Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής Μεσσηνίας υπενθυμίζει σε όλους τους καλλιεργητές πατάτας που σχεδιάζουν να καλλιεργήσουν καλοκαιρινή (φθινοπωρινή) πατάτα, ότι σε περίπτωση που σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν ιδιοπαραγόμενο πατατόσπορο από προηγούμενη εγκατεστημένη καλλιέργειά τους, οφείλουν να διαθέτουν Βεβαίωση Ιδιοπαραγόμενου Πατατόσπορου από την ΔΑΟΚ Μεσσηνίας.

Η βεβαίωση αυτή δίνεται μετά από αίτησή τους με βάση τον αριθμό εγγραφής τους στο φυτοϋγειονομικό Μητρώο Επαγγελματιών, τα σημεία παραγωγής, έκταση, ποσότητα, τιμολόγια αγοράς πιστοποιημένου πατατόσπορου και μετά από εξέταση των αποθηκευμένων κονδύλων ή/και εγκατεστημένης καλλιέργειας πατάτας.

Σύμφωνα με την νομοθεσία, η φύτευση (επίσπορης) καλλιέργειας πατάτας χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση των απαραίτητων εγγράφων (τιμολόγια αγοράς πατατόσπορου ή Βεβαίωση παραγωγής ιδιοπαραγόμενου πατατόσπορου από την ΔΑΟΚ Μεσσηνίας) αφενός θα σημαίνει ότι η καλλιέργεια δεν θα δικαιούται αποζημίωσης από τον ΕΛΓΑ μετά τυχόν φυσική καταστροφή και αφ’ ετέρου θα επισύρει τις προβλεπόμενες από τον Νόμο κυρώσεις.

Ο ιδιοπαραγόμενος πατατόσπορος προορίζεται μόνον για σπορά σε αγρό του ίδιου του καλλιεργητή απ’ όπου προήλθε και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο εμπορίας ή δωρεάν παραχώρησης σε άλλον παραγωγό.

Επίσης, υπενθυμίζετα,ι η απαγόρευση της φύτευσης κονδύλων πατάτας που προορίζονται για κατανάλωση λόγω του κινδύνου που υφίσταται για την μετάδοση και εγκατάσταση στο έδαφος παθογόνων της πατάτας που δεν υπάρχουν στην περιοχή μας.

Eπικοινωνήστε: ΔΑΟΚ Μεσσηνίας, Διοικητήριο 2ος όροφος, τηλ. 2721361205, 206, 235.

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com

Περισσότερο φως στην καταγωγή των αμπελιών και κατ′ επέκταση του κρασιού ρίχνει μια νέα διεθνής γενετική έρευνα, η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα.

Η ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξημέρωση και καλλιέργεια του αμπελιού άρχισε πριν 11.000 έως 11.500 χρόνια, περίπου 4.000 χρόνια αργότερα σε σχέση με παλαιότερες εκτιμήσεις, σε δύο διαφορετικά μέρη, στη Δυτική Ασία (Εγγύς Ανατολή) και στον Νότιο Καύκασο, τα οποία απείχαν μεταξύ τους περισσότερα από 1.000 χιλιόμετρα.

Στα Βαλκάνια εκτιμάται ότι η αμπελοκαλλιέργεια για κρασί εμφανίστηκε πριν περίπου 8.700 χρόνια, σε συνδυασμό με τη μετανάστευση γεωργών της Ανατολίας προς τη Δύση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιανγκ Ντονγκ του κινεζικού Γεωπονικού Πανεπιστημίου Γιουνάν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Science, πραγματοποίησαν γενετική ανάλυση σε περισσότερα από 3.000 δείγματα αμπελιών από 16 χώρες, μεταξύ άλλων από φυτά που βρίσκονταν σε ιδιωτικές συλλογές και δεν είχαν ποτέ μελετηθεί έως τώρα, καθώς επίσης από τοποθεσίες με άγρια αμπέλια (Vitis sylvestris), πέρα από ποικίλες αμπελοκαλλιέργειες (Vitis vinifera) .

Το πού, πότε και πώς άρχισε η καλλιέργεια του αμπελιού αποτελεί ένα πρόβλημα που απασχολεί τους επιστήμονες εδώ και χρόνια. Παρόλο που τα σταφύλια και τα κρασιά είναι πολύ σημαντικά από άποψη πολιτισμού, η ιστορία τους έχει μάλλον νεφελώδη αρχή. Διάφορες υποθέσεις έχουν προταθεί, αλλά είναι δύσκολο να επιβεβαιωθούν.

Μέχρι σήμερα δεν είχαν αναλυθεί γενετικά αρκετές ποικιλίες αμπελιών, κάτι που για πρώτη φορά κατάφερε η νέα έρευνα, γι′ αυτό θεωρείται ότι δίνει μια πιο αξιόπιστη εικόνα. Μία επικρατούσα προηγουμένως αντίληψη ήταν ότι τα αμπέλια είχαν εξημερωθεί πριν την εμφάνιση της γεωργίας σε μία μόνο τοποθεσία στη Δυτική Ασία και από εκεί είχαν εξαπλωθεί παντού.

Αλλά η νέα μελέτη δείχνει πώς υπήρξε μια παράλληλα διπλή καταγωγή του καλλιεργημένου αμπελιού, με μια παράλληλη κοιτίδα στον Νότιο Καύκασο, ενώ και στα δύο μέρη η εξημέρωση έλαβε χώρα αργότερα, παράλληλα με την ανάδυση της γεωργίας και σχεδόν ταυτόχρονα με την έναρξη καλλιέργειας των δημητριακών. Η εξημέρωση και καλλιέργεια των αμπελιών στον Νότιο Καύκασο είχε περιορισμένη εξάπλωση και σχετικά μικρή κατοπινή επιρροή, ενώ η εξημέρωση στην Εγγύς Ανατολή ήταν αυτή που τελικά κυριάρχησε διεθνώς.

Επίσης ενώ, με βάση την έως τώρα κυρίαρχη θεωρία, τα σταφύλια για κρασί είχαν αρχίσει να καλλιεργούνται πριν τα επιτραπέζια σταφύλια (ως φρούτα), η νέα έρευνα συμπέρανε ότι και τα δύο άρχισαν να καλλιεργούνται παράλληλα. Σε σύγκριση με τα επιτραπέζια, τα σταφύλια για κρασί είναι γενικά μικρότερα, με χοντρότερη φλούδα και λιγότερο σάκχαρο, έχοντας χαρακτηριστικά πιο όμοια με εκείνα των άγριων αμπελιών.

Ακόμη η μελέτη βρήκε ότι προέλευση του κρασιού στην Ευρώπη σχετίζεται με τη διασταύρωση ανάμεσα σε άγρια δυτικοευρωπαϊκά αμπέλια και σε εξημερωμένα αμπέλια της Εγγύς Ανατολής που αρχικά χρησιμοποιούνταν ως πηγή τροφής. Αντίθετα με τα δημητριακά, υπήρχαν στην Ευρώπη πληθυσμοί άγριων αμπελιών, που στη συνέχεια ”παντρεύτηκαν” με τα εισαγόμενα εξημερωμένα αμπέλια.

Εξάλλου οι ερευνητές εντόπισαν μερικά γονίδια που βελτιώνουν τη γεύση, το χρώμα και την υφή των σταφυλιών και τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους σημερινούς οινοποιούς να δημιουργήσουν ποικιλίες πιο ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή και γενικότερα στο περιβαλλοντικό στρες και στις ασθένειες των φυτών.

Πηγή – Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

 Παρενιαυτοφορία

Το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας στην ελαιοκαλλιέργεια

Τι λένε οι έρευνες και ποιοί είναι οι λόγοι που εμφανίζεται η παρενιαυτοφορία;

Η έλλειψη χειμερινού ψύχους προκαλεί ανωμαλία στην ομαλή καρποφορία του ελαιόδεντρου. Έχει παρατηρηθεί ότι οι θερμοκρασίες κάτω από 10 βαθμούς Κελσίου (6 – 9,5 βαθμούς Κελσίου) βοηθούν στην συμπλήρωση των αναγκών των οφθαλμών σε ψύχος και εκείνες πάνω από 10 βαθμούς Κελσίου (13 – 15,5 βαθμούς Κελσίου) επιταχύνουν την έκπτυξη των ανθοφόρων οφθαλμών (Rallo & Martin 1991). Επισημαίνεται επίσης ότι για να βγουν από το λήθαργο οι ήδη σχηματισμένοι οφθαλμοί χρειάζονται θερμοκρασία γύρω στους 13,8 βαθμούς Κελσίου. 

Άλλο πιθανό αίτιο που συμβάλλει στην παρενιαυτοφορία είναι ο ανταγωνισμός που υπάρχει μεταξύ των βλαστικών και καρποφόρων οργάνων σε θρεπτικά στοιχεία. Η μεγάλη παραγωγή που εμφανίζεται την πρώτη χρονιά εξασθενεί το δέντρο ( υπερβολική ανθοφορία & καρποφορία ), έτσι απομακρύνονται οι περισσότεροι υδατάνθρακες, ουσίες αζώτου (Ν), καλίου (Κ) και φωσφόρου (P), με αποτέλεσμα τα διαθέσιμα αποθέματα να μην είναι επαρκή για την επόμενη χρονιά. Επίσης, παρουσιάζονται υψηλότερα επίπεδα μαγνησίου (Mg) και ασβεστίου (Ca).

Επόμενο πιθανό αίτιο είναι είναι τα φαινολικά οξέα στα φύλλα της ελιάς. Μετρήσεις που έγιναν την περίοδο της άνοιξης σε δέντρα που ήταν σε παραγωγή, έδειξαν ότι τα επίπεδα του χλωρογενικού οξέος ήταν υψηλά και αντίθετα ήταν χαμηλά στην χρονιά που δεν είχαν παραγωγή. Στην συνέχεια απομακρύνθηκαν οι ταξιανθίες και παρατηρήθηκε μείωση της αύξησης του χλωρογενικού οξέος. Αυτό οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η μη συσσώρευση χλωρογενικού οξέος στα φύλλα μετά την απομάκρυνση των ταξιανθιών οδηγεί τους αναπτυσσόμενους καρπούς να ευθύνονται για το πώς θα διαφοροποιήσουν τους οφθαλμούς τους τον επόμενο χρόνο. 

Παρατηρήθηκε ότι η ολική περιεκτικότητα των πρωτεϊνών στα φύλλα κατά το μη παραγωγικό έτος ήταν μικρότερη απ’ ότι σε εκείνα κατά το παραγωγικό έτος (Lavee & Avidan 1994). Τα υψηλά επίπεδα των ενδογενών υδατανθράκων μειώνουν τις ανάγκες των δέντρων σε ψύχος και εν τέλει σε μειωμένη προτροπή σχηματισμού ανθέων.

Είναι το φαινόμενο που παρατηρείται όταν τα ελαιόδεντρα καρποφορούν χρόνο παρά χρόνο ή αλλιώς κάθε δεύτερο χρόνο

Πώς μπορούμε να μειώσουμε το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας;

Ξεκινώντας θα πρέπει να έχουμε υπόψιν ότι οποιαδήποτε καλλιεργητική φροντίδα από τη  μεριά μας θα βοηθήσει, αλλά όχι θεαματικά καθώς το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας στην ελιά ανήκει στην εν γένει φυσιολογία του δέντρου.

Μπορούμε όμως να κάνουμε τα εξής ώστε να αντιμετωπιστεί σε ικανοποιητικό βαθμό η παρενιαυτοφορία:

Να διατηρήσουμε τα επίπεδα του αζώτου (Ν) στα επιθυμητά επίπεδα (αναγκαίο να γνωρίζουμε το έδαφος).

Επίσης το κάλιο (Κ) είναι σημαντικό να βρίσκεται στα επιθυμητά επίπεδα καθώς έχει ταυτιστεί με την καρποφορία της ελιάς. Συνδέεται στενά με τα φαινολικά οξέα και τα αμινοξέα καθώς και τη δραστηριότητα της οξειδάσης του ινδολυλοξικού οξέος και την διαδικασία της ανθήσεως (ΙΑΑ) (μελέτη Gonzales et.al.).

Δένδρο το οποίο δεν φέρει καρποφορία πρέπει να τροφοδοτείται με νερό και θρεπτικά στοιχεία με μέτρο για να αποφευχθεί η λαίμαργη βλάστηση, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την ακαρπία.

Ελαφρά κλαδέματα κάθε χρόνο σε συνδυασμό με την προσπάθεια διατήρησης των δένδρων στο επιθυμητό ύψος (οικονομικό) και ταυτόχρονα επίτευξης ισορροπημένης κόμης τόσο από πλευράς στατικής (δηλαδή, ομοιόμορφα κατανεμημένης γύρω από τον κορμό) όσο και από πλευράς εξασφάλισης οικονομίας του δένδρου για να μπορεί να αντεπεξέλθει στη δύσκολη περίοδο του καλοκαιριού. Προσοχή κατά το δυνατόν να αποφεύγεται το κλάδεμα με υψηλή σχετική υγρασία ή βροχερό καιρό και οι μεγάλες τομές να προστατεύονται με ειδικές πάστες ή να ακολουθεί ψεκασμός με χαλκούχα σκευάσματα .

Αξιοποίηση των υπολειμμάτων κλαδέματος με θρυμματισμό και ενσωμάτωσή τους μαζί με τη βασική λίπανση (Ν – Ρ – Κ) στο έδαφος μετά τη συγκομιδή του καρπού (βελτίωση δομής δομής εδάφους με τη χουμοποίησή τους).

Αξιοποίηση υπάρχουσας κοπριάς κάθε 3 – 4 χρόνια με την ενσωμάτωσή της, μαζί με τη βασική λίπανση (Ν – Ρ – Κ), στο έδαφος μετά τη συγκομιδή του καρπού (συμβάλλει στη βελτίωση της δομής του εδάφους με τη χουμοποίησή της).

Εξασφάλιση επαρκούς υγρασίας με περιορισμό ζιζανίων.

Ελεγχόμενη και σωστά εφαρμοζόμενη λίπανση, ανάλογα με τις διαπιστωμένες ανάγκες από αναλύσεις δειγμάτων εδάφους και φυλλοδιαγνωστικής ανάλυσης με σκοπό : α) Τη μείωση του κόστους παραγωγής (περιορισμός στα απολύτως αναγκαία θρεπτικά στοιχεία), β) την προστασία του εδάφους από τις αλληλεπιδράσεις των θρεπτικών στοιχείων μεταξύ τους, οι οποίες σε μεγάλες συγκεντρώσεις μπορεί ένα στοιχείο να δεσμεύει κάποιο άλλο (ανώφελη η λίπανση με σοβαρή οικονομική επιβάρυνση), γ) τη διατήρηση της γονιμότητας του εδάφους από υπερσυγκεντρώσεις στοιχείων που δημιουργούν μη αναστρέψιμες καταστάσεις, διότι τα εδάφη δηλητηριάζονται γίνονται σκελετωμένα και μη παραγωγικά, τα οποία για να επανέλθουν απαιτούν ειδικές επεμβάσεις με μεγάλο κόστος. Η διόρθωση αυτών των εδαφών απαιτεί αρκετές δεκάδες χρόνια.

Διατήρηση χαμηλού υδροφόρου ορίζοντα στο έδαφος με αποστραγγιστικές τάφρους στις περιοχές με υψηλές βροχοπτώσεις (ο μακροχρόνιος κορεσμός των εδαφών προκαλεί χλώρωση – κιτρίνισμα των φύλλων και στη συνέχεια ακαρπία των δένδρων).

Προστασία των εδαφών από τη διάβρωση (επικλινή εδάφη).

Εξασφάλιση υγιεινής κατάστασης των δέντρων.

Επιλογή ελαφρών καλλιεργητικών επεμβάσεων (περιορισμός μηχανικών βλαβών στο ριζικό σύστημα).

Επιλογή κατάλληλων μέσων συγκομιδής (περιορισμός μηχανικών βλαβών στη ακραία βλάστηση, η οποία είναι η βάση για την καρποφορία την επόμενη χρονιά).

Πρώιμη συγκομιδή καρπού (περιορισμός εξασθένισης των δένδρων). Προσοχή, όχι στην πολύ πρώιμη γιατί λειτουργεί ανταγωνιστικά στην καρποφορία της επόμενης περιόδου.

  

Η παρενιαυτοφορία μπορεί να παρατηρηθεί σε μεμονωμένους κλάδους, δένδρα, ελαιώνες ή και ολόκληρες περιοχές. 

Επίσης σημαντικό είναι ότι έχει αποδειχθεί ότι η λαδολιά (κορωναίϊκη) ξεχωρίζει από τις άλλες ποικιλίες για τη μικρότερη τάση παρενιαυτοφορίας.

Πηγή

myoliveplant.gr

Με το μπόλιασμα μπορούμε να δημιουργήσουμε νέα δέντρα που να έχουν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά που μας ενδιαφέρουν και να αντικαταστήσουμε παλιές ποικιλίες που ενδεχομένως έχουν χάσει τη φρεσκάδα τους.

Παρακάτω, παραθετούμε τις κατάλληλες μεθόδους εμβολιασμού για κάθε καρποφόρο δέντρο και ποια είναι η σωστή εποχή για να τις εφαρμόσουμε με επιτυχία.

Γενικότερα, στις περισσότερες περιπτώσεις, κατάλληλη εποχή για τους ενοφθαλμισμούς εμβολιασμούς είναι η άνοιξη (Απρίλιο – Μάιο) με εμβόλια (μπόλια) με βλαστάνοντα οφθαλμό, δηλαδή που θα φυτρώσει άμεσα, ενώ στις αρχές του φθινοπώρου χρησιμοποιούμε εμβόλια με κοιμώμενο οφθαλμό που θα βλαστήσει την άνοιξη. Στις αρχές του καλοκαιριού (Ιούνιος – Ιούλιος), γίνονται οι εγκεντρισμοί στα φυτώρια για την παραγωγή νεαρών δενδρυλλίων. Επίσης, μέσα στην άνοιξη, γίνονται οι υπόφλοιοι εγκεντρισμοί σε ενήλικα δέντρα στον κορμό ή σε βραχίονες. 

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην εποχή εμβολιασμού ανάλογα την περιοχή που είμαστε, αν είναι στη νότια ή στη βόρεια Ελλάδα καθώς και αν βρισκόμαστε σε ορεινή ή πεδινή περιοχή. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά την εποχή και τους τρόπους εμβολιασμού των κυριότερων καρποφόρων δέντρων. 

Αναλυτικός οδηγός για το μπόλιασμα των καρποφόρων δέντρων 

Μπόλιασμα Αβοκάντο 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Απρίλιος – Ιούνιος  

Μπόλιασμα Αμυγδαλιάς 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό (σε νεαρά δενδρύλλια): Ιούνιος – Ιούλιος

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό (ενήλικα δέντρα): Μάρτιο – Απρίλιο

#  Υπόφλοιος εγκεντρισμός ενήλικων δέντρων: Φεβρουάριος – Απρίλιος 

Μπόλιασμα Αχλαδιάς, Μηλιάς, Κυδωνιάς 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Ιούνιος – Ιούλιος 

#  Αγγλικός Εγκεντρισμός νεαρών δενδρυλλίων: Φεβρουάριος – Μάρτιος 

#  Υπόφλοιος εγκεντρισμός ενήλικων δέντρων: Απρίλιος 

Μπόλιασμα Βερικοκιάς, Ροδακινιάς, Νεκταρινιάς

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό νεαρών δενδρυλλίων: Ιούνιος – Ιούλιος

Μπόλιασμα Δαμασκηνιάς 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό νεαρών δενδρυλλίων: Ιούνιος – Ιούλιος

#  Αγγλικός εγκεντρισμός: Φεβρουάριος – Μάρτιος 

#  Υπόφλοιος εγκεντρισμός ενήλικων δέντρων: Φεβρουάριος – Μάρτιος 

Μπόλιασμα Ελιάς

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 

#  Αγγλικός εγκεντρισμός νεαρών δενδρυλλίων: Απρίλιος – Ιούνιος 

#  Υπόφλοιος Εγκεντρισμός ενήλικων δέντρων: Απρίλιος – Ιούνιος 

Μπόλιασμα Καρυδιάς 

#  Αγγλικός εγκεντρισμός (νεαρά δενδρύλλια): Μάρτιος  – Απρίλιος 

#  Υπόφλοιος εγκεντρισμός (ενήλικα δέντρα): Μάρτιος – Απρίλιος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος

#  Ενοφθαλμισμός με πλακίτη: Αύγουστος – Σεπτέμβριος 

Μπόλιασμα Κερασιάς 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Ιούνιος – Ιούλιος 

#  Αγγλικός εγκεντρισμός (νεαρά δενδρύλλια): Φεβρουάριος – Μάρτιος 

Μπόλιασμα Λεμονιάς, Μανταρινιάς, Πορτοκαλιάς, Περγαμόντο 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Απρίλιος – Μάιος 

#  Υπόφλοιος εγκεντρισμός ενήλικων δέντρων σε κορμό ή βραχίονες: Απρίλιος – Μάιος 

Μπόλιασμα Λωτού 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος 

#  Αγγλικός εγκεντρισμός: Φεβρουάριος – Μάρτιος 

Μπόλιασμα Μάνγκο 

#  Αγγλικός εγκεντρισμός: Απρίλιος – Ιούλιος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Απρίλιος – Αύγουστος 

#  Ενοφθαλμισμός επικαθήμενο ασπίδιο: Απρίλιος – Αύγουστος 

Μπόλιασμα Μουσμουλιάς 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Οκτώβριος 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Απρίλιος – Μάιος 

Μπόλιασμα Συκιάς 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου ανεστραμμένου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό: Αύγουστος – Σεπτέμβριος

#  Ενοφθαλμισμός τύπου ανεστραμμένου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό : Απρίλιος – Ιούλιος 

Μπόλιασμα Φιστικιάς

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με κοιμώμενο οφθαλμό (νεαρά δενδρύλλια 1 – 2 ετών): Αύγουστο –  Σεπτέμβριο 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό (εμβόλια σε ψυγείο): Απρίλιος – Μάιος

Μπόλιασμα Χαρουπιάς 

#  Ενοφθαλμισμός τύπου Τ με βλαστάνοντα οφθαλμό: Απρίλιος – Μάιος 

Πηγή – mistikakipou.gr

Πρώτα απ ‘όλα, πριν εγκαταστήσετε τον οπωρώνα σας και εφαρμόσετε οποιαδήποτε μέθοδο λίπανσης, είναι απαραίτητο να κάνετε μια ανάλυση εδάφους για να έχετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα χαρακτηριστικά του και την διαθεσιμότητα των θρεπτικών ουσιών σε αυτό. Κάθε χωράφι είναι μοναδικό, οπότε πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα των αναλύσεων εδάφους και της φυλλοδιαγνωστικής, καθώς και το ιστορικό των καλλιεργειών.

 Οι σύγχρονες καλλιεργητικές πρακτικές συστήνουν ο παραγωγός να συλλέγει τουλάχιστον 100 φύλλα από τα δέντρα και να τα στέλνει στο εργαστήριο για λεπτομερή ανάλυση μία φορά τον χρόνο (καλοκαίρι – Ιούλιος, Αύγουστος). Εάν σημειωθεί ανεπάρκεια (δηλαδή αν ορισμένα βασικά χημικά στοιχεία είναι κάτω από τα αποδεκτά όρια), ο γεωργός μπορεί να επέμβει άμεσα για να το διορθώσει (ίσως μέσω διαφυλλικής λίπανσης). Σε κάθε περίπτωση, να συμβουλεύεστε έναν πιστοποιημένο γεωπόνο της περιοχής σας.

Κατά μέσο όρο, ένας οπωρώνας απαιτεί ανά στρέμμα:

#  14 – 18 κιλά  N (συνήθως ως νιτρικό αμμώνιο)

#  7 – 12 κιλά  P2O5

#  2 -18 κιλά K₂O

Σε αυτές τις ετήσιες εφαρμογές, πολλοί αγρότες επιλέγουν να προσθέσουν κάποιες ποσότητες ασβεστίου (CaO ως νιτρικό ασβέστιο) και μαγνησίου, περίπου 20 και 4 kg ανά στρέμμα, αντίστοιχα. Ταυτόχρονα, μπορούν επίσης να προστεθούν μικροθρεπτικά συστατικά, όπως το βόριο (Β) και ο ψευδάργυρος (Zn).

Οι εφαρμογές χωρίζονται σε 3 περιόδους 

Εφαρμογή βασικής λίπανσης: πραγματοποιείται αργά το χειμώνα με προσθήκη των 2/3 των συνολικών ετήσιων απαιτήσεων σε Ν, του 1/2 των απαιτήσεων σε K₂O και ολόκληρης της ποσότητας ή των 2/3 των απαιτήσεων σε P2O5. Στις περισσότερες περιπτώσεις, χρησιμοποιείται ένα σύνθετο λίπασμα που συνδυάζει και τα 3 στοιχεία (N-P-K) (για παράδειγμα, λίπασμα 20-5-10). Αυτή η εφαρμογή στοχεύει στην ενίσχυση της ανάπτυξης των φύλλων και της καρπόδεσης.

Εφαρμογή λίπανσης στο έδαφος: πραγματοποιείται στα μέσα της άνοιξης (και στις αρχές του καλοκαιριού) προσθέτοντας το 1/3 του N, τα 2/3 του K₂O και το υπόλοιπο 1/3 του P2O5. Το κάλιο είναι ένα στοιχείο-κλειδί σε αυτό το στάδιο, καθώς ενισχύει την αύξηση των καρπών σε μέγεθος και βάρος.

Εφαρμογή λίπανσης μετά την συγκομιδή: πραγματοποιείται στα τέλη του καλοκαιριού με προσθήκη του 1/6 του Ν (π.χ. με χρήση λιπάσματος 27-0-0). Μπορεί επίσης να συμπεριληφθεί μια μικρή ποσότητα φωσφόρου.

Σε περίπτωση που έχετε ποικιλίες ευαίσθητες στο ράγισμα των καρπών, μπορεί να χρειαστεί να κάνετε διαφυλλικές εφαρμογές με CaO 10% (απαραίτητο για την καρπόδεση) κατά τα στάδια της καρποφορίας. Μια επιπλέον εφαρμογή με χαλκό (Cu) μπορεί επίσης να είναι ευεργετική.

Σε οπωρώνες με εγκατεστημένο σύστημα στάγδην άρδευσης, οι αγρότες μπορούν να πραγματοποιήσουν συμπληρωματικά υδρολίπανση (μετά τη βασική λίπανση) και να κατανείμουν τις συνιστώμενες ποσότητες σε περισσότερες δόσεις κατά την καλλιεργητική περίοδο. Αυτό επιτρέπει πιο ακριβή έλεγχο της θρέψης της βερικοκιάς, καθώς τα δέντρα έχουν διαφορετικές απαιτήσεις κατά τη διάρκεια των διαφορετικών σταδίων ανάπτυξής τους.

Πριν φυτέψουν τα νεαρά εμβολιασμένα δέντρα, πολλοί αγρότες επιλέγουν να εφαρμόσουν λίπασμα ή κοπριά πλούσια σε άζωτο. Σε αυτή την περίπτωση, είναι σημαντικό να αποφύγετε την εφαρμογή τους πολύ κοντά στο ριζικό σύστημα, καθώς μπορεί να καταστραφεί. Ο αγρότης θα πρέπει να αποφεύγει την υπερβολική λίπανση, ειδικά με άζωτο, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικό σχηματισμό καρπών και να αυξήσει την ευαισθησία σε ασθένειες. Η καλά χωνεμένη κοπριά ή ένα λίπασμα πλούσιο σε κάλιο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτική λύση στα χημικά – συνθετικά λιπάσματα σε οπωρώνες βερίκοκων βιολογικής καλλιέργειας. Μια κοινή πρόταση είναι η προσθήκη 1 έως 2 τόνων καλά χωνεμένης κοπριάς ανά στρέμμα κάθε ένα ή δύο χρόνια.

Ωστόσο, αυτές είναι απλώς κάποιες συνηθισμένες πρακτικές που δεν πρέπει να ακολουθούνται χωρίς να έχει προηγηθεί προσωπική έρευνα. Κάθε χωράφι είναι διαφορετικό και έχει διαφορετικές ανάγκες. Ο έλεγχος των θρεπτικών συστατικών και του pH του εδάφους είναι ζωτικής σημασίας πριν από την εφαρμογή οποιασδήποτε μεθόδου λίπανσης. Η φυλλοδιαγνωστική είναι πολύ σημαντική για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση των ανεπαρκειών σε θρεπτικά συστατικά στην βερικοκιά, πάντα σε συνεννόηση με έναν γεωπόνο.

Οι πιο σημαντικές τροφοπενίες της βερικοκιάς

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η έλλειψη κάποιων θρεπτικών συστατικών στα δέντρα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προκύπτει απο την αντίστοιχη έλλειψη θρεπικών στο έδαφος. Οι τροφοπενίες των φυτών μπορούν να προκύψουν από διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες που παρεμποδίζουν την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Έτσι, οι αγρότες θα πρέπει να προβούν σε ανάλυση εδάφους και φυλλοδιαγνωστική πριν εφαρμόσουν οποιοδήποτε λίπασμα στα δέντρα τους.

Τροφοπενία αζώτου (N)

Εάν παρατηρήσουμε ότι τα παλαιότερα κάτω φύλλα να κιτρινίζουν και ότι ο ρυθμός ανάπτυξης και η παραγωγή καρπών μειώνονται, πιθανότατα τα δέντρα χρειάζονται περισσότερο άζωτο. Εάν η τροφοπενία είναι σοβαρή, τα φύλλα μπορεί να αρχίσουν να κοκκινίζουν.

Τροφοπενία σιδήρου (Fe)

Οι βερικοκιές στις οποίες υπάρχει τροφοπενία σιδήρου αρχίζουν να αναπτύσσουν το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της μεσονεύριας χλώρωσης, σε συνδυασμό με τον σχηματισμό πράσινων νεύρων στο πρόσφατα ανεπτυγμένο φύλλωμά τους.

Τροφοπενία ψευδαργύρου (Zn)

Τα συμπτώματα της τροφοπενίας ψευδαργύρου περιλαμβάνουν την εμφάνιση κίτρινων στιγμάτων στα φύλλα. Επίσης, σε αυτή την περίπτωση, τα νεότερα φύλλα είναι σημαντικά μικρότερα και στενότερα, ενώ ταυτόχρονα οι πλευρικοί οφθαλμοί των φύλλων μπορεί να μην καταφέρουν να αναπτυχθούν.

Τροφοπενία βορίου (Β)

Η τροφοπενία βορίου εμφανίζεται με χλώρωση και παραμορφώσεις στα νεότερα φύλλα που τελικά πεθαίνουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το δέντρο δεν θα καταφέρει να παράξει καρπούς.

Καλλιέργειες κάλυψης σε οπωρώνα βερικοκιάς

Ορισμένοι παραγωγοί, κυρίως στη βιολογική γεωργία, επιλέγουν να εγκαταστήσουν καλλιέργειες κάλυψης ανάμεσα στις δεντροστοιχίες τους, καθώς αυτή η πρακτική χαρακτηρίζεται από πολλαπλά οφέλη. Οι καλλιέργειες κάλυψης μπορούν να μειώσουν τον πληθυσμό των ζιζανίων και να διατηρήσουν τη δομή του εδάφους, αποτρέποντας τη διάβρωση. Ταυτόχρονα, μπορούν να διατηρήσουν την υγρασία του εδάφους, μειώνοντας την εξάτμιση και καθιστώντας περισσότερο νερό διαθέσιμο για τα δέντρα.

Οι περισσότεροι παραγωγοί προτιμούν να σπέρνουν αγρωστώδη, όπως σιτάρι και κριθάρι, ή φυτά της οικογένειας Fabaceae, όπως φασόλια. Τα φυτά Fabaceae προσφέρουν ένα σημαντικό πρόσθετο όφελος, καθώς μπορούν να εμπλουτίσουν το έδαφος με άζωτο χάρη στην συμβιωτική σχέση τους με αζωτοδεσμευτικά βακτήρια. Τα αγρωστώδη μπορούν να φυτευτούν είτε την άνοιξη είτε στα τέλη του καλοκαιριού, ενώ τα Fabaceae την άνοιξη. Ο συνδυασμός αγρωστωδών/οσπρίων προτιμάται επίσης για να επωφεληθεί κανείς και απο τους δύο τύπους φυτών. Άλλα είδη που έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία ως καλλιέργειες κάλυψης σε οπωρώνα βερίκοκων είναι τα Phacelia tanacetifolia, Fagopyrum esculentum, Vicia villos και Vicia pannonica. Με βάση πειραματικά δεδομένα, ένα μείγμα V. pannonica (70%) και Triticale (30%) που χρησιμοποιήθηκε ως καλλιέργεια κάλυψης σε οπωρώνα βερίκοκων ενίσχυσε την απόδοση των δέντρων (μεγαλύτερο βάρος καρπού).

Οι καλλιέργειες κάλυψης μπορούν είτε να διατηρηθούν στο χωράφι με φυσικό τρόπο (αφήνοντας τα φυτά να παράγουν σπόρους ή/και επιλέγοντας πολυετή είδη) είτε να ανανεώνονται ετησίως. Στη δεύτερη περίπτωση, ο γεωργός επιλέγει συνήθως να σπείρει κάποιο όσπριο στις αρχές του φθινοπώρου και να το ενσωματώσει στο έδαφος με όργωμα πριν ανθίσει την άνοιξη. Αυτό το φυτικό υλικό χρησιμοποιείται ως χλωρή λίπανση και εμπλουτίζει το έδαφος με άζωτο, καθιστώντας το διαθέσιμο για τις βερικοκιές. Μια εναλλακτική λύση για τους αγρότες που δεν θέλουν να οργώσουν είναι να κόψουν τα φυτά με ένα χλοοκοπτικό ή να επιτρέψουν την βόσκηση ζώων εντός του οπωρώνα.

Ωστόσο, κάθε αγρότης θα πρέπει να κάνει τη δική του έρευνα, αλλά και δοκιμές μικρής κλίμακας πριν εφαρμόσει οποιαδήποτε νέα πρακτική στον οπωρώνα του.

Βιβλιογραφία:

• https://extension.unh.edu/resource/fertilizing-fruit-trees
• https://extension.umaine.edu/fruit/growing-fruit-trees-in-maine/fertilization/
• https://extension.colostate.edu/topic-areas/yard-garden/fertilizing-fruit-trees-7-612/
• https://www.mdpi.com/2073-4395/8/8/150/pdf
• https://www.researchgate.net/publication/329208762_Effects_of_Different_Cover_Crops_on_Soil_Quality_Parameters_and_Yield_in_an_Apricot_Orchard
• Πηγή – wikifarmer.com

Στο μηχανουργείο όπου εργάζονται οι μηχανικοί της νεοφυούς επιχείρησης Agroverse, στη Σίνδο Θεσσαλονίκης, ένα καινοτόμο ρομπότ έχει αρχίσει τις τελευταίες ημέρες να λαμβάνει μορφή. Προς το παρόν είναι ατελές και αδρανές, ανάμεσα σε τόρνους, δράπανα και μηχανήματα κατεργασίας CNC, αλλά στόχος είναι σύντομα να διανύει στρέμματα γης με αμπέλια, ελιές, μηλιές, ροδακινιές και κηπευτικά, παρέχοντας στους αγρότες μια πρωτοποριακή υπηρεσία, που θα επιτρέπει τη φροντίδα των καλλιεργειών τους, χωρίς οι ίδιοι να χρειάζεται να αγοράσουν το ρομπότ ή να είναι παρόντες την ώρα της εργασίας του.

Με πολύ απλά λόγια, όπως κάποιος συνδέεται σε μια εφαρμογή τύπου «Uber» και «παραγγέλνει» ένα αυτοκίνητο, για να τον πάει στον προορισμό του, χωρίς να χρειάζεται να έχει ο ίδιος ΙΧ, οι αγρότες θα μπορούν να καλούν όχι έναν οδηγό, αλλά ένα ηλεκτρικό ρομπότ ιδιοκτησίας της Agroverse, που θα μεταβαίνει αυτόνομα στο χωράφι, θα αναλαμβάνει τον ψεκασμό και τη λίπανση, θα ελέγχει τη συγκομιδή, θα τραβά φωτογραφίες και θα συλλέγει περιβαλλοντικά δεδομένα, ενόσω οι ίδιοι ξεκουράζονται.

Η ιδέα της παροχής ρομπότ ως υπηρεσία στον πρωτογενή τομέα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, «γεννήθηκε» από τον ιδρυτή και CEO της Agroverse, ηλεκτρολόγο μηχανικό Δημήτρη Κούτρα, μη επαγγελματία αγρότη, με εμπειρία στη ρομποτική, την Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Drones, ενώ στην ομάδα προσχώρησαν γρήγορα άλλοι δύο νεαροί επιστήμονες: ο ηλεκτρολόγος μηχανικός Γιώργος Μπόντζιος, υπεύθυνος για την εμπορευματοποίηση του «Αgroverse Robot» και ο Νίκος Δαγκαλάκης, επικεφαλής μηχανολόγος μηχανικός. Ως σύμβουλός τους σε θέματα γεωργίας μετέχει στην ομάδα ο γεωπόνος Κωνσταντίνος Ζουκίδης, αναπληρωτής καθηγητής στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή- Perrotis College.

Γιώργος Μπόντζιος

Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γιώργος Μπόντζιος, εντός του Μαρτίου, το πρώτο ρομπότ, που ο μεταλλικός σκελετός του σχεδιάστηκε και συναρμολογείται στη Σίνδο και λειτουργεί με λογισμικό και το οποίο δημιουργήθηκε 100% από τους μηχανικούς της Agroverse, θα ξεκινήσει πιλοτικά το «ταξίδι» του στις καλλιέργειες δύο παραγωγών στην Κεντρική Μακεδονία. Στόχος είναι όμως να φτάσει πολύ μακρύτερα και συγκεκριμένα «σε κάθε χωριό όπου υπάρχει καφενείο», όπως χαρακτηριστικά λέει, σημειώνοντας ότι για την επόμενη διετία σχεδιάζεται η κάλυψη καλλιεργειών σε Κεντρική Μακεδονία, Ανατολική Μακεδονία – Θράκη και Θεσσαλία και κατόπιν σε όλη την Ελλάδα, αλλά και σε ξένες αγορές.

Μηχανικός εργάτης, φωτογράφος και συλλέκτης δεδομένων

Ο αγρότης και ο/η γεωπόνος δεν χρειάζεται να βρίσκονται στο χωράφι, όταν το ρομπότ καταφθάνει. Η πλατφόρμα της Agroverse, λαμβάνοντας υπόψη το πλάνο φυτοπροστασίας που θα έχει καταχωρήσει ο/η παραγωγός ή ο/η γεωπόνος και αξιολογώντας παράλληλα με Τεχνητή Νοημοσύνη τα διαθέσιμα δεδομένα (πχ, υγρασία εδάφους ή ενδεχόμενη προσβολή από παράσιτα), θα δίνει τη σχετική εντολή κι ο μηχανικός «εργάτης» θα μεταβαίνει αυτόματα στην καλλιέργεια.

Μέχρι να ληφθεί η εντολή, το ρομπότ θα παραμένει σε έναν σταθμό φόρτισης, από όπου θα μπορεί να εξυπηρετεί καλλιέργειες σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων, σύμφωνα με τον Γιώργο Μπόντζιο. Πώς θα μεταβαίνει το ρομπότ στην καλλιέργεια; «Αρχικά θα υπάρχει συνοδός ”safety pilot” (πιλότος ασφαλείας), που θα το μεταφέρει στην καλλιέργεια και θα παρακολουθεί μέσω monitor τη δουλειά του, αλλά στόχος είναι η πλήρης αυτονομία του ρομπότ, να πηγαίνει μόνο του στην καλλιέργεια από αγροτικούς δρόμους» εξηγεί ο Γιώργος και προσθέτει ότι η υπηρεσία θα χρεώνεται με βάση το στρέμμα και όχι «με την ώρα», απαλλάσσοντας τον παραγωγό από το άγχος του πόσο θα στοιχίσει η εργασία του ρομπότ, εάν αυτή «τραβήξει» σε χρόνο. Μάλιστα, όταν ολοκληρώνεται, π.χ. ο ψεκασμός, ο/η παραγωγός/γεωπόνος θα λαμβάνει αναλυτική έκθεση με φωτογραφίες και δεδομένα, ενώ το ρομπότ θα έχει ήδη επιστρέψει αυτόνομα στον σταθμό επαναφόρτισης.

Δημήτρης Κούτρας

Θα πειστούν όμως οι παραγωγοί να το χρησιμοποιήσουν; Με την ευκαιρία της διεθνούς αγροτικής έκθεσης «Agrotica», η ομάδα της Agroverse συνομίλησε με παραγωγούς και γεωπόνους και το ενδιαφέρον για το ρομπότ ήταν -σύμφωνα με τον Γιώργο- μεγάλο. Κι αυτό διότι οι παραγωγοί θέλουν να βρουν τρόπο να μειώσουν την καταπόνηση από τη σκληρή δουλειά στο χωράφι, σε μια περίοδο που αντιμετωπίζουν επιπλέον σημαντικό πρόβλημα έλλειψης εργατικών χεριών. Παράλληλα, οι καταναλωτές ζητούν πλέον πιο ποιοτικά, υγιεινά και βιώσιμα αγροτικά προϊόντα, κάτι που η χρήση έξυπνων ρομπότ στο χωράφι μπορεί να τους προσφέρει ευκολότερα. Σε μια εποχή που ο αγροτικός τομέας υπολογίζεται πως καταναλώνει το 50% του νερού στην Ευρώπη, μελέτες έχουν δείξει, σύμφωνα με τον Γιώργο, ότι η αξιοποίηση των ρομπότ θα μπορούσε να μειώσει τη χρήση του έως και κατά 90% στις εργασίες ψεκασμού.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα

Η ιδέα δημιουργίας της Agroverse γεννήθηκε στο μυαλό του Δημήτρη Κούτρα πολύ νωρίς. Ως μέλος αγροτικής οικογένειας, διαπίστωσε από παιδί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι καλλιεργητές της γης. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κάρυανη Καβάλας, όπου τόσο η οικογένειά μου όσο και άλλες οικογένειες ασχολούνται με βρώσιμες καλλιέργειες, ελιές και αμπέλια. Έζησα από πρώτο χέρι πόσο δύσκολη είναι η δουλειά του αγρότη και συχνά ένιωθα ότι επενδύεται πάρα πολλή ενέργεια σε καθαρά μηχανικές εργασίες. Στη συνέχεια σπούδασα ηλεκτρολόγος μηχανικός στην Ξάνθη και μετά εργάστηκα στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) πάνω σε λογισμικό για αυτόνομα αυτοκίνητα. Αναρωτήθηκα ξανά -γιατί αναρωτιόμουν από μικρός- για ποιον λόγο δεν υπάρχουν περισσότερα ρομπότ στα χωράφια. Παρατήρησα επίσης πως όσα υπήρχαν, συχνά δεν κάλυπταν όλες τις ανάγκες, γιατί είχαν σε μεγάλο βαθμό σχεδιαστεί από ανθρώπους χωρίς επαφή με την καλλιέργεια της γης. Έτσι έλαβε πιο πρακτική υπόσταση η ιδέα για τη δημιουργία της Agroverse» διηγείται.

Νίκος Δαγκαλάκης

Στην ομάδα μπήκε πέρυσι ο ηλεκτρολόγος μηχανικός Γεώργιος Μπόντζιος, που έχει και το «μικρόβιο» του επιχειρηματία. Μεταξύ άλλων, ήταν συνιδρυτής της εταιρείας «Fieldscale» στον χώρο των εφαρμογών προσομοίωσης, που «σήκωσε» κεφάλαια συνολικού ύψους 3 εκατ. ευρώ από τα Openfund, PJ Tech Catalyst, NBG Business Seeds και ιδιώτες επενδυτές, ενώ το 2015 ξεκίνησε συνεργασία με την Altair, παγκόσμιο προμηθευτή στον χώρο του engineering software. Επίσης, πέρυσι, μέλος της ομάδας έγινε και ο «μάγος του μηχανουργείου», ο φοιτητής Νίκος Δαγκαλάκης, που είχε εργαστεί πάνω σε φοιτητικά πρότζεκτ τύπου «Formula» του ΑΠΘ, με έμφαση στην ηλεκτροκίνηση. «Η οικογένειά μου έχει ελιές και αμπέλια, οπότε έχω μια μικρή επαφή με το αντικείμενο της καλλιέργειας. Μου άρεσε λοιπόν πολύ η ιδέα, θεωρώ ότι θα προσφέρει κάτι διαφορετικό στον αγροτικό τομέα», σημειώνει ο Νίκος Μπόντζιος, που συναρμολογεί τα περίπου 150 κομμάτια του ρομπότ.

Αλεξάνδρα Γούτα – Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Οι λάτρεις των βραστών χόρτων ξεχωρίζουν το αντίδι ως ένα από τα αγαπημένα και πιο νόστιμα φυλλώδη λαχανικά που φυτεύουμε στον κήπο μας, συνήθως το φθινόπωρο, και απολαμβάνουμε σε υπέροχες ζεστές σαλάτες.

Είναι αλήθεια ότι μπερδεύουμε πολλές φορές το αντίδι με το ραδίκι, δύο συγγενή φυτά που ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Εκτός από τις διαφορές στη γεύση, μπορούμε να αναγνωρίσουμε τις ποικιλίες αντιδιού παρατηρώντας τα φύλλα που είναι πιο σγουρά φύλλα συγκριτικά με τα ραδίκια. 

Τα αντίδια έχουν μία ιδιαίτερη και ήπια πικρή γεύση, καθώς επίσης διαθέτουν και υψηλή διατροφική αξία. Όπως τα περισσότερα φυλλώδη λαχανικά, είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, σε βιταμίνες και σε αντιοξειδωτικά. Επιπλέον, τα αντίδια περιέχουν αρκετά μέταλλα όπως κάλιο, σίδηρο, ασβέστιο και μαγνήσιο. 

Αν το σπίτι μας δεν διαθέτει κήπο, μπορούμε εύκολα να φυτέψουμε αντίδια σε γλάστρες και ζαρντινιέρες στην αυλή, στη βεράντα ή στο μπαλκόνι μας. Ας δούμε λοιπόν χρήσιμες συμβουλές για να καλλιεργήσουμε αντίδια για να τα συγκομίζουμε ολόφρεσκα και να τα απολαμβάνουμε γεμάτα γεύση στις σαλάτες και τα φαγητά μας. 

1. Ποιες είναι οι πιο γνωστές ποικιλίες αντιδιού; 

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες αντιδιού (Chichorium endivia), παραδοσιακές ντόπιες ποικιλίες αλλά και υβρίδια, που μπορούμε να καλλιεργήσουμε στον κήπο μας. 

Ας δούμε παρακάτω τις κυριότερες ποικιλίες για να φυτέψουμε: 

Άγριες ποικιλίες αντιδιού: Ποικιλίες που γίνονται ψηλά και όρθια ανάπτυξη, με σχίσιμο στα φύλλα, που διαθέτουν λευκοπράσινους μίσχους και σχετικά πιο πικρή γεύση. 

Κατσαρές ποικιλίες αντιδιού: Xαμηλής ανάπτυξης ποικιλίες αντιδιού με στενά φύλλα, έντονα σχισμένα, ιδανικά για κατανάλωση σαλάτας. 

Ποικιλίες αντιδιού ”σκαριόλες”: Ποικιλία αντιδιού (Chichorium endivia var. latifolia) με χαρακτηριστικά πλατιά και ελαφρώς οδοντωτά φύλλα. 

2. Τι συνθήκες χρειάζονται τα αντίδια για καλλιέργεια; 

Το αντίδι θέλει σχετικά ψυχρό, δροσερό καιρό και είναι λαχανικό κυρίως φθινοπωρινής φύτευσης. Ωστόσο, το υπερβολικό κρύο και η έντονη παγωνιά μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές στην καλλιέργεια αντιδιού. Επίσης, η καλλιέργεια αντιδιού δεν αντέχει σε ξηροθερμικές συνθήκες καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες και οι συνθήκες καύσωνα προκαλούν ξηράνσεις στο φύλλωμά του. 

Αν και η καλλιέργεια αντιδιού ευδοκιμεί σε πολλούς τύπους χώματος, το κατάλληλο έδαφος για να το καλλιεργήσουμε είναι το ελαφρύ και αφράτο έδαφος, πλούσιο σε οργανική ουσία, που διαθέτει καλή αποστράγγιση. Η εξασφάλιση οργανικής ουσίας επιτυγχάνεται με την προσθήκη στο έδαφος, κομπόστ και κοπριάς πριν την φύτευση. 

3. Μπορούμε να καλλιεργήσουμε αντίδια σε γλάστρα; 

Η καλλιέργεια του αντιδιού σε γλάστρα δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες, αρκεί να προτιμήσουμε ηλιοφανείς ή ημισκιερές θέσεις αποφεύγοντας τα βορεινά σημεία του μπαλκονιού. Επιλέγουμε χαμηλές γλάστρες ή ζαρντινιέρες, βάθους 20 – 30 εκατοστών, για τη μεταφύτευση, καθώς το αντίδι διαθέτει επιφανειακό ριζικό σύστημα. 

Για την καλλιέργεια των αντιδιών σε γλάστρα, επιλέγουμε φυτόχωμα κατάλληλο για κηπευτικά και εμπλουτισμένο σε θρεπτικά συστατικά. Τοποθετούμε χαλίκια στην βάση της γλάστρας για καλύτερη αποστράγγιση του χώματος ώστε να απομακρύνεται ευκολότερα το νερό που περισσεύει με το πότισμα. 

4. Πότε φυτεύονται τα αντίδια; 

Η κατάλληλη εποχή φύτευσης είναι πολύ σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της καλλιέργειας του αντιδιού που χρειάζεται δροσερές συνθήκες. Στις νότιες περιοχές της Ελλάδας, που επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες, προτιμούμε η φύτευση να γίνεται αρχές φθινοπώρου, Σεπτέμβριο – Οκτώβριο. 

Αντίθετα, σε περιοχές πιο ψυχρές ή πιο ορεινές που επικρατούν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες από τα τέλη του φθινοπώρου, το αντίδι μπορεί να φυτευτεί και να καλλιεργηθεί μέσα στην άνοιξη, την περίοδο Μαρτίου – Απριλίου. 

5. Σε τι αποστάσεις φυτεύονται τα αντίδια; 

Αν αντί για έτοιμα φυτά, προτιμήσουμε να σπείρουμε σπόρο αντιδιού πεταχτά στον κήπο μας, η σπορά γίνεται στις αρχές φθινοπώρου σε βάθος 1 – 2 εκατοστά μέσα στο χώμα. Μετά το φύτρωμα των φυτών, όταν αποκτήσουν 3 – 4 φύλλα θα πρέπει να τα αραιώσουμε στις προτεινόμενες αποστάσεις καλλιέργειας απέχοντας 20 εκατοστά μεταξύ τους. 

Για να μεταφυτεύσουμε έτοιμα φυτά αντιδιού που φτιάξαμε στο σπορείο μας ή προμηθευτήκαμε από φυτώρια, κατάλληλες αποστάσεις φύτευσης είναι τα 20 – 30 εκατοστά στην γραμμή φύτευσης ενώ η απόσταση μεταξύ των γραμμών πρέπει να είναι περίπου στα 50 εκατοστά. 

6. Πόσο συχνά χρειάζεται πότισμα η καλλιέργεια του αντιδιού; 

Το αντίδι αγαπά τις δροσερές συνθήκες και απαιτεί αρκετή υγρασία για να αναπτυχθεί το φύλλωμα του φυτού. Χρειάζεται λοιπόν τακτικό και άφθονο πότισμα των φυτών για να μας εξασφαλίζουμε πλούσια και ποιοτική παραγωγή. Ποτίζουμε τα αντίδια συνήθως 2 – 3 φορές την εβδομάδα την περίοδο του φθινοπώρου και αραιότερα το χειμώνα ανάλογα και τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατούν. 

Ποτίζουμε με σύστημα άρδευσης με σταγόνες και προσέχουμε να μη βρέχουμε τα φύλλα σε συνθήκες έντονης ηλιοφάνειας για να αποφύγουμε μυκητολογικές ασθένειες και εγκαύματα. 

7. Τι λίπασμα βάζουμε στην καλλιέργεια του αντιδιού; 

Όσον αφορά τη λίπανση, τα αντίδια δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις για να εμφανίσουν πλούσια βλάστηση. Εκτός από τη βασική λίπανση πριν την φύτευση με κοπριά και κομπόστ, προσθέτουμε βιολογικό λίπασμα πλούσιο σε άζωτο και μαγνήσιο κάθε 4 – 5 βδομάδες. Αν έχουμε φυτέψει το αντίδι σε γλάστρα, προσθέτουμε λίπασμα λίγο συχνότερα, κάθε 3 βδομάδες. 

8. Ποιες ασθένειες και ποια έντομα προσβάλλουν την καλλιέργεια του αντιδιού; 

Η καλλιέργεια του αντιδιού προσβάλλεται από διάφορες μυκητολογικές ασθένειες όπως ο περονόσπορος, το ωίδιο, η ανθράκωση και ο βοτρύτης που προκαλούν κιτρινίσματα και σαπίσματα στο φύλλωμα και στους βλαστούς. Για την αντιμετώπισή τους, ψεκάζουμε με σκεύασμα χαλκού που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα. 

Για την αντιμετώπιση των σαλιγκαριών που προσβάλλουν τα αντίδια και τρώνε το φύλλωμά τους, ρίχνουμε στάχτη γύρω από τα φυτά ή λίπασμα φωσφορικού σιδήρου που λειτουργούν απωθητικά στα σαλιγκάρια. 

9. Πότε συγκομίζουμε τα αντίδια και πώς τα συντηρούμε; 

Η συγκομιδή της καλλιέργειας του αντιδιού γίνεται 3 – 4 μήνες μετά τη σπορά ή 2 – 3 μήνες μετά τη μεταφύτευση των νεαρών φυτών. Αν κόβουμε σταδιακά φύλλα, μπορούμε να το κάνουμε με τα χέρια, ενώ προτιμούμε την χρήση μαχαιριού όταν θέλουμε να το κόψουμε ολόκληρο από τη βάση του, λίγο πιο πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. 

Για καλύτερη συντήρηση και αποθήκευση των αντιδιών, τα συγκομίζουμε νωρίς το πρωί και τα αποθηκεύουμε σε χάρτινες σακούλες μέσα στο ψυγείο, στους χώρους αποθήκευσης των λαχανικών. Σε αυτές τις συνθήκες, μπορούν τα αντίδια να διατηρηθούν για μία εβδομάδα. 

10. Κι ένα μυστικό για την καλλιέργεια του αντιδιού 

Το αντίδι μπορεί να συγκαλλιεργηθεί και να έχει ικανοποιητική παραγωγή όταν φυτευτεί μαζί με την καλλιέργεια του λάχανου, την καλλιέργεια του μπρόκολου, την καλλιέργεια του κουνουπιδιού, την καλλιέργεια του κρεμμυδιού, την καλλιέργεια του σκόρδου και την καλλιέργεια του πράσου. Άλλωστε, τα οφέλη της συγκαλλιέργειας στον κήπο είναι σημαντικά για την εξοικονόμηση νερού και θρεπτικών συστατικών καθώς και για την καταπολέμηση των ανεπιθύμητων αγριόχορτων. 

Πηγή – mistikakipou.gr