Πολωνοί αγρότες μάχονται με παγετό αργά την άνοιξη. Οι καλλιεργητές φρούτων και οι αμπελουργοί στην Πολωνία αντιμετώπισαν τη χαμηλότερη θερμοκρασία Απριλίου που έχει καταγραφεί τα τελευταία 20 χρόνια τη νύχτα μεταξύ 22-23 Απριλίου.
Οι Πολωνοί αγρότες έκαναν πραγματικό «θέαμα» από τον αγώνα τους με τον όψιμο ανοιξιάτικο παγετό. Οι καλλιεργητές έκαναν ό,τι μπορούσαν για να σώσουν τα οπωροφόρα δέντρα τους από θερμοκρασίες που έφτασαν τους -6, -10 βαθμούς και ξάφνιασαν τα ανθισμένα περιβόλια.
Η πιο κρύα νύχτα των τελευταίων 20 ετών έχει κινητοποιήσει τους αγρότες στην Πολωνία
Οι νυχτερινοί παγετοί που αντιμετώπισαν οι Ρουμάνοι αγρότες δεν γλίτωσαν ούτε τα περιβόλια και τα αμπέλια στην Πολωνία. Σε πολλές περιοχές της χώρας δεν έχει καταγραφεί τόσο χαμηλή θερμοκρασία τις νύχτες του Απριλίου εδώ και 20 χρόνια. Οι καλλιεργητές έκαναν ό,τι μπορούσαν για να σώσουν τα οπωροφόρα δέντρα τους.
Η πρώιμη και ισχυρή έναρξη της άνοιξης με υψηλές θερμοκρασίες ρεκόρ στις αρχές Μαρτίου και Απριλίου είχε ως αποτέλεσμα ισχυρή επιτάχυνση της εισόδου δέντρων και στην Πολωνία. Η «παράσταση» των ανθισμένων περιβόλων και μπουμπουκιών, όμως, καταστράφηκε ξαφνικά από τις αρνητικές θερμοκρασίες που σημειώθηκαν μετά τις 20 Απριλίου. Ως εκ τούτου, επί του παρόντος, οι χαμηλές θερμοκρασίες του αέρα τη νύχτα έχουν γίνει τεράστια απειλή για την παραγωγή πολωνικών φρούτων, συμπεριλαμβανομένων των διάσημων εισαγόμενων μήλων.
Φωτιές σε περιβόλια και αμπέλια ως λύση σε μια σειρά από όψιμους παγετούς
Η καταπολέμηση των ανοιξιάτικων παγετών συνεχίζεται εδώ και αρκετές ημέρες από Πολωνούς αγρότες. Αν και όμορφες και γραφικές, οι φωτιές που ανάβουν ανάμεσα σε σειρές δέντρων ή αμπέλια δεν είχαν πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Είναι δύσκολο ο αγώνας να είναι αποτελεσματικός αν η θερμοκρασία έχει πέσει σε ορισμένες περιοχές στους -6 ή και στους -10 βαθμούς Κελσίου.
Η πιο χρησιμοποιούμενη μέθοδος για την προστασία των οπωρώνων από τους οποίους οι Πολωνοί αγρότες είναι οι φωτιές, που ανάβουν ανάμεσα σε σειρές δέντρων ή αμπέλια.
Ποιες άλλες μεθόδους έχουν χρησιμοποιήσει οι Πολωνοί καλλιεργητές φρούτων για να προστατεύσουν τις καλλιέργειές τους
Οι Πολωνοί αγρότες έβαλαν στην πράξη τις πιο χρήσιμες μεθόδους καταπολέμησης του παγετού που μπορούσαν να βρουν. Από τη διασπορά καπνού από φλεγόμενα δέματα που τυλίγονται στο έδαφος, μέχρι την αναγκαστική κατάψυξη των δέντρων μέσω άρδευσης ή πιο αντισυμβατικών μεθόδων, όπως η χρήση ελικοπτέρου για τη θέρμανση του αέρα.
Στη Λάρισα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά πανελλαδικά μηχανική συγκομιδή συμπύρηνων ροδάκινων, αφού η έλλειψη εποχικών εργατικών χεριών οδηγεί στην πλήρη εκμηχάνιση των δεντροκαλλιεργειών.
Μιλώντας στη larissanet για το νέο εγχείρημα ο Λευτέρης Δαμασιώτης (ιδιοκτήτης Φυτωρίων), εξέφρασε την ικανοποίησή του από τα πρώτα αποτελέσματα και τη θετική ανταπόκριση των βιομηχανιών.
«Συγκομίσαμε, για πρώτη φορά πανελλαδικά, ροδάκινα με μηχανικό τρόπο για βιομηχανική χρήση, όπως κάναμε πριν από έναν μήνα και με τα βερίκοκα. Σε δέντρα ηλικίας 1,5 χρόνου είχαμε παραγωγή 800 κιλά ανά στρέμμα» σημειώνει ο κ. Δαμασιώτης και εξηγεί πως στο συγκεκριμένο αγροτεμάχιο η φύτευση έγινε σε αποστάσεις 3,20 μέτρα ανά σειρά, πλάτος 0,75 μ. και ύψος 1,5 μέτρο. Όλες οι εργασίες πλέον (φύτεμα, κλάδεμα και συγκομιδή) γίνονται με μηχανικό τρόπο.
Ο κ. Δαμασιώτης επισημαίνει πως ο κάθε παραγωγός, με το νέο μοντέλο μπορεί να διαχειριστεί μόνος του μέχρι 200 στρέμματα πυκνής φύτευσης δεντροκαλλιεργειών. Και υπενθυμίζει πως δεν απαιτούνται εργατικά χέρια, τα οποία είναι δυσεύρετα τα τελευταία χρόνια.
Όσον αφορά το αποτέλεσμα υπήρξε θετική ανταπόκριση από τη βιομηχανία για τα ροδάκινα, αλλά και τα βερίκοκα που συγκομίστηκαν με μηχανικό τρόπο νωρίτερα φέτος. Τα ποσοστά απομοίωσης είναι 20 έως 22%, που σημαίνει πως είναι εφάμιλλο με το χέρι.
«Στο νέο μας αυτό εγχείρημα υπήρξε και η έμπρακτη υποστήριξη των βιομηχανιών» προσθέτει ο κ. Δαμασιώτης. Τη νέα χρονιά ευελπιστούμε το ποσοστό απομοίωσης να μειωθεί σημαντικά σε συνεργασία και με το γεωπονικό τμήμα της βιομηχανίας.
Ο παραγωγός με το νέο μοντέλο δίνει:
υπεραξία στο προϊόν ξοδεύει λιγότερα τοξικά φάρμακα παράγει με τρόπο, πιο φιλικό προς το περιβάλλον κερδίζει σε χρήμα και χρόνο, ενώ μειώνει σημαντικά τον κόπο του.
Τα βλαστικά στάδια της ελιάς για την ποικιλία Κορωνέικη στην Κρήτη, σύμφωνα με το από 12-04-24 τεχνικό δελτίο ελιάς του Περιφερειακού Κέντρου Προστασίας Φυτών Ηρακλείου (ΠΚΠΦΗ) έχουν ως εξής:
Στις Πρώιμες περιοχές η άνθηση βρίσκεται στα στάδια: Φούσκωμα-Κρόκιασμα ανθοταξιών-Έναρξη άνθισης
Στις πολύ Πρώιμες παραλιακές περιοχές παρουσιάζεται μεγαλύτερη ανομοιομορφία σταδίων σε σχέση με τις πρώιμες περιοχές
Στις Μεσοπρώιμες περιοχές η άνθηση βρίσκεται στα στάδια του σχηματισμού ανθοταξιών-φούσκωμα των ανθέων.
Remaining Time-0:00
Fullscreen
Mute
Στις Oψιμες περιοχές αρχίζει με σχηματισμό των ανθοταξιών.
ΠΥΡΗΝΟΤΡΗΤΗΣ(Praysoleae)
Στο δίκτυο παγίδων φερομόνης πρώιμων περιοχών η πτήση των ακμαίων της ανθόβιας γενιάς εξελίσσεται με αξιόλογους πληθυσμούς. Αυτή την εποχή οι προνύμφες τρέφονται στα κλειστά και στα ανοιχτά άνθη. Όταν η ανθοφορία είναι ικανοποιητική τότε η πραγματική ζημιά στην παραγωγή δεν είναι σημαντική επειδή στην ελιά ένα μικρό ποσοστό, μόλις 3-5% των ανθέων, εξασφαλίζει μια καλή καρποφορία. Σοβαρές προσβολές παρατηρούνται όταν η ανθοφορία είναι μέτρια έως μικρή.
Οδηγίες:
Στις πολύ πρώιμες παραλιακές και στις πρώιμες περιοχές συστήνεται αντιμετώπιση με εκλεκτικά εγκεκριμένα σκευάσματα σε ελαιώνες με μέτρια ή χαμηλή ανθοφορία στο διάστημα από το άνοιγμα των ανθέων μέχρι λίγο πριν την πλήρη άνθιση. Στους ελαιώνες με μεγάλη ανθοφορία δε χρειάζεται να γίνει καμία επέμβαση στη γενιά αυτή.
Στους ελαιώνες βιολογικής καλλιέργειας ανεξαρτήτως μεγέθους της ανθοφορίας συστήνεται επέμβαση όταν έχουν ανοίξει 5-25% των ανθέων με σκευάσματα του βακίλου της Θουριγγίας (Bacillus thuringiensis) και επανάληψη. Στόχος είναι η έγκαιρη καταπολέμηση της ανθόβιας γενιάς καθώς ο βάκιλος είναι αποτελεσματικός μόνο στις προνύμφες. Δεν συστήνονται εφαρμογές βακίλου στην καρπόβια γενιά γιατί οι προνύμφες εισέρχονται αμέσως στον μικρό καρπό, χωρίς να περιφέρονται για να καταναλώσουν το εντομοπαθογόνο βακτήριο.
Επισήμανση:
Η ανθοφορία συμπίπτει με περίοδο έντονης δραστηριότητας των περισσότερων ωφέλιμων εντόμων (παρασιτοειδή, αρπακτικά) που μειώνουν σημαντικά τους πληθυσμούς του εντόμου (προνύμφες, αυγά). Προτείνεται γενικότερα η χρήση μικροβιακών σκευασμάτων του βακίλου ή άλλου εγκεκριμένου εκλεκτικού εντομοκτόνου.
Ενημέρωση:
Οδηγίες για περιοχές μέσης πρωιμότητας και όψιμες περιοχές θα δοθούν σε επόμενα Δελτία.
Με την συνεργασία της ΔΑΑΚ Χανίων λαμβάνονται τα δεδομένα για την ελιά στην Π.Ε. Χανίων.
ΒΑΜΒΑΚΑΔΑ(ψύλλα) (Euphylluraphillyreae)
Είναι μυζητικό έντομο που προσβάλλει τις ανθοταξίες. Οι προνύμφες εκκρίνουν λευκές κηρώδεις ουσίες (βαμβακάδα) που μαζί με κολλώδες μελίτωμα καλύπτουν τις κορυφές των νέων βλαστών και τις ανθοταξίες. Προνύμφες και ενήλικα μυζούν τους χυμούς και παρεμποδίζουν την άνθιση και τη γονιμοποίηση των ανθέων.
Οδηγίες:
Στις πρώιμες περιοχές συστήνεται αντιμετώπιση μόνο σε ελαιώνες μειωμένης ανθοφορίας και έντονης προσβολής ( άνθη καλυμμένα με βαμβακάδα να ξεπερνούν το 30%). Επεμβάσεις που γίνονται για άλλα έντομα καταπολεμούν και τη βαμβακάδα με προσθήκη παραφινικού λαδιού. Στην εφαρμογή πάντα χρειάζεται προσοχή στη θερμοκρασία, δεν πρέπει να ξεπερνά τους 30o C.
Χρησιμοποιείτε σκευάσματα φυτοπροστασίας με έγκριση στην καλλιέργεια της ελιάς.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Στην ιστοσελίδα του ΥΠΑΑΤ https://1click.minagric.gr/oneClickUI/frmFytoPro.zul στις επιλογές: ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΦΥΤΟΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΤΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ & ΕΝΤΟΜΟ (Εχθρό) ή ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΦΥΤΟΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΤΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ & ΑΣΘΕΝΕΙΑ επιλέγοντας την καλλιέργεια της ελιάς μπορείτε να ενημερώνεστε για τα εγκεκριμένα εντομοκτόνα και μυκητοκτόνα σύμφωνα με τις τελευταίες τροποποιήσεις των εγκρίσεων. Διαβάζετε και εφαρμόζετε προσεκτικά τις οδηγίες στις ετικέτες των σκευασμάτων για να αποφεύγετε τους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.Παρακολουθείτε τα δελτία καιρού και αποφεύγετε να ψεκάζετε όταν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι κατάλληλες, π.χ. δυνατός άνεμος ή βροχή.
Πυρ και μανία είναι οι κτηνοτρόφοι και οι κρεοπώλες με την απόφαση του υπουργείου Ανάπτυξης να εντάξει και τα αμνοερίφια στο «Καλάθι του Πάσχα», σε μια προσπάθεια να κρατηθεί χαμηλή η τιμή πώλησής τους, ενόψει των εορτών, και για τους καταναλωτές.
«Οι κτηνοτρόφοι είναι στα κάγκελα ακούγοντας ότι θα είναι στο καλάθι το αρνί και το κατσίκι με τιμή για τον καταναλωτή στα 10 ευρώ το κιλό», τόνισε ο αντιπρόεδρος του ΣΕΚ και πρόεδρος του Αγρο-κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Δημητριακών και Αγροτικών Προϊόντων Καστοριάς, Δημ. Μόσχος, σημειώνοντας πως για τον κλάδο, με βάση τα κοστολόγια που λειτουργούν οι εκτροφές σήμερα, είναι κόκκινη γραμμή μια μέση τιμή στα 8 ευρώ το κιλό, που σημαίνει ένα εύρος από 7,5 έως και 9 ευρώ το κιλό, ανά ποιοτική κατηγορία κρέατος.
Μιλώντας σε συνέντευξη τύπου που οργανώθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 24 Απριλίου, στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης ο εκπρόσωπος των κτηνοτρόφων ανέφερε, με εμφανή αγανάκτηση, ότι το υπουργείο, με την πολιτική του, φαίνεται πως έχει λάβει απόφαση να ενισχύσει συγκεκριμένες εταιρείες στον κλάδο της διατροφής.
«Έχει μπει σε λογική καταστροφής της ελληνικής κτηνοτροφίας η οποία φθίνει χρόνο με το χρόνο και θα συνεχίσει να χάνει ζωικό κεφάλαιο αν δεν στηριχθεί ο παραγωγός, ο οποίος έχει στοχοποιηθεί ότι πουλάει τα προϊόντα του ακριβά», ανέφερε χαρακτηριστικά και διερωτήθηκε «πώς γίνεται στο αμνοερίφια η κυβέρνηση, μέσω του υπουργείου Ανάπτυξης, να βάζει διατίμηση και όταν πρόκειται για άλλα κυρίαρχα αγαθά όπως η ενέργεια ή τα καύσιμα, να λέει ότι δεν μπορεί να το κάνει;».
Σημείωσε ακόμη ότι «με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η συνεισφορά του κτηνοτροφικού κλάδου στο ΑΕΠ φτάνει στο 17% και με τις κινήσεις της αυτές η κυβέρνηση θα τον σακατέψει», ενώ εξήγησε πως τα τελευταία τρία χρόνια το κόστος παραγωγής στην προβατοτροφία έχει αυξηθεί 56%, καθιστώντας την άσκηση του επαγγέλματος πολύ δύσκολη, κάτι που αποτυπώνεται και στη φθίνουσα πορεία που ακολουθεί το ζωικό κεφάλαιο. Μάλιστα εκτίμησε πως η μείωση κοπαδιών «θα συνεχιστεί με γεωμετρική πρόοδο τα επόμενα χρόνια και θα πάθουμε ως χώρα στο αιγοπρόβειο κρέας ό,τι και με το βόειο κρέας, όσον αφορά στην κάλυψης της αυτάρκειάς μας».
Παρά τη μείωση του ζωικού κεφαλαίου, αλλά και το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος της φετινής παραγωγής αμνοεριφίων πήρε τα δρόμο των εξαγωγών σε χώρες του εξωτερικού, την περίοδο του Καθολικού Πάσχα, και για φέτος, όπως είπε ο κ. Μόσχος υπάρχει επάρκεια σε αμνοερίφια ενόψει του ορθόδοξου Πάσχα. «Στην ηπειρωτική Ελλάδα θα έλεγα πως υπάρχει ένα έλλειμμα της τάξης του 30%, διότι πολλοί συνάδελφοι προτίμησαν να τα πουλήσουν μικρά, λίγων ημερών, για εξαγωγή με τιμή κοντά στα 8 ευρώ το κιλό. Στα νησιά όμως και κυρίως στην Κρήτη μιλάμε για υπερ-επάρκεια που μπορεί να καλύψει πλήρως τις ανάγκες της εγχώριας αγοράς», είπε ο αντιπρόεδρος του ΣΕΚ.
Έντονη κριτική για την απόφαση του υπουργείου Ανάπτυξης, άσκησε και ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Καταστηματαρχών Κρεοπωλών, Σάββας Κεσίδης. «Να σταθεί στο ύψος της η κυβέρνηση και να μη βάζει πλαφόν και να χαλάει την αγορά. Προσπαθούμε να φέρουμε την καλύτερη τιμή για αρνί και κατσίκι στο τραπέζι του καταναλωτή», τόνισε και σημείωσε πως αυτή τη στιγμή υπάρχει μια υστέρηση της τάξης του 30% στις παραγγελίες προς τα κρεοπωλεία.
Εξέφρασε πάντως την ελπίδα πως με τα παζάρια που θα ακολουθήσουν τις επόμενες ημέρες, η τιμή στο κρεοπωλείο δεν θα ξεπεράσει τα 15 ευρώ και θα μπορέσουν να πάρουν όλοι οι καταναλωτές για το Πάσχα.
«Θα βάλουμε πλάτη, απορροφώντας ένα κομμάτι του κόστους, γιατί αν δεν βγάλει κάτι και ο κτηνοτρόφος, θα εγκαταλείψει το επάγγελμα και δεν θα έχουμε αντικείμενο ούτε και εμείς», σημείωσε χαρακτηριστικά, ενώ κάλεσε τις αρμόδιες Ελεγκτικές Αρχές «να αυστηροποιήσουν τους ελέγχους στην αγορά και επιτέλους να επιβάλλουν κυρώσεις και στις 167 καταγγελίες που έγιναν πέρυσι και παραμένουν στα συρτάρια».
Από την πλευρά του, ο Απόστολος Ραυτόπουλος, πρόεδρος της Ένωσης Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας, έκανε λόγο για το ακριβότερο Πάσχα σε σχέση με τις άλλες χρονιές, καθώς έχουν αυξηθεί ιδιαίτερα οι τιμές των τροφίμων, ενώ κατηγόρησε το υπουργείο ανάπτυξης πως με τη στάση του «εμπαίζει τους καταναλωτές» καθώς από τις 17 αλυσίδες που μετέχουν στο Καλάθι του Πάσχα μόνο οι 14 έχουν αμνοερίφια και από αυτές οι δύο μόνο κομμάτια και όχι ολόκληρα σώματα.
Την καθιέρωση μεταπτυχιακών προγραμμάτων μεταξύ Ελλάδας – Κίνας, τη δημιουργία προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών και καθηγητών και την επιμόρφωσή τους σε θέματα αγροτικής παραγωγής και ανάπτυξης, πρότεινε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Λευτέρης Αυγενάκης κατά τη σημερινή συνάντηση με τον πρόεδρο της Κινέζικης Ακαδημίας Αγροτικών Επιστημών Καθηγητή, Wu Kongming.
Η Κινέζικη Ακαδημία Αγροτικών Επιστημών αποτελούμενη από ένα ολοκληρωμένο δίκτυο έρευνας, ανάπτυξης και εκπαίδευσης πρωτοστατεί στο τομέα των νέων τεχνολογιών υδροπονίας με σύγχρονα εργαστήρια ρομποτικής, προσελκύοντας εκατοντάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Κατατάσσεται 2η παγκοσμίως ως τράπεζα γενετικού υλικού σπόρων, γεγονός που την καθιστά πρωτοπόρα στο είδος της.
Σε αυτό το πλαίσιο ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων επισήμανε την ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης της ήδη σημαντικής υφιστάμενης συνεργασίας μεταξύ της Κινεζικής Ακαδημίας Αγροτικών Επιστημών με τους εποπτευόμενους φορείς του ΥπΑΑΤ, όπως με το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο και τον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ. Επιβεβαιώνοντας τη διάθεση των δύο πλευρών να ισχυροποιήσουν την σχέση συνεργασίας σε ερευνητικό και εκπαιδευτικό επίπεδο.
Συζητήθηκαν εκτενώς οι συνέπειες της κλιματικής κρίσης καθώς και η κρισιμότητα της επισιτιστικής ασφάλειας, οι οποίες έχουν δημιουργήσει παγκόσμια ανησυχία. Τονίστηκε, η ανάγκη περαιτέρω συνεργασίας σε προγράμματα αναδιάρθρωσης καλλιεργειών.
Επιμόρφωση
Η ελληνική πλευρά πρότεινε τη δημιουργία προγράμματος για ανταλλαγή φοιτητών και καθηγητών και την επιμόρφωσή τους σε θέματα αγροτικής παραγωγής και ανάπτυξης με ταυτόχρονη καθιέρωση μεταπτυχιακών προγραμμάτων μεταξύ των δύο χωρών.
Συμφωνήθηκε, επίσης, πριν από το τέλος του 2024 και ύστερα από πρόσκληση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Λευτέρη Αυγενάκη, να πραγματοποιηθεί επίσκεψη στελεχών της Ακαδημίας στην Ελλάδα με στόχο να ενισχυθεί η υφιστάμενη συνεργασία τόσο με τους εποπτευόμενους φορείς του ΥπΑΑΤ (Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο και ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ), όσο και με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας μας. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης θα πραγματοποιηθούν συναντήσεις, προκειμένου να διερευνηθούν επιπλέον γέφυρες συνεργασίας.
Συνέδριο
Η ελληνική πλευρά πρότεινε την διοργάνωση μεγάλου συνεδρίου που θα λάβει χώρα το 2025 στην Ελλάδα με την παρουσία πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και αγροτικών φορέων των δύο χωρών με στόχο τη διεύρυνση συνεργασιών σε εκπαίδευση και έρευνα. Η κινεζική πλευρά απεδέχθη την πρόταση με ιδιαίτερη χαρά.
Μετά το πέρας της συνάντησης ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Λευτέρης Αυγενάκης ξεναγήθηκε από τον Γενικό Διευθυντή Διεθνών Σχέσεων κ. Jin Ke στις πρωτοποριακές εγκαταστάσεις υδροπονίας και ρομποτικής της Κινέζικης Ακαδημίας Αγροτικών Επιστημών.
Η Κατερίνα Μόσχου αποφάσισε πριν από μερικά χρόνια να μετακομίσει από την Αθήνα στην Πάρο για να φτιάξει ένα τυροκομείο και μια φάρμα, και αυτήν τη στιγμή βλέπει τις Κυκλάδες να χτίζονται με ρυθμό που απειλεί τη γεωργία και την κτηνοτροφία
Όταν η Κατερίνα Μόσχουαποφάσισε να μετακομίσει από την Αθήνα στην Πάρο και να φτιάξει To Πάριον Τυροκομείο, πριν από εφτά χρόνια, είχε ένα όνειρο που με θυσίες και πολλή δουλειά κατάφερε να πραγματοποιήσει: να φτιάξει παραδοσιακά τυριά με γάλα από ντόπιες κατσίκες και πρόβατα που εκτρέφει η ίδια, τα οποία ταΐζει αποκλειστικά με τροφές που έχει καλλιεργήσει σε χωράφια του νησιού. Η κατάσταση στην Πάρο από τότε που άρχισε να φτιάχνει το τυροκομείο, στο οποίο επένδυσε όλο της το μέλλον, έχει αλλάξει δραματικά.
Μετά το τέλος της καραντίνας, η υπερβολική ανάπτυξη του τουρισμού και η ασύδοτη δόμηση κάνουν πολύ δύσκολη τη ζωή των ατόμων που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο πρωτογενής τομέας απειλείται, και όχι μόνο στην Πάρο. Οι συνθήκες στα νησιά γίνονται όλο και πιο ασφυκτικές και σε λίγο δεν θα υπάρχουν χώροι για καλλιέργεια, ενώ οι κτηνοτροφικές μονάδες σε περιοχές που κάποτε ήταν ερημικές σήμερα βρίσκονται σε κλοιό δόμησης γιατί γύρω τους χτίζονται τουριστικά καταλύματα.
από την Αθήνα στην Πάρο και να φτιάξει το Πάριον Τυροκομείο πριν από εφτά χρόνια, ένα όνειρο που με θυσίες και πολλή δουλειά κατάφερε να πραγματοποιήσει (φωτογραφία/lifo.gr)
Και ενοχλούν. Ενοχλεί η φασαρία, η μυρωδιά, η σκόνη. Η κραυγή αγωνίας της Κατερίνας που έγινε viral τις τελευταίες μέρες, ακόμα και αν δεν αναφέρεται σε κάτι συγκεκριμένο, είναι κραυγή αγωνίας για μια κατάσταση που σε λίγο θα είναι μη αναστρέψιμη. Γιατί αν δεν υπάρχει τίποτα ντόπιο να δει ο τουρίστας σε μερικά χρόνια, καμία τοπική γεύση να δοκιμάσει, τίποτα που να είναι μοναδικό και όλα γίνουν μια απέραντη, ομοιογενής Disneyland, γιατί να έρθει στο μέλλον στο νησί;
«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, στο Μοσχάτο, αλλά καταγωγή έχω από την Πάρο», λέει, «η μητέρα μου έχει γεννηθεί κι έχει μεγαλώσει στο νησί, στη Μάρπησσα, και κάθε καλοκαίρι και Πάσχα ερχόμασταν για διακοπές. Ουσιαστικά από εκεί έχω αναμνήσεις και εικόνες για το νησί. Στην Αθήνα έμεινα μέχρι 34 χρονών, τότε έφυγα, και εδώ κι εφτά χρόνια ζω στην Πάρο.
«Γύρισα το 2014 και για τρία χρόνια προσπαθούσα να οργανώσω και να χτίσω το τυροκομείο. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 2017 και τον Φλεβάρη του ’18 πήρα και την άδεια για να λειτουργώ» (φωτογραφία/lifo.gr)
Όταν τελείωσα το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Τμήμα Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής, είχα την τύχη να δουλέψω στη ΔΕΛΤΑ πάνω στο γάλα. Μετά από δυόμισι χρόνια μου δόθηκε η ευκαιρία να πάω στην Κύπρο, με έστειλαν στον όμιλο Vivartia, όπου πήγα ως διευθύντρια ποιοτικού ελέγχου. Έμεινα και εκεί τρία χρόνια, κι εκτός από το να εμφιαλώνουμε φρέσκο γάλα, κάναμε και γιαούρτι και τυριά. Στην Κύπρο είχα πολύ άμεση επαφή με το κομμάτι του τυριού.
Το Πάριον Τυροκομείο άρχισα να το φτιάχνω το 2017 που ήρθα στο νησί, πριν δεν υπήρχε τίποτα. Η γιαγιά μου και τα αδέλφια της μητέρας μου είχαν ζώα, και τους θυμάμαι να τυροκομούν στο καζάνι, με ξύλα. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ ως διαδικασία, πολλές φορές πήγαινα κι εγώ να βγάλω το τυρί, να χαζεύω, να δοκιμάζω. Όταν ήμουν στην Κύπρο, αποφάσισα να μη γυρίσω στην Αθήνα, αλλά να έρθω στην Πάρο να δοκιμάσω την τύχη μου. Γύρισα το 2014 και για τρία χρόνια προσπαθούσα να οργανώσω και να χτίσω το τυροκομείο. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 2017 και τον Φλεβάρη του ’18 πήρα και την άδεια για να λειτουργώ.
Ξεκίνησα το τυροκομείο με αγελαδινό γάλα, το οποίο αγόραζα. Ωστόσο, επειδή στις Κυκλάδες γενικότερα υπήρχαν από πάντα αιγοπρόβατα, κι αυτά ουσιαστικά αξιοποιούσαν οι παππούδες μας, αποφάσισα να φτιάχνω τυριά μόνο από γάλα κατσίκας και πρόβατου. Τις αγελάδες στα νησιά τις είχαν σαν τα μουλάρια, για να έλκουν πράγματα, να οργώνουν, δεν έτρωγαν το γάλα τους. Μέχρι τη δεκαετία του ’80 δεν το εκμεταλλεύονταν στο νησί, δεν το τυροκομούσαν. Η γιαγιά του συζύγου μου ακόμα και τώρα δεν τρώει αγελαδινό τυρί, το σιχαίνεται.
Κι επειδή θεωρώ ότι στα αιγοπρόβεια γάλατα είναι πολύ πιο έντονες οι γεύσεις και οι μυρωδιές, και σε συγκυρία με τον κορωνοϊό, τότε, το 2020-21, ξεκίνησα να φτιάχνω ένα δικό μου κοπάδι από αιγοπρόβατα. Πήρα από ντόπιους εξήντα κατσικάκια και δέκα προβατάκια και έχω τώρα τη δικιά μου φάρμα, με περίπου τριακόσια αιγοπρόβατα. Αυτήν τη στιγμή έχω μόνο αιγοπρόβειο γάλα, που είναι αυτό που παράγω εγώ.
«Ξεκίνησα το τυροκομείο με αγελαδινό γάλα, το οποίο αγόραζα» (φωτογραφία/lifo.gr)
Έχω φτιάξει, δηλαδή, μια καθετοποιημένη μονάδα, παράγουμε εμείς τις ζωοτροφές, στον κάμπο των Μαρμάρων, και επειδή καλλιεργούνται εδώ, λόγω του κλίματος και του ότι είναι κοντά στη θάλασσα, δίνουν κι αυτές παραπάνω γεύση –τρώει το ζώο, και όλα αυτά τα αρωματικά που τρώει περνάνε και στο γάλα. Στο τυροκομείο φτιάχνω γραβιέρα, γραβιέρα σε παριανό ελαιόλαδο, ξινοτύρι, γιαούρτι κατσικίσιο, μυζήθρα φρέσκια, ανθότυρο ξηρό και τουλουμοτύρι. Ο σύζυγός μου, γέννημα-θρέμμα Παριανός, με βοηθάει με τις ζωοτροφές· σήμερα τυλίγουν μπάλες.
Στα εφτά χρόνια που είμαι εδώ πολλά πράγματα στο νησί έχουν αλλάξει δραματικά. Δεν είμαι οπισθοδρομική και σε καμία περίπτωση δεν είπα να γυρίσουμε πίσω, κι εγώ ζω απ’ τον τουρισμό, όπως το μεγαλύτερο μέρος του νησιού, πρέπει να υπάρχει πρόοδος, αλλά η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη για έναν κτηνοτρόφο ή έναν αγρότη.
Το ’17 που ήρθα ήταν τα απόνερα της οικονομικής κρίσης και ήταν μαζεμένος ο κόσμος γενικά, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια έχει γίνει ένα «μπαμ» και χτίζονται πολλές οικοδομές, βίλες, με πολύ μεγάλη ταχύτητα, ακούω ότι εκδίδονται συνεχώς άδειες, κι ίσως πρέπει να εξεταστεί αυτό, γιατί παίρνει μια άλλη τροπή πλέον το νησί.
Δεν είναι πρόβλημα μόνο της Πάρου, προφανώς, είναι όλων των Κυκλάδων και όλων των νησιών, αλλά οι συνθήκες έχουν γίνει πολύ δύσκολες για τους ντόπιους. Βάλε τα ενοίκια, τα μεταφορικά, τα καύσιμα, το πόσο δύσκολο είναι να βρεις εργατικά χέρια, γιατί δεν είναι μόνο ο μισθός, πλέον δεν υπάρχουν σπίτια για να μείνει κάποιος που δεν είναι από το νησί. Επίσης, κλείνουν τα παλιά μαγαζιά γιατί οι πιο πολλοί προτιμούν να νοικιάσουν το κατάστημά τους για να είναι πιο ήσυχοι. Αυτό σημαίνει ότι κατεβαίνουν άνθρωποι στο νησί που δεν είναι από ‘δω, και όπως είναι λογικό δεν έχουν την ευαισθησία να ψάξουν και να βάλουν στο μενού τους ντόπια προϊόντα –λίγοι είναι αυτοί που το κάνουν– γιατί δεν τους νοιάζει, όλα είναι απλά budget, πόσα διαθέτω, πόσα θέλω να βγάλω και τέλος.
«Είναι λογικό, τα ντόπια προϊόντα σε κάθε περιοχή είναι πιο ακριβά. Και δεν είναι μόνο το ότι παράγουμε σε νησί, όπου είναι το κόστος παραγωγής πιο μεγάλο, είναι και οι ποσότητες μικρές σε ένα τοπικό τυροκομείο, δεν συγκρίνονται με μιας γαλακτοβιομηχανίας» (φωτογραφία/lifo.gr)
Είναι λογικό, τα ντόπια προϊόντα σε κάθε περιοχή είναι πιο ακριβά. Και δεν είναι μόνο το ότι παράγουμε σε νησί, όπου είναι το κόστος παραγωγής πιο μεγάλο, είναι και οι ποσότητες μικρές σε ένα τοπικό τυροκομείο, δεν συγκρίνονται με μιας γαλακτοβιομηχανίας. Παλιά ερχόμασταν από την Αθήνα στο νησί και περιμέναμε να φάμε στην οικογενειακή ταβέρνα του τάδε, να τους δούμε, να τους χαιρετίσουμε, να μας καλωσορίσουν που ήρθαμε, γιατί αυτό σήμαινε καλοκαίρι στο νησί, υπήρχε ένα κλίμα ζεστό, όμορφο.
Αυτό σε λίγο δεν θα υπάρχει. Θα χαθούν και όλα τα ντόπια φαγητά, κι αν δεν διατηρήσεις την ντόπια κουζίνα, σε μερικά χρόνια τι θα έρχεται να βρει ο τουρίστας; Αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο της Πάρου, είναι γενικό πρόβλημα, όχι μόνο στις Κυκλάδες και στις Σποράδες, γενικώς υπάρχει αυτή η στροφή, είναι δύσκολος ο πρωτογενής τομέας …
Η κτηνοτροφική μονάδα μου από το χωριό, τη Μάρπησσα, απέχει περίπου δυόμισι χιλιόμετρα, κι απ’ τη θάλασσα απέχει τριάμισι χιλιόμετρα. Ενώ είναι αγροτική περιοχή και το πολεοδομικό σχέδιο που υπάρχει επιτρέπει αγροτικές δραστηριότητες κάθε είδους, επιτρέπει και να χτιστούν δωμάτια, βίλες, οπότε εκεί υπάρχει ένα χάος, γιατί δυστυχώς αυτά τα δύο δεν συμβαδίζουν.
Ακούγονται πάρα πολλά περιστατικά σε όλο το νησί στα οποία κάποιος ενοχλείται από έναν κόκορα, από μια συκιά που κρύβει τη θέα, από έναν καλαμιώνα, από αυτόν που έχει ένα μποστανάκι και ανοίγει το μοτέρ να το ποτίσει, οπότε θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα, αν συνεχίσουν με αυτούς τους ρυθμούς να χτίζονται τα πάντα και εδώ που είναι αγροτική περιοχή, ενδεχομένως θα ενοχληθούν κάποιοι τουρίστες από τη δραστηριότητα που ασκώ. Πού να πάμε, όμως, κι εμείς;
Δεν είναι πρόβλημα προσωπικό, δικό μου, δεν με έχουν ενοχλήσει συγκεκριμένα, αλλά θεωρώ ότι, όταν έρθει κόσμος να μείνει εδώ, κάποιος θα παραπονεθεί – ξεκινάω από τις πεντέμισι το πρωί να αρμέγω, δεν θα ενοχληθούν που θα κοιμούνται με το παράθυρο ανοιχτό για να μπει το βοριαδάκι; Είναι πρόβλημα γενικώς που υπάρχει στον τόπο και στις Κυκλάδες, και θα πρέπει να καθίσουμε όλοι κάτω, οι δημόσιες αρχές, και να δούμε πώς να το διορθώσουμε ή να το περιορίσουμε, να αλλάξει κάτι, γιατί δεν γίνεται να χτιστούνε όλα, δεν γίνεται να σταματήσουμε αυτά τα λίγα άτομα, οι τελευταίοι ρομαντικοί, που ασχολούμαστε με τον πρωτογενή τομέα. Όσο δύσκολο και να είναι, κάτι δίνουμε κι εμείς που παράγουμε. Αν φας μια ντομάτα ντόπια, θα ξετρελαθείς. Είναι πολύ σημαντικό κομμάτι και ο γαστρονομικός τουρισμός.
Ζω απ’ τον τουρισμό, απλά πρέπει να υπάρξει μια ισορροπία, γιατί αυτήν τη στιγμή τα χτίζουμε όλα. Κοιτάμε όμως αν υπάρχει δρόμος για να περάσει το αμάξι; Πώς θα έρχονται οι επισκέπτες; Πώς θα φεύγουν τα σκουπίδια; Πού θα βρούμε νερό για να γεμίσουν οι πισίνες; Το μόνο που ζητάμε είναι να προστατέψουν αυτούς που έχουμε απομείνει και ασχολούμαστε με τον πρωτογενή τομέα, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε.
«Στο τυροκομείο φτιάχνω γραβιέρα, γραβιέρα σε παριανό ελαιόλαδο, ξινοτύρι, γιαούρτι κατσικίσιο, μυζήθρα φρέσκια, ανθότυρο ξηρό και τουλουμοτύρι» (φωτογραφία/lifo.gr)
Δεν υπάρχει πλέον γη να καλλιεργήσεις, ψάχνουμε χωράφι για να βάλουμε κριθάρι και δεν βρίσκουμε. Και εμείς βάζουμε κριθάρι, που γίνεται ξερικό και δεν θέλει νερό, αλλά το νερό που γλιτώνουμε θα γεμίσει ένα σωρό πισίνες. Φέτος έβρεξε πολύ λίγο και προβληματιζόμαστε για το τι θα γίνει αυτό το καλοκαίρι. Τον Αύγουστο που θα φύγουν όλοι εμείς θα μείνουμε πίσω, τι θα γίνει εδώ;
Δεν είμαι ειδικός, είπα απλά το παράπονό μου χωρίς να έχω κάτι με κάποιον. Οι άνθρωποι που χτίζουν έχουν άδεια, αφού το επιτρέπει ο νόμος καλά κάνουν, αλλά αν αύριο δεν τους αρέσει το νησί θα πουλήσουν και θα φύγουν. Εμένα εδώ είναι το σπίτι μου, είναι η ζωή μου, δεν μπορώ να φύγω από ‘δω, και πρέπει να το υπερασπιστώ αυτό το μέρος, όχι από αυτούς, γενικά. Ακούω πόσα ωραία πράγματα, πόσα έθιμα δεν γίνονται πια επειδή δεν μας το επιτρέπουν και στεναχωριέμαι …».
«Όσο δύσκολο και να είναι, κάτι δίνουμε κι εμείς που παράγουμε. Αν φας μια ντομάτα ντόπια, θα ξετρελαθείς. Είναι πολύ σημαντικό κομμάτι και ο γαστρονομικός τουρισμός» (φωτογραφία/lifo.gr)
Το Επιμελητήριο Κυκλάδων κατέθεσε πρόσφατα έναν φάκελο στο υπουργείο Πολιτισμού για να γίνει η τυροκομία των Κυκλάδων προστατευόμενο στοιχείο στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. «Στις Κυκλάδες έχουν καταγραφεί 106 τυριά, και η αιγίδα της UNESCO θα αποδείξει ότι υπήρχαν από πάντα ως ιστορικό γεγονός, ότι πάντα ασχολούνταν στις Κυκλάδες με τον πρωτογενή τομέα και την παραγωγή τυροκομικών προϊόντων», λέει.
«Το θεωρώ πολύ σημαντικό το να εγγραφούν στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO γιατί θα μας βοηθήσει πολύ. Όταν ήρθαν να καταγράψουν σε βίντεο τις μαρτυρίες για τα τυριά για να κατατεθεί ο φάκελος, το θεώρησα πολύ σημαντικό, γιατί σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει καν μαρτυρία γι’ αυτά, έτσι όπως πάει το νησί μου θα τα παρατήσουν όλοι. Και είναι κρίμα, γιατί την Πάρο και τους κατοίκους της τους υπεραγαπώ, θέλω και η κόρη μου όταν μεγαλώσει να έχει μόνο καλές αναμνήσεις, όπως κι εγώ.
Στην Πάρο δεν υπάρχει κάποιο προϊόν ΠΟΠ, είχα ξεκινήσει πριν από ενάμιση χρόνο την προσπάθεια και θα τη συνεχίσω, γιατί ήρθα στην Αθήνα να γεννήσω και με τον τοκετό και την καισαρική πήγαν όλα πίσω. Προσπαθεί και η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου να πάρει πιστοποίηση κάποιο προϊόν, δεν ξέρω αν θα είναι ΠΟΠ, ΠΓΕ ή κάτι άλλο, αλλά θα ήθελα πολύ να το καταφέρουμε.
Έστω και να γίνει ένα προϊόν ΠΟΠ, όμως, αν δεν υπάρχει χωράφι να καλλιεργήσεις για να ταΐσεις το ζώο και φέρνεις ζωοτροφές από τη Θήβα, τότε τι νόημα έχει να πω ότι είναι ντόπιο; Το ντόπιο για μένα είναι μια φιλοσοφία που έχω στο μυαλό μου και με καθοδηγεί. Δεν γίνεται να οργώνεις το χωράφι και να ενοχλούνται επειδή το αλέτρι σηκώνει σκόνη …».
Διαβούλευση για την υποβολή φακέλου κατοχύρωσης ΠΟΠ στα Κάστανα Πηλίου προγραμματίζεται για την ερχόμενη Πέμπτη 25.04.2024 στη Ζαγορά, στον χώρο διαλόγου PROJECT ZETA στις 13:00 το μεσημέρι.
Τη πρωτοβουλία έχει αναλάβει ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου, ωστόσο η ενέργεια αφορά όλο το Πήλιο, παρότι ο Συνεταιρισμός δραστηριοποιείται με τα κάστανα από τη Δημοτική Ενότητα Ζαγοράς, ήτοι τα χωριά Ζαγορά, Πουρί και Μακρυράχη.
Για τη κατοχύρωση των κάστανων του Πηλίου ο Συνεταιρισμός είχε καλέσει σε μια πρώτη συζήτηση εκπροσώπους διαφόρων χωριών του Πηλίου, κυρίως του Ανατολικού όπου βρίσκεται το 80% της παραγωγής, αλλά και του Δυτικού όπως η Δράκεια, ενώ η ενέργειά του είχε θεωρηθεί από όλους τους παραγωγούς πολύ σημαντικό βήμα για την εμπορική θωράκιση του προϊόντος.
Η συγκρότηση του φακέλου
Η συγκρότηση του φακέλου πραγματοποιήθηκε από τον Συνεταιρισμό στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενου προγράμματος της Περιφέρειας Θεσσαλίας, που έχει θέσει τα κάστανα Πηλίου ως ένα από τα υπέρ των δέκα προϊόντων που προτείνεται να ενισχύσουν τη φαρέτρα του καλαθιού των πιστοποιημένων θεσσαλικών ειδών αγροδιατροφής.
Η τελική διαβούλευση που συγκαλείται τη Πέμπτη, πριν την υποβολή του φακέλου για τα ΠΟΠ Κάστανα Πηλίου στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, θα γίνει παρουσία των αρμοδίων υπηρεσιών της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Τα κάστανα Πηλίου συνδέονται με το Πήλιο από τα αρχαία χρόνια, σύμφωνα με πολλές ιστορικές πηγές ξεκινούν από την εποχή του Ηρόδοτου και συνδέουν ονομασίες αρχαίων οικισμών στη περιοχή με τις καστανιές.
Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Λευτέρης Αυγενάκης, με τον αρμόδιο Υφυπουργό, Διονύσης Σταμενίτης, σε συνεργασία με τον Γενικό Γραμματέα Ενωσιακών Πόρων και Υποδομών, Δημήτρη Παπαγιαννίδη, ανακοινώνουν την τροποποίηση του προϋπολογισμού της Πρόσκλησης της δράσης 4.1.5 (Σχέδια Βελτίωσης).
Λαμβάνοντας υπόψη τον αυξημένο αριθμό αιτήσεων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της τελευταίας πρόσκλησης του μέτρου, αυξάνεται ο προϋπολογισμός της δράσης κατά 125 εκατ. ευρώ.
Μετά την αύξηση αυτή καλύπτεται κατά μέσο όρο το 75,6% της αιτούμενης δημόσιας δαπάνης.
Ο νέος προϋπολογισμός της δράσης ανά Περιφέρεια διαμορφώνεται ως εξής:
Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης 28.265.000 €
Κεντρικής Μακεδονίας 57.160.000 €
Δυτικής Μακεδονίας 25.090.000 €
Θεσσαλίας 36.445.310 €
Ηπείρου 16.340.000 €
Ιονίων Νήσων 2.700.000 €
Δυτικής Ελλάδας 28.360.000 €
Στερεάς Ελλάδας 25.560.000 €
Πελοποννήσου 23.920.000 €
Αττικής 2.860.000 €
Βορείου Αιγαίου 13.800.000 €
Νοτίου Αιγαίου 7.280.000 €
Κρήτης 37.160.000 €
Σύνολο 304.940.310 €
Παράλληλα, έχει ήδη ενεργοποιηθεί στο Πληροφορικό Σύστημα Κρατικών Ενισχύσεων η δυνατότητα υποβολής αιτημάτων πληρωμής από τους δικαιούχους της δράσης.
Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Λευτέρης Αυγενάκης δήλωσε: «Μέσα από την αύξηση του Προϋπολογισμού των Σχεδίων Βελτίωσης, συνεχίζουμε την προσπάθεια για εκσυγχρονισμό του πρωτογενούς τομέα, στήριξης των παραγωγών και κάλυψης των αναγκών που έχουν δημιουργήσει οι νέες συνθήκες και τα νέα δεδομένα στην παραγωγή αγροδιατροφικών προϊόντων. Με πράξεις στηρίζουμε τους Έλληνες παραγωγούς και τους οπλίζουμε με όλα τα αναγκαία εφόδια για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του σήμερα, αλλά και τις προκλήσεις του αύριο».
Υπενθυμίζουμε ότι μέσω της δράσης 4.1.5 δίνεται η δυνατότητα υλοποίησης επενδύσεων από φυσικά και νομικά πρόσωπα, γεωργούς, στις γεωργικές τους εκμεταλλεύσεις.
Ως επιλέξιμες επενδύσεις μπορεί να κριθούν όλα τα πάγια επενδυτικά αγαθά που είναι καινούρια και αμεταχείριστα, προσαρμόζονται λειτουργικά στις συνθήκες και στις δραστηριότητες της εκμετάλλευσης και έχουν δυναμικότητα, μέγεθος, ποσότητα ανάλογες της παραγωγικής ικανότητας της εκμετάλλευσης. Επίσης ενισχύονται οι αναγκαίες μελέτες και το απαραίτητο λογισμικό.
Ενδεικτικές κατηγορίες επιλέξιμων δαπανών είναι τα κτίρια, ο μηχανολογικός εξοπλισμός, η εγκατάσταση φυτειών, η κατασκευή θερμοκηπίων, η κατασκευή σταβλικών εγκαταστάσεων, οι επενδύσεις που συμβάλουν στην αξιοποίηση ΑΠΕ κ.λπ.
Η ένταση ενίσχυσης, ανάλογα με την ιδιότητα του δικαιούχου και τον τόπο μόνιμης κατοικίας του, κυμαίνεται από 40% έως 80%.
Την ένταξη του ηλίανθουκαι της ελαιοκράμβης στις καλλιέργειες που θα λαμβάνουν συνδεδεμένη ενίσχυσηεξετάζει το Υπ.Α.ΑΤ.
Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, επισήμανε, ότι η πρόταση για χορήγηση των συνδεδεμένων ενισχύσεων γίνεται μέσα στο πλαίσιο των στόχων της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ και του θεσμικού πλαισίου που την ορίζει.
Σημειώνεται ότι το Στρατηγικό Σχέδιο (ΣΣ) ΚΑΠ 2023-2027 της χώρας μας δεν υπάρχει πρόβλεψη συνδεδεμένης ενίσχυσης για τους ελαιούχους σπόρους και, κατ’ επέκταση, του ηλίανθου και της ελαιοκράμβης.
Κατανομή βιοντίζελ
Όσον αφορά στο νομικό πλαίσιο κατανομής και αγοράς βιοντίζελ, αρμόδιο είναι το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), το οποίο εκδίδει την πρόσκληση για τον καθορισμό των ποσοτήτων κατανομής στους δικαιούχους.
Εντωμεταξύ η Διεύθυνση Συστημάτων Καλλιέργειας και Προϊόντων Φυτικής Παραγωγής του Υπ.Α.Α.Τ έχει επισημάνει ότι τα εγχωρίως καλλιεργούμενα ελαιούχα φυτά (ηλίανθος και ελαιοκράμβη) θα μπορούσαν να πιστοποιηθούν ως χαμηλού κινδύνου ILUC, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2019/807 της Επιτροπής. Ως εκ τούτου, θα εξαιρούνταν από την υποχρέωση μείωσης της συμβολής τους (στο 0%) στην επίτευξη του στόχου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στις μεταφορές (και, επίσης, για τον υπολογισμό του εθνικού συνολικού μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές) το έτος 2030, σύμφωνα με την οδηγία REDIII.
Στο άρθρο 33 της οδηγίας REDIIΙ αναφέρεται ότι η Επιτροπή, το έτος 2027, θα υποβάλλει νομοθετική πρόταση σχετικά με το κανονιστικό πλαίσιο για την προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για τη μετά το 2030 περίοδο. Επομένως, μπορεί μέχρι τότε να λειτουργεί απρόσκοπτα η κατανομή βιοντίζελ και, σε περίπτωση δυσμενέστερων εξελίξεων, υπάρχει το απαραίτητο χρονικό διάστημα μέχρι το 2030 για την οποιαδήποτε σταδιακή εξέλιξη του τομέα των ενεργειακών καλλιεργειών.
Νέα δεδομένα στην αγορά του σκληρού σιταριού μοιάζουν να δημιουργούν οι ξηροθερμικές συνθήκες που επικρατούν στις κύριες παραγωγικές ζώνες της Μεσογείου και οι οποίες όλα δείχνουν ότι θα αφήσουν το σημάδι τους στις αποδόσεις των χωραφιών.
Έτσι, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία οδεύει προς νέο ρεκόρ παραγωγής, η Ισπανία ανακάμπτει μετά την περσινή καταστροφική χρονιά και οι πιο πρόσφατες προβλέψεις των αναλυτών κάνουν λόγο για αύξηση, έστω κατά ένα μικρό ποσοστό, του τονάζ σε παγκόσμιο επίπεδο, στις τάξεις των αγοραστών αρχίζει να διαφαίνεται το τελευταίο διάστημα μια έντονη ανασφάλεια σε ό,τι αφορά τη διαθεσιμότητα του σκληρού σιταριού, τουλάχιστον στην πρώτη φάση της νέας εμπορικής σεζόν.
Κέρδισε 10 ευρώ η Φότζια
Έως έναν βαθμό, το κλίμα αυτό αποτυπώνεται και στις ιταλικές αγορές όπου τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μια ανοδική κίνηση που δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στην αναμενόμενη «διόρθωση» των τιμών από τα χαμηλά στα οποία είχαν υποχωρήσει.
Ενδεικτικά, η Φότζια κέρδισε αυτή την εβδομάδα άλλα 10 ευρώ, με τα πλέον ποιοτικά σιτάρια (ειδικό βάρος 78 kg/hl, υαλώδη 70%, πρωτεΐνη 12%) να διαπραγματεύονται στα 350-355 ευρώ/τόνο επί αυτοκινήτου στην αποθήκη του εμπόρου, τη δεύτερη ποιοτική κατηγορία (ειδικό βάρος 76 kg/hl, υαλώδη 50%, πρωτεΐνη 11%) στα 325-330 ευρώ/τόνο και την τρίτη (ειδικό βάρος 74 kg/hl, υαλώδη 30%, πρωτεΐνη 10,5%) στα 305-310 ευρώ/τόνο.
Τον τελευταίο μήνα η βασική αγορά του ιταλικού Νότου που χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς και για την εγχώρια αγορά έχει καταγράψει αθροιστικά κέρδη 35 ευρώ/τόνο. Στο ίδιο κλίμα, στη νέα λίστα του Μπάρι είχαμε αυτή την εβδομάδα άνοδο 10 ευρώ για τις δύο πρώτες ποιοτικές κατηγορίες (344-349 ευρώ/τόνος, τα πλέον ποιοτικά σιτάρια), με την τρίτη να παραμένει αμετάβλητη ενώ και στη Μπολόνια οι τιμές ήταν αυξημένες κατά 7 ευρώ ο τόνος.
Πεσμένες οι αποδόσεις στη Ν. Ιταλία
Στο μικροσκόπιο των αναλυτών βρίσκονται η Ιταλία και η Ελλάδα όπου οι σιτοβολώνες, ιδίως στο νότιο τμήμα αμφότερων των χωρών, φαίνονται ιδιαίτερα επηρεασμένοι από την ξηρασία. Ενδεικτικά, στην Απουλία -όπου, ειρήσθω εν παρόδω, εντοπίζεται και η μεγαλύτερη μείωση στρεμμάτων στην Ιταλία σε σχέση με πέρυσι- υπάρχουν χωράφια όπου οι αποδόσεις δεν αναμένεται να ξεπεράσουν τα 200-250 κιλά/στρέμμα, ενώ καθόλου καλή δεν είναι η εικόνα και στη Σικελία.
Στη χώρα μας, οι ανησυχίες επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στη Θεσσαλία την οποία πιθανότατα δεν θα «πιάσουν» ούτε οι βροχές που αναμένονται για την επόμενη εβδομάδα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και βορειότερα δεν υπάρχουν περιοχές όπου τα σιτάρια εμφανίζονται ιδιαίτερα στρεσαρισμένα. Με αυτά τα δεδομένα, οι 1 εκατ. και πλέον τόνοι για τους οποίους γινόταν μέχρι πρόσφατα λόγος από έμπειρα στελέχη της αγοράς φαντάζουν πλέον αρκετά μακρινοί κι ένα νούμερο της τάξης των 900.000 τόνων φαντάζει πιο ρεαλιστικό σε ό,τι αφορά τη φετινή ελληνική σοδειά.
Φλερτάρει με τους 5 εκατ. τόνους η Τουρκία, στάση αναμονής από τους Έλληνες πωλητές
Η Τουρκία οδεύει προς μια παραγωγή της τάξης των 4,7 εκατ. τόνων, ενώ ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον πήχη ακόμα ψηλότερα στους 5 εκατ. τόνους, εκ των οποίων ποσότητα 1,5- 2 εκατ. τόνων αναμένεται να κατευθυνθεί στην εξαγωγή. Σημειωτέον ότι ο ΤΜΟ (Κρατικός Οργανισμός Σιτηρών) εξακολουθεί να έχει στα χέρια του 600.000 περσινούς τόνους τους οποίους, με νέα σοδειά-ρεκόρ να βρίσκεται προ των πυλών, μοιάζει πολύ λογικό να επιχειρήσει να εξάγει μέσω σχετικών διαγωνισμών το αμέσως επόμενο διάστημα. Στην ελληνική αγορά υπάρχει αυτό το διάστημα ενδιαφέρον από Ιταλούς αγοραστές για το περσινό στοκ στα 335 ευρώ/τόνο c&f, τα οποία, ανάλογα με τους ναύλους και τον προορισμό, «μεταφράζονται» σε 308-315 ευρώ/τόνο FOB λιμάνι μας. Ωστόσο, με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των ημερών κι εν μέσω ανησυχιών για τις επιπτώσεις της ξηρασίας, οι εγχώριοι πωλητές εμφανίζονται απρόθυμοι να πέσουν κάτω από τα 340-345 ευρώ/τόνο c&f. Στα επίπεδα αυτά, για την ώρα τουλάχιστον, οι ξένοι αγοραστές δεν δείχνουν διατεθειμένοι να ανέβουν.
.webp)
%20-%20Copy.webp)
%20-%20Copy.webp)
.jpg)
.webp)
_1.webp)
.webp)
.webp)
