαιώματα «αντιρρύπανσης» από αυτούς τους ελαιώνες, μιας και σαν αειθαλή δέντρα, συμβάλουν με τη φωτοσύνθεσή τους, στη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Καταλήγοντας τονίζει πως το 2050, περισσότερο από το 50% του ελαιόλαδου παγκοσμίως, θα παράγεται από το «Υπέρπυκνο Σύστημα». Εμείς, ως χώρα, δεν θα πρέπει να χάσουμε κι αυτό το τραίνο της «εκμοντερνοποίησης» της ελαιοπαραγωγής μας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τουρκία: Στη λίστα των ΠΟΠ ο κρόκος από τη Σαφράμπολη


 

Η νέα αυτή ονομασία θα προστεθεί στον κατάλογο των 1.684 αγροτικών προϊόντων που προστατεύονται ήδη

Στο μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης (ΠΟΠ) πρόσθεσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον κρόκο «Safranbolu Safranı», από την περιοχή της Σαφράμπολης της Τουρκίας.

Η νέα αυτή ονομασία θα προστεθεί στον κατάλογο των 1.684 αγροτικών προϊόντων που προστατεύονται ήδη.

Όπως επισημαίνεται στη σχετική απόφαση, «το προϊόν «Safranbolu Safranı» είναι ανώτερης ποιότητας σε σχέση με τον κρόκο που παράγεται σε άλλα μέρη του κόσμου από άποψη αρώματος, χρώματος και χρωστικής ικανότητας, ενώ μπορεί να χρωματίσει ποσότητα νερού που ζυγίζει 100.000 φορές το βάρος του».

Παράγεται, καλλιεργείται, λιπαίνεται, συγκομίζεται και αποξηραίνεται εντός των ορίων της κωμόπολης Σαφράμπολης της επαρχίας Καραμπούκ. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από σχετικά ξηρό κλίμα με ελάχιστη υγρασία. Η θερμοκρασία της περιοχής και το ύψος των βροχοπτώσεων είναι ιδανικά κλιματικά χαρακτηριστικά για τις ανάγκες του φυτού του κρόκου.

Η συγκομιδή

Η συγκομιδή του άνθους του κρόκου γίνεται με το χέρι νωρίς το πρωί, όταν τα άνθη είναι κλειστά σε μορφή μπουμπουκιού. Αυτή η διαδικασία καθιστά δυνατή τη διατήρηση των αιθέριων ελαίων του φυτού, επηρεάζοντας έτσι την ποσότητα της σαφρανάλης.

Επομένως, για να αποκτηθεί κρόκος υψηλής ποιότητας, είναι απαραίτητο να συγκομιστεί από γρήγορο και έμπειρο προσωπικό πριν από την ανατολή του ηλίου.

Το σημαντικότερο βήμα στην παραγωγή του κρόκου είναι να τραβηχτεί το στέλεχος ολόκληρο από τον ποδίσκο με το χέρι. Οι έμπειροι εργαζόμενοι γνωρίζουν ακριβώς πώς να τραβήξουν το στέλεχος χωρίς να σπάσουν τα νήματα, καθώς και πόση δύναμη χρειάζεται να ασκήσουν για να το αφαιρέσουν μονοκόμματο. Ο κρόκος δεν συνθλίβεται ούτε κονιοποιείται, αλλά αποξηραίνεται στο αρχικό του σχήμα, διατηρώντας το πορφυρό χρώμα του. Αυτό το αποξηραμένο προϊόν πωλείται στη συνέχεια ως κρόκος.

Απίστευτη Κλοπή στην Άρτα : “Σήκωσαν” 2 τόνους πορτοκάλι από περιβόλι


 

Συνελήφθησαν από αστυνομικούς της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας (ΟΠΚΕ) του Τμήματος Ασφάλειας Άρτας, τρεις ημεδαποί, οι οποίοι κατηγορούνται για κλοπή και -κατά περίπτωση- για κατοχή ναρκωτικών.

Ειδικότερα, όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, οι κατηγορούμενοι την προηγούμενη ημέρα είχαν αφαιρέσει 2 τόνους πορτοκάλια από περιβόλι ιδιοκτησίας ημεδαπού.

Στο πλαίσιο των αναζητήσεων, εντοπίστηκαν από τους αστυνομικούς να επιβαίνουν σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ενώ στην κατοχή των δύο βρέθηκε και κατασχέθηκε μικροποσότητα ακατέργαστης κάνναβης.

Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Άρτας.

Πηγή: epiruspost.gr

Πίσω από τις Υψηλές Τιμές: Η Κρυφή Κρίση στην Ελαιοκαλλιέργεια

 

του Γιώργου Παναγόπουλου

Η τιμή του ελαιολάδου σκεπάζει τα προβλήματα που υπάρχουν στον συγκεκριμένο τομέα και αποτελεί πλέον σχεδόν το σύνολο της αγροτικής παραγωγής στη Μεσσηνία. Οι φετινές τιμές δύσκολα θα επαναληφθούν τα επόμενα χρόνια και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πού θα προσγειωθούν τη νέα χρονιά. Οι τιμές του ελαιολάδου πιθανότατα θα υποχωρήσουν, αλλά δεν αναμένεται να συμβεί το ίδιο με το κόστος παραγωγής. Το σημείο της νέας ισορροπίας θα κρίνει πολλά τα επόμενα χρόνια όχι μόνο για το ελαιόλαδο αλλά συνολικά για την τοπική οικονομία.

Το πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες φαίνεται στην παραγωγή ελιάς Καλαμάτας. Οι βρώσιμες ελιές πριν από μερικά χρόνια αποτελούσαν ένα καλό εισόδημα για τους αγρότες της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια μετά και από τα παιχνίδια με την ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας» οι ελιές είναι στα αζήτητα, με τους περισσότερους παραγωγούς φέτος να τις οδηγούν σε ελαιοποίηση για να περιορίσουν το μέγεθος της ζημιάς. Αν τα επόμενα χρόνια δεν υπάρξει κάτι που να διαφοροποιήσει την κατάσταση, η συγκεκριμένη καλλιέργεια -η οποία είναι ιδιαίτερα απαιτητική σε λίπανση, ραντίσματα και με περισσότερα εργατικά- θα εγκαταλειφθεί.

Το ίδιο θα συμβεί και με την παραγωγή ελαιολάδου αν δεν διατηρηθεί η τιμή του σε επίπεδα πάνω από το κόστος παραγωγής. Η έλλειψη εργατικών χεριών τόσο την περίοδο της συγκομιδής όσο και στις άλλες φάσεις της καλλιέργειας είναι ο βασικός παράγοντας που καθορίζει το κόστος. Στην ύπαιθρο της Μεσσηνίας δεν υπάρχουν πλέον τα απαραίτητα χέρια και η πραγματικότητα αυτή χρειάζεται αντιμετώπιση. Η εγκατάσταση ανθρώπων που θα απασχοληθούν στην ελαιοκαλλιέργεια δεν μπορεί πλέον να καθυστερεί. Ωραίες οι «ευαισθησίες» αυτών που έκαναν πολιτική καριέρα ως βουλευτές Μεσσηνίας χωρίς να μπορούν να ξεχωρίσουν το σύκο από το μούσμουλο, αλλά αν δεν εγκατασταθούν μετανάστες στην ύπαιθρο της Μεσσηνίας σε μερικά χρόνια δεν θα υπάρχει ελαιοπαραγωγή αλλά λόγγοι με ελαιόδεντρα.

Πέρα όμως από το κόστος παραγωγής κρίσιμο είναι και το ζήτημα της τυποποίησης και της εμπορίας ελιάς και ελαιολάδου. Εδώ τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, γιατί δεν υπάρχει καμία συντονισμένη προσπάθεια για να αξιοποιηθεί η συγκυρία των υψηλών τιμών και να κατακτηθούν αγορές. 

Πάμε χαρούμενοι και αισιόδοξοι στο άγνωστο ελπίζοντας ότι δεν θα μας πλήξει η κλιματική αλλαγή, θα παραμείνουν οι υψηλές τιμές και τα επόμενα χρόνια και με βοηθό τον… θεό της Ελλάδας θα τα καταφέρνουμε. 

Φοβόμαστε ότι πολύ σύντομα θα διαψευστούμε και τότε απλώς θα είναι πολύ αργά για οτιδήποτε.