Σε εξέλιξη βρίσκεται το κλάδεμα καρποφορίας της φιστικιάς
Η τρέχουσα περίοδος (στάδιο λήθαργου) θεωρείται ιδανική τόσο για τη λίπανση, όσο και για το κλάδεμα των δένδρων της φιστικιάς. Παράλληλα, η λήψη κάποιων βασικών, προληπτικών κυρίως μέτρων, μπορεί να περιορίσει σοβαρά φυτοπροστατευτικά προβλήματα της ερχόμενης καλλιεργητικής περιόδου.
Το σωστό κλάδεμα καρποφορίας
Το κλάδεμα καρποφορίας αυτή την εποχή βρίσκεται σε εξέλιξη. Αφαιρείται κάθε ξερή βλάστηση, ενώ οι τομές στο υγιές ξύλο θα πρέπει να είναι καθαρές (δεν θα πρέπει να υπάρχουν ίχνη μεταχρωματισμού), διαφορετικά κόβουμε πιο χαμηλά. Οι εργασίες κλαδέματος και καθαρισμού των δένδρων θα πρέπει να αποφεύγονται όταν ο καιρός είναι υγρός και οι τομές κλαδέματος, ιδιαίτερα οι μεγάλες, θα πρέπει να καλύπτονται με κάποιο επουλωτικό πληγών (π.χ. νοβαρίλ).
Με τον σωστό καθαρισμό των δένδρων επιτυγχάνεται καλός αερισμός και καλή διείσδυση του ηλιακού φωτός στο εσωτερικό της κόμης. Έτσι, περιορίζεται η σχετική υγρασία, η οποία ευνοεί την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών, όπως η βοτρυοσφαίρια και η σεπτορίωση.
Λίπανση
Η φιστικιά απαιτεί σχετικά υψηλές ποσότητες λίπανσης λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας των καρπών της σε πρωτεΐνη, με τις ανάγκες να είναι μειωμένες σε ξηρικούς και σε χρονιά ακαρπίας φιστικεώνες.
Για τη λίπανση της φιστικιάς θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα εξής:
1. Εδαφολογική ανάλυση πριν τη φύτευση και επανάληψη αυτής ανά πενταετία. Τυχόν ελλείψεις ή υψηλές απαιτήσεις σε φώσφορο (P) και κάλιο (Κ) καλό είναι να καλύπτονται πριν από τη φύτευση, με ενσωμάτωση σε μια λωρίδα γης επί της μελλοντικής γραμμής των δέντρων σε πλάτος περίπου 2 μέτρων, ώστε να αξιοποιηθούν τα μέγιστα τα επόμενα χρόνια. Η οργανική ουσία, επίσης, εφαρμόζεται πολύ αποτελεσματικά μόνο πριν από τη φύτευση με ενσωμάτωση, καθώς τα επόμενα χρόνια η αναμόχλευση του εδάφους πρέπει να αποφεύγεται.
2. Φυλλοδιαγνωστική ανάλυση κάθε 2η χρονιά (τη χρονιά της ακαρπίας) στα τέλη Ιουλίου. Έτσι, μπορεί να προταθεί η καταλληλότερη λίπανση για την επόμενη ρονιά που το δένδρο θα έχει υψηλή παραγωγή και ανάγκες.
Επειδή στην κεντρική Ελλάδα οι βροχοπτώσεις στα τέλη του χειμώνα και κατά την άνοιξη είναι συνήθως ικανοποιητικές, δεν είναι απαραίτητη η πιο πρώιμη βασική λίπανση.
Παρακάτω παραθέτουμε τις συστάσεις του Δρ. Γεωργίου Νάνου, καθηγητή δενδροκομίας της Σχολής Γεωπονικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, για τη λίπανση παραγωγικών φιστικεώνων, ξηρικών και αρδευόμενων.
Η καλλιέργεια του λωτού παρουσιάζει αξιόλογη δυναμική στην Πέλλα, δεδομένου ότι το προϊόν σε μεγάλο ποσοστό εξάγεται
Απώλεια εισοδήματος είδαν το 2022 και οι παραγωγοί λωτών της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, λόγω των χαμηλών τιμών διάθεσης και του υψηλού κόστος παραγωγής.
Η παραγωγή λωτών είναι μία ξεχωριστή καλλιέργεια, που παρουσιάζει αξιόλογη δυναμική στην Πέλλα, δεδομένου ότι το προϊόν εξάγεται, σε μεγάλο ποσοστό, σε Ευρώπη και Ιορδανία.
Σύμφωνα με 53 τιμολόγια παραγωγών, η τιμή πώλησης του προϊόντος το 2022, ήταν μειωμένη κατά 40%, σε σχέση με προηγούμενα χρόνια. Με τις τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 0,12 και 0,25 ευρώ το κιλό, ενώ τα προηγούμενα χρόνια έφτανε τα 0,35 ευρώ ανά κιλό, και με αυξημένο το κόστος παραγωγής, όπως επισημαίνεται στην επιστολή «απειλείται η επιβίωση μιας ξεχωριστής καλλιέργειας, με αξιόλογη δυναμική στην περιοχή μας, δεδομένου ότι εξάγεται σε μεγάλο ποσοστό σε Ευρώπη και Ιορδανία».
Η καλλιεργούμενη έκταση με λωτούς στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, είναι 4.877,26 στρέμματα (δηλώσεις ΟΣΔΕ 2022).
Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Πέλλας, Ιορδάνης Τζαμτζής, σε επιστολή του προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Γιώργο Γεωργαντά, η καλλιέργεια λωτών αγωνίζεται να επιβιώσει, εξαιτίας των χαμηλών τιμών διάθεσης του προϊόντος και του υψηλού κόστους παραγωγής. Για τον λόγο αυτό ζητά από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να ενισχυθεί το εισόδημα των παραγωγών λωτών, ώστε να μην εγκαταλείψουν μια καλλιέργεια με παρόν και μέλλον, στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.
Ένα από τα μεγαλύτερα φωτοβολταϊκά πάρκα προς όφελος της αγροτικής παραγωγής της Θεσσαλίας, ετοιμάζεται να λειτουργήσει στη περιοχή και αναμένεται να είναι το πρώτο στη χώρα, με στόχο την παροχή δωρεάν ενέργειας, αλλά και όφελος σε τουλάχιστον 50.000 αγρότες σε συνεργασία με την Περιφέρεια Θεσσαλίας, τον Γενικό Οργανισμό Εγγείων Βελτιώσεων (Γ.Ο.Ε.Β. Θεσσαλίας) καθώς και του Τοπικού Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων Πηνειού (Τ.Ο.Ε.Β. Πηνειού).
Όπως σημείωσε στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας «σήμερα ξεκινάει ένα έργο για δωρεάν παροχή ενέργειας στους αγρότες που εντάσσονται στον ΤΟΕΒ Πηνειού», για να συμπληρώσει ότι : «Με στρατηγική σχέση με την Γαλλία καταρτίσαμε ένα σχέδιο αγροενέργειας. Για πρώτη φορά γίνεται η ισορροπημένη διαχείριση της ενέργειας και κρατάει ενωμένη την κοινωνία, ενώ τους αγρότες τους δίνει δυνατότητα να συνεχίσουν. Με αυτό τον τρόπο δίνεται σημαντική ανάσα σε όσους αδυνατούν να πληρώσουν το ρεύμα».
O Γενικός Γραμματέας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων του ΥΠΕΝ, σε δηλώσεις του στα πλαίσια της παρουσίασης του έργου τόνισε: ”Θα ήθελα να συγχαρώ εκ μέρους της κυβέρνησης, την εταιρεία, την Περιφέρεια, και φυσικά πάνω απ’ όλους τους αγρότες της περιοχής που σε πείσμα των στερεοτύπων που υπάρχουν αντιλαμβάνονται την πορεία των πραγμάτων και δείχνουν ένα πρωτοπόρο πνεύμα αναλαμβάνοντας να συμμετέχουν ενεργά σε αυτό το καινοτόμο πρότζεκτ το οποίο θα αποφέρει φυσικά τεράστια οφέλη στους αγρότες της περιοχής”.
Αξίζει να τονιστεί πως σύμφωνα με το έργο θα εγκατασταθούν, επίσης, πλωτά φωτοβολταϊκά στοιχεία που επιτρέπουν τη χρήση των υδάτινων επιφανειών για την παραγωγή ενέργειας, μειώνοντας παράλληλα τα φαινόμενα εξάτμισης. Τέλος, διατάξεις αποθήκευσης θα συμπληρώσουν αυτές τις εγκαταστάσεις ηλιακής παραγωγής, επιτρέποντας την ενσωμάτωση της πράσινης ενέργειας στο δίκτυο και ένα πιο αποδοτικό και πράσινο ενεργειακό μείγμα για τη Θεσσαλία
Σημειώνεται, πως φωτοβολταϊκό πάρκο αποτελεί το πρώτο έργο της εταιρείας Akuo στην Ελλάδα, αποτελούμενο από 4 φωτοβολταϊκούς σταθμούς ισχύος 1 MW ο καθένας. Επιπρόσθετα, είναι το πρώτο έργο στο οποίο η Akuo θα προβεί στη πώληση ηλεκτρικής ενέργειας απευθείας στην αγορά, μέσω της συμμετοχής της στις αγορές του Χρηματιστηρίου Ενέργειας.
Σύμφωνα με ενημέρωση της εταιρείας μέσα στους επόμενους μήνες θα ολοκληρωθεί η αδειοδοτική ”ωρίμανση” ενός χαρτοφυλακίου σταθμών συνολικής ισχύος 500MW, ώστε να ξεκινήσει η κατασκευή τους αφού οριστικοποιηθεί η χρηματοδότησή τους.
Πατατάκια: Η συχνή κατανάλωση τσιπς μπορεί να συμβάλει σε υψηλά επίπεδα χοληστερόλης λόγω της ποσότητας και του είδους του λίπους που βρίσκεται στα πατατάκια.
Τα πατατάκια είναι ένα φθηνό, νόστιμο και εύκολα διαθέσιμο σνακ, αλλά το γεγονός ότι επιβαρύνει το σώμα σας μπορεί να μην αξίζει την ευχαρίστηση. Ενώ η περιστασιακή απόλαυση μιας χούφτας πατατάκια δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά σε κάποιον που καταναλώνει μια κατά τα άλλα υγιεινή διατροφή, οι πραγματικοί κίνδυνοι προκύπτουν όταν καταναλώνετε πατατάκια σε καθημερινή βάση ή τα επιλέγετε τακτικά από πιο υγιεινές επιλογές.
Αύξηση βάρους
Τα πατατάκια είναι συνήθως πλούσια σε λίπος και θερμίδες, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αύξησης βάρους και παχυσαρκίας. Μια ουγγιά από απλά πατατάκια, ή περίπου 15 με 20 πατατάκια, περιέχει περίπου 10 γραμμάρια λίπους και 154 θερμίδες. Μια μελέτη του 2015 στο “Health Affairs” διαπίστωσε ότι οι τηγανητές πατάτες σε λάδι (συμπεριλαμβανομένων των πατατών) ήταν από τα τρόφιμα που συνδέονται πιο έντονα με την αύξηση βάρους. Το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη, καρδιακών παθήσεων και ορισμένων μορφών καρκίνου.
Υψηλή χοληστερόλη
Η συχνή κατανάλωση τσιπς μπορεί να συμβάλει σε υψηλά επίπεδα χοληστερόλης λόγω της ποσότητας και του είδους του λίπους που βρίσκεται στα πατατάκια. Τα περισσότερα πατατάκια είναι τηγανητά, μια διαδικασία που δημιουργεί τρανς λιπαρά, το πιο επικίνδυνο είδος. Επιπλέον, τα έλαια που χρησιμοποιούνται για το τηγάνισμα των τσιπς είναι συχνά κορεσμένα λίπη, τα οποία συμβάλλουν επίσης σε υψηλά επίπεδα χοληστερόλης. Τα υψηλά επίπεδα τρανς λιπαρών στην κυκλοφορία του αίματος συνδέονται με υψηλά επίπεδα LDL χοληστερόλης και αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου. Τα υψηλά επίπεδα τρανς λιπαρών στη διατροφή συσχετίζονται με υψηλά επίπεδα στο αίμα.
Χαμηλή Διατροφή
Εάν συμπεριλαμβάνετε τακτικά τσιπς ως μέρος της διατροφής σας, μπορεί να μην καταναλώνετε τόσα θρεπτικά συστατικά όσο θα έπρεπε. Τα πατατάκια είναι συνήθως χαμηλά σε βιταμίνες και μέταλλα και τείνουν να εκτοπίζουν πράγματα στη διατροφή που είναι υψηλότερα σε θρεπτικά συστατικά. Η κατανάλωση υγιεινών σνακ μπορεί να σας βοηθήσει να καλύψετε τυχόν διατροφική έλλειψη κατά την ώρα των γευμάτων, οπότε αν επιλέξετε τσιπς αντί για σνακ με υψηλή θρεπτική πυκνότητα, δεν θα έχετε αυτό το όφελος.
Υψηλή πίεση του αίματος
Η περιεκτικότητα σε νάτριο στα πατατάκια μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την καρδιαγγειακή σας υγεία. Η υψηλή πρόσληψη νατρίου μπορεί να προκαλέσει αύξηση της αρτηριακής πίεσης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή ανεπάρκεια, στεφανιαία νόσο και νεφρική νόσο. Τα πατατάκια έχουν γενικά μεταξύ 120 και 180 χιλιοστόγραμμα νατρίου ανά ουγγιά και τα τσιπς τορτίγιας μπορούν να έχουν 105 έως 160 χιλιοστόγραμμα νατρίου ανά ουγγιά. Μια σακούλα πατατάκια συνήθως περιέχει περισσότερα από μια ουγγιά, τόσοι πολλοί άνθρωποι καταναλώνουν περισσότερο νάτριο από ό,τι καταλαβαίνουν όταν τρώνε πατατάκια. Σύμφωνα με τις Διατροφικές Οδηγίες για τους Αμερικανούς του 2010, οι περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να περιορίσουν την κατανάλωση αλατιού στα 2.300 χιλιοστόγραμμα την ημέρα, ενώ άτομα άνω των 50 ετών, Αφροαμερικανοί και οποιοσδήποτε με υψηλή αρτηριακή πίεση, νεφρική νόσο ή διαβήτη δεν πρέπει να καταναλώνει περισσότερα από 1.500 χιλιοστόγραμμα την ημέρα.
Υγιείς εναλλακτικές λύσεις
Τα ψημένα πατατάκια και τα τσιπς τορτίγιας τείνουν να έχουν χαμηλότερες θερμίδες και λίπος από τα τηγανητά πατατάκια, αν και μπορεί να εξακολουθούν να περιέχουν υψηλά επίπεδα νατρίου. Τα ανάλατα κουλούρια ολικής αλέσεως και τα ποπ κορν με αέρα είναι επιλογές χαμηλών λιπαρών, χαμηλών θερμίδων που παρέχουν επίσης επιπλέον φυτικές ίνες, καθιστώντας τις καλύτερες επιλογές σνακ από τα πατατάκια. Άλλες υγιεινές εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, ψημένα τσιπς λαχανικών ή τσιπς μήλου.
Ναι, τον πετάμε! Τον περνάμε και στα παιδιά μας. Κάθε διατήρηση λαϊκού εθίμου είναι βήμα προς την Ελευθερία. Είναι πράξη δράσης ενάντια στην άχρωμη λαίλαπα του τσιμέντου που σκλαβώνει την ψυχή μας. Κάθε ματιά στον ουρανό είναι δήλωση Αληθείας. Έχει τόσες μνήμες αυτό το γαλάζιο …
Στην αρχαιότητα, 4ο αιώνα π.Χ., ο μαθηματικός και αρχιμηχανικός Αρχύτας (440-360 π.Χ.), από τον Τάραντα της Νότιας Ιταλίας, καλός φίλος του Πλάτωνα και οπαδός του Πυθαγόρα, χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον χαρταετό και λέγεται ότι ήταν ο εφευρέτης του. Ο Αρχύτας θεωρείται ο τελευταίος αλλά και ο σημαντικότερος των Πυθαγορείων. Κείμενα του Αρχύτα λένε ότι μελέτησε και ο Γαλιλαίος.
Ο χαρταετός φαίνεται να άνοιξε για πρώτη φορά τα πολύχρωμα, εύθραυστα φτερά του περίπου στα 1000 π. Χ., και έκτοτε δεν έπαψε να χρωματίζει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο τον ουράνιο θόλο, από την Ανατολή έως τη Δύση.
Από την Κίνα, φτιαγμένος από μετάξι και μπαμπού, με τη μορφή του δράκου που ήταν ιερό, θεϊκό σύμβολο, αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας για τον λαό, πέταξε μακριά. Πέταξε στην Κορέα κι από εκεί στην Ινδονησία και τη Μαλαισία, για να φτάσει στην Ιαπωνία, όπου εμπλουτίστηκε με περισσότερο έντονα χρώματα και πήρε τη μορφή των αυστηρών Σαμουράι. Στη Βόρεια Ινδία, εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι αιθέριοι χορευτές υποδέχονται την άνοιξη, σε γιορτές που έχουν τις ρίζες τους στην ινδουιστική μυθολογία.
Τον 4ο π.Χ. αι., στην αρχαία Ελλάδα, σύμφωνα με τις πηγές, ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντος χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αϊτό. Παλαιότερη αναφορά θα μπορούσε να θεωρηθεί η απεικόνιση σε ελληνικό αγγείο της κλασικής περιόδου μιας κόρης που κρατά στα χέρια της λευκή σαΐτα δεμένη με νήμα, ένα είδος αϊτού δηλαδή, και την οποία ετοιμάζεται να πετάξει. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η χρήση του χαρτιού δεν ήταν ακόμη γνωστή, εικάζουμε ότι τα χρόνια εκείνα, τα όποια πειράματα ή παιχνίδια με αϊτούς θα πρέπει να τα έκαναν με πανί, αντίστοιχο με αυτό που χρησιμοποιούσαν στα πλοία έως και τα μεσαιωνικά χρόνια.
Πολύ αργότερα, ο Μάρκο Πόλο, γυρίζοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στη Μεσαιωνική Ευρώπη.
O χαρακτήρας του εξαγνισμού, τον οποίο πολλοί απέδιδαν στο πέταγμα του χαρταετού, με τον καιρό γίνεται απολαυστικό παιχνίδι, επιστημονική έμπνευση και πηγή μιας διαρκούς ικανοποίησης του ανθρώπου για την υποταγή της ύλης στα πιο ευφάνταστα και τολμηρά του όνειρα.
Ο χαρταετός, στη μακραίωνη ιστορία του, χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως: για τη μέτρηση της Θερμοκρασίας και της ταχύτητας των ανέμων, για μελέτες της ατμόσφαιρας και του ηλεκτρισμού, αλλά ακόμα και για αεροφωτογραφίσεις. Έσωσε ναυαγούς, έστειλε στρατιωτικά σήματα, κίνησε κάρα, ακόμα και αυτοκίνητα.
Στην ιστορική διαδρομή του αγαπημένου χαρταετού, συνέβησαν πολλά και διάφορα:
• Το 1749 ο Σκωτσέζος μετεωρολόγος Alexander χρησιμοποίησε χαρταετούς με θερμόμετρα, προκειμένου να καταγράψει και να μελετήσει τις θερμοκρασιακές μεταβολές σε μεγάλο υψόμετρο.
• Το 1752 ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πείραμα με τον χαρταετό, προκειμένου να αποδείξει ότι οι αστραπές δεν είναι τίποτα άλλο παρά στατικός ηλεκτρισμός.
• Τα χρόνια 1799 – 1809, ο σερ George Cayley άρχισε να πειραματίζεται με τους χαρταετούς, προκειμένου να κατασκευάσει μια μηχανή που να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει ανθρώπους στον αέρα. Και τα κατάφερε! Το 1853 πέτυχε να πετάξει το πρώτο ανεμοπλάνο, που μπόρεσε να σηκώσει το βάρος ενός ατόμου για σαράντα ολόκληρα δευτερόλεπτα.
• Το 1833 ένας Βρετανός, αυτή τη φορά, μετεωρολόγος, χρησιμοποίησε τους χαρταετούς για να ανυψώνει ανεμόμετρα, ώστε να καταγράφει και να μελετά τις ταχύτητες των ανέμων στα διάφορα υψόμετρα.
• Το 1887 ο Ε. Β. Archibald τράβηξε τις πρώτες αεροφωτογραφίες χρησιμοποιώντας χαρταετούς
Ιστορίες για χαρταετούς
Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Χαν, ένας στρατηγός χρησιμοποίησε έναν χαρταετό μ’ έναν ιδιαίτερα έξυπνο και ενδιαφέροντα τρόπο. Προκειμένου να καταλάβει με τον στρατό του ένα παλάτι, έπρεπε να σκάψει ένα υπόγειο τούνελ. Μη γνωρίζοντας, όμως, το μήκος που θα έπρεπε να έχει το τούνελ, πέταξε τον χαρταετό έως πάνω από το παλάτι, κρατώντας την άκρη του νήματος στο σημείο απ όπου Θα ξεκινούσε το τούνελ, και έτσι έκανε τους απαραίτητους σχετικούς υπολογισμούς.
Παλαιότερα, στην Κίνα, στην Κορέα και στην Ιαπωνία, πίστευαν ότι οι χαρταετοί είχαν τη δυνατότητα να διώχνουν τα κακά πνεύματα, γι’ αυτό και το πέταγμά τους, ακόμη και σήμερα, προϋποθέτει ολόκληρη τελετουργία.
Σύμφωνα με κάποια παράδοση μάλιστα, μια νύχτα ένας Ιάπωνας στρατηγός πέταξε πάνω από το στρατόπεδο των εχθρών του έναν χαρταετό γεμάτο κουδούνια, με αποτέλεσμα οι εχθροί να νομίσουν ότι τους επιτέθηκαν τα κακά πνεύματα και να το βάλουν στα πόδια. Ο αυτοκράτορας της Κίνας Γουέν Χσουν έκανε πειράματα πτήσεων με αετούς φτιαγμένους από μπαμπού, χρησιμοποιώντας για επιβάτες τους κρατούμενούς του. Οι τυχεροί που επιζούσαν κέρδιζαν την ελευθερία τους.
Ο Μάρκο Πόλο περιγράφει τους χαρταετούς και τις επικίνδυνες επανδρωμένες πτήσεις τους. Πολύ γρήγορα, στην Ιαπωνία απαγορεύτηκαν οι χαρταετοί πάνω από ένα μέγεθος, ώστε να αποφεύγονται τα επανδρωμένα μοντέλα και οι κίνδυνοι που συνεπάγονταν.
Οι χαρταετοί και χώρες
Σε κάθε χώρα, το πέταγμα του χαρταετού παίρνει μια εντελώς διαφορετική διάσταση, καθώς με διάφορους τρόπους, συσχετίζεται με τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Πάντως, είτε ως παιχνίδι και συνήθεια του χθες είτε ως παιχνίδι του σήμερα μα και του αύριο, το πέταγμα του χαρταετού έχει τη δύναμη, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους του έτους για κάθε χώρα, να ξεσηκώνει σε όλο τον κόσμο μικρούς και μεγάλους και να τους παρασύρει σ’ ένα διαφορετικό, αλλά πάντοτε πολύχρωμο πανηγύρι χαράς.
Για παράδειγμα, στην Κίνα διοργανώνονται κάθε χρόνο διαγωνισμοί για την ανάδειξη του πιο όμορφου χαρταετού. Οι περισσότεροι από τους χαρταετούς αυτούς, όχι μόνο αναπαριστούν δράκους, ψάρια, πουλιά και άλλα αιώνια σύμβολα της μακρινής Ανατολής, αλλά συχνά έχουν ενσωματωμένες σφυρίχτρες ή σωλήνες που μπορούν να βγάζουν μουσικούς ήχους χάρη στον αέρα που περνά από μέσα τους, δημιουργώντας έτσι ένα μαγευτικό υπερθέαμα εικόνας και ήχου.
Στην Οσάκα της Ιαπωνίας, κάθε χρόνο, την Πέμπτη ημέρα του Μαΐου, οι μικροί Ιάπωνες περιμένουν με αγωνία το Κοντομόνοχι ή αλλιώς τη Μέρα των Παιδιών. Εκείνη την ημέρα, οι οικογένειες που έχουν μικρούς γιους συνηθίζουν να ανεμίζουν στον κήπο πολύχρωμες κορδέλες και πελώριους χαρταετούς σε σχήμα κυπρίνου, που τους έχουν δέσει σ’ ένα μεγάλο στύλο από μπαμπού μ’ έναν ανεμόμυλο στην κορυφή του. Οι γιρλάντες και οι χαρταετοί- κυπρίνοι συμβολίζουν την οικογένεια: ο πρώτος χαρταετός τον πατέρα, ο δεύτερος τη μητέρα και ο τρίτος το παιδί – γιο.
Ο κυπρίνος είναι ένα δυνατό και γερό ψάρι, γνωστό για την ενεργητικότητα και την αποφασιστικότητά του, καθώς κολυμπάει κόντρα στο ρεύμα και πετάγεται ψηλά πάνω από την επιφάνεια του νερού. Έτσι, ο κυπρίνος αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για τους μικρούς Ιάπωνες, που πρέπει να μάθουν και εκείνοι να ξεπερνούν κάθε εμπόδιο της ζωής με δύναμη και αποφασιστικότητα.
ο χαρταετός, στη μακραίωνη ιστορία του, χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως
Ωστόσο, μια από τις πιο εντυπωσιακές γιορτές των αιθέριων αιώνιων χορευτών πραγματοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη Βόρεια Ινδία και παίρνει μοναδικές διαστάσεις στη γιορτή «Basant» η γιορτή γίνεται για την υποδοχή της άνοιξης κάθε Φεβρουάριο στη Λαχώρη στο σημερινό Πακιστάν και αντανακλά παγανιστικές συνήθειες του παρελθόντος.
Πρόκειται για ένα ξέφρενο γλέντι, το οποίο προσμένουν με μεγάλη ανυπομονησία μικροί και μεγάλοι. Σε αυτή τη γιορτή, όλοι λαχταρούν να κατακτήσουν με τον χαρταετό τους τον ουρανό, πράγμα που θα τους εξασφαλίσει η χρήση των πιο καλών υλικών, και ιδιαίτερα του ανθεκτικότερου σπάγγου, ο οποίος επικαλύπτεται με σκόνη γυαλιού. Μαζί με τα υλικά, αυτό που καθορίζει τη νίκη είναι η έξυπνη άμυνα, οι δυναμικές επιθέσεις και οι επιδέξιοι χειρισμοί που γίνονται κυρίως από τις ταράτσες των σπιτιών.
Η ομορφιά που προσφέρουν την ημέρα οι εκατομμύρια πολύχρωμοι χαρταετοί συνεχίζεται και τις νύχτες, καθώς συνεχίζεται και το παιχνίδι, με ολόλευκους χαρταετούς, λουσμένους όχι μόνο στο φως του φεγγαριού, αλλά και στο φως που πλημμυρίζει την πόλη, ειδικά για την περίσταση.
Χαρταετών ονόματα
– Στα Αγγλικά, η λέξη «Kite» είναι συγχρόνως το όνομα ενός υπέροχου πουλιού.
– Στα Ιαπωνικά, η λέξη «taco» σημαίνει «χταπόδι». Προφανώς, οι Ιάπωνες επέλεξαν αυτό το όνομα για τον χαρταετό τους, επειδή μοιάζει με χταπόδι, καθώς πετά με τη βοήθεια πολλών νημάτων, τα οποία εξασφαλίζουν την κίνηση τού συνήθως περίπλοκου σχήματός του.
– Στα Μεξικανικά, η λέξη «papalote», σημαίνει ταυτόχρονα «πεταλούδα».
– Στα Γερμανικά, η λέξη «Drachen» σημαίνει «δράκος». Προφανώς, η ονομασία αυτή καθιερώθηκε από τα χρόνια που οι γερμανικοί χαρταετοί είχαν μορφή άγριων ζώων που εκτόξευαν φωτιά από τα στόματά τους.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα ονόματα των χαρταετών δεν είναι διαφορετικά μόνο από χώρα σε χώρα, αλλά πολλές φορές και από περιοχή σε περιοχή μέσα στην ίδια χώρα. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα, τον χαρταετό στη Θράκη τον λέμε και πετάκι, στα Επτάνησα και Φύσουνα, ενώ γενικά τους εξάγωνους αϊτούς τους λέμε και Σμυρνάκια.
Για τα ελληνικά κούλουμα, ο χαρταετός κατασκευαζόταν πάντα από τα ίδια τα παιδιά, με ή χωρίς τη βοήθεια των δικών τους, με απλά υλικά, όπως χαρτί, καλάμι ή λεπτό πηχάκι, σπάγγο και εφημερίδες και με περισσεύματα από τις αποκριάτικες κορδέλες.
Κατασκευή Χαρταετού
Ο χαρταετός είναι μια κατασκευή με ελαφριά υλικά που σκοπό έχει να πετά ψηλά στον ουρανό με τη βοήθεια του αέρα.
Η χειροποίητη κατασκευή του στην Ιαπωνία και την Κίνα, είναι μια πραγματική ιεροτελεστία. Αρχικά ο χαρταετός κατασκευαζόταν με ξύλινο σκελετό και χαρτί. Στην εποχή μας κατασκευάζονται είτε από ξύλο, είτε από πλαστικό και ντύνονται με πλαστικό.
Δεν λείπουν βέβαια και οι χειροποίητοι που είναι φτιαγμένοι με καλάμια. Σήμερα κατασκευάζονται χαρταετοί σε μια τεράστια ποικιλία σχημάτων και χρωμάτων, ακόμα και σε συσκευασία τσέπης. Στη χώρα μας το πιο παραδοσιακό σχήμα που έχουν είναι με εξάγωνο σκελετό.
Ο μεγαλύτερος χαρταετός του κόσμου είναι ο Megabite που έχει διαστάσεις 55 Χ 22 μέτρα (δηλ. 630 τετραγωνικά μέτρα).
Οι πιο γνωστοί κατασκευαστές χειροποίητων χαρταετών στη χώρα μας ήταν και είναι ο Θανάσης Βαλσάμης από τη Νέα Ιωνία, ο Δ. Γαβράς από τους Αγίους Αναργύρους, οι αδελφοί Κελαηδή από τον Άγιο Φανούριο, ο Κώστας Παναγιωτόπουλος από το Περιστέρα, ο Χρήστος Πετρόπουλος ο Μανώλης Χαβιαράς από το Περιστέρι. Ανάμεσα σ’ αυτούς πρέπει να μπει και ο ζωγράφος Αλέξης Ακριθάκης, ο οποίος υπήρξε δεινός κατασκευαστής χαρταετών.
Τα βασικά στοιχεία ενός χαρταετού
– Ο κεντρικός άξονας ή ραχοκοκαλιά γύρω από τον οποίο κατασκευάζεται ο χαρταετός και οι βοηθητικοί άξονες που τοποθετούνται σταυρωτά πάνω από τον κεντρικό άξονα.
– Οι βοηθητικοί άξονες μπορεί να είναι καμπυλωτοί. Ο κεντρικός άξονας και οι βοηθητικοί άξονες λέγονται και βέργες ή ράβδοι.
– Οι μύτες των αξόνων.
– Το πλαίσιο ή σκελετός, ο οποίος λέγεται και σταυρός, καθώς πολλές φορές έχει το σχήμα του, που είναι ο κεντρικός άξονας με τους βοηθητικούς άξονες , ενωμένους με σπάγκο και αποτελούν το σχήμα του χαρταετού πάνω στο οποίο τοποθετείται το ιστίο ή κάλυμμα ή ντύμα.
– Το χαλινάρι ή ζύγια όπως ακούγονται κυρίως, που αποτελούνται από ένα ή περισσότερους σπάγκους στερεωμένους στον κεντρικό ή τους βοηθητικούς άξονες και μας βοηθάει να ελέγχουμε τον χαρταετό όταν πετάει και είναι 70cm – 80 cm περίπου.
– Ο κρίκος για τα ζύγια.
– Ο σπάγκος ή σκοινί, που αρχίζει από το χαλινάρι και ξετυλίγεται για να πετάξουμε τον χαρταετό.
– Η ουρά, που είναι μια μακριά λουρίδα από χαρτί ή πλαστικό ή σπάγκος με δεμένα πάνω του κομμάτια χαρτιού ή πλαστικού ή είναι φιόγκοι και μας βοηθάει στην ισορροπία του χαρταετού στον αέρα.
– Η καλούμπα ή κουβάρι όπου δένουμε το σκοινί και το τυλίγουμε.
– Η θηλιά της καλούμπας, ώστε να μη μας φύγει ο σπάγκος.
Ένας καλός χαρταετός πρέπει να έχει καλά τα ζύγια της καλούμπας, το μέγεθος της ουράς και τα ζύγια της ουράς. Το χαρτί (συνήθως με ζωηρές αποχρώσεις) ή το πλαστικό που ντύνουμε τον χαρταετό πρέπει να μην είναι και πολύ λεπτό γιατί με την αντίσταση του στον αέρα θα σχιστεί.
Για να πετάξει ο χαρταετός πρέπει να τρέξει κάποιος λίγο και να τον αφήσει, ενώ ο δεύτερος που κρατά την καλούμπα (σχοινί) πρέπει να αφήνει συνεχώς σχοινί. Αν ο αέρας είναι καλός σύντομα θα τον δείτε να χορεύει στον ουρανό. Για να είμαστε ασφαλείς και να μη διατρέχουμε κανένα κίνδυνο, πρέπει να επιλέγουμε τόπους ανοιχτούς, απλόχωρους, χωρίς γκρεμνούς και ηλεκτροφόρα σύρματα.
Λιγοστοί επαγγελματίες και συνήθως φιλοσοφημένοι βοσκοί της Ηπείρου και της δυτικής Θεσσαλίας έχουν γίνει οι φύλακες μιας σπάνιας φυλής προβάτου με μοναδικά παγκοσμίως χαρακτηριστικά
Η συζήτηση γύρω από το Καλαρρύτικο αρνί ολοένα και εντείνεται. Το Καλαρρύτικο, ή Μπούτσικο, (η παλιά ονομασία του) έχει διαγνωστεί σαν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φυλές στον κόσμο. Από το όνομά του καταλαβαίνεις ότι είναι μια φυλή που προέρχεται από τη μαγική περιοχή των Τζουμέρκων και του διάσημου χωριού Καλαρρύτες, που μέχρι πρόσφατα ήταν τόσο παραμελημένη σε σημείο που κινδύνευε -ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να κινδυνεύει- με εξαφάνιση. Η Καλαρρύτικη φυλή, είναι ποίμνια μετακινούμενα το καλοκαίρι στην οροσειρά των Τζουμέρκων και το χειμώνα σε πεδινές περιοχές της Θεσσαλίας, του Τύρναβου κ.α. Τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός του Καλαρρύτικου προβάτου μειώθηκε δραστικά και φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν πάνω από 5.000 ζώα, διάσπαρτα στις περιοχές Θεσσαλίας και Ηπείρου. Αν κάποια φυλή αριθμεί κάτω από 10.000 ζωικές μονάδες, τείνει προς εξαφάνιση και υπάρχει κίνδυνος ως προς τη διάσωσή της.
Διάκριση και κατηγορίες
Αρνάκι γάλακτος (αρσενικό ή θηλυκό) έως 5-6 μηνών. Αρνί, αρσενικό ή θηλυκό, από 6-12 μηνών. Ζυγούρι, αρσενικό ή θηλυκό, από 12-18 μηνών Πρόβατο, ευνουχισμένο αρσενικό, από 18 μηνών και άνω, το οποίο εκτρέφεται για το κρέας του. Προβατίνα (θηλυκό), από 20 περίπου μηνών και άνω, η οποία εκτρέφεται για γάλα και αναπαραγωγή. Κριάρι από 20 μηνών και άνω, το οποίο εκτρέφεται για αναπαραγωγή.
Το καλύτερο αρνάκι για το κρέας του είναι ένα σχετικά νεαρό ζυγούρι, από 8-14 μηνών, που δεν έχει τεκνοποιήσει ακόμη, γιατί μπορεί να δώσει καλές κοπές, ενώ το κρέας του έχει προλάβει να αρωματιστεί από τα φυτά στα οποία βόσκει. Φυσικά, αυτό που παίζει μεγάλο ρόλο στα γευσιγνωστικά χαρακτηριστικά του αρνιού, στη νοστιμιά του, είναι ο τόπος που βόσκει. Τα χορτολιβαδικά μέρη ελευθέρας βοσκής, η φρεσκάδα, η ποιότητα και η έκτασή τους, είναι από τα πιο σημαντικά στοιχεία του τελικού αποτελέσματος. Επίσης, αρνιά που έχουν σιτέψει τουλάχιστον 15 – 18 ημέρες σε ειδικά ψυγεία σιτέματος έχουν βελτιωμένη γεύση.
Αυτά βεβαίως είναι γνωστά, εκείνο που δεν είναι ευρέως γνωστό, είναι ότι υπάρχουν πολλές φυλές προβάτων. Τα Σφακίων, Αστερουσίων, Ανωγείων, Λέσβου, Κεφαλληνίας, Καλαρρύτικο, Σαρακατσάνικο, Ορεινό Ηπείρου, Φλωρίνης Πελαγονίας το επονομαζόμενο και ως «παλιό» στην περιοχή της Σιάτιστας και της Κοζάνης, Καραγκούνικο Θεσσαλία, Πηλίου, Σερρών, Κοκοβίτικο, Αργους, Καρύστου, Φριζάρτα.
@Takis Tloupas photography
@Takis Tloupas photography
Πού υπερέχει το Καλαρρύτικο
Είναι ένα ζώο λιτοδίαιτο, καλά προσαρμοσμένο σε ορεινά περιβάλλοντα. Εχει πολύ δυνατά πόδια, με αποτέλεσμα να επιβιώνει διατροφικά σε υψόμετρο μέχρι και 2.000 μ., υψηλής αντοχής, και δεν είναι φιλάσθενο. Είναι ανθεκτικό στις κακουχίες και σκληροτράχηλο, σε αντίθεση με βελτιωμένες ελληνικές και ξενικές φυλές προβάτων που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια. Το Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων του ΤΕΙ Ηπείρου έχει μελετήσει για κάποια χρόνια κοπάδια της φυλής αυτής και έχει διαπιστωθεί ότι το γάλα του και το κρέας του έχουν εξαιρετικά ποιοτικά στοιχεία. Μελέτες έχουν δείξει ότι έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α, ενώ περιέχει και σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Ε και C. Τα προϊόντα που παράγει είναι υψηλής βιολογικής αξίας και το πιο νόστιμο κρέας πανευρωπαϊκώς, όπως απεδείχθη, συμμετέχοντας σε διαγωνισμό γευσιγνωσίας, στον οποίο πήραν μέρος εννέα αυτόχθονες φυλές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
@Takis Tloupas photography
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του διαγωνισμού, που έγινε υπό την αιγίδα του ευρωπαϊκού προγράμματος CAMAR για τη «Βελτίωση της ποιότητας και της διακίνησης πρόβειου κρέατος που παράγεται σε δυσπρόσιτες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης», το Καλαρρύτικο, βραβεύτηκε με τρία βραβεία, για τη νοστιμιά του, την τρυφερότητά του και το χυμώδες του κρέατός του. Σύμφωνα με την έρευνα του εδώ Γεωπονικού Πανεπιστημίου, έχει σημαντικά υψηλότερη ποσότητα λίπους ενδομυϊκά (το καλό λίπος), αλλά και σημαντικά χαμηλότερη ποσότητα χοληστερόλης και υψηλότερη ποσότητα λεκιθίνης, σε σχέση με τα υπόλοιπα αρνιά. Έχει την καλύτερη αναλογία ω6 και ω3 λιπαρών, που συνήθως βρίσκουμε στα ψάρια. Επιπλέον είχε τους χαμηλότερους δείκτες χοληστερόλης και χοληστερόλης κεκορεσμένου λίπους. Έχει επίσης δύο έως και τρεις φορές λιγότερη χοληστερόλη από άλλες φυλές με τις οποίες έχει συγκριθεί.
@Takis Tloupas photography
Όταν το δοκιμάσεις, τουλάχιστον ψητό, ανακαλύπτεις τη μοναδική νοστιμιά του, τους χυμούς του κρέατος που δεν μυρίζουν καθόλου βαριά, είναι μαλακό, έντονα βοτανικό, χωρίς να έχει καθόλου στεγνώσει. Η Περιφέρεια Ηπείρου φαίνεται ότι προσπαθεί για την αξιοποίηση του γενετικού υλικού των αυτόχθονων φυλών και την ανάδειξη της ποιότητας των προϊόντων τους, κυρίως αυτών με ενδείξεις ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης).
O Γιάννης Μπαζάκης, εκτροφέας της Καλαρρύτικης φυλής
Αυτές οι ελληνικές αυτόχθονες φυλές αγροτικών ζώων αποτελούν σημαντική, άγνωστη απ’ ότι φαίνεται προς το παρόν, περιουσία της χώρας μας, που περιμένει την αναγνώριση της αξίας της. Οι περισσότερες από αυτές σβήνουν αργά και σιωπηλά, στον βωμό του Ευρωπαϊκού και Παγκόσμιου ανταγωνισμού και της δυσκολίας ενασχόλησης με την κτηνοτροφία, χωρίς κάποιος να νοιάζεται. Θα πρέπει όμως να πιστέψουν σε αυτές, όπως τα Πανεπιστήμια και τα Ερευνητικά Ιδρύματα, καθώς και η Πολιτεία με τις διάφορες υπηρεσίες και τους φορείς της. Οι βιομηχανίες τροφίμων και εστίασης που θέλουν να επενδύσουν στην ποιότητα, την εντοπιότητα και τη διαφορετικότητα. Οι τοπικές κοινωνίες και οι κτηνοτρόφοι. Μια λοιπόν από αυτές τις φυλές, η Καλαρρύτικη, αξίζει να επιβιώσει και να μεγαλώσει, να πληθύνει – μιας και τοποθετείται στην κορυφή της Ευρώπης από οργανοληπτικής πλευράς – αλλά και γιατί αξίζει να την βρίσκουμε εύκολα αφού αποτελεί μια αξιοσημείωτη γευστική απόλαυση.
Μια λοιπόν από αυτές τις φυλές, η Καλαρρύτικη, αξίζει να επιβιώσει και να μεγαλώσει, να πληθύνει – μιας και τοποθετείται στην κορυφή της Ευρώπης από οργανοληπτικής πλευράς – αλλά και γιατί αξίζει να την βρίσκουμε εύκολα αφού αποτελεί μια αξιοσημείωτη γευστική απόλαυση
Πού μπορείτε να το βρείτε;
Σε κάποια πολύ καλά εστιατόρια της Αθήνας, όπως το Vezene Athens (Βρασίδα 11, Αθήνα, τηλ. 2107232002).
Στις ταβέρνες της Δεσκάτης Γρεβενών για μεγάλο χρονικό διάστημα του χρόνου. Την θερινή περίοδο στην ταβέρνα η «Ακανθος» του Ναπολέοντα Ζαγκλή στους Καλαρρύτες (τηλ. 6972265961). Στην παραδοσιακή ταβέρνα Τσιούργιακα στην Αετιά Γρεβενών (τηλ. 2462022700 και 6970513616). Στο εστιατόριο Sette στην Κοζάνη (τηλ. 2461027777).
Στα κρεοπωλεία: Αφοι Αστερίου Ζιώγα Βασιλίσσης Σοφίας 75, Μαρούσι, Τηλ. 2114064678, και Ιέρωνος 1 & Ζηνοδοτου 14, τηλ. 2107515016 Παγκράτι, (σχεδόν όλο το χρόνο κατόπιν παραγγελίας). Και στο κρεοπωλείο Δρούγκας Αριστείδης, Βέμπο Σοφίας 11Α Περαία θεσ/νίκης. Τηλ. 2392022129, όλο το χρόνο.
Κτηνοτρόφοι με ικανό αριθμό ζώων:
Κέλλας Νίκος από τον Ασπροπόταμο του νομού Τρικάλων. Μόκκας Πέτρος, Καλαρρύτης ποιμένας που εδρεύει στον Βλοχό Καρδίτσας. Μπαζάκης Γιάννης, από το Τσελιγκάτο της Λάρισας, την περιοχή της Αμφιθέας, ή αλλιώς Γκιουλμπερή. Τόλιας Αποστόλης πέριξ του Μετσόβου. Ψόχιος Τόλης, από το Συρράκο, δίπλα στους Καλαρρύτες.
* Το φωτογραφικό υλικό είναι ευγενική παραχώρηση της εταιρείας ”Κονάκι Φασούλα”
Κυνηγοί σκότωσαν 54 λύκους μέσα σε ένα μήνα στη μεγαλύτερη και πιο αμφιλεγόμενη σφαγή των ζώων στη Σουηδία, προκαλώντας οργή στους οικολόγους, αλλά ικανοποίηση στους αγρότες
Ανάμικτες αντιδράσεις προκαλεί η μεγαλύτερη και πιο αμφιλεγόμενη σφαγή λύκων στη Σουηδία, προκαλώντας οργή στους οικολόγους, αλλά και ικανοποίηση στους αγρότες που θεωρούν ότι τα αρπακτικά αποτελούν απειλή για τα προς το ζην.
Η κυβέρνηση της Στοκχόλμης ενέκρινε τον πυροβολισμό 75 λύκων το 2023, περισσότερο από το διπλάσιο του περασμένου έτους, παρά τις προειδοποιήσεις επιστημόνων ότι ο αριθμός των λύκων δεν είναι αρκετά μεγάλος για να διατηρήσει έναν υγιή πληθυσμό.
«Οι λύκοι αποτελούν απειλή για όσους από εμάς ζούμε σε αγροτικές περιοχές», δήλωσε ο Kjell-Arne Ottosson, Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής και αντιπρόεδρος της επιτροπής περιβάλλοντος και γεωργίας του κοινοβουλίου. «Πρέπει να το διαχειριστούμε. Αυτό πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη».
Οι αγρότες λένε ότι περισσότερα από 340 πρόβατα θανατώθηκαν το 2021 από έναν πληθυσμό λύκων που υπολογίζεται σε περίπου 460. Τα αρπακτικά, τα οποία στη δεκαετία του 1960 θεωρούνταν ότι είχαν εξαφανιστεί στη Σουηδία, προκαλούν αγανάκτηση και στους κυνηγούς, οι οποίοι λένε ότι τα σκυλιά που χρησιμοποιούν, όπως επίσης και τα ελάφια και οι άλκες δέχονται τακτικές επιθέσεις.
«Αυτή η θανάτωση είναι απολύτως απαραίτητη για να επιβραδύνει την ανάπτυξη των λύκων. Ο πληθυσμός των λύκων της Σουηδίας είναι ο μεγαλύτερος που είχαμε στη σύγχρονη εποχή», δήλωσε ο Gunnar Glöersen, διευθυντής αρπακτικών στη Σουηδική Ένωση Κυνηγών, στο δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο SVT.
Ωστόσο, η κλίμακα της θανάτωσης του τρέχοντος έτους -μόλις 203 λύκοι έχουν θανατωθεί συνολικά στη Σουηδία τα 12 χρόνια από την επανέναρξη του εγκεκριμένου κυνηγιού- έχει ανησυχήσει τους οικολόγους. «Είναι τραγικό», είπε ο Daniel Ekblom της Εταιρείας Διατήρησης της Φύσης. «Θα μπορούσε να έχει συνέπειες για πολύ καιρό ακόμη».
Οι επιστήμονες είπαν ότι για να διατηρηθεί ένας υγιής πληθυσμός, ο πληθυσμός λύκων που περιφέρεται στη Σουηδία και τη Φινλανδία δεν πρέπει να πέσει κάτω από τους 500 και η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος της Σουηδίας. Ωστόσο, με επικεφαλής τα κεντροδεξιά κόμματα, το κοινοβούλιο της Σουηδίας ψήφισε πριν από δύο χρόνια υπέρ του ανώτατου ορίου του πληθυσμού των λύκων στα 270, ενώ η Σουηδική Ένωση Κυνηγών θέλει να προχωρήσει ακόμη περισσότερο και να μειώσει το όριο στα 150 ζώα.
Ο αριθμός των λύκων μειώθηκε απότομα στη Σουηδία μετά το 1789, όταν ψηφίστηκε νόμος που επέτρεπε στους απλούς ανθρώπους να κυνηγούν. Αυτό οδήγησε στον αποδεκατισμό των πληθυσμών και των ελαφιών, ωθώντας τους λύκους να λεηλατούν περισσότερο τα ζώα και το κράτος να πληρώνει μια αμοιβή για κάθε λύκο που σκοτώνεται.
Ο πληθυσμός συρρικνώθηκε στο χείλος της εξαφάνισης και το αρπακτικό κηρύχθηκε προστατευόμενο είδος τη δεκαετία του 1960. Ωστόσο, οι αριθμοί άρχισαν να αυξάνονται ξανά 20 χρόνια αργότερα, όταν τρεις λύκοι από τον Ρωσο-Φινλανδικό πληθυσμό μετανάστευσαν στην κεντρική Σουηδία.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει κινήσει στο παρελθόν διαδικασίες επί παραβάσει κατά της Σουηδίας, προειδοποιώντας ότι η ετήσια σφαγή έρχεται σε αντίθεση με την οδηγία της ΕΕ για τους οικοτόπους, καθώς «ο πληθυσμός των λύκων δεν έχει φτάσει σε επίπεδο που να εγγυάται τη διατήρησή του».
Ξεκίνησαν οι φυτεύσεις καρπουζιών στην περιοχή της Τριφυλίας παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην περιοχής τις τελευταίες ημέρες, κυρίως τις βραδινές ώρες.
Στόχος των παραγωγών η πρωιμότητα, γι’ αυτό και παρά τις μη ευνοϊκές συνθήκες προχωρούν στις φυτεύσεις, έχοντας όμως σύμμαχό τους εξελιγμένα μέσα φυτοκάλυψης που παρέχονται από εξειδικευμένες εταιρείες, όπως τα Πλαστικά Κρήτης.
Πάντως φέτος αναμένεται μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων κατά 10%, δηλαδή θα καλλιεργηθούν περίπου 5.000 στρέμματα, σύμφωνα με εκτίμηση της ΔΑΟΚ Τριφυλίας, όπως επισήμανε ο διευθυντής της. Το υψηλό κόστος καλλιέργειας σε συνδυασμό με την έλλειψη εργατικών χεριών είναι αυτό που οδηγεί αρκετούς παραγωγούς εκτός καλλιέργειας.
Σε ό,τι αφορά τις φυτεύσεις, επισήμανε πως έχουν ξεκινήσει δειλά – δειλά αν και οι καιρικές συνθήκες δεν είναι ιδανικές, γι’ αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, αφού τις βραδινές ώρες οι θερμοκρασίες είναι πολύ χαμηλές. Οι παραγωγοί πρέπει να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα θερμοκάλυψης. Ωστόσο παρατήρησε πως δεν χρειάζεται να υπάρχει βιασύνη στις φυτεύσεις. Όπου γίνονται φυτεύσεις, οι αρδεύσεις πρέπει να γίνονται με προσοχή, μόνο με τις απαραίτητες ποσότητες και να χορηγούνται λιπάνσεις πλούσιες σε φώσφορο.
Επίσης σημείωσε ότι αναμένεται μείωση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων κατά 10% περίπου, δηλαδή θα καλλιεργηθούν γύρω στα 5.000 στρέμματα. Όπως είπε, οι μεγάλοι παραγωγοί μένουν στην καλλιέργεια, όχι όμως και αρκετοί μικροκαλλιεργητές. Βασικοί παράγοντες είναι το υψηλό κόστος καλλιέργειας αλλά και η έλλειψη σε εργατικά χέρια, τα οποία είναι απαραίτητα σε κρίσιμα στάδια της καλλιέργειας, όπως η συγκομιδή, αφού είναι ένα ευπαθές προϊόν που πρέπει να συγκομιστεί συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Έχει δημιουργηθεί, υπογράμμισε, ένα δύσκολο περιβάλλον και αυτό είναι θέμα για την εξέλιξη της καλλιέργειας.
Τέλος τόνισε πως οι φυτεύσεις τις επόμενες ημέρες αναμένεται να εντατικοποιηθούν και προς το τέλος του μήνα, ανάλογα και με τις καιρικές συνθήκες, θα έχουν ολοκληρωθεί.
Μπορεί να αγαπάτε πολύ τα φυτά αλλά δεν έχετε καθόλου χρόνο να τα φροντίζετε και να τα ποτίζετε. Aυτός είναι και ο λόγος που το μπαλκόνι του σπιτιού σας μοιάζει με τη Σαχάρα. Δείτε ποια φυτά είναι ιδανικά για τεμπέληδες κηπουρούς και δεν θέλουν σχεδόν καθόλου πότισμα.
Αλόη Είναι ένα από τα πιο ανθεκτικά φυτά και το μόνο που ίσως χρειαστεί κάποια στιγμή είναι μία μεγαλύτερη γλάστρα μιας και συνεχώς μεγαλώνει. Χρησιμοποιήστε τα φύλλα της για να κάνετε μάσκες ομορφιάς και σαν ρόφημα για να καθαρίζετε τον οργανισμό και να βελτιώνετε τη διαδικασία της πέψης.
Κάκτοι Η σλουμπεργκέρα είναι από τους κάκτους που χρειάζονται μέτριο φως και νοτισμένο χώμα ενώ θέλει νερό μία φορά την εβδομάδα. Γενικότερα οι κάκτοι θέλουν πολύ λίγο πότισμα και πολύ ήλιο με αποτέλεσμα να είναι τα ιδανικά φυτά για τεμπέληδες.
Νεφρίτης Πρόκειται για ένα φυτό που αντέχει για αρκετό καιρό χωρίς νερό. Το μόνο που χρειάζεται είναι ξηρό κλίμα και αρκετό φως ενώ καλό είναι μία στο τόσο να ψεκάζετε με λίγο νερό τα φύλλα του για να μην ζαρώνουνΦυτά αέρος Τα φυτά αυτά δε χρειάζονται χώμα για να μεγαλώσουν και να αναπτυχθούν. Μπορούν να το κάνουν πολύ εύκολα όντας πάνω σε άλλα φυτά ή σε αντικείμενα ενώ παίρνουν τα θρεπτικά συστατικά τους από τον αέρα. Πόσο τέλειο είναι αυτό; Ψάξτε για τα λεγόμενα Tillandsias τα οποία θα χρειάζεται να ψεκάζετε με νερό μόνο μία φορά την εβδομάδα. «Βέβαια, τα φυτά αυτά θέλουν ιδιαίτερη φροντίδα στην τοποθέτησή τους και άρα δεν ενδείκνυνται για αρχάριους κηπουρούς», σας ενημερώνει η Αιμιλία Ροδοπούλου, MSc Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος ΑΠΘ -www.kipologio.gr
Παχύφυτα Πρόκειται για φυτά που δε θέλουν ιδιαίτερο πότισμα. Για παράδειγμα η καλαγχόη θέλει πότισμα κάθε 10 μέρες ενώ το μόνο που χρειάζεται είναι να έχει φως. Ο τηλέγραφος θέλει νοτισμένο χρώμα αλλά αντέχει και με ένα πότισμα την εβδομάδα. Το ίδιο ισχύει και για τα περισσότερα παχύφυτα.
Η ελιά είναι μακράν το πιο δημοφιλές δέντρο στην ελληνική επικράτεια. Δύσκολα θα βρει κάποιος μια οικογένεια που να μην είχε κάποια στιγμή έστω ένα μικρό μερίδιο από έναν ελαιώνα κάπου στην Ελλάδα.
Ως εκ τούτου, με την καλλιέργεια ελιάς έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς πάρα πολλοί άνθρωποι που δε γνωρίζουν καλά το αντικείμενο, καθώς κατά κύριο λόγο έχουν κάποια άλλη επαγγελματική δραστηριότητα στις πόλεις.
Είναι λογικό επομένως στην καλλιέργεια ελιάς να γίνονται αρκετά λάθη που δυστυχώς στοιχίζουν στην παραγωγή, και το σημαντικότερο στοιχίζουν μακροπρόθεσμα έχοντας κάποιες φορές μη αναστρέψιμα αποτελέσματα. Αν και υπάρχουν δεκάδες ακόμα, πάμε να δούμε τα 7 πιο συχνά λάθη στην καλλιέργεια ελιάς.
Τα 7 πιο συχνά λάθη στην καλλιέργεια ελιάς
Γίνεται ελλιπής έρευνα σχετικά με την ποικιλία που θα φυτέψουμε. Υπάρχουν δύο βασικά στοιχεία που καλείται να εξετάσει ένας καλλιεργητής πριν αποφασίσει για το ποια ποικιλία ελιάς θα φυτέψει. Το πρώτο είναι φυσικά η τοποθεσία του ελαιώνα. Με αυτό εννοούμε την περιοχή της Ελλάδας στην οποία βρίσκεται ο ελαιώνας γενικά αλλά και το μικροκλίμα που διαμορφώνεται εντός του ελαιώνα κατά τη διάρκεια του έτους. Μια ποικιλία μπορεί να ακούγεται ότι αποδίδει εξαιρετικά σε ένα νομό γενικά, αλλά στην πραγματικότητα αποδίδει μόνο σε ελαιώνες με συγκεκριμένο μικροκλίμα. Το δεύτερο στοιχείο που πρέπει να λάβει υπόψη του ο ελαιοκαλλιεργητής πριν αποφασίσει για την ποικιλία είναι το είδος του προϊόντος που θέλει να παράξει. Υπάρχουν ποικιλίες κατάλληλες για ελαιόλαδο, οι λεγόμενες ελαιοπαραγωγικές ποικιλίες. Από την άλλη, υπάρχουν οι λεγόμενες επιτραπέζιες ποικιλίες που χρησιμοποιούνται κατ εξοχήν για παραγωγή βρώσιμων ελιών. Τέλος, υπάρχουν μεικτές ποικιλίες, δηλαδή ποικιλίες που αποδίδουν ικανοποιητικά και στα δύο προϊόντα. Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να προηγηθεί έρευνα αγοράς προκειμένου ο ελαιοκαλλιεργητής να καταλήξει σε αυτό το ερώτημα, καθώς μία ενδεχόμενη αλλαγή κατεύθυνσης εκ των υστέρων συχνά έχει ολέθρια αποτελέσματα. Για παράδειγμα, αν ο ελαιοκαλλιεργητής είναι δυσαρεστημένος με την χαμηλή τιμή που παίρνει στις ελιές Καλαμών, και επιχειρήσει να οδηγήσει τις ελιές αυτές στο ελαιοτριβείο, είναι σίγουρα χαμένος. Έχοντας κατανοήσει το πλαίσιο αυτό, ο κάθε καλλιεργητής οφείλει στη συνέχεια να κάνει μια έρευνα στην περιοχή του σχετικά με ποικιλίες που αποδίδουν καλά, αλλά και ποικιλίες που ενδεχομένως να υποφέρουν συχνά από κάποιον τοπικό παράγοντα (π.χ. συχνοί ανοιξιάτικοι παγετοί). Μετά από συζήτηση με τον τοπικό γεωπόνο, θα είναι σε θέση να καταλήξει τελικά στην ποικιλία ή ποικιλίες που θα του εξασφαλίσουν μια καλή παραγωγή τα επόμενα χρόνια.
Προμήθεια δενδρυλλίων όχι πιστοποιημένων και ενδεχομένως προσβεβλημένων. Η φυτοϋγεία των δενδρυλλίων αλλά και η αυθεντικότητα της ποικιλίας τεκμηριώνεται από συγκεκριμένα πιστοποιητικά που πρέπει να έχει στα χέρια του ο ελαιοκαλλιεργητής. Όλα τα δενδρύλλια πρέπει απαραιτήτως να είναι πιστοποιημένα με ετικέτα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αλλά στη χώρα μας υπάρχουν αρκετές χιλιάδες ελαιοκαλλιεργητών που δε γνωρίζουν ακριβώς την ποικιλία που καλλιεργούν. Κάποιος γνωστός ή φίλος τους έδωσε κάποτε 500 μικρά δενδρύλλια χωρίς να γνωρίζει κανείς ”από που κρατάει η σκούφια τους”. Αυτό μπορεί τα προηγούμενα χρόνια να επιτρεπόταν και εν μέρει να ήταν ασφαλές, στις μέρες μας όμως δεν επιτρέπεται και δεν είναι καθόλου ασφαλές, ούτε για τη δική μας φυτεία αλλά ούτε και για τις γειτονικές. Εκτός όλων των άλλων πιθανών προβλημάτων, παραμονεύει το βακτήριο Xylella fastidiosa. Το βακτήριο αυτό μπορεί να μεταφερθεί από νεαρά δενδρύλλια από κάποιο φυτώριο, αλλά στη συνέχεια θα πολλαπλασιαστεί σε μια περιοχή και μπορεί να καταστρέψει σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα δέντρα 30 και πλέον ετών. Συνεπώς, τα δενδρύλλιά μας πρέπει να διαθέτουν όλες τις φυτουγειονομικές πιστοποιήσεις. Η επιλεγμένη μητρική φυτεία θα πρέπει να είναι απαλλαγμένη ασθενειών και τα υποστρώματα που χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη των δέντρων πρέπει να είναι ελεγμένα και καθαρά από εχθρούς και ασθένειες. Οι ελαιοκαλλιεργητές είναι βασικό να επισκεφθούν οι ίδιοι τον προμηθευτή και να εξασφαλίσουν ότι αυτός βρίσκεται στον κατάλογο των εγκεκριμένων προμηθευτών από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Λάθος αποστάσεις φύτευσης. Σίγουρα κάθε καλλιεργητής θέλει να κάνει μέγιστη χρήση του αγροτεμαχίου που έχει, έτσι ώστε να έχει την καλύτερη δυνατή απόδοση. Παρόλα αυτά, το να βάλει κανείς πάρα πολλά δέντρα σε πολύ μικρό χώρο, μόνο προβλήματα θα φέρει. Κατά τα πρώτα χρόνια ίσως να μην υπάρχει πρόβλημα, όμως στη συνέχεια, όταν τα δέντρα ξεπεράσουν τα 10 χρόνια, το φύλλωμα του ενός θα σκιάζει αυτό του άλλου, εμποδίζοντας τη φωτοσύνθεση, ενώ ο ελλιπής αερισμός των δέντρων δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για τη γρήγορη μετάδοση ασθενειών. Κάθε ελαιοκαλλιεργητής λοιπόν πρέπει να συζητήσει με τον τοπικό γεωπόνο, να μελετήσουν προσεκτικά την κάτοψη του αγροτεμαχίου και τις ιδιαιτερότητες αυτού, να λάβουν υπόψη τους το μέγεθος των δέντρων κατά τη φάση ωριμότητας, και να χαράξουν από κοινού τις θέσεις φύτευσης των δενδρυλλίων.
Γίνεται υπερβολική και αλόγιστη λίπανση και άρδευση σε νεαρά δενδρύλλια, έτσι ώστε να μπουν σε πλήρη καρποφορία πολύ νωρίς. Και ποιος δε θα ήθελε μόλις κατά το δεύτερο χρόνο φύτευσης ενός δενδρυλλίου να παίρνει την απόδοση ενός ώριμου δέντρου ελιάς 20 – 25 ετών; Δυστυχώς όμως αυτό είναι φύσει αδύνατον. Αρκετοί νέοι ελαιοκαλλιεργητές είναι ανυπόμονοι, και ξεκινούν πολύ νωρίς να ποτίζουν αλόγιστα και να λιπαίνουν τα νεαρά δενδρύλλια, νομίζοντας ότι θα ξεκινήσουν νωρίς να παίρνουν καλές αποδόσεις. Αν και το υπέργειο μέρος του δέντρου μπορεί όντως να αναπτύσσεται εντυπωσιακά για την ηλικία των δέντρων, στην πραγματικότητα το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται αναλόγως, κάτι που έχει πολλά και μακροπρόθεσμα προβλήματα για όλη τη φυσιολογία και την απόδοση του δέντρου.
Η καλλιέργεια αφήνεται εντελώς στην τύχη της ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών και πηγαίνουμε στον ελαιώνα μόνο κατά τη συγκομιδή. Ακόμα και στη βιολογική καλλιέργεια, ένας ψεκασμός με χαλκό ιδιαίτερα σε ένα βροχερό φθινόπωρο κρίνεται πολλές φορές απαραίτητος. Ασθένειες όπως το γλοιοσπόριο παραμονεύουν και μπορούν να καταστρέψουν όλη την παραγωγή ακόμα και 1-2 εβδομάδες πριν τη συγκομιδή, και ενώ όλα έδειχναν τέλεια.
Λάθη κατά το κλάδεμα – συγκομιδή. Το βασικότερο λάθος που γίνεται στην Ελλάδα είναι η συνήθης πρακτική του κλαδέματος παράλληλα με τη συγκομιδή. Όλοι μας έχουμε βρεθεί σε ελαιώνες όπου ο παραγωγός είτε λόγω έλλειψης γνώσης, είτε λόγω της επιθυμίας του να τελειώνει με την ελιά γρήγορα, καρατομεί όποιον κλάδο έχει φορτίο, δηλαδή όποιο κλαδί φαίνεται ότι έχει αρκετές ελιές, έτσι ώστε να το περάσει από το μηχάνημα συλλογής που βρίσκεται στο έδαφος, το οποίο ξεχωρίζει ελιές από φύλλα και σπασμένους βλαστούς. Αυτή η τεχνική είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να κάνει κάποιος σε ένα δέντρο ελιάς. Το δέντρο, όταν τραυματιστεί ή αποκοπεί ένα τμήμα του, ξεκινά άμεσα τη διαδικασία αποκατάστασής του. Όπως είναι λογικό, αυτό για να γίνει χρειάζεται μεγάλα ποσά ενέργειας. Όταν λοιπόν αφαιρούμε ένα μεγάλο κομμάτι, έναν χοντρό κλάδο από το δέντρο, του δίνουμε αμέσως σήμα για να σταματήσει κάθε διαδικασία παραγωγής καρπού και να δώσει την ενέργειά του στην ανανέωση του κλάδου αυτού. Επιπλέον, κατά τη χρονιά που η ελιά είναι φορτωμένη με καρπό, το δέντρο έχει μεταφέρει όλη του την ενέργεια στους καρπούς και έχει καταναλώσει πολύτιμους πόρους για να το κάνει. Μόλις αφαιρεθεί ο καρπός, το δέντρο θα χρησιμοποιήσει τα φύλλα του για να παράξει εκ νέου ενέργεια και να κάνει κι άλλο καρπό το επόμενο έτος. Αν εμείς πάμε και μαζί με τον καρπό του αφαιρέσουμε κλάδους με πλούσιο φύλλωμα, ουσιαστικά του καταστρέφουμε τις μηχανές συλλογής ενέργειας, υποθηκεύοντας την επόμενη χρονιά. Τη λιγοστή ενέργεια που θα παραχθεί από το φύλλωμα που αφήσαμε, το δέντρο θα τη δώσει για να παράξει ξανά τους βλαστούς που του αφαιρέσαμε. Αυτό τι σημαίνει πρακτικά; Την επόμενη χρονιά θα πάρουμε πολύ μικρή ή ακόμη και μηδαμινή παραγωγή.
Κάνουμε τη συγκομιδή όσο το δυνατόν αργότερα (”όσο αργότερα τόσο το καλύτερο”). Και αυτό είναι ένα πάρα πολύ συχνό λάθος των ερασιτεχνών καλλιεργητών. Μάλιστα, πολλές φορές λέγονται δικαιολογίες του τύπου ”δε μαζεύουμε ακόμη τις ελιές, τις κρατάμε πάνω στο δέντρο για να τραβήξουν περισσότερο λάδι”. Ο πραγματικός λόγος είναι ότι αρκετοί προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τη συγκομιδή κατά τις διακοπές των Χριστουγέννων, όπου έχουν συνήθως άδεια από την κύρια εργασία τους. Η συγκομιδή αργότερα από το φυσιολογικό όμως σε καμία περίπτωση δεν αυξάνει την ποσότητα του ελαιολάδου, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν επιπτώσεις και στην επόμενη χρονιά, καθώς ενισχύεται το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας.
