Ρεκόρ συγκομιδής και εξαγωγών σόγιας, καλαμποκιού και άλλων σιτηρών αναμένεται να καταγράψει η Βραζιλία, καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία εκτινάσσει τη ζήτηση από άλλες χώρες. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής κατευθύνεται στην Κίνα που ανακάμπτει από την πανδημία.

Η ξηρασία του περασμένου έτους έδωσε τη θέση της σε καιρικές συνθήκες που ευνόησαν τις σοδειές. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η επέκταση της καλλιεργήσιμης γης κατά 170 εκατομμύρια στρέμματα. (3,9%)

Η Βραζιλία, νούμερο ένα παραγωγός σόγιας στον κόσμο και τρίτη στην παραγωγή καλαμποκιού, καταγράφει ήδη αύξηση παραγωγής κατά 18,6 εκατομμύρια τόνους ή 6,5%.

Η αύξηση των τιμών των σιτηρών σε υψηλά ετών οδηγεί σε άνοδο 32% του δείκτη εμπορευμάτων του Bloomberg.

Πηγή – euronews.com

 Μετά τον τουρισμό και τα logistics, η υδροπονική καλλιέργεια τομάτας αναδεικνύεται το νέο Ελ Ντοράντο (;) για τους εγχώριους επένδυτές. Αυτό μαρτυρούν οι επενδύσεις στον κλάδο γνωστών επιχειρηματιών, όπως του Σπύρου Θεοδωρόπουλου, η είσοδος νέων όπως του Κων/νου Μαχαίρα, αλλά και οι προοπτικές ανάπτυξης του κλάδου ο οποίος αναμένεται ότι θα καταγράψει διψήφια ανάπτυξη.

Με βάση έρευνα του globenesswire το μέγεθος της παγκόσμιας αγοράς υδροπονίας έφθασε πέρυσι σε αξία τα 2,56 δισ. δολάρια και αναμένεται να σημειώσει ετήσια ανάπτυξη 19,2% έως το 2028 ξεπερνώντας σε αξία τα 13,4 δισ. δολάρια.

Η αύξηση των εσόδων της παγκόσμιας αγοράς υδροπονίας αναμένεται να προέλθει από την αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης για τρόφιμα, την υψηλότερη απόδοση από τη συμβατική γεωργία, την αυξανόμενη έμφαση στην επισιτιστική ασφάλεια, την υψηλή κερδοφορία και την αύξηση της ερημοποίησης.

Οι μονάδες της υδροπονίας, έχουν δεκαπενταπλάσια απόδοση ανά στρέμμα, συγκριτικά με τις καλλιέργειες στο χωράφι, μειώνουν το κόστος παραγωγής και προστατεύουν το προϊόν από τις αλλαγές του καιρού. Όμως το μεγαλύτερο μειονέκτημα της συγκεκριμένης καλλιέργειας είναι το υψηλό κόστος της αρχικής επένδυσης και ο χρόνος που απαιτείται πλέον για παραλάβει κάποιος τα θερμοκήπια. Ο μέσος χρόνος παράδοσης για ένα καινούργιο θερμοκήπιο φθάνει τα 2 με 2,5 χρόνια.

Παρά τα προβλήματα στις παραδόσεις και το υψηλό κόστος της αρχικής επένδυσης, το τελευταίο διάστημα έχει καταγραφεί στροφή προς την υδροπονική καλλιέργεια και “μπαράζ” εγκρίσεων ένταξης νέων επενδυτικών σχεδίων στον Αναπτυξιακό Νόμο.

Μόλις μέσα σε ένα 24ώρο εγκρίθηκαν 9 επενδύσεις προϋπολογισμού άνω των 9 εκατ. ευρώ μόνο στη Χαλκίδα. Μεταξύ αυτών είναι η επένδυση της GREENFARM προϋπολογισμού άνω των 1,1 εκατ. ευρώ, της TOMATO LAB αντίστοιχου ύψους, της ΘΕΡΜΟΓΟΝΟΣ προϋπολογισμού 1,2 εκατ. ευρώ, της ELECTRECO 600.000 ευρώ, της ENER-GH ΑΕ ύψους 1,1 εκατ. ευρώ, της ΚΑΠΡΑΛΟΣ ΥΔΡΟΠΟΝΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙKE προϋπολογισμού 1,3 εκατ. ευρώ, της HELLENIC HYDRO CROPS ύψους 900.000 ευρώ, της ΜΕΚΟ Μ. ΙΚΕ ύψους κοντά στο 1 εκατ. ευρώ και της AGROTECH ENERGY PRODUCTION I.K.E. προϋπολογισμού 1,2 εκατ. ευρώ.

Πηγή: euro2day

 Σύμφωνα με την έκδοση γεωργικών ειδοποιήσεων από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού & Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ηρακλείου, δίνονται οδηγίες για την αντιμετώπιση των σήψεων σταφυλιών.

Η πρόσφατη καιρική αστάθεια που είναι ακόμα σε εξέλιξη έχει έντονο τοπικό χαρακτήρα και έχει δώσει κατά κανόνα βροχές μικρής διάρκειας αλλά με μεγάλη ένταση.

Στο δίκτυο των μετεωρολογικών σταθμών διαφοροποιείται σημαντικά το ύψος των βροχών από τοποθεσία σε τοποθεσία (2 – 42 mm) όπως και οι ώρες με συνεχή διύγρανση ή με υψηλή υγρασία (από 10 – 23 ώρες). Μόνο τα αμπέλια που βρίσκονται σε περιοχές που σημειώθηκαν συνθήκες με μεγάλη διάρκεια διύγρανσης πιθανό να εμφανίσουν συμπτώματα όξινης σήψης και προσβολές από βοτρύτη.

Ο βαθμός προσβολής εξαρτάται από την ποικιλία, τις καλλιεργητικές τεχνικές και κυρίως από τις πληγές στις ράγες των σταφυλιών. Πρόκειται για ασθένειες δύσκολες στην αντιμετώπισή τους και ιδιαίτερα ζημιογόνες εφόσον εμφανιστούν και ευνοηθούν από τις καιρικές συνθήκες που θα ακολουθήσουν μετά την αρχική προσβολή.

Οδηγίες

Τα καλλιεργητικά μέτρα είναι μεγάλης σημασίας και απόδοσης.

Η ζώνη σταφυλιών να είναι εντελώς ελεύθερη ώστε να εξασφαλίζεται ο διαρκής αερισμός των σταφυλιών και το γρήγορο στέγνωμά τους. Σε αμπέλια των παραπάνω περιοχών που θα εκδηλωθούν συμπτώματα (συνήθως εμφανίζονται σε 48 ώρες) και που δεν τρυγούνται στις επόμενες ημέρες μπορεί να γίνει αντιμετώπιση με σκευάσματα που ενδείκνυνται για αυτή την περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση στα οινοποιήσιμα η επιλογή των φυτοπροστατευτικών προϊόντων να γίνεται σε συνεννόηση με τους τοπικούς γεωργικούς σύμβουλους για αποφυγή προβλημάτων στο κρασί (επίδραση στη ζύμωση του γλεύκους ή στα υπολείμματα).

Προτιμήστε σκευάσματα μικρής υπολειμματικής διάρκειας και τηρείτε αυστηρά τους χρόνους αναμονής από την τελευταία επέμβαση.

Πηγή: Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού & Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ηρακλείου

Οι εγγραφές αφορούν, νέους σπουδαστές, κατόχους απολυτηρίου Γενικού ή Επαγγελματικού Λυκείου και ισότιμων τίτλων καθώς και τους επιτυχόντες υποψηφίους, που υπέβαλαν παράλληλο μηχανογραφικό.

Το έτος κατάρτισης 2022-2023 θα λειτουργήσουν με πρωινό ωράριο, έξι ΙΕΚ σε Ιωάννινα, Ηράκλειο, Κόρινθο, Λάρισα, Τρίκαλα και Αττική με επτά ειδικότητες:

• ΙΕΚ Αττικής – Κτήμα Συγγρού Αμαρουσίου

Τεχνικός Τεχνολογικών Εφαρμογών και Εγκαταστάσεων σε Έργα Τοπίου και Περιβάλλοντος

• ΙΕΚ Ηρακλείου – Γεωργική Σχολή Μεσσαράς ΚρήτηςΣ

Τεχνικός Θερμοκηπίων και Καλλιεργειών υπό Κάλυψη

• ΙΕΚ Κορίνθου – Γεωργική Σχολή ΝεμέαςΣ

Τεχνικός Αμπελουργίας και Οινολογίας

• ΙΕΚ Λάρισας – Αβερώφειος Γεωργική Σχολή

– Διαχειριστής Συστημάτων Εκτροφής Αγροτικών Ζώων

– Τεχνικός Συντήρησης και Επισκευής Γεωργικών Μηχανήματων

• ΙΕΚ Ιωαννίνων – Γαλακτοκομική Σχολή

Τεχνικός Γαλακτοκομίας – Τυροκόμος

• ΙΕΚ Τρικάλων – Ξυλογλυπτική Σχολή Καλαμπάκας

Τεχνικός Ξυλογλυπτικής και Εφαρμογές σε Ξύλινες Κατασκευές

Σε κάθε ΔΙΕΚ και Ειδικότητα ο μέγιστος αριθμός των σπουδαστών που θα εισαχθεί καθορίζεται ως εξής:

Εφ’ όσον ο αριθμός των υποψηφίων υπερβαίνει τον μέγιστο προβλεπόμενο από την παρούσα αριθμό εισαγωγής για κάθε ΔΙΕΚ, το ΔΙΕΚ καταρτίζει πίνακα κατάταξης, ανά ειδικότητα με μοριοδότηση. Η ανακοίνωση του πίνακα κατάταξης για κάθε ΔΙΕΚ και Ειδικότητα, θα γίνει το αργότερο στις 22/9/2022, στην ιστοσελίδα του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ (www.elgo.gr) και θα περιέχει αναλυτικά τα μόρια που συγκεντρώνει ο κάθε υποψήφιος, όπου διακριτά θα φαίνονται οι επιλεγέντες.

Η φοίτηση είναι δωρεάν και διαρκεί 5 εξάμηνα και συγκεκριμένα:

– 4 εξάμηνα θεωρητικής και εργαστηριακής κατάρτισης

– 1 εξάμηνο Πρακτικής Άσκησης

Με δαπάνες του ΕΛΓΟ Δήμητρα παρέχεται δωρεάν στέγαση και σίτιση, σε ορισμένο αριθμό σπουδαστών ανά ΙΕΚ.

Στους αποφοίτους των ΙΕΚ ύστερα από την επιτυχημένη ολοκλήρωση της κατάρτισής τους, χορηγείται Βεβαίωση Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΒΕΚ) του Ν. 4763/2020, που δίνει στον κάτοχό της το δικαίωμα να συμμετάσχει σε εξετάσεις πιστοποίησης από τον ΕΟΠΠΕΠ, για την απόκτηση του τίτλου επιπέδου πέντε (5) του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων.

https://agroekfrasi.gr

του Δρ. Λουκά Τ. Πιστόλη

ΤΜ. ΓΕΑΛ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας (πρώην ΠΕΓΕΑΛ)

Η σοβαρή προσυλλεκτική καρπόπτωση στα κρυστάλια του Τυρνάβου και της ευρύτερης περιοχής, με δεδομένη και την ισχυρή ανοιξιάτικη καρπόπτωση, είναι η αιτία του παρόντος άρθρου.

Θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το ζήτημα με απλό και κατανοητό τρόπο, έτσι που θα μπορούσε ακόμη και να εμπνεύσει κάποιους τρόπους αντιμετώπισής του.

Κατ’ αρχάς πρόκειται για φυσιολογικό φαινόμενο αυτορρύθμισης του δέντρου το οποίο όμως όταν παίρνει διαστάσεις γίνεται πρόβλημα.

Την έναρξη και την εξέλιξη της καρπόπτωσης επηρεάζουν εξωτερικοί (νερό, θρεπτικά, θερμοκρασίες, προσβολές κλπ) και εσωτερικοί παράγοντες (μεταβολικές διαδικασίες) που βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση. Ορθότερο είναι να πούμε ότι οι εξωτερικοί παράγοντες επηρεάζουν τους εσωτερικούς, όπως το ορμονικό και το θρεπτικό status του φυτού, οδηγώντας το σε διάφορες αντιδράσεις και εν προκειμένω στις καρποπτώσεις.

Μιλάμε για την καρπόπτωση του Μαΐου (στη βόρεια βιβλιογραφία ονομάζεται καρπόπτωση του Ιουνίου γιατί εκεί τότε συμβαίνει) και την προσυλλεκτική καρπόπτωση.

Πριν μπούμε στις καρποπτώσεις και ευκαιρίας δοθείσης, να πούμε δύο κουβέντες για την ανθόπτωση, δηλαδή, την κακή γονιμοποίηση στο κρυστάλι, που σε κάποιες περιοχές και κάποιες χρονιές συνιστά πρόβλημα.

Η ανθόπτωση αφορά κυρίως τα μη γονιμοποιημένα άνθη. Γονιμοποιημένο καθίσταται ένα άνθος στο οποίο-στο στίγμα του στύλου-έχει μεταφερθεί γύρη και έχει βλαστήσει. Στο κρυστάλι η ανθόπτωση μπορεί να είναι σημαντική επειδή το στίγμα του ύπερου είναι ευπαθές και χάνει γρήγορα την υποδεκτικότητά του, πολύ περισσότερο όταν επικρατούν ξηροθερμικές συνθήκες κατά την άνθηση. Στις περιπτώσεις αυτές ένα πρώιμο πότισμα θα βοηθούσε.

Ένα άλλο ζήτημα είναι η μικρή προτίμηση που δείχνουν οι μέλισσες για τα άνθη της αχλαδιάς. Είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο κάπου και κάποτε, στην άνθηση, γίνονται ψεκασμοί με ζάχαρη ή άλλες προσελκυστικές ουσίες, ενώ όταν είναι πρόσφορο και ληφθούν μέτρα προφύλαξης, τότε μπαίνουν και μελίσσια στην καλλιέργεια.  

Και τώρα στην καρπόπτωση του Μαΐου, αρχίζοντας από το ορμονικό status που ήδη αναφέραμε. Εννοούμε κυρίως τις αυξίνες, τις γιββερελλίνες και τον ανταγωνιστή τους, το αιθυλένιο.

Η βιοσύνθεση των αυξινών, του ΙΑΑ, σχετίζεται κυρίως με τους αυξανόμενους ιστούς, ιδιαίτερα των βλαστών και των νεαρών φύλλων (από όπου κινούνται προς τα κάτω, στα άλλα τμήματα του φυτού), καθώς και τα νεαρά σπέρματα (παράγονται κυρίως στο ενδοσπέρμιο).

«Ορμονικό κέντρο επιχειρήσεων» είχαμε ονομάσει τα σπέρματα στο βιβλίο μας «Διαφυλλικές λιπάνσεις» και τέτοια είναι καθώς στις … συνελεύσεις τους στο κέντρο του καρπού, αποφασίζουν για τη μοίρα του.

Ξεχάσαμε να πούμε ότι η γύρη περιέχει ικανή ποσότητα αυξίνων, οι οποίες συνιστούν και το πρώτο ερέθισμα για την αύξηση των καρπών (διόγκωση ωοθήκης).

Τα υψηλά επίπεδα αυξίνης στους καρπούς συνιστούν τον ελκτικό παράγοντα των θρεπτικών ουσιών που αυτοί έχουν ανάγκη ώστε να παραμένουν στο δέντρο και να μεγαλώνουν. Στη μεταφορά των θρεπτικών συμβάλλουν και οι γιββερελλίνες και οι κυτοκινίνες.

Χαμηλά επίπεδα αυξίνων στους καρπούς, δηλαδή καρποί κακοθρεμένοι, αφήνουν περιθώριο στη δράση του αιθυλενίου το οποίο προάγει, μέσω της αυξημένης αναπνοής, την παραγωγή ενζύμων που διασπούν τα υλικά του κυτταρικού τοιχώματος προκαλώντας την αποκοπή τους.

Αυξημένες ποσότητες αιθυλενίου παρατηρούνται πριν από την  καρπόπτωση του Μαΐου και φυσικά την επηρεάζουν.

Σημειώνουμε απλά ότι οι αυξίνες προκαλούν, επιταχύνουν και αυξάνουν την παραγωγή του αιθυλενίου το οποίο θα «βάλει το χέρι του» στην καρπόπτωση του Μαΐου. Το πόσο είναι θέμα ισορροπιών.

Συνεχίζουμε. Το κρυστάλι καθώς είναι ολιγόσπερμο γίνεται περισσότερο επιρρεπές στην καρπόπτωση του Μαΐου, σε καρπούς (καρποί σαν φουντούκια) με ακόμη λιγότερα σπέρματα.

Ειρήσθω εν παρόδω ότι ο σπουδαίος Δημήτρης Στυλιανίδης-του οποίου την απώλεια οι φίλοι κλάψαμε σχετικά πρόσφατα, τον Απρίλιο του 2020-βρήκε ότι καρποί μήλων με μικρό αριθμό σπερμάτων παρουσιάζουν, στα σπέρματα, χαμηλό επίπεδο βορίου. Καλό είναι το εύρημα αυτό να ληφθεί υπόψη μιας και το βόριο, για το αχλάδι, είναι πιο σημαντικό από ότι για το μήλο, αλλά δεν είναι του παρόντος.

Στην Ισπανία, στην ποικιλία Blanquilla, το ισπανικό κρυστάλι, για την αποφυγή της καρπόπτωσης, γίνονται δύο (2) ψεκασμοί με γιββερελλίνες μετά την πτώση των πετάλων. Και εδώ γίνονται ψεκασμοί με γιββερελλίνες στο λουλούδι, για την ενίσχυση της καρπόδεσης.

Να δούμε τις σχέσεις των γιββερελλινών με τις αυξίνες.

Οι γιββερελλίνες έχουν σε γενικές γραμμές την ίδια κατανομή στο φυτό με τις αυξίνες (νεαροί βλαστοί και φύλλα, σπέρματα κλπ) η δε συνεργασία τους είναι παραδειγματική.

Ναι οι παρθενοκαρπογόνες γιββερελλίνες (η λέξη είναι εύρημα της στιγμής και ας μας συγχωρεθεί) δεν αντιστρατεύονται τις αυξίνες, αντίθετα ευνοούν το σχηματισμό τους στους ιστούς, ενώ οι ίδιες φαίνεται να δουλεύουν μόνο παρουσία τους.

Πιστεύεται δηλαδή ότι η δράση τους είναι έμμεση, μέσω των αυξινών. Αυτό σημαίνει ότι η αλληλεπίδραση τους με τις αυξίνες είναι αυτή που θα παρεμποδίσει την πτώση των νεαρών καρπών.

Οι γιββερελλίνες έχουν τους ίδιους «εχθρούς» με τις αυξίνες. Το ΑΒΑ, το αιθυλένιο και τους επιβραδυντές ανάπτυξης.

Στο σημείο αυτό, πριν πάμε παρακάτω, προτείνουμε εκτός όλων των άλλων, να προσεχθεί ιδιαίτερα η μετασυλλεκτική λιπαντική διαχείριση της αχλαδιάς και αναφερόμαστε στη χορήγηση (υδρολίπανση) κατάλληλων ποσοτήτων και μορφών αζώτου και καλίου.

Με το άζωτο συνδέονται στενά και οι αυξίνες.

Το ΙΑΑ είναι κυρίως αμινοξικό παράγωγο, με πρόδρομο αμινοξύ την τρυπτοφάνη.

Επίσης μια έντονη μαγιάτικη καρπόπτωση έχει εξαντλήσει το δέντρο από θρεπτικά. Δεν πέφτουν δα «φακές», πέφτουν «φουντούκια» που είναι ένας ισχυρότατος πόλος έλξης θρεπτικών τα οποία θέλουν αναπλήρωση. Έτσι λοιπόν η λίπανση μετά την καρπόπτωση του Μαΐου γίνεται ανάλογα με την ένταση αυτής της καρπόπτωσης. Φυσικά αν το δέντρο έχει υψηλό δέσιμο χωρίς καρπόπτωση, σημαίνει ότι, τουλάχιστον προσωρινά, είναι ικανό να θρέψει τους καρπούς του. Βέβαια κι αυτό θα το λάβουμε υπόψη. Πάντως οι επεμβάσεις μας αυτή την περίοδο, έχουν αιτιακή σχέση με τις μακρινές, προσυλλεκτικές αντιδράσεις του δέντρου.

Πάμε λοιπόν τώρα στην προσυλλεκτική καρπόπτωση.

Η αντιμετώπισή της στο αχλάδι, ιδιαίτερα σε κάποιες ποικιλίες, με εφόδια που χρησιμοποιούμε και σήμερα, ξεκινά από τα μέσα περίπου του περασμένου αιώνα, όταν η τότε Τεχνική Δ/νση της Αγροτικής Τράπεζας εξέδιδε τα πρώτα ενημερωτικά έντυπα, στη βάση ερευνητικών αποτελεσμάτων που μόλις (περί το 1930) είχαν δει το φως της δημοσιότητας.

Σπουδαίες υπηρεσίες αυτές. Υπηρεσίες, Οργανισμοί που στήριξαν την ελληνική γεωργία. Οι Συνεταιρισμοί και οι Ενώσεις που οδηγήθηκαν στη χρεοκοπία, η ΚΥΔΕΠ που την έκλεισαν, οι Οργανισμοί βάμβακος και καπνού που τους έκλεισαν, η Ζάχαρη (ΕΒΖ) τελευταίο κατόρθωμα.

Πόσες… αναδιαρθρώσεις στα πλαίσια ενός διεθνούς καταμερισμού εργασίας, όπου ευωδιάζει καπιταλισμός!

Ας μην παρασυρόμαστε όμως κι ας πάμε στο θέμα μας.

Με τον καιρό η περιεκτικότητα των σπερμάτων σε αυξίνες μειώνεται. Οι παλιοί ιστοί έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε ένζυμα που τις οξειδώνουν (οξειδάσες) από ότι οι νεαροί.

Στους καρπούς και γενικά στους ιστούς στους οποίους έχει αρχίσει η γήρανση, η παραγωγή αιθυλενίου δεν ελέγχεται από την αυξίνη.

Πράγματι η αφαίρεση σπερμάτων από καρπούς σε διαδοχικά χρονικά διαστήματα, από τη γονιμοποίηση μέχρι την ωρίμανση, έδειξε ότι από το Μάιο και μετά δεν τους επηρεάζει. Αυτό σημαίνει ότι η προσυλλεκτική καρπόπτωση δεν πρέπει να αποδοθεί τόσο στα μειωμένα επίπεδα αυξίνης των σπερμάτων αλλά κυρίως στην παραγωγή αιθυλενίου. Ο καρπός και γενικά το φυτό στην πορεία της ζωής του δημιουργεί διαφορετικές ισορροπίες. Προσυλλεκτικά κερδίζει το αιθυλένιο. Όμως η εξωγενής εφαρμογή αυξινών μπορεί να χαλάσει την κυρίαρχη ισορροπία που το… παρακάνει και αντί να ωριμάζει μόνο τους καρπούς (αυτό  «οφείλει» να κάνει το αιθυλένιο την περίοδο αυτή) δεν αρκείται στο ρόλο του – λόγω υψηλών θερμοκρασιών, λόγω της ατυχούς διαχείρισης μέχρι τη συλλογή κλπ – αλλά τους τινάζει κιόλας και κάποιες φορές, όπως φέτος, πολύ.

Η εξωγενής εφαρμογή αυξινών στην περίπτωση αυτή μειώνει σοβαρά την καρπόπτωση.

Μιλάμε για την προσυλλητική εφαρμογή του ναφθαλινοξικού οξέος (ΝΑΑ).

Προσοχή. Ο χρόνος διενέργειας των ψεκασμών είναι βασικής σημασίας. Συνιστάται να γίνονται δέκα περίπου μέρες πριν την έναρξη της συλλογής. Το ΝΑΑ αρχίζει να δρα τρείς μέρες μετά την εφαρμογή, άλλες ουσίες όπως το 2,4,5 Τ χρειάζονται έως και επτά μέρες.

Έχει σημασία αυτό γιατί ψεκασμοί που γίνονται νωρίτερα από τον ενδεδειγμένο χρόνο χάνουν την αποτελεσματικότητά τους.

Βέβαια η αποτελεσματικότητα των αντικαρποπτωτικών ορμονών εξαρτάται και από άλλους παράγοντες όπως λ.χ. τη θερμοκρασία (την αποτελεσματικότητα ευνοούν θερμοκρασίες μεταξύ 20 – 21 και 26 – 27 οC) κ.α.

Φυσικά τα δέντρα πρέπει να λούζονται καλά έτσι ώστε να καλυφθούν οι ποδίσκοι των καρπών.

Για τον περιορισμό των απωλειών έχει προταθεί και η πρωϊμότερη έναρξη της συγκομιδής. Μπορεί να γίνει, γνωρίζοντας όμως ότι υποβαθμίζονται ποιοτικά τα προϊόντα.

Σταματάμε εδώ, χωρίς βέβαια να έχουμε εξαντλήσει το θέμα, γιατί υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μας κακίσουν έντονα οι υπεύθυνοι για κατάχρηση δημοσιογραφικού χώρου.

Ένα νέο βιβλίο Εφαρμοσμένης Γεωπονίας, έρχεται σύντομα, δια χειρός των Λουκά Τ. Πιστόλη και Ταξιάρχη Λ. Πιστόλη, με τίτλο

Πηγή – agroekfrasi.gr

 Σε υπόθεση µε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αγρότες και γενικά ασχολούµενους µε την αγροτική παραγωγή εξελίσσεται η αναδιανεµητική ενίσχυση, ένα µέτρο που τίθεται για πρώτη φορά σε ισχύ µε τη νέα ΚΑΠ. Ειδικά στην περίπτωση της χώρας µας συνοδεύεται από έναν προϋπολογισµό της τάξεως των 174 εκατ. ευρώ και αναµένεται να προσφέρει αξιόλογη στήριξη για δύο στους τρεις αγρότες.

Το µέτρο έρχεται να βοηθήσει κατά κάποιο τρόπο τους µικρούς αγρότες και ξεκινάει από τον καθορισµό στρεµµατικών ορίων βάσει των οποίων παρέχεται η αναδιανεµητική και ακολουθεί το ύψος της στρεµµατικής ενίσχυσης για κάθε µια από τις λεγόµενες αγρονοµικές περιφέρειες, δηλαδή αροτραίες, δενδρώδεις και βοσκοτόπια (βλέπε σχετικό πίνακα). 

Στο εθνικό στρατηγικό σχέδιο έχουν διαµορφωθεί οι βασικοί άξονες βάσει των οποίων θα χορηγείται η αναδιανεµητική, ωστόσο µένει να αποσαφηνισθούν ακόµα πολλά, που επηρεάζουν σε σηµαντικό βαθµό τις επιλογές των αγροτών, όσο πλησιάζουν οι φθινοπωρινές σπορές και φυσικά όσο θα πρέπει να έχουν κατά νου και τη δήλωση ΟΣΔΕ του 2023 η οποία θα είναι και η πρώτη που συνδέεται µε την εφαρµογή της νέας ΚΑΠ.

Ένα θέµα που έχει απασχολήσει πολύ κόσµο είναι η προσαρµογή των µεγεθών της εκµετάλλευσης στα όρια που επιβάλλει η αναδιανεµητική. Όπως έχει αναφερθεί πολλές φορές από την Agrenda, το ενδεχόµενο περαιτέρω τεµαχισµού εκτάσεων, µε στόχο την αναδιανεµητική, είναι κάτι που σκέφτηκαν αγρότες και οι αρχές. 

«Δηλώνω 173 στρέµµατα βοσκότοπο, αλλά βλέπω ότι η αναδιανεµητική ενίσχυση το 2023 θα δίνεται για έως 170 στρέµµατα. Αυτά τα τρία παραπάνω να τα ξεφορτωθώ από φέτος, για να λάβω 1.700 ευρώ επιπλέον ενίσχυση του χρόνου», αναρωτιόταν στις αρχές της περασµένης άνοιξης, πριν από τις δηλώσεις ΟΣΔΕ 2022, ενδιαφερόµενος επί του θέµατος αγρότης.

«Δεν χορηγείται πλεονέκτηµα σε γεωργούς, που αποδεδειγµένα µετά την 1-1-2022 διαιρούν την εκµετάλλευσή τους µε σκοπό την είσπραξη αναδιανεµητικής. Το ίδιο ισχύει για γεωργούς µε εκµεταλλεύσεις που προήλθαν από τέτοια διαίρεση», είναι η απάντηση στο εθνικό στρατηγικό σχέδιο.

Βεβαίως, κανείς δεν µας λέει πώς θα εφαρµοστεί η παραπάνω πρόβλεψη. Σε ελεύθερη µετάφραση θα µπορούσε να υποθέσει κανείς ότι θα γίνει έλεγχος των στρεµµάτων που δηλώνονταν τα προηγούµενα χρόνια και εφόσον υπάρχει µεγάλη απόκλιση από τη δήλωση ΟΣΔΕ 2023, δηλαδή όταν διαπιστώνεται σκόπιµη κατάτµηση της εκµετάλλευσης µε φανερή επιδίωξη την αναδιανεµητική, θα τίθενται σε εφαρµογή µέτρα αποκλεισµού. 

Στο στρατηγικό σχέδιο επίσης αναφέρεται πως «τα άνω όρια αντιπροσωπεύουν µια έκταση µεγαλύτερη από τη µέση έκταση των εκµεταλλεύσεων σε κάθε περιφέρεια, εποµένως για µεγάλο αριθµό εκµεταλλεύσεων, η εφαρµογή της αναδιανεµητικής εκτιµάται ότι δεν αποτελεί κίνητρο για διαίρεση των εκµεταλλεύσεων».

Τι εννοεί µ’ αυτό ο θεσµοθέτης; Ότι το µέτρο της αναδιανεµητικής νίσχυσης απευθύνεται στη µεγάλη πλειοψηφία των αγροτικών εκµεταλλεύσεων, τις οποίες και συµπεριλαµβάνει µε τα όρια που έχουν τεθεί, οπότε αποκλίσεις στο όριο είναι λίγες και ενδέχεται να περάσουν κάτω από τα «ραντάρ» του ελέγχου. 

(Γιάννης Πανάγος – agronews.gr)

Εθεωρείτο εξαφανισμένο είδος από την ελληνική και την παγκόσμια χλωρίδα για περισσότερο από έναν αιώνα. Κι όμως, η Micromeria acropolitana, το ενδημικό φυτό της Ακρόπολης που ζει μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο, ανακαλύφθηκε ξανά στον Ιερό Βράχο.

Η χαμένη για πάνω από έναν αιώνα «μικρομέρια της Ακρόπολης», «το στενότοπο ενδημικό της φυτό, ένα φυτό που ζει μόνο σε αυτή την περιοχή και πουθενά αλλού στο κόσμο», καταγράφεται και πάλι στην εν ζωή χλωρίδα του Ιερού Βράχου. Χάρη στον Έλληνα βιολόγο Γρηγόρη Τσούνη και τον 17χρονο γιο του Λάμπρο, που εντοπίζουν στην Ακρόπολη μικρό πληθυσμό από μικρομέριες. Και που μόλις ανακαλύπτουν ότι είναι ο «χαμένος θησαυρός της Ακρόπολης», καταφεύγουν άμεσα στους ειδικούς.

Η πρώτη ιστορική αναφορά στη Micromeria acropolitana σημειώνεται από τον Αυστριακό βοτανολόγο Halacsy το 1908. Από τότε μέχρι σήμερα τα ίχνη της χάνονται. Ντύνεται με ένα πέπλο μυστηρίου και χαρακτηρίζεται «φυτό-φάντασμα». Μάλιστα, το 1998, ο καθηγητής Βοτανικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Αρτέμης Γιαννίτσαρος κάνει λόγο για «εξαφανισθέν είδος από την ελληνική και γενικά την παγκόσμια χλωρίδα». Και πιο πρόσφατα, το 2003, ο βοτανολόγος Θεοφάνης Κωνσταντινίδης σε άρθρο του στην «Καθημερινή» αναφέρεται στη «μυστηριώδη Micromeria acropolitana (Μικρομέρια της Ακρόπολης)», την οποία «εδώ και έναν αιώνα κανένας δεν έχει ξαναδεί ούτε στο βράχο της Ακρόπολης ούτε κάπου αλλού». Ή μήπως όχι;

Από το 2004 ο Γρηγόρης Τσούνης, καθώς γράφει το βιβλίο του «Γύρω από την Ακρόπολη», παρατηρεί και καταγράφει το πλούσιο οικοσύστημα της περιοχής. Και δύο χρόνια αργότερα, σε βόλτα μαζί με τον γιο του, «σκοντάφτουν» επάνω. «Μόλις το είδα από μακριά λέω «να μια μικρομέρια» – γιατί τα φύλλα του έχουν μικρά μέρη. Αλλά ποια μικρομέρια ακριβώς;».

Το ραντεβού δίνεται στην Ακρόπολη. Η Δρ Κιτ Ταν από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης είναι πρόσωπο – κλειδί. Διεθνώς αναγνωρισμένη και συγγραφέας ενδελεχούς τόμου για τα ενδημικά φυτά της Πελοποννήσου. Τώρα μπροστά τους προβάλλει ένας μικρός πληθυσμός από 200 φυτά. Με ύψος 5 έως 20 εκ., με ανατολικό προσανατολισμό -για να «βλέπει» ήλιο- και σε ύψος 156 μέτρα. Ανθισμένος από Μάιο έως Ιούνιο και με μικρά ροζ άνθη. Πάνω σε πέτρες τειχών και σχισμές με λίγο χώμα. Κι όλα αυτά στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης. Ναι, είναι το πολυετές φυτό-«μύθος»: η Micromeria acropolitana Halacsy, της οικογένειας Labiatae.

Το φυτό κινδυνεύει από την ανθρώπινη παρουσία, την τουριστική δραστηριότητα, την εκρίζωση και τον καθαρισμό του αρχαιολογικού χώρου. «Όπως δείχνουμε ενδιαφέρον για τα μνημεία του πολιτισμού μας, οφείλουμε να δείξουμε το ανάλογο ενδιαφέρον και για τους θησαυρούς της φυσικής μας κληρονομιάς».

«Το φυτό δεν είδαμε να το επισκέπτονται μέλισσες, σφήκες ή πεταλούδες. Κοντά του πολλές φορές συναντήσαμε μυρμηγκοφωλιές. Είδαμε μυρμήγκια να μεταφέρουν τους μαύρους μικρούς σπόρους της», όπως καταγράφουν. «Και φύεται συχνά πολύ κοντά ή μαζί με την πικραλίδα Picris sp. που την επισκέπτονται συχνά διάφορα είδη από πεταλούδες».

Πηγή – dasarxeio.com