Από τα μέσα Οκτωβρίου και έπειτα συλλέγονται οι πρώτες πράσινες άγουρες ελιές. Όλες οι ελιές, όταν είναι άγουρες, είναι πράσινες. Η μεταβολή στο χρώμα τους γίνεται σταδιακά, ανάλογα με το στάδιο ωρίμασης, και μπορεί να φτάσει μέχρι το μαύρο, το μελανό ή το κόκκινο. Οι πράσινες ελιές περιέχουν λιγότερο ελαιόλαδο. Έτσι που εξηγείται η έντονη γεύση τους, η ελαφριά πικράδα τους αλλά και η σφιχτή και κρουστή σάρκα τους.
Πώς τις επιλέγουμε
Οι πράσινοι καρποί που θα αγοράσουμε στις λαϊκές αγορές πρέπει να είναι συμπαγείς, υγιείς και, όταν τους πιέζουμε ελαφρώς ανάμεσα στα δάκτυλά μας, να αντιστέκονται και να μην αφήνουν υπόλοιπα ελαιολάδου στο χέρι μας.
Δεν πρέπει να έχουν στη σάρκα τους στίγματα, εκτός κι αν αυτά οφείλονται σε φυσική απόχρωση του καρπού.
Οι βρώσιμες ελιές πρέπει να είναι πράσινες, αλλά, όπως λέει και ο λαός, «ψωμωμένες», δηλαδή λαδωμένες.
Στην άρμη, χαραχτές, τσακιστές
Πράσινες ελιές ολόκληρες σε άρμη
Ιδανικές για τη συντήρηση στην άρμη είναι οι μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους ελιές, όπως οι πράσινες ελιές Αγρινίου, Στυλίδας, τύπου Μανάκι και Χαλκιδικής.
Ακολουθήστε τη fb σελίδα του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ
Ξεδιαλέγουμε και πετάμε τις χτυπημένες ή αυτές που έχουν σημάδια.
Τις καθαρίζουμε και τις βάζουμε σε ένα βάζο με φαρδύ στόμιο, το οποίο γεμίζουμε με κρύο νερό. Από πάνω βάζουμε μια πετσέτα με ένα βάρος (μάρμαρο, πέτρα), ώστε να κρατάει τις ελιές βυθισμένες στο νερό. Αλλάζουμε καθημερινά το νερό για 15 – 20 μέρες.
Διαλύουμε αλάτι σε χλιαρό νερό και φτιάχνουμε μια δυνατή άρμη. Για παράδειγμα, στο 1½ κιλό ελιές χρειαζόμαστε 1 φλιτζάνι χοντρό αλάτι και 1 λίτρο νερό. Στραγγίζουμε τις ελιές από το τελευταίο νερό τους και, αφού κρυώσει η άρμη που έχουμε φτιάξει, τις ρίχνουμε μέσα, όπου και τις αφήνουμε για 40 περίπου ημέρες.
Μετά το διάστημα των 40 ημερών μπορούμε να αφήσουμε τις ελιές στην άρμη ή να τις μεταφέρουμε σε βάζα με ξίδι και ελαιόλαδο. Η διαφορά τους θα είναι γευστική. Αν μείνουν στην άρμη θα είναι πιο αλμυρές. Αν τις βάλουμε σε λαδόξιδο, επειδή το ξίδι μένει στον πάτο του βάζου και οι ελιές που είναι κάτω θα είναι ξιδάτες, θα πρέπει να ανακινούμε το βάζο που και που.
Φτιάχνω ”σπιτικές” ελιές
Ελιές χαραχτές
Διαλέγουμε μεγάλες ελιές και με πλούσια σάρκα, τύπου Αμφίσσης, Χαλκιδικής, Μυτιλήνης ή Καλαμάτας.
Πλένουμε και καθαρίζουμε τις ελιές.
Τις χαράζουμε σε τρία σημεία κατά μήκος, χωρίς να φτάσουμε στον πυρήνα (κουκούτσι).
Αδειάζουμε τις ελιές σε ένα μεγάλο μπολ και το γεμίζουμε με κρύο νερό.
Τις αφήνουμε στο νερό αλλάζοντάς το καθημερινά για 10 μέρες, ώστε να αρχίσουν να γλυκαίνουν.
Φτιάχνουμε άρμη με αλάτι, το οποίο διαλύουμε σε χλιαρό νερό. Στο 1½ κιλό ελιές χρειαζόμαστε 1 φλιτζάνι χοντρό αλάτι και 1 λίτρο νερό.
Αφήνουμε τις ελιές στην άρμη για 50 ημέρες, φυλάσσοντας το δοχείο σε δροσερό μέρος. Σε αυτήν τη φάση μπορούμε να δώσουμε άρωμα στις ελιές με διάφορα μυρωδικά, όπως μάραθο, σπασμένο κόλιανδρο, σπόρους από κύμινο ή χυμό και φέτες από νεράντζια.
Τις αφήνουμε στην άρμη για 20 ακόμα ημέρες. (Συνολικά θα μείνουν για 80 μέρες.) Μετά, τις στραγγίζουμε και τις βάζουμε σε βάζο, το οποίο γεμίζουμε με καλής ποιότητας ελαιόλαδο.
Το ελαιόλαδο πρέπει να καλύπτει απολύτως τις ελιές για να μην αλλοιωθούν.
Πράσινες τσακιστές ή κλαστάδες
Μικρές ή μεσόκαρπες, καθόλου εντυπωσιακές στην εμφάνιση, κερδίζουν με την αιχμηρή πικράδα τους, που διατηρείται παρά την επεξεργασία τους.
Γίνετε μέλος της fb ομάδας του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ
Διαλέγουμε μικρόκαρπες ελιές τύπου Μανάκι, Κορωνέικη ή Τσουνολιά.
Η επεξεργασία τους είναι απλή και αρχίζει με τη ρήξη της σάρκας, χωρίς όμως να συνθλιβεί ο πυρήνας, ο οποίος πρέπει να παραμείνει ακέραιος.
«Σπάμε» τις ελιές μία-μία, χρησιμοποιώντας μία επίπεδη βαριά πέτρα ή το φαρδύ μέρος του μπρούντζινου γουδιού. Το τσάκισμα των ελιών επιτρέπει και διευκολύνει την απομάκρυνση της πικρής γεύσης τους.
Βάζουμε τις ελιές για 10 ημέρες περίπου σε κρύο νερό ή σε σταχτόνερο.
Το νερό πρέπει να αλλάζει καθημερινά. Το πόσο θα τις αφήσουμε στο νερό εξαρτάται από το πόσο γλυκιά ή πικρή επιθυμούμε τη γεύση τους.
Όταν οι ελιές είναι έτοιμες και εφόσον θέλουμε να τις καταναλώσουμε αμέσως, τις σερβίρουμε σε ένα μπολ με μερικές φέτες φρέσκου λεμονιού, πασπαλίζοντας με λίγο χοντρό αλάτι. Οι τσακιστές ελιές διατηρούνται για το πολύ 3 – 4 μήνες. Έπειτα, ξεθωριάζει το χρώμα τους και τελικά η υπέροχη κρουστή σάρκα τους μαλακώνει.
Είναι τέτοια τα θεμελιώδη στην αγορά βάμβακος, που πολλοί αναλυτές κάνουν λόγο για μια σταθερά ανοδική τάση (bullish) που θα επιτρέψει στο προϊόν να εδραιωθεί σε επίπεδα άνω των 70 σεντς. Την ίδια στιγμή οι πιο «απαισιόδοξοι» θεωρούν ότι δύσκολα θα μπορέσει να αντέξει το κύμα ρευστοποιήσεων που θα σημάνει μια περαιτέρω ενίσχυση της τιμής.
Σε κάθε περίπτωση, το τελευταίο διάστημα η τιμή στο χρηματιστήριο για τα συμβόλαια Δεκεμβρίου, κλείνει πέριξ των 69 σεντς η λίμπρα, όσο τα συμβόλαια Μαΐου και Ιουλίου βρίσκονται πάνω από τα 70 σεντς η λίμπρα. Παρά το γεγονός ότι τα θεμελιώδη εμφανίζουν στοιχεία βελτίωσης, με την κατανάλωση και τη ζήτηση να ενισχύονταιστις αγορές της Ασίας, ενώ παραμένουν σταθερές στην Βόρεια Αμερική, η αγορά παραμένει συντονισμένη στις εξελίξεις των υπόλοιπων χρηματαγορών, αφού εξακολουθούν τα διάφορα επενδυτικά funds χωρίς άμεση επαφή με τον κλάδο, να επενδύουν σημαντικά κεφάλαια στην αγορά αυτή.
Ωστόσο, την ανάκαμψη της φυσικής αγοράς ήρθε να επικυρώσει η έκθεση προσφοράς και ζήτησης Οκτωβρίου του αμερικανικού υπουργείου γεωργίας (USDA), η οποία, παρά το γεγονός ότι δεν γνώρισε τον αναμενόμενο ενθουσιασμό από τους επενδυτές, χαμηλώνει τα παγκόσμια τελικά αποθέματα στις 101 εκατ. μπάλες, την παγκόσμια παραγωγή στις 116 εκατ. μπάλες και την παγκόσμια κατανάλωση στις 114 εκατ. μπάλες. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη έκθεση δεν καταγράφει τις απώλειες που υπέστη η αμερικανική σοδειά από τον πρόσφατο τυφώνα, που εκτός των άλλων αφήνει εκτεθειμένο σε υψηλές υγρασίες το 40% με 50% της παραγωγής σε σημαντικά παραγωγικά κέντρα της χώρας.
Όπως αναφέρουν αναλυτές, όσο περισσότερο εμπεδώνεται η απώλεια της παραγωγής, τόσο θα ενισχύονται οι τιμές στο χρηματιστήριο, με δεδομένο ότι τα τεχνικά χαρακτηριστικά, εν προκειμένω τα επενδυτικά funds, διατηρήσουν το ενδιαφέρον τους και εξακολουθήσουν να τοποθετούνται σε άνοδο της τιμής.
Εν τω μεταξύ, στα 41 λεπτά στο χωράφι φτάνουν πλέον οι διαπραγµατεύσεις ανάµεσα σε παραγωγούς και εκκοκκιστέςγια το σύσπορο βαµβάκι στην ελληνική αγορά, µε πρόβλεψη για πριµ 2 ή 3 λεπτών έξτρα στις ποικιλίες µε υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για µια «πρόοδο» στις προσφορές σχετικά µε την τιµή του προϊόντος, αφού υπενθυµίζεται ότι νωρίτερα γινόταν λόγος για αντίστοιχα επίπεδα, αλλά µε παράδοση στην αυλή του εκκοκκιστηρίου. Σηµειωτέον ότι το επιπλέον πριµ των 2 λεπτών αφορά 10 ποικιλίες και των 3 λεπτών άλλες 5 ποικιλίες µε ανώτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ της Agrenda.
Εκεί γίνεται λόγος και για µια αξιόλογη προπώλησηπου έκανε η εταιρεία «Καραγιώργος ΑΒΕΕ», η οποία φόρτωσε οχτώ κοντέινερ εκοκκισµένο βαµβάκι νέας εσοδείας από τα εκκοκκιστήρια της Ένωσης Τρικάλων, µε αποστολή στο εξωτερικό.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Χανίων μιλά στον ΑγροΤύπο για το τολμηρό εγχείρημα των κτηνοτρόφων Χανίων.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Χανίων μιλά στον ΑγροΤύπο για το τολμηρό εγχείρημα των κτηνοτρόφων Χανίων.
Την κατάσταση στα χέρια τους επιχειρούν να πάρουν οι κτηνοτρόφοι των Χανίων, όσον αφορά στις τιμές του αιγοπρόβειου γάλακτος που θα παράγουν από δω και στο εξής.
Όποιος δεν πληρώνει την τιμή που ορίζουν οι κτηνοτρόφοι, δεν θα παίρνουν γάλα
Από κοινού, Κτηνοτροφικός Σύλλογος Χανίων και Συνεταιρισμός Χανίων αποφάσισαν σε σύσκεψη την Τρίτη 4 Οκτωβρίου στην πόλη, να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός σταθμού συγκέντρωσης γάλακτος, ούτως ώστε εκείνοι να καθορίζουν την τιμή του προϊόντος που παράγουν τα μέλη τους (100 στο σύνολο).
Όπως εξηγεί μιλώντας στον ΑγροΤύπο ο πρόεδρος του Συλλόγου Χανίων κ. Γιάννης Βερυκάκης, ελήφθη απόφαση την Τρίτη για κατασκευή ενός σταθμού συγκέντρωσης αιγοπρόβειου γάλακτος από τους κτηνοτρόφους των Χανίων. Στο σταθμό θα συγκεντρώνεται η παραγωγή των κτηνοτρόφων, θα βγαίνει τιμή από τους ίδιους τους παραγωγούς, δηλαδή θα κοστολογείται το γάλα ανάλογα τα έξοδα και τη συγκυρία και σε αυτή την τιμή, εφόσον το επιθυμούν, θα μπορούν να προμηθεύονται από εκεί γάλα τα τυροκομεία της περιοχής, που είναι κοντά στα 30 σήμερα.
Σύμφωνα με τον κ. Βερυκάκη, η απόφαση ελήφθη και τώρα τα δυο σχήματα κάνουν έρευνα αγοράς για το χώρο που θα χρειαστεί, τα μηχανήματα και το όχημα μεταφοράς του γάλακτος, αλλά και γενικότερα τον εξοπλισμό που θα χρειαστεί. Παράλληλα, θα γίνει προσπάθεια ένταξης της επένδυσης σε κάποιο πρόγραμμα επιδοτούμενο (π.χ. τον Αναπτυξιακό), τονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων. Σήμερα, αν υποθέσουμε ότι ήταν σε πλήρη λειτουργία ο σταθμός, προσθέτει ο κ. Βερυκάκης, το πρόβειο γάλα θα κοστολογούνταν από τους κτηνοτρόφους των Χανίων στα 1,52 ευρώ, συν τον ΦΠΑ, ενώ σε αυτό θα προστίθεται πάντα και η αμοιβή των ίδιων των κτηνοτρόφων ανά ημέρα και ανά ώρες απασχόλησης βάσει και του ζωικού κεφαλαίου που διαθέτει.
Όπως εξηγεί ο κ. Βερυκάκης, οι τυροκόμοι των Χανίων, σήμερα δεν αποδέχονται την τιμή που ζητούν για το γάλα τους οι αιγοπροβατοτρόφοι των Χανίων και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να σταματήσει η αρμεγή, καθώς δεν είναι συμφέρουσα για τους παραγωγούς. Αυτό αν συμβεί θα έχει ως αποτέλεσμα η γραβιέρα που σήμερα πωλείται στον καταναλωτή 16 και 17 ευρώ το κιλό, να φθάσει στα 40 και 50 ευρώ το κιλό, όπως συμβαίνει με εξεχητημένα τυριά της Ευρώπης, δεδομένου ότι δεν θα υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες. Σημειωτέον ότι σήμερα, οι τιμές που προσφέρουν οι τυροκόμοι στους Χανιώτες κτηνοτρόφους έως το τέλος Δεκέμβρη, για να πάρουν το γάλα τους, δεν ξεπερνούν τα 1,20 ευρώ ανά κιλό, όπως υποστηρίζει ο κ. Βερυκάκης.
Δεν μπορεί να διπλασιαστεί η τιμή, λένε τυροκόμοι
Με αφορμή την απόφαση των παραγωγών να προχωρήσουν στην κατασκευή του σταθμού συγκέντρωσης γάλακτος, απευθυνθήκαμε σε ένα τυροκομείο των Χανίων, για να μας πουν πώς βλέπουν τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Σύμφωνα λοιπόν με όσα μας είπε η κα Μαρία Χονδράκη, τυροκόμος από τα Χανιά, η τιμή που πληρώνεται σήμερα το πρόβειο στην Κρήτη έχει ήδη πάει και τα 1,40 ευρώ το κιλό. Σίγουρα, προσθέτει η ίδια, τα κόστη έχουν ανέβει και για τους κτηνοτρόφους και πρέπει να πληρώνονται παραπάνω το γάλα, όμως με το διπλασιασμό της τιμής που ζητούν οι κτηνοτρόφοι, δεν…βγαίνει ο λογαριασμός για τα τυροκομεία…
Με δεδομένο το σοβαρό πρόβλημα έλλειψης εργατών γης, ο Ενιαίος Αγροτικός Σύλλογος Ιεράπετρας απευθύνει κάλεσμα σε ιδιοκτήτες σπιτιών της περιοχής που ενδιαφέρονται να τα ενοικιάσουν να επικοινωνήσουν με τον σύλλογο.
Παράλληλα απευθύνεται κάλεσμα και σε Έλληνες που επιθυμούν να εργαστούν στον πρωτογενή τομέα για το δηλώσουν στα γραφεία του συλλόγου.
Η ανακοίνωση του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας:
Αναφορικά με το ζήτημα των εργατών γης στην ευρύτερη περιοχή της Ιεράπετρας ενημερώνοντας τους παραγωγούς τα εξής:
1) Λόγω εκδήλωσης ενδιαφέροντος από πρόσφυγες της Ουκρανίας να εργαστούν σε αγροτικές εργασίες στην περιοχής μας, καλούμε όλους τους ιδιοκτήτες κατοικιών που έχουν την δυνατότητα για νόμιμη ενοικίαση αυτών, να επικοινωνήσουν άμεσα με τα γραφεία του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας. Αυτό αποτελεί την βασική προϋπόθεση για την μετεγκατάσταση των συγκεκριμένων προσφύγων μέσω Δομών ένταξης και στήριξης.
2) Ενημερώνουμε επίσης ότι η μετάκληση εργατών γης από Τρίτες Χώρες συνεχίζεται κανονικά ως διαδικαστικά στα γραφεία του Συλλόγου και καλούμε όσους διαθέτουν τις απαραίτητες ΜΑΕ να προβούν άμεσα στην χρήση αυτής της δυνατότητας. Οι θέσεις είναι περιορισμένες για το 2022 και προτρέπουμε τους παραγωγούς πρωτίστως στην μετάκληση νέων εργατών γης και σε επόμενο χρόνο την προσωρινή νομιμοποίηση την παράτυπα διαμενόντων στην χώρα μας.
3) Καλούμε για πολλοστή φορά, όσοι Έλληνες επιθυμούν να εργαστούν ως εποχική ή μόνιμη εργασία στον πρωτογενή τομέα να το δηλώσουν άμεσα στα γραφεία του Συλλόγου. Υπενθυμίζουμε ότι, ειδικά για τους εργαζόμενους στον χώρο του τουρισμού, που επιθυμούν να εργαστούν ως εποχική εργασία στον αγροτικό κλάδο, δεν χάνουν το δικαίωμα της ένταξης τους στο ταμείο ανεργίας κατά τους χειμερινούς μήνες.
Ένας Ελληνοκαναδός πίστεψε στις ευεργετικές του ιδιότητες και επένδυσε σε αυτό
«Το χαρούπι ήταν η τροφή των φτωχών και πεινασμένων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τη γερμανική κατοχή», ίσως να σκεφτείτε.
Οι παλαιότεροι ίσως να θυμούνται το τουρκικό φορτηγό-πλοίο, Κουρτουλούς, το οποίο μετέφερε σημαντικές ποσότητες χαρουπιού στην Ελλάδα, ιδίως στη διάρκεια του μεγάλου λοιμού το 1940.
«Το χαρούπι είναι μόνο για να ταΐζουμε τα ζωντανά», μπορεί να πουν κάποιοι άλλοι απαξιωτικά.
«Το χαρούπι είναι απλά παρεξηγημένο», θα σας πω εγώ. Δεν είναι ούτε ζωοτροφή, ούτε η τροφή των φτωχών και πεινασμένων της κατοχής.
Σίγουρα πάντως δεν είναι μόνο κάτι ή όλα τα παραπάνω.
Πρόκειται για έναν από τους πιο εκλεπτυσμένους και θρεπτικούς καρπούς της ελληνικής γης. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου ελάχιστοι γνωρίζουν τη χρησιμότητά και τα παράγωγά του, είναι πολύ δημοφιλής στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού.
Ένας Έλληνας του Καναδά, ο Ηλίας Μανούσακαςτα γνώριζε όλα αυτά.
Όπως γνώριζε ότι θα έπρεπε να καλύψει το κενό τεχνογνωσίας και ενημέρωσης των Ελλήνων για το χαρούπι. Ότι θα χρειαζόταν να καλύψει το χαμένο έδαφος, επενδύοντας αρκετά χρήματα. Με ασαφή χρονικό ορίζοντα για την απόδοση της επένδυσής του, γεγονός που έκανε ακόμα πιο περίπλοκο το εγχείρημά του.
Ο Ηλίας Μανούσακας, παρά το γεγονός ότι έζησε πολλά χρόνια στον Καναδά, όπου ασχολήθηκε κυρίως με το χώρο της εστίασης, αποφάσισε να επενδύσει στη χώρα του
Μαζί με τον αδελφό του Στέλιο ξεκίνησαν να επενδύουν -καταρχάς στη σκέψη και το σχεδιασμό- με στόχο τη δημιουργία μίας πρότυπης μονάδας παραγωγής και μεταποίησης χαρουπιού. Μετά προχώρησαν στη σταδιακή υλοποίησή της. Ο Ηλίας παρά το γεγονός ότι έζησε πολλά χρόνια στον Καναδά, όπου ασχολήθηκε κυρίως με το χώρο της εστίασης, αποφάσισε να επενδύσει στη χώρα του. (Ο Στέλιος αποχώρησε από την επιχείρηση λίγο αργότερα)
Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη και γνώριζε ότι το χαρούπι διατίθεται άφθονο στο νησί του. Έμαθε για τα οφέλη του και αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό τη στιγμή που οι περισσότεροι συντοπίτες του το προόριζαν αποκλειστικά για ζωοτροφή.
Δημιούργησε μηχανήματα που βασίστηκαν σε πατέντες, ελλείψει ανάλογης τεχνογνωσίας στην Ελλάδα. Με έδρα το Ρέθυμνο, η Creta Carob, μία οικογενειακή επιχείρηση, κατάφερε χρόνο με το χρόνο να αυξάνει σταθερά το τζίρο της. Σήμερα διαθέτει συνεργάτες και αντιπροσώπους σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, ενώ το 70% των προϊόντων που παράγει προορίζεται για χώρες της αλλοδαπής και μόνο το 30% διοχετεύεται στην εγχώρια αγορά.
Πρόκειται για έναν από τους πιο εκλεπτυσμένους και θρεπτικούς καρπούς της ελληνικής γης. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου ελάχιστοι γνωρίζουν τη χρησιμότητά και τα παράγωγά του, είναι πολύ δημοφιλής στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού
Ιστορικά το χαρούπι λέγεται ότι έθρεψε τον Ιωάννη το Βαπτιστή στην έρημο. Γι’ αυτό και βαφτίστηκε αρτόδεντρο του Αγίου Ιωάννη. Η χαρουπιά με τις εναλλακτικές ονομασίες κερωνία, κερατέα η έλλοβος, ευδοκιμεί σε έντονες καιρικές συνθήκες θερμότητας και ψύχους (έως και -7 βαθμούς Κελσίου), ενώ ο καρπός της χρησιμοποιήθηκε στην Αφρική ως μονάδα μέτρησης βάρους κατά το ζύγισμα των μπαχαρικών. Στις Ινδίες χρησιμοποιήθηκε για το ζύγισμα του χρυσού ή πολύτιμων πετραδιών. Έτσι γεννήθηκε η λέξη καράτι, κατά παραφθορά της λέξης «καρούπ» στα αραβικά.
Με έδρα το Ρέθυμνο, η Creta Carob, μία οικογενειακή επιχείρηση, κατάφερε χρόνο με το χρόνο να αυξάνει σταθερά το τζίρο της. Σήμερα διαθέτει συνεργάτες και αντιπροσώπους σε αρκετές χώρες της Ευρώπης
Για το χαρούπι και τις ευεργετικές του ιδιότητες μιλάει ο σύμβουλος πωλήσεων της Creta Carob και ανιψιός του ιδρυτή της, Νίκος Μανούσακας:
Κύριε Μανούσακα εάν δεν κάνω λάθος δεν είναι αρκετά διαδεδομένο στην Ελλάδα να ασχολείται κανείς με την καλλιέργεια και την παραγωγή χαρουπιού και των παραγώγων του.
«Η εταιρεία μας είναι η μοναδική στην Ελλάδα που ασχολείται με το χαρούπι. Η Creta Carob ιδρύθηκε το 2006 και χρειάστηκε να περάσουν πέντε χρόνια για να βγάλουμε για πρώτη φορά τα προϊόντα μας στην αγορά. Μέχρι εκείνη τη στιγμή προσπαθούσαμε να τελειοποιήσουμε τα μηχανήματα μας, καθότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να μετατρέψουμε το χαρούπι σε αλεύρι δεδομένου ότι περιέχει σάκχαρα».
Σε τι διαφέρει η άλεση του σιταριού από εκείνη του χαρουπιού;
«Το χαρούπι περιέχει μέλι. Έτσι, είναι δύσκολο να μετατρέψουμε σε αλεύρι ένα κολλώδες προϊόν όπως αυτό. Πρόκειται για μία διαδικασία ιδιαίτερα πολύπλοκη, δαπανηρή και χρονοβόρα».
Ποιο είναι το ποσοστό επάρκειας σε πρώτη ύλη και σε τι ποσοστό εισάγετε ή προμηθεύεστε χαρούπι από άλλους παραγωγούς;
«Αυτή τη στιγμή το χαρούπι που επεξεργαζόμαστε είναι 100% κρητικό, ενώ η Κρήτη διαθέτει μεγάλες ποσότητες από το συγκεκριμένο καρπό. Είναι θετικό ότι έχουμε διπλασιάσει την αξία του προϊόντος, αγοράζοντας σε τιμή πολύ υψηλότερη από τους παραγωγούς. Έτσι, όποιος έχει χαρουπιές πηγαίνει πλέον στο χωράφι και συλλέγει τον καρπό».
Creta Carob
Ουσιαστικά, ενώ σχεδόν κανείς δεν εκτιμούσε το χαρούπι, εσείς δώσατε το κίνητρο σε κάποιους να ασχοληθούν με αυτό.
«Ακριβώς έτσι είναι. Φανταστείτε ότι πριν ξεκινήσει η ενασχόλησή μας με αυτό, η τιμή πώλησης ήταν 12 λεπτά το κιλό. Πλέον η αξία του έχει εκτοξευθεί στη διπλάσια ή και την τριπλάσια τιμή.
Εμείς παράγουμε μόνο βρώσιμα προϊόντα χαρουπιού. Επίσης χρησιμοποιείται αρκετά στην Ελλάδα ως ζωοτροφή. Κάποιοι σπάνε τον καρπό και απομονώνουν το σπόρο, τον οποίο στη συνέχεια εξάγουν κυρίως στην Ιταλία. Ο φλοιός του χρησιμοποιείται από κάποιους, για να ταΐζουν τα κουνέλια, τα πρόβατα ή άλλα ζώα».
Είναι χρήσιμα, από παραγωγικής πλευράς, όλα τα μέρη ενός χαρουπιού;
«Εμείς κρατάμε το περίβλημα, την ψίχα του. Ο σπόρος εξάγεται στο εξωτερικό, καθώς δεν αναλαμβάνουμε την επεξεργασία του. Ωστόσο χαρούπι είναι ένα φρούτο αρκετά παρεξηγημένο. Οι παλιότεροι θέλουν να το βγάλουν από τη μνήμη τους, καθώς ήταν μία από τις βασικές τροφές στη διάρκεια της κατοχής. Παρόλ’ αυτά πρόκειται για προϊόν με υψηλή διατροφική αξία. Περιέχει πολύ ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, μαγνήσιο, βιταμίνες Α,Β, Β1, Β2 και αρκετά ακόμα πολύτιμα συστατικά.
Η χαρουπιά είναι ένα δέντρο, το οποίο δεν ψεκάζεται καθώς δεν έχει φυσικούς εχθρούς να αντιμετωπίσει, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με την ελιά. Ο καρπός επομένως είναι βιολογικός. Εμείς διαθέτουμε προϊόντα απλά αλλά και βιολογικά, τα οποία είναι απολύτως πιστοποιημένα».
(Συγκεκριμένα, ο καρπός περιέχει υψηλό ποσοστό φυτικών πρωτεϊνών (4%), υδατανθράκων (76%), σιδήρου, ασβεστίου, φωσφόρου (81 mg/100 γρ), καλίου (800 mg/100 γρ) και βιταμινών Α και Β, δεν περιέχει οξαλικό οξύ, που μειώνει την ικανότητα του σώματος να αφομοιώνει το ασβέστιο).
ο καρπός περιέχει υψηλό ποσοστό φυτικών πρωτεϊνών (4%), υδατανθράκων (76%), σιδήρου, ασβεστίου, φωσφόρου (81 mg/100 γρ), καλίου (800 mg/100 γρ) και βιταμινών Α και Β, δεν περιέχει οξαλικό οξύ, που μειώνει την ικανότητα του σώματος να αφομοιώνει το ασβέστιο
Καλλιεργείτε χαρουπιές ή πρόκειται για αυτοφυές φυτό;
«Το 70% του χαρουπιού στην Κρήτη προέρχεται από αυτοφυή δέντρα και το υπόλοιπο 30% καλλιεργείται. Είναι χαρακτηριστικό ότι λόγω της επάρκειας που εμφανίζει το συγκεκριμένο φυτό στο νησί, οι οργανωμένες καλλιέργειες είναι ελάχιστες. Βέβαια, όσο αυξάνεται η τιμή του, όλο και περισσότεροι είναι εκείνοι που καταφεύγουν στην καλλιέργειά του».
Είναι κατάλληλη τροφή για διαβητικούς δεδομένου ότι περιέχει διάφορα σάκχαρα όπως μου αναφέρατε προηγουμένως;
«Βεβαίως. Δεν περιέχει γλουτένη, ενώ ο γλυκαιμικός του δείκτης είναι πολύ χαμηλός. Δεν περιέχει καφεΐνη και είναι απόλυτα κατάλληλο για διαβητικούς».
Έχουν δίκιο όσοι το συγκρίνουν με τη σοκολάτα;
«Το χαρούπι είναι από τη φύση του γλυκό ενώ έχει γεύση που προσομοιάζει σε εκείνη της σοκολάτας. Το υποκατάστατο του κακάο που παράγεται από χαρούπι, έχει σχεδόν την ίδια γεύση με το πραγματικό κακάο».
Πόσο εύκολο είναι να το βρει κανείς στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή; Πόσοι φούρνοι φτιάχνουν αυτή τη στιγμή ψωμί από χαρούπι και πόσο εφικτό είναι να βρω στην αγορά χαρουπάλευρο ή άλλα προϊόντα;
«Ως εταιρεία έχουμε προβεί σε αρκετές συνεργασίες με μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις. Έτσι, σχεδόν όλα τα καταστήματα βιολογικών προϊόντων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Κρήτη, πωλούν προϊόντα χαρουπιού».
Τι μερίδιο των προϊόντων σας εξάγεται και τι ποσοστό από αυτά παραμένει στην ελληνική αγορά;
«Μέχρι στιγμής η αναλογία είναι 70% με 30% σε εξαγωγές και πωλήσεις στο εσωτερικό αντίστοιχα. Το ποσοστό των εξαγωγών αναμένεται μάλιστα να αυξηθεί, μετά τη μεταβολή του συντελεστή ΦΠΑ, καθώς όλα τα προϊόντα χαρουπιού επιβαρύνονται πλέον με 23% και όπως καταλαβαίνετε η ελληνική αγορά θα συρρικνωθεί.
Προς το παρόν κυρίαρχο στις εξαγωγές μας είναι το χαρουπόμελο και ακολουθεί το χαρουπάλευρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι αρκετοί Ευρωπαίοι προτιμούν το χαρουπάλευρο, το οποίο είναι ωμό, δεδομένου ότι αρκετοί προτιμούν την ωμοφαγία και όχι τα ψημένα προϊόντα.
Αυτή τη στιγμή εξάγουμε στη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Σλοβενία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία».
Ο Ηλίας Μανούσακας, έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη και γνώριζε ότι το χαρούπι διατίθεται άφθονο στο νησί του
Τι προϊόντα παράγετε;
«Τα προϊόντα μας είναι προϊόντα χαρουπιού στο ακέραιο, χωρίς προσθήκη ξένων συστατικών. Αυτή τη στιγμή παράγουμε χαρουπόμελο (σιρόπι χαρουπιού), χαρουπάλευρο, χαρουπόσκονη (ως υποκατάστατο του κακάο), τσάι από χαρούπι. Επίσης παράγουμε υποκατάστατο του καφέ από χαρούπι, το οποίο είναι φυσικά γλυκό και δεν χρειάζεται ζάχαρη, ενώ δεν περιέχει καφεΐνη».
Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
«Στόχος μας είναι να αυξήσουμε τους κωδικούς προϊόντων από 40 που είναι σήμερα, σε 80. Αυτό που θέλουμε είναι να μάθει ο κόσμος το χαρούπι. Η πορεία μας είναι σταθερά ανοδική κάθε χρόνο, και επιθυμούμε να συνεχίσουμε με αυτό το ρυθμό».
Επιδοτείται ως καλλιέργεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
«Αυτή τη στιγμή δεν επιδοτείται. Ωστόσο είναι κάτι που πρόκειται να συμβεί μελλοντικά. Έχουμε ενταχθεί παρόλ’ αυτά σε κάποιο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά ακόμα δεν έχουμε λάβει ούτε ευρώ».
Ο Έλληνας γνωρίζει τι είναι το χαρούπι;
«Οι νεότερες γενιές γνωρίζουν ελάχιστα γι’ αυτό. Αυτό που ξέρουν οι περισσότεροι Έλληνες, είναι ότι το χαρούπι χρησιμεύει ως ζωοτροφή. Κυρίως οι γηραιότεροι έχουν αναμνήσεις από την κατοχή και τα συναισθήματά τους σε αυτή την περίπτωση είναι ανάμεικτα. Αρκετοί όμως είναι εκείνοι που το εντάσσουν ξανά στη διατροφή τους».
Συστάσεις από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ιωαννίνων
Το μόλυσμα περονοσπόρου σε έναν αμπελώνα προέρχεται κατά βάση από τον ίδιο τον αμπελώνα και για τις επιδημίες ευθύνονται κυρίως τα ωοσπόρια που ενδημούν σε κάθε αμπελώνα.
Συνεπώς οι επεμβάσεις καταπολέμησης θα πρέπει να στοχεύουν στον περιορισμό των αρχικών μολύνσεων.
Με βάση τον σκοπό αυτό προτείνεται:
Η διενέργεια φθινοπωρινών ψεκασμών (μετά τον τρύγο) με σκοπό των περιορισμό σχηματισμού ωοσπορίων.
Η συλλογή και καύση των προσβεβλημένων φύλλων στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου, πριν αυτά πέσουν στο έδαφος. Αν πέσουν στο έδαφος θα υπάρχουν ωοσπόρια (μόλυσμα) μέσα στον αμπελώνα για αρκετά χρόνια.
Με 80 έως 100 κιλά γάλα και 2 ολόκληρα… αρνιά γεμίζει ο κτηνοτρόφος το ρεζερβουάρ του κτηνοτροφικού του αυτοκινήτου με πετρέλαιο κίνησης, δαπανώντας το ποσό των 100 ευρώ… Ο γεωργός; Με την καλύτερη δυνατή τιμή του ελαιολάδου, δηλαδή αν πάρουμε ως τιμή αφετηρίας για τη φετινή ελαιοκομική περίοδο τα 4 ευρώ το κιλό, χρειάζεται για να εξασφαλίσει τα 100 ευρώ και να “φουλάρει” το 4×4 αυτοκίνητό του, ούτε λίγο ούτε πολύ, μια ποσότητα ελαιολάδου όχι κάτω των… 25 κιλών και μάλιστα, για να έχει την ανώτερη τιμή της αγοράς, θα πρέπει να είναι και στην οξύτητα των τριών γραμμών.
Με λίγα λόγια, ακόμα και με την τιμή του 1,20 ευρώ το λίτρο στο πρόβειο γάλα και των 4 ευρώ το κιλό στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, αν υπολογίσουμε το συνολικό κόστος παραγωγής των αγροτοκτηνοτροφικών μας προϊόντων, η παραγωγική διαδικασία σήμερα είναι μάλλον από δύσκολη έως σχεδόν αδύνατη!
Με τη βοήθεια του προέδρου του Παραρτήματος Κρήτης του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, κτηνίατρου Αλέκου Στεφανάκη, επιχειρούμε να υπολογίσουμε σήμερα το κόστος παραγωγής μέσα από ανάλογα παραδείγματα που έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον ως προς τα τελικά συμπεράσματα.
Ας αρχίσουμε από το κόστος της μετακίνησης… «Ένα ρεζερβουάρ ενός αγροτικού θέλει περίπου 80 με 100 ευρώ για να γεμίσει με πετρέλαιο κίνησης… Καταρχήν να πούμε ότι η τιμή του πετρελαίου πλέον είναι ακριβότερη από την τιμή του γάλακτος… Έχουν σηκωθεί τα πόδια και χτυπούν το κεφάλι μέχρι τελικής πτώσεως… Άρα, έχουμε και λέμε… Πρέπει να πουλήσει ο κτηνοτρόφος 100 λίτρα γάλα για να γεμίσει το αγροτικό του με πετρέλαιο… Και πόσα κιλά κρέας; Περίπου 2 αρνιά!».
Ποιες είναι οι αντίστοιχες τιμές στις ζωοτροφές; Όπως τονίζει ο Αλέκος Στεφανάκης, «στην πτηνοτροφία για να πάρουμε ένα αβγό χρειαζόμαστε 150 γραμμάρια ζωοτροφής την ημέρα»… Πάμε και στα πρόβατα… «Μία ντόπια προβατίνα των 40 κιλών, χωρίς να έχει γεννήσει, άρα χωρίς να μας δίδει γάλα, θέλει ένα κιλό ζωοτροφής κάθε μέρα… Άρα μία ντόπια προβατίνα, χωρίς να μας προσφέρει γάλα, μόνο για τη συντηρήσουμε, θέλει 360 κιλά ζωοτροφής κάθε χρόνο… Από ’κει και πέρα, για κάθε κιλό γάλα που βγάζει, θέλει μισό κιλό ζωοτροφής. Αν βγάλει δηλαδή 100 κιλά γάλα, πρέπει να της δώσουμε 400 κιλά ζωοτροφής… Ή, αλλιώς, φτάνει τα 200 ευρώ το κόστος της διατροφής για να καλύψουμε την ανάγκη μιας προβατίνας που θα μας δώσει 100 κιλά γάλα», λέει κατηγορηματικά στην εφημερίδα μας ο Αλέκος Στεφανάκης, κάνοντας λόγο πλέον για εφιαλτικά σενάρια… «Ένας κτηνοτρόφος, λοιπόν, που έχει κλειστά τα ζώα του στη στάνη και αγοράζει σανό και ζωοτροφή, δεν υπάρχει περίπτωση να ζήσει ακόμα και αν το γάλα του το πληρωθεί στα 2 ευρώ», συμπληρώνει ο πρόεδρος του Παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ. «Όταν όμως έχει τον δικό του βοσκότοπο και κάνει περιτροπική βόσκηση, χρειάζεται να πληρώσει μόνο τη συμπληρωματική ζωοτροφή και πέφτει το κόστος στο μισό»…
Τώρα, πόσα κιλά γάλακτος πρέπει να πουλήσει ο βοσκός για να αγοράσει ένα κιλό ζωοτροφή; «Αν υπολογίσουμε ότι το ένα σακί συμπυκνωμένης ζωοτροφής κάνει γύρω στα 22 ευρώ, χρειαζόμαστε πάνω από 20 κιλά γάλα με την τιμή του 1,20 ευρώ το κιλό για να αγοράσουμε το ένα σακί. Σε κρέας; Πρέπει ο κτηνοτρόφος, για να αγοράσει από 2 έως 2,5 σακιά, να πουλήσει ένα αρνί ολόκληρο βάρους 9 κιλών με τιμή 6 ευρώ το κιλό», όπως λέει ο Αλέκος Στεφανάκης.
Καταλήγοντας, ο πρόεδρος του Παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ διευκρινίζει τα εξής: «Μιλάμε πάντοτε για συμπυκνωμένη ζωοτροφή. Στο μεταξύ όλη η βιωσιμότητα παίζεται στο κατά πόσο θα μπορέσει ο κτηνοτρόφος να εξασφαλίσει φτηνό σανό. Και βέβαια την ίδια ώρα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η βιομηχανία ζωοτροφών έχει απορροφήσει ένα σημαντικό μέρος του κόστους των ζωοτροφών»…
Πόσα κιλά λάδι
Τι συμβαίνει όμως στον τομέα της φυτικής παραγωγής; Ο αμπελουργός και στέλεχος της Ομάδας Αμπελουργών και Ελαιοκαλλιεργητών Κρήτης Γιώργος Στειακάκης, με μια εκτιμηθείσα τιμή εκκίνησης στο λάδι φέτος τα 4 ευρώ το κιλό, υπολογίζει ότι, «για να αγοράσουμε ένα 20κιλο τσουβάλι λιπάσματος σήμερα, χρειάζεται να πουλήσουμε από 6 μερί 10 κιλά ελαιόλαδο αναλόγως το λίπασμα»!
Για να πουλήσουμε όμως λάδι θα πρέπει να μαζέψουμε τις ελιές μας και συνεπώς να πάμε στο χωράφι. Πόσο λάδι, λοιπόν, θα χρειαστεί να πουλήσουμε για να γεμίσουμε το ρεζερβουάρ του αγροτικού αυτοκινήτου; «Για να βάλεις 120 ευρώ πετρέλαιο στο αγροτικό αυτοκίνητο, πρέπει να πουλήσεις 30 κιλά λάδι. Πέρυσι ας πούμε η τιμή παραγωγού στο ελαιόλαδο δεν ξεπέρασε τα 3 ευρώ κατά μέσο όρο. Πέρυσι όμως το ρεζερβουάρ γέμιζε με 80 ευρώ. Οπότε με 3 ευρώ το λάδι ήθελες 25 κιλά λάδι και φέτος θέλεις 30 κιλά, άρα έχουμε αμέσως μεγάλη διαφορά στο κόστος και με μόλις ένα ευρώ ανά κιλό παραπάνω στην τιμή παραγωγού σε σχέση με πέρυσι»…
Στα ύψη και τα μεροκάματα
«Πολλοί δεν μπήκαν καν στον κόπο να καλλιεργήσουν»
Και αν υπολογίσουμε και το εργατικό κόστος φέτος; «Εργατικά χέρια φέτος δεν υπάρχουν. Αλλά αν δούμε ότι τα μεροκάματα φέτος δε θα είναι κάτι από 40 με 50 ευρώ, τότε καταλαβαίνουμε ότι για να πληρώσουμε ένα μεροκάματο θέλουμε γύρω στα 12 με 13 κιλά λάδι, όταν πέρυσι μπορούσες με 10 έως 12 κιλά λάδι να πληρώσεις τον εργάτη σου»…
Καταλήγοντας, ο Γιώργος Στειακάκης λέει χαρακτηριστικά: «Πέρυσι ένα μεγάλο ποσοστό ελαιοπαραγωγών δεν πήγε καν στο λιόφυτο να το καλλιεργήσει. Φέτος πιστεύω ότι στον τομέα του ελαιολάδου θα υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη εγκατάλειψη. Δεν είχαμε ανάλογα φαινόμενα στην αμπελουργία. Αλλά ξέρετε ποιος ήταν ο λόγος; Ότι ο κόσμος περιμένει να μπει σε κάποιο πρόγραμμα ώστε να μπορέσουν οι αμπελουργοί να επιδοτηθούν, να ξεπατώσουν τα αμπέλια τους και να βάλουν κάτι άλλο…», καταλήγει ο κ. Στειακάκης.
Οι τιμές στο πετρέλαιο κίνησης και την απλή αμόλυβδη σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Τιμών την Κυριακή 2 Οκτωβρίου:
Συστάσεις από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Αχαΐας για τις περιοχές Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας, Ηλείας, Μεσσηνίας, Κεφαλονιάς, Ζακύνθου, Ιθάκης
Τα συμπτώματα της ασθένειας κυκλοκόνιο γίνονται συνήθως αντιληπτά στο έλασμα των φύλλων της ελιάς– «μάτι παγωνιού». Ο μύκητας προσβάλει επίσης τους μίσχους των φύλλων και τους ποδίσκους των καρπών.
Σε σοβαρές προσβολές προκαλείται φυλλόπτωση και καρπόπτωση και τα δένδρα οδηγούνται σε καχεξία. Σπανιότερα προσβάλλονται οι καρποί και οι νεαροί κλαδίσκοι. Για την πραγματοποίηση των μολύνσεων είναι απαραίτητη η βροχή ή η υψηλή υγρασία και οι σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες.
Γλοιοσπόριο ή Παστέλα ή Ανθράκωση
Προκαλείται από το παθογόνο Gloeosporium olivarum syn. Colletotrichum clavatum. Ενδημεί στις περιοχές που βρέχονται από το Ιόνιο Πέλαγος εξαιτίας των υψηλότερων βροχοπτώσεων, των ήπιων σχετικά θερμοκρασιών και της υψηλής σχετική υγρασίας της ατμόσφαιρας. Η μόλυνση μπορεί να συμβεί σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης του ελαιόκαρπου, από την εμφάνιση των ανθέων μέχρι την ωρίμανση. Συνήθως, οι πρωτογενείς μολύνσεις προκαλούνται κατά τη διάρκεια των ανοιξιάτικων βροχοπτώσεων. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ο μύκητας συνήθως αναστέλλει την ανάπτυξή του. Το παθογόνο μολύνει κυρίως τις ελιές κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης προκαλώντας σήψεις («σαπίλα»), μειώνοντας δραματικά τόσο την απόδοση όσο και την ποιότητα του ελαιόλαδου στα επιδημικά χρόνια. Από τους προσβεβλημένους καρπούς, αυτοί που παραμένουν στο δέντρο μεταβάλλονται σε μούμιες. Στους καρπούς που πέφτουν στο έδαφος παρουσιάζεται σήψη και παρουσία ρόδινης γλοιώδης μάζας, σε συνθήκες υψηλής υγρασίας.
Συστάσεις: Προς το παρόν, οι συνθήκες της τρέχουσας φθινοπωρινής περιόδου δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για μολύνσεις από τα δύο παθογόνα. Ιδιαίτερα για το κυκλοκόνιο βλέπε τα γραφήματα.
Συνιστάται η ταυτόχρονη προληπτική αντιμετώπιση των δύο ασθενειών με 1-2 φθινοπωρινούς ψεκασμούς καλύψεως με εγκεκριμένα μυκητοκτόνα με προληπτική ή/και θεραπευτική δράση. Σε ακάλυπτο ελαιώνα σε περίπτωση βροχόπτωσης, συνιστάται η χρήση μυκητοκτόνων με θεραπευτική δράση σύμφωνα με τις οδηγίες του γεωπόνου.
Πυρηνοτρήτης
Σύμφωνα με τις συλλήψεις στις παγίδες, η έναρξη της πτήσης της 3ης γενεάς τοποθετείται στις αρχές του Σεπτέμβρη. Αυτή θα αποθέσει πάνω στα φύλλα της ελιάς τα αυγά της γενεάς που θα διαχειμάσει. Κατά κανόνα, η ζημιά στα φύλλα από την φυλλόβια γενιά δεν είναι αξιόλογη και δεν απαιτείται επέμβαση.
Οι βράχοι ψύχονται με αέριο και διατηρείται σταθερή θερμοκρασία 1 βαθμού Κελσίου. 32% η εξοικονόμηση σε ηλεκτρική ενέργεια.
Αγρότες που παράγουν μήλα στην Βόρεια Ιταλία χρησιμοποιούν ”φυσικά ψυγεία” λαξευμένα κάτω από μια πλαγιά λόφου για να αποθηκεύουν τη σοδειά τους σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον όπου η θερμοκρασία παραμένει σταθερή όλες τις εποχές.
Τριακόσια μέτρα από τους οπωρώνες τους στην Πρεντάια, μια μικρή πόλη στην περιοχή του Τρεντίνο, ο όμιλος Melinda έχει δημιουργήσει 34 χώρους ψύξης σε τεράστιες σπηλιές, όπου οι αγρότες μπορούν να διατηρήσουν το 12-13% των προϊόντων τους και να μειώσουν το ενεργειακό κόστος τους.
Μέσα στους ψυκτικούς χώρους των σπηλαίων, τα μήλα αποθηκεύονται σε πλαστικά κουτιά και μεταφέρονται από εργάτες που φορούν κράνοι ασφαλείας και χειρίζονται κλαρκ.
«Σε επίπεδο περιβαλλοντικών επιπτώσεων, έχουμε δει περισσότερα πλεονεκτήματα και υψηλότερη απόδοση», δήλωσε ο Μάουρο Ερλιχερ, διευθυντής του υπόγειου εργοστασίου. «Ένα από αυτά αφορά τα επίπεδα ενέργειας, γιατί από μια δοκιμή που έγινε πέρυσι…η εξοικονόμηση σε ηλεκτρική ενέργεια έφτανε το 32%».
Τα σπήλαια αυτή τη στιγμή αποθηκεύουν περίπου 30.000 τόνους μήλων, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί στους 40.000 τόνους στο εγγύς μέλλον.
Ο Έρλιχερ εξήγησε πώς οι μεγάλοι θάλαμοι αποθήκευσης ψύξης πάνω από το έδαφος χρησιμοποιούν ένα μονωτικά πάνελ με πολυουρεθάνη και φύλλα μετάλλου για να διατηρούν το εσωτερικό δροσερό. Στις υπόγειες σπηλιές, τα βράχια λειτουργούν ως μονωτικά πάνελ, επομένως είναι «όσο το δυνατόν πιο φυσικό».
Προτού μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν οι σπηλιές, οι βράχοι ψύχονται με αέριο σε βάθος 5-7 μέτρων, που σημαίνει ότι στη συνέχεια διατηρούν σταθερή θερμοκρασία 1 βαθμού Κελσίου.
Καθώς το καλοκαίρι τελειώνει, η συγκομιδή έχει ξεκινήσει και οι αγρότες μαζεύουν μήλα από τα περιβόλια. Η δουλειά αυτή θα συνεχιστεί για 30-40 ημέρες ακόμα.
Ένας από τους αγρότες, ο Λόρις Καλλιάρι, είπε ότι αρχικά οι αγρότες ήταν δύσπιστοι όταν άκουσαν την ιδέα του σπηλαίου, αλλά γρήγορα άλλαξαν γνώμη. ”Ήμασταν διστακτικοί στην αρχή, μετά συνειδητοποιήσαμε ότι λειτουργεί, γιατί υπάρχει μια καλή εξοικονόμηση ενέργειας και όλο αυτό είναι βιώσιμο. Ελπίζουμε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε”.
ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ο αγροτικός τομέας στην Ευρώπη! Εγκαταλείπονται σοδειές λόγω ενεργειακής ΦΤΩΧΕΙΑΣ
Η αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και του ηλεκτρικού ρεύματος θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στις σοδειές που καλλιεργούνται στη διάρκεια του χειμώνα σε θερμαινόμενα θερμοκήπια– όπως ντομάτες, πιπεριές και αγγούρια–και σε εκείνες που χρειάζονται ψυχρή αποθήκευση–όπως μήλα, κρεμμύδια και αντίδια.
Τα αντίδια ειδικά απαιτούν για να αναπτυχθούν πολλή ενέργεια. Μετά την συγκομιδή των βολβών το φθινόπωρο, φυλάσσονται σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός και στη συνέχεια επαναφυτεύονται σε κοντέινερς με ελεγχόμενη θερμοκρασία για να επιτραπεί η παραγωγή τους καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου.
“Αναρωτιόμαστε στ΄αλήθεια αν θα θερίσουμε ό,τι υπάρχει στα χωράφια αυτό τον χειμώνα”, δήλωσε ο Λεφέμπρ στο Reuters. Οι ευρωπαίοι αγρότες προειδοποιούν για ελλείψεις. Το αναμενόμενο πλήγμα στην παραγωγή και η άνοδος των τιμών σημαίνουν ότι τα σούπερ μάρκετ πιθανόν να στραφούν σε προμήθειες από θερμότερες χώρες όπως το Μαρόκο, η Τουρκία, η Τυνησία και η Αίγυπτος.
Όπως λένε, το φυσικό αέριο είναι το μεγαλύτερο έξοδο που αντιμετωπίζουν οι αγρότες λαχανικών θερμοκηπίων. Την ίδια ώρα, δύο γάλλοι αγρότες, κατά την ανανέωση των συμβολαίων τους για το ηλεκτρικό ρεύμα για το 2023, λένε ότι τους ζητήθηκαν ποσά δέκα φορές και πλέον υψηλότερα σε σχέση με το 2021.
“Μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα κάνω τα σχέδιά μου για την σεζόν, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω“, λέει ο Μπενζαμέν Σιμονό-Ντε Βος, ο οποίος καλλιεργεί αγγούρια, ντομάτες και φράουλες νοτίως του Παρισιού. “Αν παραμείνει έτσι, δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε και άλλο χρόνο. Δεν είναι βιώσιμο”, προσθέτει.
Οι αγρότες δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα μόνο εξαιτίας των αυξανόμενων τιμών της ενέργειας. Το κόστος των λιπασμάτων, της συσκευασίας και της μεταφοράς των προϊόντων τους είναι επίσης αυξημένο. “Αντιμετωπίζουμε συνολικά ένα αυξημένο κόστος παραγωγής κατά περίπου 30%“, από το οποίο το μισό ή τα δύο τρίτα αυτού είναι για την ενέργεια, εξηγεί ο Γιοχάνες Γκρος, υπεύθυνος πωλήσεων στην γερμανική κοινοπραξία Reichenau-Gemüse τα θερμοκήπια της οποίας καλύπτουν περίπου 600 στρέμματα.
“Κάποιοι συνάδελφοι σκέφτονται να αφήσουν άδεια τα θερμοκήπιά τους για να διατηρήσουν όσο χαμηλότερο γίνεται το κόστος. Κανένας δεν γνωρίζει τι θα συμβεί τον επόμενο χρόνο“, σημειώνει ο ίδιος. Το δίκτυο θερμοκηπίων Glastuinbouw Nederland λέει ότι έως και 40% των 3.000 μελών του βρίσκονται σε απελπιστική οικονομική κατάσταση. Ακόμη και σε ηλιόλουστες χώρες όπως η Ισπανία, οι καλλιεργητές φρούτων και λαχανικών αντιμετωπίζουν μια αύξηση 25% στο κόστος των λιπασμάτων.
Ο Τζακ Γουόρντ, επικεφαλής της Βρετανικής Ένωσης Καλλιεργητών, λέει ότι η παραγωγή φρούτων και λαχανικών είναι αναπόφευκτο να στραφεί σε θερμότερα κλίματα. “Θα μεταφέρουμε την παραγωγή όλο και νοτιότερα, προς την Ισπανία και στο Μαρόκο και προς τμήματα της Αφρικής”, καταλήγει ο Γουόρντ.
