Σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ κοοπερατίβων και ιδιωτικής βιομηχανίας είναι πραγματική και το επίπεδο ισορροπίας δύσκολο να επιτευχθεί.

Η Ισπανία συνταράσσεται από τις καταγγελίες του Antonio Luque, επικεφαλής του μεγαλύτερου συνεταιρισμού ελαιολάδου στην Ισπανία και παγκοσμίως, της DC Coop, περί εκτεταμένης νοθείας στο ραφινέ ελαιόλαδο από ορισμένες βιομηχανίες ιδιωτικών συμφερόντων. Ο ίδιος μίλησε για «ενδείξεις» και ότι δεν διαθέτει αποδείξεις, γιαυτό και κάλεσε τον εισαγγελέα να επέμβει να διερευνήσει το θέμα. Άμεση και κατηγορηματική ήταν η αντίδραση των επαγγελματικών συνδέσμων των τυποποιητών, ραφιναδόρων, εξαγωγέων, ANIERAC  και ASOLIVA, οι οποίες διέψευσαν τις καταγγελίες και με τη σειρά τους ζήτησαν από το Υπουργείο να επέμβει με ελέγχους να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.

Ο καπνός και η φωτιά

Η υπόθεση αυτή έρχεται στο φως της δημοσιότητας στην πιο κρίσιμη και λεπτή συγκυρία. Από την 1η Νοεμβρίου Οι αγορές ελαιολάδου καταρρέουν  φτάνοντας για το έξτρα παρθένο στο ψυχολογικό αλλά και πραγματικό όριο, των 5,0€/κιλό. Βλέποντας  πόσο είναι το κοστολόγιο του Ισπανού ελαιοκαλλιεργητή,   που πρόσφατα δημοσίευσε η ισπανική ΑΕΜΟ θα διαπιστώσουμε ότι ναι μεν τα 3,23€/κιλό αποτελούν τον μέσο όρο αν συμπεριλάβουμε τα υπέρπυκνα, υπερεντατικά, ανεβαίνει όμως στα 4,61€/κιλό για τους παραδοσιακούς, ξερικούς ελαιώνες στα επικλινή εδάφη.

Η πτώση, λοιπόν, των τιμών εκεί κοντά στο ανάχωμα και στην «κόκκινη γραμμή» των 5,0 €, σήμανε συναγερμό στο στρατόπεδο των παραγωγών και των κοοπερατίβων. Το ερώτημα πώς θα αντιδρούσαν για να ανακόψουν την πτώση ήταν στο μυαλό και στα χείλη όλων όσων παρακολουθούν/θούμε τις εξελίξεις, μεταξύ αυτών και του υπογράφοντα. Άλλωστε όλοι γνωρίζουν/με πως οι μεγαλοστομίες στα κανάλια και σε κάποιες ιστοσελίδες, που καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες εδώ στην Ελλάδα όχι μόνο δεν βοηθάνε αλλά κάνουν και ζημιά καλλιεργώντας ψεύτικες ειδήσεις και αβάσιμες προσδοκίες.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ισπανία διαθέτει ένα ισχυρό δίκτυο δι-επαγγελματικών συνεργασιών και συνεννοήσεων, το οποίο υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να έχει λειτουργήσει αυτές τις κρίσιμες ημέρες προκειμένου να αποκαταστήσει μια ηρεμία στην αγορά και μια ισορροπία μεταξύ των δύο βασικών πόλων, του αγροτοσυνεταιριστικού και του ιδιωτικού εμποροβιομηχανικού. Να υποθέσουμε πως η συνεννόηση αυτή δεν κατέστη δυνατή με αποτέλεσμα τον «βαλλιστικό πύραυλο» περί νοθείας που εξαπέλυσε το στρατόπεδο των κοοπερατίβων; Ακούγεται σαν παρατραβηγμένο σενάριο, όμως ταιριάζει στα γεγονότα.

Πραγματικότητες

Πέρα από τις όποιες υποθέσεις υπάρχουν και μια σειρά από πραγματικότητες.

– Εδώ και αρκετό καιρό στην Ισπανία η τιμή του λαμπάντε 1° είχε εξισωθεί με του ραφινέ (π.χ. 6,7€ στις 30/9 και 4,7€ χτες), πράγμα αφύσικο αν λάβει κανείς υπόψη το κόστος ραφιναρίσματος, που ξεκινά από τα 40 σεντ για τα ισπανικά και φτάνει τα 80 σεντ για τα ιταλικά και ελληνικά λαμπάντε.

– Η υψηλή τεχνολογία επιτρέπει «λύσεις» επεξεργασίας άλλων σπορελαίων, τα οποία σήμερα διακινούνται με 1,7€/κιλό αφήνοντας μεγάλα περιθώρια παράνομου κέρδους.

– Η (ισπανική) βιομηχανία έχει τα τελευταία δύο χρόνια επωμιστεί μεγάλο μερίδιο της κρίσης προκειμένου να συγκρατήσει τις τιμές πώλησης στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα παρά την άνοδο των τιμών παραγωγού (πρώτης ύλης) αλλά και συντελεστών του κόστους (ενέργεια) ώστε να διατηρήσει την κατανάλωση και τις εξαγωγές. Συγχρόνως, όμως, όπως γράψαμε παραπάνω οι παραγωγοί δεν μπορούν να δεχτούν σήμερα τιμές μη βιώσιμες για το μέλλον των δικών τους εκμεταλλεύσεων. Στις δηλώσεις του ο Antonio Luque προέβλεψε πως τέλη Δεκεμβρίου οι τιμές θα υποχωρήσουν κι άλλο. Άρα, η σύγκρουση συμφερόντων είναι πραγματική και το επίπεδο ισορροπίας δύσκολο να επιτευχθεί.

– Αν τελικά, έστω και σιωπηρά, επαληθευθούν οι καταγγελίες του Antonio Luque τότε αυτό σημαίνει πως από το ισπανικό ισοζύγιο θα λείψουν αρκετές χιλιάδες τόνοι, η βιομηχανία θα βγεί να αγοράσει για να καλύψει το όποιο κενό και αυτό θα αποτυπωθεί στη ζήτηση και στις τιμές, ειδικά των λαμπάντε.

– Όλος αυτός ο «κουρνιαχτός» που σήκωσαν οι δημόσιες καταγγελίες θα βλάψει την καλή εικόνα και την φήμη του ελαιολάδου σε μια πολύ «ευαίσθητη» στιγμή, που η κατανάλωση θέλουμε να ανέβει ώστε να συγκρατήσει και τις τιμές. 

Ποιά είναι η DC Coop (πρώην Hojiblanca) 

Πρόκειται για συνεταιριστική επιχείρηση κολοσσό, που παράγει περί τους 200 χιλ. τόνους ελαιολάδων, με θυγατρικές και στις ΗΠΑ όπου οι πωλήσεις της αντιστοιχούν σε 200 εκ. € από το σύνολο των 635 εκ. € εξαγωγών της, σε ένα τζίρο 1,6 δις €. Αυτά για να μην υπάρξουν παρανοήσεις ότι βγήκε ένας αγροτοσυνδικαλιστής και είπε «λόγια του αέρα». Αντιθέτως έχουμε πραγματικά επιχειρηματικά συμφέροντα, ή αλλιώς, «είναι πολλά τα λεφτά Άρη/ Αντόνιο».

Πηγή Olivenews.gr

Αγαπητοί μου αναγνώστες και αναγνώστριες,

Ας αρχίσουμε με τα ευχάριστα αυτής της εβδομάδας. Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) πραγματοποίησε μια εσπερίδα με θέμα την Μεσογειακή Διατροφή. Το αναφέρω εδώ στο Παρατηρητήριο μόνο και μόνο για την εμπορική-οικονομική διάστασή του. Η διάδοση των υγιεινών διατροφικών ιδιοτήτων του ελαιολάδου αποτελεί τον πιο ασφαλή τρόπο να επανέλθουν οι καταναλωτές, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια «μετανάστευσαν» στα πολύ φθηνότερα σπορέλαια. Άρα, μαζί με την εκλογίκευση των τιμών στα ράφια των σούπερ μάρκετ, αποτελούν τα βασικά «εργαλεία» για την στήριξη των τιμών παραγωγού και την ομαλή λειτουργία της αγοράς.

Η είδηση που συγκλονίζει την Ισπανία έχοντας και ισχυρές διεθνείς προεκτάσεις δεν είναι άλλη από την καταγγελία του Antonio Luque, προέδρου του συνεταιριστικού κολοσσού DC Coop ότι κάποιες ιδιωτικές επιχειρήσεις, τις οποίες δεν κατονόμασε, νοθεύουν το ραφινέ ελαιόλαδο χρησιμοποιώντας σαν πρώτη ύλη άλλα «κατώτερα» έλαια και όχι κανονικό λαμπάντε. Για το τι μπορεί να σημαίνει αυτός ο «βαλλιστικός πύραυλος» με τις προεκτάσεις του ανέλυσε χτες το olivenews.gr και θα περιμένουμε να δούμε τις επόμενες ημέρες.

Σε ό,τι αφορά τις κινήσεις των αγορών, η εβδομάδα αυτή συνεχίζει ακόμη στο «σκαλοπάτι» των τιμών της προηγούμενης. Όμως πρόκειται για μια ισορροπία μάλλον προσωρινή και ασταθή για δύο λόγους:

• Πρώτον, γιατί οι όγκοι των συναλλαγών είναι πολύ μικροί, ένα δύο βυτία δεν συνιστούν «αγορά προϊόντος», και
• Δεύτερον, γιατί όπως θα δούμε στο ρεπορτάζ των τιμών από τα κύρια ελαιοπαραγωγικά εμπορικά κέντρα της Μεσογείου, υπάρχουν μεγάλες ανισότητες, χάσματα, μεταξύ των τιμών.

Ιταλία-Ισπανία-Τυνησία

Στην Ιταλία οι τιμές εκτινάχθηκαν σαν ελατήριο ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα, συνεχίζοντας ανοδικά ακόμη και στα 9,0 ευρώ/κιλό για τα καλής αλλά συνήθους ποιότητας έξτρα παρθένα της Άντρια κ.λπ.

Πώς άραγε εξηγούνται αυτές οι τιμές όταν η Ισπανία βρίσκεται στο 5,20-5,30 ευρώ/κιλό, η Τυνησία υποχωρεί στο 4,5 για τα καλά της έξτρα και η Τουρκία λίγο χαμηλότερα; Μία εξήγηση θα μπορούσε να είναι η κακή και ελλειμματική φετινή της παραγωγή. Βασικά, όμως, η εξήγηση των υψηλών τιμών εσωτερικού δεν είναι άλλη από το Μade in Italy, την προσκόλληση δηλαδή ενός σημαντικού καταναλωτικού κοινού στα ιταλικά προϊόντα (όχι μόνο το ελαιόλαδο), τα οποία είναι διατεθειμένο να τα (χρυσο)πληρώσει, ακριβότερα από τα θεωρούμενα κατώτερης ποιότητας εισαγόμενα.

Ελλάδα

Οι βροχές ήρθαν αλλά δυστυχώς καθυστερημένες με αποτέλεσμα όχι μόνο να χαθούν σημαντικές ποσότητες, ίσως κάποιες δεκάδες χιλιάδες τόνοι, αλλά και ποιοτικά σε ορισμένους ξερικούς ελαιώνες το ελαιόλαδο να έχει την χαρακτηριστικά δυσάρεστη γεύση του ξύλου με κάποιες χημικούς παραμέτρους να μειονεκτούν.

Οι αγοραπωλησίες είναι ελάχιστες, πολλή συζήτηση για ένα (!) βυτίο καθαρού από υπολείμματα, με άριστα χημικά και οργανοληπτικά, που έπιασε τα 6 ευρώ (στο Θραψανό). Υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ των πωλητών (παραγωγών), οι οποίοι δυσκολεύονται να αποδεχτούν τα νέα επίπεδα τιμών παραμένοντας προσκολλημένοι στα υψηλά της περυσινής εμπορικής περιόδου, και των αγοραστών, οι οποίοι δεν μπορούν να ανέβουν πάνω από τα πραγματικά δεδομένα των αγορών.

Ένα μέσης ποιότητας έξτρα με 0,5º μπορεί να πουληθεί CIF Ιταλία στα 5,60-5,80 ευρώ (τα μεταφορικά έχουν ακριβύνει), το βιομηχανικό 5º βρίσκεται στα 4 ευρώ και τα πυρηνέλαια υποχωρούν στο 1,5 ευρώ.

Καθοριστικός σε πολλές περιπτώσεις αναδεικνύεται ο παράγων Εφορία καθώς πολλοί παραγωγοί θα ήθελαν να πουλήσουν σε τιμές που τους προσφέρουν, όμως τα έσοδά τους έχουν ανέβει σε επίπεδα που συνεπάγονται απαγορευτικούς συντελεστές της τάξης του 40%.

Ακούγονται πολλά και διάφορα παραπλανητικά, ανάλογα με τα «μην πουλάτε» που πέρσι οδήγησαν να μείνουν απούλητοι και να γράψουν ζημιές πολλών εκατομμυρίων ευρώ και αρκετών χιλιάδων τόνων ελαιολάδων. Όπως γράψαμε και παραπάνω, τα 8,5 και 9,0 ευρώ της Ιταλίας αφορούν αποκλειστικά τα ιταλικά made in Italy. Για αυτό και η     Συκοφαντία ελληνικού ελαιολάδου, εμπόδιο στις εξαγωγές του  είναι ολέθρια.

Θα επιμείνουμε στο ότι η εφετινή εμπορική περίοδος θα είναι εξαιρετικά περιπετειώδης και δύσκολη, θα χρειαστεί ψυχραιμία και καλή πληροφόρηση. Τώρα μόλις άρχισε η φουλ συγκομιδή στην Ισπανία να δουλεύουν τα ντεκάντερ, να γεμίζουν οι δεξαμενές. Τέλη Δεκεμβρίου και Ιανουάριο αυτές οι ποσότητες θα επηρεάσουν τις τιμές. Συνεπώς, οι παλιές παραδοσιακές αρχές «πούλα στην άνοδο και όχι στην πτώση», «πούλα και μετάνοιωνε» παραμένουν ισχυρές (μέχρι νεωτέρας…).  

Επιτραπέζια ελιά

Οι μεγάλοι παραγωγοί επιτραπέζιας ελιάς, κρατούν στάση αναμονής και προσδοκούν στο αγοραστικό ενδιαφέρον των Ισπανών. Η Αίγυπτος και το Μαρόκο επιδιώκουν να κρατήσουν όσο υψηλότερα είναι δυνατόν τις τιμές του προϊόντος τους. Ωστόσο, σε τελική ανάλυση, οι πραγματικές τάσεις στο επίπεδο των τιμών αλλά και στο εμπόριο θα οδηγηθούν από την κατανάλωση και ζήτηση. Όλα αυτά, αναμένεται να ξεκαθαρίσουν τον Ιανουάριο.

Η εγχώρια (ελληνική) παραγωγή ποσοτικά είναι καλή έως πολύ καλή αλλά ποιοτικά ταλαιπωρημένη, ενώ υπάρχει μια γενικευμένη ανησυχία ότι του χρόνου δεν θα υπάρχει καλή σοδειά. 

Στατιστικά

Η εξέλιξη των τιμών στην λιανική αγορά το τελευταίο δωδεκάμηνο, δείχνει ήπιες μεταβολές τόσο του γενικού δείκτη τιμών όσο και του δείκτη τροφίμων, ενώ αντίθετα η εξέλιξη του ελαιολάδου δείχνει ότι η τιμή καταναλωτή μένει ακριβή και ελάχιστα έχει διορθώσει από τα ιστορικά υψηλά της.

Το παρακάτω διάγραμμα, προκύπτει από στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για τις τιμές του ελαιολάδου (δείκτης τιμής λιανικής, δείκτης τιμών τροφίμων και γενικός δείκτης τιμών καταναλωτή).

Καταναλωτής

Οι τιμές του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, την εβδομάδα που πέρασε, σημείωσαν πτώση κατά 6%, στις μεγάλες αλυσίδες λιανεμπορίου (Σκλαβενίτης, My Market, ΑΒ Βασιλόπουλος, Μασούτης, Κρητικός). Αμετάβλητες έμειναν οι τιμές στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.

Η μέση τιμή στις 60 περίπου ετικέτες, παραμένει στα 13,1 ευρώ το λίτρο (εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο σε συσκευασία ενός λίτρου).

Το φθηνότερο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο στα ελληνικά σούπερ μάρκετ πωλείται προς 10,39 ευρώ το λίτρο, ενώ στα ισπανικά σούπερ μάρκετ η χαμηλότερη τιμή είναι 6,75 ευρώ το λίτρο.

Καιρός

Ισχυρές βροχοπτώσεις, καταιγίδες με κίνδυνο χαλαζόπτωσης προβλέπουν οι μετεωρολόγοι (Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και Windy) για το Σαββατοκύριακο. Το olivenews.gr δημοσίευσε τις πρώτες προβλέψεις για αλλαγή του καιρού, προβλέψεις οι οποίες επιβεβαιώνονται και σήμερα Παρασκευή. Οι βροχοπτώσεις, αν και έρχονται εν μέσω συγκομιδής δημιουργώντας εμπόδια στο μάζεμα του καρπού, είναι ευεργετικές κυρίως για την προστασία του φυτικού κεφαλαίου που έχει ταλαιπωρηθεί από την ανομβρία και την ξηρασία όλο το προηγούμενο διάστημα.

Πηγή Olivenews.gr

Ενημερωθείτε για όλες τις εξελίξεις στον αγροτικό τομέα στο e-Agrotis.gr και μείνετε μπροστά από τις αλλαγές στην αγορά!

Ο μέσος Ισπανός μπορεί να αγοράσει ποσότητα ελαιολάδου 13,2 λίτρα, υπερδιπλάσια από τα 6,4 λίτρα που είναι σε θέση να αγοράσει ο μέσος Έλληνας καταναλωτής. 

Μάλλον συμφέρει να πεταχτεί κανείς από την Ελλάδα στην Ισπανία να αγοράσει το λάδι της χρονιάς, ίσως βρει κι άλλα φτηνά καταναλωτικά αγαθά χωρίς να είναι «Μαύρη Παρασκευή», να κάνει και λίγο τουρισμό και να γυρίσει πανευτυχής. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στο ελαιόλαδο, ο συλλογισμός στέκει.

Το φθηνότερο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο στην Ισπανία έχει πλέον υποχωρήσει στο επίπεδο των 6,75 ευρώ το λίτρο. Ωστόσο, στην Ελλάδα, η αντίστοιχη χαμηλότερη τιμή στο ράφι είναι 10,39 ευρώ το λίτρο. Πρόκειται για μια τεράστια διαφορά με το ελληνικό ράφι να είναι ακριβότερο κατά 54% ή 3,64€/λίτρο! Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε το μέσο διαθέσιμο εισόδημα (Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης, που μετράει η Eurostat) τότε επειδή ο μέσος Ισπανός έχει υψηλότερο εισόδημα από τον Έλληνα (89:67) καταλήγει να μπορεί να αγοράσει ποσότητα ελαιολάδου 13,2 λίτρα, υπερδιπλάσια από τα 6,4 λίτρα που είναι σε θέση να αγοράσει ο μέσος Έλληνας καταναλωτής. 

Στην Ισπανία

Συγκεκριμένα, το λίτρο του εξαιρετικού παρθένου ελαιόλαδου ιδιωτικής ετικέτας κατέγραψε πτώση μεγαλύτερη των δύο ευρώ σε τρία μεγάλα σούπερ μάρκετ τον τελευταίο μήνα, όπως αναφέρει η καταναλωτική οργάνωση Facua-Consumidores en Acción, σύμφωνα με δημοσίευμα σε ισπανικά μέσα ενημέρωσης. Ειδικότερα, το έξτρα παρθένο των σημάτων Hacendado και Eroski έχει πάει από 9,13 ευρώ στις αρχές Οκτωβρίου στα 6,75 ευρώ σήμερα (2,38 ευρώ λιγότερο). Το λίτρο Carrefour extra virgin έχει πέσει από 9,11 σε 6,74 ευρώ (2,37 ευρώ λιγότερο).

Στις αλυσίδες Alcampo, Dia και Hipercor οι μειώσεις των τιμών των δικών τους εμπορικών σημάτων δεν ήταν τόσο σημαντικές, σύμφωνα με τον Facua. Το έξτρα παρθένο Alcampo έχει πέσει από 9,11 στις αρχές Οκτωβρίου στα 8,19 ευρώ αυτή τη στιγμή, ενώ η μάρκα Almazara del Olivar de Dia έχει καταγράψει σχεδόν πανομοιότυπη διακύμανση (από 9,11 σε 8,20 ευρώ). Το έξτρα παρθένο της αλυσίδας El Corte Inglés μόλις έπεσε 0,27 λεπτά το λίτρο την ίδια περίοδο (από 9,12 ευρώ τον Οκτώβριο στα 8,85 ευρώ σήμερα).

Στην Ελλάδα

Οι τρέχουσες τιμές στην Ελλάδα είναι αισθητά υψηλότερες καθώς το αντίστοιχο  φθηνότερο εξαιρετικό παρθένο ιδιωτικής ετικέτας κοστίζει 10,39 ευρώ το λίτρο.

Οι τιμοληψίες του olivenews.gr σε 60 ετικέτες (επώνυμων και private label) πέντε μεγάλων αλυσίδων (My Market, Σκλαβενίτης, Μασούτης, Κρητικός, ΑΒ), δείχνουν μια οριακή υποχώρηση από τα 13,6 ευρώ το λίτρο στις 30 Οκτωβρίου, στα 13,2 ευρώ το λίτρο (στις 27 Νοεμβρίου). Την τελευταία εβδομάδα, παρατηρήθηκε μια πτώση 6% στη μέση τιμή των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας των πέντε μεγάλων αλυσίδων, όπως έγραψε το olivenews.gr.

Οι τιμές του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου στα σούπερ μάρκετ

(συσκευασίες ενός λίτρου)

Πηγή: e-shop αλυσίδων – Επεξεργασία: olivenews.gr – Τιμές σε ευρώ ανά λίτρο

Σημειώνεται ότι σε όλες τις περιπτώσεις, πρόκειται για ελαιόλαδα προηγούμενης εσοδείας. Τα φρέσκα λάδια θα αρχίσουν να τοποθετούνται στα ράφια μετά τον Ιανουάριο.

Ο ρόλος του ΦΠΑ

Η συζήτηση για τον ΦΠΑ έχει πολιτικοποιηθεί και έχει γίνει πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Έστω όμως και από απλά αριθμητική σκοπιά ο συντελεστής ΦΠΑ προφανώς και επηρεάζει το τελικό κόστος του προϊόντος. Στην Ελλάδα ο συντελεστής είναι 13%, (10,39Χ0,13= 1,3507 €/λίτρο) ενώ στην Ισπανία από μηδενικός που ήταν ως τον Οκτώβριο αυξήθηκε σε 2% (6,75Χ0,02=0,135€/λίτρο) όπου και θα παραμείνει ως το τέλος του έτους για να διαμορφωθεί από 1ης Ιανουαρίου 2025 σταθερά στο 4%. Παρ΄όλα αυτά ούτε οι διαφορές αυτές στον ΦΠΑ (1,2€/λίτρο), δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τόσο μεγάλες διαφορές στις τιμές που πληρώνει ο Ισπανός και ο Έλληνας καταναλωτής.

Ποιός τελικά είναι υπεύθυνος;

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων δείχνει αναρμόδιο όχι μόνο για τις εξελίξεις στο επίπεδο των τιμών παραγωγού που εδώ κι ένα μήνα καταρρέουν αλλά και για τις τιμές καταναλωτή, που συνεχίζουν τις υψηλές πτήσεις. Το υπουργείο Ανάπτυξης περιορίζεται στον ρόλο του παρατηρητή των εξελίξεων με κατά καιρούς δηλώσεις, οι οποίες δεν ασκούν καμία επίδραση στο «καλάθι του νοικοκυριού».

Αν και σε όλες τις δημοσκοπήσεις η ακρίβεια καταγράφεται σαν το μεγαλύτερο πρόβλημα και πηγή ανησυχίας ωστόσο καταναλωτικές οργανώσεις ικανές να επηρεάσουν ή έστω να καταγράψουν τις εξελίξεις δεν υπάρχουν (πέραν κάποιων δηλώσεων στα ΜΜΕ). 

Επίσης ανεξήγητη είναι η στάση, δηλαδή η απουσία ενδιαφέροντος από την πλευρά αγροσυνδικαλιστών, οι οποίοι μονομερώς σχολιάζουν τις τιμές παραγωγού διεκδικώντας και υποσχόμενοι ολοένα και υψηλότερες τιμές χωρίς να αναρωτιούνται ποιοί συμπολίτες τους καταναλωτές είναι σε θέση να πληρώσουν αυτές τις τιμές ή αν θα στραφούν στα έως και 10 φορές φτηνότερα σπορέλαια.

Εν κατακλείδι, στη χώρα μας είναι δυσαρεστημένοι τόσο οι παραγωγοί που πιέζονται να πουλήσουν το ελαιόλαδο σε χαμηλές τιμές όσο και οι καταναλωτές που το αγοράζουν πανάκριβα.

Κάποια πρόταση υπάρχει;

Αν εξαιρέσει κανείς τις κατά καιρούς γενικόλογες καταγγελίες ή τα ευχολόγια, συγκροτημένες προτάσεις δύσκολα ανιχνεύονται. Υπάρχει φυσικά η μόνιμη επί δεκαετίες επίκληση του Συνδέσμου των Τυποποιητών (ΣΕΒΙΤΕΛ) να καταργηθεί ο 16κιλος ανώνυμος τενεκές, η οποία όμως δεν εισακούεται. Ούτε από την πολιτεία ούτε από την κοινωνία. Υπάρχει και η πρόταση του κυρίου Βασίλη Ζαμπούνη (γεωργο-οικονομολόγος, Άξιον Εκδοτική, 4Ε) για το «5λιτρο του παραγωγού», σαν μια ενδιάμεση λύση μεταξύ του ανώνυμου 16κιλου τενεκέ και του τυποποιημένου των μεγάλων αλυσίδων λιανικής, την οποία όμως κανείς δεν θέλει να συζητήσει, άρα είναι σαν να μην υπάρχει! 

Πηγή olivenews.gr

Μείνετε ενημερωμένοι για όλες τις εξελίξεις γύρω από το ελαιόλαδο και τον αγροτικό τομέα στο e-Agrotis.gr. Δείτε πρώτοι τα νέα!

Συνελήφθη σήμερα (29.11.2024) το πρωί σε περιοχή του Δήμου Ηρακλείου από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου, ημεδαπός σε βάρος του οποίου σχηματίσθηκε δικογραφία για καλλιέργεια δενδρυλλίων κάνναβης και κατοχή ναρκωτικών ουσιών.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο ειδικών δράσεων που εκπονεί η Διεύθυνση Αστυνομίας Ηρακλείου για την καταπολέμηση της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών και μετά από κατάλληλη αξιοποίηση στοιχείων από αστυνομικούς της ανωτέρω Υπηρεσίας πραγματοποιήθηκε συντονισμένη αστυνομική επιχείρηση.

Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης εντοπίσθηκε ο ημεδαπός και ακολούθησε έρευνα στην οικία του και στον περιβάλλοντα χώρο αυτής όπου βρέθηκε ειδικά διαμορφωμένος χώρος με εγκατεστημένο τεχνικό εξοπλισμό (λαμπτήρες, εξαερισμός, φίλτρο, ανεμιστήρας κ.α) για καλλιέργεια δενδρυλλίων κάνναβης με τη μέθοδο της υδροπονίας όπου καλλιεργούνταν επιμελώς πέντε (5) δενδρύλλια κάνναβης τα οποία εκριζώθηκαν και κατασχέθηκαν.

Επιπλέον, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν τριακόσια τριάντα επτά (337) γραμμάρια ακατέργαστης κάνναβης και σπόροι κάνναβης.

Η προανάκριση ενεργείται από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου.

Πηγή Agronewsbomb.gr

Μείωση η οποία ανέρχεται έως και 40% καταγράφεται στην τιμή παραγωγού στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο το τελευταίο διάστημα.

Λόγω της μικρής συγκομιδής της περασμένης χρονιάς αλλά και εξαιτίας των πληθωριστικών πιέσεων, η τιμή του ελαιολάδου για τον παραγωγό, είχε φτάσει σε ιστορικά υψηλά μέχρι και 9,5 ευρώ το κιλό. Αυτό όπως είναι αναμενόμενο, είχε ως αποτέλεσμα η τιμή στο ράφι των σούπερ μάρκετ να έχει «εκτοξευθεί» πάνω από 15 ευρώ το κιλό πέρυσι, οδηγώντας πολλούς καταναλωτές να στραφούν σε άλλα λάδια για την κάλυψη των καθημερινών τους αναγκών. Μάλιστα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς η υψηλή τιμή ανάγκασε σχεδόν 4 στους δέκα καταναλωτές να επιλέξουν άλλα έλαια.

 «Αυτό το διάστημα έχουμε μια σημαντική διόρθωση προς τα κάτω στη τιμή παραγωγού, από τα 9,5 ευρώ που είχε φτάσει το περασμένο διάστημα. Στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο βρισκόμαστε στην περιοχή των 5 ευρώ» είπε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανώλης Γιαννούλης.

Και πρόσθεσε «στο ράφι βλέπουμε μια μικρή μείωση από το καλοκαίρι» κάτι που σύμφωνα με τον ίδιο οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες της λεκάνης της Μεσογείου. «Γενικότερα η μεγάλη εικόνα είναι ότι έχουμε μια παραγωγή αυξημένη έως και 50% σε σχέση με πέρυσι σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτή τη στιγμή έχουμε υπερεπάρκεια ελαιολάδου και αυτό, σε συνδυασμό με τη μειωμένη κατανάλωση, η οποία ανέρχεται έως και 40% λόγω των υψηλών τιμών του προηγούμενου διαστήματος, πιέζει προς τα κάτω τις τιμές, τόσο στον παραγωγό, όσο και αυτή που αγοράζει ο καταναλωτής».

Η Ελλάδα δεύτερη σε παραγωγή στην Ε.Ε.

   Κατά την περασμένη χρονιά η Ελλάδα είδε την παραγωγή της να μειώνεται στους 120-130 χιλιάδες τόνους. Αυτό βέβαια δεν ήταν «ελληνικό φαινόμενο» μιας και παρατηρήθηκε και σε άλλες ελαιοπαραγωγικές χώρες, όπως η Ισπανία, η οποία είχε συγκομιδή 850 χιλιάδων τόνων.

   Εφέτος η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική όμως. «Από πλευράς ποσότητας είμαστε διπλάσια από πέρυσι. Σύμφωνα με εκτιμήσεις η φετινή ελληνική παραγωγή ελαιολάδου θα ανέλθει στους 250 χιλιάδες τόνους» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Γιαννούλης συμπληρώνοντας ότι «τη χώρα μας την ταλαιπώρησαν η ξηρασία και η ανομβρία. Υπάρχουν κάποια ποιοτικά προβλήματα, κυρίως σε επίπεδο γεύσης».

   Σχεδόν διπλάσια θα είναι και η ισπανική παραγωγή να προβλέπεται να ανέλθει στους 1,5 εκατομμύρια τόνους ελαιολάδου, ενώ στη Πορτογαλία η οποία πέρυσι συγκόμισε 100 χιλιάδες τόνους, φέτος αναμένει παραγωγή 180 χιλιάδων τόνων. Αντίθετα η Ιταλία προβλέπεται να συγκομίσει περί τους 230 χιλιάδες τόνους εφέτος, όσους και πέρυσι, κυρίως λόγω της ξηρασίας και των κλιματικών συνθηκών που επικράτησαν εφέτος στη χώρα.

   Έτσι, σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, η χώρα μας προβλέπεται να είναι η δεύτερη χώρα ως προς τον όγκο παραγωγής, στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

   Από χώρες εκτός Ε.Ε. η Τουρκία πάει για ιστορικό ρεκόρ 450 χιλιάδων τόνων ενώ και η Τυνησία αναμένεται να αυξήσει την παραγωγή της μεταξύ 300-330 χιλιάδων τόνων από μια περσινή συγκομιδή 150-170 χιλιάδων τόνων.

   «Δεν γίνεται να πληρώνουμε ένα κιλό λάδι όσο ένα καφέ – Κάποιοι πρέπει να το παράξουν»

   Αναφορικά με τα όσα ακούγονται ότι η τιμή του ελαιολάδου είναι υψηλή ο πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου κάνει λόγο για «εμμονή με την τιμή στο ράφι» επισημαίνοντας ότι «για να υπάρχει λάδι στο ράφι κάποιος πρέπει να το παράγει».

  Και εξηγεί «είδαμε πριν από 3-4 χρόνια όταν η τιμή του ελαιολάδου ήταν σε ιστορικά υψηλά, ότι πολλοί ήταν οι παραγωγοί που είδαν ότι η καλλιέργεια ήταν ασύμφορη και επέλεξαν να εγκαταλείψουν το λάδι» τονίζοντας «Δεν γίνεται να θέλουμε να πληρώνουμε το λάδι όσο πληρώνουμε έναν καφέ».

 «Θέλουμε να έχουμε φθηνό τρόφιμο και αυτό δεν γίνεται εύκολα, γιατί για να γίνει θα χρειαστεί να δουλέψει κάποιος χωρίς να αμειφθεί ικανοποιητικά» κατέληξε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα για την κατάσταση της αγοράς ελαιολάδου και τις εξελίξεις στην παραγωγή στο e-Agrotis.gr

Ο βουλευτής Ν. Ημαθίας, Βασίλειος Κοτίδης, με ερώτησή του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την κατάργηση των ενισχύσεων σε βασικές αροτραίες καλλιέργειες (σιτηρά, βαμβάκι, αραβόσιτο, όσπρια) από το 2025.

Κατηγορεί την κυβέρνηση για αδιαφορία απέναντι στην αγροτική παραγωγή, τονίζοντας την έλλειψη εναλλακτικού σχεδίου και μεταβατικής περιόδου για την προσαρμογή των αγροτών. Παράλληλα, αναδεικνύει και τα προβλήματα στον κτηνοτροφικό τομέα, με τις επιδημίες να πλήττουν την παραγωγή. Ακολουθεί η ερώτηση: 

Η Κυβέρνηση προτείνει, από το 2025, την κατάργηση των ενισχύσεων σε καλλιεργητές αροτραίων καλλιεργειών που αφορούν στα σιτηρά, στο βαμβάκι, τον αραβόσιτο και τα όσπρια. Η πολιτική αυτή αποτελεί εφαρμογή της 2ης τροποποίησης της νέας ΚΑΠ (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής) της Ε.Ε., την οποία η Ελληνική Κυβέρνηση έσπευσε άμεσα να υπερψηφίσει, πανηγυρίζοντας κιόλας για αυτήν την τεράστια «επιτυχία». Η Ελληνική Κυβέρνηση, δείχνοντας για μια ακόμη φορά την αδιαφορία της για την αγροτική παραγωγή του τόπου, δε φρόντισε ούτε για κάποια εναλλακτική λύση για το πρόβλημα ούτε εξασφάλισε μια μεταβατική περίοδο, προκειμένου να έχουν τον χρόνο οι αγρότες μας να στραφούν σε άλλες καλλιέργειες.

Την ίδια στιγμή, η κυβερνητική πολιτική οδηγεί σε αφανισμό και την κτηνοτροφία. Οι καταστροφικές επιδημίες της πανώλης και της ευλογιάς στα αιγοπρόβατα έχουν σταματήσει κάθε δραστηριότητα, καθώς λόγω καραντίνας το γάλα δεν πωλείται και η σφαγή τους έχει απαγορευθεί. Ουσιαστικά, η χώρα μεγαλώνει συνεχώς την εξάρτησή της και στη γεωργία και στην κτηνοτροφία από τις εισαγωγές.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Σε τι ενέργειες σκοπεύει ο κ. Υπουργός να προβεί, για να δοθεί λύση τόσο στον γεωργικό τομέα με την κατάργηση των ενισχύσεων όσο και στον κτηνοτροφικό, ώστε η επισιτιστική επιβίωση της χώρας να μην εξαρτάται από τις αυξανόμενες συνεχώς εισαγωγές;

Πηγή Agrocapital.gr

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr