Σε θέσεις μάχης –παρά τα ψίχουλα που μοίρασε η κυβέρνηση Μητσοτάκη- βρίσκονται οι αγρότες, κτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι της χώρας, δείχνοντας ότι δεν θα υποχωρήσουν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους.

Οι εργαζόμενοι του πρωτογενή τομέα αγωνίζονται ενάντια στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας και διεκδικώντας μείωση του κόστους παραγωγής, αφορολόγητο πετρέλαιο, χαμηλή τιμή στο αγροτικό ρεύμα, κατώτερες εγγυημένες τιμές στα προϊόντα τους.

Την Παρασκευή 2 και το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου οι αγρότες βρέθηκαν μαζικά στην έκθεση Agrotica στη Θεσσαλονίκη. Μεταξύ άλλων φώναξαν συνθήματα όπως «τώρα με τα πόδια και με τα τρακτέρ, αν δεν δικαιωθούμε θα γίνει Κιλελέρ» και «αγρότες ενωμένοι ποτέ νικημένοι». Σε μια συμβολική κίνηση διαμαρτυρίας πέταξαν στον δρόμο κάστανα και μήλα. Στη συνέχεια έκαναν πορεία στο χώρο της ΔΕΘ, κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα.

Αγρότες από τη Θεσσαλονίκη, την Ημαθία, την Πέλλα, την Πιερία, τα Γρεβενά, την Καστοριά, τη Φλώρινα, την Πρέβεζα, τη Λάρισα, την Καρδίτσα, τη Μαγνησία, τη Φθιώτιδα και πολλές ακόμα περιοχές έφταναν κατά κύματα και έπαιρναν τη θέση τους στον χώρο της Διεθνής Έκθεσης Θεσσαλονίκης, με τα πανό και τις σημαίες τους.

Στο πλευρό τους στάθηκε και σύσσωμη η αντιπολίτευση, με τους Στέφανο Κασσελάκη, Νίκο Ανδρουλάκη, Αλέξη Χαρίτση, όπως και κλιμάκιο του ΚΚΕ να βρίσκονται στις κινητοποιήσεις.

Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας Ρίζος Μαρούδας τόνισε ότι οι αγρότες είναι αποφασισμένοι να κλιμακώσουν τον αγώνα τους, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας, Κώστας Τζέλλας.

«Στέλνουμε μήνυμα προς την κυβέρνηση ότι αν δεν ικανοποιήσει τα αιτήματα μας δεν γυρίζουμε στα σπίτια μας» τόνισε χαρακτηριτικά ο Κώστας Τζέλλας.

Κάθετοι αμπελώνες, γηγενείς ποικιλίες, προβιοτικά κρασιά στις 6 τάσεις μετασχηματισμού του αμπελοοινικού τομέα Καθώς μπαίνουμε στο 2024, η βιομηχανία κρασιού βρίσκεται σε μια συναρπαστική διασταύρωση ανάμεσα στην παράδοση και τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις σε συνδυασμό με την περιβαλλοντική αλλαγή και τις αλλαγές στα καταναλωτικά πρότυπα.

Σε έξι βασικές τάσεις που διαμορφώνουν την μετεξέλιξη του αμπελοοινικού τομέα, εστιάζει η εξειδικευμένη σε θέματα οίνου ιστοσελίδα vinetur, υπογραμμίζοντας πως η αμπελουργία και η οινολογία βρίσκονται σε ένα κομβικό σημείο στις αρχές του 21ου αιώνα, όπου η παράδοση συναντά την καινοτομία. Αυτή η καινοτομία, που έρχεται με σθένος, προκαλεί τους παραγωγούς και τους οινοπαραγωγούς να περιηγηθούν σε αυτό το μεταβαλλόμενο τοπίο, εξισορροπώντας τον σεβασμό για τις παραδοσιακές πρακτικές με την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και βιώσιμων προσεγγίσεων.

1.  Ο αντίκτυπος της τεχνολογίας τροφίμων στην αμπελουργία

Οι αναδυόμενες τεχνολογίες διαδραματίζουν μετασχηματιστικό ρόλο στη βιομηχανία κρασιού. Η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) και το Blockchain χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της ιχνηλασιμότητας και της ποιότητας του κρασιού. Η τεχνητή νοημοσύνη, ειδικότερα, βελτιστοποιεί τα πάντα, από τη διαχείριση αμπελώνα έως τη διαδικασία ζύμωσης, δίνοντας τη δυνατότητα στους αμπελουργούς και τους οινοποιούς να λαμβάνουν πιο ενημερωμένες και ακριβείς αποφάσεις. Η τεχνολογία Blockchain προσφέρει άνευ προηγουμένου διαφάνεια, επιτρέποντας στους καταναλωτές να εντοπίζουν την προέλευση και τη διαδικασία παραγωγής κάθε μπουκαλιού.

2.  Αειφορία στην αμπελουργία

Η αυξημένη ευαισθητοποίηση για την κλιματική αλλαγή και τη βιωσιμότητα οδήγησε σε επαναξιολόγηση των οινοποιητικών πρακτικών. Οι παραγωγοί υιοθετούν μεθόδους βιώσιμης γεωργίας, διαχειρίζονται αποτελεσματικότερα τους υδάτινους πόρους και μειώνοντας τα απόβλητα. Υπάρχει μια άνοδος στην παραγωγή βιολογικών και φυσικών κρασιών, αντανακλώντας τη ζήτηση για κρασιά που δεν είναι μόνο υψηλής ποιότητας, αλλά βιώσιμα και  φιλικά προς το περιβάλλον.

3.  Εξατομίκευση και υγιεινή διατροφή στην Οινολογία 

Η τάση προς την εξατομικευμένη διατροφή βρίσκει τον απόηχό της στον κόσμο του κρασιού. Η έρευνα στη γονιοδωματική των θρεπτικών ουσιών διερευνά πώς τα συστατικά του κρασιού μπορούν να αλληλοεπιδράσουν με μεμονωμένα γονιδιώματα, ανοίγοντας το δρόμο για εξατομικευμένες συστάσεις. Αν και ακόμα στα πρώτα του στάδια, αυτό το πεδίο υπόσχεται μια νέα διάσταση στις οινικές εμπειρίες.

4.  Κάθετοι αμπελώνες σε αστικά περιβάλλοντα

Η κάθετη γεωργία, που παρατηρείται συνήθως στην καλλιέργεια λαχανικών και βοτάνων, αρχίζει να διερευνάται στην αμπελουργία. Η Urban Vineyards Association, με 12 συνδεδεμένα οινοποιεία, απεικονίζει τις δυνατότητες για αμπελώνες σε αστικές περιοχές όπως η Νέα Υόρκη. Οι κάθετοι αμπελώνες σε αστικά περιβάλλοντα μπορεί να φαίνονται φουτουριστικοί, αλλά θα μπορούσαν να προσφέρουν λύσεις στους περιορισμούς του χώρου και στις κλιματικές προκλήσεις, επιτρέποντας αυστηρότερο έλεγχο των συνθηκών καλλιέργειας.

5.  Μεγαλύτερη έμφαση στις γηγενείς ποικιλίες για μείωση των ρύπων

Οι μετα-COVID προτιμήσεις για τοπικά προϊόντα και οι μειωμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις έχουν οδηγήσει σε αυξημένο ενδιαφέρον για τοπικά παραγόμενα κρασιά. Αυτή η τάση ενθαρρύνει την εξερεύνηση γηγενών ποικιλιών αμπέλου και την αξιοποίηση των ονομασιών προέλευσης, καθώς και την υποστήριξη μικρών παραγωγών που ασκούν βιώσιμη αμπελοκαλλιέργεια.

6.  Διατροφικές τάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση κρασιού

Η στροφή προς τις φυτικές διατροφικές συνήθειες και τα τρόφιμα που συμβάλουν σε ένα υγιεινό τρόπο ζωής  επηρεάζει επίσης τον κόσμο του κρασιού. Οι καταναλωτές αναζητούν κρασιά που όχι μόνο συμπληρώνουν τη διατροφή τους αλλά προσφέρουν και οφέλη για την υγεία. Αυτό μεταφράζεται σε ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για κρασιά χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ, εκείνα που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και κρασιά που παράγονται χωρίς τεχνητά πρόσθετα. Καινοτομίες όπως το προβιοτικό κρασί και τα κρασιά με υψηλή περιεκτικότητα σε ρεσβερατρόλη ή κερσετίνη κερδίζουν έδαφος.

Πηγή – vinetur (winetrails.gr)

Kαθοριστικός παράγοντας για την παραγωγικότητα της ελιάς είναι η θερμοκρασία στην οποία έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις. Η ελιά δεν επιβιώνει σε θερμοκρασία κατώτερη των -12°C, χρειάζεται όμως μια περίοδο χαμηλών θερμοκρασιών για να γίνει διαφοροποίηση των οφθαλμών της και να παράγει καρπούς.

Με βάση τις απαιτήσεις της ελιάς στην ελάχιστη και μεγίστη θερμοκρασία αλλά και στο ετήσιο εύρος διακύμανσης της, έχει εντοπιστεί η καλλιέργεια της στο Βόρειο ημισφαίριο μεταξύ των παραλλήλων 30ο και 45ο του γεωγραφικού πλάτους και στο Νότιο ημισφαίριο μέσα σε μια ευρύτερη ζώνη που περικλείεται μεταξύ των παραλλήλων 15ο και 41ο οι οποίες έχουν μεσογειακό κλίμα.

Σε ποιες περιοχές ευδοκιμεί η ελιά

Σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη, δηλαδή κοντά στον Ισημερινό (τροπικές περιοχές), η ελιά αναπτύσσεται μόνο βλαστικά, χωρίς να καρποφορεί. Η αδυναμία της να καρποφορήσει στις τροπικές περιοχές αποδίδεται στην έλλειψη επαρκούς χειμερινού ψύχους πού είναι απαραίτητο για τη διαφοροποίηση των οφθαλμών και το σχηματισμό των ανθέων της. Η Ελιά όμως μπορεί να καρποφορήσει και στις περιοχές αυτές, αν ικανοποιήσει τις ανάγκες της σε ψύχος, πράγμα που  όμως  μπορεί να συμβεί σπάνια για κάποιες ποικιλίες και μόνο σε περιοχές με μεγάλο υψόμετρο.

Η ελιά ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Η ευαισθησία όμως που έχει στους παγετούς περιορίζει την εξάπλωση της προς βορρά. Οι χειμώνες στη Β. Ελλάδα είναι δριμείς και μπορεί να νεκρώσουν το δένδρο. Έτσι η ελαιοκαλλιέργεια περιορίζεται στη Β. Ελλάδα στις παραλιακές περιοχές.

Όπου η έκθεση του ελαιώνα είναι  βορινή, ψυχρή και ανεμόπληκτη, η ελιά δεν καλλιεργείται σε υψόμετρο πάνω από τα 300 μέτρα. Όπου όμως η έκθεση του είναι ανατολική-μεσημβρινή, ζεστή και προφυλαγμένη από τους ψυχρούς ανέμους, η καλλιέργεια μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 1.000 μέτρα.

Όταν η ελάχιστη θερμοκρασία  πέφτει κάτω από -7°C  ζημιώνει τα δένδρα. Αυτό όμως το όριο αποτελεί απλά μια  προσέγγιση, γιατί η αντοχή των δένδρων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες,  όπως από τη διάρκεια των χαμηλών θερμοκρασιών, την ατμοσφαιρική υγρασία, την εδαφική υγρασία, την παρουσία ή την έλλειψη ανέμων, την ποικιλία της ελιάς, τις καιρικές συνθήκες προ του παγετού, την βλαστική και υγιεινή κατάσταση των δένδρων.

Οι ζημιές όμως από τέτοιες χαμηλές  θερμοκρασίες (παγετούς) μπορεί ακόμα να ποικίλλουν από δένδρο σε δένδρο του ιδίου ελαιώνα ανάλογα με την θρεπτική κατάσταση τους. Αν η πτώση της θερμοκρασίας είναι σταδιακή, τότε η ελιά μπορεί να αντέξει μέχρι -12°C χωρίς να ζημιωθεί.

Η ελιά δε θα πρέπει να καλλιεργείται σε περιοχές, όπου ή θερμοκρασία πέφτει συχνά κάτω από -4 έως -5°C. Οι ανοιξιάτικοι παγετοί, όταν η άνθιση είναι όψιμη, δεν συμπίπτουν με αυτή και δεν προκαλούν σοβαρές ζημιές. Όμως, οι πρώιμοι παγετοί της άνοιξης μπορεί να καταστρέψουν τους μόλις εκπτυσσόμενους οφθαλμούς, πράγμα που  έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση ή ακόμα και την ολική καταστροφή της προβλεπόμενης παραγωγής. Τέτοιου είδους ζημιά εκδηλώνεται συνήθως με πτώση των εκπτυσσόμενων οφθαλμών. Οι περιοχές όπου θα καλλιεργηθεί εμπορικά η ελιά πρέπει να έχουν μια μέση ετήσια θερμοκρασία 15-20°C.

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση ελιάς παρατηρείται στις παραμεσόγειες χώρες, όπου ο χειμώνας είναι ήπιος και το καλοκαίρι ζεστό και ξηρό. Η φωτοσύνθεση της ελιάς γενικά αναστέλλεται σε θερμοκρασίες υψηλότερες από 35°C. Πάντως, ποικιλίες ελιάς που έχουν προσαρμοστεί σε υψηλές θερμοκρασίες διατηρούν το 70-80% της φωτοσυνθετικής τους ικανότητας σε 40°C.

Η απόλυτη μέγιστη θερμοκρασία μπορεί να φθάσει τους 40°C χωρίς να προκαλέσει ζημιές, ενώ η ελάχιστη θερμοκρασία αν πέσει κάτω από τους -5°C, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στα δένδρα.

Σε ποιους βλαστούς καρποφορεί η ελιά

Η ελιά καρποφορεί σε βλαστούς που έχουν συμπληρώσει ηλικία ενός έτους. Τον Μάιο μήνα, κατά την διάρκεια της άνθησης, σχηματίζεται συγχρόνως νέα βλάστηση (εικόνα 1) η οποία ανάλογα με την ζωηρότητα του δένδρου αποκτά μήκος από λίγα εκατοστά μέχρι και 30-50 εκατοστά. Πάνω σε αυτή την βλάστηση τον Μάιο μήνα του επόμενου έτους θα δημιουργηθούν άνθη και στην συνέχεια καρποί. Έτσι η ελιά καρποφορεί σε βλαστούς που σχηματίστηκαν το προηγούμενο έτος.

Οι πολύ ζωηροί βλαστοί (μεγάλου μήκους) δεν είναι καρποφόροι (έχουν μόνο βλαστοφόρους οφθαλμούς), οι λιγότερο ζωηροί (μήκους περίπου 15 εκατοστά) βλαστοί δίνουν ελάχιστους καρπούς (έχουν λίγους καρποφόρους οφθαλμούς), ενώ οι μικρού μήκους βλαστοί (μήκος μικρότερο από 10 εκατοστά) δίδουν πολλούς καρπούς (εικόνα 2) επειδή συνήθως όλοι οι οφθαλμοί τους είναι καρποφόροi.

Οι οφθαλμοί είναι μικροί, φέρονται στις μασχάλες των φύλλων και είναι όλοι βλαστοφόροι ή ξυλοφόροι από τον σχηματισμό τους (Μάιο – Ιούνιο) μέχρι τον μήνα Φεβρουάριο του επόμενου έτους. Μετά τον μήνα Φεβρουάριο πάνω στους βλαστούς -που αναπτύχθηκαν κατά τον προηγούμενο Μάιο/ Ιούνιο- σχηματίζονται ανθοφόροι οφθαλμοί οι οποίοι προήλθαν από βλαστοφόρους μετά από μια διαδικασία που ονομάζεται «Διαφοροποίηση».

Οι βλαστοφόροι οφθαλμοί εξελίσσονται σε ανθοφόρους οι οποίοι δίδουν ανθοταξίες και τελικά καρπούς με την επίδραση ορισμένων παραγόντων ο σπουδαιότερος από τους οποίους είναι η θερμοκρασία. Ο κύκλος καρποφορίας στην ελιά ο οποίος ολοκληρώνεται σε τέσσερα στάδια, δηλαδή τη βλάστηση, τη διαφοροποίηση και την ανάπτυξη των ανθικών μερών, τη καρπόδεση και την ωρίμανση των καρπών διαρκεί ένα χρόνο, σε αντίθεση με τα φυλλοβόλα οπωροφόρα, των οποίων ο κύκλος αυτός διαρκεί περίπου δύο χρόνια. Η ολοκλήρωση κάθε σταδίου του κύκλου καρποφορίας αποτελεί προϋπόθεση ομαλής εισόδου στο αμέσως επόμενο στάδιο, ενώ και τα τέσσερα στάδια εξαρτώνται από ποικίλους παράγοντες, ικανούς να επηρεάσουν θετικά και αρνητικά κάθε ένα από αυτά (θερμοκρασία, λίπανση, εδαφική υγρασία, κλπ).

Η άνθηση της ελιάς

Ο σχηματισμός ανθοταξιών στην ελιά γίνεται από τον Ιανουάριο έως αρχές Ιουνίου. Η κρίσιμη περίοδος ανθογονίας φαίνεται να είναι οι μήνες Ιανουάριος και Φεβρουάριος όπου γίνονται φυσιολογικές μεταβολές που μετατρέπουν το μερίστωμα από βλαστικό σε ανθικό. Κατά το τέλος του χειμώνα αρχές της άνοιξης, περίπου 2.5 μήνες πριν την ανθοφορία (από αρχές Μαρτίου περίπου) αρχίζουν να εμφανίζονται στους οφθαλμούς οι πρώτες μορφολογικές μεταβολές, που οδηγούν στο σχηματισμό των ανθοταξιών (διαφοροποίηση).

Υπάρχουν δύο τύποι ανθέων σε κάθε ποικιλία, τα ερμαφρόδιτα (φυσιολογικά ή τέλεια) σε ποσοστό 1-5% και τα στημονοφόρα (ατελή) σε ποσοστό 95-99%. Μόνο τα ερμαφρόδιτα (τέλεια) άνθη δίδουν καρπούς (εικόνα 3) και το ποσοστό τους είναι μεγαλύτερο όσο πληρέστερη είναι η διαφοροποίηση των βλαστοφόρων οφθαλμών σε ανθοφόρους. Η ελιά είναι από τα λίγα αειθαλή καρποφόρα που χρειάζονται την επίδραση του ψύχους για να ανθίσουν. Οι οφθαλμοί που σχηματίζονται το καλοκαίρι έχουν ανάγκη από χαμηλές θερμοκρασίες το χειμώνα για να διαφοροποιηθούν σε ανθοταξίες.  Σύμφωνα με έρευνα που έχει γίνει, η ελιά απαιτεί τουλάχιστον 10 εβδομάδες θερμοκρασία κάτω από 16°C για πλήρη διαφοροποίηση των βλαστοφόρων οφθαλμών σε ανθοφόρους. Όλες οι ποικιλίες δεν είναι το ίδιο απαιτητικές στο χειμερινό ψύχος για την διαφοροποίηση των βλαστοφόρων οφθαλμών τους. Οι ποικιλίες επίσης διαφέρουν και ως προς το επίπεδο των θερμοκρασιών που επιδρούν ευνοϊκά για άνθηση.

Το ανώτερο όριο θερμοκρασιών στο οποίο μπορούν να σχηματισθούν άνθη στις ποικιλίες “Κορωνέϊκη”, “Μεγαρίτικη”, “Κολοβή”, “Πατρών” και “Κέρκυρας” είναι 16°C, ενώ στις ποικιλίες “Αμφίσσης” και “Χονδρολιά Χαλκιδικής” είναι 12°C.

Οι ποικιλίες “Αμφίσσης” και “Χονδρολιά Χαλκιδικής” ανθίζουν ικανοποιητικά όταν περάσουν το χειμώνα έξω στο ύπαιθρο, ενώ η άνθηση είναι περιορισμένη ή μηδαμινή εάν παραμείνουν κατά την ίδια περίοδο σε θερμοκρασία πάνω από 10°C. Άλλη έρευνα έχει δείξει ότι το ελαιόδεντρο ανθοφορεί κανονικά και δένει καρπούς μόνον  όταν εκτεθεί σε θερμοκρασία κατώτερη από 7.2°C για 1.200 ώρες και ότι ελαιόδεντρα, πού δεν εκτέθηκαν καθόλου σε θερμοκρασία κατώτερη των 7.2°C, καθ’ όλη τη χειμερινή περίοδο, δεν σχημάτισαν άνθη παρά την κανονική τους βλάστηση.

Γενική είναι ή παραδοχή ότι μετά από χιόνια και βαρυχειμωνιά, ακολουθεί καλή ανθοφορία και καρποφορία. Μερικές όμως ποικιλίες ελιάς, μεταξύ των οποίων η “Κορωνέϊκη”, η “Μεγαρίτικη”, η “Κέρκυρας”, η “Κολοβή” και η “Πατρών” καρποφορούν άφθονα σε περιοχές με ήπιο κλίμα όπου η μέση θερμοκρασία τον χειμώνα δεν κατεβαίνει κάτω από τους 10°C. Η μη ικανοποίηση των αναγκών σε χαμηλές θερμοκρασίες οδηγεί σε ατελή διαφοροποίηση των ανθοφόρων οφθαλμών και επομένως σε μειωμένη καρπόδεση. Επειδή η ελιά καλλιεργείται σε πολλές περιοχές της χώρας με διαφορετικές θερμοκρασίες χειμώνα, θα πρέπει κατά την εκλογή των ποικιλιών να λαμβάνονται υπόψη εκτός των άλλων στοιχείων και οι απαιτήσεις στις χαμηλές θερμοκρασίες. Ποικιλίες ελιάς που απαιτούν ψύχος για πολύ χρόνο (π.χ. “Χονδρολιά Χαλκιδικής” και “Αμφίσσης”) δεν είναι παραγωγικές σε περιοχές με θερμό χειμώνα (π.χ. σε παραθαλάσσιες περιοχές της Κρήτης).

Απαραίτητη προϋπόθεση για μια καλή παραγωγή στην ελιά είναι να έχει προηγηθεί πλήρης διαφοροποίηση των ανθοφόρων οφθαλμών. Κάποιες χρονιές, συνήθως προς το τέλος Μαρτίου – αρχές Απριλίου (περίοδος που ευρίσκεται σε πρόοδο η διαφοροποίηση των οφθαλμών), πνέουν νότιοι θερμοί άνεμοι για μερικές ημέρες κυρίως σε περιοχές της νότιας Ελλάδας με αποτέλεσμα να επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες κατά την περίοδο αυτή. Οι θερμοί αυτοί άνεμοι επιταχύνουν την έκπτυξη των οφθαλμών πριν να έχει ολοκληρωθεί η διαφοροποίηση τους με αποτέλεσμα να είναι μειωμένη η κομπόδεση στην άνθηση που προκύπτει και επομένως να έχουμε μικρή παραγωγή. Ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες (μέση θερμοκρασία ημέρας/νύκτας πάνω από 15°C) επεκράτησαν για αρκετές ημέρες κατά τον Δεκέμβριο 2009 και Ιανουάριο 2010 σε πολλές περιοχές της Ελλάδας που οδήγησαν στην εμφάνιση ανθοταξιών και νέας βλάστησης (εικόνα 4) σε δένδρα τα οποία συνήθως δεν είχαν παραγωγή τον προηγούμενο χρόνο. Τόσο οι ανθοταξίες όσο και η νέα βλάστηση, λόγω της πρώιμης εμφάνισης τους, έχουν ευαισθησία σε τυχόν πρώιμους παγετούς της άνοιξης.  Εφόσον δεν καταστραφούν από παγετό οι ανθοταξίες αυτές -οι οποίες έχουν παραχθεί από δένδρα τα οποία δεν είχαν δεχθεί προηγουμένως αρκετό ψύχος- είναι αβέβαιο αν θα δώσουν τέλεια άνθη την ερχόμενη άνοιξη (2010) και στη συνέχεια καρπούς.

Ο σχηματισμός των βλαστών

Η ελιά σχηματίζει νέους βλαστούς με ελάχιστη θερμοκρασία 10.5°C ως 11°C και μέση 15°C και όταν θα έχει δεχθεί θερμικό σύνολο 750°C που υποδηλώνει το άθροισμα των μέσων θερμοκρασιών κάθε ημέρας. Οι καλύτερες θερμοκρασίες κατά την διάρκεια της άνθησης είναι 18-20°C και κατά την καρπόδεση 20-22°C. Η αρίστη θερμοκρασία από την καρπόδεση μέχρι την έναρξη  ωρίμανσης του καρπού κυμαίνεται από 22-25°C, ενώ η αρίστη θερμοκρασία μετά την έναρξη ωρίμανσης του καρπού μέχρι την συγκομιδή είναι 18°C και η ελαχίστη 15°C. Ηλιόλουστο και ζεστό Φθινόπωρο ευνοεί τη συγκέντρωση λαδιού στους καρπούς, ενώ βροχερός και ψυχρός καιρός κατά την περίοδο αυτή έχει αρνητική επίδραση. Η διαδικασία ωρίμανσης του καρπού μειώνεται όταν η θερμοκρασία πέσει κάτω από τους 10°C και διακόπτεται κάτω από 5°C.

Οι ανοιξιάτικοι παγετοί, δεν είναι περιοριστικός παράγοντας στη καλλιέργειας της ελιάς λόγω της όψιμης άνθησης της, ενώ οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες αναστέλλουν τη νέα βλάστηση, επηρεάζουν το σχηματισμό των ανθέων και την ανάπτυξη και ωρίμανση του καρπού. Θερμοκρασίες χαμηλές μέχρι 0°C, δεν προκαλούν σοβαρή ζημιά στον ελαιόκαρπο.

Σε αυτή την περίπτωση ό ελαιόκαρπος συρρικνώνεται, αλλά η συρρίκνωση δεν είναι μόνιμη και ο ελαιόκαρπος επανακτά τη φυσιολογική σπαργή του εφόσον δεν μεσολαβήσουν αργότερα παγετοί. Σε χαμηλότερες όμως θερμοκρασίες, μέχρι -2°C έως -4°C διάρκειας μιας ώρας, ο ελαιόκαρπος συρρικνώνεται μόνιμα. Ο πράσινος ελαιόκαρπος είναι πιο ευαίσθητος από το μαύρο και λαμβάνει καφέ χρώμα μετά από παγετό.  Ο παγωμένος ελαιόκαρπος συρρικνώνεται και δεν επανακτά τη φυσιολογική σπαργή του. Οι παγωμένοι καρποί, ανεξάρτητα αν είναι πράσινοι ή μαύροι, είναι ακατάλληλοι για κονσερβοποίηση, είναι όμως κατάλληλοι για ελαιοποίηση.

Πηγή – sedik.gr

Ποτέ- λένε- δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι η … «τρέλα» τους, όχι μόνο θα τις έκανε επιχειρηματίες που καινοτομούν, αλλά θα αποτελούσε το θεμέλιο λίθο για να κυκλοφορήσει από την αποσταγματοποιία/ποτοποιία Δωροδούλη (Dorodouli Distillery), το πρώτο ρούμι φτιαγμένο 100% στην Ελλάδα, με φυσικά συστατικά που βρίσκονται στην ελληνική γη.

«Όταν συναντιούνται άνθρωποι με κοινό παρανομαστή την αγάπη για την Ελλάδα την ελληνική γη και την παράδοση, το σίγουρο είναι ότι όλα είναι δυνατά, και παρά τα εμπόδια που πολλές φορές μοιάζουν ανυπέρβλητα, ακόμη και τα θαύματα πραγματοποιούνται», λέει η επικεφαλής της Dorodouli Distillery, Μαρία Δωρουδούλη, αναφερόμενη στη συνεργασία της με το δυναμικό της ΚΟΙΝΣΕΠ Πετιμέζι Γενισέας.

Το … κομπόδεμα για τα γεράματα που επενδύθηκε στο ζαχαροκάλαμο

«Κάναμε την ”τρέλα” μας, αλλά ευτυχώς απέδωσε. Επενδύσαμε το κομπόδεμα που κρατούσαμε για τα γεράματά μας, προκειμένου να φέρουμε ξανά στο προσκήνιο το ζαχαροκάλαμο και να το αφήσουμε προίκα στον τόπο και τα παιδιά μας», υπογραμμίζει η πρόεδρος της ΚΟΙΝΣΕΠ Πετιμέζι Γενισέας, Αναστασία Αμανατίδου.

Χαρακτηρίζοντας δυναμική, την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου, η ίδια δηλώνει «δικαιωμένη, περήφανη και χαρούμενη» που μετά από 20 – 25 χρόνια η ίδια μαζί με άλλες έξι γυναίκες, ηλικίας από 50 έως και 70 χρόνων, επέστρεψε στο χωράφι και σημειώνει: «ζούμε την πραγματικότητα με το παραμύθι ταυτόχρονα. Ξεκινήσαμε την ενασχόλησή μας με το ζαχαροκάλαμο για να αναβιώσουμε την καλλιέργεια μετά από 60 χρόνια στην Ελλάδα και αφού εγκαταλείφθηκε λόγω οικονομικής ευμάρειας».

Η ΚΟΙΝΣΕΠ Πετιμέζι Γενισέας, σήμερα καλλιεργεί 20 στρέμματα με ζαχαροκάλαμο, παράγοντας δύο τόνους πετιμέζι ετησίως, ενώ το εγχείρημα ξεκίνησε το 2014, με τις γυναίκες να καλλιεργούν τέσσερα στρέμματα και χωρίς καν να διαθέτουν τα απαιτούμενα εργαλεία.

Δυο χρόνια πειραματισμοί και δοκιμές

Η αποσταγμοτοποία/ποτοποιία Δωροδούλη (Dorodouli Distillery), δίνει το «παρών» στη φετινή Detrop-Οenos (18-20/2) συστήνοντας για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό το πρώτο 100% ελληνικό ρούμι, που είναι έτοιμο να κάνει το ντεμπούτο του στην αγορά, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση των βιομηχανικών πειραμάτων που υλοποιήθηκαν με την συνεργασία του Γενικού Χημείου του Κράτους.

«Η υλοποίηση των βιομηχανικών πειραμάτων κράτησε δύο χρόνια, πριν από ένα μήνα άναψε το ”πράσινο φως” για την απόσταξη ρούμι στην Ελλάδα και με τη θέσπιση της απαιτούμενης νομοθεσίας, το πρώτο 100% ελληνικό ρούμι θα μπορεί να κυκλοφορήσει στις αγορές όλου του κόσμου», τονίζει η κ. Δωρουδούλη και προσθέτει ότι, «δεν ξέρω να υπάρχει άλλο αντίστοιχο ποτό που να φτιάχνεται από φυσικό χυμό ζαχαροκάλαμου και για αυτό στόχος μας είναι να κατοχυρωθεί ως ελληνικό προϊόν».

Η παραγωγή του πρώτου ρούμι στην Ελλάδα, γίνεται με την αξιοποίηση ζαχαροκάλαμου και μελάσας που παράγεται στην Γενισέα Ξάνθης και αποστάζεται στην Θεσσαλονίκη στους τεχνολογικά προηγμένους άμβυκες της Dorodouli Distillery, με την διαδικασία της κλασματικής απόσταξης.

«Το πρώτο ρούμι φτιαγμένο 100% στην Ελλάδα με φυσικά συστατικά που βρίσκονται στην ελληνική γη, είναι ένα μοναδικό προϊόν της αποσταγματοποιίας Δωροδούλη, που συνδυάζει την παραδοσιακή μέθοδο απόσταξης ρούμι με τη σύγχρονη τεχνολογία. Δημιουργήσαμε μια αυθεντική τριλογία ρουμιών στη συλλογή μας που προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία», τονίζει.

Αρχικά, θα διατεθεί περιορισμένος αριθμός φιαλών για τους λάτρεις του ρούμι «που θα θέλουν να ανήκουν στην ομάδα μας», σημειώνει η ίδια χαρακτηριστικά και τονίζει ότι «άλλωστε πρόκειται για μια καινοτομία που θέλουμε να μοιραστούμε με όλους τους Έλληνες και για αυτό τους καλούμε να παρακολουθούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της εταιρείας μας, όπου σύντομα θα ανακοινωθεί μια διαδραστική δημοσκόπηση. Σε αυτήν, όσοι το επιθυμούν, θα έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν στον σχεδιασμό της ταυτότητας του πρώτου Ελληνικού ρούμι», επισημαίνει.

Εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες στην αποσταγματοποιία/ποτοποιία Δωροδούλη

Εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες της Ελλάδας, από Γερμανούς, Βέλγους και Αυστριακούς μέχρι Βρετανούς και Ισραηλινούς, είναι όσοι έχουν … πετάξει, στις «πτήσεις» που πραγματοποιεί το αποσταγματοποιείο Dorodouli Distillery που ιδρύθηκε το 2016 και είναι επισκέψιμο από το 2018.

Οι «πτήσεις» (flights) στο αποσταγματοποιείο «είναι εμπειρίες με ξεναγό που προσφέρουν δοκιμή αποσταγμάτων σε γευσιγνωσία στο αποστακτήριο», επισημαίνει η κ. Δωροδούλη και αναφέρει ότι εκτός από τις έξι κύριες θεματικές επιλογές σε περιηγήσεις, προσφέρονται και μια σειρά από άλλες εμπειρίες που μπορεί να απολαύσει κάποιος, κάνοντας κράτηση μεμονωμένα ή μαζί ως μέρος ενός πακέτου.

Κάθε «πτήση» από την εταιρεία, περιλαμβάνει ξενάγηση στον χώρο παραγωγής και παλαίωσης των αποσταγμάτων και στην αίθουσα infographic.Η καινοτόμα αποσταγματοποιία/ποτοποιία Δωροδούλη, τα προϊόντα της οποίας βρίσκονται σε όλη την νησιωτική και ηπειρωτική Ελλάδα, ενώ εξάγονται και σε χώρες της Ευρώπης, την Αυστραλία και σύντομα και στον Καναδά, «αντλεί έμπνευση από την οικογενειακή παράδοση», σημειώνει η κ. Δωροδούλη. Στην εταιρεία, εφαρμόζονται οι πιο σύγχρονες τεχνικές, ενώ στρατηγικός της στόχος είναι να επαναπροσδιορίσει τα ελληνικά αποστάγματα.

Χρειάστηκαν δύο χρόνια έρευνας και 120 δείγματα, για να καταλήξει η εταιρεία στις 15 καλύτερες συνταγές από ποικιλίες σταφυλιών της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής

Το αποσταγματοποιείο/ποτοποιείο, εξειδικεύεται στην απόσταξη μπράντι και τσίπουρου (απόσταγμα στέμφυλων σταφυλής), ενώ ετησίως διαθέτει 120.000 μπουκάλια, έχοντας τη δυνατότητα να «το κάνουμε αυτό επί πέντε φορές ακόμη», τονίζει.

Η ομάδα Δωροδούλη, όπως μας λέει η ιδρύτρια, δημιουργήθηκε από ανήσυχα άτομα, αναζητητές του τέλειου αποστάγματος, ενώ το μοντέλο παραγωγής της βασίζεται στις αρχές της βιομηχανίας 4.0 και της διαχείρισης μηδενικών αποβλήτων και ορίζεται από «το πάθος για τα γνήσια αλκοολούχα ποτά από τους πιο εκλεκτούς καρπούς της Βορειοελλαδικής γης. Όλα τα αποστάγματα παρασκευάζονται φυσικά, χωρίς ζάχαρη και χωρίς πρόσθετα», επισημαίνει η κ. Δωροδούλη.

Η τέχνη της απόσταξης

Χρειάστηκαν δύο χρόνια έρευνας και 120 δείγματα, για να καταλήξει η εταιρεία στις 15 καλύτερες συνταγές από ποικιλίες σταφυλιών της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής.

Οι συνταγές των ποικιλιών των σταφυλιών, ζυμώνονται σε ανοξείδωτες δεξαμενές σε αίθουσα ελεγχόμενης θερμοκρασίας και υγρασίας. Οι συνταγές δημιουργούνται για να διανύσουν ένα ισορροπημένο ταξίδι με έντονο, ανθεκτικό άρωμα, σε αρμονικό συνδυασμό από συγκεκριμένες ποικιλίες μέσω της καινοτόμου διαδικασίας προ-ομογενοποίησης με ανάδευση και ελεγχόμενη ζέσησε ειδικά σχεδιασμένη δεξαμενή.

Το απόσταγμα γίνεται φυσικά με 0% χρωματικά ή άλλα πρόσθετα ξεκουράζεται για τουλάχιστον 12 μήνες σε ανοξείδωτες δεξαμενές, σε αίθουσα ελεγχόμενης θερμοκρασίας. Τα παλαιωμένα αποστάγματα ωριμάζουν σε βαρέλια 500 λίτρων και κατόπιν σε μικρότερα βαρέλια για να δημιουργηθεί η φυσική τους ισορροπία. Από τον τύπο του ξύλου που χρησιμοποιείται πηγάζει η γεύση και το χρώμα του τελικού αποστάγματος.

Οι κολεξιόν της εταιρείας είναι οι: «Alchemestes», μια συλλογή brandy, που προέρχεται από μεθοδική έρευνα στην απόσταξη σταφυλιών και φρούτων, «Classico», που ζωντανεύει για να ικανοποιήσει όσους έχουν αγαπούν το τσίπουρο και έχουν απαιτητικούς … ουρανίσκους και η «Nostalgia», το τσίπουρο της Θεσσαλονίκης, που αναβιώνει την ιστορία της απόσταξης στην Νύμφη του Βορρά. «Nostalgia, είναι το τσίπουρο που αναβιώνει από την ιστορία της απόσταξης στην Θεσσαλονίκη και εντάσσεται στην υψηλή γαστρονομία της Θεσσαλονίκης, αφού ταιριάζει με την κουλτούρα της πόλης και συνδυάζεται με μεζέδες, ψητό ψάρι, μέχρι και κοτόπουλο», αναφέρει.

Ελ. Αλεξιάδου – Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

* Τις φωτογραφίες παραχώρησε στο Aθηναικό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Μαρία Δωροδούλη

Ανακοίνωση εξέδωσε η ΝΔ για την εμφάνιση του Στέφανου Κασσελάκη στο τρακτέρ, κάνοντας λόγο για «φθηνό επικοινωνιακό σόου» και ανατρέχοντας στην τετραετία του ΣΥΡΙΖΑ.

«Μιμούμενος τον προκάτοχό του στα φθηνά επικοινωνιακά σόου, ο κ. Κασσελάκης ανέβηκε και αυτός σήμερα σε ένα τρακτέρ – μια ιστορία που επαναλαμβάνεται μονότονα σαν φάρσα», τονίζεται στην ανακοίνωση από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας.

«Οι αγρότες όμως θυμούνται πολύ καλά την τετραετία 2015-2019. Δεν ξεχνούν τους πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, τη φορολόγηση των ενισχύσεων από το πρώτο ευρώ, το νόμο Κατρούγκαλου, τις μεγάλες καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ, τον αυξημένο ΦΠΑ σε γεωργικά μηχανήματα, ζωοτροφές και λιπάσματα, τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο κρασί και τόσα άλλα. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα συνεχίσουν με έργα και θα δίνουν λύσεις σωστές, δίκαιες και γρήγορα εφαρμόσιμες στα προβλήματα των αγροτών και των κτηνοτρόφων μας», καταλήγει η ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας.

Πηγή agronewsbomb.gr

Περίπου τριάντα τρακτέρ κατέβηκαν σήμερα στους δρόμους της Γενεύης προκειμένου να εκφράσουν την “εξέγερση” και τις διεκδικήσεις των Ελβετών αγροτών, στην πρώτη τέτοια συγκέντρωση στην Ελβετία αφότου ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις των αγροτών στην Ευρώπη.

“Ως νέους, μας κάνει να φοβόμαστε πολύ το ότι δεν ξέρουμε ειλικρινά αν υπάρχει μέλλον στο επάγγελμά μας. Είναι αρκετά λυπηρό να βλέπουμε την προηγούμενη από εμάς γενιά η οποία δυσκολευόταν ήδη να παραγάγει κέρδη και να εκσυγχρονίσει τον εξοπλισμό για να κάνει αυτό που η πολιτική απαιτεί από εμάς να κάνουμε: να παράγουμε με πιο πράσινο και ποιοτικό τρόπο”, εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Αντόνeν Ραμού, 19 ετών, μαθητευόμενος αμπελουργός.

Χαιρετίζοντας τη μετάβαση στην πράσινη γεωργία, αυτός ο νεαρός διαδηλωτής ζητάει “περισσότερη βοήθεια”. “Και κυρίως, δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε προϊόντα που δεν ακολουθούν αυτούς τους ίδιους κανόνες και αυτήν τη στόχευση”, υπογράμμισε.

Αυτή η πρώτη συγκέντρωση αγροτών στην Ελβετία –που δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης– οργανώθηκε από την οργάνωση αγροτών Uniterre, αφού ένα άλλο αγροτικό συνδικάτο, η Union suisse des paysans, ανακοίνωσε αυτήν την εβδομάδα ένα αίτημα με συλλογή υπογραφών που περιλαμβάνει πολλές διεκδικήσεις, ενέργεια που από ορισμένους κρίνεται ανεπαρκής.

Τα τρακτέρ, με τη συνοδεία αστυνομίας, συγκεντρώθηκαν σε μια μεγάλη πλατεία στο κέντρο της Γενεύης, προσελκύοντας ένα πλήθος περίπου 200 ατόμων.

“Είναι η πρώτη αγροτική συγκέντρωση στην Ελβετία έπειτα από διαδηλώσεις και αποκλεισμούς παντού στην Ευρώπη. Στην Ελβετία πολλοί λένε πως η κατάσταση είναι διαφορετική και πως δεν υφιστάμεθα τις πολιτικές” της ΕΕ, “όμως στην πραγματικότητα είμαστε στην ίδια μοίρα”, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Ελίν Μίλερ, συνδικαλιστική γραμματέας της Uniterre.

“Το τέλος μας θα είναι η πείνα σας”

Ανεβασμένος πάνω σε ένα τρακτέρ, ο Ρούντι Μπερλί, ένας άλλος αξιωματούχος της Uniterre, είπε: “Η γεωργία στην Ευρώπη πάει πολύ άσχημα, πιασμένη στη μέγγενη ανάμεσα στις απαιτήσεις μιας βιώσιμης γεωργίας και μιας πίεσης για ανταγωνιστικότητα, πάντοτε στη φθηνότερη τιμή για να αποκομίζουν κέρδη οι μεγάλες αλυσίδες και η αγροδιατροφική βιομηχανία”.

“Αυτό το σκηνικό ισχύει επίσης και για ό,τι συμβαίνει στην Ελβετία”, είπε.

Μεταξύ των συνθημάτων στα πανό που έχουν αναρτηθεί πάνω στα τρακτέρ, “Χωρίς αγρότες, τίποτα στο στόμα”, “Το τέλος μας θα είναι η πείνα σας” ή ακόμη “Οι μεγάλες αλυσίδες διανομής πρέπει να πληρώνουν δίκαιες τιμές”.

Ο 50χρονος Φλοριάν Μποντέ, εκτροφέας αγελάδων και κοτόπουλων, ζητεί μεγαλύτερη “διαφάνεια” για το περιθώριο κέρδους των σουπερμάρκετ.

“Οι διανομείς έχουν μεγαλύτερο περιθώριο από τον παραγωγό”, είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο. “Είναι εντελώς απαράδεκτο”, διαμαρτυρήθηκε.

Κάνει επίσης έκκληση να αγοράζονται τοπικά προϊόντα, αλλά υπογραμμίζει ότι δεν θέλει να “τα φορτώσει όλα στην πλάτη των καταναλωτών, επειδή είναι πολύπλοκο σήμερα να ξέρουμε την προέλευση των προϊόντων στις ετικέτες”.

Πηγή: agronewsbomb.gr

O λόγος μαγνησίου προς κάλιο είναι πρωταρχικής σημασίας για την κατανόηση των φαινομένων ανταλλακτικότητας θρεπτικών συστατικών από το έδαφος στο φυτό και πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στο σχεδιασμό της λίπανσης.  

Ο ανταγωνισμός μαγνησίου με κάλιο είναι πολύ σημαντικός και ευρέως μελετημένος. Υψηλή περιεκτικότητα καλίου επηρεάζει την κίνηση του μαγνησίου προς την επιφάνεια των ριζών. Η παρουσία υψηλής περιεκτικότητας καλίου στο έδαφος μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του μαγνησίου.

Τα ιόντα μαγνησίου που φτάνουν στο επιφάνεια των ριζών εισέρχονται στο ενδοδερμίδιο και στη συνέχεια εισέρχονται στα κύτταρα μέσω μεταφορέων. Η δραστηριότητα των μεταφορέων επηρεάζονται σημαντικά από την παρουσία ανταγωνιστικών ιόντων όπως το κάλιο, μειώνοντας την πρόσληψη μαγνησίου από τα φυτά. 

Από την άλλη πλευρά, υψηλή περιεκτικότητα μαγνησίου δημιουργεί πολύ σοβαρά προβλήματα στην πρόσληψη καλίου ακόμα και αν στην εδαφολογική ανάλυση φαίνεται ότι υπάρχει επάρκεια σε κάλιο. Η ανταγωνιστικότητα ανιχνεύεται εύκολα αν μαζί με την εδαφολογική ανάλυση πραγματοποιηθεί και φυλλοδιαγνωστική εξέταση.

Ιδανικά ο λόγος μαγνησίου προς κάλιο θα πρέπει να είναι ανάμεσα στο 7-14. Αν υπάρχει απόκλιση από αυτό το εύρος συστήνεται η προσθήκη περίσσειας του υπολειπόμενου συστατικού στο έδαφος ή με διαφυλλική παρέμβαση στις φάσεις κλειδιά της ανάπτυξης του φυτού.

Πηγή – pasiaslab.gr

Η απότομη πτώση της θερμοκρασίας από το περασμένο Σάββατο, μετά από μια μεγάλη περίοδο ασυνήθιστα υψηλών θερμοκρασιών και ξηρασίας, έχει βάλει σε μια μεγάλη δοκιμασία όλες τις θερμοκηπιακές καλλιέργειες της Κρήτης και ιδιαίτερα της Ιεράπετρας. Την ίδια ώρα -για τον ίδιο λόγο- την τελευταία εβδομάδα, ήρθαν να προστεθούν στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κτηνοτρόφοι του νομού, στα κοπάδια των οποίων η θνησιμότητα των ζώων έχει αυξηθεί σε ανησυχητικό βαθμό.

Ειδικότερα, τα φυτά που αναπτύχθηκαν στις φυτωριακές μονάδες της περιοχής και εγκλιματίστηκαν  όταν φυτεύτηκαν στα θερμοκήπια σε συνθήκες με υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες από τον Αύγουστο του 2023 μέχρι και τις αρχές του Ιανουαρίου του 2024, δυσκολεύονται  πάρα πολύ με τις σημερινές θερμοκρασίες που λόγω του χιονιστή καιρού, πλησιάζουν τους 4 βαθμούς Κελσίου κατά τη διάρκεια  της νύχτας.

«Ευτυχώς μέχρι το πρωί της Τετάρτης σε κανένα θερμοκήπιο της Ιεράπετρας οι χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας δεν έφτασαν στο μηδέν ώστε να έχουμε ανεπανόρθωτες βλάβες στις καλλιέργειες των κηπευτικών. Επειδή όμως όλα τα φυτά που έχουν φυτευτεί στα θερμοκήπια κηπευτικών της ευρύτερης περιοχής, έχουν αναπτυχθεί στα φυτώρια κατά την περίοδο του Φθινοπώρου σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες και έχουν εγκλιματιστεί μέσα στα θερμοκήπια όπου μεταφυτεύτηκαν σε ένα ιδιαίτερα ζεστό περιβάλλον, είναι λογικό αυτή την εβδομάδα που οι νυχτερινές θερμοκρασίες στα θερμοκήπια μας που δεν θερμαίνονται να έχουν κατεβεί μεταξύ 4 και 7 βαθμών Κελσίου, να δείχνουν ζορισμένα από το ψύχος. Ακόμα και με αυτές τις θερμοκρασίες τα φυτά που είχαν συνηθίσει σε πιο υψηλές θερμοκρασίες αν δεν τα βοηθήσουμε τώρα δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που έχει μια δυναμική καλλιέργεια και δεν θα μας αποδώσει στο τέλος  τα αναμενόμενα», είπε στο neakriti.gr, η γεωπόνος μέλος του ΓΕΩΤΕΕ κ. Αλεξία Κανακάρη.

Όλες οι καλλιέργειες, από τα κηπευτικά και τα οπωροφόρα έως τις εκτατικές καλλιέργειες έχουν την ικανότητα να αναπτύσσονται μέσα σε ένα βέλτιστο εύρος ελαχίστων και μέγιστων θερμοκρασιών. Κάθε είδος φυτού έχει μια συγκεκριμένη ικανότητα ανοχής του στρες που προκαλείται από τις χαμηλές θερμοκρασίες, η οποία διαφέρει, ανάλογα με την ποικιλία του φυτού, τη θρεπτική του κατάσταση, καθώς και τις συνθήκες στις οποίες καλλιεργείται.

«Για παράδειγμα στις καλλιέργειες των κηπευτικών  υπό κάλυψη η διαχείριση των ακραίων θερμοκρασιών καθίσταται πολύ πιο εφικτή σε σχέση με  μια υπαίθρια καλλιέργεια. Ωστόσο, περιπτώσεις ακραίου ψύχους και ξαφνικής πτώσης των θερμοκρασιών μπορεί να αποβούν θανατηφόρες για τα φυτά. Συνιστώ λοιπόν αυτές τις μέρες που οι θερμοκρασίες μέσα στα θερμοκήπια κατά τη διάρκεια της νύχτας, πέφτουν κάτω από τους 5 βαθμούς Κελσίου, να βοηθήσουμε τα φυτά μας εφαρμόζοντας από τη ρίζα χουμικά σκευάσματα και ενεργοποιητές η πολυσακχαρίτες, ώστε να ενισχύσουμε την άμυνα τους και να κρατήσουμε σε καλές θερμοκρασίες το ριζικό τους σύστημα. Το κόστος αυτών των εφαρμογών είναι μικρό σε σχέση με την ωφέλεια που θα έχουμε, αφού θα ξεπεράσουμε χωρίς θερμοκρασιακό στρες αυτές τις μέρες του χιονιά, όπου δεν αποκλείεται στις επόμενες νύχτες με ξάστερο ουρανό να φτάσουμε και στους 0 βαθμούς Κελσίου» επεσήμανε η κ. Αλεξία Κανακάρη.

Όταν ένα κύτταρο παγώνει, το νερό μέσα σε αυτό διαστέλλεται καθώς μετατρέπεται σε πάγο. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ρήξη της κυτταρικής μεμβράνης και να οδηγήσει το κύτταρο σε θάνατο. Τα φυτά ανταποκρίνονται στις χαμηλές θερμοκρασίες ενεργοποιώντας μεταβολικές οδούς που προστατεύουν τα κύτταρα τους από το κρύο και τις συνθήκες παγετού. Μια από τις στρατηγικές προστασίας είναι η συσσώρευση σακχάρων, η οποία μειώνει τη θερμοκρασία στην οποία σχηματίζεται ο πάγος εσωτερικά του φυτού. Μια άλλη είναι η παραγωγή πρωτεϊνών που σταθεροποιούν τις μεμβράνες για να τις βοηθήσουν να αντισταθούν στη ρήξη.

Από θερμοκρασιακό σοκ αυξάνει η θνησιμότητα και στα κοπάδια

Οι υψηλές θερμοκρασίες των τριών προηγούμενων μηνών και η απότομη πτώση της θερμοκρασίας της τελευταίας εβδομάδας, ήρθαν να προστεθούν στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κτηνοτρόφοι του Νομού Λασιθίου, στα κοπάδια των οποίων η θνησιμότητα των ζώων έχει αυξηθεί σε ανησυχητικό βαθμό.

«Η ανομβρία και οι υψηλές θερμοκρασίες το προηγούμενο τρίμηνο, είχαν οδηγήσει τα κοπάδια των αιγοπροβάτων μας, σε ένα αδικαιολόγητα μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας. Την τελευταία εβδομάδα τα νεογέννητα και τα αμνοερίφια ηλικίας μέχρι τριών μηνών, παρουσιάζουν πολλαπλάσιο ποσοστό θνησιμότητας, καθώς δεν μπορούν να ξεπεράσουν το θερμοκρασιακό σοκ που έχουν υποστεί κάτω από συνθήκες ακραίου ψύχους.

Αυτές τις μέρες προσπαθούμε να τα έχουμε κάτω από τα στέγαστρα μας και να τα ταΐζουμε τριφύλλια και μείγματα σιτηρών που είναι πλέον πανάκριβα. Φέτος χωρίς βλάστηση στο βουνό και χωρίς φύλλα ελιών από το λιομάζωμα, αφού δεν είχαμε βροχές και βεντέμες το κόστος της εκτροφής έχει φτάσει στα ύψη.

«Πιστεύω όμως πως, εάν το ΥΠΑΑΤ μοίραζε σωστά τις επιδοτήσεις, σε αυτούς που παράγουν αποδεδειγμένα γάλα και  κρέας και όχι στους δήθεν κτηνοτρόφους, εμείς οι πραγματικοί βοσκοί θα πουλούσαμε ένα ευρώ το γάλα και θα ζούσαμε άνετα με τις οικογένειες μας. Ο δε καταναλωτής αν τα χρήματα των επιδοτήσεων πήγαιναν στους αληθινούς κτηνοτρόφους, θα αγόραζε το γάλα, το τυρί και το κρέας  στη μισή τιμή από ότι το αγοράζει σήμερα», αναφέρει ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Λασιθίου κ. Γιάννης Μπρόκος.

Πηγή – neakriti.gr