Σε καλό δρόμο φαίνεται να βρίσκεται η καλλιέργεια της επιτραπέζιας ελιάς στη Χαλκιδική, με τους αγρότες της περιοχής να επιδίδονται σε έναν πραγματικό αγώνα δρόμου προκειμένου να ετοιμάσουν τα δέντρα για τη φάση της καρπόδεσης. Οι παραγωγοί προχωρούν σε έγκαιρες εφαρμογές φυτοπροστασίας και κλαδέματα, παλεύοντας ταυτόχρονα με τις γνωστές δομικές παθογένειες του πρωτογενούς τομέα.
Όπως αναδείξαμε και στην πρόσφατη Κραυγή Αγωνίας του ΓΕΩΤΕΕ για τη Ρευστότητα, ο αγροτικός κόσμος δίνει καθημερινά μάχη επιβίωσης απέναντι στο δυσβάσταχτο κόστος. Στη Χαλκιδική, αυτή η μάχη δίνεται αυτή την περίοδο μέσα από τα ραντιστικά.
Το Στοίχημα της Ανθοφορίας και οι Ψεκασμοί
«Η ανθοφορία φαίνεται από το μπουμπούκι, που έχει βγει εδώ και λίγες ημέρες», τονίζει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Ελαιοκομικού Συλλόγου Καλυβίων, Θανάσης Χαλάτης. Ωστόσο, ο δρόμος είναι μακρύς μέχρι τη συγκομιδή. Το μεγάλο στοίχημα είναι να μην πειραχτεί αυτό το ευαίσθητο μπουμπούκι από τον πυρηνοτρήτη ή από παραμορφώσεις.
Αντίστοιχα με τον Συναγερμό για την Καρπόκαψα σε Μηλοειδή και Καρυδιά που είδαμε πρόσφατα, οι ελαιοπαραγωγοί βρίσκονται σε εγρήγορση. Επειδή υπήρξαν πολλές βροχές κατά τη χειμερινή περίοδο, δεν πραγματοποιήθηκαν πολλά κλαδέματα, τα οποία γίνονται με καθυστέρηση τώρα, ταυτόχρονα με τους ψεκασμούς. Όπως εξηγεί ο κ. Χαλάτης, «ραντίζουμε για την παραμόρφωση και τον πυρηνοτρήτη, ώστε να μην έχουμε κόψιμο του σταφυλιού».
Τις συνθήκες μέχρι στιγμής ευνόησε το γεγονός ότι δεν καταγράφηκαν υψηλές θερμοκρασίες, όμως από εδώ και πέρα αναμένεται ζέστη. Για την προστασία της παραγωγής, το ζητούμενο είναι να μην υπάρξουν συνεχείς βροχές, καθώς απαιτείται να γίνουν τέσσερις εφαρμογές φυτοπροστασίας. Όσον αφορά τις αποδόσεις, προβλέπεται μια μέτρια προς καλή χρονιά, δεδομένου ότι δέντρα που ήταν γεμάτα για δύο συνεχόμενα χρόνια, φέτος έχουν βγάλει μόνο φύλλα και όχι μπουμπούκια.
«Παγωμένες» οι Αγορές και Εκτόξευση Κόστους
Την ίδια ώρα, τεράστιο ζήτημα καταγράφεται στο κομμάτι της εμπορίας της ελιάς Χαλκιδικής. Η αγορά εμφανίζει στασιμότητα και δεν κινείται έντονα προς το παρόν, ενώ κυριαρχούν χαμηλότερες τιμές που αγγίζουν τα όρια του κόστους παραγωγής. Σε αυτό το κλίμα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αναμένεται να επηρεάσουν σημαντικά το εμπόριο της ελιάς.
Το κόστος παραγωγής έχει πάρει και πάλι την ανιούσα εξαιτίας των καυσίμων και των λιπασμάτων. Παράλληλα, τα εργατικά κόστη παραμένουν πολύ ψηλά για την ελιά Χαλκιδικής. «Είναι σημαντική τόσο η εύρεση χεριών όσο και η ασφάλισή τους» υπογραμμίζει ο κ. Χαλάτης, αναδεικνύοντας ένα πάγιο πρόβλημα της υπαίθρου.
Συν τοις άλλοις, ένας τεράστιος βραχνάς για τους καλλιεργητές είναι η επερχόμενη έλλειψη νερού. Παρά τις χειμερινές βροχοπτώσεις, η απουσία σοβαρών αρδευτικών έργων καθιστά τις γεωτρήσεις τη μοναδική λύση για το πότισμα των δέντρων.
Εξαγωγές: Το Στοίχημα απέναντι στην Ισπανία
Η δυναμική της χώρας μας είναι τεράστια, καθώς παράγει περίπου 380.000 τόνους επιτραπέζιας ελιάς ετησίως, με τη Χαλκιδική να κατέχει τη μερίδα του λέοντος με 200.000 τόνους. Το κόστος των εξαγωγών παραμένει μεγάλο, αγγίζοντας τα 800 εκατ. ευρώ, ωστόσο οι προοπτικές διαγράφονται δύσκολες. Η παραγωγή δέχεται σημαντικές πιέσεις εξαιτίας της μείωσης των ποσοτήτων σε ορισμένες καλλιεργητικές ζώνες.
Η απειλή του ισπανικού ανταγωνισμού —που αναδείξαμε έντονα και στο ρεπορτάζ για το Σενάριο-Σοκ των 2,1 Εκατ. Τόνων Ισπανικού Ελαιολάδου— είναι εξίσου ορατή και στις επιτραπέζιες ελιές. Πριν από μία τριετία, όταν σημειώθηκε εκτεταμένη ακαρπία στη Χαλκιδική αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα, προκλήθηκε παγκόσμια έλλειψη μεγάλων πράσινων ελιών Χαλκιδικής. Τότε, αρκετοί συσκευαστές στράφηκαν αναγκαστικά σε ισπανικές ποικιλίες ως υποκατάστατο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σήμερα ο ελληνικός κλάδος καλείται να κάνει άλματα για να καλύψει το χαμένο έδαφος στις διεθνείς αγορές.
Πηγή: ellinasagrotis.gr
