Μάνα – Ελιά, ένα αγέρωχο ελαιόδεντρο ύψους 14 μέτρων και με περίμετρο κορμού που ανέρχεται γύρω στα 9 μέτρα, στέκει για εκατοντάδες χρόνια στην περιοχή της Καλαμάτας, θυμίζοντας τη στενή σχέση της πόλης με την ελιά.
Είναι δέντρο αντιπροσωπευτικό της ποικιλίας «Αετονυχολιά Καλαμών», λόγω των μεγάλων φύλλων και του μεγάλου ωοειδή επιμήκη καρπού, ο οποίος θυμίζει αμύγδαλο ή ρώγα σταφυλιού, δηλαδή «αετονύχι».
Είναι δέντρο αντιπροσωπευτικό της ποικιλίας «Αετονυχολιά Καλαμών»
Η εκτιμώμενη ηλικία του αειθαλούς δένδρου είναι 800 ετών, ωστόσο η έρευνα του Δρ. δασολόγου Παν. Μπαζίγου, Γεν. Δ/ντή Περιφερείας Πελοποννήσου, που βασίσθηκε στο δείγμα δύο τρυπανιδίων, τα οποία πήρε κατά την αυτοψία που διενήργησε στις 23 Αυγούστου 2001, έδωσε την απίστευτη ηλικία των 1733 χρόνων κατά προσέγγιση. Δηλαδή εν ολίγοις το δένδρο θα πρέπει να φυτεύτηκε περί τον 4ο αι. μ.Χ.!
Άξιο θαυμασμού όμως είναι και το γεγονός ότι η υπεραιωνόβια ελιά είναι αρκετά θαλερή, αυξάνεται με ικανοποιητική υγεία και όπως αναφέρει σε άρθρο του ο κ. Μπαζίγος ”αν δεν υπάρχουν βίαιες ενέργειες ή εμπόδια στην ανάπτυξή της μπορεί να ζει για πολλούς αιώνες ακόμα και θεωρητικά να παραμένει αθάνατη”.
”Διατηρητέο μνημείο της φύσης” κηρύχθηκε με την υπ. αρ. 200995/7950/1979 απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας
Μύθοι και αναφορές υποστηρίζουν πως η ιστορία της Μάνας – Ελιάς ξεκινά κατά την περίοδο της Επανάστασης, γύρω στο 1826. Τότε, πραγματοποιήθηκαν καταστροφές και λεηλασίες χωριών στην Πελοπόννησο, καθώς και καταστροφές της αγροτικής παραγωγής, κάψιμο μεγάλων εκτάσεων καλλιεργειών, ξερίζωμα των οπωροφόρων δέντρων και των περισσότερων ελαιόδεντρων. Μόνο αυτή η ελιά κατάφερε να μείνει ανέγγιχτη. Όλοι τότε ξεκίνησαν να παίρνουν δικά της κλαδιά και να φυτεύουν εκ νέου ελιές στην περιοχή. Έτσι θεωρείται ότι όλες οι ελιές στην ευρύτερη περιοχή της Καλαμάτας κατάγονται από αυτήν.
Το συγκεκριμένο ελαιόδενδρο βρίσκεται σε οικόπεδο του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (πρώην οικόπεδο του Κέντρου Γεωργικής Εκπαίδευσης – ΚΕΓΕ- Καλαμάτας), επί της οδού Λακωνικής 85.
Διατηρητέο μνημείο της φύσης» κηρύχθηκε με την υπ. αρ. 200995/7950/1979 απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας.
Κατευθυντήριες γραμμές για να βοηθήσει τις εθνικές αρχές και τις επιχειρήσεις να εφαρμόσουν τους κανόνες της ΕΕ σχετικά με την ασφαλή επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων αστικών λυμάτων για τη γεωργική άρδευση εξέδωσε σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Καθώς η Ευρώπη πλήττεται όλο και περισσότερο από ξηρασίες, η επαναχρησιμοποίηση του νερού καθίσταται ζωτικής σημασίας για να εξασφαλιστεί μια συμπληρωματική, ασφαλής και προβλέψιμη πηγή νερού και παράλληλα να μειωθεί η πίεση που δέχονται οι υδάτινοι πόροι και να ενισχυθεί η προσαρμογή της ΕΕ στην κλιματική αλλαγή.
Ο κανονισμός για την επαναχρησιμοποίηση των υδάτων, ο οποίος θα αρχίσει να εφαρμόζεται από τον Ιούνιο του 2023, καθορίζει ελάχιστες απαιτήσεις για την ποιότητα των υδάτων, τη διαχείριση κινδύνου και την παρακολούθηση, ώστε να καταστεί ασφαλής η επαναχρησιμοποίηση του νερού.
Μειώνει την πίεση που δέχονται τα επιφανειακά και τα υπόγεια ύδατα και προωθεί την αποτελεσματικότερη διαχείριση των υδάτων, σύμφωνα με τους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας. Ομοίως, και η πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για την αναθεώρηση της οδηγίας για τις βιομηχανικές εκπομπές ενθαρρύνει την αποδοτικότερη κατανάλωση νερού σε όλες τις βιομηχανικές διεργασίες, μεταξύ άλλων μέσω της επαναχρησιμοποίησης του νερού.
Ο Επίτροπος Περιβάλλοντος, Αλιείας και Ωκεανών Βιργκίνιους Σινκέβιτσιους δήλωσε σχετικά: «Οι πόροι του γλυκού νερού σπανίζουν και δέχονται όλο και μεγαλύτερες πιέσεις. Σε καιρούς που καταγράφονται πρωτοφανείς θερμοκρασίες, είναι καθήκον μας να σταματήσουμε τη σπατάλη νερού και να χρησιμοποιήσουμε αυτό τον πόρο αποτελεσματικότερα για να προσαρμοστούμε στην κλιματική αλλαγή και να κατοχυρώσουμε την ασφάλεια και τη βιωσιμότητα του γεωργικού μας εφοδιασμού. Οι κατευθυντήριες γραμμές που εκδόθηκαν σήμερα μπορούν να μας βοηθήσουν να επιτύχουμε τον στόχο αυτό ώστε να εγγυηθούμε την ασφαλή κυκλοφορία, σε όλη την ΕΕ, διατροφικών προϊόντων που παράγονται με ανακυκλωμένο νερό» .
Η επικείμενη πρόταση της Επιτροπής για αναθεώρηση της οδηγίας για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων θα αποσκοπεί επίσης στη διευκόλυνση της επαναχρησιμοποίησης του νερού.
Φόβους για νέα καθίζηση των ελληνικών εξαγωγώνμήλων προς την κομβική αγορά τηςΑιγύπτου, η οποία απορροφά περισσότερα από τα μισά μήλα (το 57% πέρυσι από 67% πρόπερσι) που εξάγει συνολικά ηΕλλάδα, προκαλεί η απόφαση της αιγυπτιακής κυβέρνησης να επιβάλλει φόρο 10% επί της αξίας του τιμολογίου για τελωνειακούς σκοπούς επιπλέον του τελωνειακού φόρου σε μια σειρά προϊόντων προκειμένου να ανασχέσει την εκροή συναλλάγματος και να αποτρέψει την περαιτέρω επιβάρυνση του ισοζυγίου εμπορικών συναλλαγών.
Καθώς επίκειται η έναρξη της συγκομιδής των πρώτων, υπερπρώιμων ποικιλιών μήλων η ανησυχία είναι διάχυτη τόσο στους εξαγωγείς όσο και τους παραγωγούς, οι οποίοι αναμένουν τις διπλωματικές διεργασίες που έχουν ενεργοποιηθεί προκειμένου η κυβέρνηση της γειτονικής χώρας να εξαιρέσει τα μήλα από τη νέα φορολογία που επέβαλε προκειμένου να μειώσει τις εισαγωγές στο πλαίσιο του προγράμματος εξυγίανσης της οικονομίας που έχει συμφωνήσει με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Εφ’ όσον αυτό δεν γίνει πράξη ή έστω εάν αργήσει χρονικά να γίνει πράξη, οι εκτιμήσεις συγκλίνουν ότι θα σημειωθεί νέα βουτιά στις ελληνικές εξαγωγές προς την Αίγυπτο που με τα σημερινά ισχύοντα κρίνονται ασύμφορες εάν ληφθούν υπ’ όψιν τόσο η επιβληθείσα φορολογία όσο και η υποτίμηση του αιγυπτιακού νομίσματος.
«Βουτιά» στις ελληνικές εξαγωγές το 2022
Οι μνήμες από την περυσινή σεζόν είναι άλλωστε νωπές. Το 2022 οι ελληνικές εξαγωγές μήλων προς την Αίγυπτο, σύμφωνα με το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υπηρεσιών της Ελληνικής πρεσβείας στο Κάιρο, μειώθηκαν σε αξία κατά -53,47%, στα 11.936.579 ευρώ από 25.651.294 ευρώ το 2021.
Σε όρους όγκου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Συνδέσμου Ελληνικών Επιχειρήσεων Εξαγωγής Διακίνησης Φρούτων Λαχανικών και Χυμών INCOFRUIT – HELLAS, οι εξαγωγές μήλων προς την Αίγυπτο μειώθηκαν στις 29.481 τόνους τη σεζόν 2022-23 από 46.964 τόνους τη σεζόν 2021/22. Η μείωση αυτή οδήγησε σε μείωση των συνολικών εξαγωγών μήλων στις 54.949 τόνους από 69.833 τόνους αντίστοιχα και σε συμπίεση των τιμών παραγωγού, πολύ μεγάλη σε συγκεκριμένες ποικιλίες.
Η αιτία πέρυσι ήταν η επιβολή από την αιγυπτιακή κυβέρνηση του αποκλειστικού – υποχρεωτικού συστήματος πιστωτικών επιστολών (L/C) ως μέσου πληρωμής. Η απόφαση, που είχε ληφθεί τον Φεβρουάριο του 2022, ανακλήθηκε τελικά στις 29 Δεκεμβρίου της περυσινής χρονιάς, ωστόσο η ζημιά στις ελληνικές εξαγωγές είχε γίνει.
Γ. Πολυχρονάκης: Να εξαιρεθούν τα μήλα
Φέτος το κοινοβούλιο της Αιγύπτου, στο πλαίσιο πάντοτε της σύμβασης της χώρας με το ΔΝΤ, ενέκρινε νέους φόρους μεταξύ των οποίων επέβαλε τέλος 10% της αξίας του τιμολογίου για τελωνειακούς σκοπούς, επιπλέον του τελωνειακού φόρου για τα ακόλουθα εισαγόμενα υλικά: ψάρι σολομού, φιλέτα σολομού, γαρίδες, αστακός, τυριά με μπλε φλέβες, γαύρος, χαβιάρι και καρκινοειδή φρέσκα ή αποξηραμένα φρούτα, καβουρδισμένος καφές, σοκολάτα, μύλοι, μπλέντερ, ηλεκτρικά μηχανήματα ξυρίσματος, πιστολάκια για τα μαλλιά, καφετιέρες και τσαγιέρες, τοστιέρες για οικιακή χρήση, ακουστικά, ακουστικά, ρολόγια καρπού και τσέπης, τρίκυκλα, σκούτερ, πεντάλ καροτσιών και αναπτήρες.
«Εν όψει της έναρξη συγκομιδής και εξαγωγής ελληνικών μήλων, το 57% των οποίων εξάγεται προς την Αίγυπτο χρειάζεται η παρέμβαση της Ελληνικής Πολιτείας στις Αιγυπτιακές Αρχές για την εξαίρεση τουλάχιστον των μήλων από τον νέο φόρο», δηλώνει στο powergame ο ειδικός σύμβουλος της INCOFRUIT – HELLAS, κ. Γιώργος Πολυχρονάκης, τονίζοντας την αναγκαιότητα συντονισμού των διπλωματικών ενεργειών της χώρας και με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για άσκηση της μεγαλύτερης δυνατής διπλωματικές πίεσης.
Εξαγωγές – εισαγωγές το 2023
Επισημαίνεται ότι βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, το 2023 (έως τις 14 Ιουλίου) οι ελληνικές εξαγωγές φρούτων και λαχανικών προς την Αίγυπτο ανέρχονται σε 17.910 τόνους εκ των οποίων 14.153 τον. μήλα και οι εισαγωγές σε 154.416 τόνους με κυριότερα εισαγόμενα προϊόντα πατάτες 138.098 τον., κρεμμύδια 8.122 τον, μαρούλια 1.244 τον. και πορτοκάλια 1.496 τον.
Έχει από κοινού συμφωνηθεί ότι η θερινή περίοδος κυνηγίου θα αρχίζει την πρώτη Κυριακή μετά τις 16 Αυγούστου, οπότε φέτος το κυνήγι της θερινής περιόδου θα αρχίσει στις 20 Αυγούστου 2023 ενώ το κυνήγι του επιδημητικού θηράματος έχει συμφωνηθεί να αρχίζει την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου οπότε φέτος το κυνήγι, για το επιδημητικό θήραμα, θα αρχίσει στις 5 Νοεμβρίου 2023», σημειώνει.
Όπως καταγγέλλει ένας αγρότης: “Υπάρχει πρόβλημα καθώς δεν έχουν περάσει για καταμέτρηση, με αποτέλεσμα οι έναντι οι λογαριασμοί να φαίνονται ότι είναι σε εκκρεμότητα. Μας ενοχλούν από εισπρακτικές για χωράφια τα οποία ήταν με σιτάρι και δεν ποτιστήκαν. Μας έχει έρθει ο λογαριασμός ο περσινός και καλούμαστε να τον πληρώσουμε και να γίνει εκκαθάριση τον Δεκέμβριο, για να μας επιστρέψουν τα χρήματα”.
Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το μέλι που παράγεται από τα μυρμήγκια της Αυστραλίας έχει μοναδική αντιμικροβιακή δράση ενάντια στα βακτήρια και τους μύκητες γεγονός που μπορεί να αξιοποιηθεί σε φάρμακα.
Τα μυρμήγκια μελιού, που μερικές φορές ονομάζονται μυρμήγκια honeypot, βρίσκονται σε μερικές άνυδρες περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου του Μεξικού και της Αυστραλίας. Ο όρος «μυρμήγκι Honeypot» είναι μια κοινή ονομασία για τα πολλά είδη μυρμηγκιών με εργάτες που αποθηκεύουν μέλι στην κοιλιά τους. Τα μυρμήγκια Honey pot δεν είναι ξεχωριστό είδος μυρμηγκιών, αλλά ένας εξειδικευμένος ρόλος που αναλαμβάνουν καθορισμένα μυρμήγκια-εργάτες διαφόρων ειδών. Αυτά τα μυρμήγκια, που ονομάζονται repletes, τρέφονται με νέκταρ σε περιόδους αφθονίας έως ότου η κοιλιά τους γεμίσει και γίνουν μία ζωντανή “αποθήκη τροφίμων” ενώ, μερικά μπορεί να γίνουν τόσο μεγάλα που να είναι αδύνατο να κινηθούν.
Αυστραλιανά μυρμήγκια σε διάφορα μεγέθη. ΠΙΣΤΩΣΗ Dong et al.
Η ομάδα μελέτησε το αυστραλιανό μυρμήγκι, Camponotus inflatus , το οποίο βρίσκεται σε όλες τις ερημικές περιοχές, κυρίως στη Δυτική Αυστραλία. Η μελέτη επικεντρώθηκε στην κατηγορία υπερτροφισμένων εργατών που γεμίζονται με νέκταρ και ζαχαρούχες ουσίες από άλλα μυρμήγκια εργάτες, με αποτέλεσμα οι κοιλιές τους να φουσκώνουν με μέλι και να αποκτούν μια ημιδιαφανή, κεχριμπαρένια εμφάνιση.
Αυτά τα μυρμήγκια γίνονται ουσιαστικά “ακίνητα μηχανήματα αυτόματης πώλησης” για την αποικία τους, αναμασώντας το μέλι όταν οι άλλες επιλογές τροφίμων είναι σπάνιες. Ο Ντάνι Ούλριχ από τη γλωσσική ομάδα Tjupan, ο οποίος διοργανώνει περιηγήσεις με μυρμήγκια με honeypot στο Kalgoorlie, βοήθησε τους ερευνητές να εντοπίσουν δείγματα για τη μελέτη τους.
«Για τους ανθρώπους μας, τα μυρμήγκια μελιού είναι κάτι περισσότερο από μια απλή πηγή τροφής. Το σκάψιμο για αυτούς είναι ένας πολύ ευχάριστος τρόπος ζωής και ένας τρόπος να φέρεις κοντά την οικογένεια», είπε ο κ. Ulrich.
«Οι άνθρωποι μας απολαμβάνουν τα γλυκά μυρμήγκια μελιού για χιλιάδες χρόνια. Όσον αφορά τη φαρμακευτική του χρήση, το χρησιμοποιούμε για τον πονόλαιμο και μερικές φορές ως τοπική αλοιφή για να κρατήσουμε μακριά τις λοιμώξεις».
Οι ερευνητές είπαν ότι η μελέτη τους σηματοδοτεί την πρώτη φορά που το μυρμηγκόμελο ερευνάται για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. «Έχω γοητευτεί εδώ και πολύ καιρό από το μυρμήγκι honeypot και τον εκπληκτικό τρόπο παραγωγής και αποθήκευσης μελιού.Δεδομένης της φαρμακευτικής χρήσης του μελιού από τους αυτόχθονες πληθυσμούς, αναρωτήθηκα αν μπορεί να έχει μοναδικά αντιμικροβιακά χαρακτηριστικά», είπε ο κ. Dong.
Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι το μυρμηγκόμελο έχει έναν αρκετά διαφορετικό μηχανισμό δράσης σε σύγκριση με το μέλι Manuka, το οποίο έχει καθιερωθεί ως τοπική θεραπεία για πληγές και δερματικές λοιμώξεις.
«Η έρευνά μας δείχνει ότι το μέλι από μυρμήγκια έχει ένα χαρακτηριστικό αποτέλεσμα που το ξεχωρίζει από άλλα είδη μελιού», είπε ο Δρ Fernandes.
«Αυτή η ανακάλυψη σημαίνει ότι το μέλι μυρμηγκιών θα μπορούσε να περιέχει ενώσεις με σημαντική αντιμικροβιακή ισχύ. Ο εντοπισμός αυτών θα μπορούσε να μας δώσει σημεία εκκίνησης για την ανάπτυξη νέων και διαφορετικών τύπων αντιβιοτικών».
Τα μυρμήγκια Honeypot έχουν χρησιμοποιηθεί για ιατρική χρήση από τους ανθρώπους των Πρώτων Εθνών για χιλιάδες χρόνια, μεταξύ άλλων για τη θεραπεία του κρυολογήματος και του πονόλαιμου . Αλλά τώρα η δυτική επιστήμη προλαβαίνει τις παραδόσεις τους.
«Αυτή η μελέτη καταδεικνύει ότι το μέλι από μυρμηγκάκια honeypot έχει μοναδικά αντιμικροβιακά χαρακτηριστικά που επικυρώνουν τη θεραπευτική του χρήση από τους αυτόχθονες πληθυσμούς», είπε ο καθηγητής Carter.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το μέλι του μυρμηγκιού είναι αποτελεσματικό και κατά του Staphylococcus aureus, ενός βακτηρίου που είναι κοινώς γνωστό ως χρυσός σταφυλόκοκκος. Τα βακτήρια αποικίζονται στο δέρμα και τη μύτη των ανθρώπων, αλλά εάν εισέλθουν μέσω τομής, μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση όπως βρασμούς και πληγές ή, σε σοβαρές περιπτώσεις, θάνατο.
Βρήκαν επίσης ότι το μέλι μυρμηγκιών είναι ισχυρό ενάντια σε δύο είδη μυκήτων, τον Aspergillus και τον Cryptococcus. Και οι δύο μύκητες μπορούν να βρεθούν στο έδαφος και αυτή η ικανότητα αναστολής τους πιθανότατα εξελίχθηκε για να αποτρέψει την εισβολή των αποικιών μυρμηγκιών από μύκητες. Αυτοί οι μύκητες μπορούν επίσης να προκαλέσουν σοβαρή μόλυνση σε άτομα με κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Τα δέντρα της ελιάς έχουν την τάση να παρουσιάζουν ακανόνιστο φορτίο παραγωγής από χρονιά σε χρονιά, φαινόμενο που είναι γνωστό και ως παρενιαυτοφορία της ελιάς
Παρενιαυτοφορία είναι το φαινόμενο όπου ενώ το δέντρο βρίσκεται σε πλήρη καρποφορία (βεντέμα) και παράγει ικανοποιητικά, την επόμενη χρονιά παρατηρείται απότομα πτώση της παραγωγής που δεν οφείλεται σε παθολογικά ή σε κλιματολογικά αίτια, λόγω κατανάλωσης σε μεγάλο ποσοστό των θρεπτικών αποθεμάτων. Το φαινόμενο είναι πιο έντονο σε μη ποτιστικούς δενδρώνες. Μείωση της έντασης του φαινόμενου της παρενιαυτοφορίας μπορεί να γίνει με κατάλληλες τεχνικές κλαδέματος και λίπανσης από τον παραγωγό.
Σύμφωνα με τη Yara Ελλάς, η παρενιαυτοφορία συνδέεται με το διετή κύκλο ανάπτυξης της ελιάς και οφείλεται στην υπερβολική ανθοφορία και καρποφορία της μιας χρονιάς που έχει ως συνέπεια την εξάντληση του δένδρου σε υδατάνθρακες και αζωτούχα συστατικά, έτσι που να μην απομένουν αποθησαυριστικές ουσίες για την επόμενη παραγωγή.
Διακρίνεται σε ολική, κατά την οποία το δένδρο παρουσιάζει πλήρη καρποφορία τη μια χρονιά και ακαρπία την επομένη και σε μερική που τα ποσοστά μεταβάλλονται από 60% – 70% την πρώτη και 30% – 40% τη δεύτερη χρονιά.
Οι μεγάλες παραγωγές απαιτούν πολλούς υδατάνθρακες και θρεπτικά συστατικά για να μπορέσουν να στηριχτούν με αποτέλεσμα να εξαντλείται έντονα το δέντρο από αυτά για την επόμενη χρονιά. Ένα ισορροπημένο πρόγραμμα θρέψης με τις σωστές δοσολογίες εφαρμογής για τον κάθε ελαιώνα, όπως και η σωστή προσαρμογή του ανάμεσα στις παραγωγικές και μη παραγωγικές χρονιές, μπορεί να επηρεάσουν άμεσα την παρενιαυτοφορία βελτιώνοντας το τελικό αποτέλεσμα.
Αυτό επιδρά θετικά στο τελικό εισόδημα του παραγωγού και ιδιαίτερα στους μη αρδευόμενους ελαιώνες όπου το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας είναι εντονότερο. Ένα σωστό πρόγραμμα διαχείρισης της καλλιέργειας είναι εξαιρετικής σημασίας για τη βελτίωση της παραγωγής.
Θρέψη και παρενιαυτοφορία της ελιάς
Η εφαρμογή του αζώτου κατά τη διάρκεια των ετών που έχουμε χαμηλή παραγωγή λόγω του φαινομένου της παρενιαυτοφορίας έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το άζωτο αποθηκεύεται στο φυτό για την επόμενη χρονιά.
Κατά τη διάρκεια των ετών αυτών, η ικανότητα των δένδρων να αποθηκεύουν θρεπτικά στοιχεία στα φύλλα είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τις παραγωγικές χρονιές, καθώς το δένδρο έχει περιορισμένες απαιτήσεις λόγω χαμηλής καρποφορίας.
επίδραση των κυρίων θρεπτικών στοιχείων στην παρενιαυτοφορία της ελιάς (photo/yara.gr)
Σε περιπτώσεις έλλειψης αζώτου έχουμε μειωμένη ευρωστία των δένδρων, τα φύλλα γίνονται ελαφρώς πράσινα προς κίτρινα και παρατηρείται σημαντική μείωση της παραγωγής. Από την άλλη, όμως, η υπερεπάρκεια αζώτου, ιδίως σε χρονιές που δένδρα έχουν υψηλή παραγωγή, μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες όπως αυξημένη ευαισθησία στο ψύχος, αυξημένη ευαισθησία σε ασθένειες, υποβαθμισμένη ποιότητα ελαιοκάρπου, καθώς και μειωμένη παραγωγή ελαιολάδου.
Η ποσότητα των θρεπτικών στοιχείων θα πρέπει να είναι επαρκής ώστε να καλύπτει τις ανάγκες των φυτών σε κάθε φάση του φαινομένου μειώνοντας έτσι την επίδραση του σε αυτά. Στα παρακάτω γραφήματα, ο μάρτυρας αναφέρεται στη συνιστώμενη δόση NPK λιπασμάτων, ενώ οι επεμβάσεις με +25% έως +50% αναφέρονται σε αυξημένες ποσοστιαία δόσεις από την προτεινόμενη δοσολογία.
Σήμερα, καλλιεργούνται 150 στρέμματα με στέβια σε Ροδόπη και Ξάνθη
Αλλαγή σελίδας, με στόχο την παραμονή τους στην ύπαιθρο και τον πρωτογενή τομέα, επιχειρούν, με «όχημα» τον πρώτο επί ελληνικού εδάφους Συνεταιρισμό Παραγωγών Στέβιας Θράκης, πρώην καλλιεργητές καπνού του νομού Ροδόπης και της Ξάνθης. Ο νέος Συνεταιρισμός έχει έδρα στον δήμο Αρριανών και πλαισιώνεται από 24 μέλη, ηλικίας από 22 έως και 50 χρόνων. Σήμερα, καλλιεργούνται 150 στρέμματα με στέβια σε Ροδόπη και Ξάνθη, ενώ άλλα 20 στρέμματα θα «δώσουν» το 2023 και την πρώτη πιστοποιημένη βιολογική παραγωγή.
Τα παραπάνω αναφέρει, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο διευθύνων σύμβουλος του συνεταιρισμού κ αντιπεριφερειάρχης υποδομών Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, σημειώνοντας ότι η καλλιέργεια στέβιας είναι εφάμιλλη αυτής του καπνού, αλλά πολύ πιο ξεκούραστη, δεν απαιτεί επένδυση σε νέο μηχανολογικό εξοπλισμό, αποδίδει περισσότερο σε στρεμματική απόδοση και εξασφαλίζει ως και τριπλάσιο εισόδημα για τους αγρότες.
Υπογραμμίζει δε, ότι η απορρόφηση της παραγωγής είναι «εγγυημένη» με όρους συμβολαιακής γεωργίας με τη Stevia Hellas και στο πλαίσιο αυτό δηλώνει «ανακουφισμένος» που η εταιρεία Παπαστράτος και ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Stevia Hellas ένωσαν τις δυνάμεις τους και μέσω του προγράμματος αναγεννητικής καλλιέργειας «Νέα Γη», από τον καπνό στη στέβια, «μας έδωσαν διέξοδο, επαγγελματική ασφάλεια και ένα ευοίωνο μέλλον για την παραμονή μας στον αγροτικό χώρο».
Έντονο το ενδιαφέρον για την καλλιέργεια στέβιας
Εκτιμώντας ότι σταδιακά θα αυξηθούν τα μέλη του συνεταιρισμού στα αμέσως επόμενα χρόνια, ο διευθύνων σύμβουλος του συνεταιρισμού κ αντιπεριφερειάρχης υποδομών Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, τονίζει ότι είναι «η ψυχολογία του κοινού και των απτών αποδείξεων της επιτυχίας της καλλιέργειας, που θα προσελκύσει μεγάλο αριθμό παραγωγών στον συνεταιρισμό μας. Το ενδιαφέρον καταγράφεται ήδη έντονο και εκτιμώ ότι με τη διαφαινόμενη εγκατάλειψη της καπνοκαλλιέργειας, η στέβια στην Θράκη θα «ανθίσει»».
Ως πρώην καπνοκαλλιεργητής και ο ίδιος, αναφέρει, ότι ενώ προ δεκαετίας οι καπνοκαλλιεργητές στη Θράκη ανέρχονταν σε 7.000 οικογένειες, σήμερα δεν ξεπερνούν τις 3.000 και «εκτιμώ ότι ο αριθμός τους θα φθίνει ακόμη περισσότερο στο άμεσο μέλλον, αφού οι τιμές μένουν στάσιμες τα τελευταία δέκα χρόνια στα 4 – 5 ευρώ/κιλό, όταν την ίδια στιγμή το κόστος παραγωγής καταγράφεται ήδη διπλάσιο, στα 4,50 ευρώ/κιλό και χωρίς να συνυπολογίζονται μάλιστα και τα εργατικά έξοδα».
Η απόδοση της καλλιέργειας στέβιας ανέρχεται σε 300 κιλά ανά στρέμμα, σύμφωνα με τον ίδιο, με την τιμή παραγωγού να διαμορφώνεται σε 2,90 με 3 ευρώ/κιλό συν ΦΠΑ, το κόστος παραγωγής να καταγράφεται μειωμένο σε ποσοστό άνω του 50% έναντι του καπνού και αυτό της εγκατάστασης να είναι στα 300 ευρώ/στρέμμα.
«Με παραγωγή 300 κιλά το στρέμμα και τιμή στα 2,90 – 3 ευρώ (συν ΦΠΑ), η απόδοση είναι σχεδόν 900 ευρώ το στρέμμα. Ο καπνός, στην καλύτερη των περιπτώσεων, δίνει 150 κιλά το στρέμμα, που με 4 ευρώ/στρέμμα, δίνει 600 ευρώ», επισημαίνει ο κ. Μουλταζά και σημειώνει ότι «μπορεί να μεγαλώσαμε με τον καπνό, αλλά είναι πλέον εμφανές ότι φθίνει σε όλη την Ευρώπη και παγκόσμια».
Η καλλιέργεια στέβιας συμβαδίζει με τις επιταγές της ΕΕ και της χώρας μας για σεβασμό στο περιβάλλον, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προώθηση της συνεργασίας και της καινοτομίας και πεποίθηση του αποτελεί ότι με την παροχή κινήτρων εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας, η στέβια και η καλλιέργειά της, μπορεί να δώσει μια προοπτική ανάπτυξης τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε εθνικό, μιας και ήδη συγκεντρώνει πάνω της το ενδιαφέρον πολύ μεγάλων εταιρειών παραγωγής τροφίμων από όλο τον κόσμο.
Οι νέες εκτιμήσεις για το καλλιεργητικό έτος 2022/23 της Ιταλίας δείχνουν μείωση 27 τοις εκατό σε σύγκριση με την προηγούμενη εκστρατεία.
Η απόδοση στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου τον Σεπτέμβριο αναμένεται να παραμείνει στους 241.000 τόνους και οι πρώτες προβλέψεις για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο 2023/24 δείχνουν σημάδια βελτίωσης.
Θα ήταν μοιραίο λάθος να πιστέψουμε ότι η επόμενη καμπάνια θα διορθώσει τα πάντα. Αντίθετα, τα μειωμένα αποθέματα ελαιολάδου στην Ευρώπη μας προειδοποιούν για τη μελλοντική διαθεσιμότητα έξτρα παρθένου ελαιολάδου.
Ωστόσο, οι σημαντικές αβεβαιότητες αυξήθηκαν καθώς αναφέρθηκαν έντονες βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας σε ολόκληρη τη χώρα. Αναμένονται σημαντικές διαφορές ως προς τον όγκο μεταξύ των πιο σχετικών ελαιοπαραγωγικών περιοχών της χώρας.
Τα σύνολα αποθήκευσης ελαιολάδου αναμένεται να παραμείνουν χαμηλά και να συνεχίσουν να επηρεάζουν τις τιμές ρεκόρ του ελαιολάδου.
Δείτε επίσης: Η Ευρώπη επιβεβαιώνει απότομη πτώση στην παραγωγή ελαιολάδου Αυτό είναι το περίπλοκο σενάριο που συζητήθηκε κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης της Ομάδας Πολιτικού Διαλόγου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Αγροτική Αγορά, η οποία συγκέντρωσε ορισμένους από τους πιο σχετικούς οργανισμούς γεωργίας και παραγωγής ελαιολάδου.
Ένας αξιωματούχος της ευρωπαϊκής γεωργικής οργάνωσης Copa-Cogeca σημείωσε ότι η Ιταλία έχει εκτιμώμενα αποθέματα ελαιολάδου 235.000 τόνους, 40% χαμηλότερα από τον Ιούνιο του 2022.
Σύμφωνα με τον οργανισμό, οι τιμές του ελαιολάδου στην Ιταλία κατά την επόμενη περίοδο εμπορίας θα μπορούσαν να ανέλθουν έως και 11 ευρώ ανά κιλό.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, η Ομοσπονδία Βιομηχανίας Ελαιολάδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Fedolive) σημείωσε πώς οι τιμές του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου στην Ιταλία είναι τώρα περίπου στα 8 ευρώ ανά κιλό. Οι υψηλές τιμές επηρεάζουν αρνητικά το ελαιόλαδο που πωλείται στην Ιταλία.
Σύμφωνα με το Ιταλικό Ινστιτούτο Υπηρεσιών για την Αγορά Γεωργίας και Τροφίμων (Ismea), οι τιμές του ελαιολάδου στην ιταλική αγορά αυξήθηκαν κατά 46,3% από τον Μάρτιο του 2022 έως τον Μάρτιο του 2023.
Ένα μεγάλο μέρος των εθνικών πωλήσεων ελαιολάδου γίνεται σε σούπερ μάρκετ, τα οποία, σύμφωνα με το Fedolive, θα πρέπει να δεχθούν σημαντικές αυξήσεις τιμών σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις με τους παραγωγούς ελαιολάδου.
Καθώς οι εκτιμήσεις παραγωγής παραμένουν χαμηλές και η μελλοντική διαθεσιμότητα ελαιολάδου στην αγορά τίθεται υπό αμφισβήτηση, οι τιμές αναμένεται να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Ένα υψηλό επίπεδο πληθωρισμού και το αυξανόμενο κόστος εφοδιαστικής και παραγωγής συμβάλλουν περαιτέρω στην αύξηση των τιμών, σύμφωνα με το oliveoiltimes.
Σχολιάζοντας τα ευρήματα στην Ε.Ε. συνάντηση, ο Andrea Carrassi, γενικός διευθυντής της Ιταλικής Ένωσης Βιομηχανίας Βρώσιμων Ελαίων (Assitol), προειδοποίησε ότι η επόμενη συγκομιδή είναι απίθανο να σφραγίσει τις πληγές μιας ταραγμένης αγοράς.
«Θα ήταν μοιραίο λάθος να πιστέψουμε ότι η επόμενη εκστρατεία θα διορθώσει τα πάντα», είπε ο Καράσι. «Αντίθετα, τα μειωμένα αποθέματα ελαιολάδου στην Ευρώπη μας προειδοποιούν για τη μελλοντική διαθεσιμότητα έξτρα παρθένου ελαιολάδου τους επόμενους μήνες και την επόμενη εκστρατεία».
«Ακόμα κι αν τώρα περιμένουμε μια καλύτερη σεζόν από την προηγούμενη, ο κίνδυνος τώρα είναι να δούμε την περσινή κατάσταση να επαναλαμβάνεται, σκοτεινίζοντας τις προοπτικές για τον κλάδο μας», πρόσθεσε.
«Είναι επείγον τόσο ο κλάδος όσο και οι θεσμοί να προσεγγίσουν διεξοδικά το θέμα με μέτρα που μας επιτρέπουν να εξασφαλίσουμε εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα για τους καταναλωτές μας», κατέληξε ο Carrassi. «Αν όχι, η υγεία των Ιταλών, που οφείλει τόσα πολλά σε αυτόν τον χυμό ευεξίας, μπορεί να μην υπολογίζει πλέον στα οφέλη του ελαιολάδου».
Συνεχίζοντας μια σειρά από παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο, το Ίδρυμα Ωνάσηδίνει νέα πνοή στο Πεδίον του Άρεως. Με τη δενδροφύτευση περισσότερων από3.700 νέα φυτά και δέντρα, την ανακατασκευή της υδάτινης διαδρομής και την ανάπλαση μεγάλης έκτασης του πάρκου, το Πεδίον του Άρεως γίνεται πιο όμορφο και πράσινο.
Το Πεδίον του Άρεως είναι ένα από τα πιο σημαντικά και ιστορικά σημεία στην καρδιά της πόλης, αποτελώντας το μεγαλύτερο δημόσιο πάρκο της Αθήνας. Στην αρχή της λειτουργίας του, υπήρξε τόπος στρατιωτικών ασκήσεων και σταδιακά εξελίχθηκε σε ένα χώρο αναψυχής για τους κατοίκους και επισκέπτες της πόλης. Το Ίδρυμα Ωνάση έχει αποκτήσει μια μεγάλη σχέση με το Πεδίον του Άρεως, το οποίο φιλοξένησε για δυο συνεχή χρόνια δυο σημαντικές εκθέσεις του Onassis Culture, το ”You & AI” (2021) και τα ”Plasmata: Bodies, Dreams, and Data” (2022).
Μετά από πρόσκληση της πολιτείας, το Ίδρυμα Ωνάση έρχεται για να δώσει νέα πνοή στο ιστορικό πάρκο μέσα από μια σειρά έργων, σε συνεργασία με την εξειδικευμένη εταιρία Τοπιοδομή και το αρχιτεκτονικό γραφείο Tenon Architecture. Το έργο, συνολικής έκτασης 6.552 τ.μ., αναδεικνύει τον φυσικό χαρακτήρα του πάρκου, ως ένας τόπος συνάντησης για τους Αθηναίους πολίτες, δημιουργώντας έναν φωτεινό, πράσινο χώρο που συνδυάζει νερό και φύση, στην καρδιά του αστικού τοπίου.
Στο Πεδίον του ‘Αρεως πραγματοποιήθηκε δενδροφύτευση περισσότερων από 3.700 φυτεύματα (28 δέντρα, 2651 θάμνοι και 1028 αγρωστώδη), τόσο στο ‘Αλσος Οικονομίδη όσο και κατά μήκος της υδάτινης διαδρομής. Στη μία πλευρά του ‘Αλσους Οικονομίδη δημιουργήθηκε ένα ξηροφυτικό τοπίο -όπως εκείνο των Κυκλάδων- με κυρίαρχα φυτά την ελιά, τη λιγαριά και τον σχίνο. Στο κέντρο διαμορφώθηκε ένα δασικό μεσογειακό τοπίο με φυτά όπως η χαρουπιά, η κουκουναριά και η μυρτιά, ενώ από την άλλη πλευρά τοποθετήθηκαν φυτά όπως ο πλάτανος, η βελανιδιά και το σφενδάμιο, συνθέτοντας την εικόνα ενός ημιορεινού τοπίου. Οι εναλλαγές των φυτών δίνουν τη συνολική αίσθηση της Μεσογείου με διαφορετικές υφές και χρώματα. Πέρα από τα φυτά και τους θάμνους, φυτεύτηκαν και ώριμα δέντρα, ώστε σε λίγα χρόνια από τώρα να δημιουργηθεί ένας χώρος σκίασης. Στην υδάτινη διαδρομή επιλέχθηκε χλοοτάπητας για τη δημιουργία χώρων που περιέβαλαν το ρυάκι, ενώ παράλληλα τοποθετήθηκαν περισσότεροι από 600 θάμνοι. Η δενδροφύτευση έκανε το Πεδίον του ‘Αρεως πιο πράσινο, αναβαθμίζοντας αισθητικά το πάρκο με φυσικό τρόπο.
Πέρα από τη δενδροφύτευση, πραγματοποιήθηκεσυνολική ανακατασκευή της υδάτινης διαδρομής. Πλέον, οι επισκέπτες του πάρκου έχουν τη δυνατότητα να περπατήσουν κατά μήκος του νερού, χάρη σε ένα μονοπάτι με πατημένο χώμα. Επίσης, πραγματοποιήθηκεκαθαρισμός, φίλτρανση και ανακυκλοφορία του νερού, ενώ το ρυάκι έγινε πιο φωτεινό. Παράλληλα σε όλη την έκταση τουαντικαταστάθηκαν 250 πλάκες μαρμάρωνόπου αποτελούσαν τα καλύμματα στα κανάλια εκροής των υδάτων και είχαν καταστραφεί με το πέρασμα του χρόνου.
Με την αντικατάστασή τους, αναβαθμίστηκε η εικόνα του πάρκου, ενώ ταυτόχρονα η διαδρομή έγινε πιο όμορφη και προσβάσιμη. Επίσης ο χώρος στις Αριές έγινε πιο φιλόξενος, καθώς σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν -σε συνεργασία με την Tenon Architecture- ξύλινα καθίσματα και τραπέζια, για να ξεκουράζονται οι περαστικοί κάτω από τη σκιά των δέντρων. Ο σχεδιασμός είχε ως πυρηνική ιδέα τις συλλογικότητες, ενώ ο χώρος μπορεί να φιλοξενήσει συνολικά έως 60 άτομα, δημιουργώντας ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση.
