Ζητούμενο είναι όμως να αυξηθούν τα κοπάδια, καθώς λόγω και της Φέτας, η διαθεσιμότητα δεν επαρκεί.
Σταθερή δυναμική ανάπτυξης φαίνεται να διατηρεί το γίδινο γάλα στην αγορά, κάτι που αποτυπώνεται και στις τιμές, που εισπράττει εν τέλει ο παραγωγός και οι οποίες ξεπερνούν ακόμα και τα 1-1,05 ευρώ το κιλό. Υπάρχουν περιοχές και με χαμηλότερες τιμές, ωστόσο, η ζήτηση είναι μεγάλη από τις μεταποιητικές, μεγάλες και μικρές, που επιτρέπει στους παραγωγούς, να… αισιοδοξούν.
Μεγάλη δυναμική έχουν τα προϊόντα με γίδινο γάλα
Τα Τυροκομικά Μόρνου Γρατσάνης δραστηριοποιούνται στο χώρο της γαλακτοβιομηχανίας από το 1973, ενώ τα τελευταία χρόνια η εταιρεία διαθέτει και εργαστήριο παραγωγής παραδοσιακών ζυμαρικών, αλλά και τέσσερα συνολικά καταστήματα πώλησης των προϊόντων της (1 στην Αθήνα και 3 στη Ναύπακτο), όπως μας είπε ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, που έχει έδρα δίπλα από τον ποταμό Μόρνο, στο χωριό Καστράκι Φωκίδας, στα σύνορα με Αιτωλοακαρνανία. Όπως μας εξομολογείται ο ίδιος: «Υπάρχουν περιοχές με καλή παραγωγή σε γίδινο και κάποιες με μικρή παραγωγή. Σίγουρα με την κατανάλωση και τη ζήτηση που έχει το συγκεκριμένο προϊόν, θα πρέπει να ενισχυθούν τα κοπάδια πανελλαδικά για να αντεπεξέλθουμε στη ζήτηση. Εμείς δίνουμε στους παραγωγούς για το γίδινο γάλα 95 λεπτά το κιλό, αλλά η τιμή μπορεί να κυμαίνεται ανάλογα την περιοχή αυτή την περίοδο από τα 75 έως και τα 1,05 ευρώ το κιλό. Σίγουρα δεν υπάρχει μεγάλη διαθέσιμη ποσότητα για εμφιάλωση, από τη στιγμή που και η Φέτα χρειάζεται γίδινο γάλα. Προσωπικά ήμουνα από τους πρώτους που έκανα τα προϊόντα από γίδινο γάλα, όπως το γιαούρτι στην Αθήνα, αλλά και το εμφιαλωμένο, οπότε τώρα πάει πολύ καλά και έχει μεγάλη ζήτηση και στη λιανική που το δουλεύουμε, αλλά και στη χονδρική». Συνολικά, η εν λόγω εταιρεία συνεργάζεται με 80 αιγοπροβατοτρόφους από τρεις νομούς της χώρας.
Ο κ. Κωνσταντίνος Τόπας, κτηνοτρόφος από τον Αλμυρό Μαγνησίας και αντιπρόεδρος στην Ομοσπονδία Κτηνοτρόφων και Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας λέει στον ΑγροΤύπο πως το γίδινο γάλα είναι γενικά σε έλλειψη και οι τιμές έχουν φτάσει ή πάει και παραπάνω από 1 ευρώ το κιλό. Σύμφωνα με τον κ. Τόπα: «ο μεγάλος όγκος παραγωγής κατσικίσιου γάλακτος στην Ελλάδα, αφορά κτηνοτρόφους παραδοσιακούς. Τα τελευταία χρόνια όμως υπάρχουν νέοι κτηνοτρόφοι που φέρνουν βελτιωμένες ράτσες από το εξωτερικό για να επιτύχουν καλύτερες αποδόσεις. Σίγουρα οι τιμές δεν είναι παντού στα ίδια επίπεδα, αλλά είναι βέβαιο πως είναι ικανοποιητικές».
Ακριβότερο το προϊόν για εμφιάλωση
Ανήσυχος για την κατάσταση που επικρατεί στην κτηνοτροφία, αλλά και στα γαλακτοκομικά εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης – διευθυντής της εταιρείας Ολυμπία Φέτα από το Καπελέτο Ηλείας, κ. Γιάννης Λιανάκης, ο οποίος ζητά επιτέλους να λάβει σοβαρά μέτρα για έλεγχο της αγοράς τυροκομικών. «Η εταιρεία μας εξάγει την παραγωγή της κατά 90% κι ένα 10% των προϊόντων πάει στην εσωτερική αγορά. Μας ζητάνε Φέτα από το εξωτερικό τα 200 γραμμάρια συσκευασία με 7 ευρώ το κιλό. Το κόστος είναι στα 8 ευρώ το κιλό με το πρόβειο γάλα στα 1,60 στον παραγωγό και δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε.. Αλλά και οι κτηνοτρόφοι έχουν δυσκολία με τα κόστη εκτροφής. Το πρόβλημα είναι μεγάλο με τις ζωοτροφές και τα καύσιμα για παράδειγμα. Πρέπει το κράτος να κάνει ελέγχους στα γαλακτοκομικά γιατί η κατάσταση είναι οριακή», ισχυρίζεται. Αναφορικά με το γίδινο γάλα, τονίζει, ότι η τιμή που πληρώνεται ο παραγωγός είναι για το γάλα που πάει για τυροκόμηση στα 80-90 λεπτά και έως 1 ευρώ για το γίδινο που προορίζεται για εμφιάλωση.
Η κα Μαρία Καραντάνη, τέλος, αιγοτρόφος από την περιοχή των Καλαβρύτων τόνισε μιλώντας στον ΑγροΤύπο ότι οι τιμές στο κατσικίσιο, παρά τη γενικότερη έλλειψη δεν ήταν ιδιαίτερα υψηλές, σε όλες τις περιοχές, αν και σύμφωνα με πληροφορίες από συναδέλφους δίνεται μια τιμή γύρω στο 1 ευρώ το κιλό. Ενδεικτικά, όπως λέει η ίδια, μόλις 76 λεπτά έκοψε η ίδια, τιμολόγιο την 1η Νοέμβρη για το γάλα που παρέδωσε, ενώ τον Οκτώβριο ήταν ακόμα παρακάτω και συγκεκριμένα στα 72 λεπτά το κιλό.
Τα κύρια θρεπτικά στοιχεία εφαρμόζονται συστηματικά σχεδόν όλα σχεδόν κάθε έτος με κόστος για την καλλιέργεια και πρόκληση ποικίλων θετικών και αρνητικών αποτελεσμάτων για την καλλιέργεια και παραγωγή καρπών. Αλλά και τα ιχνοστοιχεία είναι σημαντικά και αυτά από τους πιο ”ψαγμένους” εφαρμόζονται συστηματικά.
Ο ψευδάργυρος (Zn) και το βόριο (B) είναι τα πιο συχνά σε έλλειψη στοιχεία στα δέντρα της Ελλάδας. Θα μείνω σε αυτά. Η φυλλοδιαγνωστική δείχνει με σχετική ασφάλεια αν έχουμε έλλειψη ψευδαργύρου. Αν δείτε συμπτώματα, καήκαμε, έχετε κάνει πολύ κακή δουλειά τα τελευταία χρόνια. Πολλοί ήδη γνωρίζουν ότι η έλλειψη ψευδαργύρου θεραπεύεται με ψεκασμούς στο ξύλο στα μέσα του χειμώνα με θειικό ψευδάργυρο. Τα περισσότερα δέντρα αντέχουν μέχρι και 25 κιλά θειικού ψευδαργύρου στον τόνο ψεκαστικού. Αυτή η εφαρμογή δεν χρειάζεται να γίνεται κάθε χρόνο. Μπορεί να γίνεται κάθε τριετία, αν δεν έχουμε σοβαρή έλλειψη.
Προσοχή με την εφαρμογή του θειικού ψευδαργύρου. Πρέπει να ψεκαστεί τουλάχιστον 2 εβδομάδες μακριά από άλλους ψεκασμούς (χαλκούχων και λαδιών) και από το κλάδεμα. Κάπου λοιπόν κατά τα μέσα του χειμώνα, όταν δεν θα κάνετε καμιά άλλη δουλειά στα δέντρα, εφαρμόστε το, αν η φυλλοδιαγνωστική έχει δείξει έλλειψη ή σχετικά χαμηλή περιεκτικότητα. Οι καλοί παραγωγοί στη Μακεδονία ρίχνουν κάθε χρόνο περίπου 10 κιλά θειικό ψευδάργυρο στον τόνο ψεκαστικού για συντήρηση.
Το βόριο είναι από τα κυριότερα ιχνοστοιχεία και λείπει σχεδόν από όλες τις καλλιέργειες δέντρων στην Ελλάδα. Είναι πολύ βασικό στοιχείο για τη σωστή άνθιση και καρπόδεση και η ”κρυφή πείνα” (έλλειψη χωρίς συμπτώματα) συνδέεται με πολλά προβλήματα στις δενδροκομικές καλλιέργειες. Η φυλλοδιαγνωστική μας δείχνει την τυχόν έλλειψη. Αυτή αντιμετωπίζεται με βόρακα στο έδαφος το χειμώνα, που δεν ξεπλένεται εύκολα αλλά και το βόριο του δεν γίνεται εύκολα διαθέσιμο στο φυτό. Εδώ πρέπει ο βόρακας να εφαρμόζεται σκορπιστά στην περιοχή άρδευσης κάθε δέντρου γιατί εύκολα γίνεται τοξικός αν τοποθετηθεί συμπυκνωμένα.
Ο βόρακας που θα εφαρμοστεί ένα χειμώνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 20 κιλά το στρέμμα, πιο πολύ από αυτό ίσως να γίνει τοξικό για τις ρίζες. Επίσης συνήθως μια εφαρμογή είναι αρκετή για 3 χρόνια. Σε πολλές δενδροκομικές καλλιέργειες πολύ συχνά έχει βρεθεί ότι το διαφυλλικά εφαρμοζόμενο βόριο αρχές φθινοπώρου (μαζί με το άζωτο, που είχαμε αναφέρει προηγούμενα) βοηθά σημαντικά στην καλή θρέψη βορίου και στην πετυχημένη άνθιση και καρπόδεση την επόμενη άνοιξη. Εδώ προτείνονται 200-300 γραμ. βορίου (όχι με βόρακα, αλλά με υδατοδιαλυτές μορφές βορίου) στον τόνο ψεκαστικού μαζί με 2% ουρία το Σεπτέμβριο.
Μερικές ακόμα παρατηρήσεις: παίρνοντας στα χέρια μου διάφορες αναλύσεις βλέπω διάφορα και περίεργα. Ακραίες τιμές δεν τις πιστεύω. Ένα όμως που βλέπω πολύ συχνά πια είναι ο πολύ υψηλός χαλκός (Cu) στα φύλλα και στο έδαφος. Στα φύλλα δεν είναι τοξικός, αλλά στο έδαφος η μεγάλη συγκέντρωση απαγορεύεται διεθνώς καθώς σκοτώνει τους καλούς μικροοργανισμούς του εδάφους. Δεν μπορεί να προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα νεκρό έδαφος! Το υγιές έδαφος είναι το μισό της επιτυχίας μιας καλλιέργειας. Παρακαλώ λιγοστέψτε τις εφαρμογές χαλκού, παρανομείτε αλλά το έχουμε στο αίμα μας να παρανομούμε. Αλλά να καταστρέφετε το δικό σας χωράφι και καλλιέργεια, το έχουμε και αυτό στο αίμα μας;
Ακόμα μια φορά: μην κάνετε σοβαρές αλλαγές στη λίπανση σας από χρονιά σε χρονιά, εφόσον το χωράφι σας έχει καλή βλαστική ανάπτυξη και καλή καρποφορία. Μεγάλες αλλαγές συνήθως δεν ”δείχνουν” για 1-2 χρόνια. Θα τις δοκιμάσετε σε λίγα δέντρα και δεν θα ξοδεύετε πολλά χρήματα για όποια ιδέα έχει κάποιος για το χωράφι σας. Κάντε υπομονή και να είστε παρατηρητικοί. Κανένας μας δεν γνωρίζει καλύτερα το χωράφι εκτός από εσάς που, όμως, πρέπει να είστε εκεί συχνά πυκνά (αραιώστε και λίγο το καφενείο, μόνο για καφέ, ελάχιστη κουβέντα και βουρ για δουλειά, έστω και βόλτα!).
Γράφει
Γιώργος Νάνος, καθηγητής Δενδροκομίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Ο ηλικιωμένος άνδρας όταν είδε το drone να πετάει από πάνω του, μπήκε σπίτι, πήρε την καραμπίνα και άρχισε να το πυροβολεί
Tο περιστατικό συνέβη στη Θέρμη. Δυο πολιτικοί μηχανικοί είχαν απογειώσει και χειρίζονταν ένα drone με το οποίο κατέγραφαν και φωτογράφιζαν ένα αγρόκτημα για να ετοιμάσουν κάποιες μακέτες.
Ήταν όμως άτυχοι, αφού στο διπλανό αγρόκτημα ζούσε ο ηλικιωμένος, ο οποίος μόλις είδε το drone να πετάει ψηλά, θεώρησε ότι κάποιος θέλει να κάνει κακό και να ψεκάσει τα φυτά του.
Έτρεξε στο σπίτι, πήρε μια καραμπίνα, βγήκε έξω και άρχισε να πυροβολεί το drone. Όπως αναφέρει το thesstoday.gr, όταν οι χειριστές του drone άκουσαν τους πυροβολισμούς, το έφεραν πίσω και το προσγείωσαν.
Άρχισε να τους βρίζει
Τότε ο ηλικιωμένος, φανερά εκνευρισμένος τους πλησίασε και άρχισε να τους βρίζει, ενώ μάλιστα τους απείλησε και με την καραμπίνα του. Η υπόθεση κατέληξε στα δικαστήρια και εκεί οι δυο πολιτικοί μηχανικοί αφού παρέθεσαν τα γεγονότα, σημείωσαν ότι δεν θα επιθυμούσαν την ποινική δίωξη του κατηγορουμένου.
Τελικά το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης επέβαλε ποινή φυλάκισης 5 μηνών στον ηλικιωμένο.
Ήρθε ο χρόνος για να εφαρμόσουμε την επιφανειακή αζωτούχο λίπανση στα σιτάρια. Κλασικά οι αγρότες μας λιπαίνουν σύμφωνα με τα παραδοσιακά πρότυπα. Γύρω στα μέσα Φεβρουαρίου είτε όλη την ποσότητα σε μια δόση, είτε την πρώτη δόση και γύρω στα μέσα Μαρτίου τη δεύτερη όσοι πολύ σωστά εφαρμόζουν δύο δόσεις. Αυτός είναι ένας γενικός κανόνας που τον εφαρμόζουμε παραδοσιακά.
Η φετινή χρονιά, μέχρι σήμερα, δείχνει να είναι ιδιαίτερη. Ξεκινήσαμε με ξηρές συνθήκες τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο (5 και 17 χιλιοστά βροχής – στοιχεία μετεωρολογικού σταθμού ανάμεσα Λάρισα και Τύρναβο). Ακολούθησαν βροχερός Νοέμβριος (μετά τις 6/11, 62 χιλιοστά βροχής ) και μέρος του Δεκεμβρίου (48 χιλιοστά) που καθυστέρησαν τις σπορές με συμβατική καλλιέργεια. Ακολούθησε ξηρασία με ανοιξιάτικες θερμοκρασίες μέχρι πριν από λίγες μέρες και από 24/1 άρχισαν βροχές και μετά τις 26/1 και αρκετό κρύο που αναμένεται να γίνει δριμύτερο με πρόβλεψη για θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Οι αγρότες βλέπουν τις καλλιέργειές τους να αντιδρούν περίεργα. Ειδικότερα, τα σιτηρά βρίσκονται σε διάφορα στάδια. Όσοι έσπειραν νωρίς (όσοι εφάρμοσαν ακατεργασία ή μειωμένη κατεργασία) έχουν καλά φυτρωμένες φυτείες με αναπτυγμένα φυτά. Όσοι έσπειραν μετά τις βροχές τον Δεκέμβριο, έχουν φυτείες με νεοφυτρωμένα φυτά. Το ερώτημα που τίθεται είναι πώς θα πρέπει να εφαρμόσουν την αζωτούχο λίπανση στις διαφορετικές φυτείες τους;
Η διαχείριση του σίτου (αλλά και άλλων καλλιεργειών) σχετίζεται με το στάδιο ανάπτυξης των φυτών. Η αναγνώριση των σταδίων ανάπτυξης βοηθά τους παραγωγούς στη λήψη σωστών αποφάσεων που θα οδηγήσουν σε υψηλή, καλής ποιότητας, παραγωγή. Σε αυτό μας βοηθά η γνώση των φαινολογικών σταδίων ανάπτυξης της κάθε καλλιέργειας.
Στο διάγραμμα φαίνονται τα φαινολογικά στάδια ανάπτυξης του σκληρού σίτου, δηλαδή τα στάδια ανάπτυξής του κατά τη κλίμακα Feekes, που είναι 11.
Ας δούμε ποια είναι τα φαινολογικά στάδια του σκληρού σίτου και πώς μπορούν να μας βοηθήσουν στη διαχείριση της καλλιέργειας. (Ανάλυση με φωτογραφίες στα Αγγλικά μπορεί να βρείτε στο HTTPS://OHIOLINE.OSU.EDU/FACTSHEET/AGF-126).
Στάδιο 1 είναι το φύτρωμα. Το φυτό έχει έναν βλαστό με έναν αριθμό φύλλων.
Στάδια από 2-5 είναι το αδέλφωμα (φωτογραφία). 2 αρχίζει το αδέλφωμα, 3 τα αδέλφια διαμορφώνονται, 4 αρχίζει η έκπτυξη των στελεχών των αδελφιών, 5 τα αδέλφια αρχίζουν να αναπτύσσονται. Το στάδιο αυτό αρχίζει για τη Θεσσαλία τον Ιανουάριο και τελειώνει τον Φεβρουάριο. Προς τα μέσα Φεβρουαρίου η ημέρα μεγαλώνει και οι θερμοκρασίες αρχίζουν να ανεβαίνουν. Το φυτό αρχίζει να αναπτύσσεται έντονα. Την περίοδο αυτή χρειάζεται άζωτο για να καλύψει τις ανάγκες της έντονης ανάπτυξης. Γι’ αυτό πρέπει να εφαρμόσουμε γύρω στα μέσα Φεβρουαρίου (κάπου στο στάδιο 3 έως 4) αζωτούχο λίπανση. Θέλουμε λίπασμα που θα αποδοθεί σταδιακά στα φυτά και θα καλύψει τις ανάγκες της ανάπτυξης των στελεχών ή του καλαμώματος. Γι’ αυτό σε αυτήν τη φάση πρέπει να εφαρμόσουμε το άζωτο σε αμμωνιακή μορφή (θειική αμμωνία, ασβεστούχο νιτρική αμμωνία) ή ουρία που θέλουν χρόνο να μετατραπούν σε νιτρικά που προσλαμβάνουν ευκολότερα τα φυτά μας. Στόχος να επαρκέσει το λίπασμα για περίπου έναν μήνα στα στάδια ανάπτυξης των φυτών μέχρι την εμφάνιση του φύλλου-σημαία και του ξεσταχυάσματος. Επομένως, η πρώτη δόση επιφανειακής λίπανσης πρέπει να εφαρμοστεί όταν τα φυτά είναι ανάμεσα στο 3 και 4 στάδιο.
Στάδιο 6 είναι τότε που εμφανίζεται στη βάση του βλαστού ο πρώτος κόμβος. Στο 7 φαίνεται και ο δεύτερος κόμβος. Ο πρώτος κόμβος είναι 3-8 εκ πάνω από το έδαφος και ο δεύτερος 10-15. Στο στάδιο 8 το φύλο-σημαία αρχίζει να φαίνεται ακόμη, όμως τυλιγμένο χωρίς να έχει εκπτυχθεί πλήρως. Στο 9 το φύλο σημαία έχει εκπτυχθεί και φαίνεται το γλωσσίδιο στη βάση του. Το 10 είναι το στάδιο ανάπτυξης του στάχεως. Το φύλο-σημαία είναι ένα κρίσιμο στοιχείο για την παραγωγή του χωραφιού. Εκτιμάται ότι προσφέρει το 75% της φυλλικής επιφάνειας που θα τροφοδοτήσει το γέμισμα του στάχεως και του σπόρου. Γι’ αυτό πρέπει να το κρατήσουμε υγιές. Αν υπάρχει κίνδυνος ασθενειών ή άλλων προσβολών, πρέπει να ψεκάσουμε. Τα στάδια 8 και 9 για τις μέσες συνθήκες της Θεσσαλίας γίνονται στα τέλη Μαρτίου και αρχές Απριλίου.
Στο στάδιο 10 αρχίζει το φούσκωμα (γκάστρωμα) και η έκπτυξη του στάχεως. Ακολουθεί η γονιμοποίηση στο 10.5 και το γέμισμα του σπόρου με το στάδιο 11 να είναι η ωρίμανση.
Τα στάδια ανάπτυξης του φυτού βοηθούν τον αγρότη να αποφασίσει για τις καλλιεργητικές φροντίδες που θα εφαρμόσει. Στο διάγραμμα βλέπουμε την κόκκινη γραμμή να δίνει την απορρόφηση αζώτου από τα φυτά και ουσιαστικά τις ανάγκες του. Στα στάδια 1, 2 και 3 έχουμε πολύ μικρή απορρόφηση αζώτου. Γι’ αυτό η βασική λίπανση με άζωτο είτε πρέπει να είναι πολύ μικρή, είτε αν η προηγούμενη καλλιέργεια αφήνει υπολειμματικό άζωτο (ψυχανθή, αρδευόμενες βαμβάκι, καλαμπόκι) δεν χρειάζεται. Σημειώστε ότι το διάστημα από τη σπορά μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου είναι συνήθως περίοδος βροχών και άζωτο που δεν θα απορροφηθεί από τα φυτά μπορεί να εκπλυθεί. Στο στάδιο 3-4 αρχίζει η μεγάλη ανάπτυξη των φυτών και η μεγάλη ζήτηση αζώτου. Εδώ πρέπει να προσθέσουμε την κύρια ποσότητα αζώτου που θα καλύψει τις ανάγκες μέχρι τα μέσα με τέλος Μαρτίου (στάδιο 9). Προφανώς το άζωτο που εφαρμόσαμε στα μέσα Φεβρουαρίου δεν επαρκεί μέχρι το τέλος της ανάπτυξης των φυτών. Γι’ αυτό μια δεύτερη δόση αζωτούχου λίπανσης στα μέσα Μαρτίου (στάδια 6-7), κυρίως με νιτρική μορφή αζώτου, βοηθά την παραγωγή. Ειδικότερα, για το σκληρό σιτάρι έχουμε μια δεύτερη ανάγκη. Οι πρωτεΐνες του σπόρου δημιουργούνται από άζωτο που απορροφά το φυτό από το έδαφος στις αρχές Απριλίου, όταν αρχίζει να γεμίζει. Επομένως, η δεύτερη εφαρμογή λιπάσματος τον Μάρτιο συμβάλλει στην παραγωγή υψηλής ποιότητας σκληρού σίτου με πρωτεΐνες πάνω από 13,5%. Ακριβώς αυτό που επιδιώκει η βιομηχανία ζυμαρικών της χώρας.
Γράφει ο Φάνης Γέμτος,
γεωπόνος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, μέλος της Ε.Δ.Υ.ΘΕ.
Ο Μάρτιος ήρθε, οι θερμοκρασίες σιγά σιγά ανεβαίνουν και είναι πλέον η ώρα να ασχοληθούμε σοβαρά με τον κήπο και το μπαλκόνι μας
Για όσους αγαπούν την κηπουρική, για όσους θέλουν να ξεκινήσουν να ασχολούνται με τον κήπο και το μπαλκόνι τους αλλά και να καλλιεργήσουν τα δικά τους λαχανικά, ο Μάρτιος είναι ο κατάλληλος μήνας για να ξεκινήσουν.
Οι δουλειές αυτή την εποχή είναι πολλές, όρεξη να έχετε και διάθεση για δημιουργία.
Ο Μάρτιος είναι ο ιδανικός μήνας για να ξεκινήσουμε την προετοιμασία για τη φύτευση των ανοιξιάτικων κηπευτικών, ενώ παράλληλα συγκομίζουμε φρέσκα φρούτα και λαχανικά της εποχής, τα οποία πληθαίνουν όσο προχωράει η άνοιξη.
Παράλληλα, καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει αρχίζουν τα πρώτα ποτίσματα και η λίπανση στα φυτά του κήπου μας για να αναπτυχθούν και να μας δώσουν υπέροχα λουλούδια και γευστικούς καρπούς.
Μέσα στο Μάρτιο θα φροντίσουμε να κλαδέψουμε τα καλλωπιστικά του κήπου μας για να βλαστήσουν μέσα στην άνοιξη καθώς και να ξεκινήσουμε το κλάδεμα σε λεμονιές, τις πορτοκαλιές και μανταρινιές.
Και φυσικά, αυτή την εποχή, μπορούμε να κάνουμε νέες φυτεύσεις καλλωπιστικών φυτών και καρποφόρων δέντρων, να κάνουμε διάφορες μεταφυτεύσεις καθώς και να ξεκινήσουμε την σπορά και φύτευση γκαζόν.
Μάρτιος | Οι εργασίες που μπορούμε να κάνουμε
Παρακάτω, μπορούμε να δούμε τις καλλιεργητικές εργασίες που γίνονται μέσα στον Μάρτιο.
Όργωμα
Για όσους δεν οργώσατε πρέπει να βιαστείτε ώστε να προλάβουν να διαλυθούν οι σβόλοι και να βγουν κάποια ζιζάνια.
Λίπανση
Μετά το όργωμα και κατά την προετοιμασία του κήπου μπορούμε να εφαρμόσουμε το λίπασμα (βιολογικό ή συμβατικό), που θέλουμε να πάει στα 5 cm βάθος. Η κατεργασία του εδάφους είναι μία πολύ σημαντική διαδικασία, γι’ αυτό και αξίζει να της δώσετε προσοχή. Δεν θέλουμε να κάνουμε σπορές σε συμπιεσμένο υγρό έδαφος γιατί είναι πηγή μυκήτων και δεν υπάρχει καλός αερισμός. Ανακινείστε με τσουγκράνα ελαφριά το έδαφος.
Για να προστατέψουμε τα φυτά, χρησιμοποιούμε βιολογικά σκευάσματα που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα, όπως ο χαλκός, το θειάφι, ο θερινός πολτός, ο βάκιλος Θουριγγίας, η φυσική πυρεθρίνη και τα άλατα καλίου. Εναλλακτικά, σε προληπτικό επίπεδο, μπορούμε να φτιάξουμε αυτοσχέδια σκευάσματα με φυσικά υλικά για την οικολογική προστασία των φυτών για να ψεκάσουμε τα φυτά μας.
Οι δουλειές αυτή την εποχή είναι πολλές, όρεξη να έχετε και διάθεση για δημιουργία.
Ορισμένα σπιτικά υλικά που χρησιμοποιούμε στον κήπο είναι η μαγειρική σόδα, το πράσινο σαπούνι, το γάλα, το ξύδι, το πιπέρι καγιέν, η κανέλα και η τσουκνίδα. Και βέβαια να μην ξεχάσουμε την στάχτη που εφαρμόζουμε γύρω από τα φυτά για την προστασία από σαλιγκάρια και γυμνοσάλιαγκες, καθώς αυτή την περίοδο παρατηρείται κινητικότητα λόγω αυξημένης υγρασίας.
Κλαδέματα
Ελπίζω να τελειώσατε το κλάδεμα των οπωροφόρων δέντρων. Μπορείτε να συνεχίσετε τα κλαδέματα εφόσον ακόμα τα δέντρα είναι αδρανή και δεν έχουν πετάξει οφθαλμούς.
Μην επιλέγεται υγρές μέρες για κλάδεμα. Υπάρχουν σοβαρές ασθένειες του ξύλου που μπορούν να κάνουν ζημιές. Μετά το κλάδεμα κάνουμε επέμβαση με κάποιο μυκητοκτόνο. Αυτή την περίοδο κλαδεύουμε (τριανταφυλλιές, ορτανσίες, γιασεμί κ.α).
Σπορές
Η άνοιξη είναι η εποχή των νέων φυτεύσεων και των μεταφυτεύσεων. Μέσα στον Μάρτιο, ξεκινάμε για να φυτέψουμε καλλωπιστικά φυτά και αρωματικά φυτά στον κήπο μας ή στις γλάστρες του μπαλκονιού μας. Όλες τις φυτεύσεις που θα κάνετε να προσπαθείτε το χώμα να είναι προς το στεγνό και να μην έχει πολύ υγρασία. Μην βιαστείτε να σπείρετε σε υγρό έδαφος.
Σπορές λαχανικών σε σπορεία: όπως ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, αγγούρια, μαρούλια.
Με γυμνόριζα τριαντάφυλλων σε ηλιόλουστες θέσεις, μεταφυτεύουμε γαρίφαλα, πανσέδες, μολόχες, επίσης φυτεύουμε βολβούς από ζουμπούλια, υάκινθοι, κρίνα κ.α. Λίγο διάστημα ακόμα έμεινε για φυτεύσεις καλλωπιστικών θάμνων. Επίσης τώρα φυτεύουμε και το γκαζόν.
Μπορείτε να δημιουργήσετε τα δικά σας μοσχεύματα από καλλωπιστικούς θάμνους ( μανόλιες, καμέλιες, κ.α.) αυτήν την εποχή ώστε να τα μεταφυτέψετε στις θέσεις που θέλετε του χρόνου.
Φυτεύσεις πατάτας και κρεμμυδιού
Εφόσον έγινε η προβλάστηση του σπόρου μπορούμε να ξεκινήσουμε την σπορά της πατάτας. Το έδαφος που θα επιλέξετε πρέπει να είναι σχετικά ελαφρύ και να έχει γίνει καλή προετοιμασία.
Επίσης, φυτεύουμε κοκκάρι για καλλιέργεια ξερού κρεμμυδιού, σε αφράτα εδάφη για να έχουμε καλή παραγωγή μετά από 3-4 μήνες, μέσα στο καλοκαίρι.
Ισως, χρειαστεί να σκεπάσουμε τα πρώτα κηπευτικά μας με ειδικό νάιλον για προστασία των φυτών από το κρύο. Στις πρώιμες φυτεύσεις, η παγωνιά της νύχτας μπορεί να καθηλώσει την ανάπτυξη των νεαρών λαχανικών μας και να μειώσει την καρποφορία τους.
Για όσους αγαπούν την κηπουρική, για όσους θέλουν να ξεκινήσουν να ασχολούνται με τον κήπο και το μπαλκόνι τους αλλά και να καλλιεργήσουν τα δικά τους λαχανικά, ο Μάρτιος είναι ο κατάλληλος μήνας για να ξεκινήσουν
Μεταφυτεύσεις
Για τη μεταφύτευση των φυτών σε μεγαλύτερη γλάστρα, επιλέγουμε γλάστρες, με μέγεθος ένα ως δύο νούμερα μεγαλύτερα από την προηγούμενη γλάστρα που ήταν φυτεμένα.
Κατά τη μεταφύτευση των φυτών, σπάμε τα λεπτά ριζίδια του φυτού, στις άκρες της ρίζας, τσιμπώντας τα με τα δάκτυλα μας για να ανανεωθούν και να μπορούν να απορροφούν καλύτερα νερό και θρεπτικά συστατικά στο καινούριο περιβάλλον.
Επίσης, αυτή την εποχή μπορούμε να φυτέψουμε και καρποφόρα δέντρα που είναι ριζωμένα σε γλάστρα με χώμα, από βερικοκιές και συκιές μέχρι λεμονιές και πορτοκαλιές, σε αντίθεση με την περίοδο του χειμώνα που γίνεται φύτευση με γυμνόριζα φυτά χωρίς μπάλα χώματος.
Συγκομιδή λαχανικών
O Μάρτιος είναι ο μήνας που συγκομίζουμε λαχανικά από τις όψιμες φυτεύσεις του φθινοπώρου, όπως μαρούλια, λάχανα, κουνουπίδια, μπρόκολα, παντζάρια, σπανάκι, σέσκουλα και καρότα. Από το χειμωνιάτικο λαχανόκηπο μας, θα συγκομίζουμε μυρωδικά όπως ο μαϊντανός, ο άνηθος, η ρόκα, το κόλιαντρο, το φρέσκο κρεμμύδι και το φρέσκο σκόρδο για να φτιάξουμε υπέροχες σαλάτες και να συνοδεύσουμε διάφορες συνταγές μαγειρικής.
Από τα καρποφόρα δέντρα που έχουμε στον κήπο μας, θα έχουμε και από εκεί συγκομιδή φρέσκων λαχταριστών φρούτων. Αυτή την εποχή, συλλέγουμε μανταρίνια ποικιλίας Ανκόρ, ομφαλοφόρα πορτοκάλια ποικιλίας Μέρλιν, λεμόνια, καθώς και τα πολύ θρεπτικά γκρέιπφρουτ και αβοκάντο.
Ποτίσματα
Μέσα στον Μάρτιο, ξεκινάμε και τα πρώτα ποτίσματα, ειδικά στις νότιες περιοχές της χώρας που εμφανίζουν ανομβρία. Το σωστό πότισμα είναι ίσως η πιο σημαντική καλλιεργητική φροντίδα, απαραίτητη για τα φυτά του κήπου μας για να έχουν καλή ανάπτυξη και ανθοφορία.
Αυτή την περίοδο, σχεδιάζουμε και το πότισμα του λαχανόκηπου μας, στις νέες φυτεύσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, επιλέγουμε το σύστημα άρδευσης με σταγόνες που είναι πιο αποτελεσματικό, πιο οικονομικό και περιβαλλοντικά πιο ωφέλιμο.
Πηγή – thes.gr ( με πληροφορίες από geoponoi.gr, mistikakipou.gr)
Η λεμονιά είναι το πιο αγαπημένο καρποφόρο δέντρο που συναντάμε σε κάθε κήπο και αυλή των ελληνικών σπιτιών.
Καλλιεργείται για το χυμό των ζουμερών λεμονιών της που χρησιμοποιούμε για να νοστιμίσουμε τις σαλάτες, τα φαγητά μας, τις σάλτσες, τα ροφήματα, τα ποτά, και τα κοκτέιλ αλλά και για τη φλούδα της που μας χαρίζει υπέροχο γλυκό του κουταλιού.
Η καλλιέργεια της λεμονιάς ανήκει στα εσπεριδοειδή δέντρα, μαζί με την καλλιέργεια της πορτοκαλιάς, την καλλιέργεια της μανταρινιάς, την καλλιέργεια του γκρέιπφρουτ και την καλλιέργεια του κουμκουάτ. Αναπτύσσεται σχετικά γρήγορα και μπορεί να φτάσει σε ύψος 5-6 μέτρων, αν και συνήθως τη διατηρούμε πιο χαμηλά για δική μας ευκολία.
Τα φύλλα της λεμονιάς έχουν γυαλιστερό πράσινο χρώμα και όταν τα τρίψουμε αναδίδουν το χαρακτηριστικό άρωμα λεμονιού. Τα πανέμορφα άνθη της, οι αρωματικοί λεμονανθοί, έχουν άσπρο χρώμα εξωτερικά και λίγο μωβ εσωτερικά, αναδίδουν ένα πολύ γλυκό άρωμα.
Ο χυμός των λεμονιών είναι όξινος και εξαιρετικά υγιεινός, καθώς είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικά, πρωτεΐνες, βιταμίνες, φώσφορο, κάλιο και υδατάνθρακες. Θεωρείται ότι βοηθά στον μεταβολισμό του σώματος και έχει θετική επίδραση στην απώλεια βάρους.
Ας δούμε αναλυτικά ποιες ποικιλίες λεμονιάς μπορούμε να καλλιεργήσουμε στον κήπο και το μπαλκόνι μας, καθώς και χρήσιμες συμβουλές για να απολαύσουμε μία πλούσια συγκομιδή από ζουμερά λεμόνια για το σπίτι και την κουζίνα μας.
1. Ποιες είναι οι βασικές ποικιλίες λεμονιάς που καλλιεργούνται στην Ελλάδα;
Υπάρχουν πολλές ποικιλίες που καλλιεργούνται στην χώρα μας όπως η Lisbon, η Eureka και η Interdonato αλλά και αρκετές ελληνικές όπως η Μαγληνή, η Καρυστινή που είναι αρκετά διαδεδομένες, καθώς και οι ποικιλίες Αδαμοπούλου και Ζαμπετάκη που φυτεύονται εκτεταμένα τα τελευταία χρόνια.
Ποικιλία λεμονιάς Eureka: Ιταλικής προέλευσης, μέτριας ζωηρότητας, χωρίς αγκάθια, πολύ παραγωγική ποικιλία που δίνει καρπούς σχετικά μικρού μεγέθους, με μέτριο πάχος φλοιού, σχετικά τραχιά επιφάνεια και λίγα ή καθόλου σπόρια (κουκούτσια). Ωριμάζει κυρίως από τα τέλη του χειμώνα μέχρι τις αρχές καλοκαιριού.
Ποικιλία λεμονιάς Lisbon: Ο καρπός της Lisbon μοιάζει με την Eureka, με μέτριο μέγεθος καρπού, λίγα σπόρια, πολύ ξινή και πλούσια σε χυμό. Πορτογαλικής προέλευσης ποικιλία που είναι σχετικά ανθεκτική στον παγετό, στους ανέμους, και στον καύσωνα. Είναι μέτρια παραγωγική ποικιλία και δίνει καρπούς από τα τέλη του χειμώνα μέχρι τις αρχές της άνοιξης.
Ποικιλία λεμονιάς Interdonato: Ποικιλία που κατάγεται από τη Σικελία, χωρίς αγκάθια, με μεγάλο μέγεθος καρπού, επιμήκη, γυαλιστερό και λείο, με μέτριο πάχος φλοιού. Δίνει παραγωγή το φθινόπωρο κα την άνοιξη.
Ποικιλία λεμονιάς Μαγληνή: Πολύ διαδεδομένη στον ελληνικό χώρο και παραγωγική ποικιλία λεμονιάς που διαθέτει καλής ποιότητας καρπό με λεπτό φλοιό που ωριμάζει στις αρχές του φθινοπώρου. Θεωρείται ευαίσθητη στην ασθένεια της κορυφοξήρας.
Ποικιλία λεμονιάς Καρυστινή: Παραγωγική ποικιλία, αρκετά διαδεδομένη στον ελληνικό χώρο, πλούσια σε χυμό αρκετά όξινο και με τραχύ φλοιό. Ωριμάζει από τα τέλη φθινοπώρου μέχρι και τις αρχές άνοιξης και είναι μέτρια ανθεκτική στην ασθένεια της κορυφοξήρας.
Ποικιλία λεμονιάς Αδαμοπούλου: Παραγωγική ποικιλία με καταγωγή από την Κρήτη, με μέτριο μέγεθος καρπού, με λίγους σπόρους που δίνει καρποφορία και το καλοκαίρι. Παρουσιάζει σχετική ανθεκτικότητα στην ασθένεια της κορυφοξήρας.
Ποικιλία λεμονιάς Ζαμπετάκη: Παραγωγική ποικιλία που δίνει καρπό και το καλοκαίρι και είναι σχετικά ανθεκτική στην κορυφοξήρα. Ο καρπός της είναι σχετικά μεγάλου μεγέθους, χωρίς σπόρους, με παχύ φλοιό και τραχιά επιφάνεια.
2. Που ευδοκιμεί η καλλιέργεια της λεμονιάς και τι συνθήκες χρειάζεται για να αναπτυχθεί;
Οι λεμονιές χρειάζονται δροσερό περιβάλλον, χωρίς ακραίες θερμοκρασίες, για να ευδοκιμήσουν. Η καλλιέργεια της λεμονιάς δεν είναι ιδιαίτερα ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός εμφανίζει μειωμένη παραγωγή και καχεκτικότητα.
Οι ψυχροί άνεμοι κατά το χειμώνα μπορούν να προκαλέσουν σημαντική ζημιά στις λεμονιές, και περισσότερο στα νεαρά δενδρύλλια. Επίσης, οι πολύ ψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, που συνοδεύονται από χαμηλά ποσοστά υγρασίας, πολλές φορές δημιουργούν προβλήματα στα φύλλα και τους καρπούς.
Σχετικά με το έδαφος, η λεμονιά ευδοκιμεί σε μέσης σύστασης εδάφη, με καλή αποστράγγιση, χαμηλή αλατότητα και χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο.
3. Πώς καλλιεργούμε λεμονιά σε γλάστρα;
Μπορούμε να φυτέψουμε λεμονιά σε γλάστρα και να την τοποθετήσουμε σε μια προστατευμένη θέση στο μπαλκόνι ή τη βεράντα μας για να μεγαλώσει. Επιλέγουμε ηλιόλουστο σημείο με νότιο προσανατολισμό για να τοποθετήσουμε τη γλάστρα με τη λεμονιά μας για να μας δώσει μεγαλύτερη καρποφορία.
Για τη φύτευση της λεμονιάς, χρησιμοποιούμε μία μεγάλη πήλινη ή πλαστική γλάστρα, με βάθος και διάμετρο τουλάχιστον 40-50 εκατοστών, ώστε να αναπτυχθεί το ριζικό της σύστημα. Προσθέτουμε στη γλάστρα φυτόχωμα γενικής χρήσης ή ειδικό για καρποφόρα δέντρα, ενισχυμένο με θρεπτικά συστατικά για να μπορέσει να αναπτυχθεί και να καρποφορήσει η λεμονιά μας.
Aκολουθήστε τη fb σελίδα του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ
Αξίζει να αναφέρουμε ότι η καλλιέργεια λεμονιάς σε γλάστρα γίνεται περισσότερο για καλλωπιστικό σκόπο και όχι τόσο για παραγωγή λεμονιών. Η ανάπτυξη και η καρποφορία του δέντρου σε γλάστρα είναι πολύ περιορισμένη, συγκριτικά με τις λεμονιές που έχουν φυτευθεί στο έδαφος.
4. Πόσο συχνά ποτίζουμε τις λεμονιές;
H καλλιέργεια της λεμονιάς θέλει τακτικά ποτίσματα για να διατηρεί εδαφική υγρασία. Την περίοδο της άνοιξης και του φθινοπώρου απαιτείται πότισμα τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα, ενώ κατά την ζεστή περίοδο του καλοκαιριού χρειάζεται 2-3 ποτίσματα τη βδομάδα.
Η συχνότητα και η ποσότητα του ποτίσματος εξαρτάται από την ηλικία των δέντρων, τις θερμοκρασίες που επικρατούν καθώς και τον τύπο του εδάφους.
Αναπτύσσεται σχετικά γρήγορα και μπορεί να φτάσει σε ύψος 5-6 μέτρων, αν και συνήθως τη διατηρούμε πιο χαμηλά για δική μας ευκολία
Για παράδειγμα, σε αμμώδη εδάφη που στραγγίζουν γρήγορα, η λεμονιά χρειάζεται τακτικότερα ποτίσματα σε μικρότερη ποσότητα. Τα νεόφυτα δενδρύλλια λεμονιάς θέλουν τακτικό πότισμα μέχρι να αναπτυχθεί καλά το ριζικό τους σύστημα.
Κατά την περίοδο της ανθοφορίας, αποφεύγουμε το υπερβολικό πότισμα καθώς προκαλείται πτώση των ανθέων της λεμονιάς και κατά συνέπεια μειωμένη παραγωγή.
5. Τι λίπασμα θέλει η καλλιέργεια της λεμονιάς;
Για να μας δώσει καλή και ποιοτική παραγωγή, η λεμονιά χρειάζεται τακτική λίπανση με πλήρη βιολογικά λιπάσματα, πλούσια σε ιχνοστοιχεία. Βάζουμε λίπασμα τρεις φορές, ανά δύο μήνες, από Φεβρουάριο ως Ιούνιο και δύο φορές το φθινόπωρο, τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο.
Ενσωματώνουμε στο χώμα την κατάλληλη ποσότητα λιπάσματος ανάλογα την ηλικία της λεμονιάς. Ενδεικτικά για λεμονιές, δέκα ετών, προσθέτουμε περίπου ένα κιλό βιολογικό λίπασμα σε κάθε λίπανση.
Η καλλιέργεια της λεμονιάς είναι ιδιαίτερα απαιτητική σε σίδηρο και χρειάζεται συμπληρωματική λίπανση προσθέτοντας χηλικό σίδηρο, την άνοιξη και το φθινόπωρο. Η πτώση των φύλλων της λεμονιάς καθώς και η πτώση ανθέων μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική λίπανση με αζωτούχα λιπάσματα.
6. Πότε και πώς γίνεται το κλάδεμα της λεμονιάς;
Οι λεμονιές κλαδεύονται μέσα στην άνοιξη μέχρι τα μέσα καλοκαιριού, αφού περάσουν οι παγωνιές του χειμώνα. Το κλάδεμα της λεμονιάς διακρίνεται σε κλάδεμα διαμόρφωσης που γίνεται στα νεαρά δέντρα λεμονιάς και σε κλάδεμα διαμόρφωσης που γίνεται στα ενήλικα δέντρα λεμονιάς όπως αναλυτικά περιγράφουμε παρακάτω:
Κλάδεμα διαμόρφωσης σε νεαρά δέντρα λεμονιάς: Πραγματοποιούμε ελαφρύ κλάδεμα στη λεμονιά διατηρώντας 3 – 4 κεντρικούς βραχίονες και διαμορφώνοντας την σε κυπελλοειδές σχήμα. Αν οι λεμονιές δεν κλαδευτούν ελαφρά κατά τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασης στο χωράφι, στα επόμενα στάδια ανάπτυξης θα χρειαστούν πολύ αυστηρό κλάδεμα και θα καθυστερήσει το ξεκίνημα της καρποφορίας των λεμονιών.
Κλάδεμα καρποφορίας της λεμονιάς: Στο κλάδεμα καρποφορίας της λεμονιάς, αφαιρούμε τους εσωτερικούς πυκνούς βλαστούς για καλύτερο αερισμό και φωτισμό του δέντρου, μικραίνουμε το μήκος στους υπόλοιπους για να διατηρούμε σταθερό το ύψος της λεμονιάς και αφαιρούμε τις ποδιές που έχουν εξασθενήσει και παρουσιάζουν μειωμένη παραγωγικότητα. Το κλάδεμα καρποφορίας γίνεται κάθε 1-2 χρόνια.
7. Ποιες είναι οι κυριότερες ασθένειες και ποια έντομα προσβάλλουν την καλλιέργεια της λεμονιάς;
Η πιο σοβαρή μυκητολογική ασθένεια της λεμονιάς είναι η κορυφοξήρα, η όποια αρχικά εμφανίζεται με κιτρίνισμα στα φύλλα που σταδιακά ξεραίνονται. Στη συνέχεια τα φύλλα πέφτουν και παρατηρείται ξήρανση των ακραίων βλαστών της λεμονιάς.
Η ανθράκωση είναι μία ακόμη ασθένεια που προσβάλλει τη λεμονιά, προκαλώντας προκαλώντας καστανές κηλίδες στα φύλλα και τους καρπούς, καθώς επίσης ξήρανση των βλαστών της κορυφής. Για την προληπτική αντιμετώπιση των μυκητολογικών ασθενειών της λεμονιάς, ψεκάζουμε το φύλλωμα της με βιολογικά σκευάσματα χαλκού.
Γίνετε μέλος της fb ομάδας του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ
Σχετικά με τα έντομα που προσβάλλουν το φύλλωμα και τους καρπούς της λεμονιάς, σημαντικές ζημιές προκαλούν ο ψευδόκοκκος (ή βαμβακάδα), η κόκκινη ψώρα, ο αλευρώδης, ο θρίπας και ο φυλλοκνίστης της λεμονιάς. Για την προστασία από τις εντομολογικές προσβολές της λεμονιάς, κάνουμε ψεκασμούς με βιολογικά εντομοκτόνα που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα όπως ο θερινός πολτός και τα άλατα καλίου.
8. Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα που μπορεί να συναντήσουμε στην καλλιέργεια της λεμονιάς;
Η λεμονιά μπορεί να παρουσιάσει αρκετά προβλήματα όπως κίτρινα φύλλα, μαύρα φύλλα, πτώση των φύλλων, πτώση των ανθών ή να μην δένουν οι καρποί. Παρακάτω βλέπουμε τις πιθανές αιτίες των προβλημάτων για να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε.
Γιατί κιτρινίζουν τα φύλλα της λεμονιάς; Τα φύλλα της λεμονιάς κιτρινίζουν σε περίπτωση έλλειψη θρεπτικών στοιχείων όπως αζώτου, σιδήρου, ψευδαργύρου και μαγνησίου και θα πρέπει να γίνει κατάλληλη λίπανση. Επίσης, τα φύλλα της λεμονιάς μπορεί να κιτρινίσουν σε συνθήκες υπερβολικής υγρασίας ή αν oι λεμονιές έχουν μείνει απότιστες.
Γιατί μαυρίζουν τα φύλλα της λεμονιάς; Τα μαύρα φύλλα, δηλαδή φύλλα λεμονιάς που καλύπτονται από ένα μαύρο στρώμα, προκαλούνται από τον μύκητα της καπνιάς που αναπτύσσεται πάνω σε μελιτώματα από έντομα όπως η μελίγκρα (αφίδες), ο αλευρώδης της λεμονιάς, η ψώρα των φυτών (κοκκοειδή) και τον ψευδόκοκκο (βαμβακάδα).
Γιατί πέφτουν τα φύλλα της λεμονιάς; Τα φύλλα της λεμονιάς μπορεί να πέσουν λόγω έντονης παγωνιάς και δυνατών βοριάδων την περίοδο του χειμώνα. Επίσης, μπορεί να πέσουν αν μείνουν απότιστες σε συνθήκες έντονου καύσωνα ή λόγω υπερβολικής λίπανσης με λίπασμα αζώτου.
Γιατί πέφτουν τα άνθη της λεμονιάς; Τα άνθη της λεμονιάς μπορεί να πέσουν και να μην δέσει καρπούς λόγω έντονου δυνατού ανέμου κυρίως βοριά που θα κάψει το άνθος. Επίσης, τα άνθη της λεμονιάς μπορεί να πέσουν σε συνθήκες υπερβολικής υγρασίας ή αν προσθέσουμε μεγάλες ποσότητες λιπάσματος αζώτου.
ευδοκιμεί σε μέσης σύστασης εδάφη, με καλή αποστράγγιση, χαμηλή αλατότητα και χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο
9. Πώς γίνεται ο πολλαπλασιασμός της λεμονιάς;
Μπορούμε να δημιουργήσουμε καινούρια φυτά λεμονιάς και να πολλαπλασιάσουμε αγαπημένες ποικιλίες λεμονιάς με 3 τρόπους:
α) με εμβολιασμό της επιθυμητής ποικιλίας σε δέντρο λεμονιάς,
β) κόβοντας τμήματα βλαστών (μοσχεύματα) και
γ) με κουκούτσια (σπόρους).
Μπόλιασμα της ποικιλίας: Ο συνήθης τρόπος πολλαπλασιασμού της λεμονιάς στα φυτώρια γίνεται με εμβολιασμό των επιθυμητών ποικιλιών σε κατάλληλα υποκείμενα όπως το Citrus volcameriana.Η κυριότερη μέθοδος πολλαπλασιασμού είναι με ενοφθαλμισμό με Τ ή με ανεστραμμένο Τ. Κατάλληλη εποχή για να εμβολιάσουμε τη λεμονιά, είναι στις αρχές της άνοιξης, Μάρτιο και Απρίλιο καθώς και το φθινόπωρο.
Πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα: Η λεμονιά πολλαπλασιάζεται εύκολα με τμήματα βλαστού (μοσχεύματα) μήκους 15-20 εκατοστών που παίρνουμε από υγιείς δυνατούς βλαστούς την περίοδο της άνοιξης. Φυτεύουμε τα μοσχεύματα σε γλάστρες φυτωρίου και τα διατηρούμε σε δροσερό περιβάλλον. Ποτίζουμε κάθε 2 μέρες για να διατηρούμε υγρασία στο χώμα. Μετά από 2-3 μήνες, τα μοσχεύματα έχουν ριζώσει και μπορούμε να τα φυτέψουμε στην οριστική τους θέση.
Πολλαπλασιασμός με σπόρο (κουκούτσι): Η λεμονιά μπορεί να πολλαπλασιαστεί φυτεύοντας σπόρο (κουκούτσι), αλλά με αυτό τον τρόπο δίνει φυτό που δεν έχει όμοια χαρακτηριστικά με τον σπόρο από τον οποίο προέρχεται. Στην περίπτωση αυτή, αφού βλαστήσει και αναπτυχθεί ο σπόρος, γίνεται μπόλιασμα με την επιθυμητή ποικιλία λεμονιάς για να εξασφαλίσουμε δέντρο με τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας που επιθυμούμε.
10. Κι ένα τελευταίο μυστικό για την καλλιέργεια της λεμονιάς
Η συγκομιδή της λεμονιάς γίνεται όταν τα λεμόνια αποκτήσουν ανοιχτό πράσινο ή πρασινοκίτρινο χρώμα και ο φλοιός τους είναι λείος. Για να διατηρήσουμε περισσότερο χρόνο τα λεμόνια μετά τη συγκομιδή, μπορούμε να τα αποθηκεύσουμε στο ψυγείο μέσα σε νάιλον σακούλα.
Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και της ΠΑΣΕΓΕΣ του 2015
Μαλακό σιτάρι, από το οποίο γίνεται το ψωμί, εισάγουμε ετησίως πάνω από 1.000.000 τόνους αξίας εκατομμυρίων ευρώ, κυρίως από χώρες όπως η Ρωσία, η Γαλλία και η Ουκρανία.
Οι εισαγωγές αυτές δεν είναι μόνο άσκοπες και καταστροφικές για την ελληνική οικονομία, σύμφωνα με την ΠΑΣΕΓΕΣ, αλλά πρόκειται και για σιτηρά αμφίβολης ποιότητας, αφού κάποιες ανατολικές χώρες υποχρεούνται βάσει κοινοτικής νομοθεσίας να κάνουν ακόμα και ελέγχους για ίχνη ραδιενέργειας!
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1957 η Ελλάδα πέτυχε την αυτάρκεια σε μαλακό σιτάρι με την ποικιλία Γ 38290, που δημιούργησε το Ελληνικό Ινστιτούτο Σιτηρών. Μάλιστα, προς τα τέλη του 1970 υπήρχε πλεόνασμα που διατηρήθηκε μέχρι το 1984.
Έκτοτε αρχίζει ραγδαία μείωση της καλλιέργειας του μαλακού σιταριού, η οποία συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της καλλιέργειας του σκληρού. Σύμφωνα, λοιπόν, με στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, τα 2.498.070 στρέμματα (με παραγωγή 649.800 τόνων) που καλλιεργούνταν με σκληρό σιτάρι στην Ελλάδα το 1981 αυξήθηκαν το 2001 σε 7.083.100 στρέμματα (με παραγωγή 1.457.260 τόνων), ενώ, αντίστροφα, τα 7.517.747 στρέμματα (με παραγωγή 2.106.270 τόνων) που καλλιεργούνταν με μαλακό σιτάρι στην Ελλάδα το 1981 μειώθηκαν το 2001 σε 1.682.273 στρέμματα (με παραγωγή 442.060 τόνων).
Η τεράστια μείωση της παραγωγής του ελληνικού μαλακού σιταριού και του κριθαριού αύξησε σημαντικά την εισαγωγή τους και οδήγησε σε μεγάλο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στον κλάδο των δημητριακών, που έφτασε το 2008 τα 365 εκατ. ευρώ, ενώ και το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στον κλάδο των ζωοτροφών έφτασε την ίδια χρονιά στα 354 εκατομμύρια ευρώ.
Συνολικά, η έκταση του σιταριού την τελευταία εικοσαετία έχει μειωθεί κατά 1.650.000 στρέμματα.Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα κατέχει την τέταρτη θέση στην Ευρώπη στην παραγωγή σιτηρών με 9 εκατ. στρέμματα, από τα οποία περίπου τα 6 εκατ. είναι με σκληρό και μαλακό σιτάρι.
Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις 6 και 7 Μαρτίου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Με τις «Σύγχρονες μορφές δακοπροστασίας των ελαιώνων», θα ασχοληθεί το διήμερο διεθνές συνέδριο, που διοργανώνει η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε), το οποίο θα διεξαχθεί στις 6 και 7 Μαρτίου 2023 στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΓΠΑ).
Συγκεκριμένα, την πρώτη ημέρα του συνεδρίου το συνέδριο θα ασχοληθεί με τον δάκο και τις επιπτώσεις στην παραγωγή της ελιάς, με τις σύγχρονες μεθόδους παρακολούθησης και καταπολέμησης του δάκου, με την ορθή χρήση των εντομοκτόνων και τα προβλήματα ανθεκτικότητας του δάκου, καθώς και με τους τρόπους βιολογικής καταπολέμησης του δάκου.
Την 2η ημέρα του συνεδρίου οι θεματικές ενότητες που θα αναλυθούν έχουν ως εξής:
Συνέργεια δάκου και ασθενειών της ελιάς – Επίδραση της κλιματικής αλλαγής
Η εμπειρία ξένων χωρών στην καταπολέμηση του δάκου
Η εφαρμογή των δολωματικών ψεκασμών σε επίπεδο Περιφέρειας στην πράξη – Προβλήματα και προτάσεις βελτίωσης
Ο λόγος είναι ότι από την μπίρα χωρίς αλκοόλ απουσιάζουν τα αρώματα του λυκίσκου, λέει ο Σωτήριος Καμπράνης, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης που υποστηρίζει ότι έλυσε το πρόβλημα.
Η μπίρα χωρίς αλκοόλ παράγεται από κανονική μπίρα με αφαίρεση της αιθυλικής αλκοόλης με θέρμανση. Ένας άλλος τρόπος για μείωση της περιεκτικότητας σε αλκοόλ είναι η πρόωρη διακοπή της ζύμωσης.
Και στις δύο περιπτώσεις χάνονται τα αρώματα του λυκίσκου, τα οποία χρειάζονται την αιθανόλη για να αναδειχθούν.
Ο Καμπράνης και ο συνεργάτης του Σάιμον Ντουσό επινόησαν μια νέα μέθοδο παρασκευής και ίδρυσαν την εταιρεία ΕvodiaBioγια την εμπορική αξιοποίηση της ιδέας.
«Έπειτα από πολλά χρόνια ερευνών, βρήκαμε τρόπο να παράγουμε μια ομάδα μικρών μορίων που ονομάζονται μονοτερπενοειδή και δίνουν το άρωμα του λυκίσκου. Προσθέτουμε αυτές τις ουσίες στο τέλος της διαδικασίας ζύμωσης για να επαναφέρουμε τη χαμένη γεύση» λέει ο ερευνητής.
«Κανείς δεν είχε καταφέρει να το πετύχει στο παρελθόν» καμαρώνει ο καθηγητής, του οποίου η μέθοδος παρουσιάζεται στο Νature Biotechnology
Αντί να προσθέτουν αρώματα λυκίσκου, τα οποία κοστίζουν ακριβά, οι ερευνητές παρήγαγαν τα αρώματα στο εργαστήριο χρησιμοποιώντας ένα γενετικά τροποποιημένο στέλεχος του σακχαρομύκητα Saccharomyces cerevisiae, ο οποίος χρησιμοποιείται στη ζύμωση της μπίρας και του κρασιού και ως μαγιά στη μαγειρική.
Όταν τα αρώματα του λυκίσκου απελευθερωθούν από τον ζυμομύκητα τα συλλέγουμε και τα εισάγουμε στην μπίρα, επαναφέροντας τη γεύση της κανονικής μπίρας που πολλοί από εμάς γνωρίζουμε και αγαπάμε» λέει ο Καμπράνης.
Η μέθοδος υπόσχεται όχι μόνο να βελτιώσει τη «νερωμένη» γεύση της μπίρας χωρίς αλκοόλ αλλά και να μειώσει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της ζυθοποιίας. Ο λυκίσκος καλλιεργείται κυρίως στη δυτική ακτή των ΗΠΑ και πρέπει να μεταφέρεται σε ψυγεία. Επιπλέον, η καλλιέργεια ενός κιλού λυκίσκου απαιτεί 2,7 τόνους νερού.
«Μακροπρόθεσμα, ελπίζουμε να αλλάξουμε τη βιομηχανία ζυθοποιίας με τη μέθοδό μας και την κανονική μπύρα, όπου η χρήση αρωμάτων λυκίσκου είναι τόσο σπάταλη».
Ο γενετικά τροποποιημένος ζυμομύκητας δοκιμάζεται τώρα σε ζυθοποιίες της Δανίας με την προοπτική να χρησιμοποιηθεί σε όλο τον κόσμο. (in.gr)
Έως τις 6 Μαρτίου θα δηµοσιευτεί η προκήρυξη των Σχεδίων Βελτίωσης, σύµφωνα µε πληροφορίες της Agrenda. Μία πρόσκληση που αναµένεται πιο ανταγωνιστική από ποτέ καθώς όπως έγινε πρόσφατα γνωστό από τις διαχειριστικές αρχές, Σχέδια του ΠΑΑ θα δει ξανά ο αγροτικός κόσµος από το 2025.
Πρόκειται παράλληλα για την τελευταία προκήρυξη που το ύψος επιδότησης για τα τρακτέρ και τα παρελκόµενα θα µπορεί να φτάσει το 60% (έως 80% για τα νησιά του Αιγαίου), καθώς στη νέα ΚΑΠ θα υπάρχει οριζόντια ενίσχυση για αυτές τις δαπάνες σε όλες τις περιφέρειες 50%, µε βάση τουλάχιστον το στρατηγικό σχέδιο.
Ως εκ τούτου, απαιτείται «όποιος επιλέξει να υποβάλλει Σχέδιο Βελτίωσης να λάβει τα κριτήρια βαθµολογίας πάρα πολύ σοβαρά υπόψη του». Τα παραπάνω συµβουλεύει ο προϊστάµενος της Μονάδας Ενισχύσεων στις Γεωργικές Εκµεταλλεύσεις, Θύµιος Τσιατούρας, παρουσιάζοντας προ ολίγον ηµερών τα βασικά σηµεία της πρόσκλησης έπειτα και από τη διαβούλευση, ανακοινώνοντας παράλληλα µία µεγάλη αλλαγή ως προς τα κριτήρια βαθµολογίας και συγκεκριµένα στο κριτήριο «ρεαλιστικότητας σχεδίου: Πρόκειται για το πιο σηµαντικό κριτήριο µοριοδότησης µε βαρύτητα 17% (δηλαδή 17 µόρια στα 100). Θα απαιτείται λοιπόν η Τυπική Απόδοση της εκµετάλλευσης να είναι τουλάχιστον ίση µε το ένα πέμπτο των δαπανών του φακέλου, αντί για το τετραπλάσιο που περιέγραφε το υπό διαβούλευση πλαίσιο. Παράλληλα, σύµφωνα µε τον ίδιο και τα βοοειδή εντάσσονται πλέον στους τοµείς προτεραιότητας.
Η ελάχιστη βαθµολογία ένταξης δεν έχει ακόµη ανακοινωθεί. Τα κριτήρια που είναι στο χέρι των παραγωγών να τα «πιάσουν» µε βάση το φάκελο που θα καταθέσουν είναι:
Το ύψος της επένδυσης ανάλογα την παραγωγική δυναµικότητα. Η επένδυση δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 60.000 ευρώ για ΟΣ∆Ε 2022 µε Τυπική Απόδοση έως 15.000 ευρώ. Για ΟΣ∆Ε µε Τυπική Απόδοση άνω των 15.000 ευρώ οι αιτούµενες δαπάνες δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 5πλάσιο της δυναµικότητας. Αυτό είναι και το κριτήριο µε τη µεγαλύτερη βαρύτητα (17 µόρια) από όλον τον πίνακα.
Επίσης σηµαντικό κριτήριο (12 µόρια) είναι το είδος της επένδυσης. Οι επενδύσεις σε ΑΠΕ (άνω του 15% του συνολικού κόστους), σε σταβλικές εγκατάστάσεις, εξοπλισµό ζωικής παραγωγής και θερµοκήπια είναι εκείνες που δίνουν µόρια. Επίσης οι «Επενδύσεις που αφορούν την προετοιµασία για πρώτη πώληση», παρέχουν µοριοδότηση, δηλαδή ψυγεία, αποφλοιωτήρια, ξηραντήρια, διαλογητήρια, πλυντήρια και συσκευαστήρια.
Η τεκµηριωµένη ικανότητα κάλυψης τουλάχιστον του 20% του αιτούµενου προϋπολογισµού κατά την υποβολή της αίτησης στήριξης για 3,5 µόρια.
Να γίνει µέλος οργάνωσης παραγωγών ή συνεταιρισµιού για έως 3,6 µόρια.
Καινοτόµες επενδύσεις: Έως 7 µόρια.
Το προφίλ για το άριστα 100 στα μόρια
Σύµφωνα µε τα µέχρι στιγµής δεδοµένα που έχουν γίνει γνωστά από το θεσµικό πλαίσιο, το «Αριστα 100» στη µοριοδότηση µπορεί να τα λάβει ένα προφίλ παραγωγού όπως το παρακάτω:
Κτηνοτρόφος µε αιγοπρόβατα ή βοοειδή.
∆ιατηρεί βιολογικό σύστηµα εκτροφής.
∆ιαθέτει εκµετάλλευση Τυπικής Απόδοσης άνω των 25.000 ευρώ στο ΟΣ∆Ε του 2022.
Κατεβάζει επενδυτικό σχέδιο ύψους έως και το 5πλάσιο της Τυπικής του Απόδοσης. Αν έχει Τυπική Απόδοση 25.000 ευρώ, τότε έως 125.000 ευρώ δαπάνες.
Είναι έως 45 ετών, δραστηριοποιείται στον κλάδο πάνω από πέντε χρόνια και διαθέτει πτυχίο γεωτεχνικής κατεύθυνσης (π.χ Γαλακτοκοµική σχολή).
Είναι µέλος συνεταιρισµού.
Επενδύει σε σταβλισµό και ΑΠΕ, δαπάνες που καταλαµβάνουν άνω του 30% του φακέλου.
∆ραστηριοποιείται σε Περιφέρεια η οποία έχει επιλέξει την αιγοπροβατοτροφία ή τη βοοτροφία µε τον µέγιστο συντελεστή προτεραιότητας (έως 15 µόρια).
Όλα τα παραπάνω συγκεντρώνουν 77 µόρια. Για να φτάσει τα 90 θα πρέπει επίσης να πρώτον να διαθέτει τεκµηριωµένα ιδία κεφάλαια για να καλύψει το 20% του επιλέξιµου προϋπολογισµού, δεύτερον είναι ασφαλιστικά και φορολογικά ενήµερος χωρίς παρακρατούµενες οφειλές, τρίτον να έχει τις απαραίτητες άδειες για τη νέα του επένδυση και τέταρτον να µπορεί να αποδείξει ύπαρξη κερδοφορίας τα τελευταία 3 έτη (κατά µέσο όρο).
Τα υπόλοιπα 10 µόρια που του υπολοίπονται αφορούν δαπάνες καινοτοµίας στο 10% του φακέλου (σύστηµα αυτόµατης καταγραφής βάρους, σύστηµα διαχείρισης σιλό, θερµοστάτης παγολεκάνης γάλακτος) και επένδυση σε πυρόπληκτες περιοχές.
