Έρχεται έκρηξη στο πετρέλαιο πάνω από 11 λεπτά/λίτρο από το 2027 – Στα ύψη το κόστος παραγωγής και μεταφοράς»

Η αντίστροφη μέτρηση για μία από τις πιο ριζικές αλλαγές στη φορολόγηση των καυσίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη ξεκινήσει και οι επιπτώσεις της στην εγχώρια παραγωγή τροφίμων, τον πρωτογενή τομέα και τις αγροδιατροφικές εφοδιαστικές αλυσίδες διαγράφονται δυσοίωνες. Από την 1η Ιανουαρίου 2027, τίθεται σε εφαρμογή το νέο Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών 2 (ΣΕΔΕ 2), το οποίο θα επιβάλλει φόρο ρύπων σε όλα τα ορυκτά καύσιμα που χρησιμοποιούνται για θέρμανση σε κτίρια, για τις οδικές μεταφορές αλλά και για τη λειτουργία μικρών βιομηχανικών μονάδων, όπως οι τυποποιητικές και μεταποιητικές μονάδες του αγροτικού τομέα.

Η Ελλάδα, χώρα κατά κύριο λόγο αγροδιατροφική, με έντονη γεωμορφολογική πολυπλοκότητα, διασπαρμένες καλλιέργειες και υψηλό ενεργειακό αποτύπωμα στις μεταφορές, αναμένεται να υποστεί πολλαπλάσιο κόστος παραγωγής από την εφαρμογή του νέου κανονισμού. Το κόστος μεταφοράς των προϊόντων από τον αγρό στο συσκευαστήριο και από εκεί στην εγχώρια ή διεθνή αγορά, θα αυξηθεί σημαντικά, καθώς το πετρέλαιο κίνησης θα επιβαρυνθεί κατά τουλάχιστον 11,3 λεπτά ανά λίτρο, ενώ το ίδιο ισχύει και για το μαζούτ που χρησιμοποιείται ευρέως σε γεωργικές και θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις.

Οι καλλιεργητές, οι κτηνοτρόφοι και οι ψαράδες καλούνται να απορροφήσουν ένα πρόσθετο ενεργειακό κόστος, σε μια περίοδο όπου τα περιθώρια κέρδους έχουν ήδη συρρικνωθεί από την ακρίβεια σε πρώτες ύλες και λιπάσματα, τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης και τις αβεβαιότητες στην ευρωπαϊκή αγορά. Παράλληλα, οι αγροτικές υποδομές που εξαρτώνται από το φυσικό αέριο ή πετρελαιοκίνητα συστήματα άντλησης, ξήρανσης και επεξεργασίας θα πρέπει να αναβαθμιστούν, γεγονός που μεταφράζεται σε νέες επενδύσεις με υψηλό κόστος για μικρού και μεσαίου μεγέθους αγροτικές επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με υπολογισμούς του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών, η συνολική επιβάρυνση για τους καταναλωτές θα ξεπεράσει τα 800 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ η αύξηση στο κόστος ζωής από τις ανατιμήσεις στα καύσιμα θα συμπαρασύρει τιμές προϊόντων και υπηρεσιών σε όλο το φάσμα της αλυσίδας αξίας, από το θερμοκήπιο της Ιεράπετρας έως το ράφι του σούπερ μάρκετ στη Θεσσαλονίκη.

Τα logistics του αγροδιατροφικού τομέα, ήδη επιβαρυμένα από την έλλειψη σιδηροδρομικών και υδάτινων εναλλακτικών, εξαρτώνται κατά 90% από φορτηγά εσωτερικής καύσης. Οποιαδήποτε αύξηση στο κόστος των καυσίμων μετατρέπεται άμεσα σε αύξηση στο κόστος μεταφοράς ανά τόνο, επιβαρύνοντας κυρίως τα ευπαθή και ευμετάβλητα αγροτικά προϊόντα. Για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, το επιπλέον κόστος ενδέχεται να μειώσει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών τροφίμων στις διεθνείς αγορές, σε μια περίοδο όπου οι αγορές ζητούν προϊόντα και βιώσιμα και προσιτά.

Ο πρόεδρος του ΣΕΕΠΕ και διευθύνων σύμβουλος της ΕΛΙΝ, Γιάννης Αληγιζάκης, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου «Θα πρέπει να προβληματιστούμε πόσο αυτές οι επιβαρύνσεις θα επηρεάσουν τις ελληνικές εξαγωγές και εάν και με ποιον τρόπο ο Έλληνας καταναλωτής και παραγωγός θα μπορεί να αντεπεξέλθει». Όπως επισημαίνει, η μετάβαση στην πράσινη ενέργεια δεν μπορεί να σχεδιάζεται ερήμην των παραγωγών και των επιχειρήσεων που θα κληθούν να επωμιστούν το βάρος της.

Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού Green Deal, η εισαγωγή του ΣΕΔΕ 2 αναμένεται να μειώσει τις εκπομπές κατά 42% έως το 2030, όμως η εφαρμογή του εγείρει σοβαρές ανησυχίες για τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα και της αγροδιατροφικής εφοδιαστικής αλυσίδας στη Νότια Ευρώπη, και ιδίως στην Ελλάδα. Η πρόβλεψη ότι μόνο τα ευάλωτα ενεργειακά και μεταφορικά νοικοκυριά θα επιβαρυνθούν έως και με 1,6 δισ. ευρώ την περίοδο 2027–2032, εντείνει τις φωνές υπέρ της θέσπισης μηχανισμών ανακούφισης.

Το ανεξάρτητο think tank Green Tank προτείνει τη δημιουργία ενός μηχανισμού κοινωνικής αντιστάθμισης, ύψους έως 15,5 δισ. ευρώ πανευρωπαϊκά, με αξιοποίηση του Κοινωνικού Ταμείου για το Κλίμα και τη στοχευμένη στήριξη όσων πλήττονται περισσότερο. Ερωτήματα ωστόσο παραμένουν για το κατά πόσο οι μικροί παραγωγοί, οι συνεταιρισμοί, τα θερμοκήπια και τα οικογενειακά αγροκτήματα θα μπορούν να περιληφθούν στους ευάλωτους δικαιούχους ή αν θα βρεθούν εκτός χρηματοδοτικού ορίζοντα.

Η ενεργειακή μετάβαση δεν αποτελεί μονόδρομο, αλλά διαδρομή με κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις. Και αν το τέλος του άνθρακα είναι επιτακτικό για το κλίμα, η μετάβαση δεν μπορεί να καταλήξει σε φορολογική εξόντωση των αγροτών και μεταφορέων, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της εθνικής αυτάρκειας και του εξαγωγικού δυναμισμού της Ελλάδας.

Πηγη agrocapital.gr

Σύμφωνα με την Επιτροπή, η νέα πρωτοβουλία έρχεται καθώς η απώλεια βιοποικιλότητας και η κλιματική αλλαγή αντιπροσωπεύουν σημαντικές απειλές για τη γεωργία και τη γεωργία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την έναρξη του «Roadmap προς τις πιστώσεις της φύσης», με στόχο να συμβάλει στην ανάπτυξη μιας νέας αγοράς για τις πιστώσεις της φύσης, επιτρέποντας στους αγρότες και τους δασοκόμους να χρηματοδοτούν δραστηριότητες για την προστασία και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων μέσω της διευκόλυνσης των ροών ιδιωτικών κεφαλαίων από εταιρείες και επενδυτές.

Παρόμοια με τις πιστώσεις άνθρακα, οι οποίες αντιπροσωπεύουν δράσεις για τη μείωση και την απομόνωση μιας σταθερής ποσότητας εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, οι πιστώσεις της φύσης θα αντιπροσωπεύουν δραστηριότητες που προστατεύουν και αποκαθιστούν τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα που στοχεύουν σε αποτελέσματα με επίκεντρο τη φύση με βάση συγκεκριμένες μετρήσεις και δείκτες.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, η νέα πρωτοβουλία έρχεται καθώς η απώλεια βιοποικιλότητας και η κλιματική αλλαγή αντιπροσωπεύουν σημαντικές απειλές για τη γεωργία και τη γεωργία, ωστόσο υπάρχουν σημαντικά κενά στο να βοηθήσουν τους αγρότες και τους διαχειριστές γης να χρηματοδοτήσουν πιο βιώσιμες πρακτικές, συμπεριλαμβανομένου του εκτιμώμενου ετήσιου χρηματοδοτικού κενού βιοποικιλότητας ύψους 37 δισ. ευρώ. Οι πιστώσεις της φύσης θα μπορούσαν να πωληθούν σε εταιρείες που επιθυμούν να επιτύχουν τους στόχους βιωσιμότητας, ενώ τα έσοδα που παράγονται από την πώληση των πιστώσεων θα επέστρεφαν στους διαχειριστές γης για να ανταμείψουν τις πιο βιώσιμες πρακτικές και να επιτρέψουν την επανεπένδυση.

Με την ανάπτυξη μιας αξιόπιστης πιστωτικής αγοράς, η πρωτοβουλία στοχεύει στην αύξηση της βεβαιότητας των επενδύσεων σε δράσεις θετικής φύσης, όπως η στήριξη των επικονιαστών ή η αποκατάσταση των ξηρών οικοσυστημάτων, η αύξηση της υιοθέτησης πιο βιώσιμων μοντέλων γεωργικής παραγωγής και η προστασία της μακροπρόθεσμης επισιτιστικής ασφάλειας στην ΕΕ.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε: «Πρέπει να βάλουμε τη φύση στον ισολογισμό. Αυτό ακριβώς κάνουν οι πιστώσεις της φύσης. Όταν είναι καλά σχεδιασμένο, θα παρέχουν ένα αποτελεσματικό, καθοδηγούμενο από την αγορά μέσο που ενθαρρύνει τον ιδιωτικό τομέα να επενδύσει και να καινοτομήσει. Με επενδύσεις και καινοτομία, δημιουργούμε έσοδα για όσους εργάζονται για την προστασία της φύσης, συμπεριλαμβανομένων των αγροτών μας, των γαιοκτημόνων μας, των δασοφυλάκων μας.

Στο πλαίσιο της νέας πρωτοβουλίας, η Επιτροπή δήλωσε ότι στοχεύει στην ανάπτυξη σαφών προτύπων και αξιόπιστης πιστοποίησης για δράσεις θετικής στη φύση, προκειμένου να καταστούν αποτελεσματικές και αξιόπιστες οι πιστώσεις της φύσης, διασφαλίζοντας παράλληλα την αποφυγή του διοικητικού φόρτου για τους παρόχους.

Στο πλαίσιο του νέου οδικού χάρτη, η Επιτροπή δήλωσε ότι θα δημιουργήσει μια ειδική ομάδα εμπειρογνωμόνων, συμπεριλαμβανομένων κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των ενδιαφερόμενων μερών και των τεχνικών εμπειρογνωμόνων για τη συν-ανάπτυξη μεθοδολογιών πιστοποίησης και των αρχών διακυβέρνησης για τις πιστώσεις της φύσης, με τα πρώτα αποτελέσματα να αναμένονται το 2026. Από το 2025 – 2027, η Επιτροπή θα ξεκινήσει ένα πιλοτικό σχέδιο για τις πιστώσεις της φύσης και στη συνέχεια θα εξετάσει τα επόμενα βήματα για την ανάπτυξη και την κλιμάκωση των αγορών πιστώσεων της φύσης.

Η Jessika Roswall, Επίτροπος Περιβάλλοντος, Ανθεκτικότητας στο Νερό και μια ανταγωνιστική Κυκλική Οικονομία, δήλωσε: «Οι γεωργικές πιστώσεις έχουν τη δυνατότητα να προσελκύσουν βασικές ιδιωτικές επενδύσεις, ενώ παράλληλα επιβραβεύουν εκείνους που είναι οι θεματοφύλακες της γης και της θάλασσας μας, συμπεριλαμβανομένων των αγροτών, των δασοκομικών και των τοπικών κοινοτήτων. Ο στόχος μας είναι σαφής: να δουλεύουμε χέρι-χέρι με τη φύση και να το μετατρέπουμε αυτό σε μια ευκαιρία για μια ανθεκτική και ανταγωνιστική οικονομία».

Πηγή Agrocapital.gr

Τι αλλάζει για τις ελιές στην Ιταλία και τι ισχύει στην Ελλάδα

Η υποχρεωτική παράδοση των ελιών εντός 6 ωρών προκαλεί αναστάτωση στον ελαιοκομικό τομέα.

Το νέο υπουργικό διάταγμα για την ιχνηλασιμότητα του παρθένου ελαιολάδου εγείρει αντιδράσεις από εμπόρους και μεταφορείς  –  Ζητούν ευελιξία και εξαιρέσεις με βάση τις αποστάσεις

Το Υπουργείο Γεωργίας της Ιταλίας εισήγαγε ένα νέο μέτρο που προκαλεί ισχυρές αντιδράσεις στον ελαιοκομικό τομέα. 

Σύμφωνα με το Διάταγμα της 18ης Σεπτεμβρίου 2024 (δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 26 Σεπτεμβρίου), όλοι οι έμποροι ελιών υποχρεούνται να εγγράφονται στο εθνικό αγροτικό πληροφοριακό σύστημα SIAN και να παραδίδουν τους καρπούς στην ελαιοτριβείο εντός έξι ωρών από τη στιγμή της αγοράς από τον ελαιοπαραγωγό.

Η διάταξη, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2025, εντάσσεται στην εφαρμογή του άρθρου 9 του Νόμου 206/2023 για το «Made in Italy», με στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας, της ιχνηλασιμότητας και της ποιότητας στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

Ανησυχίες για την πρακτικότητα και την τήρηση των χρονικών περιορισμών

Παρά τη θετική στόχευση του μέτρου, το αυστηρό όριο των έξι ωρών έχει πυροδοτήσει σοβαρές αντιδράσεις από εκπροσώπους της εφοδιαστικής και του εμπορίου. Όπως επισημαίνεται, το μέτρο είναι ανεφάρμοστο σε διαπεριφερειακές μεταφορές, όπου οι χρόνοι μετακίνησης υπερβαίνουν εύκολα τις έξι ώρες – ακόμη και χωρίς να υπολογιστούν οι υποχρεωτικές στάσεις για τους επαγγελματίες οδηγούς, βάσει του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Ο κλάδος καλεί το Υπουργείο να επανεξετάσει τη βιωσιμότητα της εφαρμογής και να εισαγάγει κριτήρια διαφοροποίησης ανάλογα με την απόσταση ή το είδος της συναλλαγής, ώστε να αποφευχθεί η απορρύθμιση ενός στρατηγικού κλάδου της ιταλικής αγροδιατροφής.

Αθέμιτος ανταγωνισμός και ασυμμετρίες στην εφαρμογή

Το διάταγμα δεν διαφοροποιεί μεταξύ τοπικών και διαπεριφερειακών εμπόρων, γεγονός που τιμωρεί δυσανάλογα τους δεύτερους. Επιπλέον, παρατηρείται ασυμμετρία ως προς τις υποχρεώσεις. Tα ελαιοτριβεία εξαιρούνται από την υποχρέωση αυτή όταν αγοράζουν οι ίδιοι τις ελιές απευθείας από τους παραγωγούς.

Αυτό το κενό δημιουργεί προϋποθέσεις για αθέμιτο ανταγωνισμό, ενισχύοντας κάθετα ενσωματωμένες επιχειρήσεις και αποδυναμώνοντας τον ρόλο των ανεξάρτητων εμπόρων, που παραδοσιακά συμβάλλουν στη σταθερότητα και την ομαλή λειτουργία της αγοράς.

Κυρώσεις: Διοικητικές και εν δυνάμει ποινικές

Αν και το κείμενο του διατάγματος δεν καθορίζει ρητά τις κυρώσεις, παραπέμπει στο υπάρχον νομικό πλαίσιο για την ιχνηλασιμότητα του ελαιολάδου – δηλαδή στα Υπουργικά Διατάγματα της 10ης Νοεμβρίου 2009, 23ης Δεκεμβρίου 2013 και 8ης Ιουλίου 2015.

Σε περιπτώσεις παραβίασης των προθεσμιών ή ψευδών καταχωρίσεων, προβλέπονται:

–  Διοικητικά πρόστιμα

–  Ποινικές διώξεις

–  Αναστολή ή περιορισμός εμπορικής δραστηριότητας

Υποχρεώσεις εμπόρων: Τι προβλέπεται βήμα – βήμα

Οι έμποροι υποχρεούνται να:

–  Καταχωρούν την ώρα αγοράς (στρογγυλοποιημένη στην επόμενη πλήρη ώρα)

–  Καταγράφουν την ώρα παράδοσης στο πεδίο «Σημειώσεις» του ηλεκτρονικού κωδικού

–  Τηρούν αυστηρά το εξάωρο, ειδικά σε περιπτώσεις μεικτών φορτίων (από πολλούς παραγωγούς), όπου ο χρόνος μετρά από την πρώτη παραλαβή

Olimerca – Información Oleícola Independiente 

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Ο γνωστός Βασίλης Έξαρχος Γεωπόνος Α.Π.Θ., Υποψήφιος Διδάκτωρ Εδαφολογίας, αυτή την φορά, μας ενημερώνει για το θρεπτικό μακροστοιχείο που το ακτινίδιο χρειάζεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία και το οποίο ακούει στο όνομα μονοσθενές κατιόν του Καλίου με χημικό τύπο: K+.

Το Κάλιο μέσα στα κύτταρα του ακτινίδιου ενεργοποιεί περισσότερα από 80 ένζυμα, τα οποία ένζυμα είναι υπεύθυνα για τις βασικές διεργασίες όπως: φωτοσύνθεση, διαπνοή, αποικοδόμηση σακχάρων, σύνθεση αμύλου κ.α. Το Κάλιο έχει σχέση με την υγεία του φυτού του ακτινίδιου την προσαρμογή του φυτού σε όλα τα προβλήματα και κατά συνέπεια την ποιότητα των καρπών του. Η περιεκτικότητα σε Κάλιο (επί ξηρού βάρους) των υγειών φύλλων του ακτινίδιου κυμαίνεται σε 1 – 4% και αυτό φαίνεται με την γνωστή ανάλυση που ονομάζεται Φυλλοδιαγνωστική.

Το Κάλιο εκτός των προαναφερθέντων έχει άμεση σχέση με την υγεία των φυτών και την ποιότητα των καρπών του ακτινιδίου, όπως προαναφέρθηκε και πιο συγκεκριμένα είναι απαραίτητο για τον σχηματισμό της λιγνίνης και κυτταρίνης, απαραίτητων δομικών στοιχείων για «ισχυρά» κυτταρικά τοιχώματα των κυττάρων του ακτινίδιου και αυτό ερμηνεύεται σαν μια πολύ καλή άμυνα του φυτού στις προσβολές από έντομα, μύκητες, Βακτήρια, ιούς, αλλά καθώς επίσης και τι αβιοτικές καταπονήσεις (στρες) που οφείλεται σε συνθήκες έλλειψης νερού, έντονης ακτινοβολίας, παγετού, τοξικότητας κ.α.

Η συμπτωματολογία έλλειψης Καλίου στα ακτινίδια θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι «περιφερειακές» ξηράνσεις των παλιών (της βάσης του κλαδιού) φύλλων της  ακτινιδιάς, (ενώ τα πάνω νέα φύλλα είναι φυσιολογικά), διότι το Κάλιο είναι ένα πολύ ευκίνητο στοιχείο. Τα ίδια συμπτώματα με την έλλειψη Καλίου, δηλαδή περιφερειακά «καψίματα» των φύλλων, έχει και η έλλειψη νερού καθώς επίσης και η αλατότητα στο έδαφος με την διαφορά ότι το σύμπτωμα είναι «καθολικό» δηλαδή παντού και όχι μόνο στα φύλλα της βάσης του κλαδιού που γίνεται στην περίπτωση της έλλειψης  του Καλίου.

Σχεδόν όλα τα εδάφη γενικά περιέχουν υψηλές ποσότητες Καλίου (έως και 2% δηλαδή 20.000 ppm), με την διαφορά όμως ότι ένα πολύ μικρό ποσοστό είναι ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ στο φυτό (συνήθως 100 – 300 ppm !!!!).

Οι εφαρμογές Καλίου στο ακτινίδιο γίνονται σε όλη την βλαστική περίοδο με αποκορύφωμα τον Ιούλιο. (Και πιο συγκεκριμένα  μετά τις 10 Ιουλίου  που τελειώνει η απορρόφηση  του Ασβεστίου από τον καρπό της ακτινιδιάς).

Την ποσότητα που θα εφαρμόσουμε θα καθορίσει:

1) Η ηλικία των φυτών.

2) Η «Κλινική» εικόνα του κτήματος όπως για παράδειγμα «καχεκτικά» φυτά η και τα συμπτώματα που περιγράφηκε λίγο πριν.

3) Η Εδαφολογική Ανάλυση.

4) Η Φυλλοδιαγνωστική.

5) και η ποσότητα παραγωγής της προηγούμενης χρονιάς (οι καρποί δηλαδή που έχουν φύγει μέσα από το κτήμα, γιατί όλα τα άλλα όπως τα κλαδιά, και τα φύλλα, μένουν εντός του κτήματος) για τα «παραγωγικά» κτήματα.

Τα λιπάσματα πού μπορούμε να εφαρμόσουμε ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΥΔΡΟΛΙΠΑΝΣΗ την περίοδο αυτή είναι:

α) Νιτρικό Κάλιο υδατοδιαλυτό.

β) Θειικό Κάλιο υδατοδιαλυτό

γ) Χλωριούχο Κάλιο υδατοδιαλυτό.

Μπορούμε να κάνουμε ένα συνδυασμό … και των τριών μορφών λιπασμάτων και να εντάξουμε σε πρόγραμμα λίπανσης έως το τέλος Ιουλίου (το αργότερο αρχές Αυγούστου).

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι το Χλωριούχο Κάλιο έχει το πλεονέκτημα εκτός του Καλίου και του παράλληλου εμπλουτισμού με Χλώριο στοιχείου, ως γνωστό απαραίτητο και αυτό για το ακτινίδιο, σύμφωνα με τις νέες μελέτες πού μας έρχονται από τη Ν. Ζηλανδία.

Αυτό που πρέπει να ξέρουμε για το Χλωριούχο Κάλιο είναι ότι έχει σαν λίπασμα μεγαλύτερο δείκτη «Αλατότητας» σε σχέση με τα άλλα δύο οπότε πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί σε κτήματα τα οποία έχουν ιστορικό μετρίων ή υψηλών ποσοστών περιεκτικότητας σε άλατα στο έδαφος.

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Η ποικιλία του κίτρινου καρπουζιού καλλιεργείται στη Θουρία και ξεχωρίζει στην αγορά της Καλαμάτας.

Το κίτρινο «εξωτικό» καρπούζι δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από το κλασικό κόκκινο, είναι εξίσου αρωματικό και δροσερό και όπως τονίζει στην ΕΡΤ3 και την εκπομπή Περίμετρος η παραγωγός Μαρία Ζαβαλιέρη γίνεται ανάρπαστο.

«Ο κόσμος το προτιμάει, είναι γλυκό και δεν έχει κουκούτσια. Έχει βέβαια μειωμένη παραγωγή σε σχέση με το κόκκινο αλλά το κλίμα της Καλαμάτας ευνοεί την καλλιέργειά του», ανέφερε χαρακτηριστικά η παραγωγός, η οποία αναφέρθηκε και σε άλλες ποικιλίες καρπουζιού, όπως το κόκκινο χωρίς κουκούτσια, το οποίο «ξεπουλάει» πρώτο.

Πηγή – ertnews.gr

Ο 50χρονος παραγωγός κηπευτικών Γιάννης Αλεξόπουλος, κατάφερε καλλιεργώντας 8 στρέμματα κηπευτικών, να καλύψει το αυξημένο κόστος παραγωγής του, διαθέτοντας μόνος του το 80% της ντομάτας και του κοντού αγγουριού κυρίως που καλλιεργεί, στις λαϊκές αγορές του τόπου του.

«Προσπαθώντας να μειώσουμε το κόστος παραγωγής των κηπευτικών μας που αυξάνεται κάθε χρόνο, δοκιμάζουμε διάφορους τρόπους, αλλά δεν μπορούμε να μειώσουμε ούτε τα εργατικά, ούτε τη θρέψη, ούτε την άρδευση των φυτών μας. Μοιραία καταλήξαμε στην επιλογή, να κρατήσουμε εμείς το χονδρεμπορικό και το λιανεμπορικό κέρδος πουλώντας μόνοι μας όσο περισσότερα κηπευτικά μπορούμε από την ετήσια παραγωγή μας, στις λαϊκές αγορές της Μεσσηνίας όπου είναι η έδρα μας», λέει στο neakriti, ο παραγωγός Γιάννης Αλεξόπουλος από την Κυπαρισσία.

Οι θερμοκηπιακές και οι υπαίθριες καλλιέργειες του Γιάννη Αλεξόπουλου, που διατηρεί στενές σχέσεις με τους συναδέλφους αγρότες της Ιεράπετρας, βρίσκονται στην Κυπαρισσία του Νομού Μεσσηνίας, η οποία έχει φτάσει μετά από 50 χρόνια σοβαρής προσπάθειας να έχει αναπτύξει 2.000 στρέμματα καλλιεργειών κηπευτικών σε σύγχρονα θερμοκήπια, με πολύ μεγάλες προοπτικές για περαιτέρω επέκταση, εφόσον πλησιάσουν τον γοργά αναπτυσσόμενο θερμοκηπιακό κλάδο και οι νεότεροι από 18 μέχρι 40 ετών.

Η θερμοκηπιακή παραθαλάσσια Κυπαρισσία της Μεσσηνίας στα Δυτικά της Πελοποννήσου, με τα 2.000 στρέμματα καλλιεργειών υπό κάλυψη, αποτελεί τη μικρογραφία της θερμοκηπιακής Ιεράπετρας, που έχει φτάσει να καλλιεργεί 16.000 στρέμματα θερμοκηπιακών κηπευτικών. Παρά ταύτα, η Κυπαρισσία με τα 2.000 στρέμματα θερμοκηπίων και με τις διπλάσιες εκτάσεις υπαίθριων κηπευτικών, με την επάρκεια του αρδευτικού νερού που διαθέτει, μπορεί να καλλιεργεί τους περισσότερους μήνες του χρόνου και να τροφοδοτεί τις αγορές με ποιοτικά αγροτικά προϊόντα.

«Έχουμε πολύ νερό και καλής ποιότητας. Το αρδευτικό μας νερό έρχεται από γεωτρήσεις και η αγωγιμότητα του είναι 600-900ms, δηλαδή ιδανικό για καλλιέργεια κηπευτικών. Και φράγμα έχουμε. Το γεμίσαμε με νερό από τις βροχές που έπεσαν αλλά το αδειάσαμε στο ποτάμι, γιατί δεν είχαμε τρόπο να το πάμε στις καλλιέργειές μας. Η πολιτεία ξέχασε ότι φτιάχνοντας το φράγμα, θα έπρεπε να μας κάνει και τα δίκτυα διανομής του νερού, για τα οποία δεν υπάρχουν ούτε μελέτες.

Εμείς φυσικά βρήκαμε τρόπο να ποτίζουμε τις καλλιέργειες μας από τις γεωτρήσεις αλλά έχουμε υψηλό κόστος παραγωγής, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει εκτοξευτεί στα ουράνια. Προσωπικά επέλεξα τα τελευταία χρόνια να διαθέτω μόνος μου την παραγωγή μου σε ποσοστό 80%, μέσα από τις λαϊκές αγορές της Μεσσηνίας και με αυτόν τον τρόπο μου μένει ένα μικρό κέρδος στο τέλος. Καλλιεργώ 8 στρέμματα κηπευτικά τα οποία φυτεύω σταδιακά σε σκάλες, ώστε να έχω όλο το χρόνο προϊόντα για τον πάγκο μου στις λαϊκές αγορές. Θέλει πολύ μεγάλη προσπάθεια για να τα προλάβω όλα και καλό πρόγραμμα.

Ευτυχώς εμείς εφέτος στην Κυπαρισσία δεν είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα με τους εργάτες γης, που οι περισσότεροι είναι Πακιστανικής καταγωγής. Ούτε ιδιαίτερα προβλήματα με τους ισχυρούς βορριάδες είχαμε, όπως είχε η Ιεράπετρα και η Κουντούρα τις προηγούμενες μέρες», μας είπε ο παραγωγός κηπευτικών Γιάννης Αλεξόπουλος από την Κυπαρισσία, που αυτές τις μέρες ολοκληρώνει τη σαιζόν των χειμερινών φυτεύσεων και συνεχίζει με τις καλοκαιρινές φυτεύσεις.

Η πρόσοδος των χειμερινών καλλιεργειών στην Κυπαρισσία, όπως και στην Ιεράπετρα, δεν ήταν η αναμενόμενη. Όλοι οι αγρότες μιλούν για μια μέτρια χρονιά.

«Οι τιμές πώλησης των κηπευτικών μας δεν ήταν καλές. Ήταν πιο κάτω από την προηγούμενη χρονιά. Εδώ στη Μεσσηνία βλέπαμε από τη συμπεριφορά των καταναλωτών στη Λαϊκή Αγορά, ότι ο κόσμος δεν τα έβγαζε πέρα, επειδή το λάδι είχε χαμηλή τιμή και τα έξοδα των παραγωγών ήταν αυξημένα. Εδώ οι περισσότεροι ζουν από το λάδι που παράγουν και όταν αυτό είναι φτηνό, η αγορά δεν κινείται.

Γενικά όμως υπάρχει μια μεγάλη γκρίνια στην κοινωνία από όλους. Κανένας δεν λέει ότι τον φτάνει ο μισθός. Αν μάλιστα είναι συνταξιούχος, κατεβαίνει στη λαϊκή για ψώνια μόνο το πρώτο 15νθήμερο, αφού πάρει τη σύνταξή του και μετά χάνεται», καταλήγει ο Γιάννης Αλεξόπουλος.

Πετάσης Νίκος – neakriti.gr

Η ποικιλία καρπουζιού που κερδίζει τις προτιμήσεις των καταναλωτών και ξεπουλάει πρώτη στην αγορά έχει πλέον αναδειχθεί. Δείτε ποιες είναι οι τιμές που διαμορφώνονται ανά ποικιλία.

Ποια ποικιλία καρπουζιού είναι πρώτη στις προτιμήσεις; Φέτος, ιδιαίτερα δημοφιλής είναι η ποικιλία καρπουζιού «Βαρέλα», η οποία ξεχωρίζει για τα εξής χαρακτηριστικά:

• Εξαιρετική γεύση και υψηλή γλυκύτητα
• Ομοιομορφία μεγέθους και σχήματος
• Υψηλή αντοχή κατά τη μεταφορά

Τιμές ανά ποικιλία καρπουζιού: Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, οι τιμές διαμορφώνονται ως εξής:

• «Βαρέλα»: 0,40-0,50 €/κιλό
• «Κρίμσον Σουίτ»: 0,30-0,40 €/κιλό
• «Σούγκαρ Μπέιμπι»: 0,35-0,45 €/κιλό
• «Άσπρο Καρπούζι»: 0,50-0,60 €/κιλό

Γιατί η ποικιλία «Βαρέλα» είναι τόσο δημοφιλής; Η δημοτικότητα της συγκεκριμένης ποικιλίας οφείλεται κυρίως στην ποιότητα και την αντοχή της, η οποία επιτρέπει στους παραγωγούς να διατηρούν υψηλή κερδοφορία, αλλά και στους εμπόρους να προσφέρουν ένα σταθερό, ποιοτικό προϊόν στους καταναλωτές.

Συμβουλές για καλλιεργητές: Αν σκέφτεστε να επιλέξετε τη συγκεκριμένη ποικιλία καρπουζιού, προσέξτε τα εξής:

• Εξασφαλίστε την κατάλληλη άρδευση και λίπανση.
• Επιλέξτε υβρίδια με αντοχή σε ασθένειες.
• Συνεργαστείτε με έμπειρους γεωπόνους για καλύτερη απόδοση.

Η ποικιλία καρπουζιού «Βαρέλα» έχει κερδίσει την προτίμηση των καταναλωτών, προσφέροντας υψηλή ποιότητα και ικανοποιητική τιμή, γεγονός που εξηγεί τη μεγάλη ζήτησή της στην αγορά.

Επισκεφθείτε το e-agrotis.gr για περισσότερα νέα, συμβουλές και πληροφορίες σχετικά με τις αγροτικές καλλιέργειες και την αγορά αγροτικών προϊόντων.

ΠΗΓΗ: ertnews.gr