Αρχική Blog Σελίδα 564

Τους κλάδεψαν τα δέντρα και πέταξαν τα κλαδιά στις αυλές – Διαμαρτύρονται κάτοικοι


 

Έντονη ενόχληση εκφράζουν κάτοικοι στα Κουνουπιδιανά, καθώς, όπως υποστηρίζουν, συνεργείο που πέρασε τις προηγούμενες ημέρες από την οδό Αγίων Πάντων και κλάδεψε δέντρα που προεξείχαν πάνω από το πεζοδρόμιο, πέταξε τα κομμένα κλαδιά πίσω στις ιδιοκτησίες τους.

Όπως αναφέρουν, σε πολλές περιπτώσεις τα κλαδιά δεν προεξείχαν πολύ πάνω από το πεζοδρόμιο, ενώ αναρωτιούνται, αφού τελικά έγινε η κοπή, γιατί να τα πετάξουν στις ιδιοκτησίες τους. Χαρακτηρίζουν μάλιστα τη συμπεριφορά αυτή ως «αλητεία».

Το zarpanews.gr επικοινώνησε με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, Μιχάλη Τσουπάκη, ο οποίος ανέφερε πως ο εργολάβος πράγματι έκοψε κλαδιά στον συγκεκριμένο δρόμο, αλλά άφησε κάποια από αυτά γιατί ήταν υπερβολικά πολλά για να απομακρυνθούν εκείνη την ώρα.

Ο κ. Τσουπάκης τόνισε ότι ο εργολάβος θα απομακρύνει τα κλαδιά άμεσα.

Πηγή www.zarpanews.gr

Επανάσταση στην Ασφάλεια Τροφίμων: Νέα Συσκευή Εντοπίζει Φυτοφάρμακα σε Φρούτα και Λαχανικά!


 

Φιλικοί προς το περιβάλλον βιοδιασπώμενοι αισθητήρες μετρούν μέσα σε λίγα λεπτά τα επίπεδα φυτοφαρμάκων μέσω άμεσης επαφής με την επιφάνεια του φρούτου ή του λαχανικού

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο και του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου της Βισόζα στη Βραζιλία ανέπτυξαν έναν φιλικό προς το περιβάλλον αισθητήρα ο οποίος τοποθετείται απευθείας επάνω στην επιφάνεια φρούτων και λαχανικών και ανιχνεύει την πιθανή ύπαρξη φυτοφαρμάκων.

Η νέα «φορετή» συσκευή των φρούτων και των λαχανικών είναι φτιαγμένη από οξική κυτταρίνη η οποία προέρχεται από ξυλοπολτό

Βελτίωση της ασφάλειας των τροφίμων

Η συσκευή που παρουσιάζεται σε δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό «Biomaterials Advances» υπόσχεται βελτίωση της ασφάλειας των τροφίμων ανιχνεύοντας ουσίες στα φρούτα και στα λαχανικά οι οποίες μπορεί να είναι άκρως επιβαρυντικές για τη δημόσια υγεία αλλά και για το περιβάλλον.

50% των φυτοφαρμάκων καταλήγει στο έδαφος, στο νερό και στα τρόφιμα

Φυτοφάρμακα χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες ευρέως ανά τον κόσμο και συνήθως εφαρμόζονται μέσω ψεκασμού – ωστόσο μόνο το 50% των ουσιών φθάνει στον στόχο του. Το υπόλοιπο 50% καταλήγει στο έδαφος, στον υδροφόρο ορίζοντα, στα επιφανειακά νερά, στο πόσιμο νερό, στα λύματα αλλά και στα τρόφιμα.

Ο έλεγχος για τα επίπεδα φυτοφαρμάκων στο νερό, στο έδαφος αλλά και στα τρόφιμα είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να προλαμβάνεται η έκθεση του πληθυσμού σε τοξικές ουσίες η οποία μπορεί να γίνει μέσω του δέρματος, του αναπνευστικού ή του πεπτικού συστήματος.

Τα μειονεκτήματα των υπαρχόντων εργαλείων και τα πλεονεκτήματα του νέου αισθητήρα

Τα αναλυτικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται συνήθως για τον έλεγχο της παρουσίας φυτοφαρμάκων στα φρούτα και στα λαχανικά αφορούν τεχνικές χρωματογραφίας οι οποίες είναι αποτελεσματικές αλλά συνδέονται με μειονεκτήματα όπως η ανάγκη προεπεξεργασίας των δειγμάτων, η χρήση ακριβού, μη φορητού εξοπλισμού και εξειδικευμένου προσωπικού εργαστηρίου καθώς και το παρατεταμένο χρονικό διάστημα που απαιτείται για διεξαγωγή της ανάλυσης.

«Εναλλακτικά οι ηλεκτροχημικοί αισθητήρες συνδυάζουν χαμηλό κόστος, δυνατότητα ταχείας ανίχνευσης, φορητότητα, μικρό μέγεθος, εύκολη χρήση, παραγωγή σε μεγάλη κλίμακα. Η εφεύρεσή μας διαθέτει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Η ανάλυση γίνεται απευθείας στην επιφάνεια του φρούτου, του λαχανικού ή στα φύλλα. Εξ ου και μιλάμε για ‘φορετή’ συσκευή των φυτών» ανέφερε ο Πάουλο Αουγκούστο Ραϊμούντο-Περέιρα, κύριος συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Ινστιτούτο Φυσικής Κάρλος του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο.

«Ξύλινος» αισθητήρας υψηλής ακριβείας

Ο ερευνητής προσέθεσε ότι η νέα συσκευή είναι άκρως φιλική για το (πολύπαθο) περιβάλλον: «Αντί για τα συνήθη υλικά, τα οποία δεν είναι φιλικά προς το περιβάλλον και χρειάζεται πολύ μεγάλο διάστημα για να διασπαστούν – όπως τα κεραμικά ή τα πολυμερή – εμείς χρησιμοποιήσαμε οξική κυτταρίνη, ένα υλικό που προέρχεται από το ξύλο και έχει ελάχιστη επίδραση στο περιβάλλον – βιοδιασπάται πλήρως σε 340 ημέρες ή σε μικρότερο διάστημα ανάλογα με τις συνθήκες κάθε περιοχής».

Με χρήση του νέου… ξύλινου αισθητήρα οι ερευνητές διεξήγαγαν εργαστηριακά πειράματα στα οποία ψεκάστηκε σε μαρούλια και τομάτες ένα διάλυμα που περιείχε το μυκητοκτόνο καρβενδαζίμη και το ζιζανιοκτόνο paraquat (σημειώνεται ότι η χρήση του paraquat απαγορεύθηκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση το 2003 εξαιτίας της επιβλαβούς επίδρασής του στον ανθρώπινο οργανισμό αλλά συνεχίζεται η χρήση του στη Βραζιλία).

Ο αισθητήρας τοποθετήθηκε επάνω στο μαρούλι και στις τομάτες και οι μετρήσεις που έκανε έδειξαν επίπεδα ανίχνευσης συγκρίσιμα με εκείνα που προσφέρουν τα χημικά υλικά που χρησιμοποιούνται στους αισθητήρες.

Τα φυτοφάρμακα δεν απομακρύνονται με το νερό

Στο πλαίσιο της μελέτης οι ερευνητές εξέτασαν επίσης αν το πλύσιμο των λαχανικών ή η βύθισή τους σε ένα λίτρο νερό επί δύο ώρες ήταν αποτελεσματικές μέθοδοι για την απομάκρυνση των καταλοίπων των φυτοφαρμάκων.

Με βάση τα ευρήματα, με αυτές τις μεθόδους απομακρύνθηκε μόλις το 40% της καρβενδαζίμης και το 60% του paraquat από τα μαρούλια καθώς και το 64% και των δύο ουσιών από τις τομάτες. «Το πλύσιμο και η βύθιση των λαχανικών στο νερό ήταν σαφώς ανεπαρκείς τακτικές για την απομάκρυνση των καταλοίπων των φυτοφαρμάκων. Τουλάχιστον το 10% παρέμενε στα φύλλα ή στη φλούδα» σημείωσε ο δρ Ραϊμούντο-Περέιρα.

Πλήθος χρήσεων

H νέα τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη για τις αρμόδιες αρχές ελέγχου των τροφίμων παγκοσμίως, σύμφωνα με τον ερευνητή, καθώς και για τους παραγωγούς βιολογικών προϊόντων προκειμένου να πιστοποιούν ότι τα προϊόντα τους δεν φέρουν πράγματι φυτοφάρμακα.

Μπορεί επίσης να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο στα χέρια όλων των αγροτών οι οποίοι θα μπορούν να μετρούν τα επίπεδα των φυτοφαρμάκων στο χωράφι και να εφαρμόζουν μόνο τις απαραίτητες δόσεις. «Ετσι η χρήση φυτοφαρμάκων θα μειωθεί ενώ η παραγωγή θα αυξηθεί οδηγώντας τελικώς σε χαμηλότερες τιμές προϊόντων» κατέληξε ο δρ Ραϊμούντο-Περέιρα.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Καινοτόμος αμπελώνας στην οροφή αεροδρομίου στη Φλωρεντία


 

Το γραφείο αρχιτεκτόνων Rafael Viñoly έχει αποκαλύψει τα σχέδια για ένα νέο εντυπωσιακό τερματικό σταθμό αεροδρομίου. Βρίσκεται στη Φλωρεντία της Ιταλίας και ο σχεδιασμός του εμπνέεται από την τοπική παράδοση της οινοποιίας και θα περιλαμβάνει μια πράσινη οροφή με λειτουργικό αμπελώνα.

Το Αεροδρόμιο Amerigo Vespucci θα έχει έκταση 50,000 τετραγωνικών μέτρων και αναμένεται να φιλοξενεί πάνω από 5.9 εκατομμύρια διεθνείς επιβάτες ετησίως.

Ο αμπελώνας θα έχει έκταση 19 στρεμμάτων (7.6 εκτάρια) και θα περιλαμβάνει 38 σειρές. Φυσικά, υπάρχουν προκλήσεις όσον αφορά την άρδευση και την καλλιέργεια, αλλά σύμφωνα με τους σχεδιαστές, ένας κορυφαίος οινοποιός από την περιοχή θα διατηρεί τον αμπελώνα και θα παράγει κρασί, το οποίο θα ωριμάζει σε εξειδικευμένες κάβες κάτω από το τερματικό σταθμό.

Παράλληλα με τον εντυπωσιακό αμπελώνα, το Αεροδρόμιο Amerigo Vespucci θα περιλαμβάνει επίσης την ανακατεύθυνση ενός υπάρχοντος διαδρόμου, με στόχο τη δυνατότητα λειτουργίας ορισμένων σύγχρονων αεροσκαφών. Επιπλέον, οι περιοχές άφιξης και αναχώρησης θα οργανωθούν σε ένα μεγάλο δημόσιο χώρο στο κέντρο του νέου τερματικού. Θα δοθεί έμφαση στο να γίνει το αεροδρόμιο εύκολο στην πλοήγηση και για τους κουρασμένους ταξιδιώτες.

Σε άλλα σημεία, η ανάπτυξη θα περιλαμβάνει τη δημιουργία επτά νέων πάρκων γύρω από το αεροδρόμιο, καθώς και φοιτητικών κατοικιών, κάποιων εμπορικών κέντρων και βελτιωμένων συγκοινωνιών.

Το γραφείο αρχιτεκτόνων Rafael Viñoly αναφέρει επίσης ότι το αεροδρόμιο έχει προγραμματιστεί να λάβει το πρότυπο πράσινου κτιρίου LEED Platinum, αν και δεν έχουμε περαιτέρω λεπτομέρειες για τις διαστάσεις της βιωσιμότητάς του σε αυτό το πρώιμο στάδιο, πέρα ​​από τη χρήση μιας μεγάλης πράσινης στέγης και τη γενική επικέντρωση στο να μεγιστοποιεί το φυσικό φως με γενναιόδωρη χρήση γυαλιών.

Το έργο θα ολοκληρωθεί σε δύο φάσεις, με την πρώτη φάση να προγραμματίζεται να ολοκληρωθεί το 2026 και τη δεύτερη φάση που αναμένεται το 2035. Αποτελεί μέρος μιας αυξανόμενης τάσης για την προσθήκη χλωρίδας στα αεροδρόμια, είτε μέσα σε αυτά είτε έξω, όπως στο Jewel Changi και στο Terminal 2 του Διεθνούς Αεροδρομίου Kempegowda.

με πληροφορίες   agronews.gr

O κανόνας κλαδέματος με τα 5 ”D”

 

Oι βασικές αρχές και πρακτικές κλαδέματος ακολουθούνται γενικά σε όλους τους τομείς κηποτεχνίας. Η ουσία τους είναι ο έλεγχος. Που και αυτός βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και εμπειρία.

Ο έλεγχος μας παρέχει έναν εύκολο τρόπο να θυμόμαστε τι να αναζητήσουμε όταν αποφασίσουμε ότι είναι ώρα για να κλαδέψουμε. Αυτό μας βοηθά επίσης να διατηρήσουμε το γιατί κλαδεύουμε σε προοπτική, δηλαδή τι αλλαγές μπορεί να προκαλεί στο μέλλον κάθε επέμβαση στα δέντρα μας και ανάλογα με το είδος του δέντρου η των θάμνων και έτσι πρέπει να σχεδιάζουμε σε μία λογική δεκαετιών.

Τα πέντε D είναι: νεκροί, άρρωστοι, κατεστραμμένοι, επικίνδυνοι και επιθυμητοί. 

(Dead, diseased, damaged, dangerous and desirable)

Τα τέσσερα πρώτα μπορούν να ληφθούν με οποιαδήποτε σειρά, αρκεί να έχουμε κατά νου το τελευταίο … τελευταίο  και ουσιαστικό στην βαρύτητα. Το να αφήσετε την επιθυμητή εργασία -δηλαδή το γιατί παρεμβαίνω στο δέντρο!!- μέχρι το τέλος είναι ένας καλός τρόπος για να βεβαιωθείτε ότι έχει γίνει όλο το απαραίτητο κλάδεμα.

Το να αφήσετε την επιθυμητή εργασία – δηλαδή το γιατί παρεμβαίνω στο δέντρο!!- μέχρι το τέλος, είναι ένας καλός τρόπος για να βεβαιωθείτε ότι έχει γίνει όλο το απαραίτητο ή αναγκαίο κλάδεμα

Τα τέσσερα πρώτα σημεία μπορούν να ληφθούν με οποιαδήποτε σειρά, αρκεί να έχουμε κατά νου το τελευταίο … και ουσιαστικό σε βαρύτητα.                           

Το να αφήσετε την επιθυμητή εργασία – δηλαδή το γιατί παρεμβαίνω στο δέντρο!!- μέχρι το τέλος, είναι ένας καλός τρόπος για να βεβαιωθείτε ότι έχει γίνει όλο το απαραίτητο ή αναγκαίο κλάδεμα.

Και αναλυτικά …. το καθένα από τα πέντε σημεία

Πρώτον, “νεκρό” σημαίνει οτιδήποτε είναι νεκρό ή πεθαίνει στο φυτό ή και στα δέντρα …  Αφαιρούμε τα νεκρά φύλλα, μπουμπούκια, τμήματα κλαδιών ή ολόκληρους κλάδους για να βελτιώσουμε τη γενική εμφάνιση του δέντρου και επίσης να εξαλείψουμε πιθανά σημεία μόλυνσης ή θέσεις από όπου τα διάφορα παθογόνα να επιτεθούν στο φυτό. Το νεκρό υλικό πρέπει πάντα να αφαιρείται καθαρά και εντελώς πίσω στον πλησιέστερο ή πιο επιθυμητό επόμενο υγιή κόμβο. Δεν πρέπει να αφήνετε νεκρά σημεία επάνω στο φυτό μας.

Ο όρος “άρρωστο” αναφέρεται σε οτιδήποτε έχει πρόβλημα ασθένειας ή παρασίτων που θα μπορούσε ενδεχομένως να βλάψει το φυτό εάν η προσβολή αφεθεί ανεξέλεγκτη. Μην αφήνετε ποτέ οτιδήποτε στοιχείο έχει αφαιρεθεί από ένα φυτό να βρίσκεται κοντά του, ειδικά εάν είναι ήδη μολυσμένο ή έχετε την υπόνοια ότι είναι μολυσμένο. Η αφαίρεση δεν εξαλείφει το πρόβλημα – η απόρριψη το κάνει.

Το “κατεστραμμένο” φυτικό υλικό περιλαμβάνει σπασμένους βραχίονες, κλαδιά ή μίσχους που απομακρύνουν την επιθυμητή εμφάνιση του δέντρου. Και πάλι, αυτά τα εξασθενημένα κομμάτια αφαιρούνται καλύτερα για να αποφευχθεί η δημιουργία ενός ” σημείου εισόδου για τα παθογόνα.

«Επικίνδυνο» σημαίνει ακριβώς αυτό. Δεν χρειάζεται να είναι ένα μεγάλο, σπασμένο, προεξέχον κλαδί που θα μπορούσε να πέσει στο αυτοκίνητο του γείτονα. Εάν ενέχει κάποιο κίνδυνο πρέπει να κλαδευτεί. Εάν συνεχίσετε να το ξεπερνάτε απλώς σκεφτείτε τι μπορεί να συμβεί σε έναν επισκέπτη που δεν γνωρίζει την επικινδυνότητα του. Η ουσία είναι ο έλεγχος και η γνώση  ότι το δέντρο με την ανάπτυξη του, πρέπει να “ταιριάζει” να προσαρμόζεται τόσο στην τοποθεσία όσο και στις συνθήκες χωρίς να μπορεί να προκαλέσει σημαντική ζημιά. Απλά η επικινδυνότητα του κάθε δέντρου είναι αποτέλεσμα επιστημονικής γνώσης  και έρευνας  και δεν μπορεί να γίνεται έτσι απλά.

πριν, ορθό κλάδεμα, καρατόμηση και μέλλον

”Επιθυμητό” είναι αυτό που θέλουμε να κάνει το δέντρο για εμάς …                                         

Τη χρηστικότητα του για εμάς τους ανθρώπους. Επίσης, εδώ έχει μεγάλη σημασία και ο σχεδιασμός στον χρόνο. Έτσι μία δεντροστοιχία πρέπει να προνοούμε πως θα εξελιχθεί και τι προβλήματα μπορεί να προκαλέσει σε γειτονικές οικίες, υποδομές, κτλ, τι σχήμα θέλουμε να της δώσουμε, τι απαιτείται να δρομολογήσουμε αν έχει γεράσει, οπότε με την κλάδευση προστατεύουμε υποδομές και το ίδιο το δέντρο.  

Ακόμα και ένα απλό δέντρο, απαιτείται να το επιλέξουμε έτσι ώστε να ταιριάζει πραγματικά στην θέση και να μας δώσει τα μέγιστα πλεονεκτήματά του με τις ελάχιστες εισροές από εμάς, όπως κλάδεμα διαμόρφωσης κτλ … και εκεί σκέφτομαι κάθε φορά ότι δεν είμαι θεός να αποφασίζω για άλλα όντα …

Αλλά σπάνια αποφασίζουμε εμείς τις προτεραιότητες. Η μεγάλη πίεση για κλαδέματα και τις κοπές έρχεται από τους πολίτες και τους αιρετούς …

Γράφει

Κώστας Τάτσης, γεωπόνος

Πηγή – biokipos.blogspot.com

Πώς Προστατεύουμε τις Ελιές από την Βερτισιλλίωση


 

Η Bερτισιλλίωση αποτελεί τη σοβαρότερη ασθένεια της ελιάς, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει εγκατασταθεί σε σημαντικό αριθμό ελαιώνων και σε διάφορες περιοχές. 

Πρόκειται για μύκητα εδάφους με πολύ μεγάλο κύκλο ξενιστών, ο οποίος μολύνει τα δένδρα από τις λεπτές ρίζες και προκαλεί απόφραξη των αγγείων του ξύλου. Η ασθένεια ξεκινά με τον μεταχρωματισμό των φυτών και γίνεται τελικώς φανερή είτε με τη μορφή μεμονωμένων ξερών κλάδων στα μεγαλύτερης ηλικίας δένδρα (ημιπληγία) είτε με την πλήρη ξήρανση των νεαρών δένδρων (αποπληξία).

Τρόποι μετάδοσης στον αγρό

Η εισαγωγή της ασθένειας στον ελαιώνα πραγματοποιείται με την μόλυνση του εδάφους από το μύκητα και μπορεί να οφείλεται σε:

  • Φύτευση προσβεβλημένου πολλαπλασιαστικού υλικού
  • Προηγούμενη ευπαθή καλλιέργεια στον ίδιο ή παρακείμενο αγρό (π.χ. πυρηνόκαρπα, βαμβάκι κλπ) και
  • Σε εισαγωγή του μύκητα με μεταφορά μολυσμένου χώματος και φυτικών ιστών από γειτονικούς αγρούς κυρίως με τη χρήση καλλιεργητικών μηχανη-μάτων αλλά και με την άρδευση, τις βροχές κλπ.
  • Διασπορά του μύκητα σε προσβεβλημένους αγρούς

Η πρώτη εμφάνιση της ασθένειας στον αγρό είναι συνήθως εντοπισμένη και όταν δεν υπάρχει μεταφορά χώματος ο μύκητας εξαπλώνεται αργά, κατά κηλίδες.

Στην συνέχεια ο μύκητας μπορεί να διασπαρεί σημαντικά στο χωράφι με:

α) Μεταφορά χώματος από μολυσμένο σε υγιές τμήμα του αγρού από καλλιεργητικές πρακτικές (άρδευση με κατάκλιση, φρεζάρισμα, όργωμα κλπ) και

β) Διασπορά προσβεβλημένων φυτικών ιστών (πεσμένα φύλλα ή χρήση καταστροφέα)

Συστάσεις

Επειδή δεν υπάρχουν χημικά μέσα για τη θεραπεία της ασθένειας, συνιστάται η αυστηρή τήρηση των παρακάτω καλλιεργητικών μέτρων:

  • Κοπή και καύση των προσβεβλημένων κλάδων με τα πρώτα συμπτώματα εκδήλωσης της ασθένειας. Τα μολυσμένα δένδρα συχνά αναβλαστάνουν από τη βάση και δίνουν νέα κλαδιά χωρίς συμπτώματα ενώ είναι συχνό το φαινόμενο της ανάρρωσης.
  • Αποφυγή οργωμάτων
  • Καταστροφή των ζιζανίων
  • Άρδευση με σταγόνες και αποφυγή της κατάκλυσης και των αυλακιών
  • Χρησιμοποίηση υγειών δενδρυλλίων για την εγκατάσταση ενός ελαιώνα
  • Αποφυγή φυτέματος ελαιοδένδρων εκεί όπου προηγήθηκε καλλιέργεια ευπαθών στην ασθένεια φυτών (πατάτα, τομάτα, βαμβάκι κ.α.)
  • Αποφυγή συγκαλλιέργειας ή γειτνίασης με ευπαθή στην ασθένεια φυτά.
  • Εφαρμογή ηλιοαπολύμανσης σε εγκατεστημένους ελαιώνες
  • Ξυλοφάγα έντομα σκολύτες
  • Συνήθως προσβάλουν δευτερογενώς τα εξασθενημένα από διάφορες αιτίες ελαιόδεντρα.
  • Για την αντιμετώπιση αυτών των εντόμων συνιστώνται καλλιεργητικά μέτρα όπως:
  • Eπιμελές καθάρισμα των δένδρων από προσβεβλημένα ή μη ξερά ή εξασθενημένα κλαδιά και άμεση καύση αυτών.
  • Αποφυγή διατήρησης προσβεβλημένης ξυλείας στους ελαιώνες.
  • Διατήρηση των δένδρων σε καλή κατάσταση υγείας και θρέψης.

Εγκατάλειψη 2 εκατ. στρέμματα ελαιώνων από Ιτάλους Αγρότες


 

«Η υποχρησιμοποίηση και η εγκατάλειψη των ιταλικών ελαιώνων είναι μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που πρέπει να αποκατασταθεί, όχι μόνο για να αυξηθεί η εθνική παραγωγική ικανότητα και να επιδιωχθεί ο στόχος της διατροφικής κυριαρχίας, αλλά και για να επιτραπεί η μακραίωνη καλλιέργεια της ελιάς. τις διαφορετικές περιβαλλοντικές, εδαφικές, τοπικές, οικονομικές και κοινωνικές λειτουργίες».

Με αυτά τα λόγια ο Gennaro Sicolo, πρόεδρος της Italia Olivicola, σχολιάζει τα αποτελέσματα μιας ανάλυσης που πραγματοποίησε ο οργανισμός του, η οποία μελέτησε το φαινόμενο της εγκατάλειψης των ελαιώνων και τη διαχείριση με ελάχιστες πρακτικές καλλιέργειας που δεν αξιοποιούν πλήρως τις δυνατότητες του πολιτισμού.

Σύμφωνα με στοιχεία που εκτιμά η Italia Olivicola, υπάρχουν σήμερα στην Ιταλία τουλάχιστον 200.000 εκτάρια, δηλαδή 2.000.000 στρέμματα ελαιώνων σε κατάσταση ολικής εγκατάλειψης και πάνω από 300.000 εκτάρια διαχειρίζονται με καθαρές πρακτικές συντήρησης και έτσι ώστε να εξασφαλίζεται πολύ χαμηλή παραγωγή, με έντονη μεταβλητότητα από ένα έτος έως το επόμενο και με φτωχή αντοχή σε δυσμενή φαινόμενα όπως κλιματικά φαινόμενα και ασθένειες των φυτών. Εντυπωσιακά νούμερα αν αναλογιστούμε ότι η εθνική ελαιοκομική κληρονομιά αποτελείται, σύμφωνα με την τελευταία γεωργική απογραφή, σε κάτι λιγότερο από ένα εκατομμύριο εκτάρια .

Η αναγνώριση της Italia Olivicola εντόπισε 4 μακρο-κατηγορίες φυτών :

1. εντελώς εγκαταλελειμμένους ελαιώνες και πλέον ταξινομημένους ως δασικούς, σύμφωνα με τον ενοποιημένο νόμο για τις δασικές αλυσίδες εφοδιασμού (άρθρο 3, παράγραφοι 3 και 4 του νομοθετικού διατάγματος 34/2018) .
2. οι ελαιώνες σε κατάσταση εγκατάλειψης και σε μετάβαση προς το δάσος.
3. Ελαιώνες σε καλλιέργεια, με περισσότερο ή λιγότερο αποτελεσματικές, πλήρεις και συνεχείς μεθόδους παραγωγής, αλλά που δεν περιλαμβάνονται στα αρχεία της εταιρείας ΚΓΠ.
4. οι ελαιώνες σε καλλιέργεια, που περιλαμβάνονται στα αρχεία της εταιρείας CAP, που χρησιμοποιούνται από τον ενοικιαστή για πρόσβαση σε μία ή περισσότερες από τις διαφορετικές μορφές δημόσιας στήριξης.

«Ήρθε η ώρα, είπε ο Τζενάρο Σικόλο , να σταματήσουμε αυτό το drift. Για το λόγο αυτό, η Italia Olivicola απηύθυνε επιστολή στους συμβούλους γεωργίας των ιταλικών περιφερειών και των αυτόνομων επαρχιών ζητώντας τους να ενεργοποιήσουν στοχευμένες ομάδες εργασίας , να βρουν μια διαρθρωτική λύση, να συγκεντρώνουν τα διάφορα μέσα γεωργικής πολιτικής που προβλέπονται στο πλαίσιο της ΚΓΠ και σε περιφερειακές και εθνικές παρεμβάσεις. . Το φαινόμενο της εγκατάλειψης της ελαιοκομίας – κατέληξε ο Sicolo – πρέπει να αντιμετωπιστεί με έργα σε εδαφική κλίμακα , χρησιμοποιώντας επίσης το σύστημα των μικρομεσαίων οργανώσεων παραγωγών που θα μπορούσαν με αυτόν τον τρόπο να βρουν μια ευνοϊκή ευκαιρία για την επανεκκίνηση και την εδραίωση ο ρόλος τους στην «εντός της εφοδιαστικής αλυσίδας».

Πηγή: olivonews

Έρχεται επιδότηση για φωτοβολταϊκά σε αγρότες


 

Επιδότηση για φωτοβολταϊκά σε αγρότες είναι στα «σκαριά», ενώ τις επόμενες μέρες οριστικοποιείται το ύψος της, όπως είπε η υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Αλεξάνδρα Σδούκου. 

«Εμείς προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του ενεργειακού κόστους στον πρωτογενή τομέα με έναν μόνιμο και ένα ρεαλιστικό τρόπο. Σήμερα ο αγρότης έχει ένα αγροτικό τιμολόγιο που συγκρίνοντας το με ένα οικιακό τιμολόγιο ή με ένα τιμολόγιο των επιχειρήσεων, φθηνότερο, αλλά σίγουρα σε κάθε περίπτωση σε σχέση με την τιμή που είχε ο αγρότης πριν από την ενεργειακή κρίση, είναι ακριβό και αυτό πράγματι τον εμποδίζει να είναι ανταγωνιστικός, να μπορεί να κάνει τη δουλειά του», είπε αρχικά στην ΕΡΤ.

Ακόμα ανέφερε ότι «το κόστος ενέργειας έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια με την ενεργειακή κρίση. Γι’ αυτό και προσπαθήσαμε και τα δύο προηγούμενα χρόνια. Δώσαμε για παράδειγμα 600 εκατομμύρια ευρώ σε επιδοτήσεις μόνο για το αγροτικό τιμολόγιο. Αλλά καταλαβαίνετε ότι η μόνιμη λύση δεν είναι οι επιδοτήσεις στο ρεύμα. Γι’ αυτό λοιπόν ακούσατε τον πρωθυπουργό από τη Βουλή να ανακοινώνει αυτά τα έξι ενεργειακά μέτρα, τα οποία στη συνέχεια εξειδικεύσαμε. Και τι αφορούν αυτά; Είναι ένα πακέτο μέτρων τα οποία δίνουν μια μόνιμη λύση. Νομίζω, κακά τα ψέματα, η μόνιμη λύση στην επίλυση του ενεργειακού προβλήματος της χώρας είναι η αξιοποίηση της πράσινης ενέργειας».

Το πρόγραμμα «Απόλλων» και ποιοι θα ωφεληθούν

Η κα. Σδούκου αναφέρθηκε και στο πρόγραμμα «Απόλλων». «Οι Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων που έχουν ένα σημαντικό ενεργειακό κόστος γιατί έχουν γεωτρήσεις και ξοδεύουν πολύ ρεύμα έχουν ένα συσσωρευμένο χρέος 87 εκατομμυρίων. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι αυτοί οι οργανισμοί που θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους όταν κουβαλούν στην πλάτη τους ένα τέτοιο χρέος, το οποίο κάθε χρόνο συνεχίζει με τον ίδιο τρόπο, δεν είναι βιώσιμο. Ένα από τα μέτρα λοιπόν, ήταν ότι εμείς θα προχωρήσουμε σε μία ρύθμιση αυτού του χρέους για να μπορέσουν οι οργανισμοί αυτοί να ανακουφιστούν, να ανασάνουν σε σχέση με το παρελθόν, με το τι κουβαλούν ως χρέος. Μια σημαντική ρύθμιση όπου θα μπορούν σε διάρκεια δέκα ετών και χωρίς τόκο, χωρίς επιτόκιο, το οποίο θα το καλύψουμε εμείς ως πολιτεία, να προβούν στην αποπληρωμή του χρέους τους. Ειδικά για τη Θεσσαλία να πω ότι η πολιτεία θα αναλάβει το 75% να καλύψει αυτό το χρέος.

Αλλά θα μου πείτε και τι γίνεται από εδώ και πέρα; Θα συνεχίζει να υπάρχει ένα τέτοιο χρέος; Αυτή τη λύση έρχεται να δώσει το πρόγραμμα “Απόλλων”. Το πρόγραμμα “Απόλλων” είναι με πολύ απλά λόγια ένα μεγάλο φωτοβολταϊκό πάρκο από το οποίο θα ωφεληθούν όχι μόνο οι οργανισμοί που σας ανέφερα που έχουν υψηλό ενεργειακό κόστος, αλλά και οι Δήμοι όλης της χώρας και οι ευάλωτοι συμπολίτες μας όλης της χώρας και βεβαίως οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης άρδευσης που έχουν ένα πολύ επίσης αυξημένο ενεργειακό. Είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα ενεργειακού συμψηφισμού στη χώρα που έχει ως σκοπό να μειώσει το ενεργειακό κόστος αυτών των κατηγοριών», εξήγησε.

«30% το μίνιμουμ της επιδότησης που θα δοθεί για μικρά φωτοβολταϊκά σε αγρότες»

«Εμείς θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα και στον κάθε μεμονωμένο αγρότη να φτιάξει πολύ γρήγορα το δικό του μικρό φωτοβολταϊκό που είναι κάτι πολύ πιο άμεσο. Εκεί θα δώσουμε μια επιδότηση την οποία μελετάμε αυτές τις μέρες για να οριστικοποιήσουμε το ποσοστό της», είπε η κα. Σδούκου, ενώ ερωτηθείσα αν στο 100% μπορεί να επιδοτείται και το 30% απάντησε «βεβαίως το 30% είναι σίγουρα το μίνιμουμ που θα δώσουμε. Θέλουμε να δούμε λίγο τον προϋπολογισμό, τον συνολικό που έχουμε διαθέσιμο. Το πρόγραμμα δεν θα καθυστερήσει γιατί υπάρχει ήδη το σχετικό πληροφοριακό σύστημα που μπορεί κανείς να κάνει αίτηση. Θα πρέπει να συνεννοηθούμε ώστε να υπάρχει και ο διαθέσιμος ηλεκτρικός χώρος από τον ΔΕΔΔΗΕ και από εκεί και πέρα να δούμε λίγο τις τελευταίες λεπτομέρειες».

Επιπλέον είπε ότι αφορά στους αγρότες που θέλουν να βάλουν ένα μικρό φωτοβολταϊκό από 10 kW μέχρι 50 kW.

Η πτώση των τιμών στην ενέργεια και το μικτό τιμολόγιο

Για την πτώση των τιμών στην ενέργεια ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «πράγματι υπάρχει μια πτώση στις τιμές τον Φεβρουάριο σε σχέση με τον Ιανουάριο. Δηλαδή πλέον η τιμή της kWh ξεκινάει από 11 λεπτά. Οι περισσότεροι πάροχοι έχουν δώσει από 11 μέχρι 14,6. Τον Ιανουάριο ήταν από 13,6 μέχρι και 17. Αυτή η μείωση είναι κοντά στο 15% κατά μέσο όρο για όλη την αγορά. Μια πολύ σημαντική αποκλιμάκωση, όπως λέτε, η οποία οφείλεται σίγουρα πρώτον στο ότι υπάρχει μια πτώση στην τιμή του φυσικού αερίου που επηρεάζει την τιμή της χονδρικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά εγώ θα έλεγα ότι όντως αυτή η μεταρρύθμιση που κάναμε με τα χρωματιστά τιμολόγια, τα οποία μπορεί στην αρχή να δυσκόλεψαν τον καταναλωτή, όμως βλέπουμε σιγά σιγά το όφελος που προκύπτει. Δείχνει ότι έχει δουλέψει πολύ και ο ανταγωνισμός».

Σχετικά με το μικτό τιμολόγιο είπε ότι δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει στην αγορά και εξήγησε ότι «αν εσείς κλείσετε ένα συμβόλαιο ενός έτους, μπορεί προμηθευτής σας να σας πει ότι για τους πρώτους έξι μήνες θα σας δίνω 12 λεπτά σταθερά, αλλά δεν μπορώ να σας πω τι θα σας δίνω από τον έβδομο μήνα μέχρι το δωδέκατο. Μπορεί να μην είναι 6+6 μήνες, μπορεί να είναι 7 +5, μπορεί να είναι 8 +4».

Πηγή: Reporter.gr

Φάβα | Από φτωχός συγγενής της γεωργίας, πρωταγωνιστής των φυτικών πρωτεϊνών


 

Η αγορά της ολικής χορτοφαγίας είναι μια νέα τάση που άρχισε να αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια, και πολλές εταιρείες επενδύουν στον εν λόγω τομέα. Σήμερα οι κύριες αγορές αυτών των προϊόντων είναι κυρίως οι ΗΠΑ και η Ασία. Όπως γνωρίζουμε, τα προϊόντα «vegan» αντικαθιστούν τις ζωικές πρωτεΐνες (αυγά, γάλα, κρέας) με φυτικά υποκατάστατα.

Ο όγκος της παγκόσμιας αγοράς ανήλθε σε 18,5 δις ευρώ το 2020 με ρυθμό αύξησης 7,1% σε ένα χρόνο. Από αυτά, τα 15 δις ευρώ αφορούν υποκατάστατα γάλακτος, κυρίως στην Ασία, και τα 3,5 δις ευρώ υποκατάστατα κρέατος, κυρίως στις ΗΠΑ, ενώ η αγορά των ΗΠΑ αντιπροσωπεύει το 1/3 των παγκόσμιων πωλήσεων με 6 δις ευρώ, και οι νεοφυείς επιχειρήσεις του κλάδου της χώρας, όπως η Beyond Meat, τα τελευταία 3 χρόνια έχουν πολλαπλασιάσει τα κέρδη τους προσεγγίζοντας τα 3 δις ευρώ το 2020 από 200 εκ. ευρώ το 2017, με άνοδο της αγοράς ολικής χορτοφαγίας κατά 27% το 2020, σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας Xerfi.

Σύμφωνα με το ελληνικό γραφείο Ο.Ε.Υ. στο Παρίσι, η Ευρώπη φαίνεται να ακολουθεί σε αυτή την τάση, με πιο αργούς ρυθμούς, με τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία να βρίσκονται στην πρωτοπορία, με τις πωλήσεις στη Γερμανία να διπλασιάζονται τα τελευταία δύο χρόνια και να φτάνουν τα 817 εκ. ευρώ. 

Η κλιματική κρίση και η άνοδος της παγκόσμιας οικολογικής συνείδησης οδηγούν προς μία διατροφική επανάσταση που ίσως να οδηγήσει σε εξαφάνιση, ή τουλάχιστον σε σημαντική μείωση της κατανάλωσης κρέατος, αυγών και γάλακτος, με μεγάλους ομίλους στον χώρο της διατροφής να ακολουθούν αυτή την τάση, όπως η παγκόσμια ηγέτιδα Nestlé η οποία παρουσίασε στις 07/10/2021 τα φυτικά της υποκατάστατα για τα αυγά και τις γαρίδες. Ειδικά τα νέα υποκατάστατα για τα αυγά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ομελέτες ή ως υλικά ζαχαροπλαστικής, ενώ τα υποκατάστατα της γαρίδας προωθούνται για τις σαλάτες ή τις μακαρονάδες.

Η τάση αυτή είναι εμφανής και στη Γαλλία, με τη συμμετοχή μεγάλων εταιρειών όπως οι Fleury Michon, Danone και Bel σε αυτό το κίνημα, ενώ ο όμιλος Savencia ανακοίνωσε πρόσφατα την εξαγορά της αμερικανικής εταιρείας φυτικών αλοιφών Hope που αποτελεί την μεγαλύτερη εταιρεία σε πωλήσεις βιολογικού χούμους στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, στη Γαλλία μόλις το 0,6% των δαπανών των νοικοκυριών για διατροφή δαπανούνται σε υποκατάστατα προϊόντα των ζωικών πρωτεϊνών, σύμφωνα με μελέτη της Kantar Worldpanel, και η αγορά αυτή παραμένει μικρή και εξειδικευμένη. Σύμφωνα με την ίδια εταιρεία, το ποσοστό των οικογενειών με τουλάχιστον ένα μέλος να είναι χορτοφάγος σημείωσε αύξηση το 2020 σε 2,8% από 1,5% το 2015, ενώ ο αριθμός των νοικοκυριών των οποίων ένα τουλάχιστον μέλος θα ήθελε να μειώσει την κατανάλωση κρέατος διπλασιάστηκε σε 49% από 25%. 

Σύμφωνα με μεγάλη έρευνα της εταιρείας France Agrimer, οι χορτοφάγοι υπολογίζονται στο 2% του πληθυσμού ηλικίας 15-75 ετών, δηλαδή σε 1 εκατ. ανθρώπους, ωστόσο η κατηγορία αυτή των χορτοφάγων θεωρείται αόριστη από την εταιρεία Xerfi, αφού δεν σημαίνει ότι οι καταναλωτές αυτοί στρέφονται απαραίτητα προς την αγορά των φυτικών υποκατάστατων. Επίσης, οι πωλήσεις των προϊόντων αυτών στη Γαλλία αυξήθηκαν μόλις κατά 28 εκατ. Το 2020. Σύμφωνα με την εταιρεία Xerfi, η Γαλλία στην πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από ένα διατροφικό συντηρητισμό, όπως και η Ιταλία, στην οποία οι πωλήσεις υποκατάστατων ζωικών πρωτεϊνών σημείωσαν πτώση.

Σύμφωνα με τον Διευθυντή του Κέντρου Επιστημών Γεύσης και Διατροφής Loic Briand, χρειάζεται να γίνουν ακόμη πολλά για να βελτιωθούν η μυρωδιά και η γεύση των φυτικών υποκατάστατων, για παράδειγμα με την εξάλειψη της εξανάλης από τα λαχανικά και την προσθήκη φυτικών γευστικών αρωμάτων, ενώ σχετικές έρευνες διεξάγονται από τις επιχειρήσεις του κλάδου, ιδίως για την εξάλειψη της πικρής γεύσης, η οποία ωστόσο είναι αναγκαία στον άνθρωπο για την αποφυγή κατανάλωσης τοξικών ουσιών.

Μία υπερτροφή πολύ πλούσια σε φυτικές πρωτεΐνες

Η φάβα είναι μία φυτική τροφή ιδιαίτερα πλούσια σε φυτικές πρωτεΐνες, με περιεκτικότητα που φτάνει το 23% στο αποξηραμένο προϊόν, ενώ είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και άμυλο.

Δεν περιέχει γλουτένη, δεν προκαλεί αλλεργίες, είναι εύπεπτη, δεν είναι γενετικά τροποποιημένη, ενώ χρειάζεται πολύ λίγο νερό στην καλλιέργειά της. Επίσης, δεν χρειάζεται αζωτούχο λίπασμα αφού απορροφά το άζωτο από την ατμόσφαιρα.

Καλλιεργείται σε ολόκληρη την Ευρώπη, με σπορά το φθινόπωρο και συγκομιδή στις αρχές του καλοκαιριού, ενώ αποτελεί μια εξαιρετική πρώτη εναλλασσόμενη καλλιέργεια για τις κυρίαρχες καλλιέργειες όπως το σιτάρι, των οποίων αυξάνει την παραγωγικότητα, σύμφωνα με τον αγροτικό συνεταιριστικό όμιλο Cérèsia. Η φάβα θα μπορούσε να συμβάλει πολύ ουσιαστικά στη μείωση της εξάρτησης της Ευρώπης από την εισαγόμενη σόγια.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, και ωφελούμενη από την αυξανόμενη δημοτικότητα των φυτικών υποκατάστατων για τις ζωικές πρωτεΐνες, ιδίως στις νεώτερες γενιές, διατροφολόγοι, αγρονόμοι, οικονομολόγοι και οικολόγοι στη Γαλλία βρίσκουν στη φάβα την απάντηση απέναντι στις σύγχρονες διατροφικές, γεωργικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις, ενώ μεγάλες διατροφικές εταιρείες τη χρησιμοποιούν για την κατασκευή υποκατάστατων φυτικών προϊόντων, όπως η εταιρεία Picard για την κατασκευή φυτικών παγωτών, η Beyond Meat για τα φυτικά μπιφτέκια, και η Nestlé για το φυτικό σοκολατούχο ρόφημα.

Η καλλιέργεια της φάβας στην Ευρώπη αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στη δεκαετία του ’80 ως εναλλακτική επιλογή απέναντι στη σόγια για την παραγωγή ζωοτροφών, ενώ εγκαταλείφθηκε σταδιακά προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές του 21ου αιώνα, για να επανέλθει δυναμικά τα τελευταία 5 χρόνια ως συστατικό για την παραγωγή φυτικών υποκατάστατων για την ανθρώπινη διατροφή.

Στη Γαλλία, η οποία βρίσκεται στην πρώτη θέση στην Ευρώπη σε παραγωγή με 2.090.000 στρέμματα (209.000 εκτάρια), αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να υποκαταστήσει τις πρωτεΐνες του γάλακτος, ενώ χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για τη δημιουργία υποκατάστατων του κρέατος, καθώς για τα υβριδικά αυτά προϊόντα υπάρχει μεγάλη ζήτηση από τους καταναλωτές, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του γραφείου μελετών Protéines XTC.

Συγκεκριμένα, το κομμάτι της παραγωγής για ανθρώπινη κατανάλωση αυξήθηκε στη Γαλλία κατά περισσότερο από 15% τον χρόνο κατά τα τελευταία 5 χρόνια, ενώ μέσα σε 15 χρόνια αυξήθηκε από το 2% στο 25%μ σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας Sofiprotéol του ομίλου Avril.

Πρωτοπόρος στη Γαλλία στην επεξεργασία της φάβας για την εξαγωγή φυτικής πρωτεΐνης κατά τα τελευταία 15 χρόνια είναι η οικογενειακή επιχείρηση Roquette, με μακροχρόνια εξειδίκευση στην επεξεργασία υποπροϊόντων αμύλου. Συγκεκριμένα, η επιχείρηση επεξεργάζεται 120.000 τόνους τον χρόνο, 7 ημέρες την εβδομάδα, ενώ όλα τα συστατικά που προκύπτουν από την επεξεργασία αξιοποιούνται σε διαφορετικές αγορές, από τη διατροφή και τη φαρμακολογία μέχρι την παραγωγή χαρτιού και χαρτονιού συσκευασίας.
Η επιχείρηση επενδύει σημαντικά κεφάλαια στην επέκτασή της, εντός και εκτός Γαλλίας, ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο άρχισε να λειτουργεί η νέα μονάδα επεξεργασίας στη Μανιτόμπα του Καναδά. Η επένδυση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική αφού ο Καναδάς είναι η πρώτη χώρα σε παραγωγή φάβας στον κόσμο. Η Roquette στέκεται επάξια στον διεθνή ανταγωνισμό απέναντι στους αμερικανικούς κολοσσούς όπως η Cargill και η ADM.

Επίσης σημαντική εταιρεία στην επεξεργασία φάβας για την παραγωγή φυτικής πρωτεΐνης είναι και η βελγική εταιρεία Cosucra με 100.000 τόνους επεξεργασίας τον χρόνο, η οποία μεταπήδησε το 2003 από την επεξεργασία ζάχαρης στην επεξεργασία αποκλειστικά φάβας και κιχωρίου.

Οι δύο αυτές εταιρείες δίνουν έμφαση στην ποιότητα και την έρευνα στον κλάδο, με τη θέσπιση ειδικών πρωτοκόλλων και σχημάτων επιβράβευσης, ενώ προωθούν με ζήλο τη φυτική επανάσταση που συντελείται στον χώρο της διατροφής, όπως για παράδειγμα με το βιβλίο φυτικών συνταγών που δημιούργησε η Roquette σε συνεργασία με τη φημισμένη Σχολή μαγειρικής Ferrandi.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο του γαλλικού σχεδίου ανάκαμψης France Relance που ανακοινώθηκε στα τέλη του 2020, προβλέπεται η υποστήριξη του κλάδου των φυτικών πρωτεϊνών με 100 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 50 εκατ. για τη διαδικασία της επεξεργασίας, 20 εκατ. για την αγορά ειδικών μηχανημάτων από τους αγρότες και 20 εκατ. για έρευνα και ανάπτυξη. Επίσης, η φάβα συγκαταλέγεται στα φυτικά προϊόντα και λαχανικά που το Εθνικό Πρόγραμμα για την Διατροφή και την Υγεία 2019-2023 του γαλλικού Υπουργείου Υγείας συστήνει στους καταναλωτές να καταναλώνουν τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.

Η φάβα φαίνεται να καθίσταται λοιπόν από φτωχός συγγενής της γεωργίας και της γαστριμαργίας σε πρωταγωνιστή της εν εξελίξει διατροφικής επανάστασης των φυτικών πρωτεϊνών

Πηγή – thessalikos.gr

Αρωματικά Φυτά: Μεγάλη η ζήτηση για σιδερίτη, φασκόμηλο και ριγανέλαιο


Με μειωμένα στρέμματα σε σύγκριση με την περσινή χρονιά δείχνει να ξεκινά η νέα καλλιεργητική περίοδος για τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά. Σημαντικά αποθέματα αιθέριων ελαίων, κυρίως από λεβάντα, δημιουργούν προβλήματα στη διαπραγμάτευση των τιμών, με αποτέλεσμα αυτές να διατηρούνται σε χαμηλά επίπεδα. Η χρονιά που πέρασε δεν ήταν και η καλύτερη από πλευράς αποδόσεων για τους παραγωγούς, με αποτέλεσμα αυτή που έρχεται να δημιουργεί έντονους προβληματισμούς.

Αν και αυτή η αρνητική εικόνα επικρατεί σε ένα μεγάλο ποσοστό της παραγωγής, υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά του νομίσματος, που έχει να κάνει με τη μεγάλη ζήτηση, ιδιαίτερα του σιδερίτη, του φασκόμηλου και του ριγανέλαιου. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και τα προβλήματα που προέκυψαν από υποβαθμισμένες και ακατάλληλες ποσότητες ριγανέλαιου, οι οποίες βρέθηκαν στις αγορές του εξωτερικού και επεστράφησαν, δυσφημίζοντας με αυτόν τον τρόπο την ελληνική παραγωγή.

Σύμφωνα με τον Χαράλαμπο Βλάχο, παραγωγό λεβάντας από τη Λιβαδειά, η χρονιά για τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά φαίνεται ότι έχει σημαντικά εμπόδια και βαρίδια. Όπως αναφέρει, «το γεγονός ότι παραμένουν σημαντικές ποσότητες από αιθέρια έλαια λεβάντας στους αποθηκευτικούς χώρους έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στους παραγωγούς για τη νέα καλλιεργητική περίοδο. Η τιμή του προϊόντος βρίσκεται κάτω από τα 30 ευρώ και πολλοί παραγωγοί δείχνουν να έχουν εγκαταλείψει την καλλιέργειά της».

Σε ερώτησή μας σχετικά με τη δημιουργία αυτών των αποθεμάτων, ο ίδιος εξηγεί ότι είναι από προηγούμενα χρόνια που, λόγω της πανδημίας, η ζήτηση του προϊόντος έπεσε σε μεγάλο βαθμό. «Η κατάσταση αυτή δημιουργεί αποπροσανατολισμό και εσωστρέφεια στην αγορά, επηρεάζοντας σημαντικά τον προγραμματισμό των παραγωγών στον πρωτογενή τομέα», επισημαίνει ο κ. Βλάχος, και τονίζει την αναγκαιότητα δημιουργίας Διεπαγγελματικής Οργάνωσης, ώστε η αλυσίδα παραγωγής να μπορέσει να προσαρμοστεί με τα δεδομένα του κλάδου. Ο κ. Βλάχος αναφέρει, ακόμη, ότι «η κλιματική αλλαγή επέδρασε σημαντικά στον τομέα και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για να προστατευτεί ο κλάδος».

ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΤΟΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΩΣΤΕ Η ΑΛΥΣΙΔΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν προϊόντα, όπως το τσάι του βουνού και το ριγανέλαιο, που παρουσιάζουν σημαντικό ενδιαφέρον στην αγορά, γι’ αυτό «ένα ποσοστό των παραγωγών έχει στραφεί στο τσάι του βουνού λόγω της ζήτησης, αλλά και της έλλειψης που υπάρχει».

Με μειωμένες αποδόσεις έκλεισε η χρονιά στην Κοζάνη

Για μειωμένες αποδόσεις στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας κάνει λόγο η Καλλιόπη Σεμερτζίδου από την Κοζάνη. Όπως υποστηρίζει, οι καιρικές συνθήκες επέδρασαν σε μεγάλο βαθμό στην παραγωγή των αρωματικών φυτών, τόσο στην ποιότητα όσο και στην ποσότητα. Σύμφωνα με την ίδια, υπάρχουν αποθέματα στις αποθήκες, κυρίως λεβάντας, τα οποία δημιουργούν προβλήματα στην εμπορία του προϊόντος, αλλά και μειωμένο ενδιαφέρον από την πλευρά των παραγωγών για τη νέα καλλιεργητική περίοδο.

Κλείνοντας, η κα Σεμερτζίδου αναφέρει ότι σημειώνεται μια τάση αύξησης των καλλιεργούμενων εκτάσεων σε σιδερίτη, λόγω της ζήτησης του προϊόντος από την αγορά, χωρίς όμως να υπάρχει σχεδιασμός και συνεργασία από τους ίδιους τους παραγωγούς. «Η πρακτική αυτή μπορεί να οδηγήσει μελλοντικά σε υπερπαραγωγή, με αποτέλεσμα την πτώση της τιμής του προϊόντος και με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ίδιο τον παραγωγό», καταλήγει.

Η επιδότηση θα ενισχύσει τη ρίγανη στη Λάρισα

Για μία εύκολη καλλιέργεια, όπως είναι αυτή της ρίγανης, κάνει λόγο ο Γιάννης Καραγκούνης, παραγωγός αρωματικών φυτών από το Λουτρό Λάρισας, ο οποίος, όμως, εκφράζει τον προβληματισμό του για την ενίσχυση της παραγωγής. «Μπορεί αυτό να ακούγεται θετικό, αλλά δεν πρέπει να γίνει ο αυτοσκοπός, ώστε να πάρουμε τη στρεμματική ενίσχυση. Στόχος μας θα πρέπει να είναι η ποιότητα, για να αναδείξουμε τα προϊόντα που παράγουμε σε καλύτερες αγορές και να πάρουμε την προστιθέμενη αξία.

Την πρακτική των ενισχύσεων την είδαμε και στο παρελθόν, με τα γνωστά αποτελέσματα στην υποβάθμιση της ποιότητας του προϊόντος», σημειώνει ο κ. Καραγκούνης. Καταλήγοντας, υπογραμμίζει και ο ίδιος την αύξηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων του σιδερίτη για την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο.

Μαλλί προβάτου ως λίπασμα | Η ανακάλυψη Ελλήνων επιστημόνων εφαρμόζεται στην Ουαλία

 

Σε μια πλήρως οικολογική και οικονομική λύση προέβη Ουαλικό οινοποιείο, προς απομάκρυνση των ζιζανίων στους αμπελώνες του, Βόρεια της Ουαλίας, βρίσκεται ο αμπελώνας, Gwinllan Conwy, που αντικατέστησε το ζιζανιοκτόνο με έριο (μαλλί του προβάτου), πριν περίπου ένα χρόνο.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του The Drink Business, η καινοτόμος αλλά και οικολογική λύση, προέκυψε όταν ο αγρότης Gareth Wyn Jones και ο γιος του Sion, επισκέφθηκαν τον αμπελώνα και παρατήρησαν ότι γύρω από τα αμπέλια χρησιμοποιούνταν γλυφοσάτη, η οποία είναι ένα ζιζανιοκτόνο ευρέος φάσματος, απαγορευμένο σε πολλές χώρες και επικίνδυνο.

Όπως ο ίδιος αναφέρει στο μέσο, εφάρμοσε το μαλλί προβάτων σε μηλιές και φραουλιές και τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Είχε καταφέρει να συγκρατήσει την υγρασία, να προσφέρει στο έδαφος θρεπτικά συστατικά που αργότερα θα απορροφήσουν τα φυτά, ενώ παράλληλα απομάκρυνε και τα σαλιγκάρια.

Μόλις μοιράστηκε αυτά τα αποτελέσματα με το συνεργάτη του, δεν άργησαν να εφαρμόσουν την συγκεκριμένη τεχνική, στον αμπελώνα. Χρησιμοποίησαν το έριο για να περιφράξουν τα αμπέλια ενώ σταμάτησαν να χρησιμοποιούν ζιζανιοκτόνο. Έτσι όταν ήρθε η ώρα της συγκομιδής, συνέλεξαν δείγμα του εδάφους και το συνέκριναν με αυτό που δεν ήταν κοντά στο έριο. ”Όταν αναλύσαμε τα δείγματα εδάφους και φύλλων, τα θρεπτικά συστατικά τους ήταν σε τέλεια ισορροπία, είπε ο Μπένετ στην Daily Post. ”Φαίνεται ότι καθώς το μαλλί αποσυντίθεται, απελευθερώνει θρεπτικά συστατικά στο έδαφος, τροφοδοτώντας έτσι τα αμπέλια. Τα οφέλη ήταν θαυματουργά”.

Ένα απροσδόκητο όφελος ήταν επίσης πως το έριο όντας λευκό, λειτούργησε σαν διαχυτής φωτός, γεγονός που βοήθησε στην ωρίμανση των σταφυλιών. Οι δυο συνέταιροι αργότερα ίδρυσαν την επιχείρηση Wool & Wine προκειμένου να μυήσουν και άλλους οινοπαραγωγούς στην συγκεκριμένη πρακτική, όπως ο αμπελώνας Gwinllan Conwy Vineyard που ακολούθησε κατευθείαν. ‘‘Πρόκειται για μια κορυφαία εξέλιξη παγκοσμίως”, είπε ο Gareth. ”Ο Gwinllan Conwy είναι ο πρώτος αμπελώνας στον κόσμο που το κάνει αυτό. Είναι μία win-win κατάσταση: καλό για την άγρια ζωή, καλό για το έδαφος και καλό για το περιβάλλον”.

Πράγματι αυτό το 100% φυσικό και ανακυκλώσιμο υλικό που προκύπτει χωρίς ιδιαίτερο κόστος, δηλαδή μόνο από το κούρεμα των προβάτων, μπορεί να φέρει επανάσταση στο χώρο της γεωργίας. Όμως τη συγκεκριμένη χρήση του ερίου, τη σκέφτηκαν όντως πρώτοι οι δύο Ουαλοί οινοπαραγωγοί;

Επιστήμονες του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ίσως να διαφωνήσουν

Τον Οκτώβρη του 2018, στο 33ο επιστημονικό συνέδριο της Ελληνικής Ζωοτεχνικής Εταιρείας, που πραγματοποιήθηκε στην Πρέβεζα, παρουσιάστηκαν τα ευρήματα ενός πειράματος για τη χρήση του ερίου των ελληνικών προβάτων ως βάση για την κατασκευή σύνθετου υλικού και όχι μόνο. Ερευνητές του τμήματος Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής και Υδατοκαλλιεργειών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά και της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου απέδειξαν πως η χρήση του ερίου σε δομικά υλικά μπορεί να τα κάνει πιο ανθεκτικά. 

Όπως αναφέρει στον Αγρότη, η λέκτορας του τμήματος Επιστήμης Zωικής Παραγωγής και Υδατοκαλλιεργειών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Παναγιώτα Κουτσούλη, το μαλλί προβάτου είναι ανακυκλώσιμο υλικό και με μεγάλη διάρκεια ζωής, συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κτίρια για θερμομόνωση, ηχομόνωση αλλά και ως δομικό υλικό.

Η ομάδα των επιστημόνων ωστόσο, όπως αναλύει το Έθνος, πρότειναν το συγκεκριμένο υλικό επίσης ως φυσικό απορρυπαντικό θαλασσών λόγω της απορροφητικής του ιδιότητας αλλά και ως λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης, σε καλλιέργειες τομάτας, φράουλας αλλά και μαρουλιών.

Μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα αποδοτικό σε αυτό τον τομέα καθώς διαθέτει πληθώρα θρεπτικών συστατικών όπως το άζωτο, ο άνθρακας και το θείο. Το Ελληνικό μαλλί προβάτων, θεωρείται ανεπαρκές ποσοτικά αλλά και ποιοτικά για την ύφανση ρούχων. Τα πρόβατα Merino, είναι κατά βάση τα δημοφιλέστερα στην παραγωγή ερίου για υφαντουργία παγκοσμίως, και η Ελλάδα δεν διαθέτει από αυτά. Συνεπώς για τη χώρα μας η χρήση του μαλλιού στη γεωργία, σαν το παράδειγμα των Ουαλών, θα ήταν ένα μεγάλο βήμα για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Στα χνάρια της βιωσιμότητας βαδίζει ωστόσο και το οινοποιείο Montes, στη Χιλή που αντί για μαλλί χρησιμοποιεί κοχύλια στρειδιών και μυδιών για να συγκρατήσει τη θερμότητα στα αμπέλια του. ”Μέχρι στιγμής τα μαύρα κοχύλια απορροφούν καλύτερα τη θερμότητα και μπορεί να βοηθήσουν τα σταφύλια να ωριμάσουν πληρέστερα. Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να φτάσουμε τους 12 βαθμούς αλκοόλ, αλλά είναι καλά κρασιά βάσης για αφρώδη”, είπε ο ιδιοκτήτης Aurelio Montes στη The Drink Business.

Συμπέρασμα, η εφευρετικότητα και η αγάπη για το περιβάλλον μπορεί να έχει θεαματικά αποτελέσματα σε πολλά επίπεδα στη ζωή μας!

Πηγή – cibum.gr