Πολλοί καταναλωτές αναρωτιούνται αν το μέλι που αγοράζουν είναι γνήσιο ή νοθευμένο. Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι επιτήδειοι πουλούν νοθευμένο με διάφορες γλυκαντικές ουσίες μέλι, ως γνήσιο.
Για να καταλάβουμε αν το μέλι μας είναι αγνό το πρώτο βήμα είναι να γνωρίζουμε πολύ καλά την κατηγορία μελιού την οποία προτιμάμε. Αν δούμε κάποια παρέκκλιση τότε θα πρέπει να ανησυχήσουμε και να αναρωτηθούμε αν είναι νοθευμένο ή όχι το μέλι μας. Εκτός αυτού υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να ελέγξουμε τη γνησιότητα του μελιού μας. Ας τους δούμε αναλυτικά:
Ο πιο απλός τρόπος είναι από ένα ύψος με ένα κουταλάκι να αφήσουμε το μέλι να στάξει. Αν η λεπτή γραμμή που δημιουργείται δεν κόβεται, υπάρχει δηλαδή συνεχόμενη ροή, τότε το μέλι μας είναι ανόθευτο.
Ένα άλλο τεστ που είναι εύκολο να κάνουμε είναι να βάλουμε μια κουταλιά μέλι μέσα σε ένα ποτήρι νερό, αν αυτό διαλυθεί τότε είναι νοθευμένο με κάποια γλυκαντική ουσία ενώ αν πέσει κάτω όπως είναι τότε είναι γνήσιο.
Επίσης μπορούμε να βουτήξουμε ένα φιτίλι μέσα στο μέλι και να το ανάψουμε με τον αναπτήρα μας αν καεί τότε το μέλι μας είναι αγνό.
Ένα τελευταίο πείραμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να ρίξουμε μερικές σταγόνες μέλι πάνω σε στυπόχαρτο, αν απορροφηθεί τότε πρόκειται για νοθεία.
Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν πως ένα μέλι που έχει κρυσταλλώσει είναι νοθευμένο. Το ζαχάρωμα είναι μια φυσική διαδικασία που συμβαίνει στο μέλι και ανάλογα με το είδος του ζαχαρώνει εύκολα ή δύσκολα. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε εμείς κατά την αγορά ενός μελιού είναι να εμπιστευόμαστε τον παραγωγό από τον οποίο προμηθευόμαστε το μέλι. Η Beesart παράγει εδώ και μία δεκαετία αγνό και ανόθευτο μέλι προσφέροντας το προϊόν της σε εκατοντάδες πελάτες σε όλη την Ελλάδα.
Σε πώληση ενός βυτίου έξτρα, έξτρα παρθένου ελαιολάδου φετινής εσοδείας προχώρησε ο Συνεταιρισμός την Πέμπτη.
Συνολικά πούλησε μέσω διαγωνισμού 30 τόνους σε Ελληνική εταιρεία, στην τιμή των 5,26 ευρώ το κιλό. Όπως δήλωσε στον agrotypos ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού, κ. Γιάννης Λάγγης, το συγκεκριμένο Κορωνέικο ελαιόλαδο έχει εξαιρετικά χαρακτηριστικά, οξύτητα 0,2, φοβερή γεύση, πολυφαινόλες κ.λπ., τέτοια που το καθιστούν σχεδόν … φαρμακευτικό. Ο ίδιος τονίζει πως η χρονιά έχει πάει πίσω, η παραγωγή έχει οψιμίσει και είναι δηλωτικό το γεγονός ότι φέτος η παραγωγή στον Συνεταιρισμό είναι 200 τόνους πίσω, σε σύγκριση με πέρσι τέτοια εποχή. Συνεπώς, το συγκεκριμένο προϊόν, εξηγεί, κατατάσσεται στα αγουρέλαια.
Ενδεικτικό του μεγάλου ενδιαφέροντος για το προϊόν, αλλά και το ελαιόλαδο φέτος γενικότερα στη χώρα μας, είναι το γεγονός ότι τέσσερις συνολικά εταιρείες κατέθεσαν προσφορά στον συγκεκριμένο διαγωνισμό.
Ο κ. Λάγγης προαναγγέλλει νέο διαγωνισμό, πιθανόν με ένα ακόμα βυτίο (30 τόνοι) για την επόμενη Πέμπτη, τονίζοντας ότι έχουν αρχίσει πλέον και έρχονται εργάτες στην περιοχή, για να καλύψουν τα κενά και να προχωρήσουν οι διαδικασίες της συγκομιδής και της ελαιοποίησης. Να σημειωθεί ότι η προηγούμενη πώληση ήταν για το ίδιο τονάζ ελαιολάδου πάλι σε Ελληνική εταιρεία στην τιμή των 5 ευρώ το κιλό.
Η συγκεκριμένη τιμή των 5,26 ευρώ το κιλό, είναι η ανώτερη καταγεγραμμένη πλέον φέτος στη χώρα μας για το ελαιόλαδο, που δείχνει να έχει περαιτέρω ανοδικές τάσεις, μιας και στο νομό Λακωνίας παίζει ήδη στα 5 με 5,20 ευρώ το κιλό και στην Κρήτη έχει περάσει το 5ευρο.
Στις υπόλοιπες χώρες τώρα, η εντυπωσιακή άνοδος συνεχίζεται με την Ιταλία να έχει πιάσει σε κάποιες περιπτώσεις τα 7,5 ευρώ το κιλό και την Ισπανία στα 7 ευρώ το κιλό. Και στις δυο αυτές χώρες από πολλούς παράγοντες και παραγωγούς εκφράζεται η εκτίμηση ότι την άνοιξη και πριν το καλοκαίρι, το προϊόν θα είναι εν ανεπαρκεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις τιμές.
Από μικρή ηλικία θυμάται τον εαυτό της μέσα στα χωράφια και μετέπειτα ελαιώνα της οικογένειάς της. Αποφοίτησε από το τμήμα Γεωπονίας Φυτικής Παραγωγής και Αγροτικού Περιβάλλοντος και μαζί με την πρακτική μετάδοση γνώσεων που διδάχθηκε από τα αδέρφια της σε ότι αφορά την ελαιοκαλλιέργεια, πρόσθεσε και τη γεωπονική γνώση της ώστε να βλέπει καθημερινώς τον εαυτό της μέσα στο χώρο ενός ελαιώνα πυκνής φύτευσης. Στόχος της, η περαιτέρω εξέλιξη όλου αυτού του εγχειρήματος.
Η 27χρονη γεωπόνος από τη Λάρισα, Παναγιώτου Κωνσταντίνα, μιλάει σήμερα στο Αγροτών Ανάγνωσμα.
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πως ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με την ελαιοκαλλιέργεια;
Η αρχική ιδέα ξεκίνησε εδώ και περίπου 15 χρόνια. Όπως καταλαβαίνετε, προέρχομαι από μια αγροτική οικογένεια. Ο παππούς μου είχε κάποια χωράφια, αλλά όχι ελιές, τα οποία αξιοποίησε ο πατέρας μου ως κύρια ασχολία και επάγγελμα με αποτέλεσμα να δημιουργήσει στην πορεία και με το πέρασμα των ετών, έναν ελαιώνα πυκνής φύτευσης.
Είστε 3 αδέρφια σε όλο αυτό. Ασχολείστε δηλαδή όλοι με το συγκεκριμένο αντικείμενο;
Από μικρή ηλικία μας θυμάμαι όλους μαζί, στο χωριό και στα χωράφια. Ήταν μέρος της ζωής μας όπως και έχει συνεχίσει να είναι και πλέον, και, της καθημερινότητάς μας. Ήταν, είναι και θα είναι μια δουλειά που σε ”θέλει” εκεί για τις ανάγκες της.
Ελαιοκαλλιέργεια πυκνής φύτευσης με την ισπανική ποικιλία Arbequina, σε αποστάσεις1,5m *4,5m και 145 δέντρα/στρέμμα
Είστε γεωπόνος. Σωστά;
Πέρασα στη γεωπονία όπως είχα σχεδιάσει -η μοναδική επιλογή μου-, καθώς δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να ασχολείται με κάτι διαφορετικό εκτός από αυτόν τον τομέα. Όταν αποφοίτησα από τη Σχολή στο Βόλο, το τμήμα Φυτικής Παραγωγής και Αγροτικού Περιβάλλοντος, ένιωθα, πιο έτοιμη να μπορώ να διαχειριστώ κάποια θέματα, σε συνεργασία πάντα με τα αδέρφια μου. Διέθετα πλέον ακόμα ένα σύμμαχο, τη γνώση. Έτσι, ο συνδυασμός της γνώσης και η εμπειρία πάνω σε πρακτικά θέματα -από τα αδέρφια μου- δίνουν πάντα το καλύτερο αποτέλεσμα.
Οι αποστάσεις καθώς και το ύψος της κόμης του ελαιόδεντρου παίζουν σημαντικό ρόλο γιατί η συγκομιδή γίνεται μηχανικά
Δώστε μας μερικές πληροφορίες για τον ελαιώνα πυκνής φύτευσης που διαχειρίζεστε
Όπως ανέφερα και παραπάνω, ο ελαιώνας είναι μια καλλιέργεια πυκνής φύτευσης με την ισπανική ποικιλία Arbequina, σε αποστάσεις 1,5m * 4,5m και 145 δέντρα/στρέμμα. Γραμμική ποτιστική καλλιέργεια για παραγωγή ελαιολάδου.
Οι αποστάσεις καθώς και το ύψος της κόμης κάθε ελαιόδεντρου, παίζουν σημαντικό ρόλο, γιατί η συγκομιδή γίνεται μηχανικά και πρέπει η μηχανή να περάσει χωρίς να υπάρξει τραυματισμός κάποιου ελαιόδεντρου.
Επομένως, μεγάλη σημασία πρέπει να δίνεται στο κλάδεμα διαμόρφωσης το Φεβρουάριο/Μάρτιο αλλά και στον καθαρισμό που γίνεται λίγο καιρό πριν τη συγκομιδή.
Για να χρησιμοποιηθούν οι μηχανικοί συλλέκτες, θα πρέπει οι καρποί να είναι στο κατάλληλο στάδιο ωρίμανσης
Με τη μηχανική συγκομιδή, όπως είναι λογικό επιτυγχάνεται μια πολύ πιο σύντομη σε διάρκεια συγκομιδή σε σχέση με τα εργατικά χέρια. Για να χρησιμοποιηθούν όμως οι μηχανικοί συλλέκτες, θα πρέπει οι καρποί να είναι στο κατάλληλο στάδιο ωρίμανσης.
Μια πρωιμότερη συγκομιδή, πριν την αλλαγή του χρώματος του ελαιόκαρπου ίσως να ήταν προτιμότερη γιατί μειώνει τον κίνδυνο ζημιάς των καρπών και την απώλεια παραγωγής από καρπόπτωση και δίνει υψηλότερης αξίας /ποιότητας ελαιόλαδο.
Τα μελλοντικά σου/σας σχέδια ποιά είναι;
Η αξιοποίηση όσο το δυνατόν καλύτερα της καλλιέργειας. Οι δύο τομείς που με ενδιαφέρουν είναι η πιστοποίηση ως βιολογικό προϊόν και και η τυποποίηση του ελαιολάδου.
Οι δύο τομείς στους οποίους και εστιάζει η Κωνσταντίνα Παναγιώτου, είναι η πιστοποίηση ως βιολογικό προϊόν και η τυποποίηση του ελαιολάδου
Είναι και αποτελεί ένα μεγάλο βήμα, καθώς είναι μια δύσκολη διαδικασία.
Οπότε με λίγα λόγια, στόχος, απώτερος στόχος για τα επόμενα χρόνια είναι η εξέλιξη της οικογενειακής μας επιχείρησης, ώστε να μετατραπούμε σιγά σιγά, βήμα βήμα σε μια υπολογίσιμη δύναμη σε αυτό τον χώρο, της ελαιοκαλλιέργειας και του ελαιολάδου.
Φτιάχνουμε ένα απολαυστικό και ζεστό λικέρ μήλου με κανέλα για τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Ιδανική πρόταση και για τώρα τις γιορτές, αφού μπορείτε να κεράσετε τους καλεσμένους σας. Η γεύση του είναι ήπια και ευχάριστη και το άρωμα ακαταμάχητο. Επίσης, αν επιλέξετε και ένα ωραίο μπουκάλι μπορείτε να το προσφέρετε για δώρο.
Υλικά:
5-7 μήλα
1 ξυλάκι κανέλας
1 λίτρο βότκα
100 γρ. ζάχαρη
120 ml νερό
Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε τα μήλα και τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια. Βάζουμε τα κομμάτια μήλου σε μια κανάτα με καπάκι και προσθέτουμε το ξυλάκι κανέλας. Έπειτα προσθέτουμε τη βότκα και κλείνουμε το καπάκι.
Στη συνέχεια, αφήνουμε το μείγμα σε σκοτεινό μερός σε θερμοκρασία δωματίου για 10-14 μέρες περίπου. Όταν παρέλθει αυτό το διάστημα, στραγγίζουμε το λικέρ και θα πιέσουμε τα μήλα απαλά για να βγάλουν όσο το δυνατόν περισσότερο χυμό. Παράλληλα, βάζουμε τη ζάχαρη και το νερό σε μια κατσαρόλα και αφήνουμε να πάρει μια βράση για περίπου 1-2 λεπτά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Στη συνέχεια το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.
Προσθέτουμε το κρύο μείγμα της ζάχαρης στο μείγμα του μήλου. Αφήνουμε το λικέρ μήλου να «σταθεί» για άλλες 24 ώρες. Τέλος, μπορείτε να διαλέξετε ένα ωραίο γυάλινο μπουκάλι για να βάλετε μέσα το λικέρ.
Tip: Αν θέλετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λιγότερη ζάχαρη για να μην έχει πολύ γλυκιά γεύση το λικέρ.
Η εκκίνηση της πρώτης μηχανής Easy Drill στην Ελλάδα, πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο Λάρισας στις 4/11/2021, για λογαριασμό της οικογένειας Παρλάντζα του Βασιλείου, παρουσία παραγωγών των γύρω περιοχών, εκπροσώπων του Γεωπονικόυ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας,της Αμερικανικής Γεωργικης Σχολής, προσωπικό της AGER Υιοί Γ. Χριστιά και του υπευθύνου τεχνικού τμήματος του εργοστασίου Sky Agriculture, κ. Fabien Desportes.
Την πρώτη της σπορά σε ελληνικό έδαφος κάνει η νέα σπαρτική Sky Easy Drill της Sky Agriculture, μέσω του αντιπροσώπου της AGER A.E. ΥΙΟΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑ και παραδόθηκε στο Ζάππειο Λάρισας για λογαριασμό της οικογένειας Παρλάντζα του Βασιλείου. Τα γεωργικά μηχανήματα της Sky ειδικεύονται πάνω στην σπορά στο ακαλλιέργητο έδαφος, με την γκάμα να διαθέτει τα μοντέλα Easy Drill, Maxi Drill, Faca Roller και Methys.
Την πρώτη της σπορά σε ελληνικό έδαφος κάνει η νέα σπαρτική Sky Easy Drill της Sky Agriculture, και παραδόθηκε στο Ζάππειο Λάρισας για λογαριασμό της οικογένειας Παρλάντζα του Βασιλείου (Αφοί Παρλάντζα του Βασιλείου στο Ζάππειο Λάρισας – Αθανάσιος κ Απόστολος), (photo/agronews)
Η αρχή λειτουργίας με τη μέθοδο Easy Drill
Η φιλοσοφία λειτουργίας της Easy Drill προέκυψε μετά από 40 χρόνια έρευνας και δοκιμών, ενώ σήμερα αναγνωρίζεται ως το απόλυτο σημείο αναφοράς επαγγελματικής σποράς. Ο λόγος που κάνει την μηχανή αυτή ξεχωριστή είναι η ιδιαίτερη μέθοδος προετοιμασίας και τοποθέτησης σπόρων και λιπασμάτων στο έδαφος, σε συνθήκες ακαλλιέργητου εδάφους, χωρίς να έχει επιτευχθεί καμία απολύτως κατεργασία μετά τον προηγούμενο αλωνισμό.
Aκολουθήστε τη fb σελίδα του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ
Sky Easy Drill 3μ. | Με ταυτόχρονη κατανομή σπόρου, λιπάσματος και μικροκοκκώδους εντομοκτόνου ανά σειρά για την αντιμετώπιση του ζάμπρου, (σπορά ελαιοκράμβης και σιτηρών), (photo/agronews)
Στο εμπρόσθιο μέρος υπάρχουν σε κάθε σειρά λαστιχένοι τροχοί, οι οποίοι μέσω της πίεσης που ασκούν διαμορφώνουν ίσιο έδαφος χωρίς αυλακώσεις ή σχισμές. Μετέπειτα ακολουθούν οι οδοντωτοί δίσκοι, οι οποίοι με την σειρά τους σχίζουν το έδαφος αρκετά ώστε μέσω τερματικών σωλήνων να γίνεται ομοιόμορφη κατανομή σπόρου και λιπάσματος στο σωστό βάθος.
Μάθημα πριν την σπορά απ’ τον εκπρόσωπο της Sky Agriculture, Fabien Desportes (photo/agronews)
Στο τέλος διαμορφώνεται το σκέπασμα του σπόρου μέσω των μεταλλικών τροχών που προσαρμόζουν τον σπόρο στο επιθυμητό βάθος, για να επιτευχθεί η ομοιόμορφη σπορά με άμεση φυτρωτικότητα.
Γίνετε μέλος της fb ομάδας του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ
Ευέλικτη σπαρτική σε όλες τις συνθήκες (photo/agronews)
Λόγω των συνεχόμενων κλιματικών μεταβολών και των απρόβλεπτων συνθηκών του εδάφους, η σπαρτική Easy Drill είναι κατασκευασμένη για να μπορεί να αντεπεξέλθει σε αυτές τις συνθήκες και είναι ικανή να σπείρει εδάφη καλλιεργημένα, ακαλλιέργητα (no till), αλλά και πάνω σε ήδη υπάρχουσες καλλιέργειες (π.χ. σπορά σιτηρών σε συνδυασμό με ψυχανθή για εμπλουτισμό εδάφους).
Με δύο χωριστά κυκλώματα αέρα για ομοιόμορφη διανομή
Για τη σπορά πολλών προϊόντων ταυτόχρονα (σπόρος-λίπασμα-φάρμακο) σε διαφορετικές ποσότητες, η Easy Drill μπορεί να εγγυηθεί:
– Μηδενική διαφοροποίηση μεταξύ των μεγεθών σπόρου
– Αποφυγή μπλοκαρίσματος ή ανάμιξης σπόρου με λίπασμα
– Διαχείριση τοποθέτησης 2 διαφορετικών σημείων βάθους ταυτόχρονα – Την ασφαλή απόσταση τοποθέτησης σπόρων και λιπάσματος
– Δυνατότητα φραγής διανομής λιπάσματος και κατανομής μόνο του σπόρου.
Λίγα λόγια για την Sky Agriculture
Η SKY AGRICULTURE,θυγατρική της SULKY-BUREL με έδρα το Blain της Γαλλίας, ιδρύθηκε με το σύνθημα «FARMING TOGETHER». Η δημιουργία των μηχανημάτων της SKY AGRICULTURE είναι το αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ κατασκευαστών και αγροτών. Οι λύσειςστον τομέα της σποράς είναι πρωτοποριακές αλλά πάντα πρακτικές και φιλικές προς τον αγρότη.
Η Ελλάδα είναι η πρώτη παραγωγός σταφίδας στην Ευρώπη (κυρίως κορινθιακής σταφίδας), η οποία καλύπτει λιγότερο του 5% της συνολικής ευρωπαϊκής προμήθειας σε σταφίδες.
Η Ελλάδα είναι η πρώτη παραγωγός σταφίδας κυρίως κορινθιακής σταφίδας, στην Ευρώπη όπως αναφέρει το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων στην Πρεσβεία της Ελλάδος στη Χάγη.
Η παγκόσμια παραγωγή σταφίδας αυξάνεται με αργό ρυθμό, φτάνοντας στο επίπεδο ρεκόρ των άνω των 1,33 εκατομμυρίων τόνων την περίοδο 2019/2021, με την Τουρκία να είναι ο πρώτος παραγωγός σταφίδας στον κόσμο, με μερίδιο 23% της παγκόσμιας παραγωγής.
Η Ελλάδα είναι η πρώτη παραγωγός σταφίδας στην Ευρώπη (κυρίως κορινθιακής σταφίδας), η οποία καλύπτει λιγότερο του 5% της συνολικής ευρωπαϊκής προμήθειας σε σταφίδες. Μικρές ποσότητες σταφίδας παράγονται ακόμη στην Κύπρο, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Βουλγαρία.
Σημειώνεται ότι η Ευρώπη είναι η μεγαλύτερη αγορά για τη σταφίδα στον κόσμο, απορροφώντας το ήμισυ των συνολικών εισαγωγών παγκοσμίως. Το 2019 οι ευρωπαϊκές εισαγωγές σταφίδας ανήλθαν στους 379 χιλιάδες τόνους (ή, σε αξία, στα 778 εκατομμύρια ευρώ). Πάνω από το 90% του συνόλου της εισαγόμενης σταφίδας στην Ευρώπη παράγεται σε αναπτυσσόμενες χώρες. Το εσωτερικό ευρωπαϊκό εμπόριο συνίσταται κυρίως στην επανεξαγωγή εισαγόμενης σταφίδας.
Μεσο-μακροπρόθεσμα (κυρίως με ορίζοντα πενταετίας), η ευρωπαϊκή αγορά σταφίδας αναμένεται να σημειώσει μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 1%–2%, ρυθμό δηλαδή μικρότερο σε σύγκριση με τα περισσότερα άλλα αποξηραμένα φρούτα. Αυτό συμβαίνει διότι η σταφίδα χρησιμοποιείται κυρίως ως συστατικό (αποτελεί παραδοσιακό συστατικό σε προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής) και λιγότερο ως σνακ. Ωστόσο, ο αριθμός των καινοτόμων προϊόντων που περιέχουν σταφίδες στην Ευρώπη αυξάνεται λόγω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος για υγιεινά σνακ και καινοτόμα προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής που χρησιμοποιούν σταφίδες ως υποκατάστατο της ζάχαρης. Μεταξύ αυτών των προϊόντων περιλαμβάνονται λ.χ. μπάρες φρούτων, μείγματα σνακ φρούτων και ξηρών καρπών και δημητριακά για πρωινό.
Τρεις είναι οι κύριες χώρες για την ευρωπαϊκή αγορά σταφίδας
Η ευρωπαϊκή αγορά σταφίδας είναι μετρίως συγκεντρωτική, με τρεις κορυφαίες χώρες εισαγωγής, οι οποίες κατέχουν σχεδόν το 60% του συνολικού μεριδίου των ευρωπαϊκών εισαγωγών σταφίδας. Με βάση στοιχεία του 2019: Το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν η μεγαλύτερη εισαγωγός χώρα στην Ευρώπη (αλλά, όπως προαναφέραμε, και παγκοσμίως), με μερίδιο ευρωπαϊκών εισαγωγών 25% και με μέση κατανάλωση άνω των 90 χιλιάδων τόνων, ακολουθούμενη από:
– Τη Γερμανία (19%) – Την Ολλανδία (14%), η οποία το 2019 είχε τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν κατανάλωση στην Ευρώπη, ανερχόμενη στα 2,33 κιλά 3 – Τη Γαλλία (7%) – Την Ιταλία (6%)
Αυξητικές τάσεις κατανάλωσης στην Πολωνία
Αυξητικές τάσεις έχει η κατανάλωση σταφίδας στην Πολωνία ενώ μεταξύ των λοιπών χωρών που παρουσιάζουν αύξηση στις εισαγωγές περιλαμβάνονται η Ισπανία, η Αυστρία και η Ελλάδα. Η ευρωπαϊκή ζήτηση για σταφίδες είναι αρκετά σταθερή. Οι όποιες διακυμάνσεις στις εισαγωγές είναι αποτέλεσμα της μεταβλητής παραγωγής στις κύριες προμηθεύτριες χώρες και μάλιστα στην Τουρκία. Η ευρωπαϊκή προμήθεια σε σταφίδα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προσφορά από την Τουρκία. Έτσι, τις χρονιές κατά τις οποίες η τουρκική παραγωγή είναι μικρότερη λόγω καιρικών συνθηκών ή άλλων εξωτερικών παραγόντων, οι συνολικές ευρωπαϊκές εισαγωγές είναι επίσης μικρότερες.
Ολλανδία: Ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος κατά κεφαλήν καταναλωτής
Με βάση τα στοιχεία, ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος κατά κεφαλήν καταναλωτής σταφίδας είναι η Ολλανδία, με τις εισαγωγές σταφίδας στην χώρα σημειώνουν ελαφρά μείωση από το 2015. Με μέσο ετήσιο ρυθμό -1%, το 2019 οι εισαγωγές σταφίδας έφτασαν τους 53,6 χιλιάδες τόνους. Το ίδιο έτος, η Ολλανδία επανεξήγαγε περίπου 17 χιλιάδες τόνους σταφίδας, διατηρώντας 36,7 χιλιάδες τόνους για εγχώρια κατανάλωση. Η Ολλανδία, όπως σημειώσαμε ανωτέρω, έχει τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν κατανάλωση στην Ευρώπη (2,33 κιλά το 2019). Το 2019, το 47% της σταφίδας που εισήγαγε η Ολλανδία προήλθε από την Τουρκία, ακολουθούμενη από την Κίνα (12%), την Ελλάδα (8%), τη Χιλή (7%) και τη Νότιο Αφρική (6%). Η Ολλανδία είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας σταφίδας προέλευσης Κίνας: η τελευταία μεγέθυνε το μερίδιο αγοράς της στην Ολλανδία, αυξάνοντας την προσφορά της από 2,7 χιλιάδες τόνους το 2015 σε 6,6 χιλιάδες τόνους το 2019. Η κορυφαία αγορά επανεξαγόμενης σταφίδας από την Ολλανδία είναι η Γερμανία, ακολουθούμενη από το Βέλγιο και τη Γαλλία.
Ακριβότερο από πέρυσι αναμένεται να είναι το εορταστικό τραπέζι των Χριστουγέννων παρά τις προσπάθειες για συγκράτηση των τιμών.
Οι αυξήσεις σε πρώτες ύλες, ενέργεια, καύσιμα και κόστος μεταφοράς κάνουν παραγωγούς και τους λιανοπωλητές να μιλούν για αυξημένες τιμές σε σχέση με πέρυσι όλων των ειδών που συνθέτουν το εορταστικό τραπέζι, όπως κρέατα, αρτοσκευάσματα, τυροκομικά προϊόντα, ποτά και αναψυκτικά με τη συνολική αύξηση να εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 10%.
Αν και ακόμα είναι νωρίς για εκτιμήσεις αναφορικά με το πού θα φτάσει η τιμή της γαλοπούλας, οι κρεοπώλες μιλούν για αύξηση σε σχέση με πέρυσι, ενώ στα υπόλοιπα κρέατα ήδη οι χονδρεμπορικές τιμές είναι αισθητά υψηλότερες χωρίς ενδείξεις για αποκλιμάκωσή τους το επόμενο διάστημα.
Σύμφωνα με κρεοπώλες, από πέρυσι οι τιμές έχουν αυξηθεί σημαντικά και μεσοσταθμικά η αύξηση ξεπερνά το 17%. Μεγαλύτερες είναι οι αυξήσεις στο χοιρινό, το μοσχάρι και τα πουλερικά. Με τις σημερινές τιμές λένε ότι στο γουρουνόπουλο γάλακτος η μέση τιμή θα ξεπεράσει τα 9,5 ευρώ το κιλό στη λιανική όταν πέρυσι η τιμή του δεν ξεπερνούσε τα 8,50 ευρώ το κιλό. Ανάλογες είναι οι αυξήσεις και στα άλλα είδη όπως το χοιρινό και το κοτόπουλο, του οποίου για παράδειγμα τον περασμένο χρόνο η τιμή ήταν από 3,6 έως και 3,70 ευρώ το κιλό και έχει φτάσει να πωλείται έως 4,5 ευρώ το κιλό.
Αυξημένες είναι και οι τιμές στα κηπευτικά με τη χονδρική τιμή στις πατάτες να έχει διαμορφωθεί στα 0,65 ευρώ το κιλό όταν πέρυσι ήταν στα 0,45 ευρώ το κιλό, τα μαρούλια στα 0,30 ευρώ το τεμάχιο από 0,25 πέρυσι.
Στα ύψη βρίσκονται οι τιμές και των τυροκομικών εμφανίζοντας μεσοσταθμική αύξηση κατά 24%, κάτι που καταγράφει η Ελληνική Στατιστική Αρχή σε σχέση με πέρυσι. Στα αρτοποιεία και τα ζαχαροπλαστεία οι αυξήσεις στις πρώτες ύλες οδηγούν σε υψηλότερες τιμές στα παραδοσιακά γλυκά των γιορτών, δηλαδή σε κουραμπιέδες και μελομακάρονα. Οπως λένε οι επαγγελματίες του κλάδου εκτός από το ενεργειακό κόστος οι τιμές στο αλεύρι είναι σχεδόν διπλάσιες, όπως και στα σπορέλαια, ενώ η ζάχαρη πέρυσι αγοραζόταν έως 0,40 λεπτά το κιλό και σήμερα πάνω από 1,5 ευρώ.
Αν αναλογιστεί κανείς, σύμφωνα με στοιχεία των φορέων της αγοράς, ότι το περσινό κόστος για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι (6-8 ατόμων) κυμάνθηκε μεταξύ 82,56 και 113,90 ευρώ, φέτος με μια συντηρητική προσέγγιση και δεδομένων των τιμών που σήμερα ισχύουν αναμένεται ότι θα είναι τουλάχιστον κατά 10% ακριβότερο, δηλαδή θα κοστίσει μεταξύ 91 και 125,29 ευρώ.
Μια δύσκολα αντιστρέψιμη τάση έχει εδραιωθεί στη ζώνη γάλακτος ολόκληρης της Ευρώπης, με αρκετές κτηνοτροφικές μονάδες να υποχρεώνονται στην ακραία λύση της σφαγής ζωικού κεφαλαίου, όσο οι μετρήσεις αποτιμούν κοντά στο 60% την αύξηση του κόστους λειτουργίαςστους στάβλους.
Αύξηση 60% στο κόστος στάβλου, συρρίκνωση στο ζωικό κεφάλαιο
Μια δύσκολα αντιστρέψιμη τάση έχει εδραιωθεί στη ζώνη γάλακτος ολόκληρης της Ευρώπης, με αρκετές κτηνοτροφικές μονάδες να υποχρεώνονται στην ακραία λύση της σφαγής ζωικού κεφαλαίου, όσο οι μετρήσεις αποτιμούν κοντά στο 60% την αύξηση του κόστους λειτουργίας στους στάβλους.
του Πέτρου Γκόγκου
Οι ισορροπίες στην Ελλάδα είναι γνωστές. Τα ζώα και ιδίως στη ζώνη του αιγοπρόβειου, βαίνουν μειούμενα, με ανθρώπους της αγοράς να μην αποκλείουν μια μείωση της τάξης των 100.000 τόνων ετησίως στην παραγωγή πρόβειου γάλακτος. Και στο πεδίο της αγελαδοτροφίας εντοπίζονται σημαντικές δυσκολίες με τις περισσότερες μονάδες να λειτουργούν επί τουλάχιστον ένα χρόνο είτε με οριακά έσοδα είτε με χασούρα.
Και στις δύο περιπτώσεις οι βιομηχανίες επιχείρησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να συγκρατήσουν τη τάση, ωστόσο ο κανόνας θέλει τέτοιες παρεμβάσεις να λειτουργούν αργά η γρήγορα εις βάρος της οικονομικής αυτονομίας του παραγωγού.
Η κατάσταση δεν διαφέρει ιδιαίτερα από αυτήν που ξεδιπλώνεται στη γειτονική Ιταλία, όπου η Coldiretti υπολογίζει τα κόστη που καλείται να εξυπηρετήσει μια κτηνοτροφική ομάδα να βρίσκονται μεσοσταθμικά κατά 60% πάνω από το μέσο όρο της πενταετίας. Με ανακοίνωσή της, η ένωση των συνεταιριστικών οργανώσεων της Ιταλίας επισημαίνει ότι μια ολόκληρη αλυσίδα αξίας 20 δισ. ευρώ την οποία σκεπάζει το ευρύτερο εθνικό brand αγροδιατροφής Made in Italy βρίσκεται στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης και πρώτοι στην πτώση φαίνεται ότι είναι οι κτηνοτρόφοι της χώρας.
Μαζική σφαγή ζώων στην Ισπανία
Όμως και στην Ισπανία, ο τομέας της αγελαδοτροφίας βρίσκεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι κτηνοτρόφοι προχωρούν σε μαζικές σφαγές γαλακτοπαραγωγών αγελάδων, αφού η διάθεση του κρέατος αποδίδει περισσότερα από αυτό που θα άφηνε η εκτροφή τους για την παραγωγή γάλακτος. Η κινητικότητα στα σφαγεία της χώρας είναι αυξημένη κατά 10% τους τελευταίους μήνες σύμφωνα με στοιχεία που έχει συλλέξει το αντιπροσωπευτικό όργανο των αγελαδοτρόφων της χώρας (Agaprol).
Την ίδια στιγµή, η παραγωγή αγελαδινού γάλακτος πλησιάζει το 3% όταν µόλις τον περασµένο Μάρτιο η απόκλιση από τις επιδόσεις της προηγούµενης χρονιάς ήταν στο -1,4%. Ο αριθµός των αγελάδων της χώρας διαµορφώνεται πλέον σε κάτω των 800.000 παραγωγικών αγελάδων, όταν πριν από λιγότερο από ένα χρόνο, οι στάβλοι της χώρας διατηρούσαν πάνω από 850.000 ζώα.
Με τη δύναµη µιας παράδοσης χρόνων, όταν οι προπαππούδες της οικογένειας Χώτου ανεβοκατέβαζαν τα κοπάδια τους από την ορεινή Σαµαρίνα στον Θεσσαλικό κάµπο, λειτουργεί σήµερα το υπερσύχρονο τυροκοµείο στη Φαλάνη Λάρισας.
Επίσηµα όλα ξεκίνησαν από τον Γιώργο Χώτο, ο οποίος µεταλαµπάδευσε µε θέρµη την τέχνη του στους δύο του γιους, τον Ιωάννη και τον Θανάση, που έστησαν µε προσωπικό µόχθο το τυροκοµείο. Κι αυτοί µε τη σειρά τους µύησαν στη χαρά της τυροκόµισης τα παιδιά τους. Με σεβασµό ως προς τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής και την ποιότητα τους η τρίτη γενιά Χώτου µπήκε δυναµικά στη δράση, τυροκοµεί και ξεχωρίζει για τα προϊόντα της, τα οποία µε την πλούσια µεστή γεύση που έχουν, αναδεικνύονται σε αγαπηµένα τυριά των Ελλήνων και όχι µόνο. Η πολύτιµη πρώτη ύλη Η πρώτη ύλη, το πρόβειο και το γίδινο γάλα που προµηθεύεται η εταιρεία, προέρχεται από τις γύρω, κατά παράδοση γαλακτοπαραγωγικές, περιοχές όπως ο Αµπελώνας, ο Τύρναβος, η Φαλάνη, η Ροδιά, το ∆αµάσι, το Μακρυχώρι κ.α. Συνολικά σε ετήσια βάση συγκεντρώνει περίπου 13.000 τόνους γάλακτος από τους οποίους θα προκύψουν 3.000 τόνοι Φέτα και 600 τόνοι Μανούρι.
Η παραγωγή κορυφώνεται από τα Χριστούγεννα µέχρι και τον Αύγουστο, καθώς όπως σε αρκετά προϊόντα, έτσι και στη Φέτα και το Μανούρι υπάρχει εποχικότητα.
Πρώτος στο Μανούρι Η Χώτος ΑΒΕΕ µπορεί να περηφανεύεται πως είναι η πρώτη τυροκοµική εταιρεία που ξεκίνησε να παράγει το Μανούρι, το µαλακό παραδοσιακό ελληνικό τυρί, δεν επαναπαύεται όµως στις δάφνες της. Το προφίλ της τυροκοµικής εταιρείας από τη Φαλάνη Λάρισας, αν και οικογενειακό, είναι έντονα εξαγωγικό, καθώς το 80% της παραγωγής της διακινείται στις χώρες – µέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στις ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδά και Αραβικές χώρες.
Πρόκειται για ένα παγκοσµίως γνωστό τυροκοµείο -και αναγνωρισµένο µε το London Golden World Quality Award- για τη Φέτα και το Μανούρι του και µε δεκάδες άλλα ευρωπαϊκά βραβεία.
Λαχτάρα για δηµιουργία
Σήµερα, η Χώτος ΑBEΕ παραµένει πιστή στην παράδοση και συνδυάζει τηνεµπειρία και την τεχνογνωσία σχεδόν ενός αιώνα µε εγκαταστάσεις τυροκοµίας τελευταίας τεχνολογίας, προκειµένου να εξασφαλίσει την ανώτερη ποιότητα των προϊόντων της. Και παρά το µέγεθός της και τον µεγάλο όγκο εργασιών της, διατηρεί τη λαχτάρα για δηµιουργία και τη δίψα για καινοτοµίες. Άλλωστε, εκτός από τους κύκλους εργασιών της, τη δυναµική της τυροκοµικής επιχείρησης µπορεί κανείς να διαπιστώσει και από τον τρόπο που πυτιάζει το τυρί της, δηλαδή στο χέρι.
Σύγχρονη µονάδα
Με αφετηρία την αγάπη των ανθρώπων της για νόστιµα και υγιεινά ελληνικά τυριά και µε σεβασµό προς τον καταναλωτή, η εταιρεία διαθέτει τις πλέον σύγχρονες εγκαταστάσεις σε έκταση 5.000 τ.µ. στη Φαλάνη Λάριασας, καθώς επίσης και όλα τα απαραίτητα διεθνή πιστοποιητικά ποιότητας και ασφάλειας τροφίµων ISO 9001, ISO 22000, BRC και IFS σε όλα τα στάδια της παραγωγής.
Συμπτώματα και συστάσεις για την αποτροπή ή επιβράδυνση της εξάπλωσης του
Το βακτηριακό έλκος της ακτινιδιάς προκαλείται από το βακτήριο Pseudomonas syringae pv. actinidiae που προσβάλλει φυτά του γένους Actinidia και κυρίως τα είδη A. deliciosa και A. Chinensis στα οποία ανήκουν οι περισσότερες καλλιεργούμενες πρασινόσαρκες και κιτρινόσαρκες ποικιλίες ακτινιδιάς. Το βακτήριο έχει εντοπιστεί στην Ελλάδα από το 2015.
Πηγές μολύσματος από τις οποίες το παθογόνο μπορεί να διασπαρεί σε σχετικά μικρές αποστάσεις (εντός ενός οπωρώνα ή μεταξύ γειτονικών οπωρώνων) αποτελούν: ο πληθυσμός του βακτηρίου που επιβιώνει πάνω στα φυτά χωρίς να προκαλεί μακροσκοπικά ορατά συμπτώματα και η βακτηριακή εξίδρωση (έκκριμα) που σχηματίζεται πάνω στους προσβεβλημένους ιστούς.
Τα τυπικά συμπτώματα της ασθένειας περιληπτικά είναι τα παρακάτω:
Μεταχρωματισμός της επιφάνειας του κορμού σκούρας έως ανοικτής απόχρωσης που οφείλεται στη βακτηριακή εξίδρωση που εξέρχεται από το έλκος και αποξηραίνεται επί του φλοιού. Τέτοια μορφής έλκη παρουσιάζουν ο κορμός και οι κλάδοι των προσβεβλημένων φυτών ακτινιδιάς την περίοδο της άνοιξης,
Συμπτώματα μάρανσης και νέκρωσης φύλλων, όπως αυτά εμφανίζονται στην αρχή της βλαστικής περιόδου ως αποτέλεσμα προσβολής των αγγειωδών ιστών των βλαστών
Καστανός μεταχρωματισμός των ιστών κάτω από το φλοιό των κλάδων.
Καστανές γωνιώδεις κηλίδες με χλωρωτική άλω που παρουσιάζονται σε φύλλα την άνοιξη
Το βακτήριο μπορεί να επιβιώσει πάνω στην επιφάνεια των φυτών χωρίς να προκαλεί μακροσκοπικά συμπτώματα. Η μεταφορά μολύσματος μπορεί να γίνει με τον αέρα, τη βροχή, διάφορα ζώα, τον άνθρωπο, τα καλλιεργητικά εργαλεία (πχ. κλαδέματος) και σε μεγάλες αποστάσεις μεταφέρεται κυρίως με μολυσμένο πολλαπλασιαστικό υλικό.
Τα φυτά μολύνονται από το βακτήριο μέσω φυσικών ανοιγμάτων, ή πληγών (τομές κλαδέματος κλπ), ή μέσω των ουλών που δημιουργούνται κατά τη συγκομιδή και στο στάδιο της πτώσης των φύλλων, εάν επικρατεί θερμός και βροχερός καιρός, χωρίς την εμφάνιση συμπτωμάτων (λανθάνουσα κατάσταση) μέχρι την επόμενη άνοιξη.
Για την προστασία από την εμφάνιση της ασθένειας του Βακτηριακού έλκους, την αποφυγή ή την επιβράδυνση της εξάπλωσης του βακτηρίου συστήνονται γενικές ορθές πρακτικές όπως:
Να χρησιμοποιείται υγιές, πιστοποιημένο πολλαπλασιαστικό υλικό για την εγκατάσταση νέων οπωρώνων. Η ζωντανή γύρη και τα φυτά του γένους Actinidia που προορίζονται για φύτευση, εκτός των σπόρων προς σπορά, επιτρέπεται να διακινούνται εντός των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνον ένα συνοδεύονται από φυτοϋγειονομικό διαβατήριο (Εκτελεστική Απόφαση 2012/756/Ε.Ε.).
Να πραγματοποιείται συχνή επιθεώρηση των δένδρων για τυχόν εμφάνιση ύποπτων συμπτωμάτων προσβολής. Να εφαρμόζονται τα χαλκούχα σκευάσματα σύμφωνα με τις επίσημες οδηγίες στο πλαίσιο προγράμματος φυτοπροστασίας του οπωρώνα. Η εφαρμογή προληπτικών επεμβάσεων αποτελεί μέτρο προστασίας από προσβολή, καθώς δεν υπάρχουν μέτρα θεραπείας της ασθένειας. Να διατηρείται καθαρή η επιφάνεια του εδάφους του οπωρώνα από πεσμένα φύλλα και κλάδους, τα οποία μπορεί να είναι φορείς του μολύσματος.
Να εφαρμόζονται μέτρα υγιεινής για τους χώρους, τα μέσα που χρησιμοποιούνται στην καλλιέργεια και για το προσωπικό που εργάζεται στους οπωρώνες. Η επαναχρησιμοποίηση εντός οπωρώνων ακτινιδιάς παλετοκιβωτίων συγκομιδής ενέχει τον κίνδυνο μετάδοσης και διασποράς του βακτηρίου από οπωρώνα σε οπωρώνα και μεταξύ περιοχών. Όταν τα παλετοκιβώτια και τα μέσα μεταφοράς καθαρίζονται και απολυμαίνονται κατάλληλα, ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος μετάδοσης του βακτηρίου σε αμόλυντες περιοχές.
